Σήμερα: 25/09/2020
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

tornxarv2.jpg

Ο τυφώνας Χάρβεϊ και οι πρωτοφανείς καταιγίδες που τον ακολούθησαν εξακολουθούν να πλήττουν την πολιτεία του Τέξας, προκαλώντας τεράστιες καταστροφές. Οι μετεωρολόγοι δεν προβλέπουν άμεσα βελτίωση του καιρού στην πολιτεία του αμερικανικού νότου. Ποια όμως είναι η σχέση του με την κλιματική αλλαγή; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι πολύπλοκη, αναφέρει σε συνέντευξή του στη DW o Άντριου Κινγκ, κλιματολόγος με ειδίκευση στη μελέτη ακραίων καιρικών φαινομένων από το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης.

«Είναι δύσκολο να στοιχειοθετηθεί η σύνδεση ενός τυφώνα ή μιας σφοδρής καταιγίδας με την κλιματική αλλαγή λόγω υπερθέρμανσης του πλανήτη. Οι τροπικές βροχοπτώσεις μιας τόσο μεγάλης έντασης συμβαίνουν συχνά στη φύση. Από την άλλη έχει παρατηρηθεί ότι υπάρχει μια αυξητική τάση ως προς τη συχνότητα και την έντασή τους στη λεκάνη του Βόρειου Ατλαντικού. Και σε αυτή την τάση πιθανώς συντελούν και παράγοντες που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή», εκτιμά ο Άντριου Κινγκ. Ωστόσο όπως επισημαίνει ο ειδικός είναι εξαιρετικά δύσκολο να καταγραφεί μαθηματικά το ποσοστό κατά το οποίο η κλιματική αλλαγή ευθύνεται για την εμφάνιση ακραίων φαινομένων όπως του τυφώνα Χάρβεϊ.

Δυσκολία στις προβλέψεις και στα τελικά συμπεράσματα

Σύμφωνα με τον Άντριου Κινγκ η εμφάνιση έντονων καταιγίδων σχετίζεται ως ένα βαθμό με την άνοδο της στάθμης της θάλασσας σε πολλές περιοχές του πλανήτη. «Γνωρίζουμε ότι σε πολλές περιοχές του κόσμου η στάθμη της θάλασσας ανεβαίνει. Αυτό σημαίνει ότι όταν ξεσπάει μια καταιγίδα, όπως στην περίπτωση του Χάρβεϊ ή ακόμη των μεγάλων τυφώνων Σάντι και Κατρίνα, τα λεγόμενα κύματα θύελλας, τα οποία προκαλούν πλημμύρες, κινούνται σε υψηλότερα επίπεδα επειδή και η στάθμη της θάλασσας ήδη έχει ανέλθει κατά πολύ.»

Όπως επισημαίνει όμως ο ίδιος, μολονότι σε άλλα ακραία καιρικά φαινόμενα - όπως οι πολύ υψηλές θερμοκρασίες σε συγκριμένες περιοχές- η δυνατότητα πρόβλεψης, μελέτης και αξιολόγησής τους είναι πιο εύκολη, δεν συμβαίνει το ίδιο και με τις έντονες καταιγίδες. Πιο συγκεκριμένα οι τροπικές καταιγίδες και τυφώνες συγκαταλέγονται στα πλέον δύσκολα ερευνητικά πεδία για τους κλιματολόγους, κι αυτό γιατί πρέπει να ληφθούν υπόψιν πολλοί και διαφορετικοί, αστάθμητοι παράγοντες. Τα σύγχρονα κλιματολογικά μοντέλα προσομοίωσης εξελίσσονται ταχύτατα, βελτιώνοντας τα ερευνητικά πορίσματα αναφορικά με τη σύνδεση της κλιματικής αλλαγής με ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως ο παρατεταμένος καύσωνας. Δεν ισχύει όμως το ίδιο και για κυκλώνες όπως ο Χάρβεϊ, εξηγεί ο Άντριου Κινγκ. Ένας άλλος λόγος που δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο την μελέτη αντίστοιχων φαινομένων είναι η έλλειψη περιοδικότητας στην εμφάνισή τους και η εξάρτησή τους από πολλές μεταβλητές.

Τι μπορούν όμως παρόλ' αυτά να κάνουν οι πόλεις που αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο; «Σε πόλεις όπως το Χιούστον μπορούμε να υιοθετήσουμε κάποιες μηχανολογικές λύσεις π.χ. να αυξήσουμε την απορροφητικότητα των αστικών επιφανειών. Ή να σταματήσουμε την πολεοδομική ανάπτυξη πόλεων που βρίσκονται σε ευαίσθητες περιοχές. Το Χιούστον είναι η δεύτερη πιο γοργά αναπτυσσόμενη πόλη των ΗΠΑ, αλλά ίσως τελικά αυτό να είναι λάθος. Ίσως θα έπρεπε να αναπτύξουμε πολεοδομικά άλλες πόλεις που δεν αντιμετωπίζουν τόσο μεγάλο κίνδυνο να πληγούν από ακραία καιρικά φαινόμενα» αναφέρει, τέλος, ο κλιματολόγος Άντριου Κινγκ, σύμφωνα με δημοσίευμα της deutsche welle.

Πηγή: newsbeast.gr

Ετικέτες

mme.jpg

Ζαλισμένοι από τον καλοκαιρινό ήλιο, επιστρέφουμε σιγά- σιγά στην «κανονικότητα», στην οποία φροντίζουν να μας τοποθετήσουν τα ακούραστα ΜΜΕ ιδιοκτησίας των «βαρόνων» και βαρονίσκων της ενημέρωσης, αυτών των …σπάνιων ανθρώπων, των ταγμένων να υπηρετούν με περισσή ανιδιοτέλεια το δημοκρατικό και συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην σφαιρική πληροφόρηση του λαού…

Αυτοί (οι βαρόνοι και οι προβεβλημένοι υπάλληλοι κολαούζοι τους) έχουν ετοιμάσει την θερμοκοιτίδα της αποχαύνωσης και προσφέρουν «πρώτη θέση -καναπέ» με ανεμπόδιστη θέα στον κόσμο της εικονικής πραγματικότητας των τηλεπαραθύρων. Ο στόχος τους σαφής και απλός: Ένας ακόμα χειμώνας είναι- δεν κρατάει και πολύ- θα μείνουν ακίνητα τα ζωντανά για άρμεγμα μέχρι να ξανασφίξουν οι ζέστες και οι καλοκαιρινές ψευδαισθήσεις.

Σ αυτόν τον κόσμο της εικονικής πραγματικότητας, τον οποίο σιγά σιγά αποδεχόμαστε ως αληθινό, βλέπουμε:

Πρώτο πλάνο, το συνέδριο των ανύπαρκτων και τελειωμένων κεντροαριστερών, όπου άλλοι ψάχνουν γέφυρα για να μετακινηθούν στη ΝΔ, και άλλοι βαρκούλα για να φτάσουν μέχρι το ΣΥΡΙΖΑ, μπας και βρουν καμιά καρεκλίτσα (για να προσφέρουν…)

Πλάνο δεύτερο,  ο παππούς- highlander της Καϊλή, που έδωσε ωστόσο αφορμή στο εβραϊκό συμβούλιο (άρθρο Μιώνη) να ρίξει δυο χοντρές σφαλιάρες στα ακροδεξιά κατακάθια που έχει μαζεμένα η… κεντροδεξιά του Κυριάκου.

Πλάνο τρίτο,  οι …εικονικές αντιπαραθέσεις αυτών που κυβερνούν και αυτών που θέλουν να κυβερνήσουν, για το ποιος είναι ικανότερος και ταχύτερος να πάει το γράμμα του μνημονίου.

Με άλλα λόγια η απουσία αντιπαράθεσης επί πολιτικών επιλογών, γεμίζει με ατέλειωτο ξεκατίνιασμα, το οποίο κρύβει με επιμέλεια το ολοφάνερο διπλό πρόσωπο του Ιανού, ή πιο απλά, ότι τα γουρούνια έχουν την ίδια μούρη και είναι αποφασισμένα να διεκδικούν το ρόλο του διαχειριστή/ επιστάτη της καταστροφής του τόπου για λογαριασμό των δανειστών.

Κατά τα λοιπά, απ αυτό το στημένο παιχνίδι, με σημαδεμένη τράπουλα, μεταξύ των σεσημασμένων χαρτοκλεφτών, που μας σερβίρουν τα media, απουσιάζει απόλυτα το οτιδήποτε έχει σχέση με αυτούς που τάχθηκαν να μας ενημερώνουν. Τους επιχειρηματίες –ανιδιοτελείς- του τύπου, παλιούς και νέους. Αυτή η συσκότιση δεν έχει να κάνει με το ποιόν τους, καθώς οι εντιμότατοι τούτοι κύριοι φροντίζουν να βγάζουν στη φόρα ο ένας τα άπλυτα του άλλου. Αυτή η δυσωδία ωστόσο, αξιοποιείται για να κρύψει το κοινό τους μυστικό, που δεν είναι άλλο από τους κοινά αποδεκτούς μεταξύ τους κανόνες λειτουργίας των mediaακών τους επιχειρήσεων και τη σκοπιμότητα της λειτουργίας τους.

Για τους παλιούς, τι να πει κανείς, πέρα απ το ότι ο καθένας τους χρωστά- και παρ όλα αυτά κυκλοφορεί και κάνει τη καλή ζωή του ατιμώρητα- σ’  όποιον μιλάει ελληνικά. Η ασυλία τους, προφανώς έχει να κάνει με υπηρεσίες που υπόγεια προσφέρουν, ή είχαν προσφέρει, δημιουργώντας τη σχέση αίματος (ομερτά) με την όποια πολιτική εξουσία.

Οι εν λόγω παλιοί, βούτηξαν όσα οι τράπεζες πρόσφεραν, ποιος ξέρει με τι είδους ανταλλάγματα, ως δάνεια για τις επιχειρήσεις τους, δημιουργώντας προσωπικές περιουσίες. Σήμερα, πάμπλουτοι, με επιχειρήσεις κουφάρια, εξακολουθούν να το παίζουν παράγοντες του δημόσιου βίου, στην πλάτη απλήρωτων ή υπαμειβόμενων εργαζομένων, και να κουνούν το δάχτυλο, όπου και όταν τους παίρνει, συμβάλλοντας στην οικοδόμηση της πεποίθησης ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε» και πως τώρα «δεν υπάρχει άλλος δρόμος» από το «σκάστε κορόιδα»…

Όσο για τους νέους βαρόνους; Αυτοί ακόμα δεν έχουν προλάβει να χρωστούν, προς το παρόν αρπάζουν (ελεύθερα βαρών) τζάμπα μετοχές εκδοτικά συγκροτήματα, κάνουν συμφωνίες κάτω από το τραπέζι και διαλέγουν με ποιο από τα κόμματα εξουσίας θα διασυνδεθούν και θα υποστηρίξουν, με το αζημίωτο προφανώς.

Ήδη τα γραφεία των κομμάτων υποδεικνύουν δημοσιογράφους, οι οποίοι είναι άξιοι και ικανοί να κάνουν την δουλειά για τα νέα αφεντικά. Ήδη οι γαλέρες γεμίζουν από τους πεινασμένους και φοβισμένους κωπηλάτες- είλωτες του πάλαι ποτέ ένδοξου (καθότι η σαπίλα δεν είχε βγει στον αφρό) επαγγέλματος. Η «μαφία» του κυκλώματος της «ενημέρωσης» λειτουργεί όπως και στο παρελθόν, με μια ωστόσο σημαντική διαφορά,  απροκάλυπτα.

Στην εποχή μας- και με τόσο πια survivor στη μάπα- τα προσχήματα περιττεύουν, όπως έχει διδάξει και η επιβράβευση της πολιτικής απάτης των ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, που εύκολα ξεπούλησαν ότι προεκλογικά υποσχέθηκαν, για χάρη του εφικτού, δηλαδή της παραμονής της χώρας στο ευρώ και των τρυφερών τους οπίσθιων στις καρέκλες της εξουσίας…

Και καθώς η πολιτική διδάσκει, ο απροσχημάτιστος καιροσκοπισμός και η  ιδιοτέλεια αποτελούν το μάθημα που συστηματικά προσφέρουν καθημερινά κάθε ώρα και στιγμή τα media κατ αρχήν με το απροκάλυπτο πατρονάρισμά τους είτε από την κυβέρνηση είτε από την αξιωματική αντιπολίτευση είτε από την τρόικα είτε από όποιο οικονομικό κέντρο εξουσίας έχουν επιλέξει να διασυνδεθούν.

Σ αυτό το ζοφερό περιβάλλον, το οποίο, θεσμοθετημένα πια, επεκτείνεται πέραν του επόμενου μισού αιώνα, όπως ορίζουν τα συμφωνηθέντα γιγαντιαία πρωτογενή πλεονάσματα, τα οποία θα επιτευχθούν με την αφαίμαξη των εργαζομένων και το ξεπούλημα των πάντων, όσων έχουν απομείνει από τη δημόσια περιουσία, τα ΜΜΕ (η ιδιοκτησία και οι κολαούζοι επιτελείς τους) θα παίξουν το παιχνίδι που πάντα έπαιζαν: της διαχείρισης/ διαμόρφωσης της κοινής γνώμης.

Στο παρελθόν, τα media προπαγάνδιζαν την ισχυρή Ελλάδα του χρηματιστηρίου, των ολυμπιακών αγώνων και των… εύρωστων τραπεζών, που σε κυνήγαγαν για να σε δανείσουν, για να …προκόψεις. Σήμερα ο ρόλος των media είναι η προπαγάνδα της υποταγής για μια Ελλάδα πάση θυσία (δική σου) στο ευρώ, η οποία διασφαλίζει , πολλαπλασιάζει γεωμετρικά και διαιωνίζει τα κέρδη των κονομημένων…

Υστερόγραφο: Αν κάπως έτσι έχουν τα πράγματα, πέραν όλων των άλλων, προκύπτουν κάποια ηθικής και πρακτικής φύσεως ερωτήματα, τόσο για όσους εξακολουθούν να κάνουν τη δουλειά του δημοσιογράφου, όσο και για εκείνους που τους διαβάζουν/ βλέπουν/ ακούνε: Είναι μονόδρομος η υποταγή, στο πλαίσιο που προσφέρουν τα αφεντικά των ΜΜΕ; Υπάρχει άλλος δρόμος εκτός από την παραίτηση και την έξοδο; Ο καθένας προφανώς δίνει έμπρακτα την απάντησή του, ωστόσο, «στενεύουν τα περάσματα» που λέει και ο αξέχαστος Μητσάρας.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ

Πηγή: imerodromos.gr

Ετικέτες

_ανοίγει_ο_δρόμος_για_μειώσεις_στους_μισθούς_του_Δημοσίου.jpg

Διάταξη που ανοίγει την πόρτα και για μειώσεις μισθών στο Δημόσιο, μέσω οριστικής κατάργησης των επιπλέον ποσών που εξακολουθούν να εισπράττουν ως προσωπική διαφορά μεταξύ παλαιών και νέων αποδοχών, τόσο οι εν ενεργεία υπάλληλοι όσοι και στρατιωτικοί, δικαστές, καθηγητές, γιατροί του ΕΣΥ και στελέχη των Σωμάτων Ασφαλείας που ανήκουν στα ειδικά μισθολόγια περιλαμβάνεται στο πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας.

Την ίδια ακριβώς στιγμή, υπάρχουν και «κρυφά» δωράκια σε ημετέρους και μη, καθώς στο ίδιο νομοσχέδιο θεσπίζεται ότι ακόμη και όσοι πήραν επίδομα θέσης με απόφαση υπουργού και χωρίς υπηρεσιακό συμβούλιο θα τύχουν καλύτερης σύνταξης, καθώς το επίδομα αυτό θα συνυπολογίζεται στις συντάξιμες αποδοχές τους, χωρίς να έχουν διετία στη θέση ευθύνης που τους ανατέθηκε όπως προβλέπει το Π.Δ. 169 του 2007.

Οι δύο διατάξεις αναφέρονται στα άρθρα 2 και 3 του νομοσχεδίου και έχουν να κάνουν με διευθετήσεις του υπουργείου Οικονομικών.

Στο άρθρο 3 που κρύβεται και η βόμβα της πιθανής κατάργησης των προσωπικών διαφορών από τους μισθούς των εν ενεργεία υπαλλήλων και των λειτουργών του Δημοσίου, οι οποίοι αμείβονται με ειδικό μισθολογικό καθεστώς, αναφέρεται ότι «από 1ης/1/2017 οι αποδοχές επί των οποίων υπολογίζονται οι ασφαλιστικές εισφορές για όσους υπηρετούν ή προσλαμβάνονται στο Δημόσιο και αμείβονται με τις διατάξεις του νόμου 4472/2017 είναι οι μηνιαίες τακτικές αποδοχές της παραγράφουν 10 του άρθρου 153, του νόμου 4472, με εξαίρεση την προσωπική διαφορά του άρθρου 155 του νόμου 4472/2017».

Με το νόμο 4472 καθορίστηκαν νέοι μισθοί για όσους ανήκουν στα ειδικά μισθολόγια δηλαδή στους εν ενεργεία και νεοπροσλαμβανόμενους στρατιωτικούς, αστυνομικούς, λιμενικούς, πυροσβέστες, δικαστικούς, καθηγητές ΑΕΙ και ΤΕΙ, διπλωμάτες, κληρικούς, και γιατρούς του ΕΣΥ.

Στις αποδοχές τους ένα τμήμα αποτελεί τη λεγόμενη προσωπική διαφορά, δηλαδή είναι το ποσό που εξακολουθούν να εισπράττουν ακόμη και αν με το νέο μισθολόγιο οι αποδοχές τους είναι μικρότερες.

Αυτές οι προσωπικές διαφορές καταβάλλονται και στους πολιτικούς υπαλλήλους, εφόσον με το νέο μισθολόγιο που ισχύει από το 2016 έχουν μικρότερες αποδοχές από αυτές που είχαν με το παλιό καθεστώς.

Τα ποσά των προσωπικών διαφορών κυμαίνονται μεταξύ 100 και 400 ευρώ. Ένας υπάλληλος δηλαδή που έπαιρνε 1.700 ευρώ και πέφτει στα 1.600 ευρώ με το νέο μισθολόγιο εξακολουθεί να εισπράττει και τα 100 ευρώ ως προσωπική διαφορά.

Ένα στέλεχος των Σωμάτων Ασφαλείας με νέο μισθό 1.800 ευρώ και παλιό 2.200 ευρώ εξακολουθεί κατά τον ίδιο τρόπο να παίρνει τα 400 ευρώ ως προσωπική του διαφορά.

Οι αποδοχές

Η διάταξη που μπήκε στο νομοσχέδιο λέει ότι τα ποσά (100, 200 ή 400 ευρώ κατά περίπτωση) θα καταβάλλονται μεν αλλά δεν θα μετρούν στη σύνταξη, γιατί οι συντάξιμες αποδοχές θα είναι αυτές του νέου μισθολογίου που έχουν και ασφαλιστική εισφορά, ενώ στην προσωπική διαφορά δεν θα μπαίνει ούτε η εργοδοτική (του Δημοσίου) ούτε θα πληρώνει και ο εργαζόμενος.

Το επίμαχο άρθρο λοιπόν λέει ότι οι προσωπικές διαφορές δεν θα υπόκεινται από 1ης/1/2017 σε καμία ασφαλιστική εισφορά και ως εκ τούτου τα αποτελέσματα είναι δύο:

Η μείωση των συντάξεων για όσους αποχωρούν από το Δημόσιο, καθώς πλέον οι συντάξιμες αποδοχές τους δεν θα περιλαμβάνουν την προσωπική διαφορά, αλλά μόνον τις τακτικές τους αποδοχές, δηλαδή το βασικό μισθό, το επίδομα θέσης και το ανθυγιεινό επίδομα εφόσον καταβάλλεται λόγω ειδικότητας. Με τον τρόπο αυτό ένας υπάλληλος που έχει τακτικές αποδοχές 1.500 ευρώ και άλλα 200 ευρώ προσωπική διαφορά (σύνολο 1.700 ευρώ) θα πάρει σύνταξη για το διάστημα από 1ης/1/2017 με αποδοχές 1.500 ευρώ και όχι 1.700 ευρώ.

Η πλήρης αποσύνδεση της προσωπικής διαφοράς από τις αποδοχές, καθώς πλέον το τμήμα αυτό του μισθού δεν θα έχει καμία συνοχή με τις επίσημες αποδοχές που θεωρούνται συντάξιμες. Αυτή η αποσύνδεση μετατρέπει τις προσωπικές διαφορές σε ένα «ξερό επίδομα» που είναι άγνωστο αν θα καταβάλλεται σταθερά και σε βάθος χρόνου στους δημοσίους υπαλλήλους αφού δεν αποτελεί πλέον τμήμα των συντάξιμων αποδοχών, αλλά μια παροχή που οικειοθελώς θα την καταβάλλει το κράτος.

Η πατέντα για μειώσεις μισθών μέσω κατάργησης προσωπικών διαφορών υπάρχει άλλωστε με τις συντάξεις. Τον Μάιο του 2016 έλεγαν με το νόμο Κατρούγκαλου ότι «αποκλείεται να κοπούν οι προσωπικές διαφορές» και τον Μάιο του 2017 στο νόμο 4472/2017 ψήφισαν την κατάργηση των προσωπικών διαφορών από 1ης/1/2019 με πλαφόν μείωσης της σύνταξης το 18% ακόμη και αν η κατάργηση των προσωπικών διαφορών οδηγεί σε μεγαλύτερη περικοπή.

Ο δρόμος άνοιξε τώρα και για τις προσωπικές διαφορές στους μισθούς των εν ενεργεία υπαλλήλων και λειτουργών του Δημοσίου με την αποσύνδεση της προσωπικής διαφοράς από το μισθό ως προς τις ασφαλιστικές εισφορές.

Το Δημόσιο γλιτώνει ασφαλιστική δαπάνη, αλλά στην πρώτη δυσκολία είναι πιο εύκολο πλέον να απαλλαγεί από όλη τη δαπάνη που του στοιχίζουν οι προσωπικές διαφορές.

Για παράδειγμα, σε κάθε 100 ευρώ προσωπικής διαφοράς το Δημόσιο γλιτώνει εισφορά 10 ευρώ το μήνα για το 2017, 13,3 ευρώ το 2018, 17 ευρώ το 2019 και από το 2020 η εξοικονόμηση είναι 20 ευρώ το μήνα από την εργοδοτική εισφορά που δεν υποχρεούται να καταβάλλει στα ποσά των προσωπικών διαφορών. Αυτή η εξοικονόμηση μπορεί ανά πάσα στιγμή πλέον να πολλαπλασιαστεί, καθώς -με βάση το προηγούμενο των συντάξεων- δεν είναι απίθανος ο κόφτης και στις προσωπικές διαφορές κατά 18%, 20% ή και ολοσχερώς, ιδίως εφόσον ζητηθεί από τους δανειστές για να μειωθούν οι δαπάνες του Δημοσίου.

Την ίδια στιγμή όμως υπάρχουν και δωράκια. Οσοι επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ πήραν επίδομα θέσης από 290 ως 900 ευρώ, χωρίς να έχουν κριθεί από υπηρεσιακά συμβούλια και χωρίς να έχουν κλείσει διετία σε θέση ευθύνης, θα έχουν ένα μικρό μπόνους στη σύνταξη. Με τη διάταξη της παρ. 4 του άρθρου 2 του νομοσχεδίου, προβλέπεται ότι το «επίδομα θέσης περιλαμβάνεται στις συντάξιμες αποδοχές όσων το λαμβάνουν ανεξάρτητα από το χρόνο άσκησης των καθηκόντων τους και του τρόπου επιλογής τους».

Το Π.Δ. 167 του 2007 (για το συνταξιοδοτικό του Δημοσίου) ορίζει ότι για να μετράει το επίδομα θέσης στις συντάξιμες αποδοχές απαιτείται διετής παραμονή στη θέση ευθύνης. Αυτό καταργείται με τη νέα διάταξη που λέει ότι ακόμη και όσοι δεν είναι δύο χρόνια σε θέση ευθύνης και ανεξάρτητα από το αν έγιναν προϊστάμενοι, τμηματάρχες, διευθυντές, και γενικοί διευθυντές με ανάθεση ή κατ’ αναπλήρωση θέσης από τον υπουργό, χωρίς να έχουν κριθεί από υπηρεσιακά συμβούλια, θα έχουν το προνόμιο να προσμετρηθούν στις αποδοχές για σύνταξη επιδόματα θέσης που είναι 290 ευρώ το μήνα για τους τμηματάρχες, 350 ευρώ για όσους πήραν θέση γενικού διευθυντή.

Τα «δωράκια» αυτά οδηγούν σε καλύτερες συντάξεις, περιορίζοντας τις μειώσεις του νόμου Κατρούγκαλου.

 Πηγή: Ελεύθερος Τύπος

Ετικέτες

tsanta_lefta.jpg

Μπορεί ο τζίρος των καταστημάτων να αυξάνεται συμβάλλοντας στην άνοδο του ΑΕΠ, όπως αναμένεται να επιβεβαιώσουν σήμερα τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για το β’ τρίμηνο, αλλά οι αναλυτές προειδοποιούν ότι οι Έλληνες «τρώνε από τα έτοιμα», προκειμένου να διατηρήσουν ένα επίπεδο κατανάλωσης.

Κάτι που δεν αποτελεί υγιές στοιχείο για την επιστροφή της ανάπτυξης σε στέρεα βάση.

Σύμφωνα με τα στοιχεία για τον κύκλο εργασιών του λιανικού εμπορίου, τον Ιούνιο σημειώθηκε αύξηση 3,9% σε όρους όγκου.

Υπάρχει ανάκαμψη σχολιάζει ο επικεφαλής οικονομολόγος του ΣΕΒ, Μιχάλης Μασουράκης, εκτιμώντας ότι το προσεχές διάστημα θα ενταθούν οι θετικοί ρυθμοί μεταβολής.

Πράγματι η ΕΛΣΤΑΤ αναμένεται να ανακοινώσει σήμερα ρυθμό ανάπτυξης του ΑΕΟ σημαντικά υψηλότερο από αυτόν του α’ τριμήνου (0,4%).

Η Τράπεζα της Ελλάδος τον υπολόγιζε πρόσφατα στο 0,8% ενώ άλλοι αναλυτές εκτιμούσαν ένα ποσοστό κοντά στο 1%.

Η κατανάλωση είναι βασική κινητήρια δύναμη αυτής της ανάπτυξης. Ωστόσο η αύξηση της κατανάλωσης δεν είναι υποχρεωτικά αποτέλεσμα της αύξησης του διαθέσιμου εισοδήματος. Αντίθετα, από τα στοιχεία του ΣΕΒ προκύπτει ότι τα τελευταία χρόνια συστηματικά οι Έλληνες καταναλώνουν περισσότερα από το διαθέσιμο εισόδημά τους.

Με άλλα λόγια αν προσθέσει κανείς τα εισοδήματα, δηλαδή μισθούς, συντάξεις, αμοιβές αυτοαπασχολουμένων, ενοίκια και λοιπές μεταβιβάσεις και αφαιρέσει φόρους και εισφορές, αυτό που θα μείνει, το διαθέσιμο εισόδημα, είναι χαμηλότερο από αυτό που καταναλώνεται τελικά.

Το 2016 η ιδιωτική πρωτοβουλία ήταν 10,6 δις. ευρώ υψηλότερη από το διαθέσιμο εισόδημα. Αντίθετα, προ κρίσης, το 2009, το διαθέσιμο εισόδημα ήταν υψηλότερο κατά 11,5 δις. ευρώ από την ιδιωτική κατανάλωση.

Αυτό το φαινόμενο οι οικονομολόγοι το ονομάζουν αρνητική αποταμίευση. Στην Ελλάδα έχουμε αρνητική αποταμίευση, δηλαδή το φαινόμενο να «τρώμε από τα έτοιμα», από το 2013. Το 2016 το σχετικό ποσοστό ήταν 9,4%.

Όπως σχολιάζει ο κ. Μασουράκης, οι Έλληνες τα τελευταία χρόνια «αποσύρουν καταθέσεις, εκποιούν ακίνηταμ ανοίγουν σεντούκια και βεβαίως φοροδιαφεύγουν σε μεγάλη έκταση».

Έτσι εξηγείται η διατήρηση ενός επιπέδου κατανάλωσης πάνω από το διαθέσιμο εισόδημα.

Πηγή: Καθημερινή

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή