Σήμερα: 21/09/2018
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

_ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ_ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ_ΓΙΑ_ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ.JPG

Δύο πολύ σημαντικές απεργίες έγιναν την προηγούμενη βδομάδα στον Πειραιά. Αυτή των ναυτεργατών και η απεργία στην Cosco. Δεδομένου ότι ήταν οι πρώτες απεργίες μετά το «τέλος των μνημονίων» προσφέρονται για ορισμένα πρώτα συμπεράσματα για την «μεταμνημονιακή εποχή»:

  1. Οι δύο απεργίες είχαν καθολική συμμετοχή. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία και δεν είναι δεδομένο. Η 48ωρη απεργία των ναυτεργατών παράλυσε όλα τα λιμάνια σε όλη την χώρα δείχνοντας ότι στον χώρο αυτό, του πιο βαθιού ιδιωτικού τομέα, με το πιο σκληρό τμήμα του ελληνικού κεφαλαίου απέναντι (τους εφοπλιστές) υπάρχει ένα κίνημα με αγωνιστικά αποθέματα και μεγάλη μαχητική ικανότητα. Η δε απεργία της COSCO είχε κυριολεκτικά να αντιμετωπίσει θεούς και δαίμονες, την αστική δικαιοσύνη, όλο το άθικτο αντεργατικό οπλοστάσιο των μνημονίων, την εργοδοτική τρομοκρατία αλλά και την εσωτερική παρέμβαση (και με κυβερνητικό δάκτυλο) στη συνδικαλιστική συσπείρωση των εργαζομένων με τη δημιουργία εργοδοτικού σωματείου και τη διάσπαση της ενιαίας ταξικής έκφρασης των εργαζομένων.
  2. Η στάση της εργοδοσίας ήταν και στις δυο περιπτώσεις άτεγκτη και συμβαδίζει με τις εξαγγελίες Τσίπρα στην ΔΕΘ και τη στρατηγική του κεφαλαίου για την μεταμνημονιακή περίοδο. Στους ναυτεργάτες για παράδειγμα οι εφοπλιστές ξεκίνησαν με πρόταση για αύξηση 1,5% από 01.09.2018 έως 31.12.2019 (ουσιαστικά 1,5% για δύο χρόνια) και κατέληξαν στο 2% για ετήσια σύμβαση με αναδρομική ισχύ, όταν οι συνολικές απώλειες της εργατικής τάξης τα χρόνια αυτά υπερβαίνουν το 30-40% του εισοδήματός τους. Στην κατεύθυνση αυτή δόθηκε λευκή εντολή στην κυβέρνηση και κυρίως στο ΥΕΝ να παρουσιαστεί ως δήθεν υπερασπιστής της ΣΣΕ των Ναυτεργατών. Με τους ρυθμούς του 2% θα πρέπει οι Ναυτεργάτες να περιμένουν 15 χρόνια για να ολοκληρωθεί η αναπλήρωση. Αυτό σημαίνει "σταδιακή βελτίωση" που λέει η κυβέρνηση. Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι! Η ουσία τους είναι: ψίχουλα για να κλείσουμε τα στόματα, για να λέμε ότι «βγήκαμε από τα μνημόνια», και ουσιαστικά για να σταθεροποιηθεί και να μην αλλάξει ποτέ το «μνημονιακό κεκτημένο» του κεφαλαίου, πάντα στο όνομα της "ανταγωνιστικότητας" και των "αντοχών" της ελληνικής οικονομίας. Η στάση της κυβέρνησης , οι πιέσεις του υπουργείου ναυτιλίας και φυσικά των ΜΜΕ πίεζαν σε αυτή την κατεύθυνση. Τα δικαστήρια αξιοποιώντας όλο το άθικτο απεργοκτόνο πλαίσιο έβγαλαν παράνομη την απεργία της ΕΝΕΔΕΠ και –μέσα σε λίγες ώρες και αυτή που κήρυξε το ΕΚ Πειραιά!
  3. Ο κυβερνητικός εργοδοτικός συνδικαλισμός έπαιξε για μια ακόμα φορά τον αντιδραστικό, βρώμικο ρόλο του. Στην απεργία των ναυτεργατών υπήρχε σκόπιμος περιορισμός και υποβάθμιση των αιτημάτων (χαρακτηριστικά δεν τέθηκαν καθόλου τα αιτήματα που αφορούν το ασφαλιστικό των ναυτεργατών και το εργασιακό καθεστώς στα καράβια όπως η οργανική σύνθεση των πληρωμάτων, αιτήματα που έθεσε μόνο η ΠΕΝΕΝ) ενώ εξελίσσονταν διαρκείς παρασκηνιακές διαβουλεύσεις της ηγεσίας της ΠΝΟ με την εργοδοσία και την κυβέρνηση για το σταμάτημα της απεργίας και την «λύση» που τελικά δόθηκε. Στην απεργία της COSCO φαίνεται ότι η κατάσταση είναι ακόμα πιο χοντρή καθώς εκεί «στήθηκε» σε χρόνο μηδέν εργοδοτικό σωματείο, με στήριξη και από την ΧΑ, το οποίο στάθηκε φανατικά ενάντια στην απεργία. Μάλιστα την μέρα της απεργίας οι άνθρωποι του εργοδοτικού «σωματείου» έλαβαν θέση ως… μπράβοι απέναντι από τους απεργούς και πλάι στους λιμενικούς.
  4. Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε η απόλυτα απαράδεκτη, αδικαιολόγητη και καταστροφική για το κίνημα επίθεση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ απέναντι στην ΠΕΝΕΝ. Η επίθεση σε ένα ταξικό σωματείο, που δίνει με μεγάλη συνέπεια την μάχη στα καράβια, με κατηγορίες για «συμπόρευση με τον κυβερνητικό εργοδοτικό συνδικαλισμό» και «παρασκηνιακές μεθοδεύσεις» όταν ήταν το μόνο ναυτεργατικό σωματείο, που κατήγγειλε τις παρασκηνιακές μεθοδεύσεις και τον ρόλο του κυβερνητικού εργοδοτικού συνδικαλισμού είναι απαράδεκτη. Η τακτική του «συντρίβουμε ότι αγωνίζεται αν απλά δεν συμφωνεί μαζί μας» διασπά το αναγκαίο ταξικό μέτωπο, αδυνατίζει το μέτωπο απέναντι στην κυβέρνηση, το κεφάλαιο, τον εργοδοτικό - κυβερνητικό συνδικαλισμό και ευνοεί τελικά μόνο τις επιδιώξεις της εργοδοσίας.
  5. Η πρωτοβουλία πρωτοβάθμιων σωματείων για συντονισμόήταν παρούσα και έκφρασε την αλληλεγγύη της στους δύο αυτούς σημαντικούς αγώνες. Με αυτοκριτικό πνεύμα αναγνωρίζουμε τις αδυναμίες μας σε σχέση και με τις ανάγκες της ταξικής πάλης. Σήμερα χρειάζεται ουσιαστική στροφή στους χώρους και τους κλάδους δουλειάς, «χτίσιμο βαθύτερων σχέσεων» με τα αγωνιζόμενα κομμάτια της τάξης.
  6. 6.Στη νέα αυτή περίοδο η ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος αποτελεί προϋπόθεση για την αντεπίθεση των αγώνων και την αποτελεσματική αντιπαράθεση στην επίθεση του κεφαλαίου:
  • Με αιτήματα που να θίγουν τον πυρήνα της μεταμνημονιακής περιόδου και της απόπειρας μόνιμης "σταθεροποίησης". Το εργατικό κίνημα χρειάζεται σαφή οικονομικά αιτήματα και διεκδικήσεις που να σπάνε το δημοσιονομικό κορσέ και τους περιορισμούς των συμφωνηθέντων πλεονασμάτων. Τα ταξικά σωματεία πρέπει να επεξεργαστούν εργατικά που να σπάνε την εκμετάλλευση και την κερδοφορία του κεφαλαίου.
  • Με σύνδεση των εργατικών αιτημάτων και διεκδικήσεων με τους γενικότερους πολιτικούς στόχους ανατροπής (κατάργηση μνημονιακών νόμων, διαγραφή χρέους, ρήξη-έξοδο με ΕΕ και ΔΝΤ, λεφτά για δημόσιες υποδομές και όχι για ΝΑΤΟϊκές βάσεις, εξοπλισμούς κ.ά.).
  • Με τον πανεργατικό αγώνα, το ξεδίπλωμα του κοινού αγώνα και την έκφραση της ταξικής αλληλεγγύης, που αποτελούν ουσιαστική προϋπόθεση για την νίκη των αγώνων. Από αυτή την σκοπιά οι δηλώσεις περί Παμπειραϊκής απεργίας από το Εργατικό Κέντρο Πειραιά δεν πρέπει να μείνουν απλό ευχολόγιο, αλλά να γίνουν πράξη.
  • Με αυτοτελές αγωνιστικό και απεργιακό σχέδιο όλων των ταξικών σωματείων και δυνάμεων, απέναντι στις ξέπνοες μορφές πάλης και στον ακολουθητισμό στις πρωτοβουλίες ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.
  • Με την μετωπική συμπαράταξη όλων των ταξικών δυνάμεων, με κοινή αγωνιστική δράση στη βάση της ισοτιμίας, του αλληλοσεβασμού και της διακλαδικής αγωνιστικής αλληλεγγύης, μακριά από λογικές "κομματικής" συσπείρωσης.
  • Με την δημοκρατία των αγωνιζόμενων, με εμπιστοσύνη στην εργατική τάξη και τις δυνατότητες των αγώνων της.

6. Μετά από 8 χρόνια μνημόνια η εργατική τάξη έχει ανάγκη να ανασάνει, να βελτιώσει την ζωή της, να ζήσει ανθρώπινα. Αυτό είτε θα το περιμένει από την κυβέρνηση με την αυταπάτη της σταδιακής αλλά ασφαλούς βελτίωσης της θέσης της είτε θα παλέψει ενάντια στην γραμμή της μακρόχρονης σταθεροποίησης του «μνημονικού καθεστώτος», για ξήλωμα όλου του αντεργατικού νομικού οπλοστάσιου για ουσιαστικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, για ΣΣΕ κλπ. Οι εργαζόμενοι «ακούνε» και όπως έδειξαν οι δύο αυτές πολύ σημαντικές απεργίες είναι διατεθειμένοι να ανοίξουν τον βηματισμό τους. Πρέπει και το ταξικό κίνημα να κάνει το καθήκον του και να μπει μπροστά για ένα νέο μεγάλο κύμα αγώνων, που θα συντρίψει τα πλαστά διλήμματα και θα σπάσει στην πράξη την κοινοβουλευτική αναμονή ανοίγοντας άλλους δρόμους. Η συσπείρωση εδώ και τώρα όσων δυνάμεων συμφωνούν σε αυτή την λογική αποτελεί επομένως ένα πολύ κρίσιμο στοίχημα.

Η  γραμματεία της πρωτοβουλίας πρωτοβάθμιων σωματείων

Ετικέτες

_θλιβερό_εμπόριο_των_ζωντανών_ζώων_που_γίνεται_μέσω_του_Facebook.jpg

Περισσότερες από 1.500 αγγελίες με ζωντανά ζώα προς πώληση εντόπισε στο Facebook στην Ταϊλάνδη το παρατηρητήριο διακίνησης άγριων ζώων. Οι αγγελίες εντοπίστηκαν το 2016 σε 12 γκρουπ του δημοφιλούς μέσου κοινωνικής δικτύωσης.

Σύμφωνα με το παρατηρητήριο πολλά από τα είδη παρά το γεγονός ότι καλύπτονται από τη διεθνή προστασία, δεν έχουν γεννηθεί στην Ταϊλάνδη και επομένως η εμπορία τους δεν διέπεται από κανονισμούς.

Ανάμεσα στα 200 διαφορετικά είδη ζώων περιλαμβάνονταν και δύο που απαγορεύονται από το διεθνές εμπόριο - η ευρασιατική ενυδρίδα και η χελώνα Geoclemys hamiltonii.

Κάποια από τα ζώα προς πώληση είναι γεννημένα στην Ταϊλάνδη, όπως η ρινόπλαξ, ο κροκόδειλος του Σιάμ -πρόκειται για δύο είδη υπό εξαφάνιση- και η ασιατική μαύρη αρκούδα.

Τα ευρήματα του παρατηρητηρίου θα δημοσιευθούν σε ειδική αναφορά σχετικά με τη χρήση του δημοφιλούς μέσου κοινωνικής δικτύωσης για διακίνηση ζώων στην Ταϊλάνδη.

Το σώμα κατά της διακίνησης ζώων ανέλυσε τον αριθμό μελών στα συγκεκριμένα γκρουπ του Facebook το 2016 αλλά και το 2018. Μπορεί δύο από τα συνολικά 12 γκρουπ που εντοπίστηκαν να μην υφίστανται πλέον, ωστόσο ο συνολικός αριθμός των μελών έχει σχεδόν διπλασιαστεί: από 106.111 το 2016 σε 203.455 το 2018.

Οι αγγελίες περιελάμβαναν ζωντανά και νεκρά ζώα καθώς επίσης και διάφορα μέλη ζώων σε ορισμένες περιπτώσεις.

Στις αγγελίες υπήρχαν επίσης και 105 είδη τα οποία προστατεύονται από τους νόμους της Ταϊλάνδης.

«Το αυξανόμενο εμπόριο άγριων ζώων στο διαδίκτυο θα δημιουργήσει επιπλέον πίεση σε απειλούμενα μη ιθαγενή είδη που επί του παρόντος δεν έχουν νομική προστασία ή ρύθμιση», σημειώνει η Κανίθα Κρισνασάμι, περιφερειακή διευθύντρια του σώματος κατά της διακίνησης ζώων στη νοτιοανατολική Ασία.

Εκπρόσωπος του Facebook σχολιάζοντας το θέμα ανέφερε: «Το Facebook δεν επιτρέπει την πώληση ή το εμπόριο ειδών προς εξαφάνιση ή των μελών τους και αφαιρούμε αυτό το υλικό μόλις το αντιληφθούμε την ύπαρξή του. Δεσμευόμαστε να συνεργαστούμε με αρχές καταπολέμησης του παράνομου ηλεκτρονικού εμπορίου άγριων ζώων στην Ταϊλάνδη».

Σύμφωνα με την Καθ Λόσον, του WWF, το παράνομο εμπόριο ζώων μέσω ιστοσελίδων αποτελεί ένα ανησυχητικό φαινόμενο της εποχής.

«Το παράνομο εμπόριο άγριων ζώων είναι ένα σοβαρό πρόβλημα διεθνούς εγκλήματος. Λαμβάνει χώρα τόσο στον πραγματικό κόσμο όσο και στον ψηφιακό παρουσιάζοντας μάλιστα αυξανόμενες τάσεις. Είναι ένα παγκόσμιο πρόβλημα και απαιτεί παγκόσμιες λύσεις που περιλαμβάνουν την ενίσχυση επιβολής νόμου, την ευαισθητοποίηση του κόσμου και την μείωση της ζήτησης προϊόντων άγριας ζωής».

pC7JZ9_p.jpg

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Ετικέτες

_ΜαυρουδέαςΤο_σύστημα_δεν_έλυσε_τα_δομικά_αίτια_της_κρίσης.jpg

Δέκα χρόνια από την εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα το διεθνές συνέδριο Πολιτικής Οικονομίας (ICOPEC 2018), με τίτλο «Δέκα χρόνια μετά τη Μεγάλη ύφεση: Η Ορθόδοξη απέναντι στην Ετερόδοξη Οικονομική» και συμμετοχή 80 και πλέον ελλήνων και ξένων πανεπιστημιακών. Με την ευκαιρία του συνεδρίου συνομιλήσαμε με τον πρόεδρο της Επιστημονικής Εταιρείας Πολιτικής Οικονομίας (ΕΕΠΟ) και καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Σταύρο Μαυρουδέα.

Συνέντευξη στον Γιάννη Ελαφρό

Ο μαρξισμός έχει πλήρως περιθωριοποιηθεί ενώ, στις δυτικές εκδοχές του, πολλά ρεύματά του έχουν καταντήσει πτωχοί συγγενείς του μετα-κεϊνσιανισμού

Δέκα χρόνια μετά το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης, ποια είναι τα αίτιά της;

Η παγκόσμια κρίση του 2008, σε αντίθεση με τις μυωπικές –και βολικές για το σύστημα– απλοϊκότητες τόσο των ορθόδοξων (νεοφιλελεύθερων και νεοκεϋνσιανών) όσο και των ετερόδοξων (κεϋνσιανών) ερμηνειών δεν είναι απλά μία χρηματοπιστωτική κρίση. Δεν οφείλεται δηλαδή απλά στην απορρύθμιση και διόγκωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος ή πιο απλοϊκά στα golden boys του. Αντίθετα έχει βαθιές ρίζες στη δομή του συστήματος που εκδηλώθηκαν –όπως πολύ εύστοχα υποδεικνύει ο μαρξισμός – με την πτωτική τάση της κερδοφορίας του (και την συνακόλουθη υπερσυσσώρευση του κεφαλαίου). Η τελευταία ετεροχρονίσθηκε μέσω της υπερανάπτυξης του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Όμως τελικά η σκληρή πραγματικότητα της πραγματικής οικονομίας όχι μόνο ανακάλεσε στην τάξη την υπερανάπτυξη μέσω πλασματικού κεφαλαίου, αλλά έκανε και την κρίση πολύ πιο έντονη, ακριβώς γιατί προηγήθηκε η χρηματοπιστωτική υπερεπέκταση.

Που βρισκόμαστε σήμερα;

Το σύστημα σήμερα έχει κατορθώσει να βγει από την ύφεση, αλλά δεν έχει επιλύσει τα δομικά της αίτια. Η έξοδος από την ύφεση έγινε επίπονα και με καθυστέρηση (και μάλιστα ακολουθήθηκε από μία δεύτερη «βουτιά») μέσω της δημοσιονομικής επέκτασης και της νομισματικής χαλάρωσης (δηλαδή την πλήρη άρνηση των νεοφιλελεύθερων συνταγών), τη ραγδαία αύξηση της εκμετάλλευσης της εργασίας (μέσω μειώσεων μισθών, αύξησης του απλήρωτου χρόνου εργασίας κλπ. που αύξησαν το ποσοστό εκμετάλλευσης) και της μετακίνησης δραστηριοτήτων σε περιοχές του συστήματος με μεγαλύτερη κερδοφορία (π.χ. νεοαναδυόμενες οικονομίες). Όμως η υπερσυσσώρευση του κεφαλαίου (που γεννά την φθίνουσα κερδοφορία) παραμένει, καθώς το σύστημα «πλήγωσε» μεν την εργατική τάξη αλλά απέφυγε να «πληγώσει» επαρκώς τον εαυτό του: να αποδεχθεί τόσες πολλές χρεοκοπίες επιχειρήσεων όσες είναι απαραίτητες για να ξεπεραστεί η υπερσυσσώρευση κεφαλαίου. Επιπλέον, συνεχίζει σήμερα να υπεκφεύγει το πρόβλημα επιδιδόμενο ξανά στην χρηματοπιστωτική επέκταση (εκτίναξη τόσο του δημοσιονομικού όσο και του επιχειρηματικού χρέους, χρηματιστηριακή άνοδος). Γι’ αυτό ενεδρεύει συνεχώς –και οι πιο προβληματισμένοι συστημικοί κύκλοι φοβούνται διακαώς– μία επιστροφή της κρίσης.

Όπως σημειώνετε και στο συνέδριό σας μετά από τις μεγάλες κρίσεις καταγραφόταν ιστορικά μια αλλαγή του αστικού θεωρητικού – οικονομικού μοντέλου, κάτι που δεν συμβαίνει σήμερα. Γιατί;

Πρόκειται για ένα ενδιαφέρον παράδοξο που το συνέδριο της ICOPEC εύστοχα έχει σαν κεντρικό θέμα του. Κατά την γνώμη μου η συνεχιζόμενη κυριαρχία των ορθόδοξων προσεγγίσεων βασίζεται στις αδυναμίες των αντιπάλων τους, όσον αφορά τόσο τον προσδιορισμό του στόχου όσο και τις εναλλακτικές. Οι ετερόδοξες προσεγγίσεις στοχοποιούν ένα μυθικό νεοφιλελευθερισμό και παραγνωρίζουν εθελοτυφλώντας ότι η σύγχρονη ορθοδοξία είναι ένα μίγμα ήπιου νεοφιλελευθερισμού και συντηρητικού νεοκεϊνσιανισμού. Η αδυναμία αυτή προκύπτει γιατί οι ετερόδοξες προσεγγίσεις κυριαρχούνται από κεϊνσιανές και μετα-κεϊνσιανές αντιλήψεις με υπαρκτούς δεσμούς με τον νεοκεϊνσιανισμό και με μοναδική φιλοδοξία την μεταρρύθμιση του συστήματος. Αντίθετα, ο μαρξισμός έχει πλήρως περιθωριοποιηθεί ενώ, στις δυτικές εκδοχές του, πολλά ρεύματά του έχουν καταντήσει πτωχοί συγγενείς του μετα-κεϊνσιανισμού. Αυτό οδηγεί την ετεροδοξία να μην μπορεί να βασισθεί πάνω στον κόσμο της εργασίας και να αποτελεί έναν αδύναμο επαίτη του συστήματος.

Η όξυνση του καπιταλιστικού ανταγωνισμού σε όλα τα επίπεδα δεν αποτελεί μια τροποποίηση της απάντησης του κεφαλαίου, και πολύ επικίνδυνη μάλιστα, καθώς οδηγεί σε απειλή πολέμων και ανάπτυξη του εθνικισμού και του νεοφασισμού;

Κάθε μεγάλη κρίση συμπορεύεται με την έκρηξη των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Στην προκείμενη περίπτωση ο παγκόσμιος ηγεμόνας, οι ΗΠΑ, δοκιμάζουν να θωρακίσουν την κυριαρχία τους μεταφέροντας μέρος των δικών τους προβλημάτων στους υποδεέστερους τους και «κονταίνοντας» τους επίδοξους αντικαταστάτες τους. Εκτιμούν ορθά ότι η «παγκοσμιοποίηση», δηλαδή η ασύδοτη κίνηση ιδιαίτερα των δυτικών κεφαλαίων ανά τον κόσμο, εξάντλησε τα οφέλη της και επιπλέον δημιούργησε επικίνδυνους ανταγωνιστές, κυρίως την Κίνα. Συνεπώς, επιστρέφουν στον «οικονομικό εθνικισμό» και στις μονομερείς ενέργειες. Ταυτόχρονα, αυθόρμητα αλλά και σχεδιασμένα, το σύστημα γεννά την ακροδεξιά και τον φασισμό τόσο σαν φόβητρο για την Αριστερά και το εργατικό κίνημα όσο και σαν μέσο διεξαγωγής των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Φυσικά όλα αυτά φέρνουν τον κίνδυνο του πολέμου (του γόρδιου τρόπου επίλυσης των καπιταλιστικών αντιφάσεων) πολύ πιο κοντά.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δοκιμάζεται συνεχώς από τριγμούς. Που βαδίζει;

Η ΕΕ είναι ο ξεπεσμένος αριστοκράτης που καμώνεται τον άρχοντα. Έχει ήδη υποβαθμισθεί δραματικά σε σχέση τόσο με τις ΗΠΑ όσο και με την Κίνα. Προβάλλει τον εαυτό της σαν επίδοξο παγκόσμιο ηγεμόνα, ενώ δεν είναι παρά ένα δευτεροκλασάτο πιόνι που κινδυνεύει να αποτελέσει αντικείμενο παζαριού μεταξύ των μεγάλων παικτών (ιδιαίτερα μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας). Στο εσωτερικό της βαθαίνει τις αντιλαϊκές αλλαγές, ενισχύεται η ακροδεξιά αλλά ταυτόχρονα σπαράσσεται από διακρατικούς ανταγωνισμούς, καθώς πολλά κράτη-μέλη «αλληθωρίζουν» προς ανταγωνιστές της. Έτσι η ιδιόμορφη προσπάθεια εμβάθυνσης της από τον ασταθή Γερμανο-Γαλλικό άξονα (πολιτική ενοποίηση και κεντρικός οικονομικός έλεγχος αλλά χωρίς μοίρασμα των προβλημάτων) συγκρούεται με τις αποκλίνουσες τάσεις και την άσχημη οικονομική κατάσταση πολλών οικονομιών, που διεκδικούν είτε μέρος των κερδών του Γερμανού ηγεμόνα είτε/και αυτονομία οικονομικής πολιτικής.

 

Σε αυτό το φόντο η κυβέρνηση περηφανεύεται για το τέλος των μνημονίων και την έξοδο στις αγορές. Έρχεται η ανάπτυξη;

Ο ελληνικός καπιταλισμός έχει καταντήσει ένας από τους επαίτες της ευρωπαϊκής ιμπεριαλιστικής ενοποίησης. Η ευρωπαϊκή Μεγάλη Ιδέα του (περί παντρέματος με τους ηγεμονικούς Δυτικούς καπιταλισμούς) οδήγησε στην υποβάθμιση του στην διεθνή ιμπεριαλιστική πυραμίδα. Φυσικά αυτό το πλήρωσε κυρίως ο ελληνικός λαός καθώς οι μεγάλοι καπιταλιστές είναι σχετικά αλώβητοι. Αυτός ο επαίτης είναι πάντα ασταθής (καθώς το μνημονιακό πρόγραμμα έχει αποτύχει παταγωδώς) και ταυτόχρονα υπό μόνιμη εποπτεία από τους ξένους πάτρωνες του. Η ελληνική αστική τάξη είναι ίσως στην ιστορικά χειρότερη περίοδο της καθώς οι δυνατότητες αλλά και η βούληση της να κινηθεί αυτόνομα είναι ανύπαρκτες. Η ανάπτυξη είναι αναιμική και ασταθής, ενώ ο κίνδυνος της κρίσης και της χρεοκοπίας παραμένει. Οι πανηγυρισμοί της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι μόνο για τα πανηγύρια.

ΠΗΓΗ: prin.gr

Ετικέτες

vasi-soudas.jpg

Σε συνομιλίες με την ελληνική κυβέρνηση βρίσκεται το αμερικανικό Πεντάγωνο με θέμα την επέκταση των στρατιωτικών εγκαταστάσεων και επιχειρήσεων των ΗΠΑ σε ελληνικά εδάφη, αναφέρει η Wall Street Journal.

Επικαλούμενη Αμερικανούς αξιωματούχους η εφημερίδα αναφέρει ότι οι συνομιλίες περιλαμβάνουν και τη χρήση περισσότερων αεροπορικών και ναυτικών βάσεων, σηματοδοτώντας πιθανή κίνηση προς την ανατολική Μεσόγειο εν μέσω αυξανόμενων εντάσεων με την Τουρκία.

«Υπάρχουν τόσο γεωοπολιτικοί όσο και γεωγραφικοί παράγοντες που καθιστούν την Ελλάδα ελκυστική περιοχή για τον αμερικανικό στρατό»,ανέφεραν οι αξιωματούχοι. «Από πολιτικής απόψεως οι σχέσεις ΗΠΑ-Ελλάδας βρίσκονται σε εξαιρετικό σημείο και τα δύο κράτη ανησυχούν για τον εταίρο του ΝΑΤΟ, την Τουρκία.

Το άρθρο αναφέρει ότι η χώρα μας βρίσκεται γεωγραφικά «σε ιδανικό σημείο για ετήσια εκπαίδευση πτήσεων και φιλοξενεί τόσο ελληνικές βάσεις όσο και αυτές του ΝΑΤΟ».

«Ίσως το πιο σημαντικό για τις ΗΠΑ είναι πως, τόσο η τρέχουσα ελληνική κυβέρνηση όσο και η αντιπολίτευση είναι δεκτικοί, όπως ανέφεραν αξιωματούχοι των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια επίσκεψης που πραγματοποίησαν τις τελευταίες ημέρες. Οι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι βλέπουν μια ευκαιρία για αυξημένη χρήση των ελληνικών εγκαταστάσεων και για τη εγκατάσταση περισσότερων στρατευμάτων σε προσωρινή βάση».

Ωστόσο, ο Στρατηγός Κέρτις Σκραπαρότι, Ανώτατος Διοικητής των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη, που έχει τεθεί επικεφαλής της συζήτησης, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, δεν εξετάζει την ανάπτυξη στρατευμάτων ή στρατιωτικού εξοπλισμού σε μόνιμη βάση στην Ελλάδα.

Την περασμένη εβδομάδα, ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ Τζόζεφ Ντάνφορντ δήλωσε στους δημοσιογράφους στην Αθήνα ότι Έλληνες αξιωματούχοι εξετάζουν την διεύρυνση της πρόσβασης των ΗΠΑ σε περισσότερες στρατιωτικές βάσεις.

«Η γεωγραφία της Ελλάδας και οι ευκαιρίες εδώ είναι αρκετά σημαντικές», είπε ο Ντάνφορντ, αναφέροντας την εγγύτητα της Ελλάδας στις επιχειρήσεις των ΗΠΑ στη Συρία και τη Βόρεια Αφρική.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές της WSJ,  οι συνομιλίες είναι προκαταρκτικές και δεν περιλαμβάνουν προτάσεις για μόνιμη στάθμευση στρατευμάτων ή εξοπλισμού.

«Ενώ η Ελλάδα προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα, η αυξημένη χρήση των ελληνικών πόρων δεν αποσκοπεί στην αντικατάσταση ή αντιστάθμιση των επιχειρήσεων των Η.Π.Α. στην αεροπορική βάση Ιντσιρλίκ στην Τουρκία»,αναφέρει το δημοσίευμα.

Στο δημοσίευμα γίνεται επίσης αναφορά σε πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Πάνου Καμμένου, ο οποίος από τη Θεσσαλονίκη «εξήρε τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις». «Θα προχωρήσουμε μαζί στο μέλλον»,  είπε προσθέτοντας ότι «η αμυντική συνεργασία επεκτείνεται και αυτό βοηθά την Ελλάδα να καταστεί στρατηγικός εταίρος στην Μεσόγειο».

Αμερικανική βάση στην Κάρπαθο – Προσγειώνονται τα F22 στην Ελλάδα μαζί με Patriot

Οι Αμερικανοί αδειάζουν την βάση του Ιντσιρλίκ στην Τουρκία και ετοιμάζονται για πολεμική εγκατάσταση μαμούθ στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με πληροφορίες του ΑΝΤ1, Ελλάδα και Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται σε προχωρημένες συζητήσεις για την δημιουργία βάσης στην Κάρπαθο. Εάν καταλήξουν οι συζητήσεις στο νησί θα σταθμεύσουν τα πιο άρτια πολεμικά αεροσκάφη, τα F-22 Raptor αλλά και θα εγκατασταθεί και πυραυλική προστασία με συστοιχίες Patriot!

Τις συζητήσεις χειρίζονται αποκλειστικά ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Πάνος Καμμένος και ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Ναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης. Το θέμα της Καρπάθου θα βρίσκεται ψηλά στην ατζέντα των συζητήσεων στην επικείμενη επίσκεψη στις ΗΠΑ του κ. Καμμένου, στην συνάντηση που θα έχει με τον Αμερικανό ομόλογό του, Τζέιμς Μάτις.

Ήδη έχει κλείσει η συμφωνία για το αεροδρόμιο της Λάρισας, εκεί όπου βρίσκονται οι «θεριστές», τα αμερικανικά Drones MQ-9 Reaper. Στον Βόλο θα μετασταθμεύσουν αμερικανικά F-35. Στην Ανδραβίδα θα βρίσκονται F-16, και στην Σούδα ήδη φιλοξενούνται F-15.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή