Σήμερα: 12/12/2018
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

2010-11-28t034944z_1795881664.jpg

Οι παγκόσμιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα αναμένεται να φθάσουν το 2018 στο υψηλότερο σημείο τους στην ιστορία, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Παγκόσμιου Προγράμματος Άνθρακα (Global Carbon Project).

Η προβλεπόμενη αύξησή τους κατά 2,7% φέτος έναντι του 2017 είναι η δεύτερη συνεχόμενη μετά το 2017 (1,6%), ενώ αντίθετα μεταξύ 2014-14 η αύξηση στις εκπομπές άνθρακα ήταν ελάχιστη έως μηδενική. Με άλλα λόγια, όσοι νόμιζαν ότι η αύξηση του 2017 ήταν πρόσκαιρη, δυστυχώς διαψεύσθηκαν, καθώς φαίνεται ότι η ανθρωπότητα έχει εισέλθει σε ένα νέο ανοδικό κύκλο των εκπομπών άνθρακα. Ήδη για το 2019 προβλέπεται περαιτέρω αύξησή τους. Για το 2018 υπάρχει μάλιστα αβεβαιότητα, καθώς η αύξηση των εκπομπών μπορεί να φθάσει ακόμη και το 3,7%.

 

Οι εκπομπές από την καύση ορυκτών καυσίμων διεθνώς (οι οποίες αποτελούν περίπου το 90% των συνολικών ανθρωπογενών εκπομπών) αναμένεται να φθάσουν τους 37,1 δισεκατομμύρια τόνους το 2018. Αν προστεθούν οι εκπομπές από άλλες ανθρωπογενείς δραστηριότητες, οι συνολικές εκπομπές άνθρακα θα φθάσουν περίπου τους 41,5 δισ. τόνους έως το τέλος του έτους. Οι μέσες συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα αναμένονται να φθάσουν τα 407 μέρη ανά εκατομμύριο (ppm) το 2018, από 405 ppm το 2017, κατά 45% αυξημένες έναντι των προβιομηχανικών επιπέδων.

Η άνοδος των εκπομπών οφείλεται κυρίως στην αυξημένη ενεργειακή ζήτηση, καθώς σχεδόν όλες οι οικονομίες του πλανήτη βρίσκονται σε φάση ανάπτυξης, με συνέπεια για δεύτερο έτος να σημειωθεί το 2018 αύξηση στη χρήση άνθρακα (λιγνίτη κ.ά.), καθώς επίσης πετρελαίου και φυσικού αερίου. Αυτό έχει συνέπεια να εμφανισθεί ξανά η παράλληλη ανοδική τάση της ανάπτυξης και της ρύπανσης της ατμόσφαιρας. Η παγκόσμια χρήση άνθρακα είχε φθάσει στο μέγιστό σημείο της το 2013 και σήμερα είναι περίπου 3% χαμηλότερη, αλλά αν η νέα ανοδική τάση συνεχιστεί, ιδίως στην Κίνα και στην Ινδία (αύξηση 4,5% και 7% αντίστοιχα φέτος), μπορεί να υπάρξει ένα νέο ρεκόρ στο σύντομο μέλλον. Η χρήση πετρελαίου συνεχίζει να αυξάνεται σχεδόν παντού (και στην Ευρώπη), με τον τομέα οδικών και αεροπορικών μεταφορών να συμβάλουν καθοριστικά σε αυτό.

Οι δέκα μεγαλύτεροι ρυπαντές είναι κατά σειρά η Κίνα (27% των παγκόσμιων ρύπων και αύξηση περίπου 4,7% φέτος), οι ΗΠΑ (15% των παγκόσμιων ρύπων και φετινή αύξηση 2,5%, μετά από αρκετά έτη μείωσής τους), η Ινδία, η Ρωσία, η Ιαπωνία, η Γερμανία, το Ιράν, η Σαουδική Αραβία, η Νότια Κορέα και ο Καναδάς.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως ενιαία οντότητα, καταλαμβάνει την τρίτη θέση (10% των παγκόσμιων ρύπων και μικρή αναμενόμενη μείωση 0,7% φέτος). Οι εκπομπές της ΕΕ κινούνται ακόμη κοντά στα επίπεδα του 2014.

Η Ελλάδα κατείχε πέρυσι την 47η θέση στον κατάλογο εκπομπών από την καύση ορυκτών καυσίμων. Το 2017 εξέπεμψε 76 εκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα, έναντι 71,4 εκατ. τόνων το 2016, 75 εκατ. τόνων το 2015 και 78,7 εκατ. τόνων το 2014. Στη δεκαετία του 2000 η χώρα μας είχε κάθε χρόνο εκπομπές άνω των 103 εκατ. τόνων, με αποκορύφωμα το 2007 (114,6 εκατ. τόνοι), ενώ το 2010 -λόγω και της κρίσης- οι εκπομπές υποχώρησαν πλέον στους 97,3 εκατ. τόνους.

Παρόλο που τα δυσάρεστα νέα συμπίπτουν με τη διεθνή Διάσκεψη του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή στο Κατοβίτσε της Πολωνίας, οι ερευνητές, που έκαναν σχετικές δημοσιεύσεις στα περιοδικά Nature, Earth System Science Data και Environmental Research Letters, δήλωσαν ότι, καθώς οι ενεργειακές τάσεις συνεχώς αλλάζουν, υπάρχει ακόμη κάποιος χρόνος για να αντιμετωπισθεί η κλιματική αλλαγή, αρκεί οι προσπάθειες για την μείωση των εκπομπών «αερίων του θερμοκηπίου» να επεκταθούν σε όλους τους τομείς της οικονομίας.

«Βλέπουμε ξανά μια ισχυρή αύξηση στις παγκόσμιες εκπομπές διοξειδίου. Μετά και τη φετινή αύξηση, δεν φαίνεται στον ορίζοντα πότε θα έχουμε φθάσει στο αποκορύφωμά τους, ώστε μετά να αρχίσει η αναγκαία ταχεία μείωσή τους. Για να περιορίσουμε την παγκόσμια υπερθέρμανση στο στόχο της Συμφωνίας του Παρισιού έως ενάμιση βαθμό Κελσίου, οι εκπομπές πρέπει να μειωθούν κατά 50% έως το 2030 και να πέσουν στο μηδέν γύρω στο 2050», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια Κορίν Λε Κερ, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Ανατολικής Αγγλίας.

Παρόλο που οι εναλλακτικές μορφές ενέργειας (αιολική, ηλιακή κ.ά.) συνεχώς κερδίζουν έδαφος διεθνώς, καθώς επίσης και η ηλεκτροκίνηση των οχημάτων, δεν είναι ακόμη σε θέση, σύμφωνα με τους επιστήμονες, αναστρέψουν τις παγκόσμιες αυξητικές τάσεις των εκπομπών άνθρακα. Η παραγωγή «πράσινου» ηλεκτρισμού αυξάνεται κατά την τελευταία δεκαετία με μέσο ετήσιο ρυθμό 15%, ο οποίος όμως δεν είναι επαρκής για να αντισταθμίσει την αύξηση της ενέργειας από ορυκτά καύσιμα.

«Τα ορυκτά καύσιμα πρέπει να υποκατασταθούν από τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Μέχρι στιγμής, αυτό συμβαίνει εν μέρει για τον άνθρακα, αλλά όχι για το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο», δήλωσε ο επικεφαλής επιστήμονας του Παγκόσμιου Προγράμματος Άνθρακα, καθηγητής Ρομπ Τζάκσον του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια.

Από την άλλη, είναι ενθαρρυντικό ότι κατά την τελευταία δεκαετία υπήρξαν 19 χώρες που κατάφεραν για μεγάλα διαστήματα να αποσυνδέσουν την οικονομική ανάπτυξή τους από τις συνεχώς αυξανόμενες εκπομπές άνθρακα. «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μπορούμε να έχουμε οικονομική ανάπτυξη με λιγότερες εκπομπές άνθρακα», δήλωσε η Λε Κερ.

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Ετικέτες

nafpigeia-elefsina-kinitopoiisi-nixta-ergazomenoi.jpg

Στην είσοδο των Ναυπηγείων Ελευσίνας παραμένουν από χθες το μεσημέρι οι εργαζόμενοι, απαιτώντας από την εργοδοσία συγκεκριμένη ημερομηνία καταβολής του δώρου Χριστουγέννων, του επιδόματος αδείας και των δεδουλευμένων που τους οφείλονται από το Μάιο έως και σήμερα.

Στο σημείο υπάρχει παρουσία αστυνομικών δυνάμεων, γεγονός που καταγγέλλει το Παράρτημα Θριάσιου του Συνδικάτου Μετάλλου Αττικής και Ναυπηγικής Βιομηχανίας Ελλάδας που παρευρίσκεται στην κινητοποίηση, με επικεφαλής τον Άκη Δουλόπουλο, εκφράζοντας παράλληλα την αλληλεγγύη και τη στήριξή του στους εργαζόμενους του ναυπηγείου και καλώντας όλους τους εργαζόμενους όλου του κλάδου να βρεθούν στο πλευρό των εργαζομένων, συσπειρωμένοι, καθώς -όπως αναφέρει- ενιαία είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Οι πάνω από 600 εργαζόμενοι των Ναυπηγείων Ελευσίνας παράλληλα κατήγγειλαν τη σημερινή αλλά και τις προηγούμενες κυβερνήσεις που με τις πολιτικές τους στα πλαίσια των κατευθύνσεων της Ε.Ε. και των απαιτήσεων του κεφαλαίου συρρίκνωσε και ουσιαστικά διάλυσε τη ναυπηγική βιομηχανία της χώρας σε όφελος των ιδιωτών.

Απαιτούν να δοθεί άμεση λύση που να διασφαλίζει τα δεδουλευμένα τους, τις θέσεις εργασίας και τις ΣΣΕ. Επίσης μονιμοποίηση των συμβασιούχων και να δοθεί άμεσα οικονομική ενίσχυση των εργαζόμενων ενόψει των Χριστουγέννων.

Σήμερα στις 13.30 θα γίνει κινητοποίηση του Σωματείου στο Μέγαρο Μαξίμου, όπου αντιπροσωπεία του θα έχει συνάντηση με τον Αλέκο Φλαμπουράρη, υπουργό Επικρατείας, απαιτώντας συγκεκριμένες και άμεσες δεσμεύσεις για την ικανοποίηση των αιτημάτων τους.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Ετικέτες

katasxeseis-1.jpg

Μπορεί η κυβέρνηση να υποστηρίζει ότι ξεκίνησαν οι πρώτες μειώσεις φόρων, όμως η κατάσταση για τους φορολογούμενους δεν δείχνει να έχει βελτιωθεί. Τα στοιχεία από την φορολογική διοίκηση μόνο βελτίωση δεν δείχνουν για την κατάσταση των φορολογούμενων και τον αγώνα τους έναντι της υπεροφορολόγησης. Ο αριθμός των φορολογούμενων εναντίον των οποίων επιβάλλονται μέτρα αναγκαστικής είσπραξης μήνα με τον μήνα αυξάνεται και τον Σεπτέμβριο έφτασε σε ύψος ρεκόρ.

Ειδικότερα, οι φορολογούμενοι εναντίον των οποίων έχουν επιβληθεί κατασχέσεις ανήλθαν τον Σεπτέμβριο στους 1.148.583 παρουσιάζοντας αύξηση σε σχέση με τον Αύγουστο κατά 5.275. Και αν αυτή η αύξηση μοιάζει μικρή, αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι σε σχέση με το τέλος του 2015 ο αριθμός αυτός έχει αυξηθεί κατά 453.509! Και όσο και αν αυτή η αύξηση μπορεί να αποδοθεί στη βελτίωση των λειτουργιών της φορολογικής διοίκησης  για την επιβολής των μέτρων αναγκαστικής είσπραξης, είναι βέβαιο ότι οφείλεται και την δραματική αύξηση της φορολόγησης, καθώς αυτό ήταν το βασικό μέσο που χρησιμοποίησε η κυβέρνηση για την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, αντί της μείωσης των δημοσίων δαπανών.

Ο αριθμός των φορολογούμενων που ζουν πλέον υπό το βάρος των κατασχέσεων είναι δραματικός αφού ο αριθμός των φορολογούμενων ανέρχεται σε περίπου 7,5 εκατομμύρια. Με άλλα λόγια, περίπου ένας στους επτά φορολογούμενους έχει ουσιαστικά μπει στη μαύρη λίστα της εφορίας και ζει υπό το βάρος των κατασχέσεων, όπως είναι η δέσμευση των τραπεζικών του λογαριασμών.

Τα μέτρα αναγκαστικής είσπραξης

Η φορολογική διοίκηση επιβάλλει μέτρα αναγκαστικής είσπραξης που περιλαμβάνουν:

-Την κατάσχεση του υπολοίπου των τραπεζικών λογαριασμών του οφειλέτη, με ακατάσχετο ποσό 1250 ευρώ για έναν λογαριασμό που δηλώνεται στο taxisnet.

 

-Την κατάσχεση μισθών και συντάξεων. Ισχύει ακατάσχετο 1.000 ευρώ μηνιαίως. Για ποσό από 1.000 έως 1.500 ευρώ κατάσχεται το 50% και για ποσό πάνω από 1.500 ευρώ κατάσχεται το σύνολο.

-Τη δέσμευση και πώληση με πλειστηριασμό ακινήτων του οφειλέτη.

-Την κατάσχεση εισοδημάτων του οφειλέτη στα χέρια τρίτων, όπως είναι τα ενοίκια και οι απαιτήσεις από πελάτες.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Ετικέτες

turkomakedonomaxoi.jpg

Γράφει ο Βασίλης Καλαματιανός.

Οι σχέσεις με τη γείτονα χώρα διαχρονικά επηρεάζονται και είναι αποτέλεσμα ιστορικών γεγονότων της διεθνούς κάθε φορά κατάστασης, συμμαχιών της κάθε χώρας, αποτελέσματος πολεμικών επιχειρήσεων, φυσικά και επιδιώξεων ισχυρών κάθε φορά δυνάμεων αλλά και της άρχουσας τάξης Ελλάδας και Τουρκίας. Να πούμε καθαρά ότι, σε κάθε περίπτωση, «το μάρμαρο» πληρώνουν ο ελληνικός και ο τουρκικός εργαζόμενος λαός και νεολαία.

Γεγονότα που έχουν αφήσει πληγές είναι: η τουρκική κατοχή, καθώς τμήματα της Ελλάδας απελευθερώθηκαν μόλις πριν εκατό χρόνια. Οι διαφορετικές συμμαχίες στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο, η εκστρατεία της Μικράς Ασίας τα αποτελέσματα τους και η συνθήκη της Λωζάνης, ο Β΄ παγκόσμιος, το Κυπριακό. Και μετά την ένταξη των δυο χρόνων στο ΝΑΤΟ, οι σχέσεις «αγάπης–μίσους».

Σημειώνουμε ότι μια χρονική περίοδος 70 χρόνων που υπήρξε η Σοβιετική Ένωση -και οι συμμαχίες είχαν σ΄ ένα βαθμό και ιδεολογικό υπόβαθρο- τελείωσε. Βλέπουμε ανακατατάξεις χωρίς να έχει ακόμη υπάρξει πλήρως ανατροπή, συμμαχίες αδιανόητες πριν λίγα χρόνια, πρόσκαιρες ή όχι θα φανεί στην πορεία των χρόνων.

Η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας

Τα ελληνικά μέσα μαζικής ενημέρωσης (ΜΜΕ) κυρίως οι τηλεοράσεις κάνουν εκτιμήσεις ότι οι δηλώσεις Ερντογάν και άλλων κυβερνητικών και στρατιωτικών παραγόντων της Τουρκίας σχετίζονται με εσωτερικά ζητήματα και αποπροσανατολισμό. Φυσικά δεν πρέπει να υποτιμιέται καθόλου ο φανατισμός του λαού με θρησκευτικό–εθνικιστικά συνθήματα και ανάλογους στόχους, όμως δεν είναι μόνο αυτό ή κυρίως αυτό ή εσωτερική κατανάλωση.

Το πρώτο που οφείλουμε να εκτιμήσουμε είναι ότι όλες οι κυβερνήσεις στρατιωτικές, πολιτικές αλλά και τα σημερινά κόμματα (με εξαίρεση το ΚΚ και κάποιες αριστερές ομάδες που δεν επηρεάζουν την πολιτική ζωή) έχουν ταύτιση απόψεων και υπερβάλουν σε εθνικισμό.

Οι άξονες της εξωτερικές πολιτικής της Τουρκίας καθορίζονται έχουν σα βάση την απόφαση της Εθνοσυνέλευσης μετά την ίδρυση της Δημοκρατίας η οποία αποδέχτηκε το εθνικό σύμφωνο της Βουλής των Οθωμανών το Misak-I-Milli, δηλαδή τη διεκδίκηση των ελάχιστων εδαφών, προσθέτοντας τη Μοσούλη, το Κιρκούκ, το Χαλέπι, τη Δυτική Θράκη, την Κύπρο και μερικά νησιά.

Τη γενική αυτή κατεύθυνση μελετά, αναπτύσσει και προσαρμόζει ανάλογα με τις γενικές συνθήκες το ίδρυμα Κεμάλ Ατατούρκ.

Το 2015 το κέντρο στρατηγικών μελετών «Νέα Τουρκία» κυκλοφόρησε ένα κείμενο 1450 σελίδων, στο οποίο γίνεται αναφορά στο Μισακ-ι-Μιλλι, αναλύει τους στόχους του. Ο Ερντογάν έχει προλογίσει την έκδοση η οποία αποτελεί και τη βάση των δηλώσεων για «τα σύνορα της καρδιάς» τις απειλές αλλά και την εισβολή στη Συρία.

Ρόλο στην ψυχολογία των μαζών και όχι μόνο, παίζει και η λογοτεχνία των Χαντίθ, που προφητεύει την «Αποκάλυψη» των μουσουλμάνων και αναγνωρίζεται ως δεύτερη αξία μετά το Κοράνιο. Προφητεύει επανάσταση στο Μαγκρέμπ που θα συνεχιστεί μετά από μάχες σ΄ όλη τη Β. Αφρική, τη Συρία μέχρι το Αφγανιστάν και τελειώνει στην Ιερουσαλήμ όπου θα γίνει η Ισλαμική αποκάλυψη και θα παρουσιαστεί και ο Ιησούς ως «προφήτης αγγελιοφόρος του Αλλάχ» και θα βοηθήσει το Ισλάμ.

Διεκδικήσεις σε βάρος της Ελλάδας

Η Τουρκία στην πράξη δεν αναγνώρισε ποτέ τα αποτελέσματα του Α΄Παγκοσμίου πολέμου και τη διάλυση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Τα τελευταία χρόνια, άλλοτε αμφισβητούν πλήρως τη συνθήκη της πλήρως Λωζάνης του 1923, άλλες φορές την επικαλούνται για να προβάλουν «γκρίζες ζώνες».

Με διάφορους τρόπους η Τουρκία παρεμβαίνει στη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, ονομάζοντας την «τουρκική», με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει στη συνέχεια.

Στο Αιγαίο: Δε διεκδικεί άμεσα κατοικημένα νησιά, αν και αμφισβητεί την ένταξη των Δωδεκανήσων, δεν αποδέχεται το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων των νησιών στα 12 ναυτικά μίλια, απειλεί με πόλεμο και ταυτόχρονα επικαλείται συνθήκες και αμφισβητεί τη νομιμότητα οχύρωσης των ελληνικών νησιών. Ουσιαστικά δεν αποδέχεται τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, ακόμη και την υπάρχουσα κατάσταση. Διεκδικεί ελληνικά δικαιώματα στη θάλασσα ή βραχονησίδες προκαλεί επεισόδια και, αξιοποιώντας διεθνές παρεμβάσεις (ΗΠΑ-ΝΑΤΟ) για «ειρήνευση», γκριζάρει ελληνικές νησίδες και δικαιώματα.

Βασικοί άξονες των διεκδικήσεων της είναι στο Αιγαίο και τελευταία και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Διεκδικεί κυριαρχικά δικαιώματα διαμελίζοντας το Αιγαίο στον 25ο Μεσημβρινό.

Νοτιότερα της Ρόδου από τον 28ο μεσημβρινό έως τον 32ο θεωρεί ότι έχει απόλυτα κυριαρχικά δικαιώματα. Αμφισβητεί το δικαίωμα της Ελλάδας να καθορίσει ΑΟΖ με βάση το Καστελόριζο και το σύμπλεγμα νησιών της Μεγίστης. Προσπαθεί να μπει σφήνα ανάμεσα στις ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου, προβάλει δικαιώματα στην ΑΟΖ και τα θαλάσσια οικόπεδα της Κύπρου.

Έχει σημασία το γεγονός ότι η Τουρκία έχει στόχο έως το 2023, εκατό χρόνια μετά, να έχει ανατρέψει τη συνθήκη της Λωζάνης του 1923. Σ’ αυτή την κατεύθυνση προσπαθεί να επιβάλλει τετελεσμένα γεγονότα, να γκριζάρει όπως αναφέραμε περιοχές.

Η εξωτερική πολιτική της Ελλάδος και η αντιμετώπιση την Τουρκικών προκλήσεων και διεκδικήσεων, διαχρονικά, λίαν επιεικώς μπορεί να χαρακτηρισθεί αναποτελεσματική. Κύριο χαρακτηριστικό της είναι ότι δεν ήταν και δεν είναι ανεξάρτητη, κινείται στα πλαίσια των κατευθύνσεων των οικονομικών πολιτικών και στρατηγικών συμφερόντων του ευρωατλαντισμού. Ειδικότερα ό,τι αφορά τις σχέσεις με την Τουρκία ήταν και είναι πολιτική υποχωρήσεων και παραχωρήσεων κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Συμφωνίες παραχωρήσεων

Τον Οκτώβριο του 1980 συμφώνησε επανένταξη στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, χωρίς κατοχύρωση των συνόρων γιατί η Τουρκία απειλούσε με «ΒΕΤΟ».

Με σειρά αποφάσεων του ΝΑΤΟ το 1992-93, καταργούνται τα όρια περιοχών ευθύνης, τα σύνορα μεταξύ κρατών του ΝΑΤΟ για στρατιωτικά ζητήματα, ανοίγει ο δρόμος, «νομιμοποιείται» καθεστώς περιορισμένης εθνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο και ΝΑΤΟποιησή του. Τον Ιούνη του 1993 στη σύνοδο των ΥΠΕΘΑ του ΝΑΤΟ (στον Αστέρα Βουλιαγμένης) η Τουρκία για πρώτη φορά άμεσα, απαιτεί συνδιοίκηση στο Αιγαίο, με παθητική στάση της Ελληνικής Κυβέρνησης. Δρομολογείται η δημιουργία δύο κέντρων αεροπορικών επιχειρήσεων, σε Λάρισα και Σμύρνη.

Τα Ίμια και ο αλλοπρόσαλλος χειρισμός, ένα κράμα ανοργανωσιάς, έλλειψης στόχων, λεονταρισμών και υποτέλειας (το «ευχαριστώ» του Σημίτη στις ΗΠΑ) και το γκριζάρισμα είναι αποκαλυπτικό της πολιτικής που ασκείται.

Τον Ιούλη του 1997 με τη Συμφωνία της Μαδρίτης (Σημίτης–Ντεμιρέλ) η Ελλάδα αναγνωρίζει «ζωτικά συμφέροντα και ενδιαφέροντα» της Τουρκίας και Αιγαίο. Την ίδια χρονιά στη σύνοδο της ΕΕ στο Ελσίνκι, στη συζήτηση για ένταξη της Τουρκίας και στο κείμενο που ακολουθεί γίνεται αναφορά για ρύθμιση συνοριακών διαφορών με Ελλάδα. Είναι ακατανόητο και απαράδεχτο γιατί η Ελλάδα δεν θεωρεί ότι υπάρχουν συνοριακές διαφορές. Τα σύνορα τα καθορίζουν διεθνές Συνθήκες.

Η μόνη διαφορά που πάντα αναγνώριζε η Ελλάδα ήταν ο καθορισμός της υφαλοκρηπίδας, η οποία με διεθνή συνθήκη το 1958 καθοριζόταν στα 200ν.μ. από τις ακτές ή μέση απόσταση όταν συναντά όρια άλλου κράτους και 200 μέτρα βάθος στη θάλασσα για αξιοποίηση. Η ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνικής, η ανακάλυψη κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου κάτω από τη θάλασσα δημιούργησε νέα δεδομένα.

Για την δυνατότητα εκμετάλλευσης των υποθαλάσσιων κοιτασμάτων δημιουργήθηκε η ΑΟΖ που σε εύρος ταυτίζεται με την υφαλοκρηπίδα, όμως καλύπτει όλες τις οικονομικές δραστηριότητες, θαλάσσιες–υπερθαλάσσιες και υποθαλάσσιες.

Πρέπει να σημειωθεί ότι χρόνια τώρα γίνεται μια μεγάλη συζήτηση για τις ΑΟΖ από την πλευρά όμως των Ελληνικών Κυβερνήσεων παρατηρείται μια αδράνεια μέχρι εγκατάλειψη των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας σε υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, δημιουργώντας ζητήματα και στην άσκηση της Εθνικής Κυριαρχίας στην περιοχή.

Κατά καιρούς γράφονται και περισσότερα ακούγονται για μυστικές συμφωνίες Ελλάδας-Τουρκίας–ΗΠΑ γίνονται αναφορές και για ποσοστά.

Η ανακάλυψη πρόσφατα μεγάλων κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στην Ανατολική Μεσόγειο (Ισραήλ-Κύπρο–Αίγυπτο) επικαιροποιεί το ζήτημα, αποκτά διεθνές ενδιαφέρον, ανταγωνισμούς. Το ΝΑΤΟ μετά το 2000 έχει εντάξει στους στόχους του την ενεργειακή ασφάλεια με ότι αυτό συνεπάγεται και επικυρώθηκε το Νοέμβρη του 2010 στη σύνοδο της Λισαβώνας.

Φαίνεται ότι η άρχουσα τάξη και διαδοχικά οι ελληνικές κυβερνήσεις από τότε, έχουν εγκαταλείψει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας στο Αιγαίο και την ευρύτερη περιοχή. Στη ουσία έχουν προσαρμοσθεί στις πολιτικές των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ, μετατρέπουν τη χώρα, από παραγωγό σε κόμβο μεταφοράς φυσικού αερίου και πετρελαίου και μάλιστα με αγωγό υποθαλάσσιο από τη Μέση Ανατολή για τα πετρέλαια του Περσικού κόλπου και της Ανατολικής Μεσογείου των αμερικανικών οικονομικών και στρατηγικών συμφερόντων. Όμως μια εξομάλυνση των σχέσεων ΗΠΑ-Τουρκίας μπορεί να αλλάξει τους μέχρι τώρα σχεδιασμούς σε βάρος Ελλάδας.

Ο ρόλος των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ

Από τη δεκαετία του 1950 και στη συνέχεια η πολιτική που ακολουθούν όλες οι κυβερνήσεις της χώρας είναι η «διεύρυνση» των ελληνοαμερικανικών σχέσεων σαν αντίβαρο των τουρκικών απειλών και προκλήσεων. Εξετάζοντας αντικειμενικά τη θέση των ΗΠΑ, στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, αβίαστα μπορεί να βγει το συμπέρασμα ότι οι ΗΠΑ δεν είχαν ούτε φιλελληνική , ούτε φιλοτουρκική πολιτική. Είχαν και έχουν πολιτική που εξυπηρετεί τα δικά τους συμφέροντα. Ωστόσο, πρέπει να σημειώσουμε ότι στα κύρια προβλήματα τα συμφέροντα των ΗΠΑ συμπίπτουν με αυτά της Τουρκίας, σε βάρος της Ελλάδας. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι τα εξοπλιστικά προγράμματα και το γνωστό 7 προς 10, το Αιγαίο, η Κύπρος.

Τον τελευταίο χρόνο προβάλλονται ξανά επιχειρήματα, για την «ασφάλεια που παρέχουν οι ΗΠΑ στη χώρα», σε σχέση με την ένταση μεταξύ ΗΠΑ-Τουρκίας. Αναφέρονται ο ρόλος της αμερικανικής βάσης στη Σούδα, οι νέες βάσεις μαχητικών ελικοπτέρων σε Λάρισα και Αλεξανδρούπολη, των F16 στην Ανδραβίδα, οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με ΗΠΑ κ.α. Αυτά τα ακούμε και τα βλέπουμε, θέση υπέρ της Ελλάδας δε βλέπουμε. Απόδειξη αποτελούν δηλώσεις του ΓΓ του ΝΑΤΟ Στολτενμπεργκ: «Το ΝΑΤΟ δε μπορεί να εισέλθει σε καμία συζήτηση για τα ελληνοτουρκικά, με κεντρική παραδοχή την αντίληψη ότι μεταξύ συμμάχων δε μπορεί να υπάρξει τίποτα άλλο παρά μόνο ο διάλογος». Στο ίδιο μοτίβο και ο ναύαρχος Τζέιμς Φόγκο III, διοικητής της Διακλαδικής Διοίκησης Συμμαχικών Δυνάμεων Νεάπολης και των Ναυτικών Δυνάμεων Ευρώπης Αφρικής των ΗΠΑ, μιλάει για τη Σούδα: «Η Σούδα είναι ένας κόμβος μεγάλης σημασίας, έχει αεροδρόμιο το οποίο χρησιμοποιούμε συνέχεια, ναυτικές εγκαταστάσεις παγκόσμιας κλάσης. Το Κέντρο Ναυτικής Αποτροπής (ΚΕΝΑΠ) του ΝΑΤΟ. Οπότε έχουμε ένα αεροδρόμιο, ένα λιμάνι, εγκαταστάσεις συντήρησης , αποθήκη όπλων και ένα κέντρο αριστείας για εκπαίδευση σε αμφίβιες επιχειρήσεις στην ανοιχτή θάλασσα». Σ’ αυτό το σημείο αξίζει να σημειώσουμε την ερώτηση του Έλληνα δημοσιογράφου. «Ποια η άποψή σας για την ένταση ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία στο Αιγαίο;». Και η απάντηση: «Όταν οι εντάσεις ανεβαίνουν, όταν από τη μια ή από την άλλη πλευρά έρχονται σε μένα και εκφράζουν αγωνία τους λέω: “Είμαστε δυνατότεροι μαζί’’. Ελπίζω να ακολουθήσουν και οι κυβερνήσεις, διότι οι σχέσεις σε επίπεδο στρατιωτικών και ναυτικών είναι πάρα πολύ καλές».

Τα όσα αναφέρθηκαν αλλά και ο ρόλος των ΗΠΑ την επταετία της χουντικής τυραννίας, στο πραξικόπημα ενάντια στο Μακάριο, στην τουρκική εισβολή και το σχέδιο Ανάν για την Κύπρο, δεν αφήνουν αμφιβολίες για το τι θα συμβεί στο μέλλον. Οι αυταπάτες, όπου υπάρχουν, για υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων από τις ΗΠΑ πρέπει να τελειώσουν. Το σύνθημα «Έξω οι βάσεις του θανάτου» είναι πάντα επίκαιρο.

Λύση είναι η ανεξάρτητη πολιτική, η πολιτική φιλίας ειρήνης και συνεργασίας , οικονομικών συναλλαγών χωρίς συμμαχικές και εταιρικές δεσμεύσεις. Αλήθεια, γιατί από το 2012 δεν υπάρχει πρεσβεία της Συρίας στη χώρα; Γιατί η Ελλάδα συμμετέχει σε μέτρα ενάντια στη Ρωσία, όταν 1500 γερμανικές επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται στη Ρωσία; Γιατί από τη Ρωσία προμηθεύονται φυσικό αέριο η Γερμανία, η Αυστρία, η Ιταλία και άλλες χώρες της ΕΕ και για την Ελλάδα, με πολύπλευρες πιέσεις, δεν έγινε ο αγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης; Για να γίνει κόμβος υγροποιημένου αμερικανικού και ακριβότερα; Για όλα αυτό χρειάζεται ένα λαϊκό κίνημα που να παλεύει, να διεκδικεί και να επιβάλλει λύσεις. Και επειδή συνεχίζονται κινητοποιήσεις για την ‘’Μακεδονία’’ σκέφτομαι: Αγαπητοί «Μακεδονομάχοι, πατριώτες, εθνικιστές, άγιοι πατέρες», για τις απειλές και διεκδικήσεις της Τουρκίας, για ανεξάρτητη πολιτική εθνικών συμφερόντων, θα κάνετε κάτι; Ή σκοτώνετε το μισοπεθαμένο;

Δεκέμβρης 2018                                                                                                                     

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή