Σήμερα: 21/09/2020
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

boston.jpg

Περίπου 40.000 άνθρωποι, σύμφωνα με την αστυνομία, διαδήλωσαν χθες, κατά του ρατσισμού στη Βοστόνη, ενώ η ατμόσφαιρα παραμένει τεταμένη στις ΗΠΑ μία εβδομάδα μετά τις ταραχές στο Σάρλτοσβιλ και τις δηλώσεις Τραμπ που ακολούθησαν. 

Οι αντιφασίστες, που κρατούσαν πανό που έγραφαν «Δεν υπάρχει θέση για το μίσος» και «γυρίστε σπίτια σας, ναζί», καταγγέλλοντας τους νεοναζί και την Κου Κλουξ Κλαν, συγκεντρώθηκαν στο κέντρο της Βοστόνης, σε κοντινή απόσταση από την πορεία των ακροδεξιών. 

Στην «απέναντι όχθη», στη συγκέντρωση των ακροδεξιών δεν ήταν παρά μερικές δεκάδες, παρά τις υψηλές προσδοκίες των διοργανωτών. 

Οι αστυνομικές δυνάμεις είχαν αναπτυχθεί από νωρίς προκειμένου να αποφευχθούν συγκρούσεις μεταξύ των συμμετεχόντων στις δύο συγκεντρώσεις.

Όταν οι αστυνομικοί επενέβησαν ώστε να εξασφαλίσουν την ήρεμη αποχώρηση των ακροδεξιών ξέσπασαν αψιμαχίες με τους αντιφασίστες.

Οι αντιφασίστες που πλησίασαν απωθήθηκαν βίαια από αστυνομικούς, οι οποίοι έκαναν χρήση γκλομπς και άλλων μέσων καταστολής.

Ορισμένοι από τους διαδηλωτές στράφηκαν εναντίον των αστυνομικών τους οποίους κατηγόρησαν ότι υπερασπίζονται τους ναζί, σύμφωνα με φωτογράφο του Γαλλικού Πρακτορείου. 

Όπως έγραψε η εφημερίδα Boston Globe, 20 διαδηλωτές συνελήφθησαν. 

Σημειώνεται ότι για τη συγκέντρωση των ακροδεξιών, οι δημοτικές αρχές είχαν επιβάλει πολύ αυστηρούς όρους και περιορισμένη διάρκεια δύο ωρών. 

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, που έχει βρεθεί στο στόχαστρο σφοδρών επικρίσεων γιατί δεν καταδίκασε ευθέως τους νεοναζί στο Σάρλοτσβιλ, αντέδρασε στις εικόνες των συμπλοκών και ανάρτησε το εξής μήνυμα στο Twitter: «Φαίνεται πως υπάρχουν πολλοί ταραχοποιοί (που στρέφονται) κατά της αστυνομίας στη Βοστόνη. Οι αστυνομικοί φάνηκαν σκληροί και ικανοί. Ευχαριστώ».

Τόσο ο επικεφαλής της αστυνομίας, όσο και ο δημοκρατικός δήμαρχος Μάρτι Ουόλς εξέφρασαν την ανακούφισή τους διότι αποφεύχθηκε το επίπεδο της βίας που ξέσπασε στη Σάρλοτσβιλ το περασμένο Σαββατοκύριακο που κατέληξε στη δολοφονία μίας γυναίκας και τον τραυματισμό άλλων 19 ανθρώπων από νεοναζί που έπεσε με το αυτοκίνητο του σε συγκεντρωμένους αντιφασίστες.

Πηγή: tvxs.gr

 

Ετικέτες

ilikiomenos.jpg

Στο στόχαστρο περισσότεροι από 3 εκατ. ασφαλισμένοι

Αυξήσεις εισφορών σε αγρότες, επαγγελματίες και επιστήμονες, αυξήσεις ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, μείωση ή κατάργηση ΕΚΑΣ για χαμηλοσυνταξιούχους και «ψαλίδι» στο ΕΦΑΠΑΞ είναι μόνο μερικά από τα μέτρα που μπαίνουν σε ισχύ με το ασφαλιστικό-τέρας από 1/1/2018.

Πιο συγκεκριμένα, έρχονται έντεκα μέτρα-σοκ που περιλαμβάνουν, αυξήσεις εισφορών από 14,2% ως 21,4% σε αγρότες, επαγγελματίες και επιστήμονες, αύξηση ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης ως και 2 έτη για μισθωτούς ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, νέα μείωση-κατάργηση του ΕΚΑΣ για 180.000 χαμηλοσυνταξιούχους, ψαλίδι ως 6% στα εφάπαξ αλλά και μεγάλες περικοπές σε κύριες και επικουρικές συντάξεις παλιές και νέες.

Όπως αναφέρει ο «Ελεύθερος Τύπος» οι 11 αλλαγές-σοκ δρομολογούνται στο «καυτό» δωδεκάμηνο που ξεκινά από την 1/1/2018 και έρχονται μέσα από ψηφισμένες ρυθμίσεις των νόμων 4472/2017, 4387/2016 καθώς και του νόμου 4336/2015. Η εφαρμογή τους επηρεάζει την τσέπη άνω των 3 εκατ. ασφαλισμένων και συνταξιούχων. Τα μέτρα αυτά μάλιστα, πρόκειται να ενεργοποιηθούν πριν ακόμη ξεδιπλωθούν οι νέες απαιτήσεις της τρόικας στην τρίτη αξιολόγηση που ξεκινά στα τέλη Σεπτεμβρίου.

Οι 11 αλλαγές που έρχονται από την 1/1/2018 στο ασφαλιστικό με τους μνημονιακούς νόμους που ψήφισε η κυβέρνηση Τσίπρα αείναι οι εξής:

1) Κλειδώνει ο τελικός επανυπολογισμός 2,5 εκατομμυρίων παλαιών κύριων και επικουρικών συντάξεων. Όλες οι συντάξεις που καταβάλλονταν ως τις 12/5/2016 (συντάξεις προ νόμου Κατρούγκαλου) επανυπολογίζονται και χωρίζονται σε εθνική και ανταποδοτική σύνταξη. Οι παλαιοί συνταξιούχοι θα δουν μέσα στο 2018 στα ενημερωτικά τους σημειώματα νέα ποσά σύνταξης. Στην κύρια σύνταξη ένα τμήμα θα είναι η εθνική σύνταξη, το πλήρες ποσό της οποίας, ανάλογα με τα έτη ασφάλισης, κυμαίνεται από 345,6 ευρώ ως 384 ευρώ, και ένα τμήμα θα είναι η σύνταξη βάσει εισφορών και ετών ασφάλισης που είχαν όταν συνταξιοδοτήθηκαν, που θα είναι η λεγόμενη ανταποδοτική σύνταξη. Ο επανυπολογισμός βγάζει κατά κανόνα μικρότερη σύνταξη. Μέχρι το τέλος του 2018 οι συνταξιούχοι θα εξακολουθήσουν να λαμβάνουν τις ίδιες αποδοχές, παίρνοντας και την προσωπική διαφορά-μείωση που βγάζει ο επανυπολογισμός. Από 1/1/2019 η προσωπική διαφορά καταργείται, αλλά οι μειώσεις θα έχουν ταβάνι το 18%. Όσοι δηλαδή δουν ότι η νέα τους σύνταξη έχει μείωση 22% θα έχουν περικοπή μέχρι 18% την 1/1/2019, ενώ όσοι έχουν μείωση 17%, δηλαδή κάτω από το πλαφόν, θα λαμβάνουν τη σύνταξη με μείωση 17%. Το υπόλοιπο ποσοστό της περικοπής δεν «ξεχνιέται» και ανά πάσα στιγμή μπορεί το πλαφόν να γίνει 20% ή 25% αντί 18%, εφόσον κριθεί από την τρόικα ότι το πλεόνασμα του 2018 αλλά και του 2019 δεν βγαίνει στο 3,5% του ΑΕΠ αλλά πολύ μικρότερο! Tις μεγαλύτερες μειώσεις, που φτάνουν στο 40%, έχουν οι συνταξιούχοι του ΟΑΕΕ-ΤΕΒΕ. Στο Δημόσιο οι μειώσεις φτάνουν στο 23%, στο ΙΚΑ ως και το 25% στο ΝΑΤ ως το 22% ενώ για τους συνταξιούχους ΔΕΚΟ και Τραπεζών οι περικοπές λόγω επανυπολογισμού φτάνουν και στο 30%, ιδίως για τις γυναίκες με 25ετία.

2) Έρχεται μεγαλύτερη μείωση συντάξεων για τους ασφαλισμένους που θα κάνουν αίτηση μέσα το 2018 γιατί μπαίνει ακόμη ένα μνημονιακό έτος με χαμηλές αποδοχές στο μέσο όρο των μισθών υπολογισμού της σύνταξης από το 2002 και μετά. Οι νέες συντάξεις υπολογίζονται ως προς το ανταποδοτικό ποσό, με βάση το μέσο όρο μηνιαίων μικτών αποδοχών από το 2002 και μετά. Στο διάστημα αυτό μεσολαβούν και τα χρόνια των Μνημονίων (από το 2010 και μετά) που οι μισθοί έχουν υποχωρήσει ως και 40% σε πολλούς κλάδους της οικονομίας. Είναι προτιμότερο να φύγει κανείς με σύνταξη φέτος παρά το 2018 ή το 2019. Εργαζόμενος που βγήκε στη σύνταξη το 2017 με μέσο όρο αποδοχών 1.100 ευρώ και 35 έτη θα πάρει 371,91 ευρώ ανταποδοτική σύνταξη και 384 ευρώ από την εθνική, δηλαδή 755,91 ευρώ. Με μια μείωση μισθού και αίτηση το 2018 ο μέσος όρος αποδοχών μπορεί να βγει στα 1.000 ευρώ, οπότε αυτομάτως με τα 35 χρόνια θα πάρει 338 ευρώ ανταποδοτική και 384 ευρώ εθνική, δηλαδή 722 ευρώ τελική σύνταξη. Το 2019 θα είναι ακόμη λιγότερα και το 2020 ακόμη πιο κάτω.

3) Μειώνεται η «προστασία» που προβλέπει ο νόμος 4387 για τις περικοπές στις νέες συντάξεις που υπερβαίνουν το 20%. Για όσους κάνουν αίτηση και πάρουν σύνταξη με μείωση άνω του 20% το 2018 θα χρεώνεται, βάσει νόμου, το 75% της περικοπής και το άλλο 25% θα παγώνει για ένα έτος. Δηλαδή αν η νέα σύνταξη έχει μείωση 25% σε σχέση με αυτή που θα έπαιρνε ο ασφαλισμένος με το παλιό σύστημα, η περικοπή που θα επιβάλλεται για το 2018 θα είναι 18,75%, (τα ¾ του 25%) ενώ από το 2019 θα χρεωθεί και το υπόλοιπο ¼ της μείωσης ώστε το συνολικό ποσοστό της μείωσης να είναι 25%. Η διαφορά με το 2017 είναι ότι όσοι συνταξιοδοτηθούν φέτος έχουν μεγαλύτερη προστασία, καθώς αντί για 25% θα χρεωθούν με μείωση 16,67% (τα 2/3 από τη συνολική μείωση), ενώ με αίτηση το 2016 η προστασία ήταν μεγαλύτερη, καθώς χρεώνεται η μισή μείωση, δηλαδή 12,5% αντί 25%. Οι εν λόγω διατάξεις για την προστασία από μειώσεις ισχύουν ως το τέλος του 2018.


Πηγή: newsbomb.gr
Ετικέτες

ssetoinfw12.jpg

«Το μόνο που χρειάζεται ένα δάσος που έχει καεί είναι προστασία», σημείωσε, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων «Πρακτορείο 104,9 FM», ο επί σειρά ετών ερευνητής του Ινστιτούτου Δασικών Ερευνών σε θέματα αποκατάστασης δασικών εκτάσεων, Παύλος Κωνσταντινίδης.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, σημείωσε ο κ. Κωνσταντινίδης, οι δράσεις καλό είναι να σχεδιάζονται με ιδιαίτερη προσοχή καθώς επιστημονικά δεν κρίνεται αναγκαίο «ούτε έξοδα να γίνονται ούτε άνθρωποι να κινηθούν σε έναν τομέα που δεν είναι της αρμοδιότητάς τους, ενώ και οι πολίτες δεν θα πρέπει να πιέζουν τις αρχές για γρήγορες κινήσεις αποκατάστασης που είναι συχνά χωρίς μελέτη, αποσπασματικές και οδηγούν σε μεγαλύτερη ζημιά από ότι προκαλεί η ίδια η φωτιά».

Κάθε δάσος, ύστερα από μια πυρκαγιά «είναι μεν καμένο αλλά δεν είναι νεκρό», τόνισε ο κ. Κωνσταντινίδης για να συμπληρώσει πως «πριν από την εμφάνιση του ανθρώπου και τη δραστηριότητά του, τα δάση καίγονταν κάθε 100 με 120 χρόνια, ενώ σήμερα με την εμφάνιση του ανθρώπου αλλά κυρίως και με το ότι κατοικούμε πλέον πολύ κοντά στα δάση, οι πυρκαγιές έχουν μικρύνει τα διαστήματά τους και έτσι έχουμε πυρκαγιές πολύ συχνότερα καθώς εμφανίζονται δύο αλλά και τρεις φορές μέσα σε έναν αιώνα, κάτι που το δάσος μπορεί να αντιμετωπίσει».

«Το κάθε δάσος έχει ένα πολύ μεγάλο αριθμό αναγεννητικών δυνάμεων», επισήμανε ο κ. Κωνσταντινίδης και εξήγησε: «Σε κάθε δάσος με πεύκα υπάρχουν εκατομμύρια κουκουνάρια που μετά τη φωτιά θα ανοίξουν και θα σκορπιστούν ώστε να γεννηθούν εκ νέου τα πεύκα, ενώ ταυτόχρονα κάθε θάμνος κρύβει επίσης εκατομμύρια οφθαλμούς κάτω από τη γη ώστε σε περίπτωση πυρκαγιάς να μην καταστραφεί αλλά να δώσει νέα παραβλαστήματα».

«Η φύση», συμπλήρωσε, «έχει αυτή τη στιγμή όλους τους μηχανισμούς ώστε να ανταποκριθεί σε αυτό που της έχει συμβεί, ενώ ένα δάσος που έχει καεί θα βελτιώνεται συνεχώς στο επόμενο διάστημα καθώς θα επικρατήσουν τα πιο υγιή δέντρα στην περιοχή και αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να έχουμε ένα καλύτερο δάσος (σ.σ. συγκριτικά με ένα δάσος στο οποίο θα έχουν γίνει παρεμβάσεις)».

Κυριότερες δε αιτίες για τις περισσότερες δασικές πυρκαγιές είναι, σύμφωνα με τον κ. Κωσταντινίδη, αφενός οι εμπρησμοί, όπου αυτό είναι γεγονός, και αφετέρου η ανθρώπινη δραστηριότητα καθώς υπάρχει η αμέλεια των ανθρώπων, «αμέλεια που οδηγείται από την άγνοια καθώς συζητώντας μόνο για τη δράση των εμπρηστών καταλήγουμε να δημιουργήσουμε μια κοινωνία που έχει την αίσθηση πως δεν έχει μερίδιο ευθύνης όταν επί παραδείγματι θα πετάξει το τσιγάρο, θα ανάψει μια ψησταριά κ.ο.κ».

Τι δείχνει η επιστημονική έρευνα και η εμπειρία

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της εξέλιξης ενός δάσους που κάηκε και στο οποίο έχουν υπάρξει παρεμβάσεις σε σημεία είναι, σύμφωνα με τον Έλληνα ειδικό ερευνητή, το περιαστικό δάσος του Σέιχ Σου της Θεσσαλονίκης μετά την καταστροφική πυρκαγιά του 1997. «Στη Θεσσαλονίκη μπήκαν 100.000 φυτά, από τα οποία σήμερα δεν υπάρχει κανένα και σήμερα το δάσος διαθέτει τα πεύκα που είχε πριν από τη φωτιά, διαθέτει πεύκα σε ιδιαίτερα καλή κατάσταση υγείας, χωρίς κάμπιες, αρρώστιες και με την πυκνότητα που πρέπει να τα διαθέτει, που χρειάζεται κανονικά το συγκεκριμένο δάσος», επισήμανε.

Άκρως επισφαλής η δόμηση μέσα και κοντά σε δάσος

Σύμφωνα με τον κ. Κωσταντινίδη, σημαντικός είναι και ο ρόλος των πολιτών σε ό,τι αφορά τις επιλογές δόμησης, αφού θα πρέπει ταυτόχρονα με τις όποιες άλλες δράσεις αποφασιστούν στο επόμενο διάστημα, αυτοί να διδαχθούν για το πώς θα ζουν μέσα ή κοντά στο δάσος: «Ο καθένας που πάει να κατοικήσει μέσα ή κοντά στο δάσος θα πρέπει να ξέρει πως είναι πιο επικίνδυνο να ζει σε αυτή την περιοχή, τουτέστιν κοντά σε ένα δάσος, παρά στον δεύτερο ή τρίτο όροφο μιας πολυκατοικίας με βενζινάδικο».

Πηγή: newsbeast.gr

Ετικέτες

oaed.jpg

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 η βαθμιαία αύξηση της ανεργίας σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο οδήγησε δυστυχώς, μεταξύ των άλλων, το συμβούλιο αρχηγών των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, σ’ ένα περιβάλλον μονεταριστικών και νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων, στην απόφαση αλλαγής του ορισμού της ανεργίας, υποδεικνύοντας έκτοτε στην Eurostat και στις στατιστικές υπηρεσίες των κρατών-μελών ότι η ενεργή συμμετοχή στην αγορά εργασίας (1 ώρα αντί 15 ώρες που ήταν στον προγενέστερο ορισμό κατά την προηγούμενη εβδομάδα πριν από τη διεξαγωγή της έρευνας εργατικού δυναμικού) θα θεωρείται πλέον ως απασχόληση και όχι ως ανεργία.

Η σοβαρή αυτή εννοιολογική και στατιστική ανατροπή στον ορισμό της ανεργίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, κάτω από την επίδραση των νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων, αποτέλεσε ουσιαστικά το έναυσμα προσανατολισμού των ασκούμενων πολιτικών στην κατεύθυνση μείωσης του αριθμού των δικαιούχων επιδόματος ανεργίας, περιορισμού του χρόνου επιδότησης των ανέργων, μείωσης του επιδόματος ανεργίας και μείωσης των αντίστοιχων κοινωνικών δαπανών.

Παράλληλα στις ασκούμενες πολιτικές καταπολέμησης της ανεργίας επικράτησαν έκτοτε και επικρατούν στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης οι έννοιες της «ευελιξίας» και της «απελευθέρωσης» της αγοράς εργασίας και γενικότερα της οικονομίας.

Θεμελιακό υπόβαθρο αυτών των εννοιών καθώς και των ασκούμενων πολιτικών στα κράτη-μέλη αποτέλεσε και αποτελεί η αντίληψη ότι το πρόβλημα της ανεργίας δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί παρά μόνο με τη γενικευμένη ευελιξία της αγοράς εργασίας με την έννοια: α) της μείωσης των μισθών και του εισοδήματος, β) της επέκτασης των ευέλικτων μορφών απασχόλησης, γ) της διάρκειας του χρόνου εργασίας, δ) του τρόπου και του χρόνου καταβολής των αμοιβών εργασίας, ε) της επέκτασης των επιχειρησιακών και ατομικών συμβάσεων εργασίας σε βάρος των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, στ) του περιορισμού του χρόνου ασφάλισης, ζ) της ανασφάλειας και της αβεβαιότητας στην εργασία κ.λ.π., προκειμένου να μειωθεί σημαντικά το μισθολογικό και μη μισθολογικό κόστος εργασίας, να αρθούν οι περιορισμοί των απολύσεων, να βελτιωθεί το επίπεδο ανταγωνιστικότητας και να μειωθεί η ανεργία με την αύξηση των θέσεων εργασίας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι τάσεις αυτές που σημειώθηκαν τις τελευταίες τρεις δεκαετίες στην αγορά εργασίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης και των κρατών-μελών, ιδιαίτερα κατά την τρέχουσα δεκαετία, έχουν μετεξελιχθεί σε συστατικά χαρακτηριστικά τα οποία προσιδιάζουν με συνθήκες ασιατοποίησης ή ειδικής οικονομικής ζώνης της αγοράς εργασίας στις ευρωπαϊκές χώρες.

Με άλλα λόγια, η παρατήρηση αυτή σημαίνει ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση και τα κράτη-μέλη θεωρούσαν και θεωρούν λανθασμένα ότι η ανεργία οφείλεται στην ανελαστικότητα των μισθών και στην ακαμψία της αγοράς εργασίας.

Ετσι στις συντελούμενες δυσμενείς συνθήκες της αγοράς εργασίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση και στα κράτη-μέλη η ευελιξία, δηλαδή μεταξύ των άλλων η ανασφάλεια της απασχόλησης, όπως αποδεικνύεται εκ του αποτελέσματος ασκεί σοβαρή πίεση στους ανέργους και ιδιαίτερα στους νέους, να αποδεχτούν ως γέφυρα μετάβασης στην είσοδό τους στην αγορά εργασίας τη βραχυχρόνιας διάρκειας ευέλικτη απασχόληση, η οποία όμως στην πράξη της λειτουργίας της αγοράς εργασίας μετεξελίσσεται σε μόνιμης διάρκειας ευέλικτη, χαμηλά αμειβόμενη, αδήλωτη και ανασφάλιστη απασχόληση.

Στις συνθήκες αυτές παρατηρείται η ταυτόχρονη συρρίκνωση του ΑΕΠ με τη δημιουργία περισσότερων, αλλά χαμηλά αμειβόμενων θέσεων απασχόλησης.

Πιο συγκεκριμένα στην Ελλάδα η σημερινή δυσμενής και ευέλικτη πραγματικότητα της αγοράς εργασίας αναδεικνύει στην πράξη ότι η γενικευμένη (ποσοτικά και ποιοτικά) ευελιξία των μορφών απασχόλησης στη χώρα μας αποτελεί, μεταξύ των άλλων, ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, γεγονός που καθιστά την όποια ικανοποίηση από τη συμβολή της στην ποσοστιαία μείωση της ανεργίας φαινομενική, δεδομένου ότι στην παρατηρούμενη μείωση συμβάλλει και η μετανάστευση (450.000) Ελλήνων στο εξωτερικό καθώς και η μείωση (80.000 άτομα το 2016 και κατά τα επόμενα έτη) του πληθυσμού των παραγωγικών ηλικιών.

Ετσι σήμερα (Μάιος 2017) στην Ελλάδα η στατιστική ανεργία (ΕΛΣΤΑΤ, Αύγουστος 2017) βρίσκεται στο επίπεδο του 21,7% -1.035.192 άτομα- [η πραγματική ανεργία σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) είναι 31,5%)] και η μερική απασχόληση αποτελεί το 11,5% της συνολικής μισθωτής απασχόλησης, σημειώνοντας υπερδιπλασιασμό κατά την τελευταία δεκαετία, ενώ στην Ευρωπαϊκή Ενωση προσεγγίζει το 21%.

Ειδικά στην Ελλάδα αξίζει να σημειωθεί ότι σε έξι κλάδους αιχμής (βιομηχανία τροφίμων και ποτών, χονδρικό εμπόριο, λιανικό εμπόριο, καταλύματα, δραστηριότητες υπηρεσιών εστίασης, εκπαίδευση) της μερικής απασχόλησης στην Ελλάδα, σε σύνολο μισθωτής απασχόλησης 949.015 ατόμων, τα 794.451 άτομα εργάζονται με πλήρη απασχόληση και 154.474 άτομα (16,3%) εργάζονται με μερική απασχόληση, με τον μεγαλύτερο αριθμό να συγκεντρώνεται στο λιανικό εμπόριο, στην εστίαση και στα καταλύματα.

Παράλληλα η μερική απασχόληση αποτελεί το ήμισυ (50,3%-2016) των νέων προσλήψεων, η ανασφάλιστη εργασία αφορά 1 στους 5 εργαζόμενους και το 38% των εργαζομένων έχει αποδοχές χαμηλότερες ( 393 ευρώ μεικτά τον μήνα) από τον κατώτατο μισθό, με αποτέλεσμα, μεταξύ των άλλων, η συμβολή τους στα ελλείμματα της κοινωνικής ασφάλισης να είναι σημαντική (1,8 δισ. ευρώ κατά μέσο όρο τον χρόνο είναι το έλλειμμα που προκαλούν στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης η μερική και η εκ περιτροπής απασχόληση στην Ελλάδα), διαρκής και μόνιμη.

Με αφετηρία τα προαναφερόμενα δεδομένα της έκτασης των ευελιξιών της αγοράς εργασίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση και στην Ελλάδα, εκτιμάται ότι η προοπτική τους διαγράφεται αυξητική ως στρατηγική επιλογής χαμηλού κόστους εργασίας και υψηλών ανισοτήτων, με τη λανθασμένη προσδοκία, όπως προκύπτει μέχρι σήμερα εκ του αποτελέσματος, της βελτίωσης του επιπέδου ανταγωνιστικότητας, της ποσοστιαίας μείωσης της ανεργίας και της αύξησης της απασχόλησης στην ευρωπαϊκή και την ελληνική οικονομία.

* ομότ. καθηγητή Παντείου Πανεπιστημίου

** υποψ. διδάκτορα Παντείου Πανεπιστημίου

Πηγή: efsyn.gr

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή