Σήμερα: 13/04/2021
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

out-of-time-845x321.jpg

Το 1930 ο οικονομολόγος John Keynes  δημοσίευσε ένα βιβλίο με τίτλο «Οικονομικές προοπτικές για τα εγγόνια μας». Σε αυτό το βιβλίο προέβλεπε ότι η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων σε παγκόσμιο επίπεδο θα είναι τέτοια, που σε έναν αιώνα ο καθένας θα χρειάζεται να δουλεύει 15 ώρες την εβδομάδα. Τόσο θα χρειαζόταν για να καλύπτονται όλες οι βασικές, οι απόλυτες ανάγκες του πληθυσμού. Φανταστείτε τι θα σήμαινε μια εβδομάδα των 15 ωρών. 3ωρο – 5μερο. Αυτή ήταν η πρόβλεψη του Keynes για τα εγγόνια του. Βέβαια… έναν αιώνα μετά τα πράγματα δεν φαίνεται να είναι και τόσο αισιόδοξα… Δεν είναι λίγοι οι νέοι εργαζόμενοι που δουλεύουν 10 έως και 14 ώρες τη μέρα.

Ας προσπαθήσουμε να δούμε τα πράγματα αλλιώς.

Ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της Amazon, Jeff Bezos, εκτιμάται ότι έχει στην κατοχή του μια περιουσία που προσεγγίζει τα 200 δις $. Σύμφωνα με μια άλλη εκτίμηση  ισχύει το εξής: Ένας άνθρωπος με ετήσιο εισόδημα το – διόλου ευκαταφρόνητο – ποσό των 150.000$ θα έπρεπε να δουλεύει ασταμάτητα, από το… 120 π.Χ., για να βγάλει 321 εκ. Δολάρια, το ποσό δηλαδή κατά το οποίο αυξάνει την περιουσία του ο Jeff Bezos… κάθε μέρα. Τα μαθηματικά είναι ακόμα πιο κωμικοτραγικά αν σκεφτεί κανείς ότι ο βασικός μισθός στην Ελλάδα δεν ξεπερνάει τα 700€ τον μήνα.

Και αναρωτιόμαστε λοιπόν. Είναι ο Jeff Bezos κάποιος υπερφυσικός άνθρωπος που ζει χιλιετίες για να στήσει την προσωπική του περιουσία ή μήπως συμβαίνει κάτι άλλο; Η απάντηση είναι παραδόξως πολύ απλή. Ο Bezos αντί να δουλέψει χιλιάδες χρόνια για να αποκτήσει αυτή την περιουσία, απλώς χρησιμοποιεί χιλιάδες εργαζόμενους, των οποίων την εργασία εκμεταλλεύεται για να θησαυρίζει ασταμάτητα. Είναι πλέον πασιφανές ότι κανείς δεν θα μπορούσε να δημιουργήσει τέτοιο χαρτοφυλάκιο χωρίς να απομυζεί την δουλειά που προσφέρουν χιλιάδες ή ακόμα και εκατομμύρια εργαζόμενοι.

Η εκτίμηση λοιπόν του Κέυνς, ότι όσο αναπτύσσεται η τεχνολογία και η επιστήμη, τόσο οι άνθρωποι θα ζουν καλύτερα και θα χρειάζεται να δουλεύουν λιγότερο, σκοντάφτει σε ένα συγκεκριμένο εμπόδιο. Αν, για παράδειγμα η τάδε τεχνολογική εφεύρεση, επιτρέπει να παράγεται το ίδιο προϊόν, με τον ίδιο μισθό, στις μισές ώρες, αυτό σημαίνει ταυτόχρονα ότι μπορεί να παραχθεί το διπλάσιο προϊόν, χωρίς αύξηση στο μισθό, στον ίδιο χρόνο. Και αυτό είναι που κάνει τους πλούσιους πιο πλούσιους. Η αύξηση της παραγωγικότητας δεν είναι ένα φρούτο που το καρπώνονται όλοι εξίσου. Αυτή είναι μια απάντηση στο γιατί ενώ έχουμε τεράστια τεχνολογική και επιστημονική πρόοδο σε όλους τους τομείς, επί δύο αιώνες είμαστε «κολλημένοι» στο 8ωρο ακόμα και με κάποια βήματα προς τα πίσω μάλιστα.

Ο Jeff Bezos είναι φυσικά ένα απλό παράδειγμα. Και ίσως υπεραπλουστευμένο. Η πραγματικότητα είναι ότι πάνω από το 85% του παγκόσμιου πλούτου ανήκει στο 1% του παγκόσμιου πληθυσμού. Υπάρχουν δηλαδή αρκετοί άνθρωποι που κάνουν την «δουλειά» του Bezos, η οποία είναι να βγάζουν κέρδος από την δουλειά που κάνουν χιλιάδες χιλιάδων άνθρωποι.

Το ερώτημα όμως πρέπει να τεθεί ξανά. Θα ζούμε κακοπληρωμένοι και εξουθενωμένοι; Ή μήπως πρέπει να ανοίξει επιτέλους η συζήτηση και να αναπτυχτεί ένα ρεύμα διεκδίκησης υψηλότερων μισθών και χαμηλότερων ωραρίων; Αλλιώς οι πλούσιοι θα συνεχίζουν να γίνονται πιο πλούσιοι και οι φτωχοί πιο φτωχοί.

Ετικέτες

farm2.jpg

Αδ. Ψαριανός: Πρόκειται για rapid tests που δεν μπορεί να γίνονται ατομικά καθώς η διενέργειά τους απαιτεί επαγγελματίες Υγείας - Αποκαλυπτική συνέντευξη (Real fm 8/4/2021)

Αποκαλυπτικά στοιχεία για τα self tests παρουσίασε ο Αδαμάντιος Ψαριανός, αντιπρόεδρος του Φαρμακευτικού Συλλόγου Αττικής, στον δημοσιογράφο Νίκο Μπογιόπουλο (Real fm 8/4/2021).

«Περιμέναμε self tests και μας ήρθαν rapid tests και δεν ήρθαν ατομικά αλλά χύμα σε 25άδες», ανέφερε ο κ.Ψαριανός.

Οπως επιβεβαίωσε τα λεγόμενα self tests που διακινούνται μέσω των φαρμακείων είναι τα rapid tests που υπάρχουν στα νοσοκομεία, τονίζοντας ότι τα συγκεκριμένα tests πρέπει να γίνονται από επαγγελματίες της Υγείας, σύμφωνα με τις οδηγίες στα αγγλικά, διότι διαφορετικά αυξάνεται ο κίνδυνος ψευδούς αποτελέσματος λόγω μη σωστής χρήσης.

Δεν είναι το ίδιο να το κάνει ένας πολίτης στο σπίτι του και να το κάνει ένας επαγγελματίας της Υγείας, συμπλήρωσε. Η συγκεκριμένη παρτίδα αφορά σε ένα εκατομμύριο σκευάσματα με τους αρμοδίους, όπως σημείωσε, να ισχυρίζονται ότι τα άλλα που θα έρθουν στη χώρα θα είναι διαφορετικά….

ΠΗΓΉ: imerodromos.gr

Ετικέτες

suez-min.jpg

Χρίστος Κρανάκης

▸ Το «έμφραγμα» που προκάλεσε η προσάραξη του τεράστιου πλοίου σε μια από τις ζωτικές αρτηρίες του παγκόσμιου εμπορίου, προκάλεσε προβληματισμούς στους αναλυτές και τα αστικά ΜΜΕ, ακόμη και στο ίδιο το κεφάλαιο, που είναι αναγκασμένο να αναρωτηθεί εάν –και με ποιο δυνάμει κόστος– είναι βιώσιμο το μοντέλο που έχει επιλέξει.

Η προσάραξη του γιγάντιου μεταφορικού Ever Given στη Διώρυγα του Σουέζ για σχεδόν μία εβδομάδα, προκάλεσε ένα ξαφνικό «έμφραγμα» στο παγκόσμιο εμπόριο, καθώς «πάγωσε» ζωτικό μέρος της κυκλοφορίας βασικών αγαθών, όπως είναι το πετρέλαιο και το LNG, τα ηλεκτρονικά είδη και τα ρούχα. Το μπλοκάρισμα μιας διόδου που εξυπηρετεί περίπου το 13% του παγκόσμιου εμπορίου και μάλιστα εξαιτίας ενός εκ των μεγαλύτερων φορτηγών πλοίων στον κόσμο, έκρουσε ξανά τον κώδωνα του κινδύνου για το παρόν και το μέλλον του θαλάσσιου (και όχι μόνο) εμπορίου και του κυρίαρχου μοντέλου. Διεθνή ΜΜΕ έσπευσαν να αναδείξουν τις χρόνιες εκτιμήσεις ειδικών πως ένα ατύχημα που θα ταρακουνήσει το διεθνές στερέωμα ήταν απλά θέμα χρόνου. Κοινή παραδοχή των αναλυτών αποτελεί το γεγονός πως η επιλογή των εμπορικών κολοσσών και των μεταφορικών εταιρειών να στραφούν στα τεράστια αυτά πλοία –αντικαθιστώντας σταδιακά όλα τα μικρότερα– προκαλεί ένα καταιγισμό προβλημάτων με σωρεία αρνητικών κοινωνικών, περιβαλλοντικών αλλά και γεωστρατηγικών αντικτύπων.

Σημειώνεται πως τα τελευταία πενήντα χρόνια, η χωρητικότητα ενός μέσου μεταφορικού έχει αυξηθεί κατά περίπου 1.500%, ενώ μόνο την τελευταία 10ετία έχει «επιτευχθεί» ο διπλασιασμός της. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το Εver Given, που με μήκος 400 μέτρα και πλάτος 59 ήταν φορτωμένο με πάνω από 18.000 εμπορευματοκιβώτια και προϊόντα αξίας έως 1 δισ. δολαρίων. Αυτή η διαρκής γιγάντωση, παρότι ως ένα βαθμό αντανακλά την εξελικτική ανάπτυξη της ναυσιπλοΐας, ως επί το πλείστον αποτελεί μια «άγαρμπη» κίνηση, που παράγει οφέλη αποκλειστικά για συγκεκριμένες μερίδες του κεφαλαίου και δυσανάλογες ζημιές για τους λαούς και το περιβάλλουν.

Αρχικά, η τάση αυτή δημιουργεί μια αλληλουχία πρακτικών προβλημάτων, τόσο στη μεταφορά των εμπορευμάτων όσο και στην αποθήκευσή τους. Κυρίαρχα είναι τα ζητήματα ασφάλειας που προκύπτουν. Η γιγάντωση των φορτηγών πλοίων και η υπερφόρτωσή τους καθιστούν την πλοήγηση δυσκολότερη, ενώ ταυτόχρονα τα πληρώματα μένουν περισσότερο εκτεθειμένα στις πάντα απρόβλεπτες «ορέξεις» των καιρικών συνθηκών, αυξάνοντας έτσι σημαντικά τις πιθανότητες ενός δυστυχήματος. Την ίδια στιγμή, αν και η υπερσυσσώρευση εμπορικής αξίας στα σύγχρονα μεταφορικά τα καθιστά ευκολότερους και θελκτικότερους στόχους κάθε είδους επιθέσεων, οι μεγάλες μεταφορικές δεν φαίνεται να δαπανούν κεφάλαια για την προστασία των εργαζομένων από τους αναβαθμισμένους κινδύνους, αφήνοντάς τους απροστάτευτους.
Η συνεχής τάση γιγάντωσης των σύγχρονων μεταφορικών, πέρα από επικίνδυνη για την ασφάλεια της εμπορικής διαδικασίας και των ανθρώπων που δραστηριοποιούνται σε αυτήν, δημιουργεί μια σειρά οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων. Ο προσανατολισμός του κεφαλαίου σε λιγότερα και μεγαλύτερα μεταγωγικά, αποτελεί συνειδητή επιλογή που στοχεύει στη μείωση του εργατικού δυναμικού και του μισθολογικού κόστους, ενώ ταυτόχρονα αυξάνει τον φόρτο των εναπομείναντων εργαζομένων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα και πάλι το Ever Given, το πλήρωμα του οποίου αποτελούταν μόνο από 25 άτομα ινδικής καταγωγής. Όπως και σε (σχεδόν) κάθε πτυχή της σύγχρονης παραγωγικής διαδικασίας, ο καπιταλισμός επιδιώκει να «εξασφαλίσει τα μέγιστα, δαπανώντας τα ελάχιστα», πετώντας στο περιθώριο ολοένα και μεγαλύτερο κομμάτι του παγκόσμιου παραγωγικού δυναμικού.
Παράλληλα με τους εργαζομένους στην εμπορική ναυτιλία, όμως, το βάρος των επιλογών των πολυεθνικών αναγκάζονται να σηκώσουν τόσο το περιβάλλον όσο και οι τοπικές κοινωνίες που παραδοσιακά ζουν από το εμπόριο. Αναφορικά με την περιβαλλοντική καταστροφή, ειδικοί αναφέρουν πως σε περίπτωση ατυχήματος ενός γιγάντιου μεταγωγικού, οι οικολογικές επιπτώσεις θα είναι εκθετικά μεγαλύτερες από όσες είχε ζήσει η ανθρωπότητα έως τώρα. Επιπλέον, τα μεγάλα λιμάνια, βασικός σταθμός της εμπορικής διαδικασίας, υπόκεινται διαρ-
κώς σε «αναβαθμίσεις», προκειμένου να εξυπηρετήσουν επαρκώς τις τεράστιες ποσότητες προϊόντων που μεταφέρουν μονομιάς τα σύγχρονα φορτηγά πλοία. Η ανάγκη για διαρκείς αναδιαρθρώσεις λιμανιών και αποβαθρών, καθώς και των άλλων υποδομών (διώρυγες κ.λπ), οδηγεί συχνά σε αντιπεριβαλλοντικές και αντικοινωνικές «αναπλάσεις» με ταυτόχρονη παραχάραξη ακόμα και των πολιτισμικών στοιχείων των παραθαλάσσιων περιοχών.

Σήμερα, το 70% του εμπορίου διεξάγεται μέσω θαλάσσης, ενώ το 13% των προϊόντων διέρχεται μέσω της Διώρυγας του Σουέζ

Η καπιταλιστική τάση για αναδιάρθρωση της εμπορικής διαδικασίας με αποκλειστικό γνώμονα τη μεγιστοποίηση των κερδών για τις πολυεθνικές, αντικατοπτρίζει τις βαθύτατες αντιφάσεις και αντιθέσεις του συστήματος, που στις μέρες μας είναι πιο εμφανείς από ποτέ. Αρχικά, η υπερσυσσώρευση προϊόντων κατά τη μεταφορά και αποθήκευσή τους, συχνά αντιπαρατίθεται με το επίπεδο ετοιμότητας της πραγματικής οικονομίας και παραγωγής. Η επιτάχυνση της εμπορικής διαδικασίας, σε συνδυασμό με την αύξηση της ζήτησης λόγω της έκρηξης των ηλεκτρονικών παραγγελιών, πολλές φορές «συγκρούεται» με τις περιορισμένες δυνατότητες παραγωγής και έγκαιρης μεταφοράς προϊόντων. Με λίγα λόγια, τα όσα υποσχέθηκε ο καπιταλισμός μέσω της «διεθνοποίησης» του κεφαλαίου και της παγκοσμιοποίησης, φαίνεται πως αδυνατεί να τα προσφέρει στους λαούς, εξαιτίας των ίδιων των αντιφάσεών του. Τα προβλήματα που δημιουργούνται στο παγκόσμιο εμπόριο, με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγήσουν και σε περαιτέρω όξυνση των ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών. Οι ισχυροί ιμπεριαλιστικοί άξονες, παρασέρνοντας και τις περιφερειακές χώρες, προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το φιάσκο μέσω εμπορικών και διπλωματικών πολέμων, με λάφυρο τους εμπορικούς δρόμους σε θάλασσα και στεριά. Οι νέες συμμαχίες που συνάπτονται και η ανάδειξη της Κίνας σε ολοένα και μεγαλύτερη γεωστρατηγική δύναμη αναδιαρθρώνουν ξανά τον εμπορικό χάρτη της γης.
Το ατύχημα του Ever Given έδωσε μια πρώτη γεύση του πόσο εύθραυστη είναι η παγκόσμια γραμμή εμπορίου και μια υπενθύμιση ότι οι μεταφορικές και τα μεγάλα καπιταλιστικά κράτη επεμβαίνουν καταστροφικά στις παραδοσιακές και ζωτικές δραστηριότητες του ανθρώπου.

ΠΗΓΗ: prin.gr

Ετικέτες

satyroproko.jpg

Από τον σΑτΥρΟπΡόΚο

– Να σε λένε Κυριάκο και να σε φωνάζουν Μένιο, δεν καταπίνεται με τίποτα.

– Εντάξει. Το να σε λένε Μένιο και να σε φωνάζουν Κυριάκο είναι άλλο. Είσαι δισύλλαβος και γίνεσαι τρισύλλαβος. Όσο να το κάνεις, υπάρχει μια αναβάθμιση.

– Τελικά, όπως συμβαίνει και σε άλλους κλάδους, δημοσιογράφο δεν σε κάνει ο τίτλος ούτε και η σχετική ταυτότητα, ειδικά αν είναι και πλαστή.

– Μέσα από τούτες τις λίγες ασήμαντες γραμμές θέλω να εκφράσω το πόσο τυχερός και χαρούμενος αισθάνομαι εγώ και οι πρόκες μου.

– Είμαστε κλεισμένοι μέσα κοντά έξι μήνες και τα κρούσματα αυξάνονται. Επιβεβαιώνεται ότι αυτός ο ιός είναι ύπουλος.

– Δεν θέλω να σκεφτώ τι θα γινόταν αν η κυβέρνησή μας η καλή δεν μας έκλεινε μέσα με τέτοιον μπαμπέση ιό.

– Κολλάει σε συνωστισμό στις πορείες αλλά και στα κατσάβραχα στην Ευρυτανία χωρίς πορείες και «μεγάλους περιπάτους».

– Κολλάει στις βόλτες στις παραλίες αλλά μέσα στα ΜΜΜ λουφάζει ο αχρείος ο ιός. Τόσο ύπουλος είναι.

– Πολεμιέται με αστυνομικούς ενώ με τους υγειονομικούς θεριεύει ειδικά άμα είναι και συνδικαλιστές πρέπει να απολύονται από το ΕΣΥ μπας και ημερέψει ο ιός-θεριό.

– Κάθεται σούζα μπροστά σε περιπολικά αλλά μέσα στις ΜΕΘ αναγεννιέται σαν τη Λερναία Ύδρα. Γι΄αυτό όχι μόνο δεν χρειάζονται καινούργιες ΜΕΘ αλλά πρέπει να κλείσουν και μερικές.

– Νιώθω, που λέτε, τυχερός γιατί το κράτος λειτουργεί για όσους πρέπει. – – Πονάει ο…, το πόδι θέλω να πω, του υπουργού, αμέσως χειρουργείο. Έχει η γριά σπασμένο κόκκαλο; Μπορεί να περιμένει τον Αύγουστο-του ’22-που είναι παχιές κι οι μύγες.

– Ο υπουργός, όπως έχει υποχρέωση, στέλνει ραβασάκια σε κανάλια για να μην δείχνουν άσχημα πράγματα για τους υφισταμένους του γιατί στενοχωριέται και μπήγει τα κλάματα.

– Μετά, παραγγέλνει τρεις ο άλλος, να τον προσέχουν, τέσσερις στέλνει ο γαλαντόμος υπουργός. Πάρε και ένα θωρακισμένο τουτού. Τσιγκουνιές θα κάνουμε; Πλερώνει ο λαουτζίκος.

– Ζητάει την αποπομπή κυβερνητικού στελέχους το παλικάρι, η επιθυμία του εξετελέσθη στο πιτς φιτίλι. Άγαλμα το στέλεχος. Μα κι εσύ στέλεχος, τι τα ήθελες τα ψαξίματα;

– Πώς αλλιώς θα μπορούσαμε να ξεχάσουμε τα ασήμαντα καθημερινά μας προβλήματα; Ανεργία, φτώχεια, κλειστά σχολεία, κλειστά τα πάντα, θάνατοι, ξύλο, απαγορεύσεις, πάει και το οχτάωρο και επίσημα και άλλα τέτοια μικρά!

– Μέσα – μέσα, σπάει και κανένα παιδικό κοκαλάκι, ολοκληρώνεται και καμιά ΕΔΕ στην αστυνομία, χωρίς κανένα αποτέλεσμα φυσικά αφού έτσι κι αλλιώς δυο τρεις ροπαλιές έπεσαν.

– Επιτέλους να μπει και η αστυνομία στα πανεπιστήμια για να προσφέρει μετά τις «υπηρεσίες» της με «πανεπιστημιακή» εκπαίδευση. Πάντως αυτό, δεν το βλέπω να τσουλάει…

ΠΗΓΗ:  pandiera.gr

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή