Σήμερα: 21/06/2021
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

23031476_10154795910472047_6112712314285015922_n-300x191.jpg

Δύο ανυπόγραφα δημοσιεύματα στην εφημερίδα των Νεοναζιστών της ΧΑ  έρχονται να επιβεβαιώσουν απόλυτα την εκτίμησή μας ότι στην ηγεσία της νεοναζιστικής συμμορίας έχει προκληθεί πανικός και ότι στους κόλπους της έχει φουντώσει ο καυγάς.

Στο άρθρο μας με τίτλο «Κινήσεις απελπισίας από τον φίρερ της ΧΑ, καθώς σφίγγει ο κλοιός γύρω του» (Κόντρα, 7.7.2018 – ) γράφαμε:

Την τελευταία περίοδο, στη δίκη της Χρυσής Αυγής, έχει γίνει φανερός ο πανικός του φίρερ Ν. Μιχαλολιάκου. Με την ανάγνωση των Αναγνωστέων Εγγράφων αισθάνεται να σφίγγει γύρω του ο κλοιός και προβαίνει σε κινήσεις απελπισίας.
Στο Αναγνωστέο Εγγραφο 331 υπάρχουν η Εκθεση Εργαστηριακής Πραγματογνωμοσύνης και ο ηλεκτρονικός φάκελος με τα ψηφιακά πειστήρια που κατασχέθηκαν στο σπίτι της κόρης του Ουρανίας. Ο συνήγορος υπεράσπισης των νεοναζιστών της ΧΑ Γ. Μιχαλόλιας επέλεξε να υποβάλει όψιμα, μόνος αυτός από τους συνηγόρους υπεράσπισης, αίτημα να μην προβληθούν και να μην αναγνωστούν τα πειστήρια που κατασχέθηκαν στο σπίτι της κόρης του φίρερ, ενώ είχε ήδη διαβαστεί η Εκθεση Εργαστηριακής Πραγματογνωμοσύνης. Το αίτημα, όπως ήταν φυσικό, απορρίφτηκε από το δικαστήριο και στη συνέχεια διαβάστηκαν και προβλήθηκαν όλα τα πειστήρια.

Εγινε έτσι σαφές γιατί ο φίρερ δεν ήθελε να διαβαστεί και να προβληθεί το ηλεκτρονικό αρχείο της κόρης του. Σε αυτό υπήρχαν έγγραφα όπως αυτό για τη Μάχη της Κρήτης, το οποίο υπερασπιζόταν ανοιχτά και απροκάλυπτα τους ναζί εισβολείς και έβριζε τους Κρητικούς που αντιστάθηκαν. Με το έγγραφο αυτό μπήκε η ταφόπλακα στους κάλπικους ισχυρισμούς των νεοναζιστών της ΧΑ, ότι δήθεν είναι εθνικιστές πατριώτες και όχι εθνικοσοσιαλιστές και ότι αν ζούσαν εκείνη την εποχή θα πολεμούσαν ενάντια στους χιτλερικούς κατακτητές. Προσπαθώντας να φύγουν από τη δικογραφία τα πειστήρια που βρέθηκαν στο ηλεκτρονικό αρχείο στο σπίτι της κόρης του, ο φίρερ Μιχαλολιάκος αποκάλυψε απλώς την απελπισία του. Γιατί δικονομικά αυτό δε θα μπορούσε να το πετύχει, ακόμα κι αν είχε υποβάλει το σχετικό αίτημα από την αρχή και όχι τόσο όψιμα.

Αλλη κίνηση απελπισίας του Ν. Μιχαλολιάκου ήταν η υποβολή από τρεις συνηγόρους υπεράσπισης, τον αδελφό του Π. Μιχαλόλια, τον ανηψιό του Γ. Μιχαλόλια και τον συνήγορο του Κασιδιάρη Δ. Παπαδέλη, ένστασης για να μην αναγνωστούν τα Αναγνωστέα Εγγραφα 254 και 255 από τον κατάλογο που κατήρτισε η εισαγγελία Εφετών, επειδή δεν είναι γνήσια. Το Αναγνωστέο Εγγραφο 254 έχει τίτλο «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ» και το 255 «ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΤΑΞΗ “ΠΡΩΤΕΣΙΛΑΟΣ“». Η ένσταση συζητήθηκε στις 4 Ιούλη του 2018. Πρώτη αγόρευσε η εισαγγελέας Εφετών Αδ. Οικονόμου που πρότεινε την απόρριψή της. Στη συνέχεια, πήραν το λόγο κατά σειρά οι συνήγοροι πολιτικής αγωγής Χρ. Παπαδοπούλου, Θ. Θεοδωρόπουλος και Κ. Παπαδάκης και οι συνήγοροι υπεράσπισης των νεοναζιστών Γ. Μιχαλόλιας και Ν. Ρουσόπουλος (συνήγορος υπεράσπισης του Ι. Λαγού).

Αίσθηση προκάλεσαν δύο γεγονότα:

Πρώτον, η απουσία των συνηγόρων υπεράσπισης Π. Μιχαλόλια, που ηγείται της υπερασπιστικής ομάδας των νεοναζιστών, και Δ. Παπαδέλη. Και οι δύο είχαν συνυπογράψει την ένσταση. Η απουσία τους προκάλεσε αίσθηση, καθώς δε θα μπορέσουν να παρέμβουν στην επόμενη συνεδρίαση (9 Ιούλη), γιατί η συζήτηση επί της ένστασης ολοκληρώθηκε στη συνεδρίαση της 4ης Ιούλη. Μάλιστα, το δικαστήριο έκανε την πρώτη απόπειρα να βγάλει απόφαση επί της έδρας. Αυτό δεν κατέστη δυνατό και η λήψη της απόφασης αναβλήθηκε για την επόμενη συνεδρίαση.

Δεύτερον, η εξαιρετικά χαμηλή συμμετοχή των συνηγόρων υπεράσπισης των νεοναζιστών, παρά το γεγονός ότι η υπόθεση αυτής της ένστασης δεν αφορά μόνο τον φίρερ, αλλά όλους τους κατηγορούμενους νεοναζιστές.

Οπως είπαμε, ο φίρερ αισθάνεται τον κλοιό να σφίγγει ασφυκτικά και «βλέπει» τον κίνδυνο να καταδικαστεί σε πολύχρονη κάθειρξη. Προκειμένου να αθωωθεί ή να πέσει στα μαλακά, αποφάσισε να χειριστεί μόνος του τη συγκεκριμένη υπόθεση, χαρακτηρίζοντας πλαστά τα δύο συγκεκριμένα έγγραφα. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο φιρερίσκος χρησιμοποιεί αυτή την τακτική. Την έχει επαναλάβει και στο παρελθόν, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να σταματήσει τη φασιστική δραστηριότητα του ναζιστικού του μορφώματος, προκειμένου να αποφύγει την ενοχοποίηση και την καταδίκη του.

Κλείνοντας την αγόρευσή της, η εισαγγελέας της έδρας ανέπτυξε τους λόγους για τους οποίους προτείνει την απόρριψη της ένστασης. Είπε συγκεκριμένα:
«Από τα έγγραφα, κυρίως, που αναγνώστηκαν και απ΄ αυτά που προσκομίστηκαν, κατά τη γνώμη μου δεν προέκυψαν επαρκείς ενδείξεις περί πλαστότητας των υπ’ αριθμό 254 και 255 εγγράφων από τον κατάλογο των Αναγνωστέων Εγγράφων. Ειδικότερα, θα πρέπει να επισημανθεί το γεγονός, ότι ενώ ο κατηγορούμενος Νικόλαος Μιχαλολιάκος γνώριζε την ύπαρξη των ωςάνω δύο εγγράφων που κατέθεσε ο μάρτυρας Δημήτριος Ψαρράς, και μάλιστα αμφισβήτησε τη γνησιότητά τους κατά την απολογία του στις 2/10/2013, σε ουδεμία ενέργεια προέβη. Δεν κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά κατά των εγγράφων στην εισαγγελία Πρωτοδικών. Αντίθετα, στην επ’ ακροατηρίω διαδικασία τα προσέβαλε ως πλαστά και τα θεωρεί ψευδεπίγραφα κείμενα που απηχούν ακραιφνείς εθνικοσοσιαλιστικές θέσεις που ουδεμία σχέσηέχουν με την πραγματική ιδεολογία της ΧΑ. Ομως, ο ισχυρισμός αυτός είναι αβάσιμος, καθ’ όσον από την προβολή ορισμένων βίντεο γίνονται αναφορές στις εθνικοσοσιαλιστικές θέσεις. Να απορριφθεί η ένσταση και να αναγνωστούν τα Αναγνωστέα Εγγραφα 254 και 255 και να συνεκτιμηθούν με τα λοιπά αποδεικτικά στοιχεία».

Η τοποθέτηση αυτή της εισαγγελέα και ιδιαίτερα η αναφορά της ότι σε ορισμένα βίντεο που προβλήθηκαν γίνονται αναφορές στις εθνικοσοσιαλιστικές θέσεις της ΧΑ θορύβησαν τον συνήγορο υπεράσπισης Γ. Μιχαλόλια, όχι μόνο για την πρόταση απόρριψης της ένστασης, αλλά και επειδή διείδε ποια θα είναι η πρότασή της επί του κατηγορητηρίου συνολικά. Εσπευσε, λοιπόν, να πάρει το λόγο για να θέσει ζήτημα μη παράστασης της πολιτικής αγωγής κατά τη συζήτηση της συγκεκριμένης ένστασης! Ηταν μια απελπισμένη προσπάθεια να αποφύγει να ακουστούν κάποια πράγματα που θα έκαναν θρύψαλα τους έωλους υπερασπιστικούς ισχυρισμούς του φίρερ και των δικηγόρων του.

Η εισαγγελέας πρότεινε να έχουν το δικαίωμα να παρασταθούν οι συνήγοροι της πολιτικής αγωγής. Από την πολιτική αγωγή ο Κ. Παπαδάκης εξήγησε ότι τα Αναγνωστέα Εγγραφα 254 και 255 δεν αφορούν μόνο τον Ν. Μιχαλολιάκο, αλλά αφορούν και τους κατηγορούμενους νεοναζιστές για τους οποίους παρίσταται η πολιτική αγωγή. Μια τελευταία προσπάθεια έκανε ο συνήγορος υπεράσπισης του Λαγού Ν. Ρουσόπουλος, ισχυριζόμενος ότι η παράσταση πολιτικής αγωγής είναι προσωποπαγής και επομένως οι συνήγοροι πολιτικής αγωγής δεν μπορούν να παρασταθούν στη συζήτηση της ένστασης.

Το δικαστήριο αποφάσισε ότι η πολιτική αγωγή έχει το δικαίωμα να παρασταθεί, σημειώνοντας χαρακτηριστικά στην κατακλείδα της απόφασης: «Συνεπώς, έναέγγραφο που φέρεται ως Καταστατικό δεν συνδέεται μόνο με ένα άτομο (σ.σ. δηλαδή μόνο με τον φίρερ), αλλά με περισσότερα, που κατά το κατηγορητήριο είναι και μέλη της εγκληματικής οργάνωσης. Ως εκ τούτου έχει το λόγο η πολιτική αγωγή».

Ετσι, οι συνήγοροι πολιτικής αγωγής Χρ. Παπαδοπούλου, Θ. Θεοδωρόπουλος και Κ. Παπαδάκης ανέπτυξαν το Υπόμνημα που κατέθεσαν μαζί με τους συναδέλφους τους και ζήτησαν να απορριφθεί η ένσταση των συνηγόρων των νεοναζιστών, την υποστήριξη της οποίας ανέλαβε ο Γ. Μιχαλόλιας.

Στο άρθρο μας με τίτλο «Γνήσιο το Ναζιστικό καταστατικό της Χρυσής Αυγής (Κόντρα 14.7.2018 -) σημειώναμε:

Οπως γράψαμε στο προηγούμενο φύλλο, οι συνήγοροι υπεράσπισης του φίρερ της ΧΑ, Γ. Μιχαλόλιας και Π. Μιχαλόλιας, καθώς και ο συνήγορος υπεράσπισης του Κασιδιάρη είχαν υποβάλει, για λογαριασμό μόνο του φίρερ, ένσταση πλαστότητας των Αναγνωστέων Εγγράφων 254 και 255. Την ένσταση υποστήριξε προφορικά μόνο ο Γ. Μιχαλόλιας, ενώ οι άλλοι δύο απουσίασαν από την συνεδρίαση. Στις 9 Ιούλη, με ομόφωνη απόφασή του, το δικαστήριο έδωσε τη χαριστική βολή στην ένσταση των συνηγόρων υπεράσπισης για την πλαστότητα των εγγράφων 254 και 255.

Παραθέτουμε την απόφαση του δικαστηρίου, όπως την ανακοίνωσε η πρόεδρος Μ. Λεπενιώτη:

«Τα έγγραφα λοιπόν αυτά, το 254 και 255 του κατηγορητηρίου, για τα οποία προβλήθηκε ένσταση περί πλαστότητας, είναι έγγραφα με σαφώς ιδεολογικό περιεχόμενο, περιεχόμενο το οποίο από μόνο του δεν έλκει του ποινικού. Αλλωστε, όταν υποβλήθηκε από τον Μιχαλολιάκο αίτημα διενέργειας γραφολογικής πραγματογνωμοσύνης των εγγράφων αυτών, με το σκεπτικό το ίδιο απορρίφθηκε το σχετικό αίτημα. Λοιπόν, κατόπιν αυτών, τα έγγραφα αυτά θα αναγνωστούν και θα συνεκτιμηθούν με τα λοιπά αποδεικτικά στοιχεία».

Η απόφαση προκάλεσε πανικό στις γραμμές των νεοναζιστών της  ΧΑ, γιατί ενώ το καταστατικό δεν είναι προσωπική υπόθεση του Μιχαλολιάκου, η ένσταση υποστηρίχτηκε μόνο απ΄ αυτόν. Με το κείμενο της ένστασης, εμμέσως πλην σαφώς, αφήνονται αιχμές κατά του Χρ. Παππά, στο σπίτι του οποίου στα Γιάννενα βρέθηκαν έγγραφα με τα οποία επιβεβαιώνεται ότι τα έγγραφα 254 και 255 είναι της Χρυσής Αυγής, έγγραφα με σαφές εθνικοσοσιαλιστικό περιεχόμενο. Και το κυριότερο, είναι καταστατικοί κανόνες με τους οποίους λειτουργούν από παλιά οι εθνικοσοσιαλιστές της ΧΑ και συνεχίζουν να λειτουργούν.

Μετά την ανακοίνωση της απορριπτικής απόφασης από την πρόεδρο, ο συνήγορος υπεράσπισης Γ. Μιχαλόλιας αποχώρησε και δεν επέστρεψε ούτε στη συνεδρίαση της 11ης Ιούλη. Αίσθηση προκάλεσε η απουσία των Γ. και Π. Μιχαλόλια από τις συνεδριάσεις στις 9 και 11 Ιούλη, όταν οι συνήγοροι πολιτικής αγωγής σχολίασαν εμπεριστατωμένα  εκατοντάδες Αναγνωστέα Εγγραφα και ανέδειξαν τον εγκληματικό χαρακτήρα και δράση του νεοναζιστικού μορφώματος. Στην ιστοσελίδα μας θα «ανεβάσουμε» τα πλήρη κείμενα των σχολιασμών των συνηγόρων πολιτικής αγωγής.

Τέλος, στο άρθρο μας με τίτλο «Σημαντική απόφαση στη δίκη των νεοναζιστών: Οι συνήγοροι μπορούν να καταθέτουν γραπτώς στα πρακτικά δηλώσεις και σχολιασμούς» (24.7.2018 ) γράφαμε:

Mια σημαντική, κατά τη γνώμη μας, παρεμπίπτουσα απόφαση πήρε στη συνεδρίαση της Δευτέρας, 23 Ιούλη το δικαστήριο που δικάζει την υπόθεση των νεοναζιστών της ΧΑ. Αποφάσισε να καταχωρούνται στα πρακτικά της δίκης τα γραπτά κείμενα των σχολιασμών και των δηλώσεων των συνηγόρων πολιτικής αγωγής και υπεράσπισης.

Η απόφαση πάρθηκε κατά πλειοψηφία, με διαφωνία της προέδρου, προέδρου εφετών Μ. Λεπενιώτη, όπως ανακοίνωσε η ίδια…

Πανικός στην υπεράσπιση

Δεκαπέντε μήνες αργότερα, η ανακοίνωση από την πρόεδρο της απόφασης γι’ αυτό το αίτημα ξάφνιασε τους συνηγόρους υπεράσπισης των νεοναζιστών. Είναι μια απόφαση που δεν περίμεναν και συνειδητοποιούν ότι τους δημιουργεί αξεπέραστα προβλήματα. Διότι «scripta manent, verba Volant». Τα γραπτά μένουν, τα λόγια πετούν. Οταν κάτι κατατίθεται γραπτώς, δεν μπορεί μετά να αμφισβητηθεί, όπως συμβαίνει συχνά με τον προφορικό λόγο, ειδικά από ανθρώπους που έχουν λόγο να θέλουν να «διορθώσουν» τα λεχθέντα απ’ αυτούς.

Ο υπερασπιστής του Κασιδιάρη Δ. Παπαδέλης, που παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην υπεράσπιση, πήρε αρκετές φορές το λόγο και ρωτούσε επιμόνως την πρόεδρο πώς θα γίνει να καταθέσουν στα πρακτικά δηλώσεις και σχολιασμούς που είχαν κάνει παλιά. Η πρόεδρος του απαντούσε μονότονα, ότι το δικαίωμα των συνηγόρων υπεράσπισης και πολιτικής αγωγής να καταθέσουν τις δηλώσεις, και τους σχολιασμούς που έχουν κάνει έως τώρα στη δίκη είναι -σύμφωνα με τη ληφθείσα απόφαση- είναι δυνητικό. Δεν παρέλειπε δε να θυμίζει στο συνήγορο ότι η απόφαση πάρθηκε κατά πλειοψηφία και με δική της διαφωνία.

Οι συνήγοροι υπεράσπισης ζορίζονται απ’ αυτή την απόφαση, γιατί είναι άλλο να κάνεις προφορικό σχολιασμό των Αναγνωστέων Εγγράφων και να ισχυρίζεσαι ότι η ΧΑ δεν είναι εθνικοσοσιαλιστική, ότι είναι ενάντια στη βία, ότι είναι ένα σοβαρό κοινοβουλευτικό κόμμα που σέβεται τη νομιμότητα και το Σύνταγμα, και άλλο να καταθέσεις γραπτά αυτούς τους ισχυρισμούς, που εξόφθαλμα «μπάζουν». Περιμένουμε να δούμε αν θα τολμήσουν τελικά οι υπερασπιστές των νεοναζιστών της ΧΑ να καταθέσουν στα πρακτικά της δίκης τους σχολιασμούς τους.

Την εκτίμησή μας ότι ξέσπασε ο πανικός στις γραμμές των νεοναζιστών και ότι φούντωσε ο καυγάς ανάμεσα στον φίρερ (που προσπαθεί να σώσει το τομάρι του) και στα άλλα στελέχη της ΧΑ -βουλευτές και μη- ήρθε να επιβεβαιώσει ο ίδιος ο φίρερ με δύο ανυπόγραφα δημοσιεύματα στην εφημερίδα «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ», στις 25 Ιούλη στη 1 Αυγούστου του 2018. Το γεγονός ότι τα δημοσιεύματα αυτά ανέβηκαν αυθημερόν στην ιστοσελίδα των νεοναζιστών (Εδώ και εδώ) δείχνει πόσο ζορισμένος είναι ο φιρερίσκος!

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Ν. Μιχαλολιάκος κρύβεται πίσω από την ανωνυμία. Το έχει κάνει πολλές φορές στο παρελθόν, χρησιμοποιώντας ακόμα και ψευδώνυμα. Το ότι συντάκτης είναι ο ίδιος φαίνεται από το περιεχόμενο των άρθρων, εκτίμηση που ενισχύεται από το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι στην εφημερίδα και σε όλες τις ενέργειες της Χρυσής Αυγής δεν μπορεί να γίνει τίποτα αν πρώτα δεν εγκριθεί από τον φίρερ, στο πλαίσιο της γνωστής «Αρχής του Αρχηγού» (βλ. εδώ).

Στο δημοσίευμα της 1ης Αυγούστου ο φίρερ γράφει:

«Οποιος μιλάει για τον εξελισσόμενο πολιτικό πόλεμο και τις προοπτικές του πρέπει πάντοτε να μιλάει με φειδωλό τρόπο, σαν να τον άκουγε ο Εχθρός… Η ενόχληση ή ο θυμός για αυτή την περιοριστική δυσχέρεια του Αγώνα μας είναι ενίοτε δικαιολογημένα, όμως με γνώμονα την μεγάλη μάχη στην οποία βρισκόμαστε, τα περισσότερα προβλήματα είναι μικρής σημασίας. Βοηθούμε όσους το χρειάζονται, όσο περισσότερο γίνεται. Εάν η ουσιαστική βοήθεια δεν είναι δυνατόν να παρασχεθεί τώρα, όσοι έχουν πληγεί με οποιοδήποτε τρόπο, πρέπει να ξέρουν ότι θα τους δοθεί μετά την νίκη… Οσο περισσότερα θυσιάζει κάποιος στον Αγώνα, τόσο πιο φανατικά  πιστεύει στη νίκη. Αρα πρέπει να εργαστούμε και να αγωνιστούμε. Μόνο αυτό προσδίδει νόημα στις θυσίες.

Επομένως, καθένας Συναγωνιστής πρέπει να ακολουθεί τις κατευθύνσεις της καθοδήγησης. Οποιος τις παραβιάζει από αμέλεια ή επειδή τις λησμονεί, κάνει την ίδια ζημιά, όπως εάν το έκανε   με πρόθεση και δόλο» (η έμφαση δική μας).

Το κείμενο είναι αυστηρά κωδικοποιημένο, για να μην αντιλαμβάνονται «οι Εχθροί της ΧΑ» τι θέλει να πει ο Αρχηγός, όμως δεν είναι καθόλου δύσκολο να αποκωδικοποιηθεί. Οπως δεν είναι δύσκολο ν’ αναγνωρίσει κανείς το ύφος του φίρερ που δίνει αυτηρές εντολές-διαταγές που δε σηκώνουν αντίρρηση (ούτε καν συζήτηση). Και βέβαια, αποδέκτες των εντολών του είναι τα στελέχη και τα μέλη της νεοναζιστικής συμμορίας και ιδιαίτερα αυτά που δικάζονται στον Κορυδαλλό μαζί με τον φίρερ.

Ο «εξελισσόμενος πολιτικός πόλεμος και οι προοπτικές του», που αναφέρει ο φίρερ είναι η εξελισσόμενη δίκη των νεοαναζιστών και η δεδομένη καταδίκη της ΧΑ ως εγκληματικής οργάνωσης, προοπτική που διαγράφεται καθαρά μετά την ανάγνωση των Αναγνωστέων Εγγράφων, όπως έχουμε επισημάνει με τα αναλυτικά ρεπορτάζ μας.

Ο φίρερ απευθύνεται στα κατώτερα στελέχη και τα μέλη της συμμορίας, αναγνωρίζει ότι είναι δικαιολογημένος ο θυμός τους από το στρίμωγμα που έχουν δεχτεί, με αποτέλεσμα να μη μπορούν να δράσουν βίαια με τα Τάγματα Εφόδου, αλλά τους διαβεβαιώνει, ότι αυτά είναι πρόσκαιρα μικροπροβλήματα.

Με τη φράση «βοηθούμε όσους το χρειάζονται, όσο περισσότερο γίνεται», αναφέρεται στον εαυτό του, προσπαθώντας να δικαιολογήσει τη στάση του γυμνοσάλαγγα που κράτησε μπροστά στις ανακριτικές αρχές για να σώσει το τομάρι του, καθώς και την επιλογή του να καταθέτει μόνος του τις ενστάσεις για τα έγγραφα 254, 255 και 321 και γενικά την εκ μέρους του αποποίηση όλης της εγκληματικής δράσης των Ταγμάτων Εφόδου της ΧΑ (που συνοδεύτηκε -μιλώντας με νομικούς και όχι πολιτικούς όρους- από ανθρωποκτονίες και απόπειρες ανθρωποκτονιών).

Επειδή θεωρεί βέβαιη την καταδίκη όλων όσων δικάζονται τους λέει ότι όσοι θα πληγούν με οποιονδήποτε τρόπο θα βοηθηθούν όταν νικήσουν, γιατί τώρα δεν μπορούν να κάνουν κάτι και γι’ αυτούς (υπέρτατος στόχος είναι να τη γλιτώσει ο ίδιος). Και για να τους ντοπάρει, γράφει πως «όσο περισσότερα κάποιος θυσιάζει στον Αγώνα, τόσο πιο φανατικά πιστεύει στη νίκη»!

Κι επειδή τέτοιου είδους ιδεολογικές ντόπες δεν είναι αρκετές για τους Ρουπακιάδες, Πατέληδες και σία, ο  Μιχαλολιάκος τους θυμίζει με ωμό τρόπο την Αρχή του Αρχηγού: «Επομένως κάθε συναγωνιστής πρέπει να ακολουθεί τις κατευθύνσεις  της καθοδήγησης». Τους προστάζει να εκτελούν χωρίς δεύτερη κουβέντα τις εντολές του, γιατί αλλιώς θα κατηγορηθούν ως προδότες του νεοναζιστικού μορφώματος.

Στο ίδιο προστακτικό πνεύμα κινείται και το άρθρο της 25ης Ιούλη, από το οποίο παραθέτουμε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα:

«Η Ηγεσία του Κινήματος κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί. Ενίοτε δεν μπορεί να αποκαλύπτει και να κοινολογεί τους λόγους για τις ενέργειές της, χωρίς να παρέχει πολύτιμες πληροφορίες στον Εχθρό. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και οι πλέον καλοπροαίρετοι συμπατριώτες μας ή ακόμη και αρκετοί Συναγωνιστές μας συχνά δεν θα κατανοούν τις ενέργειές της. Γι’ αυτό τον λόγο η Ηγεσία πρέπει να έχει την αφοσίωση του Κινήματος, ώστε να κατακτήσει την εμπιστοσύνη του Λαού, εμπιστοσύνη που σε ικανό βαθμό έχει κερδίσει με το θάρρος, την οξύνοια, την διορατικότητα καθώς και τις επιτυχίες της των προηγουμένων ετών».

Η Αρχή του Αρχηγού προβάλλει ατόφια. Ο φίρερ ζητά από τους νεοναζί να του έχουν τυφλή εμπιστοσύνη, ακόμα και αν «δεν κατανοούν» τις ενέργειές του. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει «γκρίνια» και έχει ανάψει καυγάς, γιατί προφανώς οι παρακατιανοί χρυσαυγίτες βλέπουν πως ο φίρερ είναι έτοιμος να τους πετάξει βορά στην αστική Δικαιοσύνη, προσπαθώντας να σώσει μόνο το τομάρι του και τα τομάρια κάποιων βουλευτών (αν όχι όλων), με τους οποίους θα συνεχίσει το κοινοβουλευτικό παιχνίδι.

ΥΓ. Στην ιστοσελίδα μας έχουμε ανεβάσει σχολιασμούς συνηγόρων της πολιτικής αγωγής επί των Αναγνωστέων Εγγράφων της δίκης της ΧΑ (βλ. εδώ). Το σχετικό δημοσίευμα έχει συμπληρωθεί με τους σχολιασμούς τεσσάρων ακόμη συνηγόρων πολιτικής αγωγής, των Θ. ΘεοδωρόπουλουΜ. ΜαλαγάρηΚ. Σκαρμέα και Α. Αντανασιώτη).

Πηγή: ΚΟΝΤΡΑ

Ετικέτες

greece-future-696x464.jpg

Το τρίτο πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας έφτασε στο τέλος του στις 20 Αυγούστου, καθιστώντας επιτακτική την ανάγκη μιας αναθεώρησης των πολιτικών που ακολουθήθηκαν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Economist, μια ματιά στα αίτια της δεκαετίας πριν από την κρίση δείχνει πώς οι εξωτερικές ανισορροπίες μπορεί να αντανακλούν υποκείμενα προβλήματα.

Κενά στα δημόσια οικονομικά, καθώς και επενδύσεις σε ακίνητα, χρηματοδοτήθηκαν με δανεισμό από τη Γερμανία και άλλες χώρες της βόρειας Ευρώπης.

Οι μισθοί και οι δαπάνες ωθήθηκαν προς τα πάνω, καθιστώντας τις εξαγωγές λιγότερο ανταγωνιστικές στο εσωτερικό της ευρωζώνης, καθώς η χώρα δεν μπορεί να προχωρήσει σε πολιτικές υποτίμησης του νομίσματος.

Όταν οι όροι δανεισμού έγιναν απαγορευτικοί, η ελληνική κυβέρνηση χρειάστηκε διάσωση και οι τράπεζες κατέρρευσαν.

Η Πορτογαλία (κυρίως λόγω των δημόσιων οικονομικών της), η Ισπανία και η Ιρλανδία (λόγω της φούσκας στην αγορά ακινήτων) είχαν παρόμοιες ιστορίες.

Καθώς αυτές οι τέσσερις χώρες έχουν σταθεροποιηθεί ή ανακάμψει, έχουν εν όλω ή εν μέρει αντιστρέψει και τα ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών τους.

Αλλά αν η περιφέρεια της ευρωζώνης ρυθμίστηκε, το ίδιο δεν ισχύει και για τις πλεονασματικές χώρες ζώνης;

Τα πλεονάσματα της Γερμανίας και της Ολλανδίας όμως έχουν αυξηθεί.

Κατά συνέπεια, η ζώνη του ευρώ έχει συνολικά ένα σημαντικό πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών.

Κατά το 12μηνο έως τον Ιούνιο ήταν 3,6% του ΑΕΠ (το ίδιο με το ρεκόρ για ένα ημερολογιακό έτος, που το 2016).

Το 2017, σύμφωνα με την Έκθεση του ΔΝΤ, που δημοσιεύθηκε τον περασμένο μήνα, η ζώνη του ευρώ είχε το απολύτως μεγαλύτερο πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών στον κόσμο, 442 δισ. δολάρια.

Η Γερμανία έχει το μεγαλύτερο από οποιαδήποτε μεμονωμένη χώρα, ενώ το έλλειμμα των ΗΠΑ παραμένει το μεγαλύτερο, 466 δισ. πέρυσι.

Οι αυξήσεις επιτοκίων και η σχετική ανατίμηση του δολαρίου θα μπορούσε να διευρύνει περαιτέρω το έλλειμα.

Αλλά σύμφωνα με την ανάλυση, οι ανισορροπίες στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών δεν είναι πάντα μια αιτία ανησυχίας, αν και μετρούν το χάσμα μεταξύ εγχώριας αποταμίευσης και επενδύσεων.

Η ζώνη του ευρώ είναι μια οικονομία η οποία λόγω γήρανσης του πληθυσμού, θα πρέπει να αποταμιεύει περισσότερα από ό, τι επενδύει.

Ως εκ τούτου, θα πρέπει να έχει πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών.

Από την άλλη, το έλλειμμα των ΗΠΑ αντανακλά εν μέρει τις πιο ελκυστικές επενδυτικές ευκαιρίες που υπάρχουν εκεί από οπουδήποτε αλλού στον κόσμο.

Οι ανισορροπίες θα γίνουν πιο ανησυχητικές, όμως, αν είναι μεγαλύτερες από τα βασικά οικονομικά μεγέθη που μπορούν να προτείνουν ή να χρηματοδοτούνται από βραχυπρόθεσμες εισροές.

Η κρίση στην περιφέρεια της ζώνης του ευρώ αντικατοπτρίζεται στα ελλείμματα που προκαλούνται από την επικάλυψη των μη παραγωγικών δαπανών.

Το ΔΝΤ εκτιμά ότι το συνολικό πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών της ζώνης του ευρώ είναι σήμερα πιο ισχυρό από ό, τι θα μπορούσε να δικαιολογηθεί από διαρθρωτικούς παράγοντες και του επιχειρηματικού κύκλου.

Η ανάπτυξη στη ζώνη βασίζεται πάρα πολύ σε αυτό από τους μεγαλύτερους εμπορικούς εταίρους της, περιλαμβανομένου του Μεξικού.

Επίσης, τα πλεονάσματα έχουν και πολιτικές συνέπειες εκτός του μπλοκ.

Ο Πρόεδρος Donald Trump βλέπει την Ευρώπη εχθρικά, λόγω του διμερούς εμπορικού πλεονάσματος της με τις ΗΠΑ.

Γι’ αυτό και επέβαλε δασμούς για την ευρωπαϊκό χάλυβα και αλουμίνιο, και τους απείλησε για τα αυτοκίνητα.

Οι δύο πλευρές είναι σε διαπραγματεύσεις, αλλά οι εμπορικές εντάσεις είναι πιθανό να κρατήσουν.

Εσωτερικές διαμάχες

Τα ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών στις χώρες της κρίσης της Ευρωζώνης ήταν το ανησυχητικό σημάδι όμως σύμφωνα με το Economist.

Ότι έχουν συρρικνωθεί ή να αναστραφεί είναι παρήγορο.

Αυτό έχει συμβεί σε μεγάλο βαθμό μέσω της αύξησης των εξαγωγών, γεγονός που υποδηλώνει ότι η ανταγωνιστικότητα βελτιώθηκε.

Στην Ελλάδα, όπου οκτώ χρόνια της κρίσης και της λιτότητας έχουν συμπιέσει την κατανάλωση και τις επενδύσεις, οι εισαγωγές έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο της προσαρμογής.

Είναι περισσότερο από 25% χαμηλότερα από ό, τι το 2007.

Η προσαρμογή ήταν ιδιαίτερα οδυνηρή, γιατί, ως μέλη ενός ενιαίου νομίσματος μπλοκ με χαμηλό πληθωρισμό, οι υπο κρίση χώρες έπρεπε να υποτιμήσουν τις συναλλαγματικές ισοτιμίες τους με τη μείωση των πραγματικών μισθών, της εγχώριας ζήτησης και της απασχόλησης.

Και το αυξανόμενο συνολικό πλεόνασμα σε άλλα σημεία της ζώνης, όπως στη Γερμανία, επιδείνωνε την κατάσταση.

Αν η Γερμανία είχε, αντί να επεκταθεί, περιοριστεί η σχετική προσαρμογή των τιμών θα μπορούσε να ήταν λιγότερο επώδυνη.

Ένα έγγραφο των Olivier Blanchard, Christopher Erceg και Jesper Linde, που δημοσιεύθηκε το 2015, διαπιστώνει ότι ο υψηλότερος γερμανικός πληθωρισμός θα μπορούσε να κάνει τα αγαθά και τις υπηρεσίες άλλων χωρών σχετικά φθηνές, καθιστώντας ευκολότερο για τις χώρες της κρίσης να ρυθμιστούν.

Μία τέτοια κίνηση θα ήταν εύκολη, δεδομένου του ότι τα επιτόκια παρέμειναν χαμηλά για την τόνωση της οικονομίας.

Ωστόσο, οι γερμανοί οικονομολόγοι, κυρίως στην Bundesbank, έχουν από καιρό υποστηρίξει ότι αυτό ήταν άσχετο, και ότι αιτία της κρίσης ήταν ο σπάταλος νότος.

Παρόλα αυτά, αυτή η άνιση προσαρμογή στη ζώνη του ευρώ θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί τόσο η ζήτηση όσο και ο πληθωρισμός, αφού οι τιμές της ενέργειας και των τροφίμων εξαιρούνται, ήταν πεισματικά χαμηλές.

Ο John Maynard Keynes είχε αναγνωρίσει τον κίνδυνο μιας τέτοιας ασυμμετρίας στη δεκαετία του 1940: «Η διαδικασία της προσαρμογής είναι υποχρεωτική για τον οφειλέτη και εθελοντική για τον πιστωτή.

Είναι στο χέρι του πιστωτή δηλαδή αν θέλει να το κάνει.

Το 2011 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημιούργησε μια διαδικασία για τις «μακροοικονομικές ανισορροπίες» προκειμένου να αντιμετωπίσει το πρόβλημα.

Όμως, η διαδικασία φαίνεται να δίνει λιγότερο βάρος στα πλεονάσματα από ό, τι στα ελλείμματα και δεν έχει τα μέσα να επιβάλει τις συστάσεις της.

Ένας άλλος τρόπος για την αντιμετώπιση των ανισορροπιών θα ήταν να ενθαρρυνθεί ο μεγαλύτερος επιμερισμός του κινδύνου μέσω της δημοσιονομικής και (βαθιά) τραπεζικής Ένωσης.

Η ζώνη του ευρώ θα γινόταν περισσότερο σαν την Αμερική, όπου δεν έχουν ακόμη καταγραφεί διακρατικές ανισορροπίες.

Αλλά αυτό φαίνεται πολιτικά πολύ ανέφικτο και οι χώρες οφειλέτες θα φέρουν το βάρος.

πηγη: iskra.gr

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή