Σήμερα: 21/04/2018
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

ellines-efoplistes.jpg

-του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου

Υπάρχει μια κατηγορία Ελλήνων που δεν τους άγγιξε η κρίση. Για την ακρίβεια δεν τους ακούμπησε. Σωστά μαντέψατε. Πρόκειται για τους Έλληνες εφοπλιστές. Το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο, παρά την οικονομική κρίση, με στόλο αξίας 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων, βρίσκεται στην πρώτη θέση στην παγκόσμια κατάταξη των εμπορικών στόλων όλου του κόσμου. Το ακολουθούν οι εφοπλιστές της Ιαπωνίας, της Κίνας και των ΗΠΑ. Τα παραπάνω αναφέρονται σε δημοσίευμα της Γερμανικής εφημερίδας «Die Welt», η οποία επικαλείται  τα πρόσφατα στοιχεία πλοίων της «Vesselsvalue».

Οι Έλληνες εφοπλιστές την περίοδο της κρίσης κράτησαν την πρώτη θέση στην ιδιοκτησία πλοίων. Διέθεταν τα κεφάλαια για να κάνουν αγορές την ώρα που εφοπλιστές άλλων χωρών ξεπουλούσαν, ενώ «κατασκεύασαν» και νέα πλοία κυρίως στα ναυπηγεία της Σαγκάης στην Κίνα.

Ενδεικτικά μόνο στο πρώτο τρίμηνο του 2018, στο σύνολο των 414 μεταχειρισμένων ποντοπόρων πλοίων τα οποία πουλήθηκαν, οι Έλληνες πλοιοκτήτες πήραν και πάλι την πρώτη θέση μεταξύ των αγοραστών. Έδωσαν 900 εκατομμύρια δολάρια για να αγοράσουν 67 ποντοπόρα, σύμφωνα με υπολογισμούς του ναυλομεσιτικού οίκου Allied Shipbroking. Συγκεκριμένα αγόρασαν 45 φορτηγά πλοία, 15 δεξαμενόπλοια, 6 πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και ένα μεταφοράς υγροποιημένου αερίου.

Έχουν κεφάλαια λοιπόν και επενδύουν. Στα «ένδοξα» ελληνόκτητα πλοία, υψώνονται σημαίες 48 κρατών. Τα κέρδη και το ρευστό καταλήγει όμως σε μια χούφτα Ελλήνων εφοπλιστών. Μάλιστα  ορισμένοι εξ’ αυτών καταγράφονται στις λίστες με τους πλουσιότερους κεφαλαιοκράτες της γης.  Το εφοπλιστικό κεφάλαιο από τη φύση του, κυνηγά και δημιουργεί φορολογικούς παραδείσους όπου γης. Φτιάχνει off – shore εταιρείες και μετακινεί τα κεφάλαια του, αποφεύγοντας με εκατοντάδες «παράθυρα» και τρόπους τη φορολόγηση του. 

Όμως για τους Έλληνες εφοπλιστές υπάρχει διπλός «παράδεισος».  Ο πρώτος είναι αυτός των διάφορων «νήσων» (τα νησιά Τζέρσεϊ και Γκέρνσεϊ, οι Βερμούδες, οι Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι, ο Μαυρίκιος, οι Κέιμαν Νήσοι, η Νήσος του Μαν, η νήσος Νέβις, το Νιούε κ.α) του πλανήτη.  Ο δεύτερος είναι ο «τόπος» τους. Η Ελλάδα. Όπου με την συνδρομή όλων των κυβερνήσεων από τη δεκαετία του 60 μέχρι και σήμερα έχει διαμορφωθεί ένα σκανδαλώδες καθεστώς φορολόγησης υπέρ του εφοπλιστικού κεφαλαίου. Όλα νόμιμα! Με αυτό τον τρόπο ο ελληνικός εφοπλισμός, έχει πάντα ρευστό από τα αφορολόγητα κέρδη του, μπορεί να αγοράζει πλοία και να γιγαντώνει το στόλο του. 

Για πάνω από μισό αιώνα οι Έλληνες εφοπλιστές, βρίσκονται σε φορολογικό απυρόβλητο. Κάτω από αυτές τις συνθήκες χτίστηκε το ελληνικό «εφοπλιστικό θαύμα». Με αυτό το καθεστώς θησαυρίζει, την ίδια ώρα που ο εργαζόμενος ελληνικός λαός, πνιγμένος από τα μνημόνια βυθίζεται στη φτώχεια. 

Μπορεί μέσω των μνημονίων να επιβλήθηκαν εκατοντάδες νόμοι, να καταργήθηκαν άλλοι τόσοι και να επιβλήθηκαν φόροι ακόμα και στον αέρα που αναπνέουμε αλλά υπήρξαν και δύο νόμοι που δεν τους άγγιξε καμιά μνημονιακή κυβέρνηση, ούτε καν οι δανειστές του «κουαρτέτου»…

Πρόκειται για τους νόμους 2687/53 και 27/1975 που βρίσκονται σε ισχύ,  και στους οποίους σχεδόν σε κάθε άρθρο τους περιλαμβάνεται και από μια φοροαπαλλαγή. Σε κάθε κρατικό προϋπολογισμό, ακόμα τους μνημονιακούς οι 56 διατάξεις των συγκεκριμένων νόμων που προσφέρουν φοροαπαλλαγές στους εφοπλιστές, αντιγράφονται μονότονα -ή συμπληρώνονται προς το ευνοϊκότερο – διαιωνίζοντας μια προκλητική «ασυλία».

Η μακρά λίστα της φοροασυλίας…

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν να καταγράφουμε, ορισμένες από τις πιο κραυγαλέες.

Σκανδαλώδες είναι για παράδειγμα το καθεστώς φορολόγησης, κατά το οποίο οι εφοπλιστές δεν φορολογούνται με βάση τους τζίρους τους ή τα κέρδη τους, αλλά με βάση την χωρητικότητα του πλοίου!

Συγκεκριμένα στο άρθρο (2) του νόμου 27/1975 αναφέρεται ρητώς «Ο κατά τας διατάξεις του παρόντος νόμου επιβαλλόμενος φόρος εξαντλεί πάσαν υποχρέωσιν του πλοιοκτήτου, ως και του μετόχου ή εταίρου ημεδαπής ή αλλοδαπής εταιρείας οιουδήποτε τύπου εκ φόρου εισοδήματος, καθ’ όσον αφορά εις τα κέρδη, τα οποία προκύπτουν εκ της εκμεταλλεύσεως πλοίων». Δηλαδή είτε βγάζουν 1 εκ. ευρώ είτε 1 δις ευρώ, πληρώνουν τον ίδιο φόρο!

Επίσης …οι «πατριώτες» εφοπλιστές μέσω των δύο νόμων, απαλλάσσονται:

— Από κάθε φόρο, τέλος ή εισφορά ή κρατήσεις υπέρ του δημοσίου ή κάποιου τρίτου το εισόδημα που αποκτάται από γραφεία ή υποκαταστήματα αλλοδαπών ναυτιλιακών επιχειρήσεων που εγκαθίστανται στην Ελλάδα

— Από οποιοδήποτε φόρο εισοδήματος

— Από τον φόρο εισοδήματος (των καθαρών κερδών) ή μερισμάτων κάθε ημεδαπής ή αλλοδαπής εταιρείας που εκτός από τα πλοία έχει κι άλλες εκμεταλλεύσεις

— Απαλλάσσονται από τα κέρδη αν πουλήσουν ένα πλοίο,

— Απαλλάσσονται από τα έσοδα αν εισπράξουν ασφαλιστική αποζημίωση για ένα πλοίο,

— Απαλλάσσονται από τα κέρδη των ναυτιλιακών τους επιχειρήσεων,

— Απαλλάσσονται ακόμα και από τα παράβολα για τα έγγραφα με τα οποία διανέμουν τα κέρδη τους (!),

— Απαλλάσσονται μέχρι και από φόρο κληρονομιάς (!), αφού, σύμφωνα με το άρθρο 29, οι εφοπλιστές έχουν επιτύχει την «απαλλαγήν εκ του φόρου κληρονομιών επί πλοίων, μετοχών ή μεριδίων ημεδαπών ή αλλοδαπών εταιρειών πλοιοκτητριών πλοίων, καλύπτουσαι εφεξής άπαντα τα άνω των 1.500 κόρων ολικής χωρητικότητος πλοία»!

— Απολαμβάνουν 100% φοροαπαλλαγή επενδύσεων ναυπήγησης και επισκευής παραδοσιακών σκαφών για επενδύσεις πάνω από 150.000 ευρώ φοροαπαλλαγή του εισοδήματος που αποκτάται από εταιρεία επενδύσεων στην ποντοπόρο ναυτιλία καθώς και το εισόδημα των κατόχων μερισμάτων

— Απαλλάσσονται ακόμα και τα δάνεια αλλά και οι καταθέσεις των μετόχων.

Απαλλαγές για τους εφοπλιστές ανεργία για τους ναυτικούς

Η μαγική λέξη λοιπόν είναι απαλλάσσονται!!! Οι φοροαπαλλαγές αφορούν αφενός στα ίδια τα πλοία και αφετέρου στους δικαιούχους (δηλαδή πλοιοκτήτες, ναυτιλιακές επιχειρήσεις κλπ.).

Αυτό το προκλητικό καθεστώς, από πολιτικό προσωπικό που στέκεται «σούζα» μπροστά στο σκληρότερο ομολογουμένως κεφάλαιο, δικαιολογείται με την …καραμέλα της «υιοθέτησης» ελληνικής σημαίας και άρα και ελληνικών πληρωμάτων από τους εφοπλιστές για να έρθουν έσοδα στη χώρα και να μειωθεί η ανεργία.

Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ διαφορετική. Όπως προείπαμε τα πλοία τα Ελλήνων εφοπλιστών φέρουν 48 σημαίες διαφορετικών κρατών! 

Όσο για τη διατήρηση της θέσης των Ελλήνων Ναυτικών, αυτό μοιάζει περισσότερο με ανέκδοτο, αφού τα νούμερα είναι αμείλικτα. Σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν περίπου 15.000 Έλληνες εν ενεργεία ναυτικοί, ενώ το 2008 ήταν 35.000 και το 1980 100.000! Ειδικότερα μέσα στην κρίση ο ναυτικός κλάδος γνώρισε τεράστια ανεργία, αφού τα αφεντικά επέλεξαν φτηνότερα πληρώματα άλλων χωρών, ακόμα πιο φτωχών.  

Βέβαια η μείωση των θέσεων εργασίας δεν οφείλεται στην ανά τον κόσμο ύπαρξη αλλοδαπών ναυτικών αλλά στην αχαλίνωτη διάθεση των εφοπλιστών να αυξήσουν την κερδοφορία τους, μειώνοντας ακόμα περισσότερο την τιμή της εργατικής δύναμης. 

Η κατάσταση για τους Έλληνες ναυτικούς σήμερα είναι τραγική με το ασφαλιστικό ταμείο τους (ΝΑΤ), να βρίσκεται στα όρια της χρεωκοπίας και να συντηρείται από τον κρατικό προϋπολογισμό. Οι μειώσει των εσόδων εξαιτίας της ανεργίας από τη μια πλευρά και τα τεράστια «φέσια» των απλήρωτων εισφορών που άφησαν πίσω τους τα «πατριωτάκια» μας οι εφοπλιστές δημιούργησαν το «ναυάγιο»…

Η κατάργηση μιας φοροαπαλλαγής θα ήταν αρκετή για… 

Για κερασάκι στην τούρτα αφήσαμε μια τελευταία φοροαπαλλαγή που απολαμβάνει το εφοπλιστικό κεφάλαιο. Την ίδια που ακόμα και στα νησιά της χώρας αυξήθηκε ο ΦΠΑ, οι εφοπλιστές απολαμβάνουν απαλλαγή από ΦΠΑ των αγορών προϊόντων στην Ελλάδα που προορίζονται για τις τροφοδοσίες των πλοίων τους. 

Μάλιστα έχει υπολογιστεί ότι μόνο και μόνα αυτή η φοροαπαλλαγή αν καταργηθεί το κράτος θα είχε έσοδα πάνω από 5 δις. ευρώ! Πρόκειται για χρήματα που θα αρκούσαν ακόμα για να καλύψουν τα «πρωτογενή πλεονάσματα» που ζητούν οι δανειστές χωρίς να χρειαστεί να περικοπούν συντάξεις και να μειωθεί το αφορολόγητο!!!

Αλλά η κυβέρνηση Τσίπρα, όπως και όλες οι προηγούμενες δεν πρόκειται να εξαναγκάσουν τα «πατριωτάκια» τους να συνεισφέρουν στα κρατικά έσοδα. Γι’ αυτά υπάρχει το πόπολο…

Πηγή: imerodromos.gr

Ετικέτες

1απεργια_18-19_Απρίλη_2018.jpg

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η απεργιακή συγκέντρωση της ΠΕΝΕΝ στις 19/4/2018 στο λιμάνι του Πειραιά στο Ε/Γ-Ο/Γ πλοίο «Ελευθέριος Βενιζέλος».

Ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ ενημέρωσε τον κλάδο σχετικά με την εξέλιξη της απεργίας τονίζοντας ότι αυτή σημειώνει εξαιρετική επιτυχία σε Πανελλαδική κλίμακα γεγονός που δείχνει την αγωνιστική διάθεση όλων των Ναυτεργατών να παλέψουν με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα για την επίλυση των ώριμων και δίκαιων αιτημάτων τους.

Υπογράμμισε ότι η κυβέρνηση και ειδικότερα ο αρμόδιος Υπουργός Ε.Ν. Π. Κουρουμπλής προσπαθεί με επικοινωνιακά τεχνάσματα για άλλη μια φορά να εξαπατήσει την κοινή γνώμη αφού σε δηλώσεις του καταφέρεται ενάντια στην απεργία θεωρώντας την ως αδικαιολόγητη, ότι δήθεν έχει λύσει όλα τα αιτήματα των Ναυτεργατών, εκφράζει την απορία γιατί συνεχίζεται η απεργία και ταυτόχρονα επιχειρεί με άθλιο προβοκατόρικο τρόπο να αναθερμάνει τον κοινωνικό αυτοματισμό χρησιμοποιώντας για τον σκοπό αυτό έναν γνωστό μηχανισμό προσώπων και φορέων της Κρήτης οι οποίοι συστηματικά στοχοποιούν τους Ναυτεργατικούς αγώνες και μεθοδεύουν την υπονόμευση των δίκαιων κινητοποιήσεών μας.

Στην πραγματικότητα με τις δηλώσεις αυτές ο Υπουργός Ε.Ν. ταυτίζεται πλήρως με τους προγενέστερους Υπουργούς Ε.Ν. του συστημικού μπλοκ Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ, χρησιμοποιεί τις ίδιες απαράδεκτες μεθόδους οι οποίες έχουν ως κατάληξη το χτύπημα των εργατικών αγώνων, την δυσφήμηση και την απαξίωσή τους.

Όλα αυτά προκειμένου να καλύψει την βαθιά αντεργατική – αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική και να παράσχει νέα προνόμια στο εφοπλιστικό κεφάλαιο με το οποίο συμπορεύεται για την ενίσχυση της κερδοφορίας τους.

Πρόκειται για μια πολιτική η οποία χτυπάει αδίστακτα τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των Ναυτεργατών και παράλληλα υιοθετεί, ενσωματώνει και εφαρμόζει τις εφοπλιστικές αξιώσεις και υπηρετεί παντοιοτρόπως τα δικά τους συμφέροντα.

Η απάντησή μας στις θρασύτατες δηλώσεις του είναι ότι απορρίπτουμε την ψευδολογία, την κοροϊδία, τους εκβιασμούς και τις πιέσεις, η γραμμή είναι αυτή της σύγκρουσης και της ανατροπής αυτής της αντιλαϊκής πολιτικής. Σε αυτόν τον στόχο δεν θα παρεκκλίνουμε στο ελάχιστο. Η προπαγάνδα και οι πιέσεις της κυβέρνησης τουλάχιστον σε ότι αφορά την ΠΕΝΕΝ θα πέσουν και αυτή την φορά στο κενό.

Σχετικά με το αγωνιστικό και διεκδικητικό μας πλαίσιο θέλουμε να σημειώσουμε τα παρακάτω:

  • Στην απαίτησή μας για κατάργηση των εγκριτικών πράξεων, του νόμου 4150/2013, των νομοθετικών διατάξεων για τις επιχειρησιακές συμβάσεις και το απεργοσπαστικό πλοίο μετά την παρέλευση του 3ημέρου της απεργίας, ο λαλίστατος Υπουργός αρνείται να αναφέρει και το παραμικρό.
  • Σχετικά με την νέα επίθεση και τις περικοπές της σύνταξης τόσο των νέων όσο και των παλιών συντάξεων στις οποίες επέρχονται νέες δραματικές μειώσεις, επίσης δεν ψελλίζει ούτε λέξη.
  • Για το μεγάλο πρόβλημα της απασχόλησης, της προστασίας των ανέργων, επίσης ο Υπουργός Ε.Ν. ακολουθεί τον δρόμο της ένοχης σιωπής.
  • Στο κεφαλαιώδες ζήτημα των ΣΣΕ όπου είναι καθηλωμένοι οι μισθοί στα επίπεδα του 2010, ο ίδιος κατ’ εντολή των εφοπλιστών έχει αναλάβει τον βρώμικο ρόλο να τις υπονομεύσει και να τις απαξιώσει.

Όλα τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι η εξαπάτηση που επιχειρεί ο Υπουργός Ε.Ν, εκμεταλλευόμενος την προβολή του από τα κατεστημένα – συστημικά ΜΜΕ, δεν πρόκειται να περάσει στον λαό, στους εργαζόμενους και στον Ναυτεργατικό μας κόσμο ο οποίος έχει πικρή πείρα από ανακόλουθη, αναξιόπιστη και ενίοτε μαύρη κυβερνητική προπαγάνδα που επιχειρεί να κάνει το άσπρο – μαύρο…..

Στην συνέχεια ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ κατήγγειλε την προσπάθεια των δυνάμεων του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού οι οποίοι για πολλοστή φορά αναδείχνουν αποσπασματικά επιμέρους προβλήματα, διαχωρίζουν το ενιαίο διεκδικητικό πλαίσιο και προσπαθούν να επικεντρώσουν σε μεμονωμένο αίτημα και με τον τρόπο αυτό καλλιεργούν την σύγχυση, τον αποπροσανατολισμό, την ηττοπάθεια και τελικά την υπονόμευση των αγωνιστικών κινητοποιήσεων και των απεργιακών αγώνων.

Ευθύνη έχουν και οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ (ΠΕΜΕΝ – ΠΕΕΜΑΓΕΝ – Στέφενσων) οι οποίες από την μια κόπτονται για την πάλη και την αγωνιστική διεκδίκηση και από την άλλη αρνούνται ακόμη και την πραγματοποίηση συγκέντρωσης των απεργών στον Πειραιά και σε άλλα λιμάνια και παράλληλα αφήνουν συνειδητά και σκόπιμα έξω από τις κινητοποιήσεις το μεγάλο τμήμα των Ναυτεργατών στην ποντοπόρο ναυτιλία.

Η ΠΕΝΕΝ παρά τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες τόσο πριν όσο και στην διάρκεια αυτής της απεργίας προετοίμασε, οργάνωσε και ενημέρωσε διεξοδικά τον κλάδο και εκατοντάδες άλλους Ναυτεργάτες για την ανάγκη της συσπείρωσης, της οργάνωσης, της περιφρούρησης και της κλιμάκωσης του απεργιακού αγώνα.

Στην σημερινή συγκέντρωση στέλνουμε ένα αγωνιστικό μήνυμα σε όλον τον Ναυτεργατικό κόσμο και τον καλούμε να συνεχίσουμε αυτόν τον αγώνα και να τον κλιμακώσουμε με νέα 24ωρη απεργία παίρνοντας παράλληλα ενισχυμένα μέτρα για την καλύτερη οργάνωση και επιτυχία της απεργίας.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

2απεργια_18-19_Απρίλη_2018.jpg

4απεργια_18-19_Απρίλη_2018.jpg

 

Ετικέτες

_αέρας.jpg

Εφτά δισεκατομμύρια άνθρωποι και πάνω από το 95% αναπνέει ανθυγιεινό αέρα, την ίδια ώρα που το 60% ζει σε συνθήκες που δεν πληρούν ακόμα και τα πλέον βασικά πρότυπα ποιότητας αέρα.

Αυτά μας λέει η έκθεση State of Global Air του 2018, μια ετήσια αξιολόγηση του οργανισμού Health Effects Institute (HEI) για την ποιότητα του παγκόσμιου αέρα που βασίζεται στις κατευθυντήριες γραμμές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Η έκθεση βρήκε πως η μόλυνση του αέρα συνέβαλε καθοριστικά σε 6,1 εκατ. πρόωρους θανάτους παγκοσμίως, κάτι που τη μετατρέπει στην τέταρτη συχνότερη αιτία θανάτου, πίσω μόνο από την υπέρταση, την κακή διατροφή και το κάπνισμα.

AP_17298541133564

Το πρόβλημα επιδεινώνεται μάλιστα, καθώς το 2014 το ποσοστό ήταν στο 92%, 92% των ανθρώπων ζούσε δηλαδή σε περιοχές που δεν ανταποκρίνονται καν στις πιο ουσιώδεις συνθήκες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας!

Κίνα και Ινδία πλήττονται περισσότερο από όλους, καθώς και οι δύο μαζί αντιστοιχούν σε περισσότερους από τους μισούς ανθρώπινους θανάτους που συνδέονται με τη ρύπανση του αέρα…

Πηγή: newsbeast.gr

Ετικέτες

vatikiwtis123.jpg

 Λεωνίδας Βατικιώτης

Από το τέλος του 20ου αιώνα, όταν η κρίση έπληττε την μια χώρα μετά την άλλη από τη Νοτιοανατολική Ασία μέχρι τη Λατινική Αμερική, φαίνεται να έχουν περάσει αιώνες, όχι δεκαετίες.

emΕκδόσεις μακροχρόνιων ομολόγων (άνω των 29 ετών) από κυβερνήσεις αναδυόμενων χωρών

Είναι τόσο ραγδαίες οι αλλαγές που σημειώθηκαν στο οικονομικό τοπίο, με κυρίαρχες την ελεύθερη διακύμανση της ισοτιμίας των νομισμάτων, την αύξηση των συναλλαγματικών διαθεσίμων των κρατών και την αυστηροποίηση της οικονομικής πολιτικής, με την παγιοποίηση της λιτότητας, ώστε οι εστίες που προκάλεσαν τις δονήσεις εκείνης της περιόδου φαίνεται να έχουν κλείσει για τα καλά.

Η σημαντικότερη ωστόσο, έστω κι αν δεν ήταν παρά η αφορμή, παραμένει εδώ και εξακολουθεί να απειλεί: Η περίσσεια κεφαλαίου των ανεπτυγμένων χωρών του Βορρά που στο τέλος της ημέρας, όταν παίρνει τη μορφή της άμπωτης, δημιουργεί αλλεπάλληλους κλυδωνισμούς σε κράτη και εταιρείες των λεγόμενων αναδυόμενων οικονομιών. Κι από αυτή την άποψη, οι συνθήκες δεν έχουν αλλάξει τόσο πολύ σε σχέση με τα τελευταία χρόνια του 20ου αιώνα. Μάρτυρας, η πληθώρα νέων ομολογιακών εκδόσεων τα προηγούμενα χρόνια στις αναδυόμενες αγορές που είτε αφορούσαν κρατικά ομόλογα, με χώρες όπως η Σενεγάλη, η Νιγηρία και η Κένυα να εκδίδουν τίτλους διάρκειας 30 ετών, εκμεταλλευόμενες τα χαμηλά επιτόκια για να επιμηκύνουν τις λήξεις του χρέους τους και το Ιράκ να βγαίνει για πρώτη φορά στις αγορές χωρίς αμερικανική στήριξη, είτε προέρχονταν από ιδιωτικές ή δημόσιες εταιρείες να γίνονται ανάρπαστες. Κι ο αριθμός των εγγραφών να είναι πολλαπλάσιος των προσφερόμενων ομολόγων.

Οι συνθήκες ωστόσο που επέτρεψαν τη μεγέθυνση των ιδιωτικών αγορών κεφαλαίου οδηγώντας το χαρτοφυλάκιο ομολόγων από αναδυόμενες χώρες, να αυξηθεί από 102 δις. δολ. σε 242 δις. μέσα σε δύο χρόνια, με βάση εκτίμηση του ειδησεογραφικού πρακτορείου Ρόιτερς, αλλάζουν ραγδαία. Η προαναγγελθείσα σύσφιξη της νομισματικής πολιτικής κι η αύξηση των επιτοκίων (τρεις φορές αναμένεται να αυξηθούν το 2018 τα επιτόκια του δολαρίου) θα μετατρέψει σε δηλητήριο το χρηματοδοτικό οξυγόνο που εισέρρεε αδιάληπτα επί 10 σχεδόν χρόνια στις 70 περίπου χώρες που εντάσσονται στην ομάδα των αναδυόμενων αγορών, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση ότι η εποχή της ευφορίας θα συνεχίζεται για πάντα. Αυτή η ψευδαίσθηση είναι που οδήγησε για παράδειγμα το μέσο δημόσιο χρέος στην υποσαχάρια Αφρική να αυξηθεί από 34% το 2013 σε 48% του ΑΕΠ το 2017 και πολλές χώρες όπως η Αιθιοπία, η Γκάνα, η Ζάμπια κ.α. να δουν για πρώτη φορά το χρέος τους να ξεπερνά το 50% του ΑΕΠ τους, χωρίς παράλληλα να έχει υπάρξει καμιά βελτίωση στα θεμελιώδη μεγέθη που επιτρέπουν την αγόγγυστη αποπληρωμή του κι ενώ μάλιστα η φοροαποφυγή των πολυεθνικών γνωρίζει νέες δόξες. Η φυγή κεφαλαίων από την περιφέρεια της παγκόσμιας οικονομίας, όσο τα επιτόκια του δολαρίου και του ευρώ θα ξεκολλάνε από το επίπεδο του 0 και 1%, θα στερήσει κράτη και εταιρείες από πόρους, οδηγώντας τους πιο ευάλωτους …στα βράχια της χρεοκοπίας. Η περίοδος που τα δύο τρίτα των ομολόγων αναδυόμενων χωρών βαθμολογούνταν από τους οίκους αξιολόγησης σε επίπεδο που επέτρεπε την επένδυση θα φαίνεται τότε μακρινή ανάμνηση. Κι οι μεταξεταστέοι θα πάψουν να είναι μόνο το ένα τρίτο…

Συζήτηση στην ευρωβουλή

Σε αυτή την ξεχωριστή συγκυρία αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον η συζήτηση και η ψηφοφορία για τους όρους βιωσιμότητας του δημόσιου χρέους που θα διεξαχθεί στην ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου την Τρίτη 17 Απριλίου. Ο διάλογος θα στηριχθεί σε μια έκθεση που εγκρίθηκε στις 20 Μαρτίου, με 17 ψήφους υπέρ και 9 κατά, στην Επιτροπή Ανάπτυξης της ευρωβουλής. Η έκθεση εξ αρχής αναγνωρίζει την «αύξηση στον αριθμό των αναπτυσσόμενων χωρών που ταξινομούνται από το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα σε εκείνες που επιβαρύνονται με μη βιώσιμο χρέος ή παρουσιάζουν υψηλό ή μεσαίο κίνδυνο, με τις περισσότερες από τις χώρες χαμηλού εισοδήματος να ανήκουν τώρα στην μια ή την άλλη κατηγορία».  Τούτων δοθέντων επισημαίνει τους κινδύνους που αναδύονται στο λεγόμενο «παγκόσμιο Νότο», με αφορμή τη σταδιακή επιδείνωση όλων των δεικτών του χρέους και τη συνακόλουθη απομάκρυνση δεκάδων χωρών από τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ. Πρόκειται για ένα σύνολο 17 διακριτών στόχων που ξεφεύγουν από του δείκτες της οικονομικής μεγέθυνσης και περιγράφουν τη βελτίωση των όρων ζωής της πλειοψηφίας: Αντιμετώπιση της φτώχειας και της πείνας, εξασφάλιση υγείας, ποιοτικής εκπαίδευσης, καθαρού νερού και ενέργειας, κοκ.

Παρότι το τελικό κείμενο που θα γίνει δεκτό δεν είναι ακόμη γνωστό στις λεπτομέρειες του καθώς αποτελεί αντικείμενο πολιτικών αντιπαραθέσεων, μεταξύ άλλων περιλαμβάνει αρκετές ριζοσπαστικές προτάσεις. Για παράδειγμα, έκκληση στα κράτη μέλη της ΕΕ να αποδεχθούν έστω και τώρα την απόφαση που έλαβε κατά πλειοψηφία η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ τον Σεπτέμβριο του 2015 για την δημιουργία ενός πλαισίου αναδιάρθρωσης δημοσίων χρεών και την οποία τότε είχαν καταψηφίσει. Τα καλεί να ενσωματώσουν επίσης στο δίκαιο τους νόμο που έχει υιοθετήσει το Βέλγιο βάσει του οποίου τίθενται φραγμοί στην κερδοσκοπία επί του δημόσιου χρέους από τα «κεφάλαια – γύπες». Σε άλλο σημείο προβλέπεται το δικαίωμα των κρατών να επιλέξουν την υλοποίηση των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ έναντι της αποπληρωμής του χρέους. Επίσης, «έκκληση στις πιστώτριες χώρες να προτιμήσουν στο μέλλον την αυξημένη επίσημη αναπτυξιακή βοήθεια από την εξυπηρέτηση του χρέους, όπου οι εκθέσεις αξιολόγησης δείχνουν ότι η επίτευξη των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης κινδυνεύει σε μακροπρόθεσμη βάση από τη συρρίκνωση των δημόσιων οικονομικών».

Πρόκειται για ένα πλαίσιο που θα ήταν ευχής έργο να γίνει αποδεκτό και πολύ περισσότερο να εφαρμοσθεί…

*Πηγή: Νέα Σελίδα

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή