Σήμερα: 11/04/2021
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

      .jpg

                                             10                                                                                          29/1/2015

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

ΠΡΟΣ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΝΑΥΤΩΝ

 

Με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ) καθορίστηκε η πραγματοποίηση της Α Γενικής Συνέλευσης του Σωματείου μας να γίνει στις 24 Μαρτίου 2015 στις 09.30 το πρωί στην Αίθουσα Συνελεύσεων της ΠΝΟ (Κολοκοτρώνη 132-2ος όροφος) στον Πειραιά με τα εξής θέματα:

1. Απολογισμός και Προγραμματισμός δράσης.

2. Οικονομικός Ισολογισμός 2014 και Προϋπολογισμός 2015.

3. Έκθεση Εξελεγκτικής Επιτροπής χρήσης 2014.

4. Ψηφοφορία για τα θέματα 1,2,3.

5. Ανάγνωση και έγκριση των πρακτικών της Β Γενικής Συνέλευσης 2014.

Εάν την παραπάνω ημερομηνία δεν υπάρχει η απαιτούμενη απαρτία η Α Γενική Συνέλευση θα γίνει στις 31 Μαρτίου 2015 μέρα Τρίτη την ίδια ώρα με τα ίδια θέματα και στον ίδιο χώρο.

Με εντολή του Δ.Σ

Ο Πρόεδρος                         Ο Γεν. Γραμματέας  

Νταλακογεώργος Αντ.                   Κροκίδης Νικόλαος  

 

 

10.jpg

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΝΑΥΤΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ

     ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΛΕΣΜΑ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ  ΣΤΙΣ 31/3/2015

 (Κολοκοτρώνη 132 – 3ος όροφος, στις 9.30 π.μ)

 

 Συνάδελφοι,

Όπως σας είναι γνωστό οι εκλογές στο ιστορικό μας Σωματείο τέλειωσαν και εξελέγη νέα Διοίκηση η οποία αναλαμβάνει την μεγάλη ευθύνη να διαχειριστεί τα κρίσιμα προβλήματα του κλάδου για τα επόμενα 4 χρόνια.

Με αυτήν την ευκαιρία θέλουμε να εκφράσουμε δημόσια ένα μεγάλο ευχαριστώ για την μαζική συμμετοχή των μελών μας στην εκλογική και δημοκρατική αυτή διαδικασία της Ένωσής μας και ταυτόχρονα για την μεγάλη και καθολική εμπιστοσύνη που επέδειξαν στην ταξική και αγωνιστική πορεία της Διοίκησης που για άλλη μια φορά επιβράβευσαν με τρόπο πανηγυρικό.

Να είστε σίγουροι ότι η Διοίκηση θα ανταποκριθεί με όλες τις δυνάμεις της σε αυτή την εμπιστοσύνη και θα αγωνισθεί με συνέπεια για την αντιμετώπιση και επίλυση των προβλημάτων του κλάδου και όλου του Ναυτεργατικού μας κόσμου.

Αυτό απαιτεί και επιβάλει και την δική σας συμμετοχή και δράση σε όλες τις παρεμβάσεις, αγώνες και πρωτοβουλίες της ΠΕΝΕΝ.

Χρειάζεται να ενισχύσουμε την παρουσία σε κάθε μικρή και μεγάλη παρέμβαση του Σωματείου μας, να γίνει κατανοητό ότι ο ρόλος σας είναι αναντικατάστατος στην επιτυχή και αποτελεσματική αντιμετώπιση των προβλημάτων.

Στην χώρα μας μετά τις εκλογές του Γενάρη του 2015 διαμορφώνεται μια νέα κατάσταση. Το νέο κυβερνητικό σχήμα ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ κέρδισε τις εκλογές και αναδείχθηκε σε κυβέρνηση διατυπώνοντας έναν έντονο αντιμνημονιακό λόγο και πρόγραμμα σύμφωνα με το οποίο θα τερματίσει τις παραπέρα περικοπές σε μισθούς, σε συντάξεις, σε κοινωνικά επιδόματα.

Το πρόγραμμα αυτό για το οποίο ψηφίστηκε το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ και το εμπιστεύτηκε ο ελληνικός λαός, περιλαμβάνει ρυθμίσεις που βελτιώνουν την κατάσταση της εργατικής τάξης ιδιαίτερα σε εκείνα τα τμήματα των εργαζομένων που βίωσαν την κρίση των τελευταίων χρόνων και οδηγήθηκαν στην φτώχεια, την εξαθλίωση και την κοινωνική περιθωριοποίηση.

Τα μέτρα αυτά αφορούν την αντιμετώπιση των φαινομένων της φτώχειας, το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ, την επαναφορά των κατώτερων μισθών στα 751 ευρώ, την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, την προστασία της πρώτης κατοικίας, την επαναφορά του 13ου συντάξιμου μισθού (συντάξεις κάτω των 700 ευρώ), την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των ΣΣΕ, την αντιμετώπιση της ανεργίας κ.λπ.

Η συμφωνία στις 20/2/2015 μεταξύ της κυβέρνησης και του EUROGROUP– όπως έχει επισημάνει η ΠΕΝΕΝ – βάζει υπό αμφισβήτηση και αυτό το ελάχιστο πλαίσιο και ήδη τα μηνύματα των ευρωπαίων «συμμάχων» και των δανειστών δείχνουν ότι κλιμακώνουν τους εκβιασμούς και τις πιέσεις για να επιβάλουν στην νέα κυβέρνηση να ακυρώσει πλήρως τις προεκλογικές της δεσμεύσεις.

Στην κυβέρνηση σημειώνονται σαφείς τάσεις υπαναχώρησης σε αυτούς τους εκβιασμούς και η διολίσθηση από τις προεκλογικές υποσχέσεις είναι εμφανής.

Επιβεβαιώνονται πλήρως οι εκτιμήσεις μας ότι στα πλαίσια της Ε.Ε και της ευρωζώνης, με κυρίαρχες τις δυνάμεις του νεοφιλελευθερισμού είναι αδύνατη η όποια αυτόνομη πολιτική, πόσο μάλλον που η χώρα μας σε αυτό το πλαίσιο αντιμετωπίζει το κεφαλαιώδες πρόβλημα με το δημόσιο χρέος το οποίο με κανένα τρόπο δεν είναι βιώσιμο και εφικτή η αποπληρωμή του.

Αυτός ο ευρωμονόδρομος αργά ή γρήγορα οδηγεί σε νέες δεσμεύσεις για την ελληνική κυβέρνηση με αποτέλεσμα να συνεχισθεί η κηδεμονία και η εξάρτηση από τους δανειστές (Ε.Ε – Δ.Ν.Τ – Ε.Κ.Τ) η οποία οδηγεί σε απώλεια της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας και τις συνέπειες από αυτή την εσφαλμένη και καταστροφική πολιτική να τις επωμίζεται και να τις πληρώνει ο λαός, οι εργαζόμενοι και τα μικρομεσαία στρώματα.

Το δημόσιο χρέος και η διαγραφή του πρέπει να αποτελέσει την κυρίαρχη διεκδίκηση του εργατικού λαϊκού και μαζικού κινήματος όπως επίσης και ο απεγκλωβισμός της χώρας μας από τα δεσμά της ευρωζώνης και της Ε.Ε. Χωρίς αυτήν την προϋπόθεση είναι αυταπάτη ότι θα υπάρξει έξοδος από την κρίση και προφανώς διαμορφώνονται συνθήκες η χώρα και ο λαός να υποστούν νέα μνημονιακά μέτρα και προγράμματα.

Το εργατικό κίνημα δεν πρέπει να υποχωρήσει στο ελάχιστο από τις διεκδικήσεις του, αντίθετα πρέπει να παρέμβει άμεσα και οργανωμένα και να παλέψει για το σύνολο των αιτημάτων που αφορά την ανεργία, την προστασία των ανέργων, την κοινωνική πρόνοια, τους μισθούς, τις συντάξεις και την κατάργηση όλου του αντεργατικού οπλοστασίου που θεσπίστηκε και οικοδομήθηκε τα τελευταία 5 χρόνια.

Στον χώρο της Ναυτιλίας και της Ναυτεργασίας η νέα πολιτική ηγεσία που διορίστηκε στο Υπουργείο Ναυτιλίας εάν κρίνει κανείς από τις προγραμματικές δηλώσεις στην Βουλή αλλά και τις θέσεις που διατύπωσε στην ΠΕΝΕΝ στην μεταξύ τους σύσκεψη, δείχνει να προσαρμόζεται και να ενσωματώνεται με τις ισχύουσες τα τελευταία 40 χρόνια ασκούμενες κυβερνητικές ναυτιλιακές πολιτικές.

Καθόλου τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι η ηγεσία της ΠΕΝΕΝ από την πρώτη ημέρα της νέας διακυβέρνησης ανέπτυξε σειρά αγώνων και δράσεων επικεντρώνοντας στην απλήρωτη ναυτική εργασία που αποτελεί σοβαρότατο κοινωνικό πρόβλημα για εκατοντάδες Ναυτεργάτες. Οι αγώνες αυτοί θα συνεχισθούν και θα κλιμακωθούν αφού η νέα πολιτική ηγεσία στο Υπουργείο Ναυτιλίας δείχνει ανήμπορη να ανταποκριθεί στις πιο στοιχειώδεις ανάγκες του Ναυτεργατικού κόσμου.

Η ΠΕΝΕΝ σχεδιάζει και θα οργανώσει το επόμενο διάστημα σειρά κινητοποιήσεων αναδεικνύοντας τα συσσωρευμένα Ναυτεργατικά προβλήματα και την ανάγκη να δοθούν λύσεις σε αυτά.

Τις πρωτοβουλίες μας αυτές απευθύνουμε προσκλητήριο και αγωνιστικό κάλεσμα στους Ναυτεργάτες όλων των κλάδων μέσα και έξω από τα καράβια να τις πλαισιώσουν, να τις στηρίξουν και από κοινού να δώσουμε την μάχη για να μπει τέλος στην εφοπλιστική ασυδοσία για την ουσιαστική και αποτελεσματική λύση των προβλημάτων.

Πειραιάς 24/3/2015

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                                             Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                                          Κροκίδης Νικόλαος

                          

Ετικέτες

Γράφει ο Γιώργος Πετρόπουλος

Στο τελευταίο τεύχος της Κομμουνιστικής Επιθεώρησης (ΚΟΜΕΠ 1/2015) δημοσιεύεται ένα πολυσέλιδο άρθρο που το υπογράφει ο Χρ. Μπαλωμένος, μέλος της ιδεολογικής επιτροπής της ΚΕ του ΚΚΕ. Το άρθρο φέρει τον τίτλο «Ο ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ‘‘ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ’’ ΚΑΙ ΣΤΗ ‘‘ΝΕΑ ΣΠΟΡΑ’’». Ο τίτλος αυτός από μόνος του δηλώνει το περιεχόμενο του άρθρου και τις στοχεύσεις που έχει. Ο ίδιος ο συγγραφέας του, ευθύς εξαρχής, αφού μας κολλάει την ταμπέλα του οπορτουνιστή, δίνει εν συντομία αυτό που θεωρεί ότι προσδιορίζει τις απόψεις μας για να επιχειρήσει μετά- αφού τις έχει φέρει στα μέτρα του- να τις αντικρούσει.

Να τι γράφει: «Προπαγανδίζουν -με τον έναν ή τον άλλο τρόπο ο καθένας-την αναγκαιότητα διεκδίκησης ή αξιοποίησης από το ΚΚΕ της συμμετοχής ή στήριξης σε μια διακυβέρ­νηση η οποία δε θα έχει συγκροτηθεί ως αποτέλεσμα της επαναστατι­κής πάλης της εργατικής τάξης και των συμμάχων της στο έδαφος της ανατροπής του αστικού κράτους και των θεσμών του, αλλά ως αποτέ­λεσμα μιας ισχυρής παρουσίας του ΚΚΕ στα ίδια τα όργανα και τους θεσμούς του αστικού κράτους και στο έδαφος της καπιταλιστικής οικο­νομίας. Την ίδια στιγμή, διακηρύσσουν ανοιχτά ότι ο έλεγχος βασικών αστικών θεσμών από τους κομμουνιστές μπορεί να αξιοποιηθεί προς όφελος της...επανάστασης!».

Η θέση του 15ου Συνεδρίου για το θέμα της κυβέρνησης

Ο καθένας μπορεί να πιστεύει ό,τι του αρέσει για τις απόψεις του Εργατικού Αγώνα και να μεταφράζει τις θέσεις του όπως τον βολεύει καλύτερα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι λέει και την αλήθεια. Στο ζήτημα της κυβέρνησης στο έδαφος του καπιταλισμού, η γενική θέση του Εργατικού Αγώνα είναι η θέση που έχει διατυπώσει το 15ο Συνέδριο του ΚΚΕ. Πράγμα που σημαίνει πως αν εμείς είμαστε οπορτουνιστές γι’ αυτή μας τη γενική θέση, τότε, η σημερινή ηγεσία του ΚΚΕ θα πρέπει ευθέως να χαρακτηρίσει οπορτουνιστικό ολόκληρο το κόμμα εκείνης της περιόδου- μαζί και τον εαυτό της. Εκτός κι αν κάποιοι, την περίοδο του 15ου Συνεδρίου, δεν ήταν με αυτή τη θέση αλλά υποκρίνονταν πως την αποδέχονται για να μπορούν να είναι στην κομματική ηγεσία, να διαμορφώνουν συσχετισμούς αξιοποιώντας την εξουσία που τους ανέθεσε το κόμμα, ώστε να έρθει η στιγμή που θα μπορούν να λένε αυτά που λένε σήμερα.

Ας δούμε τι έλεγε το 15ο Συνέδριο του ΚΚΕ για το ζήτημα της κυβέρνησης στο έδαφος του καπιταλισμού. Διαβάζουμε: «Σε συνθήκες ταξικών αναμετρήσεων και μεγάλης φθοράς στην επιρροή των αστικών κομμάτων και των συμμάχων τους, μπορεί να προκύψει κυβέρνηση αντιιμπεριαλιστικών αντιμονοπωλιακών δυνάμεων με βάση το κοινοβούλιο χωρίς να έχουν διαμορφωθεί ακόμα οι όροι για το επαναστατικό πέρασμα. Η δρομολόγηση κυβερνητικών μέτρων που στοχεύουν στην ανακούφιση του λαού, ενάντια στο πολυεθνικό κεφάλαιο, στην εξάρτηση και τη συμμετοχή της χώρας στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, είναι δυνατόν να συσπειρώνει και να πείθει για την ανάγκη γενικότερης ρήξης. Το ΚΚΕ επιδιώκει μια τέτοια κυβέρνηση, με τη δράση της και τη γενικότερη λαϊκή παρέμβαση, να συμβάλει στην έναρξη της επαναστατικής διαδικασίας. Το διάστημα μέσα στο οποίο θα κριθεί αν η κυβέρνηση θα προχωρήσει προς τα εμπρός δε θα είναι μακρόχρονο. Η πείρα δείχνει ότι θα είναι βραχύχρονο. Αν οι εξελίξεις δεν πάρουν θετική πορεία, τότε η κυβέρνηση θα ανατραπεί, κάτω από την αντίδραση της κυρίαρχης τάξης και την ιμπεριαλιστική παρέμβαση. Η ανατροπή της δε σημαίνει υποχρεωτικά συνολικό πισωγύρισμα. Μπορεί να γίνει παράγοντας για να κατανοηθεί βαθύτερα η ανάγκη ριζικής ανατροπής του καπιταλιστικού συστήματος. Σε κάθε περίπτωση ο αποφασιστικός παράγοντας θα είναι η ενότητα της εργατικής τάξης, η κατάκτηση του ηγετικού καθοδηγητικού ρόλου της, καθώς και του Κόμματός της, του ΚΚΕ, στο Μέτωπο» (Οι υπογραμμίσεις δικές μας).

Ο Λενινισμός, το ζήτημα της κυβέρνησης και των μεταβατικών προγραμμάτων

Ο αρθρογράφος της ΚΟΜΕΠ- δηλαδή η ιδεολογική επιτροπή του ΚΚΕ και συνεπώς η ηγεσία του- δεν διαστρεβλώνει μόνο τις θέσεις του Εργατικού Αγώνα. Το χειρότερο είναι ότι διαστρεβλώνει και καταντάει αγνώριστο τον ίδιο τον Λένιν και τον Λενινισμό.

Διαβάζουμε π.χ. για το ζήτημα των μεταβατικών προγραμμάτων τα οποία χαρακτηρίζει άρνηση του Μαρξισμού Λενινισμού: «Το παραπάνω «σχήμα» του μεταβατικού προγράμματος αποτελεί τροποποιημένη αναβίωση του ιστορικού διαχωρισμού του προγράμματος της Σοσιαλδημοκρατίας πριν τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο σ’ ένα μίνιμουμ πρόγραμμα, το οποία περιοριζόταν σε μεταρρυθμίσεις εντός του καπιταλισμού, και σε ένα μάξιμουμ πρόγραμμα, το οποίο περιελάμβανε τα μέτρα που θα υλοποιούνταν στο σοσιαλισμό. Η υλοποίηση του μίνιμουμ προγράμματος προβαλλόταν ως απαραίτητη προϋπόθεση ‘‘για να ανοίξει ο δρόμος’’ για την υλοποίηση του μάξιμουμ προγράμματος, δηλαδή για το σοσιαλισμό».

Αυτά μας λέει ο αρθρογράφος της ΚΟΜΕΠ, η ιδεολογική επιτροπή και η ηγεσία του ΚΚΕ. Ας δούμε όμως τι λέει ο Λένιν για το μίνιμουμ και το μάξιμουμ πρόγραμμα ώστε να μπορέσουμε να αντιληφθούμε ποιος τον διαστρεβλώνει και ποιος τον υπερασπίζεται. Γράφει ο Λένιν: «Ο μαρξισμός απαιτεί σαφή διαχωρισμό του προγράμματος-μάξιμουμ από το πρόγραμμα-μίνιμουμ. Μάξιμουμ είναι ο σοσιαλιστικός μετασχηματισμός της κοινωνίας, που είναι ακατόρθωτος χωρίς την εξάλειψη της εμπορευματικής παραγωγής. Μίνιμουμ είναι οι μετασχηματισμοί που μπορούν να γίνουν και μέσα στα πλαίσια της εμπορευματικής παραγωγής. Το μπέρδεμα του ενός με το άλλο οδηγεί αναπόφευκτα σε κάθε λογής μικροαστικές και οπορτουνιστικές ή αναρχικές διαστρεβλώσεις του προλεταριακού σοσιαλισμού, συσκοτίζει αναπόφευκτα το καθήκον της κοινωνικής επανάστασης που πραγματοποιείται με την κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας από το προλεταριάτο» (Λένιν: «Άπαντα. Εκδόσεις Σ.Ε., τόμος 13ος, σελ. 401).

Για όσους δεν καταλαβαίνουν ή δεν θέλουν να καταλάβουν ο Λένιν υπογραμμίζει πως ο Μαρξισμός, δηλαδή η μαρξιστική επιστήμη, απαιτεί σαφή διαχωρισμό του μίνιμουμ και του μάξιμουμ προγράμματος και υπονοεί με σαφήνεια ότι το μπέρδεμά τους διαστρεβλώνει και συσκοτίζει το καθήκον της κοινωνικής επανάστασης είτε μικροαστικά- οπορτουνιστικά, δηλαδή υποτάσσοντας την στρατηγική στην τακτική είτε μικροαστικά- αναρχικά εξαφανίζοντας κάθε έννοια τακτικής και εμφανίζοντας την κοινωνία του μέλλοντος ως άμεσο καθήκον. Σε ποιον από αυτούς τους δύο μικροαστισμούς κατατάσσεται η ηγεσία του ΚΚΕ αφήνουμε να μας το πει η ίδια.

Το ζήτημα της κυβέρνησης στο έδαφος του καπιταλισμού δεν είναι ίδιο σε όλες τις εποχές και κάτω από τις οποιασδήποτε συνθήκες. Αυτό είναι αναμφισβήτητα ορθό. Πουθενά όμως στον μαρξισμό- λενινισμό δεν είναι ένα ξένο πρόβλημα που δεν πρέπει να απασχολεί το επαναστατικό κίνημα. Όλη η ιστορία του λενινισμού ως θεωρία και πολιτική πρακτική διδάσκει πως το επαναστατικό κόμμα οφείλει να ασχολείται σοβαρά με το ζήτημα αυτό σε κάθε φάση της ταξικής πάλης και να μην αρνείται ακόμη και την συμμετοχή σε μια τέτοια κυβέρνηση αν οι συνθήκες το επιτρέπουν και καθιστούν δυνατή την υπεράσπιση και προώθηση των άμεσων και μακροπρόθεσμων συμφερόντων της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού. Θα σταθούμε σε δύο ιστορικά παραδείγματα που φέρουν την σφραγίδα του Λένιν.

Το ζήτημα της κυβέρνησης πριν την επανάσταση του Οκτώβρη

Το πρώτο αφορά στην περίοδο της επανάστασης του 1905 και στο ενδεχόμενο της εμφάνισης μιας αστικής προσωρινής επαναστατικής κυβέρνησης. Ο Λένιν αντιμετώπισε αυτό το ζήτημα στο έργο του «Οι δυο τακτικές της σοσιαλδημοκρατίας στη δημοκρατική επανάσταση».

Γράφει ο Λένιν: «Εφόσον o λαός διαφωνεί με την κυβέρνηση και η μάζα έχει επίγνωση της ανάγκης να εγκαθιδρυθεί μια νέα τάξη πραγμάτων, το κόμμα πού έχει βάλει σα σκοπό του την ανατροπή τής κυβέρνησης πρέπει κατανάγκην να σκεφτεί με ποια κυβέρνηση θα αντικαταστήσει την παλιά κυβέρνηση που πρόκειται να ανατραπεί. Παρουσιάζεται ένα καινούργιο ζήτημα, το ζήτημα της προσωρινής επαναστατικής κυβέρνησης. Το κόμμα του συνειδητού προλεταριάτου για να δώσει ολοκληρωμένη απάντηση σ’ αυτό το ζήτημα πρέπει να ξεκαθαρίσει: 1ο, τη σημασία της προσωρινής επαναστατικής κυβέρνησης στη συντελούμενη επανάσταση και σ’ όλο τον αγώνα του προλεταριάτου γενικά- 2ο, τη στάση του απέναντι στην προσωρινή επαναστατική κυβέρνηση- 3ο, τους ακριβείς όρους συμμετοχής της σοσιαλδημοκρατίας στην κυβέρνηση αυτή- 4ο, τούς όρους άσκησης πίεσης πάνω σ’ αυτή την κυβέρνηση από τα κάτω, δηλ. στην περίπτωση που η σοσιαλδημοκρατία δε θ’ αντιπροσωπεύεται σ’ αυτήν. Μόνο όταν ξεκαθαριστούν όλα αυτά τα ζητήματα η πολιτική στάση του κόμματος θα είναι, από την άποψη αυτή, στάση αρχών, καθαρή και σταθερή.

Ας δούμε λοιπόν πώς λύνει αυτά τα ζητήματα η Απόφαση τού III συνεδρίου τού ΣΔΕΚΡ. Παραθέτουμε το πλήρες κείμενό της:

«’Απόφαση σχετικά με την προσωρινή επαναστατική κυβέρνηση.

Παίρνοντας υπόψη:

1) ότι τόσο τα άμεσα συμφέροντα του προλεταριάτου όσο και τα συμφέροντα του αγώνα του για τους τελικούς σκοπούς του σοσιαλισμού απαιτούν όσο το δυνατόν πληρέστερη πολιτική ελευθερία και συνεπώς Αντικατάσταση τής Απολυταρχικής μορφής διακυβέρνησης με τη λαοκρατική δημοκρατία

2) ότι ή πραγμάτωση της λαοκρατικής δημοκρατίας στη Ρωσία είναι δυνατή μόνο σαν αποτέλεσμα μιας νικηφόρας λαϊκής εξέγερσης που όργανό της θα είναι μια προσωρινή επαναστατική κυβέρνηση, η μόνη ικανή να εξασφαλίσει πλήρη ελευθερία στην προεκλογική ζύμωση και να συγκαλέσει, με βάση το καθολικό, ίσο και άμεσο εκλογικό δικαίωμα και με μυστική ψηφοφορία, μια συντακτική συνέλευση που θα εκφράζει πραγματικά τη θέληση του λαού

3) ότι αυτή η δημοκρατική επανάσταση στη Ρωσία, με το σημερινό κοινωνικοοικονομικό της καθεστώς, δε θα αδυνατίσει αλλά θα δυναμώσει την κυριαρχία τής αστικής τάξης, που σε μιαν ορισμένη στιγμή θα προσπαθήσει αναπόφευκτα, χωρίς να διστάσει μπροστά σέ τίποτε, να αφαιρέσει από το ρωσικό προλεταριάτο όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος των κατακτήσεων της επαναστατικής περιόδου-, το III συνέδριο του ΣΔΕΚΡ αποφασίζει:

α) είναι απαραίτητο να διαδώσουμε μέσα στην εργατική τάξη μια συγκεκριμένη αντίληψη για την πιθανότερη πορεία της επανάστασης και για την ανάγκη να δημιουργηθεί σε μια ορισμένη στιγμή της επανάστασης μια προσωρινή επαναστατική κυβέρνηση, από την οποία το προλεταριάτο θα απαιτήσει την πραγματοποίηση όλων των αμέσων πολιτικών και οικονομικών διεκδικήσεων του προγράμματός μας (πρόγραμμα-μίνιμουμ)

β) σέ συνάρτηση με το συσχετισμό των δυνάμεων και με άλλους παράγοντες, που δεν μπορούν να καθοριστούν προκαταβολικά με Ακρίβεια, επιτρέπεται η συμμετοχή πληρεξουσίων του κόμματός μας στην προσωρινή επαναστατική κυβέρνηση, με σκοπό την αμείλικτη καταπολέμηση κάθε αντεπαναστατικής απόπειρας και την υπεράσπιση των ιδιαίτερων συμφερόντων της εργατικής τάξης

γ) απαραίτητος όρος για μια τέτοια συμμετοχή είναι ο αυστηρός έλεγχος του κόμματος πάνω στους πληρεξουσίους του και η ακλόνητη περιφρούρηση της ανεξαρτησίας της σοσιαλδημοκρατίας, που επιδιώκει μια ολοκληρωτική σοσιαλιστική επανάσταση και που απ’ αυτήν ακριβώς την άποψη είναι αδιάλλακτα εχθρική προς όλα τα αστικά κόμματα

δ) ανεξάρτητα από το αν θα είναι ή όχι δυνατή η συμμετοχή της σοσιαλδημοκρατίας στην προσωρινή επαναστατική κυβέρνηση, πρέπει να προπαγανδίζεται στα πιο πλατιά στρώματα του προλεταριάτου η ιδέα ότι χρειάζεται συνεχής πίεση πάνω στην προσωρινή κυβέρνηση από το εξοπλισμένο και καθοδηγούμενο από τη σοσιαλδημοκρατία προλεταριάτο, με σκοπό την περιφρούρηση, τη στερέωση και την επέκταση των κατακτήσεων της επανάστασης»…

Η απόφαση του III συνεδρίου του ΣΔΕΚΡ, όπως φαίνεται από τον τίτλο της, είναι αφιερωμένη ολοκληρωτικά και αποκλειστικά στο ζήτημα της προσωρινής επαναστατικής κυβέρνησης. Αυτό σημαίνει ότι η συμμετοχή της σοσιαλδημοκρατίας στην προσωρινή επαναστατική κυβέρνηση περιλαμβάνεται εδώ σα μέρος του όλου προβλήματος. Από το άλλο μέρος γίνεται λόγος μόνο για μια προσωρινή επαναστατική κυβέρνηση και για τίποτε άλλο, συνεπώς εδώ δεν περιλαμβάνεται καθόλου το ζήτημα λχ. της «κατάκτησης της εξουσίας» γενικά κτλ. Ενήργησε άραγε σωστά το συνέδριο αφήνοντας κατά μέρος αυτό το τελευταίο ζήτημα και άλλα παρόμοια; Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ενήργησε σωστά, γιατί η πολιτική κατάσταση της Ρωσίας δεν προβάλλει καθόλου παρόμοια ζητήματα στην ημερήσια διάταξη. Απεναντίας, όλος ό λαός έχει βάλει στην ημερήσια διάταξη την ανατροπή της απολυταρχίας και τη σύγκληση συντακτικής συνέλευσης. Στα συνέδρια του κόμματος πρέπει να μπαίνουν για λύση όχι τα προβλήματα που έθιξε σέ κατάλληλη ή ακατάλληλη στιγμή τούτος ή εκείνος ο δημοσιολόγος, μα εκείνα που έχουν σοβαρή πολιτική σημασία δυνάμει των συνθηκών τής στιγμής και λόγω της αντικειμενικής πορείας τής κοινωνικής εξέλιξης» (Λένιν: «Άπαντα», εκδόσεις Σ.Ε., τόμος 11ος, σελ. 10- 12).

Όπως συμβαίνει με τους κλασικούς του Μαρξισμού, ο λόγος του Λένιν έχει στοιχεία που αφορούν το ειδικό και το συγκεκριμένο αλλά και το γενικό, δηλαδή στοιχεία επιστημονικής γενίκευσης. Θα είχε μιαν αξία να μας έλεγε η ηγεσία του ΚΚΕ αν διακρίνει τέτοια στοιχεία επιστημονικής γενίκευσης στο προαναφερόμενο κείμενο του Λένιν ή αν το θεωρεί σκέτο οπορτουνισμό. Π.χ. πως κρίνει αυτό το απόσπασμα: «Από το άλλο μέρος γίνεται λόγος μόνο για μια προσωρινή επαναστατική κυβέρνηση και για τίποτε άλλο, συνεπώς εδώ δεν περιλαμβάνεται καθόλου το ζήτημα λχ. της «κατάκτησης της εξουσίας» γενικά κτλ. Ενήργησε άραγε σωστά το συνέδριο αφήνοντας κατά μέρος αυτό το τελευταίο ζήτημα και άλλα παρόμοια; Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ενήργησε σωστά, γιατί η πολιτική κατάσταση της Ρωσίας δεν προβάλλει καθόλου παρόμοια ζητήματα στην ημερήσια διάταξη. Απεναντίας, όλος ό λαός έχει βάλει στην ημερήσια διάταξη την ανατροπή της απολυταρχίας και τη σύγκληση συντακτικής συνέλευσης. Στα συνέδρια του κόμματος πρέπει να μπαίνουν για λύση όχι τα προβλήματα που έθιξε σέ κατάλληλη ή ακατάλληλη στιγμή τούτος ή εκείνος ο δημοσιολόγος, μα εκείνα που έχουν σοβαρή πολιτική σημασία δυνάμει των συνθηκών τής στιγμής και λόγω της αντικειμενικής πορείας τής κοινωνικής εξέλιξης».

Το ζήτημα της κυβέρνησης και η ΚΔ

Το δεύτερο ιστορικό παράδειγμα που αφορά στο ζήτημα της στάσης των κομμουνιστών απέναντι σε μία κυβέρνηση στο έδαφος του καπιταλισμού το συναντάμε στις αποφάσεις του 4ου Συνεδρίου της Κομμουνιστικής Διεθνούς που πραγματοποιήθηκε τον Νοέμβρη- Δεκέμβρη του 1922, ζώντος του Λένιν και με την ενεργό συμμετοχή του.

Το συνέδριο αυτό αποφάσισε τα παρακάτω:

«Η εργατική κυβέρνηση: (ενδεχόμενα και η εργατοαγροτική κυβέρνηση) πρέπει παντού να μας χρησιμεύσει σαν γενικό προπαγανδιστικό σύνθημα. Αλλά σαν άμεσο πολιτικό σύνθημα, η εργατική κυβέρνηση αποκτάει σημασία στις χώρες όπου η κατάσταση της αστικής κοινωνίας είναι ιδιαίτερα πολύ λίγο ασφαλής, και όπου ο συσχετισμός των δυνάμεων μεταξύ των εργατικών κομμάτων και της μπουρζουαζίας θέτει στην ημερήσια διάταξη τη λύση της εργατικής κυβέρνησης σαν πολιτική ανάγκη.

Σ’ αυτές τις χώρες το σύνθημα της ‘‘εργατικής κυβέρνησης’’ αποτελεί αναπόφευκτη συνέπεια όλης της τακτικής του ενιαίου μετώπου.

Τα κόμματα της 2ης Διεθνούς σ’ αυτές τις χώρες προσπαθούν να «σώσουν» την κατάσταση υποστηρίζοντας και πραγματοποιώντας τη συμμαχία των αστών με τους σοσιαλδημοκράτες. Οι πιο πρόσφατες προσπάθειες που έγιναν από ορισμένα κόμματα της 2ης Διεθνούς (π.χ. στη Γερμανία), που αρνήθηκαν την ανοιχτή συμμετοχή τους σε μια τέτοια κοινή κυβέρνηση, για να πραγματοποιήσουν σύγχρονα το συνασπισμό τους με τους αστούς με μασκαρεμένη μορφή, είναι απλώς μια μανούβρα που αποβλέπει να καθησυχάσει τις μάζες οι οποίες διαμαρτύρονται εναντίον τέτοιων συνασπισμών, και μια ραφιναρισμένη εξαπάτηση των εργατικών μαζών. Στη φανερή ή μασκαρεμένη συμμαχία της αστικής τάξης με την σοσιαλδημοκρατία, οι κομουνιστές αντιτάσσουν το ενιαίο μέτωπο όλων των εργατών και τον πολιτικό και οικονομικό συνασπισμό όλων των εργατικών κομμάτων εναντίον της μπουρζουαζίας για την οριστική ανατροπή της. Στον κοινό αγώνα όλων των εργατικών κομμάτων εναντίον της μπουρζουαζίας, όλος ο κρατικός μηχανισμός πρέπει να περάσει στα χέρια της εργατικής κυβέρνησης και οι θέσεις της εργατικής κυβέρνησης να ενισχυθούν.

Το πιο στοιχειώδες πρόγραμμα μιας εργατικής κυβέρνησης πρέπει να είναι ο εξοπλισμός του προλεταριάτου, ο αφοπλισμός των αντεπαναστατικών αστικών οργανώσεων, η εφαρμογή του ελέγχου στην παραγωγή, η επιβολή του κύριου βάρους των φόρων στους πλούσιους και το τσάκισμα της αντίστασης της αντεπαναστατικής μπουρζουαζίας.

Μια τέτοια κυβέρνηση είναι δυνατή μόνο αν βγει μέσα από την πάλη των ίδιων των μαζών, αν στηριχτεί πάνω σε εργατικά όργανα κατάλληλα για αγώνα και δημιουργημένα από τα πιο πλατιά στρώματα των καταπιεσμένων εργατικών μαζών. Μια εργατική κυβέρνηση που προκύπτει από ένα κοινοβουλευτικό συνδυασμό, μπορεί επίσης να δώσει την ευκαιρία να αναζωογονηθεί το επαναστατικό εργατικό κίνημα. Είναι όμως αυτονόητο ότι η δημιουργία μιας πραγματικά εργατικής κυβέρνησης και η διατήρηση μιας κυβέρνησης που κάνει επαναστατική πολιτική θα οδηγήσουν αναγκαστικά στον πιο λυσσασμένο αγώνα και ίσως, και σε εμφύλιο πόλεμο εναντίον της μπουρζουαζίας. Επομένως, το σύνθημα της εργατικής κυβέρνησης μπορεί να εξαπολύσει επαναστατικούς αγώνες.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι κομουνιστές πρέπει να δηλώσουν ότι είναι διατεθειμένοι να σχηματίσουν κυβέρνηση με μη κομουνιστικά εργατικά κόμματα και οργανώσεις. Αυτό όμως μπορούν να το κάνουν μόνο αν υπάρχουν εγγυήσεις ότι αυτές οι εργατικές κυβερνήσεις θα κάνουν πραγματικά αγώνα εναντίον της μπουρζουαζίας, με την έννοια που μιλήσαμε παραπάνω. Σε μια τέτοια περίπτωση, οι κανονικοί όροι της συμμετοχής των κομουνιστών σε μια τέτοια κυβέρνηση είναι οι ακόλουθοι:

1) Η συμμετοχή στην εργατική κυβέρνηση μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο με την έγκριση της Κομουνιστικής Διεθνούς.

2) Οι κομουνιστές που θα αποτελέσουν μέλη της εργατικής κυβέρνησης θα ελέγχονται με τον πιο αυστηρό τρόπο από το κόμμα τους.

3) Τα κομουνιστικά μέλη της εργατικής κυβέρνησης παραμένουν σε στενή επαφή με τις επαναστατικές οργανώσεις των μαζών.

4) Το κομουνιστικό κόμμα διατηρεί απόλυτα τη φυσιογνωμία του και την πλήρη ανεξαρτησία της ζύμωσης και της προπαγάνδας του.

Παρά τα μεγάλα του πλεονεκτήματα, το σύνθημα της εργατικής κυβέρνησης έχει επίσης και κινδύνους, όπως και κάθε ενιαιομετωπική τακτική. Για να προφυλαχτούν απ’ αυτούς τους κινδύνους, τα κομουνιστικά κόμματα δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάνε ότι αν κάθε αστική κυβέρνηση είναι σύγχρονα και κυβέρνηση καπιταλιστική, δεν είναι αλήθεια ότι και κάθε εργατική κυβέρνηση είναι κυβέρνηση πραγματικά προλεταριακή, δηλαδή ένα επαναστατικό όργανο της προλεταριακής εξουσίας.

Η Κομουνιστική Διεθνής οφείλει να έχει υπόψη της τις ακόλουθες ενδεχόμενες περιπτώσεις:

1) Φιλελεύθερη εργατική κυβέρνηση. Υπάρχει ήδη τέτοια κυβέρνηση στην Αυστραλία και είναι εξίσου πιθανή στο αρκετά κοντινό μέλλον και στην Αγγλία.

2) Σοσιαλδημοκρατική εργατική κυβέρνηση (Γερμανία).

3) Εργατοαγροτική κυβέρνηση. Αυτό το ενδεχόμενο μπορούμε να το προβλέψουμε για τα Βαλκάνια, την Τσεχοσλοβακία, κ.λπ.

4) Εργατική κυβέρνηση με συμμετοχή των κομουνιστών.

5) Πραγματική προλεταριακή εργατική κυβέρνηση που, στην καθαρότερη μορφή της, μόνο ένα Κομουνιστικό Κόμμα μπορεί να την ενσαρκώσει.

Οι δύο πρώτοι τύποι εργατικής κυβέρνησης δεν είναι επαναστατικές εργατικές κυβερνήσεις, αλλά κυβερνήσεις καμουφλαρισμένης συμμαχίας μεταξύ της μπουρζουαζίας και των αντεπαναστατών εργατικών ηγετών. Αυτές οι «εργατικές κυβερνήσεις» είναι ανεκτές από την εξασθενημένη μπουρζουαζία σε κρίσιμες γι’ αυτήν περιόδους και σκοπό έχουν να εξαπατήσουν το προλεταριάτο για τον πραγματικό ταξικό χαρακτήρα του κράτους, ή ακόμα, και να αποτρέψουν την επαναστατική επίθεση του προλεταριάτου με τη βοήθεια των διεφθαρμένων εργατικών ηγετών, για να κερδηθεί χρόνος και να ξεπεραστεί η κρίση. Οι κομουνιστές δεν πρέπει να συμμετέχουν σε παρόμοιες κυβερνήσεις. Αντίθετα πρέπει να αποκαλύπτουν χωρίς οίκτο τον πραγματικό χαρακτήρα αυτών των ψεύτικων εργατικών κυβερνήσεων μπροστά στις μάζες. Στην περίοδο της παρακμής του καπιταλισμού, όπου το κύριο καθήκον μας είναι να κερδίσουμε στην υπόθεση της επανάστασης την πλειοψηφία του προλεταριάτου, οι κυβερνήσεις αυτές αντικειμενικά μπορούν να συμβάλουν στην επιτάχυνση της διαδικασίας αποσύνθεσης του αστικού καθεστώτος.

Οι κομουνιστές είναι επίσης έτοιμοι να βαδίσουν μαζί με τους σοσιαλδημοκράτες, χριστιανούς, ακομμάτιστους, συνδικαλιστές κ.λπ. εργάτες, που δεν έχουν ακόμα αναγνωρίσει την ανάγκη της δικτατορίας του προλεταριάτου. Οι κομουνιστές είναι ακόμα διατεθειμένοι, κάτω από ορισμένες συνθήκες και με ορισμένες εγγυήσεις, να υποστηρίξουν μια μη κομουνιστική εργατική κυβέρνηση. Όμως, είναι υποχρεωμένοι οπωσδήποτε να εξηγούν στην εργατική τάξη ότι η απελευθέρωσή της μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο με τη δικτατορία του προλεταριάτου.

Οι άλλοι δύο τύποι εργατικής κυβέρνησης, στις οποίες μπορούν να συμμετάσχουν οι κομουνιστές, δεν είναι ακόμα δικτατορία του προλεταριάτου, ούτε αποτελούν ακόμα μια αναγκαία μεταβατική μορφή προς τη δικτατορία, μπορούν όμως να αποτελέσουν μια αφετηρία για την κατάκτηση αυτής της δικτατορίας. Μόνο μια εργατική κυβέρνηση συγκροτημένη από κομουνιστές μπορεί να πραγματοποιήσει την πλήρη δικτατορία του προλεταριάτου» (3η Διεθνής- Τα Τέσσερα Συνέδρια- Θέσεις, Αποφάσεις, Μανιφέστα», εκδόσεις Εργατική Πάλη, σελ. 396- 398).

Το ζήτημα της παραπάνω απόφασης του 4ου Συνεδρίου της ΚΔ ο αρθρογράφος της ΚΟΜΕΠ- και συνεπώς η ηγεσία του ΚΚΕ- το προσπερνάει με έναν αφορισμό. Μιλάει για «ανιστόρητο παραλληλισμό των στρατηγικών επεξεργασιών και επαναστατικών πειραματισμών της ΚΔ στις συνθήκες του 1922 με τη διεκδίκηση κυβέρνησης στο έδαφος του καπιταλισμού στις σημερινές συνθήκες». Δεν μπαίνει όμως στον κόπο να μας πει που βρίσκεται το ανιστόρητο και φυσικά δεν αντιλαμβάνεται ότι κάνει μια παραδοχή που τον εκθέτει. Αν, όπως λέει, η ΚΔ, επί Λένιν, το 1922 προέβαινε σε στρατηγικές επεξεργασίες και επαναστατικούς πειραματισμούς πάνω στο ζήτημα της κυβέρνησης σε συνθήκες καπιταλισμού, γιατί αυτό απαγορεύεται σήμερα και γιατί είναι οπορτουνισμός; Τελικά σύντροφοι είστε λενινιστές ή απλώς αναφέρεστε στο Λένιν για καμουφλάζ;

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

Ετικέτες

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Ξέσπασε η προσχεδιασμένη εκ μέρους των τραπεζών αντιπαράθεση με την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Η περαιτέρω κατάρρευση των προ πολλού γελοίων τιμών των τραπεζικών μετοχών, οι οποίες όλες τους έχουν χάσει περίπου ή πάνω από το... 90% (!) των μέγιστων τιμών τους στο μακρινό παρελθόν εδώ και χρόνια, ήταν κάτι σαν το εναρκτήριο λάκτισμα αυτού του μίνι πολέμου με την προκαθορισμένη έκβαση.

Για να αντιληφθούμε περί ποιων τιμών μιλάμε, αρκεί να αναφέρουμε ότι προ δεκαήμερου, προεκλογικά -δηλαδή επί κυβέρνησης Σαμαρά και όχι επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- την Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου, οι μετοχές των τραπεζών άξιζαν ούτε δύο... δεκάρες αυτή της Eurobank (0,159 ευρώ για να είμαστε ακριβείς), ούτε ένα πενηνταράκι της Alpha Bank (0,415 ευρώ), ούτε ένα ευρώ της Πειραιώς (0,877 ευρώ) και ούτε καν ενάμισι ευρώ της Εθνικής (για την ακρίβεια 1,320 ευρώ)! Προχθές άξιζαν μία δεκάρα η μετοχή της Eurobank, τρεις δεκάρες της Alpha Bank, ένα πενηνταράκι της Πειραιώς και κάτω από ένα ευρώ της Εθνικής. Από τότε που η Ελλάδα υπήχθη στο επαίσχυντο καθεστώς του Μνημονίου, οι τιμές των τραπεζικών μετοχών εκμηδενίστηκαν για να αγοραστούν από ξένους έναντι εξευτελιστικού αντιτίμου, για πενταροδεκάρες, μιλώντας συμβολικά.

Αυτό έχει ήδη γίνει. Παράλληλα, μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ), κύριος μέτοχος όλων των ελληνικών συστημικών τραπεζών είναι το ελληνικό κράτος, το οποίο όμως ενώ έχει δανειστεί για να βάλει αυτά τα λεφτά στις συστημικές τράπεζες, δεν ασκεί τα δικαιώματά του και έχει αφήσει τις τράπεζες στα χέρια των ιδιωτικών διοικήσεών τους.

Οι τραπεζίτες δηλαδή και δανείστηκαν κολοσσιαία ποσά από το κράτος (το οποίο δανείστηκε ως κράτος για να τους τα δώσει) και συνεχίζουν να διοικούν τις τράπεζές τους σαν να μη συνέβη τίποτα. Εννοείται φυσικά ότι όλοι οι εξέχοντες τραπεζικοί παράγοντες είναι κομματικοί φίλοι του Αντώνη Σαμαρά. Η κυβέρνηση Τσίπρα φυσικά θέλει να αλλάξει αυτές τις τραπεζικές διοικήσεις των φίλων του Σαμαρά, έχοντας πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι αν δεν βάλει και δικούς της ανθρώπους στις διοικήσεις των τεσσάρων συστημικών τραπεζών, θα βρίσκεται σε πλήρη αδυναμία να ασκήσει οικονομική πολιτική. Θα την υπονομεύουν εκ των ένδον οι κομματικοί φίλοι του Σαμαρά. Οι τραπεζίτες ξέρουν λοιπόν ότι οι μέρες τους στις διοικήσεις είναι μετρημένες. Δίνουν λοιπόν την τελευταία μάχη τους. Η τακτική κάποιων από αυτούς συνίσταται στην πρόκληση έλλειψης ρευστότητας ώστε να πανικοβληθεί ο Τσίπρας και το οικονομικό επιτελείο του, με στόχο να υποκύψει στους όρους των τραπεζιτών! Ποιοι είναι οι όροι αυτοί; Μόνο ένας: να παραμείνουν οι διοικήσεις στη θέση τους! Δεν είναι ότι θέλουν να συνεχίσουν να ασκούν την πραγματική διοίκηση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος ώστε ως «εγκάθετοι» του Σαμαρά να υπονομεύουν συστηματικά την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Φυσικά και θα το κάνουν κι αυτό, ιδίως αν υπάρξει κάποια κρίσιμη συγκυρία.

Δεν είναι όμως αυτό το πρωτεύον για τους τραπεζίτες. Αλλο είναι που τους καίει. Κάποια στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ με γνώση στα χρηματοπιστωτικά ζητήματα ισχυρίζονται ότι πολλοί μεγάλοι τραπεζίτες έχουν εκμεταλλευτεί τη μνημονιακή αναμπουμπούλα και προς ίδιον όφελος προσωπικού πλουτισμού. Αυτό είναι φυσιολογικό. Προσθέτουν όμως ότι κάποιες τραπεζικές πράξεις αυτού του είδους ενδέχεται να έρχονται σε αντίθεση με την υφιστάμενη νομοθεσία και αναφέρουν ιλιγγιώδη ποσά που εμπίπτουν σε αυτή την κατηγορία - ποσά εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ που συμποσούνται σε... δισεκατομμύρια!

Ενδεχομένως να πρόκειται για αστήρικτες κατηγορίες ή και συνειδητά ψεύδη, στο πλαίσιο του οικονομικοψυχολογικού πολέμου που διεξάγεται μεταξύ κυβέρνησης - τραπεζιτών. Τι θα γίνει τελικά θα το δούμε στην πράξη.

Η εντύπωσή μας είναι πάντως ότι αν επισήμως ζητηθεί από κάποιες τραπεζικές διοικήσεις να παραιτηθούν, αυτές θα το πράξουν. Βάσει υφιστάμενου εν ισχύι νόμου βεβαίως οι μετοχές που έχει στα χέρια του το ελληνικό Δημόσιο έχουν περιορισμένα δικαιώματα, αλλά αυτός ο νόμος μπορεί πανεύκολα να αλλάξει εν ριπή οφθαλμού. Δεν μπορούμε να φανταστούμε άλλωστε ότι θα ήταν ποτέ δυνατόν να κρίνουν οι διοικήσεις ότι θα απέβαινε προς όφελός τους μια άρνησή τους να εφαρμόσουν κυβερνητική απόφαση παραίτησής τους. Και μόνο το γεγονός ότι θα στρεφόταν εναντίον τους ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της κυβέρνησης και η προσοχή όλων των ΜΜΕ, αξιοποιώντας ενδεχόμενες παρατυπίες ή ατασθαλίες εάν υπάρχουν, είναι κάτι ικανό να συνετίσει ακόμη και τους πιο θερμοκέφαλους από αυτούς.  

ΠΗΓΗ: ''ΕΘΝΟΣ''

Ετικέτες

ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΟ, ΥΠΟΔΟΜΕΣ, ΥΓΕΙΑ, ΕΝΕΡΓΕΙΑ, ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΙ - ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΙ, ΑΚΥΡΩΣΗ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑΤΟΣ ΟΛΠ-ΟΛΘ ΚΑΙ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΩΝ, ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΕΜΑΧΙΣΜΟΥ-ΠΩΛΗΣΗΣ ΔΕΗ-ΑΔΜΗΕ, ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΚΑΤΩΤΑΤΟΥ ΜΙΣΘΟΥ, ΚΑΜΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΣΕ ΟΡΙΑ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΣΗΣ, ΚΑΜΙΑ ΜΕΙΩΣΗ ΣΕ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ, ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Τις προθέσεις της νέας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, στην κατεύθυνση υλοποίησης των δεσμεύσεών της κατά του ξεπουλήματος στρατηγικών τομέων της οικονομίας, εξέφρασαν με δηλώσεις τους ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Π. Λαφαζάνης και ο αναπληρωτής υπουργός Ναυτιλίας Θ. Δρίτσας το πρωί της Τετάρτης.

Η ακύρωση κάθε διαδικασίας ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ βρέθηκε στο επίκεντρο των δηλώσεων του Παν. Λαφαζάνη, μία προεκλογική δέσμευση η οποία θα συνοδευτεί, όπως είπε, από την άμεση δρομολόγηση μέτρων ανακούφισης των πιο ευπαθών κοινωνικών ομάδων μέσω της χορήγησης δωρεάν ρεύματος σε 300.000 νοικοκυριά. Ο Π. Λαφαζάνης ανέφερε χαρακτηριστικά στον τηλεοπτικό σταθμό MEGA, «θα προχωρήσουμε στη διακοπή κάθε ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ. Η ΔΕΗ θα επανέλθει στο δημόσιο ως δημόσια επιχείρηση η οποία θα λειτουργήσει σε όφελος της ανάπτυξης και με κριτήρια αποκλειστικά παραγωγικά και βεβαίως περιβαλλοντικά».

Από την πλευρά του, ο αναπληρωτής υπουργός για θέματα Ναυτιλίας, Θοδωρής Δρίτσας,  δήλωσε την Τρίτη (27/1) λίγο πριν την ορκωμοσία του: «Το πρώτο πράγμα που είμαστε σε θέση να εξαγγείλουμε είναι ότι ο δημόσιος χαρακτήρας του λιμανιού διασώζεται, παραμένει και η ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ σταματάει εδώ». Όπως τόνισε θα ανασταλούν οι διαδικασίες για την πώληση του πλειοψηφικού πακέτου του λιμανιού του Πειραιά. Επίσης σε δηλώσεις του στο Reuters ανέφερε πως η συμφωνία με την Cosco θα αναθεωρηθεί προς όφελος του ελληνικού λαού.

ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ - ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΩΝ

Τη δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ ότι όλες οι απολύσεις, οι οποίες έχουν γίνει αντισυνταγματικά, θα ανακληθούν επανέλαβε ο νέος αναπληρωτής υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Γ. Κατρούγκαλος. Μιλώντας το πρωί της Τετάρτης (28/1) στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1, ο Γ. Κατρούγκαλος είπε ότι θα ανακληθούν όλες οι αντισυνταγματικές απολύσεις και αυτές των οποίων δεν έχει προηγηθεί αξιολόγηση, όπως επίσης και οι διαθεσιμότητες. Παράδειγμα οι καθαρίστριες, οι σχολικοί φύλακες και οι καθηγητές» δήλωσε ο Γ. Κατρούγκαλος.

ΑΜΕΣΑ Η ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΚΑΤΩΤΑΤΟΥ ΜΙΣΘΟΥ ΣΤΑ 751 ΕΥΡΩ

Την επαναφορά, άμεσα, του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ προανήγγειλε ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Πάνος Σκουρλέτης. «Μέσα στα πρώτα νομοσχέδια, υπάρχουν αυτά που σχετίζονται με τις συλλογικές συμβάσεις, με τον νόμο για την επιστράτευση και βεβαίως όσα σχετίζονται με την προστασία σε σχέση με τις ομαδικές απολύσεις και με την επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ» δήλωσε στον ANT1 ο Π.Σκουρλέτης, επισημαίνοντας ότι «σε αυτά όλα υπάρχουν ήδη, σχεδόν έτοιμα, στην τελική τους μορφή, νομοθετήματα».

ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ 13ης ΣΥΝΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΩΝ, ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΟΥΣ

Την επαναφορά της 13ης σύνταξης και των επικουρικών προανήγγειλε σε πρωινές δηλώσεις του την Τετάρτη (28/1) ο αναπληρωτής υπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων Δημήτρης Στρατούλης. Ο αναπληρωτής υπουργός ανέφερε χαρακτηριστικά ότι πρέπει να καταργηθεί η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος από τις επικουρικές συντάξεις, αλλά και όλες οι μνημονιακές δεσμεύσεις που μειώνουν τις συντάξεις και αυξάνουν τα όρια ηλικίας. Ο Δ. Στρατούλης ανέφερε επίσης ότι στα πρώτα νομοσχέδια της κυβέρνησης συμπεριλαμβάνεται η επαναφορά της 13ης σύνταξης για όσους συνταξιούχους λαμβάνουν μέχρι 700 ευρώ το μήνα, δηλαδή το δώρο των Χριστουγέννων.

Την ίδια ώρα, τις προτεραιότητες του υπουργείου Υγείας ανακοίνωσε ο αρμόδιος υπουργός  Παναγιώτης Κουρουμπλής. «Το πρώτο ζήτημα είναι να δούμε το ζήτημα των ανασφάλιστων και οι πολιτικές που θα ακολουθηθούν σε συγκεκριμένους τομείς, όπως είναι το φάρμακο, από το οποίο εμείς πιστεύουμε ότι με τη δική μας παρέμβαση θα προκύψουν αρκετά οφέλη τα οποία να επανεπενδυθούν μέσα στο σύστημα» δήλωσε ο νέος υπουργός Υγείας σε δηλώσεις του στο MEGA. «Θα προσπαθήσουμε να μειώσουμε τη δαπάνη του φαρμάκου» τόνισε και πρόσθεσε πως ένα από τα ζητήματα που θα εξεταστούν είναι και η μείωση της συμμετοχής των ασφαλισμένων.

ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΕΚΤΟΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΥ ΒΡΑΧΝΑ ΓΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ

Κατά την παραλαβή του υπουργείου ο κ. Σκουρλέτης αναφέρθηκε στα μέτρα τα οποία η κυβέρνηση θα φέρει άμεσα προς ψήφιση σημειώνοντας τα εξής:

1. Άμεση αποκατάσταση του θεσμού των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και τις μετενέργειας.
2. Επαναφορά των αρμοδιοτήτων του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ).
3. Επαναφορά του προστατευτικού καθεστώτος κατά των απολύσεων.
4. Κατάργηση του χουντικού νόμου για την επιστράτευση απεργών.
5. Επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ.
6. Αναζήτηση λύσης για το θεσμό της Εργατικής Κατοικίας.

Στο ίδιο μήκος κύματος με αναφορές στα άμεσα μέτρα που θα λάβει η κυβέρνηση στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης, έκανε και ο αναπληρωτής υπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης κ. Δ. Στρατούλης. Αρχικά ανακοίνωση ότι τη θέση του γενικού γραμματέα Κοινωνικής Ασφάλισης αναλαμβάνει ο κ. Γ. Ρωμανιάς, ενώ επισήμανε ότι έχει συναίσθηση της κρισιμότητας στην οποία βρίσκονται τα οικονομικά των ασφαλιστικών ταμείων.

Ο κ. Στρατούλης ξεκαθάρισε ότι τα σημεία της «επιστολής Χαρδούβελη» που αφορούν το ασφαλιστικό δεν υφίστανται και υπογράμμισε ότι:

1. Θα αποκατασταθεί ο δημόσιος, ο κοινωνικός και ο αναδιανεμητικός χαρακτήρας του ασφαλιστικού συστήματος.
2. Θα καταργηθούν οι ρυθμίσεις που μειώνουν συντάξεις και αυξάνουν τα όρια ηλικίας.
3. Καταργείται η ρήτρα θανάτου και η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος στις επικουρικές συντάξεις.
4. Σταδιακή αποκατάσταση των απωλειών των συντάξεων, με αρχή την χορήγηση της 13ης σύνταξης για συντάξεις κάτω των 700 ευρώ.
5. Επαναφορά της σύνταξης των 360 ευρώ στους υπερήλικες ανασφάλιστους και στους ομογενείς.

ΑΚΥΡΩΣΗ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ 14 ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΑ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΑ

Στην ακύρωση του διαγωνισμού για τo «ξεπούλημα» των 14 περιφερειακών αεροδρομίων προχωράει η νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Υπενθυμίζουμε ότι η απερχόμενη κυβέρνηση Σαμαρά- Βενιζέλου , παρά τις έντονες και εύλογες αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών, είχε προσπαθήσει με κάθε τρόπο να επισπεύσει την ιδιωτικοποίηση των αεροδρομίων, με στόχο την λεηλασία του δημόσιου πλούτο.

Το ξεπούλημα των περιφερειακών αεροδρομίων επρόκειτο να ζημιώσει το ελληνικό δημόσιο για μια ακόμη φορά, ενώ η ιδιωτικοποίηση, θα δημιουργούσε νέα προβλήματα προσπελασιμότητας και επάρκειας αεροπορικών υπηρεσιών στον νησιωτικό χώρο.

Σε καθημερινό επίπεδο η απερχόμενη κυβέρνηση των μνημονίων και της εκχώρησης του εθνικού πλούτου είχε αποδείξει ότι χαριζόταν στους κερδοσκόπους, κάτι το οποίο στελέχη της Αριστεράς τονίζουν ότι την καθιστά  υπόλογη για την πλήρη αποδιοργάνωση των μεταφορικών δικτύων της χώρας.

Πριν καν την ανάληψη των καθηκόντων της, η ηγεσία του υπουργείου Υποδομών διά στόματος υπουργού και αναπληρωτή υπουργού κ. Σταθάκη και Σπίρτζη ξεκαθάρισε ότι δεν θα προχωρήσει στην... «παραχώρηση» των περιφερειακών αεροδρομίων της χώρας.

Όπως δήλωσε, μιλώντας κατά την παραλαβή του υπουργείου Υποδομών από τον κ. Μιχάλη Χρυσοχοΐδη ο νέος υπουργός Γιώργος Σταθάκης, «υπάρχει μία περιοχή στην οποία η νέα κυβέρνηση δεν θα δώσει συνέχεια, σε θέματα όπως οι ιδιωτικοποιήσεις των περιφερειακών αεροδρομίων ή κάποια άλλα θέματα που θα δούμε υπό διαφορετικό πνεύμα», πάντα όμως μέσα από θεσμικούς κανόνες και στο διεθνές πλαίσιο, συμπλήρωσε.

Με δεδομένο ότι αναδείχθηκε ανάδοχος στον διαγωνισμό για τα περιφερειακά αεροδρόμια, ο οποίος όμως δεν είχε υπογράψει ακόμη τη σχετική σύμβαση με το περιβόητο Ταμείο Αξιοποίησης της Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ), πρακτικά η νέα ηγεσία του υπουργείου Υποδομών έχει τη δυνατότητα να μην προχωρήσει στην ανάθεση του έργου.

ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΘΕΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

Αλλάζει το τοπίο στην εκπαίδευση όπως προανήγγειλε ο αναπληρωτής υπουργός Παιδείας, Τάσος Κουράκης. Η κυριότερη εξ' αυτών είναι η κατάργηση της Τράπεζας Θεμάτων που έφερε η προηγούμενη κυβέρνηση και θα ισχύσει από τη φετινή χρονιά.

Σύμφωνα με τον ίδιο παύει επίσης να ισχύει το σύστημα εξετάσεων που προσμετρά σε ποσοστό για την είσοδο στο πανεπιστήμιο στις δύο αυτές τάξεις.

Σε συνέντευξη του στον ραδιοφωνικό σταθμό «Στο Κόκκινο» ο κύριος Κουράκης τόνισε ότι οι δεσμεύσεις που πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά πρόκειται να εκπληρωθούν στο ακέραιο.

Πρόσθεσε μάλιστα ότι οι πόρτες του υπουργείου του θα είναι ανοικτές σε όλους. «Επειδή έχουμε εκλεγεί, δεν σημαίνει ότι μπορούμε να τα κάνουμε και όλα σωστά, χρειάζεται συλλογική δράση» δήλωσε.

Με βάση τα όσα ανέφερε ο αναπληρωτής υπουργός, καταργείται από φέτος η «Τράπεζα θεμάτων», καθώς και οι πανελλαδικού τύπου εξετάσεις στην Α' και την Β΄ Λυκείου.

Επιπλέον:

Στην Γ' Λυκείου θα διευρυνθούν τα επιστημονικά πεδία, έτσι ώστε να δοθούν περισσότερες ευκαιρίες για σπουδές στους υποψηφίους σε τμήματα που είναι κοντά στην περιοχή κατοικίας τους.

Επιστρέφουν οι «αιώνιοι» φοιτητές και καταργείται ο νόμος που ορίζει τη διαγραφή τους. Όσοι ενδιαφέρονται θα συνεχίσουν κανονικά τις σπουδές τους, χωρίς περιορισμό χρόνου.

Οι μετεγγραφές σε κάθε περίπτωση θα διευκολύνονται έτσι ώστε να μπορούν να σπουδάσουν πιο εύκολα οι νέοι και οι νέες.

Επιστρέφουν στις θέσεις τους οι διοικητικοί υπάλληλοι των πανεπιστημίων που απομακρύνθηκαν με το μέτρο της διαθεσιμότητας.

Πρόκειται να επαναπροσληφθούν όλοι οι καθηγητές της μέσης εκπαίδευσης και ειδικά των Επαγγελματικών Λυκείων, που καταργήθηκαν οι ειδικότητες τους, καθώς οι σχολικοί φύλακες που απολύθηκαν.

Θα αναμορφωθούν τα αναλυτικά προγράμματα και θα δοθούν νέα βιβλία στα σχολεία.

Θα καταργηθεί το ένα σύγγραμμα στα πανεπιστήμια και οι φοιτητές θα έχουν πρόσβαση με αξιόπιστο τρόπο στις «ηλεκτρονικές βιβλιοθήκες».

ΤΕΛΟΣ ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΥΠΟΥ Γ', ΟΧΙ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΓΚΕΤΟ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

"Η ΕΛΑΣ πρέπει να είναι αποτελεσματική αλλά να έχει και ανθρώπινο πρόσωπο" δήλωσε ο απερχόμενος υπουργός Δημόσιας Τάξης, Βασίλης Κικίλιας παραδίδοντας στον υπουργών εσωτερικών Ν. Βούτση και στον αναπληρωτή υπουργό Εσωτερικών- Προστασίας του Πολίτη, Γιάννη Πανούση.

"Έχουμε μεγάλη αίσθηση ευθύνης, δεν είμαστε ευθυνόφοβοι", δήλωσε ο νέος υπουργός Εσωτερικών Ν. Βούτσης. "Στόχος μας είναι να προλάβουμε την ανθρωπιστική καταστροφή", ανέφερε από τη δική του μεριά.

"Δεν υπάρχει ίχνος αντιδικίας, ρεβανσισμού ή άλλης διάθεσης αντιμετώπισης απέναντι σε καμία κοινωνική και επαγγελματική κατηγορία, πόσω μάλλον των σωμάτων ασφαλείας", δήλωσε ο Νίκος Βούτσης.

Ερωτηθείς εάν οι αστυνομικοί θα είναι άοπλοι ή οπλισμένοι στις διαδηλώσεις, ο κ. Βούτσης αναφέρθηκε στη θέση του Αλέξη Τσίπρα και δήλωσε ότι από το 1996 υπάρχει το νομοθετικό πλαίσιο που ορίζει ότι σε διαδηλώσεις ή στο γήπεδο, καλό είναι οι αστυνομικοί να μην κουβαλούν όπλο (και μόνον εκεί, όπως είπε χαρακτηριστικά).

Παίρνοντας τον λόγο ο Γιάννης Πανούσης ανέφερε: "Υπηρετούμε μια εντολή, μια ιδεολογία, λογοδοτούμε στην ελληνική κοινωνία και στον ελληνικό λαό. Αυτή η υπηρεσία μας δεν έχει χρώμα, δεν έχει θρήσκευμα, δεν έχει φύλο, δεν έχει ιδεολογία. Δεν μπορούμε να αφήσουμε τον πολίτη απροστάτευτο, να πεινάει, να φοβάται. Στον καθένα από εμάς, στο πλαίσιο της κοινωνικής μας αλληλεγγύης αλλά και της θεσμικής μας λειτουργίας εναπόκειται το να δείξουμε κάτι άλλο. Γι' αυτό θα εναρμονίσουμε ελευθερία, εμπιστοσύνη και ασφάλεια. Εμπιστοσύνη στους θεσμούς της δημοκρατίας. Αξίζει τον κόπο να προσπαθήσουμε για εμάς, για τα παιδιά μας και για όλους".

"Το έγκλημα δεν είναι ανεκτό, αλλά δεν είναι ανεκτό να υπάρχει κατάχρηση εξουσίας από τα όργανα του κράτους" τόνισε ο κ. Πανούσης.

Πρόσθεσε ότι σήμερα η κυβέρνηση πέτυχε να φύγουν τα κάγκελα από τον Άγνωστο Στρατιώτη. Έκανε λόγο για συμβολική κίνηση και πρόσθεσε: "Τι φοβόμαστε; Ότι ο λαός, τα τανκς θα μπουν στη Βουλή;" και πρόσθεσε: "Εάν υπάρχουν ιστορικά κατάλοιπα, θα τα λύσουμε".

"Να πείσουμε τον αστυνομικό ότι είναι ο καθημερινός φίλος του πολίτη. Αυτόν υπηρετεί και αυτόν προστατεύει", δήλωσε ο αναπληρωτής υπουργός.

Νωρίτερα, μιλώντας στο "Mεγάλο Κανάλι", ο Γιάννης Πανούσης επισήμανε ότι το πρώτο μέλημα του θα είναι η καθημερινότητα και ανακοίνωσε την κατάργηση των φυλακών υψίστης ασφαλείας.

ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΩΣΑΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Ιθαγένεια σε όλα τα παιδιά μεταναστών, που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στην Ελλάδα, εξήγγειλε η αναπληρώτρια υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, Τασία Χριστοδουλοπούλου.

Μιλώντας στον ραδιοσταθμό "Στο Κόκκινο" είπε: "Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δεσμευτεί να αποδώσει την ελληνική ιθαγένεια σε όλα τα παιδιά που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στην Ελλάδα, τη λεγόμενη δεύτερη γενιά μεταναστών".

Τόνισε ότι πρέπει να γίνει αποκατάσταση όλων αυτών των παιδιών που δεν γνώρισαν άλλη πατρίδα, "ακόμη και αυτών που δεν γεννήθηκαν, αλλά ήρθαν πολύ μικρά στην Ελλάδα, μεγάλωσαν εδώ. Πήγαν και τελείωσαν το σχολείο τους, εδώ".

Σχετικά με τους πρόσφυγες από τη Συρία και κυρίως για τους ασυνόδευτους ανήλικους που έρχονται από τις εμπόλεμες ζώνες, υποστηρίζει ότι υπάρχουν διεθνείς συνθήκες που προβλέπουν φιλοξενία και πρόνοια, ωστόσο, ποτέ δεν εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα.

"Είμαστε δεσμευμένοι από τη συνθήκη της Γενεύης του 1951 για τη χορήγηση πολιτικού ασύλου και καθεστώτος επικουρικής προστασίας, όπως και για χορήγηση ταξιδιωτικών εγγράφων" επισημαίνει η ίδια αναφέροντας ότι μετά την κινητοποίηση των σύρων προσφύγων στο Σύνταγμα η τότε κυβέρνηση είχε υποσχεθεί την επιτάχυνση των διαδικασιών παρέχοντας άσυλο ανά 10 άτομα, ημερησίως.

Για την έλλειψη δομών που προβλέπονται από τις συνθήκες για τη φιλοξενία των προσφύγων αλλά είναι τύπου "στρατοπέδου συγκέντρωσης" στη χώρα μας, η Χριστοδουλοπούλου δήλωσε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα προσπαθήσει υλοποιώντας το πρόγραμμά του να πει: "Αμυγδαλέζα, τέλος".

Η Τασία Χριστοδουλοπούλου, σύζυγος του υφυπουργού Θοδωρή Δρίτσα, ήταν υπεύθυνη του τομέα Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ και από την Τρίτη, είναι αναπληρώτρια υπουργός μεταναστευτικής πολιτικής.

ΠΡΩΤΑ ΑΠ' ΟΛΑ, Η ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΥΓΕΙΑΣ

Μιλώντας στον ημερήσιο τύπο ο νέος υπουργός υγείας Παν. Κουρουπλής δήλωσε ότι ο τομέας ο οποίος αποτελεί πρώτη του προτεραιότητα είναι η ανάπτυξη της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, τόσο για την καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών όσο και την αποσυμφόρηση των Νοσοκομείων. Μεγάλο βάρος θα δώσει στο μεγαλύτερο ασφαλιστικό ταμείο της χώρας, στη λειτουργία του ΕΟΠΥΥ, καθώς και στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων (ΕΟΦ). Για τον τελευταίο έχει δηλώσει ότι ανάμεσα στους στόχους του είναι η ενίσχυσή του με προσωπικό προκειμένου να αναδειχθεί σε αξιόπιστο ευρωπαϊκό κέντρο.

ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΕ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥΣ

Για τη φαρμακευτική πολιτική επαναλαμβάνει ότι θα βασίζεται στην τόνωση της εγχώριας παραγωγής και των γενόσημων φαρμάκων, ενώ για τους διαγωνισμούς της Επιτροπής Προμηθειών Υγείας λέει ότι θα ελεγχθούν όλοι από την αρχή.

ΑΝΑΔΟΡΓΙΑΝΩΣΗ ΕΣΥ - ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ

Την κατάργηση των «χαρατσιών» στην υγεία, δηλαδή, του εισιτηρίου των 5 ευρώ στα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων και του ενός ευρώ για κάθε ιατρική συνταγή και μείωση της επιβάρυνσης των ασφαλισμένων στην αγορά φαρμάκων, προανήγγειλε σε δήλωσή του ο νέος αναπληρωτής υπουργός Υγείας (και νοσοκομειακός ιατρός) Ανδρέας Ξανθός.

Έκανε λόγο για «επείγουσα αντιμετώπιση της υγειονομικής φτώχειας, για καθολική και χωρίς εξαιρέσεις πρόσβαση όλων των ανασφάλιστων πολιτών στις δημόσιες υπηρεσίες υγείας, τις εξετάσεις, τα φάρμακα και τη νοσηλεία που έχουν ανάγκη».

Ο νέος αναπληρωτής υπουργός Υγείας έθεσε ως βασική προϋπόθεση για την βελτίωση του συστήματος Υγείας, την στοχευμένη ενίσχυση του με ανθρώπινο δυναμικό, «γιατί όλες οι δομές υγείας -ιδιαίτερα στην επαρχία- υπολειτουργούν και αδυνατούν να καλύψουν την αυξανόμενη ζήτηση. Πάνω από όλα όμως απαιτείται μια ριζική αναδιοργάνωση του ΕΣΥ, με άρση της κομματοκρατίας, της αναξιοκρατίας, της προκλητής ζήτησης, της σπατάλης και της διαφθοράς.

Οφείλουμε, στηριγμένοι στις πιο έντιμες και αποδοτικές δυνάμεις του συστήματος υγείας, να εδραιώσουμε ένα άλλο εργασιακό και κοινωνικό ήθος στις δημόσιες υπηρεσίες υγείας, να ενισχύσουμε το δημοκρατικό προγραμματισμό, τη συμμετοχή των εργαζομένων και τον κοινωνικό έλεγχο. Δεν έχουμε κανένα περιθώριο να απογοητεύσουμε μια κοινωνία που ζητά συνέπεια και αξιοπιστία.

Με σοβαρότητα, εντιμότητα, συλλογικότητα και συνεργασία με τους φορείς των εργαζομένων και των ασθενών, θα τα καταφέρουμε», τόνισε ο νέος αναπλ. Υπουργός, Ανδρέας Ξανθός.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή