Σήμερα: 11/04/2021
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

erg3-min-750x409.jpg

Γιώτα Ιωαννίδου

Από τη Νότια Κορέα έως τα σύνορα του Μεξικού και από τη Μανωλάδα έως τους εργάτες της gig economy στις ΗΠΑ και τους ντελιβεράδες στη Θεσσαλονίκη, υπάρχει ένα καλά κρυμμένο μυστικό που συνενώνει τον κόσμο της εργασίας· η προσπάθεια του κεφαλαίου να βαθύνει άγρια την εκμετάλλευση.

Η τριαντάχρονη Nuon Sokkheng’s, βρέθηκε νεκρή μέσα σε ένα κοντέινερ, σε φάρμα όπου δούλευε στο Pocheon της Ν. Κορέας. Ήταν μια από τους 200.000 μετανάστες που δουλεύουν στη Ν. Κορέα με όρους φεουδαρχίας, αφού με το Σύστημα Αδειών Απασχόλησης απαγορεύεται να αλλάξουν εργοδότη. Στην ίδια χώρα, τα συνδικάτα κατήγγειλαν πάνω από δεκαπέντε θανάτους διανομέων το τελευταίο διάστημα από «Kwarosa», δηλαδή υπερβολική δουλειά.
Ο δεκαεξάχρονος Anderson Autulio δολοφονήθηκε από την αστυνομία στο Β. Μεξικό, λίγα χιλιόμετρα από τα σύνορα με τις ΗΠΑ, όπου πίστευε ότι θα βρει δουλειά. Την εβδομάδα της κηδείας του, σε ένα φτωχό χωριουδάκι στη Γουατεμάλα, άλλοι σαράντα νέοι ξεκίνησαν το ίδιο ταξίδι.

Ο Μπιλάλ Οντίν, εργάτης γης, παλιότερα ξυλοκοπήθηκε άγρια στο Βαρθολομιό Ηλείας. γιατί ζήτησε τους χρωστούμενους μισθούς από το αφεντικό του. Στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας, «μαύρη τρύπα στη γεωγραφία», οι εργάτες γης δουλεύουν με όρους σκλαβοπάζαρου, αντιμετωπίζοντας ένοπλους επιστάτες.

Ο Ενίς Μπάρε είναι ένας από τους 10.000 εργάτες γης από την Αλβανία, που πέρσι καλοκαίρι ήρθε να δουλέψει στους οπωρώνες της Πέλλας και της Ημαθίας, χωρίς κανένα σχεδόν υγειονομικό μέτρο. Παρόμοια, ο Ρουμάνος Γιόαν εργάστηκε στην καλλιέργεια σπαραγγιού στο Μίνστερ της Γερμανίας.
Η Τιρίτα Φράνκλιν-Κόμπερτ, εργάτρια της gig economy, πρώην πωλήτρια λιανικής, νυν διανομέας μέσω της αμερικανικής πλατφόρας Instacart, λέει στο πρακτορείο Reuters: «Πρέπει να δουλεύω δύο φορές περισσότερο για να κερδίσω τα μισά από αυτά που έβγαζα πριν, για να επιβιώσω». Το 78% των εργαζομένων μέσω διαδικτυακών πλατφορμών, κυρίως διανομέων, αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο για την υγεία τους εν ώρα εργασίας, όπως προκύπτει από πρόσφατη έρευνα του κέντρου CEP στο London School of Economics. Πέντε εργατικά ατυχήματα σε δέκα ημέρες δηλώθηκαν τον Φεβρουάριο στους ντελιβεράδες της Θεσσαλονίκης (ΣΕΤΕΠΕ), ενώ καταγγέλθηκε και άγριος ξυλοδαρμός ντελιβερά από το αφεντικό του. Στη Wolt δεν καταγράφονται εργατικά ατυχήματα, όχι γιατί δεν υπάρχουν, αλλά γιατί οι πάνω από 500 διανομείς της στην Ελλάδα είναι «συνεργάτες» και η εταιρεία «δεν έχει καμιά ευθύνη αποζημίωσης για τυχόν έξοδα ή ζημιές».

Που συναντιούνται όλοι αυτοί; Είναι εργαζόμενοι σε διαφορετικές θέσεις της ίδιας κλίμακας. Της ευέλικτης και επισφαλούς εργασίας, που εν μέσω πανδημίας γιγαντώνεται. Το κεφάλαιο απαιτεί, σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, στη λεγόμενη αγορά εργασίας, να του παρέχεται το εμπόρευμα «εργατική δύναμη», αφενός, αφειδώς σε κάθε μορφή, αφετέρου, υπερτιμημένο σε υποχρεώσεις και υποτιμημένο σε δικαιώματα. Την ίδια στιγμή που προχωράει στην 4η Βιομηχανική Επανάσταση, πολλαπλασιάζονται οι Μανωλάδες αλλά και η εικόνα εντός της Amazon θυμίζει «τυπικό» εργοστάσιο της παλιάς βιομηχανικής εποχής. Έχουμε φτάσει στο σημείο η αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης της ανθρώπινης ικανότητας για εργασία να υπονομεύει την ίδια την ύπαρξη του κατόχου της, έχοντας παραβιάσει και αυτό το όριο αναπαραγωγής της. Οι άνθρωποι είναι τα αναλώσιμα υλικά στην αλυσίδα παραγωγής κέρδους.

Οι άνθρωποι είναι τα αναλώσιμα υλικά στην αλυσίδα παραγωγής κέρδους

Οι πάμπλουτοι, τύπου Τζεφ Μπέζος, δεν διστάζουν να στήνουν σύγχρονα ηλεκτρονικά σκλαβοπάζαρα, χωρίς «γραφειοκρατικά βαρίδια» από τα σωματεία. Κατ’ αυτούς, οι ηλεκτρονικές πλατφόρμες δεν έχουν «εργαζόμενους» αλλά «συνεργάτες», που μπορούν να φιλοδοξήσουν να γίνουν μικρά αφεντικά. Οι πλατφόρμες «απελευθερώνουν» τον εργαζόμενο από το χρονόμετρο και τον «καταναγκασμό» του ωραρίου και του οκτάωρου. Αυτός πρέπει να είναι πάντα διαθέσιμος, αν ενδιαφέρεται για την ανταγωνιστικότητα της εταιρείας. Η συλλογική σύμβαση είναι αναχρονισμός, ενώ το «συμφωνητικό παράδοσης έργου» αφήνει περιθώρια κερδοφόρας ευελιξίας. Αν αυξάνουν τις παραδόσεις, αυξάνουν το πακέτο αμοιβής. Κάπως έτσι ο απεγνωσμένος Ρίκι, πρωταγωνιστής στην ταινία του Κεν Λόουτς Δυστυχώς απουσιάζατε, μπήκε σε μια εταιρεία ταχυμεταφορών για να συνειδητοποιήσει ότι «το καλοκουρδισμένο σύστημα αποδεικνύεται σχεδόν πάντα ισχυρότερο από τις επιθυμίες των γραναζιών του». Στο φτωχικό χωριό της Γουατεμάλα, πάνω στο φέρετρο του Autulio, ο δήμαρχος δηλώνει ότι η νεολαία που ασφυκτιά δεν τρομάζει από τα επικίνδυνα ταξίδια. «Βλέπουν μόνο δύο επιλογές· ή να φτάσουν ή να πεθάνουν προσπαθώντας».

Οι εργαζόμενοι gig workers, στις ΗΠΑ, στην Ισπανία και την Ιταλία ξαναδιεκδικούν τον τίτλο της τάξης τους, να θεωρούνται μισθωτοί και να είναι εργαζόμενοι με δικαιώματα. Τη νίκη των Ισπανών εργαζόμενων και αυτών στη βρετανική Uber, ακολούθησε η απεργία στην ιταλική Amazon, τον Μάρτη. Οι 10.000 εργαζόμενοι της ίδιας εταιρείας στην Αλαμπάμα πασχίζουν να στήσουν συνδικάτο στις αποθήκες. Και αυτοί έχουν «μόνο δύο επιλογές», παλεύοντας για μια αξιοβίωτη ζωή. «Ή να φτάσουν ή να πεθάνουν προσπαθώντας».

πηγη: prin.gr

Ετικέτες

ImgSrc-15-e1617338759156.jpg

Εξηγήσεις αναζητούν οι αρχές για την ασύλληπτη τραγωδία που έλαβε χώρα την Πέμπτη στο Γυμνό της Εύβοιας, όπου τρεις εργαζόμενοι-μέλη συνεργείου εργολάβου που έκανε έργα της ΔΕΗ χτυπήθηκαν από ηλεκτροφόρα καλώδια και βρήκαν ακαριαίο θάνατο. Ακόμη ένας εργαζόμενος τραυματίστηκε σοβαρά…

Η ΕΛ.ΑΣ. προχώρησε χτες στη σύλληψη του εργοδηγού, του μηχανικού και της επιβλέπουσας του έργου, οι οποίοι καλούνται να δώσουν απαντήσεις για τα αίτια του εργατικού δυστυχήματος.

Τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούνται είναι η ανθρωποκτονία εξ αμελείας και η πρόκληση σωματικών βλαβών, για τον 32χρονο άνδρα που τραυματίστηκε αλλά έχει διαφύγει τον κίνδυνο.

Μπορεί κάποιοι σε πρώτη φάση απέδωσαν το κακό σε ανθρώπινο λάθος ή τουλάχιστον στην κακιά στιγμή, ωστόσο πολλά είναι τα ερωτήματα που έχουν προκύψει και αναζητούν απαντήσεις μέσα από τις οποίες πέρα από την πραγματική αιτία που σκόρπισε τον θάνατο θα βρεθούν και όσοι φέρουν ευθύνες.

Παράλληλα, από την αστυνομία γίνονται έρευνες για να διερευνηθεί εάν είχε ζητηθεί αρμοδίως να γίνει διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος στην περιοχή για να προχωρήσουν οι εργασίες.

Το όχημα με το οποίο ήταν οι εργάτες στο σημείο, μεταφέρθηκε αργά το βράδυ της Πέμπτης στο αστυνομικό τμήμα της Ερέτριας, ενδεχομένως για να γίνει και σε αυτό, αυτοψία.

Δεν είχε γίνει διακοπή ρεύματος

Για αμέλειες κάνει λόγο στο protothema.gr ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ Γιώργος Αδαμίδης, ενώ απαντά και στο μεγάλο ερώτημα το αν υπήρχε εξαιτίας των εργασιών υπογειοποίησης των καλωδίων διακοπή στο ρεύμα της περιοχής ή όχι.

«Είναι βέβαιο ότι υπήρξαν αμέλειες στην συγκεκριμένη περίπτωση, αυτό ακριβώς διερευνάται με επιτροπή που έχει φτάσει ήδη στο σημείο για να διαπιστώσει τα ακριβή αίτια του δυστυχήματος. Από την πρώτη εκτίμηση και με δεδομένα κάποια απλά πράγματα που είναι στην διάθεση μας μεταξύ 8:00 και 10:18 το πρωί ήταν κομμένη η γραμμή του ρεύματος για να γίνουν οι εργασίες. Αφού τελείωσαν το ρεύμα επανήλθε αλλά είναι βέβαιο πως οι εργασίες συνεχίστηκαν χωρίς λόγο» λέει χαρακτηριστικά ο κ. Γιώργος Αδαμίδης.

«Προφανώς και εργαζόντουσαν υπό τάση και δεν υπήρχε κανένας λόγος να το κάνουν. Δυστυχώς η εντατικοποίηση των εργασιών και η έλλειψη τεχνογνωσίας μπορεί να επιφέρει τέτοια γεγονότα, όμως οι συγκεκριμένοι δεν είχαν έλλειψη τεχνογνωσίας. Πιθανόν να πιέστηκαν από τις προετοιμασίες των εργασιών που θα έκαναν το Σαββατοκύριακο, που θα κοβόταν ξανά το ρεύμα και μάλλον για να τελειώσουν πιο γρήγορα και να βγάλουν περισσότερη δουλειά έκαναν αυτήν την διαδικασία. Έγινε δυστυχώς το μοιραίο, ακούμπησε το καλώδιο που αυτοί τραβούσαν, στο σύρμα της πάνω μέσης τάσης το οποίο πρέπει να κόπηκε γιατί έκανε ταλάντωση και έτσι έγινε ότι έγινε. Θέλω να εκφράσω τα συλλυπητήρια μου στις τρεις οικογένειες».

Ευθύνες στον εργοδηγό αποδίδει ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ηλεκτρολόγων Ελλάδας

Για το τραγικό αυτό περιστατικό μίλησαν στην εκπομπή «Κοινωνία Ώρα MEGA» ο πρόεδρος της ομοσπονδίας ηλεκτρολόγων Ελλάδας, Αλέκος Φλέγγας και ο κάτοικος Γυμνού Ευβοίας και αυτόπτης μάρτυρας της τραγωδίας, Γεώργιος Λάμπρου.

Σύμφωνα με τον κ. Λάμπρου, ο οποίος βρισκόταν λίγα μέτρα από το θανατηφόρο συμβάν, ο ένας εκ των τεχνικών κρεμόταν φλεγόμενος «σα λαμπάδα» από την κολώνα, ενώ οι υπόλοιποι ήταν σκοτωμένοι στο δρόμο.

Ο κ. Φλέγγας υποστήριξε ότι μέσα στον τελευταίο χρόνο έχουν γίνει 12 θανατηφόρα ατυχήματα ηλεκτρολόγων.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, κατά τις εργασίες δεν είχε γίνει διακοπή ρεύματος και, όπως είπε, υπάρχει ευθύνη γι’ αυτό. «Θα αποκαλυφθεί αν κάποιοι από τους τεχνικούς είχαν τις σχετικές άδειες και πόσο έμπειροι ήταν», σχολίασε.

Τις ευθύνες τις καταλογίζει στον εργοδηγό, ενώ τόνισε πως τα αίτια θα διερευνηθούν.

Μάλιστα αποκάλυψε πως πολλές φορές ο ΔΕΔΔΗΕ δεν προσλαμβάνει ειδικευμένους, αντιθέτως η εκπαίδευση γίνεται πάνω στις κολώνες.

«Η ηλεκτροπληξία είναι η δεύτερη αιτία ατυχήματος και θανάτου στην Ελλάδα», κατέληξε.

 

Πώς έγινε το τραγικό δυστύχημα

Το τραγικό περιστατικό έγινε κατά τις δύο το μεσημέρι, μόλις 50 μέτρα από την κεντρική πλατεία του χωριού και μπροστά στα μάτια δεκάδων κατοίκων, που παρακολουθούσαν με κομμένη την ανάσα τα όσα είχαν συμβεί.

Kατά τη διάρκεια εργασιών υπογειοποίησης καλωδίων, έσπασε ένα από αυτά, το οποίο στη συνέχεια ήρθε σε επαφή με άλλα ηλεκτροφόρα καλώδια, με αποτέλεσμα να χτυπηθούν από ρεύμα 20.000 volt οι τέσσερις άνθρωποι.

Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, ο ένας εκ των τριών εργατών βρέθηκε νεκρός πάνω στην κολώνα, ενώ οι άλλοι δύο έπεσαν στο έδαφος.

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΣΚΛΗΡΗ ΕΙΚΟΝΑ 

Ο τέταρτος στάθηκε ιδιαίτερα τυχερός και επιβίωσε.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της ΕΡΤ, ο ένας από τους άτυχους εναερίτες, εκείνος που ήταν πάνω στο γερανό, σε ύψος περίπου είκοσι μέτρων, ήταν 45 χρόνων και έχει τρία παιδιά.

Ο δεύτερος νεκρός ήταν ηλικίας 43 ετών και ο τρίτος 58 – επίσης, με τρία παιδιά – ενώ 32 χρόνων είναι ο τεχνικός που τραυματίστηκε και νοσηλεύεται στο νοσοκομείο Αλιβερίου.

πηγη:  iskra.gr

 

Ετικέτες

-2021-04-04-10.12.09-πμ-678x381.png

της Έλενας Παπαγεωργίου

Ο Μάρτιν Λούθερ δολοφονήθηκε στις 4 Απριλίου του 1968. Από πάστορας που συγκέντρωνε το ποίμνιο του για να διεκδικήσει τα πολιτικά δικαιώματα των αφροαμερικάνων, τάχθηκε εναντίον του πολέμου του Βιετνάμ. Από τη θεωρία της μη βίας υποστήριξε λίγες μέρες πριν δολοφονηθεί την απεργία των καθαριστών στο Μέμφις, προτρέποντας τους “να πάνε μέχρι τέλους διεκδικώντας οικονομική ισότητα και κοινωνική δικαιοσύνη”. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή… Το 1949, η Τζο Αν Ρόμπινσον, μέλος και μετέπειτα πρόεδρος του Πολιτικού Συμβουλίου Γυναικών, WPC, είχε δεχτεί λεκτική επίθεση από έναν οδηγό λεωφορείου επειδή καθόταν στο μπροστινό τμήμα του λεωφορείου που προοριζόταν “Μόνο για λευκούς” με αποτέλεσμα να επιχειρήσει ανεπιτυχώς να ξεκινήσει μποϊκοτάζ διαμαρτυρίας κατά του διαχωρισμού λεωφορείων στην Αλαμπάμα. Μερικά χρόνια αργότερα απέστειλε επιστολή στο δήμαρχο, ο οποίος και πάλι την αγνόησε επιδεικτικά. Το 1953, οι μαύροι στο Μπατόν Ρουζ της Λουιζιάνα, είχαν ήδη ξεκινήσει να μποϊκοτάρουν λεωφορεία για περίπου μια εβδομάδα έως ότου οι λευκοί συμφώνησαν να τροποποιήσουν τις υπάρχουσες πρακτικές φυλετικού διαχωρισμού. Αλλά η υπόθεση της Rosa Parks, την 1η Δεκέμβρη του 1955, ήταν διαφορετική. Το μποϊκοτάζ τότε κράτησε 381 μέρες με αποτέλεσμα τελικά το 1956 το τοπικό δικαστήριο της Αλαμπάμα να κρίνει το νόμο για το φυλετικό διαχωρισμό αντισυνταγματικό. Η Ρόζα Παρκς ήταν γραμματέας της Εθνικής Ένωσης για την Πρόοδο των Έγχρωμων (National Association for the Advancement of Colored People) και ο ακτιβιστής και υποστηρικτής της φυλετικής ισότητας Νίξον, ο οποίος ήταν κι αυτός μέλος της Ένωσης, μαζί με την Τζο Αν Ρόμπινσον, ξεκίνησαν στις 5 Δεκέμβρη καμπάνια για το μποϊκοτάζ των λεωφορείων. Επικεφαλής τέθηκε ο πάστορας Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, μετά από μια μαζικότατη συνέλευση που έγινε το βράδυ της πρώτης μέρας του μποϊκοτάζ. “Δεν έχουμε άλλη εναλλακτική λύση παρά να διαμαρτυρηθούμε.” έλεγε. “Για πολλά χρόνια δείξαμε εκπληκτική υπομονή. Μερικές φορές δώσαμε στους λευκούς αδελφούς μας την αίσθηση ότι μας άρεσε ο τρόπος που μας αντιμετώπιζαν. Αλλά ερχόμαστε εδώ απόψε για να πούμε ότι δεν διαθέτουμε άλλη υπομονή. Η μόνη υπομονή που θα κάνουμε είναι μέχρι να κατακτήσουμε ελευθερία και δικαιοσύνη.” Αρχικά η καμπάνια ήταν προγραμματισμένη για να είναι μονοήμερη, επειδή όμως, είχε απόλυτη επιτυχία αποφάσισαν να την συνεχίσουν. Για να εξυπηρετηθεί ο κόσμος και να μπορέσει να πάει στη δουλειά, εθελοντές οδηγοί ακολουθούσαν τα δρομολόγια των λεωφορείων και επιβίβαζαν ή αποβίβαζαν τους αφροαμερικανούς σε κάθε στάση, ενώ αφροαμερικανοί ταξιτζήδες έπαιρναν το αντίτιμο του εισιτηρίου του λεωφορείου, για να μεταφέρουν τους εργαζόμενους. Ενώ στην αρχή τα αιτήματα ήταν μετριοπαθή, σιγά σιγά, ακριβώς επειδή το κίνημα αυτό συνάντησε τεράστια αντίδραση, οι πρωταγωνιστές συνειδητοποίησαν ότι έπρεπε το αίτημα τους να είναι η πλήρης κατάργηση των φυλετικών νόμων. Mαύροι που συμμετείχαν στο μποϊκοτάζ συλλαμβάνονταν, οι ασφαλιστικές εταιρείες δεν δέχονταν να ασφαλίσουν τα λιγοστά αυτοκίνητα των μαύρων εθελοντών που εξυπηρετούσαν τους εργαζόμενους, αλλά από την άλλη πλευρά το κίνημα άρχισε να κερδίζει την υποστήριξη των λευκών. Παρά την προσπάθεια τρομοκράτησης τους με βόμβες και συλλήψεις δεν λύγισαν. Αναγνωρίζοντας την ανάγκη ενός μαζικού κινήματος, μετά την επιτυχημένη δράση του Μοντγκόμερι, ο Κινγκ ξεκίνησε να διοργανώνει τη Διάσκεψη Νότιας Χριστιανικής Ηγεσίας (SCLC), η οποία του έδωσε μια βάση λειτουργίας σε ολόκληρο τον Νότο. Ο Κινγκ έδωσε διαλέξεις σε όλα τα μέρη της χώρας και συζήτησε θέματα σχετικά με τη φυλή με ηγέτες θρησκευτικών και πολιτικών δικαιωμάτων στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. “Ο απελευθερωτικός αγώνας στην Αφρική υπήρξε η μεγαλύτερη διεθνής επιρροή για τους αμερικανούς νέους μαθητές”, έγραψε. “Συχνά τους ακούω να λένε ότι αν οι αφρικανοί αδελφοί τους μπορούν να σπάσουν τα δεσμά της αποικιοκρατίας, σίγουρα ο αμερικανός μαύρος μπορεί να σπάσει τους νόμους Jim Crow*» Είχε ως θέση του τη μη χρήση βίας, ενώ το 1960 συνελήφθη με 33 νέους να διαμαρτύρονται για διαχωρισμό στο μεσημεριανό γεύμα σε ένα πολυκατάστημα της Ατλάντα. Ο Κινγκ απελευθερώθηκε μόνο μετά από τη μεσολάβηση του Δημοκρατικού υποψηφίου για τον προεδρικό κόμμα Τζον Φ. Κένεντι – μια πράξη που θεωρείται ότι συνέβαλε ουσιαστικά στη νίκη του Κένεντι οκτώ ημέρες αργότερα. Το 1963 στην Αλαμπάμα η διαμαρτυρία στο δημαρχείο της πόλης για τον τερματισμό του διαχωρισμού στα μεσημεριανά έγινε γνωστή σε όλες τις ΗΠΑ επειδή η αστυνομία επιτέθηκε στους διαδηλωτές με γκλοπς και σκυλιά. Ο Κινγκ φυλακίστηκε μαζί με μεγάλο αριθμό υποστηρικτών του, συμπεριλαμβανομένων εκατοντάδων μαθητών. Από τη φυλακή του Μπέρμιγχαμ, ο Κινγκ έγραψε μια επιστολή στην οποία διατύπωσε τη φιλοσοφία του για τη μη βία, σε μια στιγμή που το κίνημα δεχόταν επίθεση και από το κράτος αλλά και από την ΚΚΚ: “Γιατί άμεση δράση; Γιατί καθιστικές διαμαρτυρίες, πορείες και ούτω καθεξής; Δεν είναι η διαπραγμάτευση καλύτερη λύση; ” Έχετε απόλυτο δίκιο να θέλετε διαπραγματεύσεις. Αυτός, εξάλλου, είναι ο ίδιος ο σκοπός της άμεσης δράσης. Η μη βίαιη άμεση δράση επιδιώκει να δημιουργήσει μια κατάσταση, εξαιτίας της οποίας μια κοινότητα που αρνείται συνεχώς να διαπραγματευτεί, να αναγκαστεί να το κάνει.” Η πιο γνωστή στιγμή της πάλης για τα Πολιτικά Δικαιώματα του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ υπήρξε στις 28 Αυγούστου 1963 η πορεία προς την Ουάσιγκτον, όπου στο μνημείο του Λίνκολν έβγαλε το λόγο που έμεινε γνωστός από τη φράση «I Have a Dream», όπου τόνιζε την πίστη του ότι όλοι οι άνθρωποι, κάποια μέρα, θα ήταν αδελφοί. Καθοριστική στην πορεία ριζοσπαστικοποίησης του ήταν η διαμαρτυρία το 1965 στη Σέλμα. Εκεί δεν ηγήθηκε της πρώτης πορείας, η οποία αντιμετωπίστηκε από την αστυνομία με δακρυγόνα, ενώ στη δεύτερη κάλεσε τον κόσμο να προσευχηθεί και να οπισθοχωρήσει. Μόνο την τρίτη φορά πραγματοποίησε την πορεία και γι’αυτό δέχτηκε την έντονη κριτική των μαύρων νεολαίων που ριζοσπαστικοποιούνταν, οι οποίοι τον χαρακτήρισαν υπερβολικά μετριοπαθή. Κριτική δέχτηκε και από τον Μάλκολμ Χ, ο οποίος έφτασε στο σημείο να αποκαλεί την τακτική του «εγκληματική»: «Όσον αφορά τη μη βία, είναι εγκληματικό να διδάσκεις έναν άνδρα να μην υπερασπίζεται τον εαυτό του όταν είναι το μόνιμο θύμα βίαιων επιθέσεων». Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ συνέδεσε τους αγώνες του για τα πολιτικά δικαιώματα με τον αγώνα ενάντια στη φτώχεια, διεκδικώντας λιγότερα χρήματα για πολεμικές δαπάνες και περισσότερα χρήματα για τη στέγαση και την αντιμετώπιση της ανεργίας. Το σημείο καμπής στη δράση του υπήρξε στις 4 Απρίλη του 1967, ένα χρόνο πριν τη δολοφονία του, η καταδίκη του πολέμου του Βιετνάμ στην ομιλία του “Πέρα από το Βιετνάμ”. Τότε δέχτηκε την κριτική ότι “έχανε το δίκιο του” στον αγώνα του για τα πολιτικά δικαιώματα, αφού επέκτεινε τη συζήτηση σε “άσχετα” θέματα. Ο άλλοτε “μετριοπαθής” κληρικός παρέδιδε πλέον αντιμιλιταριστικά μαθήματα και μιλούσε για ισότητα και κοινωνική δικαιοσύνη. Δολοφονήθηκε στο Μέμφις, όπου είχε πάει για να στηρίξει την απεργία των οδοκαθαριστών. Τη σκυτάλη θα έπαιρναν οι Μαύροι Πάνθηρες. Η εποχή του αγώνα αμιγώς για τα πολιτικά δικαιώματα είχε περάσει ανεπιστρεπτί. Ο Mάρτιν Λούθερ Κινγκ συνέβαλε σε μια ευρύτερη ριζοσπαστικοποίηση, όχι βέβαια μόνο των μαύρων. Σε συνδυασμό με το παγκόσμιο κλίμα, του Μάη του 68 στη Γαλλία, συνεισέφερε στην άνοδο της νέας Αριστεράς (new Left), αλλά και πολλά στελέχη του ενσωματώθηκαν στο Δημοκρατικό κόμμα, έχοντας τις αυταπάτες ότι θα αλλάξουν τα πράγματα εκ των έσω (κάτι που δυστυχώς συνεχίζεται ως τις μέρες μας). * σειρά φυλετικών νόμων στο Νότο που ίσχυσαν από το 1876 ως το 1965.

πηγη: redtopia.gr

Ετικέτες

unnamed-1-2.jpg

«Δηλώνει συγκλονισμένος ο Κος Γεωργιάδης για τα σχόλια μίσους για το έκτακτο χειρουργείο στο οποίο υπεβλήθη σε δημόσιο νοσοκομείο εν μέσω πανδημίας.
Συμφωνώ μαζί σας κε Γεωργιάδη και το εννοώ. Το δικαίωμα στην Υγεία είναι αδιαπραγμάτευτο και αναφαίρετο για οποιονδήποτε άνθρωπο χωρίς καμία απολύτως διάκριση.

Μήπως όμως είναι μια ευκαιρία για μια γενναία αυτοκριτική και να συγκλονιστείτε και για τα δικά σας πεπραγμένα;”. 

Τα παραπάνω περιέχονται σε ανάρτηση του Γιώργου Βήχα, γιατρός, καρδιολόγος και συντονιστής του Μητροπολιτικού Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού,  στον απόηχο της γνωστοποίησης του χειρουργείου που έκανε στο ΚΑΤ ο υπουργός Ανάπτυξης Α.Γεωργιάδης ο οποίος στο παρελθόν έχει διατελέσει και υπουργός Υγείας.

Αφού εύχεται ταχεία ανάρρωση στον Άδωνη Γεωργιάδη, ο Γιώργος Βήχας, αποκαλύπτει κάποια ερωτήματα που είχε θέσει στο παρελθόν στον υπουργό, μεταξύ άλλων πως ζητούσε φάρμακα για ανασφάλιστο νεαρό καρκινοπαθή για να πάρει απάντηση μετά από τρεις μήνες πως… δεν μπορεί να βοηθήσει.

«Θυμόσαστε το mail που σας είχα στείλει για εκείνον τον ανασφάλιστο νεαρό καρκινοπαθή και σας ζητούσα επειγόντως τα ακριβά φάρμακα για την θεραπεία, θυμόσαστε πότε και τι μου απαντήσατε; Τρείς μήνες μετά και η απάντηση σας ήταν «δυστυχώς δεν μπορούμε να σας βοηθήσουμε», αναφέρει χαρακτηριστικά.

«Θυμόσαστε την λίστα των 10 ασθενών που σας είχαμε στείλει για να χειρουργηθούν άμεσα γιατί κινδύνευε η υγεία τους, θυμόσαστε πως κινητοποιηθήκατε όταν ένας από εκείνους πέθανε;» προσθέτει.

Δείτε αναλυτικά την ανάρτησή του:

Να σας βοηθήσω λοιπόν σε αυτή την εσωτερική σας αναζήτησή υπενθυμίζοντας σας κάποιες στιγμές που συγκλόνισαν τόσο εμένα όσο και πολλούς άλλους συμπολίτες μας.

  • Θυμόσαστε τότε που πέταγαν έξω από την αίθουσα του αιμοδυναμικού τον ανασφάλιστο ασθενή ο οποίος έπρεπε να βάλει εμφυτεύσιμο απινιδωτή και με λέγατε ψεύτη όταν το κατήγγειλα;
  • Θυμόσαστε τότε που ανασφάλιστοι καρκινοπαθείς δεν μπορούσαν να κάνουν δωρεάν τις χημειοθεραπείες τους; Για να σας φρεσκάρω την μνήμη έχω φωτογραφίες από αυτούς τους παραμελημένους καρκίνους.
  • Θυμόσαστε που δίνατε το τηλέφωνο μου, ήσασταν υπουργός υγείας, σε ανασφάλιστους ασθενείς προκειμένου να βρουν φάρμακα ή γιατρό;
  • Θυμόσαστε που μου είχατε δείξει στον προθάλαμο του γραφείου σας γύρω στους 10 βαρέως πάσχοντες ασθενείς, οι οποίοι έπρεπε ήδη να νοσηλεύονται και μου λέγατε με καμάρι, «δεν είστε μόνο εσείς ευαίσθητος Κε Βήχα είμαι και εγώ.» Θυμόσαστε ίσως το πρόσωπο μου και το θυμό που έβραζε μέσα μου; Ίσως τώρα να καταλαβαίνετε το γιατί.
  • Θυμόσαστε την λίστα των 10 ασθενών που σας είχαμε στείλει για να χειρουργηθούν άμεσα γιατί κινδύνευε η υγεία τους, θυμόσαστε πως κινητοποιηθήκατε όταν ένας από εκείνους πέθανε;
  • Θυμόσαστε που διαλύσατε την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας και τις μειώσεις συνολικά στο προϋπολογισμό της υγείας;

Την σημερινή τραγωδία στα νοσοκομεία την βιώνουμε ακριβώς για αυτές τις πολιτικές σας. Και για να είμαι δίκαιος ΚΑΙ τις πολιτικές σας.

Θυμόσαστε το mail που σας είχα στείλει για εκείνον τον ανασφάλιστο νεαρό καρκινοπαθή και σας ζητούσα επειγόντως τα ακριβά φάρμακα για την θεραπεία, θυμόσαστε πότε και τι μου απαντήσατε; Τρείς μήνες μετά και η απάντηση σας ήταν « δυστυχώς δεν μπορούμε να σας βοηθήσουμε».

Έχω και άλλα να σας θυμίσω, πάρα πολλά, εάν θεωρείτε ότι θα σας βοηθήσουν. Ειλικρινά σας το λέω είναι πιο εποικοδομητικό για σας να συγκλονιστείτε και με αυτά. Μπορεί να είναι επώδυνο αλλά πιστέψτε με θα είναι ταυτόχρονα και λυτρωτικό. Και που ξέρετε εάν τα φέρει έτσι η τύχη και ξαναγίνετε υπουργός υγείας να συνδυάσετε την αυτοκριτική με την έμπρακτη εξιλέωση.

Σας εύχομαι γρήγορα περαστικά καλή υγεία και ενσυναίσθηση από δω και πέρα».

πηγη: imerodromos.gr

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή