Σήμερα: 07/08/2022
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

3f6926ce145b6fd2c270d507ee89d5ef_M.jpg

«Δεν μπορεί να υπάρχει μονόδρομος σε μια χώρα. Πρέπει να υπάρχει εναλλακτικό σχέδιο για να μπορεί η κυβέρνηση να επαναδιαπραγματευτεί και να το ακολουθήσει εφόσον οι δυνατότητες που παρέχει η Ευρωζώνη για παραμονή της Ελλάδας, δεν είναι τέτοιες που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της χώρας μας» δήλωσε σήμερα στον ΠΑΛΜΟ ο πρόεδρος του Σχεδίου Β Αλέκος Αλαβάνος.


Ο ίδιος υπογράμμισε πως η κυβέρνηση δεν είχε σχέδιο β για αυτό και υπέκυψε στις σκληρές απαιτήσεις των δανειστών. «Τέτοια αρνητική εξέλιξη, ούτε εγώ περίμενα και είναι ντροπή για την αριστερά» τόνισε ο κ. Αλαβάνος. Πρόσθεσε δε πως η γοητεία της εξουσίας έκανε τον ΣΥΡΙΖΑ να διαχειριστεί ένα νέο μνημόνιο.
Ο κ. Αλαβάνος υπογράμμισε πως καταβάλλεται μια απεγνωσμένη προσπάθεια, δημιουργίας φόβου για την εναλλακτική λύση, χωρίς, όμως, επιχειρήματα.
Τέλος, ο πρόεδρος του Σχεδίου Β τόνισε πως ο ΣΥΡΙΖΑ πλέον κόπηκε και αργά ή γρήγορα αυτό θα εκφραστεί σε επίπεδο δημιουργίας πολιτικών σχημάτων.
Τέλος, τόνισε πως το κόμμα του είναι έτοιμο για εκλογές, όποτε κι αν γίνουν αυτές.

Ακούστε τη συνέντευξη ΕΔΩ

πηγη: sxedio-b.gr

Ετικέτες

tsipras-dragasakis-papadimoulis.jpg

Είναι ιστορικά βεβαιωμένο πως όταν η «παρέα» δηλαδή ο λεγόμενος στενός σκληρός πυρήνας που εξουσιάζει ένα κόμμα, αποφασίζει να συγκαλέσει μια κεντρική επιτροπή ή πολύ περισσότερο ένα συνέδριο είναι σίγουρο πως τις υπερ του αποφάσεις τις έχει εκ των προτέρον στη «τσέπη» !

Δεν έχει από όσο ξέρω κα­τα­γρα­φεί πε­ρί­πτω­ση που να έχει ανα­τρα­πεί ηγε­σία σε συ­νέ­δριο ει­δι­κά  αρι­στε­ρού κόμ­μα­τος ή να έχει πε­ρά­σει άλλη «πρό­τα­ση» από αυτή που κα­τε­βά­ζει το λε­γό­με­νο… πολίτ μπιρό! Τε­λι­κό απο­τέ­λε­σμα μετά από όλα αυτά για τους δια­φω­νού­ντες, η διά­σπα­ση… Στα πλέον σο­σιαλ-χα­λα­ρά πολύ συλ­λε­κτι­κά κόμ­μα­τα το ίδιο ακρι­βώς δρο­μο­λό­γιο ξε­κα­θα­ρί­σμα­τος λο­γα­ρια­σμών ακο­λου­θεί­ται με πιο σικ όμως τρόπο, αλλά πάντα με το ίδιο ακρι­βώς τε­λι­κό απο­τέ­λε­σμα, το δια­ζύ­γιο…

Και σ’ αυτά όμως τα κόμ­μα­τα όπως λόγου χάρη προ­χθές στο Σύ­ρι­ζα δεν είναι βέ­βαιο πως θα τη­ρη­θεί μέχρι τέ­λους το Savoir Vivre , καθ’ όλη τη διάρ­κεια της επί­πο­νης απο­κόλ­λη­σης της εξου­σιά­ζου­σας κυ­βερ­νώ­σας  πα­ρέ­ας από τους πει­σμα­τά­ρη­δες οπα­δούς της αρ­χι­κής ορ­θό­δο­ξης πο­ρεί­ας του αρι­στε­ρού ρι­ζο­σπα­στι­κού αντι­μνη­μο­νια­κού Σύ­ρι­ζα… Γιατί βε­βαί­ως αν θυ­μά­στε, υπήρ­χε κά­πο­τε ένας τέ­τοιος Σύ­ρι­ζα που εκτι­νά­χτη­κε από 4% στο με­τέ­πει­τα 36% υπο­σχό­με­νος στο δι­ψα­σμέ­νο από την μνη­μο­νια­κή θα­να­τη­φό­ρο ξη­ρα­σία Ελ­λη­νι­κό Λαό, μια κά­ποια ελ­πι­δο­φό­ρο «βρο­χού­λα» με ξε­κί­νη­μα εκεί­νο το αξέ­χα­στο ηρω­ι­κό σχί­σι­μο του μνη­μο­νια­κού άγους… Τώρα ο ευ­ρω­παϊ­κός κα­θω­σπρε­πι­σμός του Τσί­πρα το δια­ψεύ­δει…

Δεν το είπε ποτέ ότι θα κα­ταρ­γή­σει με ένα νόμο το μνη­μό­νιο δή­λω­σε προ­χθές στο ρα­διο­φω­νι­κό «Κόκ­κι­νο 105,5» και στον δη­μο­σιο­γρά­φο  Κώστα Αρ­βα­νί­τη… Μπο­ρεί Αλέξη μια Ελ­λά­δα ολά­κε­ρη να βα­ριά­κου­σε, όπως και σε κά­μπο­σες άλλες ακόμα προ­ε­κλο­γι­κές σου υπο­σχέ­σεις και να έριξε  μπό­λι­κα τα ψη­φο­δέλ­τια της ελ­πί­δας, το Γε­νά­ρη της Συ­ρι­ζια­κής αλ­λα­γής, ίσως… Είναι απο­λύ­τως απα­ραί­τη­το Αλέξη να ρί­ξεις μια ματιά και να με­τρή­σεις από την αρχή της μνη­μο­νια­κής μπό­ρας πόσα κόμ­μα­τα δια­λύ­θη­καν…

Πόσοι «ηγέ­τες» τους οδη­γή­θη­καν στα αζή­τη­τα λέ­γο­ντας ασύ­στο­λα ψέ­μα­τα… Μια αδυ­σώ­πη­τη κρε­α­το­μη­χα­νή άλ­λα­ξε και αλ­λά­ζει συ­νε­χώς το πο­λι­τι­κό τοπίο στη χώρα! Στο κόμμα σου τα σχέ­δια των αντι­πά­λων, αλ­λο­δα­πών και ντό­πιων, βήμα με βήμα πραγ­μα­το­ποιού­νται… Ο Σύ­ρι­ζα με­τα­τρέ­πε­ται με πρό­σχη­μα την απο­φυ­γή της χρε­ο­κο­πί­ας σε μνη­μο­νια­κό κόμμα διώ­χνο­ντας με­θο­δι­κά το αρι­στε­ρό ζω­ντα­νό του κομ­μά­τι! Κάτι που βε­βαί­ως το επι­θυ­μού­σε δια­κα­ώς και το στενό αρ­χη­γι­κό πε­ρι­βάλ­λον!!!

Τα προ­α­παι­τού­με­να, δη­λα­δή το μνη­μό­νιο υπο­στη­ρί­ζεις ότι είναι μο­νό­δρο­μός, τα ίδια έλε­γαν και οι κα­τά­πτυ­στοι προη­γού­με­νοι και τώρα στα αζή­τη­τα… Όσο για τα ευ­χο­λό­για ότι : «Θα βρει η κυ­βέρ­νη­ση τον τρόπο να προ­στα­τέ­ψει την κοι­νω­νία από τα μέτρα του μνη­μο­νί­ου…» που υπο­στή­ρι­ξες στην ίδια συ­νέ­ντευ­ξη Αλέξη… Σε δια­ψεύ­δει τρα­γι­κά το γε­γο­νός ότι το Γερ­μα­νι­κό Διευ­θυ­ντή­ριο σε υπο­χρέ­ω­σε με τα προ­α­παι­τού­με­να να δια­τη­ρή­σεις στη θέση του, τον διω­κό­με­νο πρό­ε­δρο της ΕΛ­ΣΤΑΤ , κα­ταρ­ρί­πτο­ντας έτσι ΟΛΕΣ τις φρού­δες ελ­πί­δες που μ’ αυτές προ­σπα­θείς να με­λώ­σεις  τη κό­λα­ση…

Ήταν πολύ , πάρα πολύ εύ­κο­λο να πά­ρεις προ­χθές την κε­ντρι­κή επι­τρο­πή , το ίδιο πα­νεύ­κο­λο θα είναι να πά­ρεις και το συ­νέ­δριο του Σε­πτέμ­βρη, οι πα­λαιο­κομ­μα­τι­κοί ιντρι­γα­δό­ροι, ξέ­ρουν!

Όμως το κα­θο­ρι­στι­κό «Συ­νέ­δριο» του χει­μα­ζό­με­νου Λαού, Αλέξη θα συ­νέλ­θει οσο­νού­πω στα γκισέ των Τρα­πε­ζών, στις ουρές των Δη­μό­σιων Τα­μεί­ων ακόμα και των Τα­χυ­δρο­μεί­ων! Εκεί που σε λίγο θα πρέ­πει να πλη­ρω­θούν τα: Χα­ρά­τσια του ΕΝΦΙΑ που θα τον κα­ταρ­γού­σες! Του φόρου Ει­σο­δή­μα­τος χωρίς το αφο­ρο­λό­γη­το των δώ­δε­κα χι­λιά­δων ευρώ που θα νο­μο­θε­τού­σες! Τα τέλη κυ­κλο­φο­ρί­ας! Το αυ­ξη­μέ­νο ΦΠΑ! Τα δο­λο­φο­νι­κά μέτρα ενα­ντί­ον των αγρο­τών, που τα απέ­συ­ρες για να τα ξανά φέ­ρεις… Πα­ράλ­λη­λα Αλέξη θα αρ­χί­ζουν να κα­τα­βάλ­λο­νται πε­τσο­κομ­μέ­νες συ­ντά­ξεις και μι­σθοί πεί­νας… Γε­νι­κά τα παλιά μνη­μο­νια­κά μέτρα θα αντα­μώ­νουν με τα νέα και δυ­στυ­χώς δεν θα είναι τα τε­λευ­ταία… Και­νούρ­για προ­α­παι­τού­με­να θα σου ζη­τά­νε οι εταί­ροι-λη­στές προ­κει­μέ­νου δό­ση-δό­ση να σε κρα­τά­νε στη ζωή μέχρι να σε δια­λύ­σουν σαν προ­σω­πι­κό­τη­τα και σαν υπό­λοι­πο κόμ­μα­τος…

Το αν δεν υπήρ­χε άλλος δρό­μος , το αν επρό­κει­το να βα­δί­σου­με στο μο­νό­δρο­μο των μνη­μο­νί­ων υπο­λο­γί­ζο­ντας στην καλή διά­θε­ση των σαρ­κο­βό­ρων εταί­ρων – τι ανι­στό­ρη­τη αφέ­λεια θεέ μου - θα έπρε­πε να είχε ει­πω­θεί ευ­θείς εξ’ αρχής… Πολύ πριν γί­νε­ται κυ­βέρ­νη­ση Αλέξη , εί­σα­στε υπο­χρε­ω­μέ­νοι να εί­χα­τε ένα πλή­ρες, κατά το δυ­να­τόν, τε­χνο­οι­κο­νο­μι­κό σχέ­διο εξό­δου από την κό­λα­ση του ευρώ, όσο και μια πλήρη πε­ρι­λη­πτι­κή πο­λι­τι­κή συ­μπύ­κνω­ση αυτού του τε­χνο­οι­κο­νο­μι­κού σχε­δί­ου, γραμ­μέ­νη σε μια κα­τα­νοη­τή γλώσ­σα και απα­ραί­τη­τα από πολ­λού χρό­νου κοι­νο­ποι­ή­σι­μη στην κοι­νω­νία.                                                           

  Υ.Γ. Τι κα­τά­ντια Άρη… Οδη­γού­μα­στε και πάλι με αρι­στε­ρούς οδη­γούς στα μνη­μο­νια­κά γου­να­ρά­δι­κα…                              

πηγη: rproject.gr

Ετικέτες

afigisisB.jpg

του Νίκου Καραβέλου


Ο πρώην πρωθυπουργός της Β΄ μνημονιακής περιόδου κ. Αντώνιος Σαμαράς συνήθιζε να υποστηρίζει ότι ευρισκόμενος σε κατάσταση σύγκρουσης καθηκόντων, ήτοι από τη μία να βυθίσει με την υπογραφή του την Ελλάδα στην ύφεση και τη φτώχια και από την άλλη να μας βγάλουν από το ευρώ, προτιμούσε το πρώτο. Έλεγε δε ότι σε περίπτωση εξόδου από το ευρώ, θα υποστεί η χώρα μας τις πληγές του Φαραώ, λεηλασίες από τον Ταμερλάνο (Τιμούρ Λενκ), τον Τζεγκις Χαν (Τεμουτζίν) και τον Βαγιαζίτ (Γιλντιρίμ). Τα ίδια υποστήριζε και ο Γιώργος Παπανδρέου, πρωθυπουργός της Α΄ μνημονιακής περιόδου.   

Η ομόηχη εμμονή τους καταστηλιτεύτηκε από τον κ. Αλέξιο Τσίπρα, πρωθυπουργό της Γ΄ μνημονιακής περιόδου. Μάλιστα δε ο ίδιος και το κόμμα του χαρακτήρισαν τον κ. Σαμαρά «πρωθυπουργό της ανεργίας», «υποτακτικό της τρόικας», «πολιτικό του ναι σε όλα», «συμβιβασμένο» κλπ. Κατήγγειλαν επανειλημμένα τους εκβιασμούς των δανειστών, υπερασπιζόμενοι το αναφαίρετο δικαίωμα του λαού να καθορίζει ο ίδιος την τύχη του. Αρνήθηκαν εμφατικά να υλοποιήσουν τα ίδια υφεσιακά μέτρα για τα οποία κατακρημνίστηκε η κυβέρνηση Σαμαρά, επιβεβαιώνοντας ότι οι κόκκινες γραμμές της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ταυτίζονται με τις κόκκινες γραμμές του ελληνικού λαού. Από του βήματος δε της Εθνικής Αντιπροσωπείας, ο Υπουργός κ. Νίκος Βούτσης είπε, μεταξύ άλλων και τα εξής : «Δεν μπορεί να γίνει δεκτό το σχέδιο φτωχοποίησης (σημ. δηλ. ο εκβιασμός). Δε δεχόμαστε να λειτουργήσουμε ως παράγοντες που λειτουργούν εθελόδουλα» (Εφημερίδα των Συντακτών 28.6.2015 σελ.4).  

Από τα ανωτέρω πηγάζουν αβίαστα οι ακόλουθες σκέψεις :

Α) Ο κ. Τσίπρας εγνώριζε ότι οι δανειστές εκβιάζουν, ότι ο κ. Σαμαράς είχε ήδη υποκύψει στον εκβιασμό και τέλος ότι, κατά φυσική ακολουθία, θα εκβιαζόταν κι ο ίδιος.

Β) Εγνώριζε ήδη τον εκβιασμό, αφού, όπως λέει, διαπραγματευόταν ήδη πέντε μήνες (εκτός εάν τους μήνες αυτούς οι δανειστές τον έραιναν με ροδοπέταλα).

Γ) Παρά τους εκβιασμούς των «εταίρων» διακήρυττε ότι δε θα υποχωρήσει.  

Ο ελληνικός λαός, αγνοώντας τα διλήμματα και τους εκβιασμούς, έδωσε 61% στο ΟΧΙ, πιστεύοντας ότι ο κ. Τσίπρας το εκπροσωπεί. Παρά τους «κινδύνους», με τους οποίους τον απειλούσαν, είπε ΟΧΙ. Επομένως, επέλεξε ευθέως ή έστω αποδέχτηκε μια πιθανή ρήξη με τους εκβιαστές. Όμως, ο κ. Τσίπρας, όλως αιφνιδίως, ερμήνευσε το αποτέλεσμα ως συναίνεση. Αντί άλλης κριτικής που θα παραβίαζε ευθέως τους κανόνες της λογικής, υπενθυμίζουμε ένα μικρό σκωπτικό άσμα την περίοδο του δημοψηφίσματος της χούντας : «Μωρέ δεν εματάγινε τέτοιο κουτί ρημάδι, ΟΧΙ να μπαίνει το πρωί, να βγαίνει ΝΑΙ το βράδυ».

Οι κυβισθήσεις του πρωθυπουργού (η λέξη από το κύπτω = σκύβω) θα ενέπνεαν πλείστες όσες επιθεωρήσεις, εάν το είδος δεν είχε παρακμάσει κι αν ο ίδιος δεν είχε τη στήριξη τόσων παραγόντων του εσωτερικού και του εξωτερικού.

Ο κ. πρωθυπουργός, όπως οι προκάτοχοί του, υπέκυψε. Το βλέμμα του έγινε ηπιότερο, γλύκανε, ηρέμησε. Ας θυμηθεί κανείς τη μαφιόζικη χερούκλα του «δον Κορλεόνε» Γιούνκερ στο πίσω μέρος του κεφαλιού του μόλις έβαλε τη τζίφρα στις Βρυξέλλες.

Γύρισε πια σα βρεγμένη γάτα. Έπρεπε να πείσει το κόμμα του ότι η επιλογή του ήταν προς το συμφέρον της χώρας, να αποτρέψει τυχόν αντιρρήσεις ή ανταρσίες. Προσπάθεια αποκολοκύνθωσης του λαού.

Επειδή στο προηγούμενο σημείωμά μας κατηγορηθήκαμε από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ των οποίων και παλαιοί φίλοι, για εμπάθεια και άλλα τινά και επειδή δε θέλουμε να αδικήσουμε περαιτέρω (αν αδικήσαμε) τον πρωθυπουργό, θα παραμείνουμε στα δικά του λόγια: «Κατόπιν τούτων ζήτησα από την Κ.Ο. και τον κάθε βουλευτή ξεχωριστά να τοποθετηθούν στο ερώτημα αν ο εκβιασμός είναι αληθινός ή πλαστός και ζήτησα να αποφασίσουμε μαζί, αν είναι πλαστός, όλοι να ψηφίσουμε ΟΧΙ. Αν, όμως, αποφανθούμε ότι είναι αληθινός, όλοι μαζί να μοιραστούμε την ευθύνη».

Επί των ανωτέρω δηλώσεων ας μας επιτραπεί τουλάχιστον να προβούμε στις ακόλουθες σκέψεις :

1) Εκβίαση είναι η με χρήση ή απειλή βίας υποχρέωση προσώπου ή κράτους σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή, από την οποία προκύπτει ζημία για τον εκβιαζόμενο με αντίστοιχη παράνομη οικονομική ωφέλεια του εκβιάζοντος.

2) Ο πρωθυπουργός και στελέχη της κυβέρνησής του, μιλώντας για εκβιασμό από μέρους των δανειστών, συνομολογούν ότι οι παραπάνω προϋποθέσεις πληρούνται σε βάρος της χώρας μας.

3) Ο εκβιασμός για να είναι τέτοιος πρέπει να είναι αληθινός, καθώς δεν υφίσταται η έννοια εικονικού εκβιασμού.

4) Η λέξη «πλαστός εκβιασμός» που χρησιμοποίησε ο πρωθυπουργός είναι αδόκιμη.

5) Κατηγόρησε τον Σαμαρά ως «επικυψηματία», άρα γνώριζε το αληθές του εκβιασμού.

6) Για το αν ένας εκβιασμός είναι αληθινός ή όχι, δε χρειάζεται ψηφοφορία της κοινοβουλευτικής ομάδας.  

7) Εάν ο εκβιασμός είναι αληθινός, τότε εμποιεί φόβο σε κάθε έμφρονα άνθρωπο. Αντίθετα, ο «πλαστός» (κατά την έκφραση του κ. Τσίπρα) μόνο θυμηδία μπορεί να δημιουργήσει.

8) Το ΟΧΙ σύμφωνα με τον κ. Τσίπρα πρέπει να δίνεται, όταν έχουμε εικονικό εκβιασμό. Όταν, αντίθετα, έχουμε αληθινό εκβιασμό, τότε συνθηκολογούμε.         

9) Η πρόταση ψηφοφορίας περί του είδους του εκβιασμού είναι μεν παράλογη, είναι, όμως, ταυτόχρονα και κουτοπόνηρη. Βοηθεί στη διάχυση της ευθύνης.

     10) Η επίκληση του εκβιασμού από τον κ. Τσίπρα αποδεικνύει ότι η                            

          συμφωνία που υπέγραψε είναι κακή. Αν ήταν καλή, δε θα           

          χρειαζόταν εκβιασμός.

     11) Είναι η πρώτη φορά που πρωθυπουργός παραβιάζοντας τα στοιχειώδη, προτείνει νομοσχέδιο διατυμπανίζοντας ότι τούτο είναι προς βλάβη του λαού και της χώρας του.

Το χειρότερο, όμως, είναι το μήνυμα που με τη δήλωσή του εγκαινίασε ο κ. Τσίπρας : Ένας λαός για να αντιστέκεται πρέπει ο κίνδυνος να μην είναι υπαρκτός. Αν ο κίνδυνος είναι υφιστάμενος, τότε οφείλει να σκύβει το σβέρκο. Προφανώς, ο ελληνικός λαός που αντιστάθηκε στους Ιταλούς και τους Γερμανούς, θα εξέλαβε το τελεσίγραφό τους ως, κατά την έκφραση του κ. Τσίπρα, «πλαστό».

       

 ΕΠΙΜΕΤΡΟ

1) Συνθηκολόγηση είναι η σύναψη συνθήκης, η υποχώρηση, ο συμβιβασμός, η παράδοση στον εχθρό (Νέο Ορθ. Λεξικό Δημητράκου).

2) «Ευρέθην αντιμέτωπος ιστορικού διλήμματος. Ή να αφήσω να συνεχισθεί ο αγών και να γίνει ολοκαύτωμα ή να αναλάβω την πρωτοβουλία της συνθηκολογήσεως. Τολμήσας, δεν υπολόγισα ευθύνας. Μέχρι σήμερον δε μετενόησα διά το τόλμημά μου». (Απομνημονεύματα Στρατηγού Τσολάκογλου).

3) «Και μόνη η ανάληψις της κυβερνήσεως προς διευκόλυνσιν και υπό τας εντολάς των δυνάμεων κατοχής, αποτελεί τυπικό αδίκημα χωρίς ουδεμία να απαιτείται απόδειξις δόλου» (Ειδικό Δικαστήριο δωσιλόγων 31.5.1945, ώρα 10 πρωινή / τμήμα σκεπτικού της απόφασης).

 Πάσα ομοιότης με τα σήμερον συμβαίνοντα τυγχάνει απολύτως συμπτωματική.

πηγη: kordatos.org

Ετικέτες

exodos.jpg

πηγη: ergatikosagwnas.gr

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή