Σήμερα: 16/01/2021
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

720_677072_d6e506640b-9cc06b4b515185a8.jpg

                                               

Αθήνα, 12 Ιανουαρίου 2021

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς: τον Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής

Θέμα: «ΠΕΝΕΝ: Κρούσματα covid-19 στο πλήρωμα του Ε/Γ- Ο/Γ πλοίου ΚΥΔΩΝ της ANEK LINES»

Η Πανελλήνια Ένωση Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ) με Δελτίο Τύπου στις 12 Ιανουαρίου 2021 καταγγέλλει κρούσματα covid-19 στο πλήρωμα του Ε/Γ-Ο/Γ πλοίου ΚΥΔΨΝ της ANEKLINES και την ίδια στιγμή ζητά κυβερνητική παρέμβαση για την προστασία τόσο της υγείας του πληρώματος όσο και των εργασιακών του δικαιωμάτων μετά και την αλλαγή σημαίας και την επικείμενη αντικατάσταση των Ελλήνων ναυτικών από χαμηλόμισθους Φιλιππινέζους.

Συγκεκριμένα αναφέρεται: «Σύμφωνα με πληροφορίες μας, σε υγειονομικό έλεγχο που έγινε προχθές στο Ε/Γ-Ο/Γ πλοίο ΚΥΔΩΝ της ναυτιλιακής εταιρείας ΑΝΕΚ LINES πιστοποιήθηκαν 8 κρούσματα με covid-19 τα οποία είναι μέλη του πληρώματος του ανωτέρω πλοίου και τα οποία ελέγχθηκαν αφού παρουσίασαν σχετικά συμπτώματα. Στην συνέχεια θα ελεγχθούν και τα υπόλοιπα μέλη του πληρώματος για τα οποία αναμένεται να έχουν βγει τα αποτελέσματα των τεστ τις επόμενες μέρες.

Το πλοίο είναι ναυλωμένο από την ΑΝΕΚ και εκτελεί την γραμμή ανάμεσα στα λιμάνια Σαν Χουάν του Πουέρτο Ρίκο και Σάντο Ντομίνγκο της Δομινικανής Δημοκρατίας στην Καραϊβική.

Στο ίδιο πλοίο πριν 1,5 μήνα είχαν πάλι καταγραφεί κρούσματα κορονοϊού και κατόπιν τούτου τέθηκε απαγορευτικό στην έξοδο του πληρώματος στα λιμάνια των δύο χωρών που αυτό προσεγγίζει αλλά την ίδια στιγμή επαναλαμβανόμενα διοργανώνονταν διάφορα πάρτυ και εκδηλώσεις για την διαφήμιση του πλοίου και χωρίς να τηρείται το υγειονομικό πρωτόκολλο και τα ενδεδειγμένα μέτρα για τους επιβαίνοντες στο πλοίο με αποτέλεσμα ο μολυσματικός ιός να επεκταθεί και στο πλήρωμα....

Οι ευθύνες της ναυτιλιακής εταιρίας και των διαχειριστών του πλοίου είναι αναμφισβήτητες και η μη τήρηση των μέτρων προστασίας έχουν ως επακόλουθο να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία των Ναυτεργατών.

Σημειώνουμε ότι πρόσφατα η ναυτιλιακή εταιρεία άλλαξε την ελληνική σημαία στο πλοίο βάζοντας σημαία Μπαχάμες και γνωστοποίησε στο πλήρωμα ότι τις επόμενες μέρες θα τους αντικαταστήσει με χαμηλόμισθους αλλοδαπούς Ναυτεργάτες από τις Φιλιππίνες.

Το εφοπλιστικό δόγμα της ανταγωνιστικότητας και της παραπέρα ενίσχυσης της κερδοφορίας απαιτεί την βίαιη απομάκρυνση και έξοδο των ελλήνων και από αυτό το πλοίο.

Απαιτούμε από την ναυτιλιακή εταιρεία και τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΥΕΝ να παρέμβουν ώστε να ληφθούν όλα τα μέτρα για την προστασία της υγείας των Ναυτεργατών καθώς και των δικαιωμάτων τους όπως αυτά καθορίζονται στη περίπτωση αλλαγής σημαίας του πλοίου.»

Κατόπιν των ανωτέρω,        

                                                      Ερωτάται ο κ Υπουργός:

  1. Πόσα κρούσματα covid-19 έχουν καταγραφεί στο συγκεκριμένο πλοίο;
  2. Πόσοι υγειονομικοί έλεγχοι έχουν γίνει στο συγκεκριμένο πλοίο, πότε και ποια τα συμπεράσματα;
  3. Ποιες οδηγίες δόθηκαν στη ναυτιλιακή εταιρεία για τη συνέχιση των δρομολογίων του συγκεκριμένου πλοίου δεδομένων των κρουσμάτων;
  4. Έχετε λάβει γνώση ή δεχθεί καταγγελίες για παράνομες διαφημιστικές εκδηλώσεις στο συγκεκριμένο πλοίο;
  5. Δεδομένης της εκδήλωσης κρουσμάτων πριν από 1,5 μήνα και τώρα σε άτομα του πληρώματος μπορεί να ζητηθεί από τη ναυτιλιακή εταιρεία, για λόγους δημόσιας ασφάλειας, λίστα ταξιδιών και εκδηλώσεων καθώς και μανιφέστο πληρώματος και ταξιδιωτών ώστε να υπάρξει ιχνηλάτηση;
  6. Με δεδομένη την αλλαγή σημαίας του συγκεκριμένου πλοίου, ποια άμεσα μέτρα θα λάβετε ώστε να προασπίσετε τις θέσεις εργασίας και τα εργασιακά δικαιώματα των Ελλήνων ναυτικών;

Η ερωτώσα βουλευτής

Φωτεινή Μπακαδήμα

 

                                               

Αθήνα, 12 Ιανουαρίου 2021

 

ΕΡΩΤΗΣΗ

 

Προς: τον Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής

 

Θέμα: «ΠΕΝΕΝ: Παραβιάσεις της νομοθεσίας και των Ναυτεργατικών δικαιωμάτων»

 

Η Πανελλήνια Ένωση Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ) με Δελτίο Τύπου στις 24 Δεκεμβρίου 2020 καταγγέλλει πως «οι ναυτιλιακές εταιρίες έχουν βρει την ευκαιρία και ξεσπαθώνουν ενάντια στα ναυτεργατικά δικαιώματα καταστρατηγώντας τις ΣΣΕ και την ναυτική νομοθεσία. Στο πλαίσιο αυτό αυθαίρετα έχουν προχωρήσει σε παραπέρα μειώσεις της επάνδρωσης του ξενοδοχειακού προσωπικού μετατρέποντας τις εργασιακές σχέσεις σε λάστιχο, περιορίζουν επιδόματα, αμοιβές για έξτρα εργασίες, υπερωριακή απασχόληση που δεν πληρώνεται, η εντατικοποίηση της δουλειάς και οι παραβιάσεις στα ωράρια εργασίας και ανάπαυσης είναι καθημερινό φαινόμενο. Το Υπουργείο Ε.Ν, οι αρμόδιες υπηρεσίες του, οι κατά τόπους λιμενικές αρχές αδρανούν, αδιαφορούν και με τον τρόπο τους βάζουν πλάτη τα ναυτεργατικά δικαιώματα να τσαλαπατιούνται.

Από την άλλη η ΠΝΟ και η πλειοψηφία των Ναυτεργατικών σωματείων για αυτή την άθλια κατάσταση που διαμορφώνεται στα εργασιακά προβλήματα και δικαιώματα επιλέγουν την σιωπή.... Καθόλου περίεργο που η κατάσταση στα πλοία εκτροχιάζεται και μεγάλο μέρος των ναυτεργατών αισθάνεται να μην έχει καμιά προστασία στις νέες συνθήκες που διαμορφώνουν οι ναυτιλιακές ακτοπλοϊκές εταιρίες. Στο πλαίσιο αυτό διαπιστώνουμε παρόμοια προβλήματα και στο πλήρωμα καταστρώματος που στο επίκεντρό τους είναι οι παραβιάσεις των ωραρίων εργασίας αλλά και οι παράνομες εργασίες που ανατίθενται σε μέλη μας τις αργίες (Σάββατα - Κυριακές) ακόμη και βραδινές ώρες για τα ημερόπλοια και αυτά που διανυκτερεύουν οι οποίες ούτε με την ασφάλεια των πλοίων συνδέονται ούτε έχουν κάποιον επείγοντα χαρακτήρα.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για εργασίες συντήρησης για τις οποίες απαγορεύεται η εκτέλεσή τους στις ημέρες αργιών και κατά τις νυκτερινές ώρες!!! Το περίεργο έως εξοργιστικό που βγάζει μάτι είναι ότι μέσα στο λιμάνι του Πειραιά τα λιμενικά όργανα πηγαινοέρχονται πάνω - κάτω δεκάδες φορές, βλέπουν και διαπιστώνουν τις εφοπλιστικές παρανομίες χωρίς στο ελάχιστο έως τώρα να νοιάζονται για την παραβατικότητα των εταιριών και το στραπατσάρισμα των Ναυτεργατικών δικαιωμάτων.»

Κατόπιν των ανωτέρω,        

                                                      Ερωτάται ο κ Υπουργός:

  1. Πόσοι έλεγχοι και πόσες καταγγελίες έχουν γίνει το τελευταίο 6μηνο για παραβιάσεις της ναυτεργατικής νομοθεσίας;
  2. Υπάρχει πρόβλεψη για εντατικοποίηση των ελέγχων για παραβιάσεις της ναυτεργατικής νομοθεσίας;
  3. Ποια άμεσα μέτρα θα ληφθούν ώστε να εξασφαλισθεί πως οι ναυτεργάτες θα αμείβονται με βάση τις ΣΣΕ;
  4. Ποια άμεση νομοθετική πρωτοβουλία θα ληφθεί ώστε να εξασφαλισθεί η καταβολή των επιδομάτων και των υπερωριών των ναυτεργατών;

Η ερωτώσα βουλευτής

Φωτεινή Μπακαδήμα

Ετικέτες

ygeia.jpg

Από την Ελληνική Στατιστική Αρχή ανακοινώνονται στοιχεία για την υγεία του πληθυσμού ηλικίας 15 ετών και άνω, όπως προέκυψαν από τη δειγματοληπτική Έρευνα Υγείας έτους 2019.

Με την έρευνα, η οποία διενεργείται κάθε πέντε έτη, συγκεντρώνονται αναλυτικές πληροφορίες για θέματα που αφορούν στην κατάσταση υγείας, τη χρήση υπηρεσιών υγείας, τους παράγοντες που επηρεάζουν –θετικά ή αρνητικά– την κατάσταση της υγείας, όπως είναι η φυσική άσκηση, η κατανάλωση φρούτων και λαχανικών, το κάπνισμα, η κατανάλωση αλκοόλ, καθώς και η λήψη και παροχή κοινωνικής στήριξης και βοήθειας.

Δείτε στο infographic που ακολουθεί την «Ακτινογραφία» της υγείας του Έλληνα.

ygeia ellina

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 2009 και είναι πλήρως εναρμονισμένη με τις αντίστοιχες έρευνες των λοιπών κρατών μελών της ΕΕ. Η έρευνα του 2019 διενεργήθηκε σε τελικό δείγμα 8.125 ιδιωτικών νοικοκυριών και σε ισάριθμα μέλη αυτών, σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Σε κάθε νοικοκυριό δείγματος ερευνήθηκε ένα τυχαία επιλεγμένο άτομο ηλικίας 15 ετών και άνω. Η επόμενη έρευνα υγείας θα διενεργηθεί το  2025.

Πηγή: ΑΠΕ - onmed.gr

Ετικέτες

720_759014_cc2af325dd-a9d11285e916be60.jpg

- Γράφει ο Δημήτρης Μπούρλος

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η μεγάλη καθυστέρηση στην απονομή των συντάξεων είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα του ασφαλιστικού μας συστήματος. Είναι ένα πρόβλημα διαχρονικό, το οποίο οξύνθηκε τα τελευταία χρόνια, ιδίως μετά τη δημιουργία του ΕΦΚΑ, κορυφώθηκε δε την περίοδο της πανδημίας.

Γράφει ο δικηγόρος, Δημήτρης Μπούρλος
Υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις ασφαλισμένων, ιδίως αυτών που κατά την διάρκεια του ασφαλιστικού βίου τους έχουν μεταβάλει ασφαλιστικό φορέα (διαδοχική ασφάλιση), που έχουν υποβάλει συνταξιοδοτικό αίτημα και αναμένουν την απόδοση της σύνταξης περισσότερο από τρία έτη. Πολλοί δε από αυτούς δεν λαμβάνουν ούτε προσωρινή σύνταξη κατά την διάρκεια της αναμονής. Είναι προφανώς μια απαράδεκτη κατάσταση η οποία πρέπει άμεσα να αντιμετωπισθεί. Η χορήγηση προσωρινής σύνταξης είναι μια μικρή βοήθεια στον ασφαλισμένο που περιμένει, δεν είναι όμως η λύση στο πρόβλημα. Ενδεχομένως συνιστά και μια αναγνώριση της αδυναμίας εξεύρεσης λύσης στο πρόβλημα.
Η ψηφιακή σύνταξη, που ξεκίνησε να λειτουργεί σε κάποιες κατηγορίες ασφαλισμένων, είναι αναμφίβολα σημαντική υπόθεση που θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση του προβλήματος, όμως απαιτεί χρόνο και αλλαγές που δεν έχουν προχωρήσει έως σήμερα. Αλλαγές οι οποίες αφορούν κυρίως στην απλοποίηση της λειτουργίας και των κανόνων που διέπουν τη χορήγηση των συνταξιοδοτικών παροχών. Κι αυτό βεβαίως δεν είναι εύκολο να γίνει, είναι όμως απαραίτητο. Είναι απαραίτητο να προχωρήσουν βελτιωτικές αλλαγές, οι οποίες προεχόντως θα στοχεύουν σε απλοποίηση του συστήματος στη λογική λειτουργίας ενός ενιαίου φορέα και ενιαίους κανονισμούς ασφάλισης, παροχών κ.λπ.
Κατά την άποψή μου θα πρέπει ο ΕΦΚΑ να ενισχυθεί με προσωπικό, δεδομένου ότι σήμερα λειτουργεί υποστελεχωμένος και κυρίως να οργανωθεί ως ενιαίος φορέας, κάτι που δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα. Η ταχεία απονομή της σύνταξης δεν είναι θέμα μόνο των διευθύνσεων των τμημάτων συντάξεων. Απαιτεί αρμονική λειτουργία και των λοιπών διευθύνσεων με τις οποίες άρρηκτα συνδέεται (ασφάλισης, εσόδων κλπ), που πολλαπλώς εμπλέκονται στην συνταξιοδοτική διαδικασία. Αν λοιπόν όλος ο μηχανισμός ΕΦΚΑ δεν αποκτήσει εύρυθμη λειτουργία, ούτε οι διευθύνσεις συντάξεων δεν θα μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις για ταχεία συνταξιοδότηση.
Επομένως ενίσχυση με προσωπικό, οργάνωση του ΕΦΚΑ και απλοποίηση του συστήματος είναι το τρίπτυχο που θεωρώ ότι θα μπορούσε να έχει καλά αποτελέσματα σε μια προσπάθεια βελτίωσης των χρόνων απονομής των συντάξεων. Ο σημαντικός περιορισμός των εκκρεμών συντάξεων θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα μιας οργανωμένης προσπάθειας που θα αντιμετωπίζει παθογένειες που βασανίζουν χρόνια το σύστημα και θα στοχεύει στην ριζική αναμόρφωση και βελτίωσή του και όχι μια προσωρινή, χωρίς σταθερά ερείσματα διευθέτηση, η οποία συν τη παρόδω του χρόνου θα επανεμφανίσει τις απαράδεκτες σημερινές καταστάσεις.

πηγη: enikos.gr

 

Ετικέτες

d9db825e422ebda626554a84f9df350a_S.jpg

, των Ρομπόλη Σάββα και Μπέτση Βασίλη

Πηγή: SLPress.gr

Το κυβερνητικό εγχείρημα κεφαλαιοποίησης της επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης, χαρακτηρίζεται, μεταξύ των άλλων, από σοβαρές ελλείψεις και παραλείψεις. Αυτές αφορούν αφενός την αναγκαία και απαιτούμενη από τις σχετικές ευρωπαϊκές Οδηγίες τεκμηριωμένη και ποσοτικοποιημένη πληροφόρηση των πολιτών για το περιεχόμενο, αφετέρου τους κινδύνους για τους ίδιους τους ασφαλισμένους και τους συνταξιούχους.

Πιο συγκεκριμένα υποστηρίζεται ότι το κεφαλαιοποιητικό σύστημα είναι πιο ασφαλές από το διανεμητικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, όταν είναι γνωστό και αποδεκτό από όλη την επιστημονική κοινότητα και τους μελετητές των συνταξιοδοτικών οικονομικών (Pensions Economics), ότι το διανεμητικό σύστημα υπόκειται μόνο στον δημογραφικό κίνδυνο και εξαρτάται από την ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας.

Αντίθετα, το κεφαλαιοποιητικό σύστημα υπόκειται όχι μόνο στον δημογραφικό κίνδυνο, αλλά επιπλέον υπόκειται στον κίνδυνο των χρηματαγορών και κεφαλαιαγορών (επενδυτικός κίνδυνος), στον κίνδυνο του πληθωρισμού, στον κίνδυνο των εξόδων διαχείρισης και στην εμφάνιση ανισοτήτων, αφού οι πιο εύποροι ζούν κατά μέσο όρο περισσότερο χρόνο από τις φτωχότερες κοινωνικές τάξεις δες σχετικά στον ΟΟΣΑ εδώ και εδώ.

Παράλληλα, αξίζει να σημειωθεί ότι η επιλογή σύστασης και ανάπτυξης της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης διανεμητικού χαρακτήρα και διαγενεακής αλληλεγγύης, βασίστηκε, σε πολιτικούς και κοινωνικούς όρους. Βασίστηκε στην επιλογή ικανοποίησης κοινωνικών αναγκών και δικαιωμάτων -σε συνθήκες καπιταλιστικής λειτουργίας- μέσω ενός αναδιανεμητικού συστήματος (δευτερογενής ανακατανομή των πόρων) κοινωνικής προστασίας σε είδος και σε χρήμα. Αυτό είχε ως στόχο την άμβλυνση των ανισοτήτων της πρωτογενούς κατανομής των πόρων μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας.

Τα αδύναμα σημεία του κεφαλαιοποιητικού συστήματος

Παράλληλα, σε κοινωνικο-ασφαλιστικούς και τεχνικούς όρους, η σύσταση και η έναρξη λειτουργίας του κοινωνικο-ασφαλιστικού συστήματος βασίστηκε στο δεδομένο ύπαρξης του πληθυσμού των εργαζομένων (15-64 ετών) και του γηραιότερου πληθυσμού (65 ετών και άνω). Αυτό σημαίνει ότι εάν η κοινωνικο-πολιτική επιλογή ήταν το κεφαλαιοποιητικό σύστημα, τότε η ανυπαρξία ενός κοινωνικο-οικονομικού θεσμού δευτερογενούς ανακατανομής των πόρων θα σήμαινε "θεσμοποιημένη θέσπιση" των κοινωνικών και των εισοδηματικών ανισοτήτων.

Ταυτόχρονα, κατά τη σύσταση και έναρξη του κεφαλαιοποιητικού συστήματος, σε κοινωνικο-ασφαλιστικούς και τεχνικούς όρους, θα έπρεπε να επιλυθούν τρία συγκεκριμένα προβλήματα:

πως θα ελάμβανε σύνταξη ο γηραιότερος πληθυσμός, αφού οι εισφορές των εργαζομένων θα έπρεπε να συσσωρεύονται στον ατομικό τους κουμπαρά;

οι εργαζόμενοι που ήταν κοντά στην συνταξιοδότηση (50 ετών και άνω), θα ελάμβαναν μια πενιχρή σύνταξη αφού δεν θα είχαν αποταμιεύσει στον ατομικό τους κουμπαρά αρκετά χρήματα, και

τι σύνταξη θα ελάμβαναν όσοι έμειναν ανάπηροι από εργατικό ατύχημα αφού θα είχαν αποταμιεύσει λίγα χρήματα.

ποιό θα ήταν το ποσό σύνταξης για τις χήρες των θανόντων από εργατικό ατύχημα;

Ακριβώς, για τους προαναφερόμενους κοινωνικο-πολιτικούς και τεχνικούς λόγους σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο, κατά την περίοδο σύστασης των δημόσιων συνταξιοδοτικών συστημάτων, υιοθετήθηκε το διανεμητικό σύστημα της αλληλεγγύης των γενεών και της συλλογικής αντιμετώπισης. Αντίθετα, απορρίφθηκε το κεφαλαιοποιητικό σύστημα της ατομικής αντιμετώπισης των κινδύνων του γήρατος, της αναπηρίας και του θανάτου.

Αποσιωπάται το κόστος

Έτσι, το διανεμητικό σύστημα της αλληλεγγύης των γενεών είναι αυτό που συνάδει με την έννοια της δημόσιας, καθολικής κοινωνικής ασφάλισης ως κοινωνικό δικαίωμα. Αντίθετα, το κεφαλαιοποιητικό σύστημα της ατομικής ευθύνης, υιοθετήθηκε από την ιδιωτική κερδοσκοπική ασφάλιση ως ατομική προαιρετική επιλογή του κάθε ατόμου για επιπρόσθετη σύνταξη, εφόσον έχει την οικονομική δυνατότητα μέσω της αποταμίευσης. Η διανεμητική σύνταξη της αλληλεγγύης των γενεών της κοινωνικής ασφάλισης (κύριας και επικουρικής) έχει την εγγύηση του Κράτους (πρόσφατες αποφάσεις του ΣτΕ και Ν. 4670/2020), γεγονός που δεν ισχύει, εξ ορισμού, στην κεφαλαιοποιητική σύνταξη του ατομικού κουμπαρά.

Στις συνθήκες αυτές, αξίζει να σημειωθεί ότι την αβέβαιη και ανασφαλή προοπτική της κεφαλαιοποίησης και των ατομικών λογαριασμών της επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης, συνοδεύει η συστηματική αποσιωποίηση του κόστους μετάβασης που προκαλείται στην ελληνική οικονομία και κοινωνία από το εγχείρημα της κεφαλαιοποίησης της επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης. Παράλληλα, προβάλλεται το επιχείρημα ότι καμία επικουρική σύνταξη δεν θα μειωθεί.

Αντίθετα, αντί της επίτευξης αυτής της ανέφικτης υπόσχεσης, θα προκληθεί, κατά τους υπολογισμούς μας, τόσο το κόστος μετάβασης των 57 μέχρι 67 δισ. ευρώ, όσο και η μείωση των συντάξεων των σημερινών και μελλοντικών συνταξιούχων (σημερινών εργαζομένων). Σημειώνεται ότι σ’ αυτό το κόστος μετάβασης δεν λαμβάνονται υπόψη οι εκκρεμείς 120.000 επικουρικές συντάξεις, οι οποίες συνιστούν κρυφές ετήσιες υποχρεώσεις 280 εκατ. ευρώ του κοινωνικο-ασφαλιστικού συστήματος στην επικουρική ασφάλιση.

Πανδημία και κεφαλαιοποιητικό σύστημα: μάστιγες

Εάν σε αυτό προσθέσουμε και τις 165.000 εκκρεμείς αιτήσεις της κύριας ασφάλιση, περίπου 1,4 δισ. ευρώ, τότε το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης θα έχει συνολικά 1,7 δισ. ευρώ κρυφές ετήσιες υποχρεώσεις που θα επιβαρύνουν τον Κρατικό Προϋπολογισμό. Έτσι, σε αυτές τις ετήσιες κρυφές υποχρεώσεις το κυβερνητικό εγχείρημα της κεφαλαιοποίησης της επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης, θα προσθέσει και το ετήσιο κόστος μετάβασης που αρχικά εκτιμάται στα 250 εκ. ευρώ και θα αυξάνεται συνεχώς κατά την τρέχουσα δεκαετία προσεγγίζοντας το 1 δισ. ευρώ ετησίως το 2030.

Έτσι, εάν εντός του 2021 διευθετηθούν, σύμφωνα με τις κυβερνητικές ανακοινώσεις, οι εκκρεμείς αιτήσεις σύνταξης, λαμβάνοντας υπόψη και την ύφεση του 2020, η οποία εκτιμάται σε 10% με 11%, τότε ο δείκτης συνταξιοδοτικής δαπάνης προς το ΑΕΠ θα προσεγγίσει (2021) το 18,9% από 15,6% του ΑΕΠ το 2019, εξαιτίας κατά βάση, της σημαντικής, λόγω της πανδημίας, μείωσης του ΑΕΠ.

Οι δυσμενείς αυτές εξελίξεις της ελληνικής οικονομίας, επιδεινούμενες και από το εγχείρημα της κεφαλαιοποίησης της επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης και το κόστος μετάβασης, θα επιταχύνουν την δημοσιονομική κρίση της χώρας μας, αφού για να μειωθεί ο δείκτης της συνταξιοδοτικής δαπάνης προς ΑΕΠ κάτω από το 16,2% (επιβαλλόμενο όριο του πρώτου Μνημονίου που ισχύει και με τον πρόσφατο Ν. 4670/2020), θα πρέπει το ΑΕΠ να ανέλθει το 2021 στα 194 δισ. (187 δισ. ευρώ το 2019). Στην προοπτική αυτή, αναδεικνύεται, σύμφωνα με τους υπολογισμούς μας, ότι η αποφυγή επιδείνωσης της δημοσιονομικής κρίσης στην Ελλάδα, προϋποθέτει κατά τα επόμενα τέσσερα χρόνια μία μέση ετήσια αύξηση του ΑΕΠ πάνω από 4,5%.

πηγη; kommon.gr

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή