Σήμερα: 24/01/2020
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

water.medium.jpg

Σχεδόν τα δύο τρίτα του παγκόσμιου πληθυσμού, δηλαδή περίπου τέσσερα δισεκατομμύρια άνθρωποι, αντιμετωπίζουν σοβαρές ελλείψεις νερού τουλάχιστον για ένα μήνα κάθε χρόνο, σύμφωνα με μια νέα ολλανδική επιστημονική έρευνα.

Η μελέτη δείχνει ότι το πρόβλημα της λειψυδρίας είναι σοβαρότερο από ό,τι είχαν δείξει οι προηγούμενες μελέτες, οι οποίες εκτιμούσαν ότι αφορά 1,7 έως 3,1 δισεκατομμύρια ανθρώπους. Οι προηγούμενες εκτιμήσεις γίνονταν σε ετήσια βάση, ενώ η νέα μελέτη εξειδικεύει σε μηνιαία βάση.

Γύρω στα 1,8 δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν αρκετό νερό για τουλάχιστον το μισό έτος. Περίπου 500 εκατομμύρια ζουν σε περιοχές, όπου η κατανάλωση νερού είναι διπλάσια από ό,τι η αναπλήρωση του γλυκού νερού μέσω των βροχών.

Από τα τέσσερα δισεκατομμύρια, τα δύο δισεκατομμύρια που βρίσκονται αντιμέτωπα με περιοδικές ελλείψεις νερού, ζουν στην Κίνα και στην Ινδία, στις δύο πολυπληθέστερες χώρες της Γης. Όμως δεν πρόκειται για πρόβλημα μόνο των φτωχών και αναπτυσσόμενων χωρών, καθώς ελλείψεις νερού σημειώνονται ακόμα και στις ΗΠΑ, σε πολιτείες όπως η Καλιφόρνια, το Τέξας και η Φλόριντα. Η Αυστραλία και η Νότια Ευρώπη -συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας- ανήκουν επίσης στα ανεπτυγμένα μέρη με περιοδική κατά τόπους λειψυδρία.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή 'Αριεν Χέκστρα του ολλανδικού Πανεπιστημίου του Τβέντε, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Science Advances, δήλωσαν ότι τα ευρήματά τους μπορούν να αξιοποιηθούν από κυβερνήσεις και εταιρείες (ύδρευσης κ.α.), για να βελτιώσουν τη στρατηγική τους σε σχέση με τη διαχείριση του γλυκού νερού, το οποίο αναδεικνύεται σταδιακά στο Νο 1 κίνδυνο για την ανθρωπότητα, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις αναλυτών στο πρόσφατο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός.

Η αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού, η βελτίωση του επιπέδου ζωής, η αλλαγή των καταναλωτικών συνηθειών και η επέκταση της αρδευόμενης γεωργίας είναι οι κύριες αιτίες για τη διαρκή αύξηση της ζήτησης νερού διεθνώς,. Το αποτέλεσμα είναι να αναμένεται επιδείνωση του προβλήματος μελλοντικά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, π.χ. αύξηση μεταναστεύσεων και προσφύγων.

Η πρόβλεψη για το πού και πότε της λειψυδρίας αποτελεί μεγάλη πρόκληση για τους επιστήμονες, καθώς η ζήτηση και η προσφορά νερού ποικίλουν συνεχώς ανάλογα με την εποχή και την τοποθεσία. Η Υεμένη μπορεί να ξεμείνει από νερό σε λίγα χρόνια, ενώ για αρκετές άλλες χώρες (Πακιστάν, Ιράν, Μεξικό, Σ.Αραβία κ.α.) χτυπάει καμπανάκι κινδύνου, καθώς ο υδροφόρος ορίζοντάς τους συνεχώς πέφτει. Η μελέτη προειδοποιεί ότι ακόμη και στο Λονδίνο η κατανάλωση νερού δεν είναι μακροπρόθεσμα βιώσιμη στα τρέχοντα επίπεδα.

Η έρευνα επισημαίνει ότι όσον αφορά το προσωπικό «αποτύπωμα νερού» κάθε ανθρώπου, μόνο ένα ποσοστό 1% έως 4% αφορά την οικιακή κατανάλωση (π.χ. πόση ώρα κάνει ντους). Αντίθετα, το 25% του ατομικού αποτυπώματος αφορά την κατανάλωση κρέατος, καθώς χρειάζονται πάνω από 15.000 λίτρα νερού για να παραχθεί ένα κιλό κρέατος (σχεδόν όλο αυτό το νερό διοχετεύεται στην άρδευση των καλλιεργειών που παράγουν τις ζωοτροφές). Έτσι, αν κανείς τρώει περισσότερο ψάρι και λιγότερο κρέας, βοηθά σημαντικά στη μάχη κατά της λειψυδρίας!

πηγη: newsbeast.gr

Ετικέτες

refyrombord.jpg

του Jerome Roos.

Σε μια απελπισμένη προσπάθεια να σταματήσουν την εισροή των προσφύγων από τις ακτές του Αιγαίου προς την καρδιά της ευρωπαϊκής ηπείρου, οι ηγέτες της ΕΕ κάνουν σχέδια για να βοηθήσουν την ΠΓΔΜ να κλείσει τα νότια σύνορα της εμποδίζοντας νέες αφίξεις. Αν πετύχει αυτή η κίνηση, θα μαντρώσει αποτελεσματικά την Ελλάδα και θα παγιδέψει εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες σε ένα από τα πιο ευάλωτα κράτη-μέλη της ΕΕ.

Με την υποστήριξη των Βρυξελλών και του Βερολίνου, αυτός ο διπλός αποκλεισμός -των προσφύγων και της Ελλάδας- θα επισημοποιήσει οριστικά αυτό που πολλοί είχαν παρατηρήσει εδώ και χρόνια: ότι η διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, που κάποτε εθεωρείτο μη αναστρέψιμη, έχει ήδη αρχίσει να υποχωρεί ολοταχώς.
Από το περασμένο καλοκαίρι, η ταξιδιωτική ζώνη ελεύθερου περάσματος των συνόρων Σένγκεν –η μακράν πιο αγαπητή από τις δύο ναυαρχίδες της ολοκλήρωσης της ΕΕ (η άλλη είναι η νομισματική ένωση)- λυγίζει κάτω από το βάρος της μεγαλύτερης μετακίνησης εκτοπισμένων από το τέλος του Β’ παγκοσμίου πολέμου. Τους τελευταίους έξι μήνες, αρκετές χώρες της ΕΕ έχουν ήδη επαναφέρει τους συνοριακούς ελέγχους, ενώ άλλες έχουν υψώσει πελώριους φράκτες για να αποκλείσουν όσους προσπαθούν να ξεφύγουν από τον πόλεμο, τη φτώχεια και τις διώξεις.

Την περασμένη εβδομάδα, ο Ολλανδός πρωθυπουργός Μαρκ Ρούτε -του οποίου η κυβέρνηση κατέχει τώρα την εκ περιτροπής προεδρία της ΕΕ- προειδοποίησε ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες, έχουν μόλις έξι έως οκτώ εβδομάδες για να σώσουν το καθεστώς της Σένγκεν, πριν τον ερχομό της άνοιξης όταν θα βελτιωθεί ο καιρός και αναμφίβολα θα συνεχιστεί η μαζική μετανάστευση του περασμένου καλοκαιριού.

Η εξαίρεση της περιφερειακής και «προβληματικής» Ελλάδας από την Σένγκεν θεωρείται από πολλούς ως η τελευταία προσπάθεια των ηγετών της ΕΕ να υπερασπιστούν την ελευθερία των μετακινήσεων ανάμεσα στις χώρες του σκληρού πυρήνα. Η αλήθεια, ωστόσο, είναι ότι το μάντρωμα της Ελλάδας -ενώ δεν γίνεται τίποτα για να επιλυθούν οι πραγματικές αιτίες της συνεχιζόμενης εξόδου από την Κεντρική Ασία, την Αφρική και τη Μέση Ανατολή- θα θυσιάσει τις ίδιες τις αρχές πάνω στις οποίες υποτίθεται ότι στηρίζεται η ΕΕ, θα στραγγαλίσει όποια έννοια αλληλεγγύης εξακολουθεί να παραμένει στο επίκεντρο του ευρωπαϊκού σχεδίου.

Ενώ κάποτε η ΕΕ σχεδιάστηκε για να υποστηρίζει την «ενότητα μέσα στην πολυμορφία», η πρώτη μεγάλη αναμέτρηση της με την πραγματική πολυμορφία απειλεί τώρα να ξηλώσει την ενότητα εντελώς. Εκεί που υποτίθεται πως θα ξεθώριαζαν οι συνοριακές γραμμές, υψώνονται νέα τείχη. Εκεί που υποτίθεται πως θα θριάμβευαν οι φιλελεύθερες αξίες, ποδοπατείται το πιο στοιχειώδες ανθρώπινο δικαίωμα: το άσυλο. Εκεί που υποτίθεται πως οι λαοί θα αποτελούσαν μια ενωμένη αδελφότητα, ολοένα και περισσότερο σπαράσσονται και αλληλοκατηγορούνται.

Από τις εξελίξεις, αποκαλύπτεται ότι η αύρα διεύρυνσης και συνεργασίας που περιέβαλλε κάποτε το ευρωπαϊκό σχέδιο ήταν μόνο ένα ιδεολογικό προπέτασμα καπνού. Είναι πλέον σαφές ότι οι δήθεν προοδευτικές διακρατικές τάσεις της ΕΕ ήταν μια ελαφρά καλυμμένη μεταμφίεση της βαθιά ριζωμένης προσκόλλησης της ευρωπαϊκής ηπείρου με την εθνική ταυτότητα και τη ζηλόφθονη υπεράσπιση των οικονομικών προνομίων.

Τροφοδοτούμενα από την κοινωνική ανασφάλεια που προκλήθηκε από τρεις δεκαετίες νεοφιλελεύθερης μεταρρύθμισης και επτά χρόνια καπιταλιστικής κρίσης, τα μακροχρόνια αντιδραστικά συναισθήματα ξαναήρθαν εκδικητικά στην επιφάνεια όπως δείχνουν η άνοδος της ισλαμοφοβικής δεξιάς και η αναβίωση φασιστικών και νεοφασιστικών κινημάτων σε όλη την ήπειρο: της Pegida στη Γερμανία, του Jobbik στην Ουγγαρία, της Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία, του Γκερτ Βίλντερς στην Ολλανδία και της Χρυσής Αυγής στην Ελλάδα.

Περιττό να πούμε ότι οι ίδιοι οι πρόσφυγες δεν προκαλούν αυτή την πολιτική παράλυση. Η άφιξη πάρα πολλών εκτοπισμένων απλά αποκάλυψε την βαθιά σήψη στην καρδιά της Ένωσης. Αν κάτι ή κάποιος έχει φέρει την ΕΕ σ’ αυτό το οριακό σημείο, αυτός είναι η απόλυτη ανικανότητα της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών και η απόλυτη απροθυμία των εθνικών πολιτικών ελίτ να ηγηθούν ηθικά και να αντιμετωπίσουν την κρίση με ανθρώπινο και πολιτικά υπεύθυνο τρόπο.

Ενώ το μάντρωμα της Ελλάδας θα ικανοποιήσει αναμφίβολα σκληροπυρηνικούς όπως τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, τον ισχυρό Γερμανό υπουργό Οικονομικών ο οποίος ασκεί εδώ και καιρό πιέσεις για αποκλεισμό της Ελλάδας από τη νομισματική ένωση με την ελπίδα της οικοδόμησης μιας πιο στενά δεμένης Kerneuropa[1], οποιαδήποτε απόφαση για την εκ νέου ανέγερση εθνικών συνόρων είναι πιθανό να μετατραπεί σε μπούμερανγκ στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον, για τον πολύ απλό λόγο ότι αδυνατεί να αντιμετωπίσει τα βαθύτερα αίτια της προσφυγικής κρίσης αφενός, και της διάλυσης των βάσεων του οικοδομήματος της ΕΕ από την άλλη.

Στην πραγματικότητα, η χαλαρή αποκοπή της Ελλάδας θα διαλύσει τη συγκολλητική ουσία που κάποτε συγκρατούσε το ιδανικό της ενωμένης Ευρώπης: την έννοια (ή μάλλον την ψευδαίσθηση) της διεθνούς αλληλεγγύης και λαϊκής υποστήριξης για τη διαδικασία ένταξης. Καμιά δέσμη κανόνων ή αποκλεισμών δεν μπορεί να αντικαταστήσει την εύθραυστη παγκόσμια ειρήνη και την κοινωνική συναίνεση γύρω από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα που ο Σόιμπλε και οι σκληροπυρηνικοί συνάδελφοί του πασχίζουν να καταστρέψουν με την αντιδραστική απάντησή τους στην σοβαρότερη υπαρξιακή κρίση που έχει αντιμετωπίσει η ΕΕ ως τώρα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση απομόνωσε την εθνικιστική δεξιά πριν από χρόνια. Τώρα απομονώνει και την τελευταία κοινωνική συλλογικότητα που απέμεινε: τους προοδευτικούς και τους διεθνιστές.

Μόνο η έμπρακτη αλληλεγγύη προς τους πρόσφυγες και την περιφέρεια μπορεί να σώσει το αξιόλογο ιδανικό μιας ενωμένης και ανοιχτής Ευρώπης. Αν μου επιτρέπεται η έκφραση, το μάντρωμα της Ελλάδας θα αποδειχθεί πως είναι το σχοινί με το οποίο θα κρεμαστεί η ίδια η Ένωση.
 


Ο Jerome Roos είναι ο ιδρυτής και εκδότης του περιοδικού ROAR και κάτοχος Διδακτορικού στην Διεθνή Πολιτική Οικονομία στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο.

Πηγή: telesurtv.net

Μετάφραση – Επιμέλεια: Παναγιώτης Ζαβουδάκης


[1] Kerneuropa στα γερμανικά σημαίνει «Πυρήνας της Ευρώπης». Αναφέρεται στο μοντέλο της Ευρώπης των δύο ταχυτήτων σύμφωνα με το οποίο μια ομάδα κρατών μελών της ΕΈ (ο «πυρήνας») θα δεσμεύεται από ένα ισχυρότερο νομοθετικό πλαίσιο ενώ οι υπόλοιπες χώρες θα διατηρούν χαλαρότερους δεσμούς τόσο μεταξύ τους όσο και με τον πυρήνα. Προτάσεις για την Ευρώπη των δύο ταχυτήτων στο εσωτερικό της ΕΕ χρονολογούνται από τη δεκαετία του 1980 και έκτοτε σε διάφορες μεταρρυθμίσεις της Συνθήκης της ΕΕ το θέμα επανειλημμένα. Πρακτικές εφαρμογές της θεωρίας αυτής αποτελούν η συμφωνία Σένγκεν, η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Νομισματική Ένωση και η συμφωνία για την κοινωνική πολιτική (Κοινωνικό Πρωτόκολλο) όπου δε συμμετέχουν ισότιμα όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ.

πηγη: ergatikosagwnas.gr

Ετικέτες

panagopoulos-300x177.png

«Η χώρα να είναι συνεπής στις δημοσιονομικές υποχρεώσεις της»! Αυτό δήλωσε μεταξύ άλλων ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γ. Παναγόπουλος μετά τη συνάντηση που είχε με τον πρόεδρο της ΝΔ, Κ. Μητσοτάκη, και τη συζήτησή τους σχετικά με το ασφαλιστικό. Το μόνο που ζήτησε από τον… ταλιμπάν του νεοφιλελευθερισμού και οπαδό του «τρίτου πυλώνα ασφάλισης» δηλαδή των αρπαχτικών της ιδιωτικής ασφάλισης, ήταν «να προωθήσει τη θέση να αποσυρθεί το νομοσχέδιο» αλλά και «να καθίσουμε να κάνουμε έναν εκτεταμένο κοινωνικό και πολιτικό διάλογο, ώστε να βρούμε τις μεταρρυθμίσεις εκείνες που θα κάνουν το σύστημα και βιώσιμο και κοινωνικά αποτελεσματικό».

Κανέναν εργατικό αγώνα δε θέλει να κάνει η αστικοποιημένη ηγεσία της ΓΣΕΕ, η οποία ακόμα και σήμερα, με το τρίτο μνημόνιο σε πλήρη εξέλιξη και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να ετοιμάζεται να αρπάξει τις συντάξεις, το μόνο που ζητά είναι… μεταρρυθμίσεις αλλά και με τακτοποιημένο το ληστρικό και χιλιοπληρωμένο χρέος στους τοκογλύφους ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ. H «YES EE» έχει επιλέξει στρατόπεδο, πλάι στον ΣΕΒ και τους άλλους εργοδοτικούς φορείς, ενάντια στα εργατικά συμφέροντα, στηρίζοντας στρατηγικά και αυτή την κυβέρνηση, που κάνει τα πάντα για να αποπληρώνονται οι «υποχρεώσεις» της χώρας προς τους δανειστές.

Η συγκρότηση ενός μαζικού ανεξάρτητου εργατικού κέντρου αγώνα με την συμμετοχή δεκάδων πρωτοβάθμιων σωματείων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, και εργατικών συλλογικοτήτων και επιτροπών αγώνα από την «συνδικαλιστική έρημο» του ιδιωτικού τομέα, είναι επιτακτική ανάγκη. Και σε αυτή την ανάγκη οφείλει να ανταποκριθεί κάθε μαχόμενος αγωνιστής και ταξική εργατική συσπείρωση, μπροστά στην κρίσιμη αναμέτρηση των επόμενων ημερών, και την αγωνιστική απεργιακή κλιμάκωση για να μην τολμήσει η κυβέρνηση να φέρει στη βουλή σε μορφή νομοσχεδίου το έκτρωμα Κατρούγκαλου…

Δ.Σ.

πηγη: pandiera.gr

Ετικέτες

asfalistikoi_pinakes.jpg

Ένα ακόμα μνημείο ταξικής μεροληψίας αποτελεί η «βελτιωμένη» πρόταση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για το ασφαλιστικό των αυτοαπασχολούμενων του ΕΤΑΑ (δεν περιλαμβάνεται ο ΟΑΕΕ). Είχαν προηγηθεί κι άλλες «βελτιώσεις», που όμως δεν στάθηκαν ικανές να κάμψουν τις αντιδράσεις.

Τώρα η κυβέρνηση για να κάνει πιο εύπεπτο το τερατούργημα της, δίνει μεταβατική περίοδο τριετούς «προσαρμογής». Η «ταξική μεροληψία» της διατηρεί τις εξοντωτικές εισφορές χωρίς την τριετή έκπτωση για εκείνους που έχουν εισόδημα κάτω των 7.033 ευρώ. Παρά τις όποιες προσωρινές «εκπτώσεις» η κυβερνητική πρόταση διατηρεί τον αντιλαϊκό της χαρακτήρα που πετά εκτός επαγγέλματος όσους αδυνατούν να πληρώσουν και αυξάνει την μαύρη εργασία

Ο Υπουργός Εργασίας Γ. Κατρούγκαλος δεν διστάζει να δώσει ακόμα και πλαστά στοιχεία προκειμένου να υποστηρίξει το κυβερνητικό προσχέδιο (πχ αναφέρονται μόνο 27.739 μηχανικούς ενώ οι αυτοαπασχολούμενοι, ελεύθεροι επαγγελματίες, άνεργοι και εργαζόμενοι με μπλοκάκι είναι πάνω από 70000).

Η «βελτιωμένη» πρόταση Κατρούγαλου απογειώνεται όταν φτάνει στο σημείο να προτείνει την ίδρυση «επαγγελματικών ταμείων» -πρόταση την οποία έχουν κάνει και οι «επιστημονικοί φορείς»- δηλαδή την ιδιωτικοποίηση της ασφάλισης.

Επειδή δεν τους επιτρέπουμε μας να εξαπατούν, παρουσιάζουμε πίνακες με τα ποσά των επιβαρύνσεων από την ασφάλιση και την φορολογία καθώς και τι μένει στο τέλος στην τσέπη του ασφαλισμένου.

Πίνακας 1: Ασφαλιστικές εισφορές (άνω πενταετίας) και φόροι μετά την παρέλευση της περιόδου «προσαρμογής το 2020, μετά την συμπλήρωση 5ετίας

Πίνακας 2: Ασφαλιστικές εισφορές (άνω πενταετίας) και φόροι από το 2017 έως το 2019, μετά την συμπλήρωση 5ετίας (αφορά μόνο το ΕΤΑΑ και όχι τον ΟΑΕΕ)

phg

πηγη: pandiera.gr

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή