Σήμερα: 05/12/2021
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

stathis_stavropoulos.jpg

Του ΣΤΑΘΗ*

Πολυνομοσχέδιο-σαρανταποδαρούσα. Με τις ιδιότητες μιας σαρανταποδαρούσας! - όπως όταν το αηδιαστικό αυτό πλάσμα σε πιάνει στον ύπνο (νύκτωρ άλλωστε περνάει απ’ τη Βουλή αυτό το έκτρωμα, φαστ τρακ και γκαπ γκουπ) κι αφήνει πάνω στη σάρκα σου σημάδια και δήγματα! γλοιώδη, επώδυνα, ενίοτε επικίνδυνα και πάντοτε σιχαμερά. Αυτό το πολυνομοσχέδιο-σαρανταποδαρούσαθα δαγκώσει πλήθος και πλήθος Ελλήνων - καλή δύναμη να ’χουμε, να βοηθάμε ο ένας τον άλλον και να κρατήσουμε λογαριασμό: ονομάτων καιπράξεων. Κατά τα άλλα, ο κ. Τσίπραςέλεγε ότι «το 2015 δεν θα υπάρχει ΕΝΦΙΑ, αυτό είναι δέσμευση». Και επειδή οι δεσμεύσεις του κ. Τσίπρα έχουν αποδειχθεί λίρα εκατό, μάλλον δεν βρισκόμαστε στο 2015, αλλά στο 1871, όταν οι Πρώσσοι έμπαιναν στο Παρίσι και ανακάλυπταν ότι οι Γάλλοι μπορούν να ηττηθούν, ενώ οι ηττημένοι Γάλλοι ανακάλυπταν με τη σειρά τους ότι μπορούν να σφάξουν τους Κομμουνάρους. Την ίδια εκείνη εποχή οι Γερμανοί ανακάλυψαν επίσης ότι βαθιά μέσα τους ένιωθαν μιαν ανάγκη να βγουν κι αυτοί στις ζεστές θάλασσες κι άρχισαν τα πρώτα πάρε-δώσε με την οθωμανική τότε Τουρκία.

Μετά από τη συντριβή της στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο η Γερμανία επιχείρησε να βγει πάλι στις ζεστές θάλασσες στο πλαίσιο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά τη δεύτερη συντριβή της, λούφαξε κομμένη στα δύο στη ζεστή αγκαλιά του Ψυχρού Πολέμου.

Για πολλά χρόνια οι Γερμανοί κατέβαιναν στις θερμές θάλασσες ως τουρίστες, ώσπου μετά την ενοποίηση της Γερμανίας και την πτώση της ΕΣΣΔ άρχισαν να κατεβαίνουν πάλι με στούκας, όπως πάνω απ’ τη Γιουγκοσλαβία. Σε αξιοθαύμαστα γρήγορο χρόνο το Βερολίνο απάλλαξε τον εαυτόν του από τους όρκους του γερμανικού Συντάγματος, που απαγόρευε σε κάθε είδους γερμανικό στράτευμα να επιχειρεί εκτός γερμανικών συνόρων. Μετ’ ου πολύ, η Μπούντεσβερ έφθασε ως το Αφγανιστάν, εδραιώθηκε στην Κροατία, τη Σλοβενία και το Κοσσυφοπέδιο, ενώ προσφάτως περιπλανάται στις στέπες της Ουκρανίας.

Μόλις πριν από λίγους μήνες ο Υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, κ.Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ, διετύπωσε έτι προς το ακριβέστερον το νέο γερμανικό Αμυντικό Δόγμα: «οι γερμανικές ένοπλες δυνάμεις είναι υποχρεωμένες να υπερασπίζονται τα γερμανικά οικονομικά συμφέροντα όπου κι αν αυτά διακυβεύονται». Μάλιστα.

Κι έτσι βρισκόμαστε πάλι στο 1871, στο 1914 και στο 1939, όταν οι καπιταλιστικές οικονομικές κρίσεις, ο ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός των Δυνάμεων και οι επιμέρους πολεμικές συρράξεις δημιούργησαν το σκηνικό των μεγάλων σφαγείων.

Σήμερα, σε μια συγκυρία όπου ο κόσμος τρίζει απ’ τη Λιβύη ως την Ουκρανία κι απ’ τη Σομαλία ως το Αφγανιστάν, σήμερα που οι λαοί σφαγιάζονται και πληθυσμοί μεταναστεύουν, ο κ. Τσίπρας βρήκε να αναρωτηθεί αν «υπάρχουν θαλάσσια σύνορα», συμπλέοντας (μιας και μιλάμε για νερά) με την πάγια τουρκικήαξίωση για προνόμια «έρευνας και διάσωσης» στο Αιγαίο, έτσι ώστε η κυρία Μέρκελ να νιώσει με τη σειρά της την ανάγκη να προτείνει την «από κοινού φύλαξη» αυτών των συνόρων σε έναν (υπό τη διοίκησή της) παράξενο συνεταιρισμό εκείνων που υπερασπίζονται αυτά τα σύνορα με εκείνους που τα επιβουλεύονται. Κι έτσι η Γερμανία βρίσκεται πάλι στις ζεστές θάλασσες (με την ανοχή των ΗΠΑ), το ίδιο άμυαλη, το ίδιο άπληστη. Το ίδιο θανάσιμη. Με τη Γαλλία σερόλο ύαινας (να αρπάξει κι αυτή κανένα κομμάτι), η Γερμανία σε ρόλο λέαινας τα θέλει όλα. Από καιρό έχει αρχίσει τα πάρε-δώσε με την παλιά της σύμμαχο Τουρκία (από κοινού οι δύο Δυνάμεις έχουν «ένα μάτι» πάνω στη Θράκη), ενώ η Γερμανία, που από καιρό έχει βάλει πόδι στον τουρισμό της τουρκικής ακτής στο Αιγαίο, τώρα θέλει να ολοκληρώσει, τρώγοντας και τον τουρισμό της ελληνικής επικράτειας στη ζεστή θάλασσα. Ηδη έχει πάρει τα αεροδρόμια, ήδη έχει βάλει στον στόχο (εκτός απ’ την ενέργεια και τη φαρμακοβιομηχανία) τις ελληνικές τράπεζες. Δύο φορές έχει ανακεφαλαιοποιήσει τις τράπεζες με το αίμα του ο ελληνικός λαός, θα τις ανακεφαλαιοποιήσει και τρίτη, πάλι με το αίμα του, για να τις αρπάξει στο τέλος η Γερμανία..!

Σε πολύ πυκνό χρόνο το αμετανόητο Βερολίνο έστησε κομαντατούρστην Αθήνα, πρώτα μέσα στο κεφάλι του κ. Σημίτη, ύστερα του κ. Σαμαρά και τώρα του κ. Τσίπρα.

Κι όταν η Γερμανία δίνει διαταγές, θέλει να εκτελούνται. Ή να εκτελούνται οι διαταγές ή να εκτελούνται αυτοί που δεν τις εκτέλεσαν. Οταν οι Γερμανοίαπαιτούν κοινή φύλαξη του Αιγαίου από Ελληνες και Τούρκους, αυτό περιμένουν να γίνει και να γίνει σύντομα.

Πριν να στεγνώσει ο κυρ Ερντογάν απ’ τα αίματα όσων σκότωσαν τα τσιράκια του (είτε δικοί του πράκτορες, είτε το ISIS που ο ίδιος χρηματοδοτεί), η κυρία Μέρκελ σπεύδει στην Αγκυρα. Και η Ελλάδα δεν έχει πάρα να αναμένειδιαταγές, για το Αιγαίο, για τις τράπεζες, για τον τουρισμό και για όλα τα άλλα,διότι «η θάλασσα δεν έχει σύνορα» όπως είπε ο κ. Τσίπρας, εννοώντας ότι τα θαλάσσια σύνορα δύσκολα φυλάσσονται, καθώς λέει και η Τουρκία!! Με την κυρία Μέρκελ να αναλαμβάνει την επιδιαιτησία και τα κέρδη. Κέρδη από το αίμα που χύθηκε στο παρελθόν, χύνεται σήμερα και θα χυθεί αύριο.

Πολύ προσοδοφόρο προϊόν το αίμα...

ΥΓ.: Και στην πολιτική δεν υπάρχουν συμπτώσεις.

*Δημοσιεύθηκε στο enikos.gr την Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2015

Ετικέτες

peiraias-poreia.jpg

Η ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ ΤΗ ΘΕΑΣΗ, ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΖΩΝΗ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΜΝΗΜΕΙΑ

Του ΝΙΚΟΥ ΣΒΕΡΚΟΥ

Η πώληση του μεριδίου του ΟΛΠ στους υποψήφιους ιδιώτες επενδυτές, όπως επανειλημμένα έχει αναδείξει η «Εφ.Συν.», έχει πολλά «θολά» σημεία. Από το ύψος του τιμήματος της παραχώρησης μέχρι τις εκτάσεις-φιλέτα που θα λάβει ως «προίκα» ο αγοραστής, οι ενστάσεις και οι αντιδράσεις είναι πολλές και κάθε μέρα εντείνονται. Παράλληλα όμως, φαίνεται ότι ο σχεδιασμός του ΤΑΙΠΕΔ υπερβαίνει κατά πολύ μια απλή ιδιωτικοποίηση. Ο χάρτης και τα στοιχεία που δίνουμε σήμερα στη δημοσιότητα αποκαλύπτουν το σχέδιο να κατασκευαστεί στην ευρύτερη παραλιακή περιοχή της Β’ Πειραιά ένα έργο «φαραωνικό» με όλη τη σημασία της λέξης, που ενέχει επιπρόσθετους κινδύνους για τον πολιτισμό και την οικονομία.

Στον χάρτη που παρατίθεται (Κάντε κλικ πάνω στην εικόνα για να δείτε ολόκληρο τον χάρτη) έχουν σκιαστεί με διαφορετικά χρώματα οι «επίμαχες» περιοχές. Αφενός με κίτρινο χρώμα έχουν επισημανθεί οι περιοχές του παραλιακού μετώπου που σχεδιάζεται να παραχωρηθούν στον επενδυτή.

Οπως είχαμε αναφέρει στην ιστοσελίδα μας και στο φύλλο της 2/10/2015 («Πανστρατιά για το λιμάνι»), το ΤΑΙΠΕΔ είχε στόχο να πουλήσει συνοδευτικά στους ιδιώτες σχεδόν ολόκληρο το τοπικό παραλιακό μέτωπο. Σύμφωνα με πληροφορίες, προχωρούν πλέον οι συζητήσεις για να δοθεί το παραλιακό τμήμα του «Ορμου Σφαγείων» στους δήμους, ώστε να εξασφαλιστεί μια μικρή δίοδος των παρακείμενων δήμων στη θάλασσα. Οι τελικές αποφάσεις θα έχουν γνωστοποιηθεί την Παρασκευή.

-----000olp

Η περαιτέρω σήμανση στον χάρτη δείχνει όμως ότι ακόμα και αυτή η μικρή δίοδος προς τη θάλασσα πιθανότατα καθίσταται «δώρον άδωρον» αν αναλογιστεί κανείς τι σχεδιάζεται για την ευρύτερη περιοχή. Με ροζ χρώμα έχουν σημανθεί οι μελλοντικές προβλήτες και τα σχετικά έργα και η πρώτη ματιά επιβεβαιώνει ότι το σχέδιο επέκτασης του λιμανιού θα μετατρέψει την περιοχή σε μια απολύτως εντατικοποιημένη ζώνη πλεύσης και κατάπλου.

Αφενός στο νότιο τμήμα σχεδιάζεται η κατασκευή νηοδόχου στα δυτικά της ακτής Θεμιστοκλέους σε δύο φάσεις, με πληροφορίες να μιλούν για επικείμενο ελλιμενισμό κρουαζιερόπλοιων. Αφετέρου στο βόρειο τμήμα σχεδιάζεται ξεχωριστή νηοδόχος, που θα εκτείνεται πέραν της περιοχής των Πρώην Λιπασμάτων, με τις σχετικές πληροφορίες να μιλούν μια ελλιμενισμό των λεγόμενων «mega-yachts». Ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον όμως παρουσιάζουν οι ροζ «λωρίδες» εκατοντάδων μέτρων, που εμφανίζονται είτε αυτόνομα μέσα στη θάλασσα, είτε κατά μήκος της παραλίας στο βόρειο τμήμα, είτε ξεκινώντας από το βόρειο κομμάτι εκτεινόμενο στη θάλασσα.

ΣΧΕΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ

Τα προβλήματα από αυτόν τον σχεδιασμό μπορούν να αναζητηθούν σε σχετική μελέτη που είχε εκπονήσει το Εργαστήριο Λιμενικών Εργων της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου για λογαριασμό του ΟΛΠ τον Ιούλιο του 2011. Η μελέτη ερευνούσε την «κυματική διαταραχή» της ευρύτερης περιοχής και αναζητούσε τη βέλτιστη λύση για τη μείωσή της, ώστε να καταστεί ασφαλής η λειτουργία των σχετικών νηοδόχων.

Οι συντάκτες της μελέτης επισήμαιναν ότι η νότια περιοχή χρειάζεται «περαιτέρω προστασία από τους κυματισμούς, εφόσον πρόκειται να κατασκευαστούν εκεί νέα κρηπιδώματα για πλοία ακτοπλοΐας», εξ ου και «κρίνεται απαραίτητη η κατασκευή του κυματοθραύστη».

Αντίστοιχα, κατέληγε ότι για τη νηοδόχο που θα δεχτεί κρουαζιερόπλοια «από τα πειράματα προέκυψε ότι η αρχικά προταθείσα στάθμη στέψης του προστατευτικού τοίχου στα +4,50m (μέτρα) δεν επαρκεί», συμπληρώνοντας σε άλλο σημείο ότι σύμφωνα με τα δεδομένα «θα απαιτείτο στάθμη στέψης του προστατευτικού τοίχου περίπου στα +9.00m, ώστε να είναι ασφαλές το εσωτερικό τμήμα του προσήνεμου μόλου».

Συνυπολογίζοντας δε τις διάφορες εναλλακτικές λύσεις σημείωνε ότι «η στάθμη στέψεως του προστατευτικού τοίχου του μόλου προτείνεται να είναι στα +7.50m». Αναφορικά δε με το ενδιάμεσο κομμάτι τοίχου στο μέσον της θάλασσας, πρότεινε μικρές αλλαγές, ενώ σχετικά με το βόρειο κομμάτι πρότεινε τα σχετικά τμήματα «να ανασχεδιαστούν είτε με δραστική μείωση του μήκους κρηπιδώσεων είτε με ριζική αλλαγή της διάταξής τους».

Με δεδομένα τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι στη σημερινή μελέτη του ΤΑΙΠΕΔ προβλέπεται η κατασκευή τοίχων και κυματοθραυστών ύψους πολλών μέτρων. Το απλοϊκό ερώτημα που γεννάται είναι τι θα αντικρίζει κανείς σε λίγα χρόνια αν σταθεί στον «Ορμο Σφαγείων». Πιθανότατα κρουαζιερόπλοια από τη μια πλευρά, «mega-yachts» από την άλλη και στην ευθεία τοίχους πολλών μέτρων σε μήκος και ύψος.

Ποιος θα περίμενε ότι η παραχώρηση του ΟΛΠ στους ιδιώτες θα έθετε σε κίνδυνο ακόμα και αρχαία ή νεότερα μνημεία της περιοχής; Κι όμως, το υπουργείο Πολιτισμού απέστειλε στον υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής στις 7 Οκτωβρίου επιστολή με την οποία υπογράμμιζε τους κινδύνους που ελλοχεύουν για τουλάχιστον 28 μνημεία από την εν λόγω πώληση. Η συγκεκριμένη επιστολή κοινοποιήθηκε επίσης στον υπουργό Επικρατείας για τον Συντονισμό του Κυβερνητικού Εργου, τον υπουργό Οικονομικών, τον αντιπεριφερειάρχη Πειραιά, τους δημάρχους Πειραιά, Κερατσινίου-Δραπετσώνας και Περάματος, τον ΟΛΠ και το ΤΑΙΠΕΔ.

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΑ

Στο έγγραφο αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι «στην επίμαχη περιοχή βρίσκονται οι κάτωθι αρχαιολογικοί χώροι και αρχαία μνημεία»: ο αρχαιολογικός χώρος της Ηετιώνειας Πύλης, τμήματα του αρχαίου τείχους του Πειραιά, ο αρχαιολογικός χώρος Αμπελακίων και Κυνόσουρας και το φερόμενο ταφικό μνημείο του Θεμιστοκλή. «Εντός της εν λόγω περιοχής, καθώς και σε άμεση γειτνίαση με αυτήν εντοπίζονται νεότερα μνημεία που αποτελούν τοπόσημα για την πόλη» σημείωνε ο συντάκτης του εγγράφου, φέροντας ως παράδειγμα το συγκρότημα της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων ή τα κατάλοιπα του πρώτου φάρου, που οικοδομήθηκε το 1837, ενώ πρόσθετε ότι «εντός της χερσαίας ζώνης του λιμένα του Πειραιά βρίσκεται η ονομαζόμενη Πολιτιστική Ακτή Πειραιά, έκτασης 180.000 τ.μ.».

Ο αρμόδιος κορυφαίος υπηρεσιακός παράγοντας ζητούσε από τα εμπλεκόμενα μέρη «να εξαιρεθούν της όποιας συναλλαγής τα αρχαία μνημεία που βρίσκονται εντός των ορίων της χερσαίας ζώνης του λιμένα», να «εξαιρεθεί της συναλλαγής η περιοχή της Πολιτιστικής Ακτής στο σύνολό της» και οποιαδήποτε δραστηριότητα στην εν λόγω περιοχή «να τύχει της έγκρισης του ΥΠΠΟΑ».

Η πώληση του ΟΛΠ φέρει όμως και έναν πρόσθετο, οικονομικό αυτή τη φορά, κίνδυνο. Πέραν της πρόβλεψης στο πολυνομοσχέδιο που σηματοδοτεί την απαλλαγή του μελλοντικού επενδυτή από δημοτικά τέλη (βλ. το σχετικό ρεπορτάζ), μεθοδεύεται, σύμφωνα με πληροφορίες, και η απαλλαγή του μελλοντικού επενδυτή από το να καταβάλλει μίσθωμα στο Δημόσιο.

Μία από τις κύριες πηγές εσόδων του ελληνικού Δημοσίου ήταν τα προηγούμενα έτη το καταβληθέν ενοίκιο της παραχώρησης των προβλητών, ποσό το οποίο καρπώνεται ο ΟΛΠ. Σύμφωνα με πληροφορίες, το σχετικό ποσό ανερχόταν το 2014 σε 36,4 εκατ. ευρώ, ενώ η πρόβλεψη για το 2018 έφερε το σχετικό ποσό στα 75 εκατ. ευρώ και για το 2021 στα 110 εκατ. ευρώ. Στο σύνολο της 35ετίας το εγγυημένο αντάλλαγμα θα έφτανε τα 4,3 δισ. ευρώ.

Φαίνεται όμως ότι υπάρχει ο κίνδυνος αυτό το ποσό να χαθεί, αφού, αν δεν υπάρξει αλλαγή στη σχετική νομοθεσία, ο νέος ιδιοκτήτης ενδέχεται να λαμβάνει εκείνος το ενοίκιο. Αν μάλιστα κερδίσει τον επικείμενο διαγωνισμό η κινεζική Cosco, τότε είναι πιθανόν να καταβάλλει ενοίκια που θα εισπράττει η ίδια επιχείρηση!

Η όλη στρέβλωση, σύμφωνα με γνωρίζοντες τα του λιμένα, οφείλεται στο ότι το Δημόσιο έχει παραχωρήσει το ενοίκιο στον ΟΛΠ και όχι στον Κρατικό Προϋπολογισμό και αρκείται να λαμβάνει μόνο το 2% επί του ετήσιου τζίρου του ΟΛΠ. Αντί δηλαδή το Δημόσιο για το 2014 να λαμβάνει απευθείας 36,4 εκατ. ευρώ, εισπράττει μόλις 2 εκατ. ευρώ! Αυτό που μπορεί να αναστρέψει την εν λόγω ρύθμιση, που, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, περιλαμβάνεται και στη Σύμβαση Παραχώρησης του ΟΛΠ, είναι να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση με την οποία θα εξαιρείται το ενοίκιο από την «προίκα» του προς πώληση Οργανισμού. Το αν θα το πράξει, απομένει να εξακριβωθεί...

*Πηγή: Εφ. Συντ.

Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2015

Ετικέτες

kouremaxreous.jpg

Γράφει ο Δ. Δημητριάδης

Το δημόσιο χρέος της χώρας, πολλές δεκαετίες τώρα έχει αναδειχτεί σε κεντρικό πρόβλημα της πολιτικής ζωής και μάλιστα με ένα τρόπο που επισκιάζει τις αιτίες της δημιουργίας του. Αντιμετωπίζεται ως αιτία και όχι ως το αποτέλεσμα της καπιταλιστικής διαχείρισης και της εξάρτησης της χώρας.

Στο όνομα της αντιμετώπισης του χρέους και της οικονομικής κρίσης η χώρα είχε υπαχθεί το 2010 στον ευρωπαϊκό μηχανισμό και στο ΔΝΤ. Τα αποτελέσματα όσον αφορά την αντιμετώπιση του χρέους είναι γνωστά, αρχής γενομένης από το περίφημο PSI που συμφώνησε η τότε μνημονιακή κυβέρνηση και ο Β. Βενιζέλος ως υπουργός οικονομικών και θεωρήθηκε τεράστια επιτυχία, επειδή υποτίθεται κουρεύτηκαν περισσότερα από 100 δισ. € χρέος. Παρόλα αυτά η λιτότητα που συνόδευε το PSI και τα νέα δάνεια συνέτριψαν την ελληνική οικονομία και εκτόξευσαν το χρέος σε ύψος μεγαλύτερο από το πριν.

Σαφή αναφορά για την αντιμετώπιση του χρέους υπήρξε στη συμφωνία του 2012, όταν συμφωνήθηκε το μνημόνιο Σαμαρά, χωρίς φυσικά να γίνει το παραμικρό για την ουσιαστική μείωση του.

Σήμερα, μετά την ψήφιση και την έναρξη εφαρμογής του τρίτου μνημονίου Τσίπρα ξαναφουντώνει η συζήτηση για το χρέος και παρουσιάζεται ως διαπραγματευτική επιτυχία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Το χρέος με το τρίτο μνημόνιο θα εκτοξευθεί σε πρωτοφανές ύψος, άνω των 400 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Όλες οι πλευρές που τοποθετούνται γι' αυτό θεωρούν ως απαραίτητη προϋπόθεση για την έναρξη των συζητήσεων για τη μείωση του χρέους την πιστή και ολοκληρωμένη εφαρμογή των αντιλαϊκών μέτρων του μνημονίου. Μετά απ' αυτό θα ανοίξει η συζήτηση για το χρέος.

Κυβέρνηση, ευρωζώνη και ΔΝΤ αντιμετωπίζουν το ζήτημα από διαφορετικές αφετηρίες. Η κυβέρνηση αφού από καιρό έχει ξεχάσει τη θέση της για διαγραφή του, επιδιώκει επιμήκυνση των πληρωμών, μείωση των επιτοκίων και περίοδο χάριτος. Η Ευρωζώνη δεν συζητά καθόλου όχι μόνο διαγραφή, αλλά ούτε καν τις ελληνικές προτάσεις. Θεωρεί ικανοποιητική λύση τον καθορισμό της εξυπηρέτησης του στο ύψος του 15% του ελληνικού ΑΕΠ σε βάθος 15ετίας. Ο Πολ Τόμσεν εκ μέρους του ΔΝΤ δηλώνει ότι το ταμείο θα συζητούσε την πρόταση της ευρωζώνης, αλλά το ύψος της ετήσιας δαπάνης εξυπηρέτησης δεν πρέπει να ξεπερνά το 10% του ΑΕΠ και μαζί να υπάρξει σημαντική επέκταση των λήξεων.

Τι σημαίνουν όλα αυτά και κυρίως αποτελούν πραγματική λύση στο πρόβλημα του χρέους;

Αυτό σημαίνει ότι τα 400 δισ. € του δημόσιου χρέους και οι τόκοι που θα προκύψουν θα πληρωθούν μέχρι τελευταίο σεντς.

Σημαίνει επίσης ότι από τον ελληνικό λαό και την οικονομία θα αφαιρούνται κάθε χρόνο υπέρογκα ποσά για το χρέος που θα έχουν ως αποτέλεσμα την διαιώνιση της λιτότητας, τη συντριβής των εργαζομένων, την ακύρωση κάθε αναπτυξιακής δυνατότητας, την διαιώνιση επίσης της εξάρτησης της χώρας από τους δανειστές της. Για πολλές-πολλές δεκαετίες η χώρα θα παραμένει δέσμια στα συμφέροντα και τις επιδιώξεις του ευρωπαϊκού και αμερικανικού ιμπεριαλισμού.

Με την πρόταση της ευρωζώνης θα αφαιρούνται κάθε χρόνο 27 δισεκατομμύρια ευρώ από τη χώρα για την εξυπηρέτηση του χρέους, ενώ για την υποτιθέμενη φιλελληνική πρόταση του ΔΝΤ θα αφαιρούνται 18 δις, όταν ο κρατικός προϋπολογισμός υπολείπεται των 50 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Εδώ αρχίζει η αναπτυξιολογία. Επενδύσεις επί επενδύσεων, ταξίδια του πρωθυπουργού στις Ηνωμένες πολιτείες, συζητήσεις με πολυεθνικές και οικονομικούς και κρατικούς παράγοντες του εξωτερικού για να επενδύσουν στη χώρα. Χρόνια το ακούμε αυτό το παραμύθι, μια επανάληψη του φαίνεται ότι θα έχουμε και τώρα. Η όποια «επένδυση» θα είναι ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας (λιμάνι του Πειραιά, 14 αεροδρόμια, Σκουριές κ.τ.λ.) αντί πινακίου φακής και πλήρης ανατροπή των εργατικών και λαϊκών κατακτήσεων, ώστε να διαμορφωθεί δελεαστικό περιβάλλον για τους «επενδυτές». Με δύο λόγια, εικόνα μισοαποικίας.

Επιπροσθέτως η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται σε ύφεση, πλησιάζει το σημείο που βρίσκονταν το 2009, χωρίς να είναι βάσιμη η εκτίμηση για γρήγορη ανάκαμψη και υψηλούς ρυθμούς, μεγάλη αύξηση των επενδύσεων που θα μειώσουν, αν μειώσουν, κάπως την ανεργία.

Νομίζουμε ότι όλο αυτό το σκηνικό που περιγράψαμε και με τις κύριες αιτίες της ουσιαστικής χρεοκοπίας της χώρας που ζούμε να παραμένουν ακλόνητες, ιδιαίτερα την παραμονή στην ευρωζώνη και την ΕΕ και την καπιταλιστική διαχείριση της οικονομίας και του κράτους, μάλλον τους όρους της μελλοντικής χρεοκοπίας προετοιμάζουν.

Είναι σαφές ότι, όσον αφορά το χρέος, μόνη λύση είναι η μονομερής διαγραφή του, αφού οι δανειστές δεν πρόκειται να συμφωνήσουν σε μια παρόμοια λύση. Επιπροσθέτως η έξοδος από την ευρωζώνη και την ΕΕ για να σταματήσει η αφαίμαξη και ο στραγγαλισμό της οικονομίας είναι ο μόνος δρόμος.

Αυτή η εξέλιξη μόνο ως αποτέλεσμα των αγώνων και της θέλησης του λαού και σε σύγκρουση με το μονοπωλιακό κεφάλαιο και την εξουσία του, με τους ευρωπαίους «εταίρους» μπορεί να προκύψει, ως το πρώτο βήμα προς τη σοσιαλιστική αναγέννηση της χώρας.

πηγη: ergatikosagwnas.gr

Ετικέτες

_τώρα_Για_την_επιβίωση_του_ελληνικού_λαού.jpg

Γράφει ο Δάνης Παπαβασιλείου

Δεν ξέρουμε για πόσο ακόμα θα μπορεί η κυβέρνηση να διαχειριστεί επικοινωνιακά το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα και ο λαός. Παίζουν κυριολεκτικά με τη φωτιά ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί της κυβέρνησης του, επιχειρώντας να δημιουργήσουν έναν ακόμη κύκλο ψευδαισθήσεων.

Μια ματιά γύρω μας είναι αρκετή για να καταλάβουμε ότι φτάσαμε σαν κοινωνία στο όριο της επιβίωσης!

Κάποιες σκόρπιες «φιλανθρωπικές» δραστηριότητες, κάποιες ανάλογου περιεχομένου πρωτοβουλίες της εκκλησίας, κάποιες μεμονωμένες κινήσεις κοινωνικής αλληλεγγύης, σε συνδυασμό με κάποια ατελέσφορα κυβερνητικά μέτρα, «κρύβουν» για λίγο ακόμα το μέγεθος του προβλήματος, που έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις.

Η απόλυτη ένδεια, η πείνα δεν αποτελούν πλέον απειλή. Είναι η σκληρή καθημερινή πραγματικότητα για εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά.

Η κατάσταση όχι μόνο δεν πρόκειται να βελτιωθεί, αντιθέτως αναμένεται να χειροτερέψει το χειμώνα όπου οι ανάγκες πολλαπλασιάζονται.

Δεν χρειάζεται να δούμε εικόνες της Αθήνας του χειμώνα του 1943, ή τον αριθμό των αυτοκτονιών να πολλαπλασιάζεται για να καταλάβουμε ότι για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΥΡΙΟ!

Στο  χώρο που αφήνει η απογοήτευση, η μοιρολατρία, η παραίτηση, οφείλουμε να βρούμε τις δυνάμεις για να χτίσουμε ένα κίνημα κοινωνικής αλληλεγγύης με πρώτο στόχο την ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ.

Τους επόμενους μήνες, τα επόμενα χρόνια, όλοι θα κριθούμε πρωτίστως για το αν καταφέρουμε να σταθούμε στα πόδια μας σαν λαός, στηριγμένοι στις δικές μας δυνάμεις, κόντρα σε όσους θέλουν να μας μετατρέψουν σε ανδράποδα των συμφερόντων τους. Τόχουμε ξανακάνει, με το ΕΑΜ, κερδίζοντας παγκόσμιο σεβασμό και αναγνώριση.

Στη μάχη αυτή έχουν θέση όλοι. Ο εργαζόμενος, ο άνεργος, ο αγρότης, ο επαγγελματοβιοτέχνης, ο γιατρός, ο εκπαιδευτικός, ο δικηγόρος, ο καλλιτέχνης, ο συνταξιούχος, ο νέος και η νέα.

Εργατικά συνδικάτα, σύλλογοι, επιτροπές σε χώρους δουλειάς και κατοικίας, συνδικαλιστικές οργανώσεις των μικρομεσαίων, επιστημονικοί φορείς, σε συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση, που μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο, όπως δείχνει το παράδειγμα του Δήμου της Πάτρας, πρέπει να αποτελέσουν ένα εκτεταμένο δίκτυο, που θα είναι παρόν σε κάθε πόλη, κάθε γειτονιά, κάθε τετράγωνο, με άμεσο στόχο την καταγραφή των προβλημάτων και παράλληλα τη δημιουργία των δομών θα εξασφαλίζουν, σ΄ όσους έχουν ανάγκη, τη σίτιση, τη στέγαση, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, τη θέρμανση, το ηλεκτρικό ρεύμα, τη νομική προστασία, τα φροντιστήρια των παιδιών, την ψυχαγωγία.

Ο κατά το δυνατόν μεγαλύτερος συντονισμός αυτού του δικτύου θα το κάνει πιο αποτελεσματικό, αφού θα δίνει τη μεγαλύτερη δυνατότητα της διεκδίκησης περισσότερων πόρων από το κράτος και τους επιχειρηματικούς φορείς, της καλύτερης συγκέντρωσης των πόρων που θα προκύπτουν από την εθελοντική προσφορά, της καλύτερης αξιοποίησης τους.

Στη μάχη αυτή, με το σύνθημα- προειδοποίηση «ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ», θα βρεθούμε, μοιραία, απέναντι σε όσους μας έφεραν σ΄ αυτή τη θέση και η νίκη δεν θα είναι ένα μόνο ένα κομμάτι ψωμί. Θα είναι ο ορίζοντας που ανοίγει για μια άλλη Ελλάδα χωρίς τα δεσμά των πάσης φύσεως δυναστών της, την Ελλάδα της Ειρήνης, της Δουλειάς, της Κοινωνικής Δικαιοσύνης, της Λαϊκής Κυριαρχίας.

Πηγή: imerodromos.gr

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή