Σήμερα: 19/09/2019
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

diapragm.jpg

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

Ετικέτες

roupakias.jpg

Έρρικα Βαλλιάνου

Ο Γιώργος Ρουπακιάς, κατηγορούμενος για την δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ως κατηγορούμενος και μόνο, έχει μπροστά του το δικαστήριο και πίσω του, ανάμεσα στο ακροατήριο, τα θύματα.

 Ένα θύμα όμως δεν υπάρχει στο ακροατήριο. Ο Παύλος έφυγε κάτω από τη βιαιότητα του μαχαιριού του, σύμφωνα με την ανακριτική απολογία του. Με κατεβασμένο το κεφάλι αποφεύγει να κοιτάξει τους δικαστές του, ωστόσο και αν αποπειραθεί να τους κοιτάξει όταν τον φέρνουν με τις χειροπέδες από τις φυλακές στη διαμορφωμένη δικαστική αίθουσα των φυλακών - με τα ατέλειωτα προβλήματα - είναι μάλλον ψύχραιμος.

Εχει κατορθώσει μέχρι τώρα να γλυτώσει το βλέμμα των γονιών του Παύλου Φύσσα, που απεγνωσμένα από την πρώτη μέρα, ζητούν να τους κοιτάξει κατάματα και να τους απαντήσει στο βασανιστικό «γιατί».

Το αποπειράθηκε σήμερα ο πατέρας του θύματος, απηυδισμένος με τις ατέλειωτες δικονομικές αλλά απαραίτητες διαδικασίες, ανάμεσα στην εκφώνηση της εκατοντάδας των μαρτύρων, ζήτησε από την πρόεδρο τον λόγο.

«Να κάνω μια ερώτηση κυρία πρόεδρε, μπορώ;» είπε με σεβασμό στο δικαστήριο. Η πρόεδρος πελαγωμένη ανάμεσα στα χιλιάδες έγγραφα και στις ενστάσεις που ήδη άρχισαν να ξετυλίγονται από την πλευρά της υπεράσπισης, του απάντησε κοφτά: «Όχι, μη διακόπτετε...». Οι δύσκολες συνθήκες και το απαραίτητο τήρησης των κανόνων της διαδικασίας, δεν επέτρεψαν και στην πρόεδρο έστω έναν λακωνικό διάλογο, για να μην ξεφύγει η διαδικασία.

Ο πατέρας κράτησε τη πίκρα του και επέστρεψε πίσω στο ακροατήριο για να ψιθυρίσει: Ήθελα να της πως εκείνη που τον έχει απέναντί της στο εδώλιο και τον κοιτά κατάματα να τον ρωτήσει γιατί;

Η ερώτηση δεν έγινε προς το παρόν. Θα έλθει η ώρα της κατάθεσης για τον πατέρα που θα κοιτάξει τον Ρουπακιά και θα τον ρωτήσει γιατί, αλλά μάλλον δεν θα πάρει απάντηση, ούτε θα δει τα μάτια του δολοφόνου του παιδιού του. Θα συνεχίσει με τα μάτια κάτω και την πλάτη στα θύματα.

πηγη: tvxs.gr

Ετικέτες

KOKKINES-GRAMMES1.jpg

Γράφει ο Γ. Σιώζος

Μετά από μια τρίμηνη σθεναρή πολιορκία εκ μέρους της Κυβέρνησης (πρώτη φορά Αριστερά) η Βρυξέλες παρέδωσαν τα κλειδιά της Πόλεως στον Α. Τσίπρα.

Οι «κόκκινες γραμμές» που προέβαλαν οι θεσμοί της Ε.Ε., οι «Θεσμοί της Αγοράς», οι «Εταίροι», οι δανειστές, η Μέρκελ, ο Σόιμπλε και τόσοι άλλοι, επιτέλους δεν υφίστανται.

Οι οχυρώσεις τους, για τα εργασιακά, το ασφαλιστικό, τις αποκρατικοποιήσεις, το πρωτογενές πλεόνασμα, την εξυπηρέτηση του χρέους, το μνημόνιο, κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος.

Η Θηλιά που ετοίμαζαν για Ελληνικό λαό, μέσω της απειλής για οικονομική ασφυξία, έγινε μπούμερανγκ.

Τώρα έντρομοι αναζητούν τρόπους, προκειμένου να δικαιολογήσουν την πλήρη ήττα τους, στα εθνικά τους κοινοβούλια.

Ο «Μικρός Ήρωας» Α. Τσίπρας ως άλλος Αχιλλέας, σέρνει στο Άρμα του το άψυχο σώμα του Μνημονίου μπροστά από την Πύλη του Βραδεμβούργου.

Αντηχούν στου Μαξίμου τα νταούλια ξημερώνει λευτεριά, γεγονός που πιστοποιεί και η παρουσία των καθαριστριών σε αυτό.

Μην με παρεξηγείτε, ομολογώ ότι είμαι Θύμα της «δημιουργικής ασάφειας».

Ποιό είναι το σαφές και ποιό το ασαφές ;
Ποιά είναι η αλήθεια και ποιό το ψέμα ;
Πού τελειώνει η εντιμότητα και πού αρχίζει η ατιμία ;
Ποιοί είναι οι νικητές και ποιοί οι ηττημένοι ;

Η δημιουργική ασάφεια, σου επιτρέπει, να υπερβαίνεις την πραγματικότητα, να έχεις μιά μεταφυσική Θέαση των γεγονότων, να πανηγυρίζεις και να κλαις, να βιώνεις μιά κατάσταση με την Βυζαντινοχριστιανική έννοια, αυτής της χαρμολύπης.

Η αντιστροφή της πραγματικότητας, λειτουργεί από την πλευρά της εξουσίας ως φενάκη, αλλά από τη μεριά μας, ως εκτόνωση της φόρτισης που επιφέρει η κορύφωση του δράματος που ζούμε.

Αν οι Κυβερνήσεις Παπανδρέου και Σαμαροβενιζέλων οδήγησαν τη χώρα και την κοινωνία στο εκτελεστικό απόσπασμα, η παρούσα Κυβέρνηση έχει επιφορτισθεί με το καθήκον των χαριστικών βολών.

Ένα κόμμα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, κόμμα μικροαστικής φύσεως, γεγονός που πιστοποιείται τόσο από την ιδεολογία του, όσο και από την ταξική του σύνθεση, είναι αδύνατον να έχει δική του αυτόνομη πολιτική.

Μοιραία αυτά τα κόμματα υιοθετούν την πολιτική της Αστικής Τάξης και υλοποιούν το δικό της πολιτικό σχέδιο. Ποτέ στην ιστορία οι μικροαστοί ως τάξη δεν κατάφεραν να ασκήσουν εξουσία.

Η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον ορατή. Ήδη αρχίζει να διαφαίνεται, η ανάδυση ενός νέου κόμματος που φιλοδοξεί να καλύψει το χώρο της Κεντροαριστεράς αντικαθιστώντας το ΠΑΣΟΚ. Και επομένως η πλήρης απαξίωσή του κοινή μοίρα, όλων των μνημονιακών κομμάτων που ανέλαβαν κυβερνητικές ευθύνες.

Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει, ο πολιτικός και ιστορικός χρόνος συμπυκνώνεται δραματικά.

Η Συγκυρία απαιτεί άμεσα τη συγκρότηση, ενός ισχυρού Αριστερού πόλου, για την αναστροφή της κατάστασης.

πηγη: pandiera.gr

Ετικέτες

diapragmateysi1.jpg

Παναγιώτης Μαυροειδής

Πάει λοιπόν, πέρασε  και αυτή η «κρίσιμη» συνεδρίαση του Eurogroup. Πληρώθηκε και η δόση των 760 εκ. στο ΔΝΤ.

Ποια ήταν η συζήτηση την προηγούμενη βδομάδα;

Ορισμένοι  ανέμεναν μια  κάποια ρήξη, μιας και η κυβέρνηση -για άλλη μια φορά- είχε «απειλήσει» ότι ίσως και να μην πληρώσει τη δόση. Κανείς δε φάνηκε να τρομάζει από την άλλη μεριά…

Άλλοι περίμεναν μια κάποια συμφωνία  με τα ευρωαφεντικά, ώστε να αντιμετωπισθεί το θέμα της μερικής έστω χρηματοδότησης και απελευθέρωσης μέρους της δόσης των 7,2 δις. Η κυβέρνηση είχε πλέον αποδεχτεί την αξιολόγηση του υφιστάμενου μνημονιακού προγράμματος και είχε στέρξει να ανακοινώσει μεγάλα ΝΑΙ για πρόσθετα φορολογικά μέτρα, διατήρηση ΕΝΦΙΑ και ξεμπλοκάρισμα ιδιωτικοποιήσεων

Το Σαββατοκύριακο είχε ήδη αλλάξει το μενού.

Όλη  η προσπάθεια της κυβέρνησης ήταν πλέον αυτή και μόνο αυτή: Να εκφράσουν οι «εταίροι» της μια κάποια «ικανοποίηση» ώστε να δώσουν μια ενεσούλα ρευστότητας, έστω μέσω αύξησης (ή μη περιορισμού!) του ορίου έκδοσης εντόκων γραμματίων.

Το διήμερο 11-12/5 σφραγίστηκε εν τέλει από ένα πιο μικρούτσικο ‘’έντιμο συμβιβασμό’’.

Σε τι συνίσταται αυτός;

Σε κάθε διμερή  συμβιβασμό ο καθένας δίνει κάτι.  Και παίρνει αναλόγως.

Πως έχει λοιπόν το συγκεκριμένο  δούναι και λαβείν των ημερών;

Από τη μια,  κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πλήρωσαν τη δόση των 760 εκ. και κατέθεσαν τις προτάσεις νέων μνημονιακών μέτρων.

Από την άλλη, τα αφεντικά της ΕΕ και της ατμομηχανής της που λέγεται Ευρωζώνη, είπαν ψιθυριστά: «καλά το πάτε. Υπήρξε πρόοδος».

Δεν είπαν ακριβώς ότι τους «ικανοποιήσαμε», αλλά μας χτύπησαν  συγκαταβατικά στην πλάτη.

Τα υπόλοιπα μηνύματα είναι εκτός του κειμένου της ανακοίνωσης του eurogroup. Και έχουν τη σημασία τους.

Το πρώτο είναι ότι το ευρωπαϊκό κεφάλαιο μέσω των μηχανισμών και θεσμών του, που έχουμε περιοριστεί να ονομάζουμε συμβατικά «δανειστές», λέει προς την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ: «Ανακοινώστε  όλα τα αντεργατικά μέτρα, στείλτε στα τάρταρα ακόμη και τις αναιμικές σας υποσχέσεις περί ανακούφισης μέσα στη γενική φτώχεια – ή  τοποθέτησης κλιματισμού στην κόλαση-, εφαρμόστε άμεσα και με αποτελέσματα τη νέα αιμοδοσία και μετά βλέπουμε». Ήθελαν τον ίδιο τον Τσίπρα να υπογράψει αυτή τη «βούληση» και τα πήγαν μια χαρά.

Το δεύτερο, αφορά την ιστορία του δημοψηφίσματος. Υποτίθεται ότι αυτό στη συλλογιστική του ΣΥΡΙΖΑ ήταν μια απειλή του προς τους δανειστές: «Μη με ζορίζετε, διότι θα ζητήσω από το λαό έγκριση ρήξης με την ευρωζώνη». Το βιολί άλλαξε. Το δημοψήφισμα αποτελεί ένα άθλιο εκβιασμό προς τα μέσα: «Ψηφίστε υπέρ του μνημονίου και της παραμονής στην ευρωζώνη, διαφορετικά θα έρθει κατακλυσμός και θα είστε άξιοι της μοίρας σας».

Αίφνης, Σόιμπλε, Μοσκοβισί, Σούλτς και τα άλλα τα παιδιά,  θεωρούν σωστό ένα δημοψήφισμα, ο δε Υπουργός Επικρατείας  Φλαμπουράρης συμπληρώνει: «Αν θα χρειαστεί δημοψήφισμα, αυτό θα είναι σε συμφωνία με τους εταίρους μας»!

Κατά τα άλλα, η «διαπραγμάτευση» συνεχίζεται.

Μόνο που αποδεικνύεται πως όχι μόνο δεν είναι αποτελεσματική, αλλά κάτι χειρότερο: Η «διαπραγμάτευση» είμαστε εμείς.

Με απλά λόγια, οι «δικοί» μας λένε: «Δώστε μας λεφτά για να δουλεύει η χρεομηχανή, να μένουμε στην ευρωζώνη και να διατηρείται στη ζωή η τελευταία και εμείς θα σας ικανοποιήσουμε με αντιλαϊκά μέτρα στο διηνεκές».

Και οι «εταίροι» απαντούν: «Μην τρελαίνεστε. Στο poker που νομίζετε ότι παίζετε,  τους τέσσερις άσσους τους έχουμε εμείς, ένα ακόμη στο μανίκι και το πιστόλι της ΕΚΤ στο τραπέζι. Πάρτε πρώτα τα μέτρα και εμείς θα δούμε πότε, τι και πως»

Από όποια μεριά και να δει κανείς  τις διαπραγματευτικές γραμμές, στη μέση είναι αυτοί που στη ράχη τους θα πέσουν τα νέα μνημονιακά μέτρα. Αυτούς  τους οποίους  η ευρωζώνη τους έχει εξ ορισμού προγραμμένους και η κυβέρνηση γραμμένους, καθώς στην καλύτερη περίπτωση τους θεωρεί αδύναμους χειροκροτητές ψηφοφόρους και διαπραγματευτικό χαρτί.

Δεν είναι όμως παιχνίδι για να αστειευτεί κανείς.

Δεν παίρνουν απλά μέτρα, αλλά «μας παίρνουν μέτρα».

Για την ίδια την κοινωνική κηδεία του κόσμου της εργασίας, αλλά και ένα θανατηφόρο πολιτικό πλήγμα σε βάρος κάθε έννοιας αριστερής αντικαπιταλιστικής πολιτικής.

Και την παρτίδα δεν μπορούν να τη σώσουν οι καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών και τα δάκρυα της Νάντιας Βαλαβάνη…

Ούτε και τα λείψανα της Αγίας Βαρβάρας.

πηγη: pandiera.gr

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή