Σήμερα: 07/08/2022
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

2aca2782f0f32eaa122d239f87efa86f.jpeg

Του ΣΤΑΥΡΟΥ ΜΑΥΡΟΥΔΕΑ*

Σαν έτοιμος από καιρό τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ διέβη τον Μνημονιακό Ρουβίκωνα. Εγκατέλειψε τις αντι-μνημονιακές πομφόλυγες για να προχωρήσει στην επιβολή ενός 3ου Μνημονίου πάνω στη δύσμοιρη χώρα μας και το λαό της. Μετά από άπειρους θεατρινισμούς και κουτοπονηριές κατέληξε να προδώσει ανερυθρίαστα το λαϊκό αντι-μνημονιακό αίσθημα με βάση το οποίο κατόρθωσε από κόμμα του 3% να γίνει κυβέρνηση. Μάλιστα το έκανε με τον πιο χυδαίο τρόπο προδίδοντας την αμέσως επόμενη μέρα το περήφανο λαϊκό ΟΧΙ στους ιταμούς εκβιασμούς του ευρωιερατείου.

Όχι μόνο αυτό αλλά επιπλέον προσθέτει και ύβρη επάνω στην προδοσία. Ο συστημικός ΣΥΡΙΖΑ σκυλεύει το όνομα της Αριστεράς για να καλύψει την προδοσία των λαϊκών προσδοκιών. Με τον τρόπο αυτό παρέχει διπλή υπηρεσία στο σύστημα. Αφενός προβάλλει ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από αυτό των Μνημονίων.
Αφετέρου προσπαθεί να εξευτελίσει την Αριστερά παρουσιάζοντας την σαν συνένοχη στο έγκλημα.

Το νέο Μνημόνιο θα βαθύνει ακόμη περισσότερο την φτωχοποίηση της μεγάλης εργαζόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας, την υποτέλεια στα ηγεμονικά κέντρα της ΕΕ και την «κινεζοποίηση» της ελληνικής οικονομίας. Θα υποθηκεύσει το μέλλον της χώρας για ακόμη περισσότερα χρόνια απ’ ότι τα προηγούμενα.

Μπροστά σ’ αυτή την θλιβερή προοπτική, τώρα είναι η ώρα της ευθύνης για όλα τα βασικά ρεύματα της ελληνικής Αριστεράς. Όχι μόνο οφείλουν να σώσουν την τιμή της ελληνικής Αριστεράς αλλά πάνω απ’ όλα πρέπει να δείξουν ότι ένας άλλος πραγματικά φιλολαϊκός δρόμος διεξόδου υπάρχει και να αγωνιστούν για να τον επιβάλλουν. Ιδιαίτερα, μπροστά στην προδοσία του ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να μην αφήσουν τις λαϊκές μάζες έρμεες σε συστημικά παιχνίδια και ακροδεξιά εγχειρήματα. Πρέπει να αξιοποιήσουν και να οδηγήσουν στη αντικειμενική του κατάληξη το πάνδημο ΟΧΙ ενάντια στους εγχώριους νενέκους και στους πάτρωνες τους της ΕΕ.

Αφήνοντας στην άκρη την συστημική ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ που καμία σχέση δεν έχει πλέον με την Αριστερά, τώρα είναι η ώρα της ευθύνης για την ανατρεπτική Αριστερά, για τις δυνάμεις μέσα και γύρω από το ΚΚΕ που αντιλαμβάνονται το αδιέξοδο της γραμμής του και για την αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ.

Η ανατρεπτική Αριστερά πρέπει να αφήσει στην άκρη ιδεοληπτικές πολιτικές (κρατώντας όμως σφικτά την Μαρξιστική θεωρία και πολιτική) και να προτείνει θαρρετά την μόνη πραγματικά ρεαλιστική και ταυτόχρονα εν τοις πράγμασι επαναστατική πολιτική πρόταση: την αποδέσμευση από την ΕΕ (και όχι μόνο μία λειψή και από μόνη της αναποτελεσματική έξοδος από την ΟΝΕ). Πρέπει να αξιοποιήσει την αξιοσημείωτη παρουσία της στους μαζικούς χώρους για μία κυριολεκτική πορεία προς το λαό. Να μιλήσει στις χειμαζόμενες πληβειακές μάζες για τη μόνη φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση και να πρωτοστατήσει στην οικοδόμηση του παλλαϊκού μετώπου πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων που θα αγωνιστεί γι’ αυτήν. Ιδιαίτερα η Πολιτική Συνεργασία δυνάμεων και αγωνιστών ΑΝΤΑΡΣΥΑ – ΜΑΡΣ πρέπει να συμβάλλει καθοριστικά σ’ αυτό.

Οι δυνάμεις μέσα και γύρω από το ΚΚΕ και ιδιαίτερα οι αγωνιστές της βάσης του πρέπει να κατανοήσουν ότι δεν υπάρχει δυνατότητα εκ των έσω διόρθωσης της κατάστασης μέσα στο ΚΚΕ. Μόνο η συγκρότηση και η μαζική παρουσία ενός παλλαϊκού μετώπου της αποδέσμευσης από την ΕΕ μπορεί να δημιουργήσει τους όρους για την αναγκαία ανάταξη του κομμουνιστικού εγχειρήματος στη χώρα μας. Και αυτό αφορά όλες τις δυνάμεις κομμουνιστικής αναφοράς σε όλα τα ρεύματα της ελληνικής Αριστεράς.

Οι δυνάμεις και οι αγωνιστές της αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει σήμερα να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Οφείλουν να αναλογιστούν κατ’ αρχήν τις ευθύνες τους για την «υπόθεση ΣΥΡΙΖΑ», ενός εγχειρήματος από την αρχή υπονομευμένου πολιτικά και προγραμματικά. Το τοπίο στην ελληνική Αριστερά και στην κοινωνία θα ήταν πολύ καλύτερο σήμερα αν δεν είχαν στέρξει στην «υπόθεση ΣΥΡΙΖΑ». Επίσης, τι νόημα έχει η καταψήφιση των μνημονιακών μέτρων και η στήριξη της Μνημονιακής συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ; Πόσο ενδιαφέρουν τις λαϊκές μάζες οι εσωκομματικοί σκυλοκαβγάδες του ΣΥΡΙΖΑ; Τι νόημα έχει η παρατεταμένη εμπλοκή στο εσωκομματικό παιχνίδι όταν το αντιλαϊκό τσουνάμι ήδη αρχίζει να χτυπά τους εργαζόμενους; Πρέπει επίσης να ξεκαθαρίσει την θέση τους απέναντι στην ΕΕ και ιδιαίτερα να παραμερίσουν ψευδαισθήσεις περί «προοδευτικής» ανάταξης της.

Για όλες τις μαχόμενες δυνάμεις της Αριστεράς και του λαϊκού κινήματος τώρα είναι η ώρα της ευθύνης. Πρέπει να πρωτοστατήσουν στην πανελλαδική συγκρότηση του ΠΑΛΛΑΪΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ. Που πρέπει να αναπτύξει το λαϊκό κίνημα και να διεκδικήσει την κυβερνητική εξουσία (στηριγμένο στο προηγούμενο και σαν βήμα για ευρύτερες κοινωνικές αλλαγές).

Οι βασικοί άξονες του προγράμματος του μετώπου αυτού είναι γνωστοί και ευρύτερα αποδεκτοί μέσα στους κόλπους του λαϊκού κινήματος:

• Καταγγελία του Μνημονίου και των δανειακών συμβάσεων και κατάργηση όλων των μνημονιακών νόμων.

• Άρνηση πληρωμών και μονομερής διαγραφή του εξωτερικού χρέους.

• Έξοδος από την ΟΝΕ και την ΕΕ.

• Έλεγχος στην κίνηση των κεφαλαίων εκτός της χώρας.

• Σύστημα προοδευτικής φορολογίας για να πληρώσει η ολιγαρχία και να βελτιωθεί η θέση του λαού και των μικρομεσαίων στρωμάτων.

• Εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος για την διάσωση του και την χρησιμοποίηση του προς όφελος μίας φιλολαϊκής αναπτυξιακής πορείας.

• Κοινωνικά σχεδιασμένη παραγωγική αναδιάρθρωση της οικονομίας για να ανασυγκροτηθεί η οικονομία με γνώμονα τις λαϊκές ανάγκες και υπό λαϊκό έλεγχο. Εθνικοποίηση των τομέων κοινής ωφέλειας και των μεγάλων παραγωγικών μονάδων σε κρίσιμους τομείς της οικονομίας, Κοινωνικός έλεγχος των βασικών οικονομικών κλάδων, Ενεργητική βιομηχανική πολιτική (δημιουργίας, προστασίας και στήριξης συγκεκριμένων κλάδων).

•Φιλολαϊκή εισοδηματική πολιτική (μισθοί και συντάξεις που εξασφαλίζουν την ευημερία της μεγάλης εργαζόμενης κοινωνικής πλειονότητας) και ανόρθωση της κοινωνικής πρόνοιας (υγεία, ασφάλιση) και της δωρεάν εκπαίδευσης.

•Σχεδιασμένη και πολυδιάστατη εξωτερική οικονομική και εμπορική πολιτική.

•Ουσιαστικοποίηση της δημοκρατίας και της λαϊκής κυριαρχίας.

Κάθε καθυστέρηση στην συγκρότηση αυτού του παλλαϊκού μετώπου είναι πολλαπλά επιζήμια. Οι καιροί ου μενετοί.

* Πηγή: www.pandiera.gr
   Ο Σταύρος Μαυρουδέας είναι καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Τμήμα Οικονομικών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.

Κυριακή 9 Αυγούστου 2015

Ετικέτες

tolios_3.jpg

Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΛΙΟΥ*

Η κυβέρνηση προκειμένου να περάσει το νέο Μνημόνιο στη Βουλή με τις λιγότερες λαϊκές αντιδράσεις, καταφεύγει δυστυχώς σε ολισθηρούς αντιδημοκρατικούς δρόμους, που ο ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα, είχε καταδικάσει κατ’ επανάληψη στο παρελθόν. Παραμονές δεκαπενταύγουστου προωθεί την υπογραφή συμφωνίας για νέο Μνημόνιο με διαδικασίες fast track (συζήτηση και ψήφιση στη Βουλή εντός μιας ημέρας). Στις επόμενες ημέρες έγκριση της από το Eurogroup και από άλλα κοινοβούλια κυρίως το γερμανικό (!) ώστε να να πάρουμε προκαταβολή ως τις 20 Αυγούστου για εξόφληση ομολόγου της ΕΚΤ. Αμέσως μετά προκήρυξη εκλογών για μέσα Σεπτέμβρη ….εκτός κι εάν οι «θεσμοί» έχουν αντίρρηση. Είναι χαρακτηριστικό, σύμφωνα με διαρροές κύκλων του Μαξίμου (Real News 9.8.15), ότι η κυβέρνηση υιοθετεί πλήρως τις πρακτικές του εκλογικού αιφνιδιασμού, που ο ΣΥΡΙΖΑ είχε καταδικάσει στο παρελθόν ως αντιδημοκρατικές, υιοθετώντας το δόγμα ότι «οι αποφάσεις για τις εκλογές δεν προαναγγέλλονται» !

Για να σταθούμε λίγο στο ζήτημα! Γιατί άραγε; Ποιόν επιδιώκει να αιφνιδιάσει, όταν μάλιστα θεωρεί ότι έκανε σωστές, λογικές και φιλολαϊκές επιλογές; Είναι προφανές ότι στόχος της κυβέρνησης είναι η υφαρπαγή της λαϊκής ψήφου αποκλειστικά και μόνο για να παραμείνει στην εξουσία, αποφεύγοντας την ουσιαστική ενημέρωση του λαού, για το περιεχόμενο των νέων συμφωνιών και τις επώδυνες δεσμεύσεις του νέου Μνημονίου και της δανειακής σύμβασης στην οικονομία και κοινωνία. Ειδικότερα επιδιώκει να αποδυναμώσει την εμβέλεια της κριτικής που ασκεί η «Αριστερή Πλατφόρμα» και να θέσει εκτός «λίστας» χωρίς ουσιαστικά περιθώρια αντίδρασης τους βουλευτές που δεν θα ψηφίσουν Μνημόνιο.

Το κρισιμότερο, ωστόσο, ερώτημα παραμένει από την κυβέρνηση αναπάντητο. Πιστεύει ότι ακόμα και αν πετύχει με εκλογικό αιφνιδιασμό την κοινοβουλευτική πλειοψηφία μπορεί να μακροημερεύσει; Αξίζει να θυμίσουμε ότι το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του Οκτώβρη 2009 πήρε 42% και 164 βουλευτές, ενώ σήμερα αν γίνουν εκλογές είναι ζήτημα αν θα εκπροσωπηθεί στη Βουλή! Αν ο ΣΥΡΙΖΑ εφαρμόσει μνημονιακές πολιτικές ο κύκλος του θα είναι βραχύτερος και ταυτόχρονα θα είναι ο ….πρωταγωνιστικής της «αριστερής παρένθεσης».

Τα ερωτήματα δυστυχώς είναι αμείλικτα ιδιαίτερα στο οικονομικό πεδίο. Μπορεί να επιτευχθεί επανεκκίνηση της οικονομίας με υφεσιακές πολιτικές που όπως αποδείχτηκαν μειώνουν την παραγωγή και αυξάνουν την ανεργία; Μπορεί να προχωρήσει η παραγωγική ανασυγκρότηση χωρίς ουσιαστική απομείωση του χρέους το οποίο με το νέο δάνειο θα προσεγγίσει τα 400 δις και σε ποσοστά ΑΕΠ τα 225% σε σχέση με 120% που ήταν πριν μπούμε στα Μνημόνια; Μπορεί να μιλάμε για αριστερή διακυβέρνηση με συνεχή μείωση μισθών και συντάξεων, υποβάθμιση κοινωνικών δαπανών, κατάργηση θεμελιωδών εργασιακών δικαιωμάτων, πολιτική ιδιωτικοποιήσεων και λεηλασίας της δημόσιας περιουσίας και ουσιαστική κατάργηση της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας;

Τα μισόλογα και οι εύκολες δικαιολογίες …ότι «δεν μπορούσαμε να κάνουμε αλλοιώς», «είμαστε απροετοίμαστοι» κά, είναι εν τέλει «κούφιες» δικαιολογίες, γιατί η στρατηγική της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ ήταν παραμονή «πάση θυσία στην ευρωζώνη», επιλογή που απείχε κατά πολύ από τη διακηρυγμένη θέση «ότι δε θυσιάζουμε τον ελληνικό λαό χάριν της ευρωζώνης». Και η γνωστή δέσμευση ότι «σε περίπτωση εκβιασμών και απειλών θα προσφύγουμε στη στήριξη του ελληνικού λαού», στην πράξη παραχαράχτηκε, όταν η μεγάλη πλειοψηφία του ΟΧΙ (61,5% του λαού) απέρριψε τις μνημονιακές πολιτικές των «θεσμών» και δυστυχώς «εν μια νυκτί» αντιστράφηκε με ευθύνη της κυβέρνησης!

Ορισμένοι ωστόσο επιμένουν….. «δεν είμαστε προετοιμασμένοι». Πολύ ωραία. Να συμφωνήσουμε στο γνωστό …. «ο γέγονε γέγονε».! Το ερώτημα είναι, υπάρχει βούληση από την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, έστω και τώρα να αποφύγουμε την υπογραφή ενός νέου Μνημονίου (…θα βρούμε τα προσχήματα), να κάνουμε τα αναγκαία βήματα προετοιμασίας τους επόμενες 2-3 μήνες, να επιβάλουμε αναστολή πληρωμής στο χρέος (moratorium) και σε περίπτωση διακοπής ρευστότητας από την ΕΚΤ να περάσουμε στο εθνικό νόμισμα; Το κρίσιμο δεν είναι αλλαγή απλώς ενός μέσου πληρωμής με άλλο, αλλά η ανάκτηση του ελέγχου της νομισματικής και συναλλαγματικής πολιτικής, καθώς και της πολιτικής κρατικού προϋπολογισμού (εσόδων και δαπανών) και «εν γένει» της οικονομικής πολιτικής από την κυβέρνηση. Αυτό στην ουσία είναι το μεγάλο ατού της μετάβασης στο εθνικό νόμισμα, το οποίο ανοίγει δρόμους υλοποίησης των προγραμματικών θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή η πολιτική «εν τέλει» αποτελεί και τη συγκωλητική ουσία των γραμμών του και δίνει ελπιδοφόρα προοπτική εξόδου από την κρίση σε όφελος του ελληνικού λαού και ιδιαίτερα της νέας γενιάς.

* Ο Γιάννης Τόλιος είναι μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ.

Δευτέρα 10 Αυγούστου 2015

πηγη: iskra.gr

Ετικέτες

gremasks.jpg

Του ΜΑΝΟΥ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΑΚΗ*

Στο Ριζοσπάστη της περασμένης Κυριακής δημοσιεύτηκε ένα άρθρο γραμμής το οποίο υπογράφει ο Κώστας Παρασκευάς, μέλος του Π.Γ. της ΚΕ του ΚΚΕ. Στο άρθρο αυτό, ανάμεσα σε άλλα γράφεται ότι υπάρχουν δυνάμεις «που συστηματικά καλλιεργούν την προσδοκία ότι μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή λύση, με την έξοδο απ' την Ευρωζώνη και την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα. Σε αυτή την επιδίωξη πρωτοστατούν η ''Αριστερή Πλατφόρμα'' του ΣΥΡΙΖΑ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ο Αλαβάνος, διάφορες εθνικιστικές ομάδες, όπως το ΕΠΑΜ κ.ά., που συμπίπτουν στο συγκεκριμένο θέμα με τη ΧΑ».

Πρόκειται για χυδαία διαστρέβλωση, ανέντιμη και πολιτικά επικίνδυνη που καμία σχέση δεν έχει με τις κομμουνιστικές αρχές στην αντιμετώπιση των πολιτικών αντιπάλων και των απόψεων με τις οποίες ένα Κομμουνιστικό Κόμμα εκτιμά ότι βρίσκεται σε διαφωνία. Θα μπορούσαμε να αγνοήσουμε το συμβάν καθώς ο αρθρογράφος δεν τα πάει καλά με το γράψιμο (σπανίως βλέπει κανείς άρθρα του στον κομματικό τύπο) και δεν είναι στα δυνατά του σημεία η ικανότητα πολιτικής ανάλυσης. Εντούτοις, πρόκειται για ανώτατο ηγετικό στέλεχος που ότι γράφει απηχεί την γενικότερη πολιτική θέση του ΚΚΕ κι όχι τις προσωπικές του ιδιαιτερότητες. Υπό αυτή την έννοια μια απάντηση στους ισχυρισμούς του Κ. Παρασκευά είναι αναγκαία.

Η αλήθεια, μέσα από την ακριβή παράθεση θέσεων, δεν αποδεικνύει σύμπτωση απόψεων στο ζήτημα του νομίσματος ανάμεσα στη Χρυσή Αυγή και στις πολιτικές δυνάμεις της Αριστεράς στις οποίες αναφέρεται ο Κ. Παρασκευάς. Αντίθετα εκθέτει ολοσχερώς την σημερινή ηγεσία του ΚΚΕ. Και τούτο γιατί η σημερινή ηγεσία του ΚΚΕ έχει την ίδια πολιτική φιλοσοφία με την Χρυσή Αυγή αναφορικά με την παραμονή στο ευρώ και το ενδεχόμενο επιστροφής σε εθνικό νόμισμα. Για του λόγου το αληθές παραθέτουμε τα ακριβή στοιχεία.

Ο Ν. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ

Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο bankingnews.gr η οποία αναδημοσιεύτηκε στην επίσημη ιστοσελίδα της Χρυσής Αυγής (με ημερομηνία 22 Ιουνίου 2015) ο αρχηγός του ναζιστικού μορφώματος Νίκος Μιχαλολιάκος, είπε ανάμεσα σε άλλα: «Το ευρώ το έχουμε πληρώσει πανάκριβα, το έχουμε χρυσοπληρώσει. Δεν τους χρωστάμε, αλλά μας χρωστάνε. Αν φύγουμε από το ευρώ τώρα θα τους κάνουμε δώρο στους Ευρωπαίους δανειστές μας. Η δραχμή είναι εθνικός τελικός στόχος, αλλά όχι τώρα. Για να υπάρξει εθνικό νόμισμα θα πρέπει να υπάρχει αυτάρκης εθνική παραγωγή. Η Ελλάδα έχει κατεστραμμένη εθνική παραγωγή άρα δεν μπορεί να έχει εθνικό νόμισμα. Η Ελλάδα δεν έχει επιλογή αυτή την στιγμή. Για την Ελλάδα υπάρχει μόνο ευρώ και με σκληρούς όρους». Τι ακριβώς μας λέει εδώ ο Μιχαλολιάκος; Μας λέει ότι στην παρούσα συγκυρία η παραμονή στο ευρώ είναι μονόδρομος κι ότι μόνο όταν ο οικοδομηθεί μια οικονομία όπως την αντιλαμβάνεται ο ίδιος, δηλαδή μόνο όταν δημιουργηθεί στην Ελλάδα το χιτλερικό κράτος που ονειρεύεται, θα πάμε σε εθνικό νόμισμα.

Η ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ, ΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ

Ας δούμε όμως τι λέει και η ηγεσία του ΚΚΕ. Μιλώντας πρόσφατα στη Σύρο ο Γ.Γ. της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας είπε μεταξύ άλλων: «Είμαστε επίσης κάθετα αντίθετοι, και δεν είναι αντίφαση αυτό, με το να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ αυτή τη στιγμή και να επιστρέψει σε ένα εθνικό νόμισμα. Διότι ξεκάθαρα λέμε στον ελληνικό λαό, σε όλους τους τόνους, ότι αυτή τη στιγμή έτσι όπως είναι η κατάσταση, με αυτούς τους συσχετισμούς δυνάμεων, όντας στο καπιταλιστικό σύστημα, όντας στην ΕΕ, όντας στην εξουσία που την έχουν συγκεκριμένοι, εάν πας σε δραχμή ή σε ένα άλλο νόμισμα όπως κι αν ονομαστεί αυτό, η κρατική χρεοκοπία και οι επιπτώσεις στο λαό μας θα είναι εξίσου μεγάλες όπως και με τη συμφωνία - μνημόνιο που υπογράφεται τώρα. Μπορεί να είναι και χειρότερες για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, που δε θα είναι μόνο έξι μήνες, όπως λέει ο κύριος Λαπαβίτσας ή διάφοροι οικονομολόγοι του ΣΥΡΙΖΑ ή άλλων κομμάτων. Διότι μπορεί να μην παίρνονται σε αυτή την περίπτωση τέτοια μέτρα όπως θα παρθούν τώρα για μισθούς, συντάξεις, μείωση του λαϊκού εισοδήματος και λοιπά, όμως η ίδια η υποτίμηση του εθνικού νομίσματος που θα επέλθει, η οποία θα είναι πάνω από 50%, θα οδηγήσει σε πραγματική μείωση πάλι του λαϊκού εισοδήματος».

Είναι επίσης γνωστό ότι η ηγεσία του ΚΚΕ έχει ταυτίσει την έξοδο από την ΕΕ και την ευρωζώνη- συνεπώς την έξοδο από το ευρώ και την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα- με την σοσιαλιστική επανάσταση. «Η εργατική - λαϊκή εξουσία είναι η μόνη που μπορεί να πραγματοποιήσει την αποδέσμευση από την ΕΕ, τη μονομερή διαγραφή του χρέους προς όφελος του λαού, γιατί θα στηρίζεται στην κοινωνική παραγωγή με κίνητρο την κοινωνική ευημερία, στην κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, στον κεντρικό σχεδιασμό», μας είπε πρόσφατα η ΚΕ του ΚΚΕ.

Τι μας λέει, με άλλα λόγια η σημερινή ηγεσία του κόμματος; Μας λέει ότι στην παρούσα συγκυρία η παραμονή στο ευρώ είναι μονόδρομος κι ότι η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα θα γίνει μόνο όταν στην Ελλάδα έχουμε εργατική- λαϊκή εξουσία, δηλαδή δικτατορία του προλεταριάτου

ΠΟΙΟΣ ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΠΟΙΟΝ

Από τα παραπάνω φαίνεται ξεκάθαρα πως η πολιτική φιλοσοφία και μεθοδολογία με την οποία η ηγεσία του ΚΚΕ και της Χρυσής Αυγής αντιμετωπίζουν τη θέσης της Ελλάδας στην ευρωζώνη και στην ΕΕ ταυτίζονται απόλυτα. Στην παρούσα συγκυρία συμφωνούν απόλυτα ότι η χώρα πρέπει να μείνει στο ευρώ. Την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα την συνδέουν απόλυτα με την υλοποίηση της στρατηγικής τους. Η ηγεσία του ΚΚΕ με την υλοποίηση της σοσιαλιστικής επανάστασης και η ηγεσία της Χρυσής Αυγής με την οικοδόμηση του φασιστικού κράτους στην Ελλάδα. Ο Μιχαλολιάκος λέει «μέσα τώρα στο ευρώ» και «έξω από το ευρώ» μόλις φτιαχτεί το φασιστικό κράτος που ονειρεύεται. Η ηγεσία του ΚΚΕ λέει «μέσα τώρα στο ευρώ» και «έξω από το ευρώ» όταν εγκαθιδρυθεί η σοσιαλιστική επανάσταση. Αυτό που και οι δυο υπόσχονται για το μέλλον- και το οποίο φυσικά διαφέρει ριζικά καθώς ο σοσιαλισμός δεν έχει την παραμικρή σχέση με τον φασισμό- είναι το άλλοθι γι' αυτό που πράττουν σήμερα. Για το γεγονός δηλαδή ότι εξ' αντικειμένου βάζουν πλάτη στο σύστημα.

Η ηγεσία του ΚΚΕ ταυτίζεται με την ηγεσία της Χρυσής Αυγής και στο ζήτημα της τρέχουσας πολιτικής πρακτικής. Για το εξής απλό λόγο. Παρά το γεγονός ότι και οι δύο είναι υπερ της παραμονής στο ευρώ στην παρούσα συγκυρία- και μέχρι την ικανοποίηση της στρατηγικής τους- εντούτοις καταγγέλλουν μετά βδελυγμίας τα μνημόνια, τις δανειακές συμβάσεις και όλα τα συνακόλουθα αυτών. Είναι όμως γεγονός αναμφισβήτητο ότι η παραμονή στο ευρώ μιας χρεοκοπημένης χώρας σαν την Ελλάδα δεν μπορεί να γίνει δυνατή χωρίς μνημόνια, δανειακές συμβάσεις και σκληρά αντιλαϊκά μέτρα. Συνεπώς το να στηρίζεις την παραμονή στο ευρώ και να εναντιώνεσαι στις προϋποθέσεις μέσα από τις οποίες η παραμονή αυτή καθίσταται δυνατή είναι σκέτη υποκρισία. Στην πραγματικότητα όμως είναι συνειδητή επιλογή εγκλωβισμού λαϊκών δυνάμεων στην καθεστηκυία τάξη πράγματων έτσι ώστε να μην προκύψει κανένα κίνημα που να είναι σε θέση να ακολουθήσει άλλον δρόμο από αυτόν που έχουν επιλέξει οι κυρίαρχες οικονομικά και πολιτικά δυνάμεις του τόπου. Τόσο απλά είναι τα πράγματα. Οι μάσκες έχουν πέσει.

*Πηγή: www.ergatikosagwnas.gr/

Τρίτη 11 Αυγούστου 2015

Ετικέτες

syntaksiouxoi.jpg

2,8 ΔΙΣ ΟΙ ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΤΟ 2015-2016 !

ΔΙΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΕΝΙΣΧΥΕΤΑΙ Ο ΕΡΓΑΣΙΑΚΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΤΡΑΤΟΥΛΗ*

Η Κυβέρνηση με το νέο μνημόνιο ανέλαβε πολύ συγκεκριμένες και επώδυνες δεσμεύσεις μεταξύ άλλων και για την δημόσια κοινωνική ασφάλιση, τόσο σε επίπεδο προαπαιτούμενων άμεσης εφαρμογής όσο και σε επίπεδο μεσοπρόθεσμων δράσεων μετά τον Οκτώβριο του 2015.

Τα προαπαιτούμενα, που καλύπτει σε ένα βαθμό ο ψηφισμένος πριν από ένα μήνα μνημονιακός νόμος 4334/15 και σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό το νέο μνημόνιο,  προωθούν  μία πολύ μεγάλη περικοπή των δημοσίων δαπανών για την κοινωνική ασφάλιση και κατά συνέπεια νέες μειώσεις των συντάξεων, αλλά και περαιτέρω μετάλλαξη της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης σε ιδιωτική - κεφαλαιοποιητική, σύμφωνα με τις πάγιες νεοφιλελεύθερες πολιτικές που πρεσβεύουν οι λεγόμενοι "θεσμοί".

Οι νέες μνημονιακές δεσμεύσεις απέχουν έτη φωτός από το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, από τις προγραμματικές θέσεις της κυβέρνησης ακόμα κι από αυτές τις θέσεις της κυβέρνησης κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για  μεγαλύτερη επιβάρυνση των εργοδοτών και όχι των ασφαλισμένων (όπως για παράδειγμα η επαναφορά των εργοδοτικών εισφορών στα επίπεδα του Ιουνίου του 2014 +3,9% στις εισφορές), που «τις πήρε το ποτάμι».

Η κυβέρνηση, με ισχύ από την 1 Ιούλη 2015,  θα πρέπει προχωρήσει σε απορυθμίσεις της κοινωνικής ασφάλισης και των συντάξεων, που θα οδηγήσουν σε μείωση των δαπανών της κατά 0,25-0,5% του ΑΕΠ το 2015 και το 1% του ΑΕΠ (1,8 δις ευρώ) για το 2016.

Οι προβλεπόμενες από το νέο μνημόνιο άμεσες περικοπές στο μη ανταποδοτικό-προνοιακό μέρος των κατώτατων συντάξεων του Ι.Κ.Α. και σε όλες τις συντάξεις του Ο.Γ.Α., που συνεπάγεται μείωση έως και 41%, δηλαδή μείωση των κατώτατων συντάξεων γήρατος από 486 ευρώ μηνιαία στα 338 ευρώ,και μείωση 66% στις συντάξεις του ΟΓΑ δηλαδή μηνιαία σύνταξη από 360 σε 120 ευρώ για 160.000 παλαιούς συνταξιούχους του.

Η προβλεπόμενη στο νέο μνημόνιο σταδιακή κατάργηση του Ε.Κ.Α.Σ. μέχρι το 2019 και ειδικά η άμεση κατάργηση του Ε.Κ.Α.Σ. για το 20% των δικαιούχων με τα αναλογικά μεγαλύτερα εισοδήματα  συνεπάγεται επιπλέον μείωση συντάξεων 193 ευρώ κατά μέσο όρο μηνιαία, θα οδηγήσει στην περεταίρω εξαθλίωση και φτωχοποίηση όλων των δικαιούχων των παραπάνω παροχών, αφού αυτές είναι τα βασικά οικονομικά βοηθήματα για την αντιμετώπιση μεγάλου μέρους της φτώχειας των χαμηλοσυνταξιούχων και των ηλικιωμένων στην Ελλάδα.

Με αυτές τις μνημονιακές δεσμεύσεις καταργείται επί της ουσίας η βασική αναδιανεμητική λειτουργία της Κοινωνικής Ασφάλισης για όλους τους νέους συνταξιούχους κάτω των 67 ετών που συνταξιοδοτούνται από 1η Ιουλίου 2015 μέσω της σταδιακής κατάργησης του Ε.Κ.Α.Σ. ως το τέλος του 2019, της κατάργησης του μη ανταποδοτικού μέρους των συντάξεων των κατώτατων ορίων και του Ε.Κ.Α.Σ., το πάγωμα των κατώτατων συντάξεων για όλους έως το 2021 και την αλλαγή του τρόπου υπολογισμού των συντάξεων του Ο.Γ.Α. (690.301 άτομα).

Συγκεκριμένα η κυβέρνηση με το νέο μνημόνιο αναλαμβάνει δεσμεύσεις να εφαρμοστούν τα εξής:

1.     Παροχή των κατώτατων ορίων σύνταξης και του Ε.Κ.Α.Σ. μόνο σε όσους νέους συνταξιούχους έχουν συμπληρώσει τα 67 έτη και περικοπή του μη ανταποδοτικού μέρους σε όλους τους νέους συνταξιούχους ηλικίας κάτω των 67, δηλαδή μειώσεις έως και 40% σε ένα πολύ μεγάλο μέρος των πρόωρα συνταξιοδοτημένων με τις προϋποθέσεις των ελάχιστων ορίων (4.500 ένσημα), δηλαδή στις κατώτατες συντάξεις.

2. Μέτρα για αύξηση της εισφοράς των συνταξιούχων για τον κλάδο υγείας από 4% σε 6% και επέκταση της παρακράτησή της και από τις επικουρικές συντάξεις, που έως σήμερα δεν έχουμε αντίστοιχη εισφορά, με επιβάρυνση για τους συνταξιούχους 854 εκατ. ευρώ το χρόνο. (παρ. 31 άρθρου 1. Ν.4334/15).  

3. Ενοποίηση όλων των επικουρικών ταμείων στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης (Ε.Τ.Ε.Α.) και εφαρμογή τής ρήτρας μηδενικού ελλείμματος, δηλαδή  άμεση περικοπή πολλών επικουρικών συντάξεων και Εφάπαξ των ταμείων που χρειάζονται κρατική ενίσχυση από 1-1-2015. (παρ. 28 άρθρου 1. Ν.4334/15). Με βάση την υπό εξέλιξη αναλογιστική μελέτη, στις προβολές 2015 - 2016 οι συνολικοί πόροι των ταμείων επικουρικής ασφάλισης εκτιμώνται σε 2,8 δις Ευρώ και οι ανάγκες για πλήρεις παροχές σε 4,2 δις Ευρώ.  Δηλαδή, προκύπτει έλλειμμα 1,4 δις, το οποίο δεν μπορεί να καλυφθεί από τον κρατικό προϋπολογισμό, οδηγώντας σε μείωση των παροχών ή/και η αύξηση των εισφορών κάτι που οδηγεί σε δραματική περικοπή των επικουρικών συντάξεων. 

4.     Η συμφωνία προβλέπει πάγωμα της κατώτερης σύνταξης στην σημερινή ονομαστική της αξία ως το 2021 (πάγωμα 509.000 συντάξεων του Ι.Κ.Α.). Οι συνταξιούχοι αυτοί ήδη έχουν χάσει το 23,5% της αγοραστικής τους δύναμης την τελευταία περίοδο (-9,2% από τον πληθωρισμό και -14,3% από τις μειώσεις των συντάξεων).

5.     Αλλαγή όλων των συντάξεων του Ο.Γ.Α. για το μέρος που δεν έχουν αναλογικό τρόπο υπολογισμού αντίστοιχο με τα άλλα ασφαλιστικά ταμεία, δηλαδή μείωση και των συντάξεων του Ο.Γ.Α. για όλους όσοι δεν έχουν καταβάλει εισφορές και για όσους λαμβάνουν την κατώτερη σύνταξη αλλά και επανυπολογισμό όλων των συντάξεων (690.301 άτομα).

6.     Σταδιακή μείωση των δικαιούχων του Ε.Κ.Α.Σ. έως την κατάργηση του ως το τέλος του 2019, μέτρο που αφορά 300.000 συνταξιούχους, που θα βρεθούν να διαβιούν κάτω από τα όρια της φτώχειας. Άμεσα, προωθείται η κατάργηση του Ε.Κ.Α.Σ. για το 20% των δικαιούχων με τα αναλογικά πιο υψηλά εισοδήματα (60.000 άτομα).

7.     Εφαρμογή του Νόμου 3863/10 και των έμμεσων ή άμεσων περικοπών που επιφέρει η εφαρμογή του νέου τρόπου υπολογισμού των κύριων συντάξεων (εγγυημένη από το κράτος βασική σύνταξη 360 ευρώ μηνιαία και ανταποδοτική σύνταξη). Η εφαρμογή του Νόμου 3863/10 θα έχει μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στο επίπεδο των συντάξεων. Για την επόμενη δεκαετία οι επιπτώσεις θα αγγίζουν τα 20 έως 100 ευρώ στις μηνιαίες μέσες κύριες συντάξεις. Το βασικό ζήτημα για την εφαρμογή του Νόμου 3863/10 είναι τα χαμηλά ποσοστά αναπλήρωσης που προβλέπει και η εξατομίκευση της κοινωνικής ασφάλισης με τον περιορισμό της κοινωνικής αλληλεγγύης που συνεπάγεται.

8.     Αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, ώστε από το 2022 και μετά η ηλικία που θα μπορεί κανείς να βγει νωρίτερα στη σύνταξη να είναι τα 67 έτη για πλήρη, και 62 είτε με 40 χρόνια ασφάλισης είτε για μειωμένη, με ποινή πρόωρης συνταξιοδότησης που θα αυξηθεί από -6% ανά έτος σε -16% για το διάστημα της επέκτασης του ορίου ηλικίας σε σχέση με τα σημερινά όρια. Οι πρόωρες συντάξεις είναι για πάρα πολλούς συνταξιούχους λύση ανάγκης και όχι επιλογή, για να αντιμετωπίσουν τον φόβο της υψηλής ανεργίας που πλήττει και τους άνω των 55 ετών εργαζόμενους, οι οποίοι ως άνεργοι στην πλειοψηφία τους είναι μακροχρόνια άνεργοι, και η ανεργία ουσιαστικά τους οδηγεί σε βίαιη έξοδο από την αγορά εργασίας.

9.     Αλλαγή των εισφορών στους αυτοαπασχολούμενους και τους αγρότες, που τις κατέβαλλαν βάσει εισοδηματικών κλάσεων και εισαγωγή εισφορών αναλογικών με το εισόδημα. Αυτό συνεπάγεται αύξηση έως και 20% των εισφορών σε όσους αυτοαπασχολούμενους έχουν κάπως υψηλότερα εισοδήματα.

10.  Σταδιακή κατάργηση όλων των εξαιρέσεων χρηματοδότησης ταμείων από τον κρατικό προϋπολογισμό και εναρμόνιση των ασφαλιστικών εισφορών αλλά και των παροχών με τη δομή και τις προϋποθέσεις του Ι.Κ.Α. για όλα τα ταμεία από 1 Ιουλίου 2015. Από τα μέτρα αυτά θα έχουμε αυξήσεις των εισφορών σε ΟΓΑ, ΝΑΤ και ΟΑΕΕ, αφού θα επέλθει δραματική περικοπή της κρατικής επιχορήγησης στον ΟΓΑ (σήμερα αγγίζει το 85% των εσόδων του), στο ΝΑΤ (σχεδόν 90% των εσόδων του) και στον ΟΑΕΕ.

11.  Κατάργηση όλων των φόρων υπέρ τρίτων (π.χ. αγγελιόσημο), που λαμβάνουν κάποια ταμεία, μέχρι 31 Οκτωβρίου 2015, και αντίστοιχες αυξήσεις των εισφορών ή μειώσεις των παροχών. Αυτό το μέτρο θα έχει άμεση επίπτωση σε μια σειρά από ταμεία που εισπράττουν έσοδα μέσω φόρων υπέρ τρίτων.

12.  Εύρεση ισοδύναμων που θα καλύψουν το κόστος της απόφασης του Συμβουλίου Επικρατείας περί αντισυνταγματικότητας των περικοπών που επέβαλλαν διάφοροι νόμοι την περίοδο 2010-2012. Οι αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου Επικρατείας κρίνουν ως αντισυνταγματικές, κι επομένως καταργούν άμεσα, σειρά περικοπών που επιβλήθηκαν σε κύριες και επικουρικές συντάξεις με διατάξεις που θεσπίστηκαν μετά την 1-1-2012 με τους νόμους 4051/2012 και 4093/2012. Επιπρόσθετα αντισυνταγματική κρίνεται και η πλήρης κατάργηση των δώρων και επιδομάτων (Δώρο Χριστουγέννων 400 €, Δώρο Πάσχα 200 € και Επίδομα αδείας 200 €), που ελάμβαναν οι συνταξιούχοι άνω των 60 ετών αλλά και οι συνταξιούχοι του ΟΓΑ και είχαν καταργηθεί με διάταξη του ν. 4093/2012. Σύμφωνα με εκτιμήσεις το κόστος για τα ασφαλιστικά ταμεία μπορεί να αγγίξει τα 2,6 έως 3 δις ευρώ, δηλαδή περίπου 1,5 % του ΑΕΠ.

13.  Σταδιακή ολοκλήρωση της ενοποίησης των ταμείων με ενοποίηση των νομικών πλαισίων και των προϋποθέσεων παροχών σε πρώτη φάση, ώστε να είναι εφικτή η λειτουργία ενός μόνο ταμείου στο τέλος του 2016. Τα μέτρα αυτά θα επιφέρουν μείωση του διοικητικού κόστους όμως θα προκαλέσουν πολλά λειτουργικά προβλήματα και ισοπέδωση παροχών προς τα κάτω.

14.  Οι αλλαγές στο νόμο 4321/2014 για τη ρύθμιση οφειλών στα ασφαλιστικά ταμεία σε βάρος των 300.000 οφειλετών που ρύθμισαν σε αυτά οφειλές 5,66 δις ευρώ είναι πλήγμα στα οικονομικά της κοινωνικής ασφάλισης και στη δυνατότητα οικονομικής επανεκκίνησης αυτών των επιχειρήσεων ή αυτοαπασχολουμένων.

Όλες οι παραπάνω μνημονιακές δεσμεύσεις επικεντρώνονται στο να περικόπτουν τα εισοδήματα των ασθενέστερων εισοδηματικά νέων και παλαιών συνταξιούχων που διαβιούν σε συνθήκες απόλυτης υλικής στέρησης (364.000 άτομα) και με κίνδυνο κοινωνικού αποκλεισμού και φτώχειας (615.000 άτομα).

Τα προωθούμενα μνημονιακά μέτρα πλήττουν κυρίως τους χαμηλοσυνταξιούχους, αφού και το Ε.Κ.Α.Σ. και η κατώτερη σύνταξη του Ι.Κ.Α. αλλά και οι κατώτερες συντάξεις του Ο.Γ.Α. κυρίως δίνονται για την αντιμετώπιση του κινδύνου φτώχειας των συνταξιούχων αυτών των κατηγοριών. Αυτοί οι συνταξιούχοι ήδη αντιμετωπίζουν υψηλό κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να γίνει καμία περαιτέρω μείωση των συντάξεών τους. Αν ισχύσουν τα μέτρα αυτά, θα έχουμε μια εκτίναξη του αριθμού των συνταξιούχων που διαβιούν με κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού.

Στα εργασιακά μεγάλο πισωγύρισμα και χτύπημα στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας αποτελεί η επαναφορά της μετενέργειας της ισχύος τους, που πρόσφατα αυξήθηκε από τους 3 μήνες στους 6 (με το νόμο 4331/205) και η επαναφορά της στους 3 μήνες στους οποίους είχε μειωθεί με μνημονιακό νόμο. Επίσης η επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας παραπέμπεται στις καλένδες, ενώ παραμένει ανοικτό το θέμα της απελευθέρωσης των ομαδικών απολύσεων και της αλλαγής του συνδικαλιστικού νόμου 1264/1982 με στόχο τον περιορισμό του απεργιακού δικαιώματος.

Χρέος των εργαζομένων, των ανέργων και των συνταξιούχων είναι να αγωνιστούν μέσα από ένα μεγάλο λαϊκό μέτωπο, που θα συνεχίσει τον αγώνα για την δικαίωση του μεγαλειώδους ΟΧΙ του λαού μας σε νέα μνημόνια στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, για να μην γίνει το νέο μνημόνιο νόμος του κράτους.

*Ο Δημήτρης Στρατούλης είναι βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ στη Β' Αθηνών.

Τρίτη 11 Αυγούστου 2015

πηγη: iskra.gr

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή