Σήμερα: 23/05/2018
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

pissias-1-696x469.jpg

Από Βαγγέλης Πισσίας

Σκοπιμότητες και πραγματικότητα

Ένα άρθρο είναι καλό να γράφεται για να δημιουργήσει ελπίδα..

Ιδιαίτερα αυτή την εποχή, των διαψεύσεων και της απαισιοδοξίας, που τα καλά τα νέα σπανίζουν…

Τι πιο όμορφο, σε τέτοιους καιρούς, από το να γίνεται κανείς άγγελος προάγγελος μιας επερχόμενης ευημερίας..

Όμως τα καλά τα νέα δεν μπορούν να είναι παρά μόνο αυτά που είναι αληθινά και καμιά ευημερία δεν μπορεί να επέλθει αν οι άνθρωποι πορεύονται με τα μάτια κλειστά, αγόμενοι και φερόμενοι από τους αιώνιους επιτήδειους…

Γι’ αυτό κι όταν ακούγονται «καλά νέα» φρόνιμο είναι να σκεφτεί κανείς ποιοι τα μεταδίδουν και τι πράγματι επιδιώκουν.

Δυό χρόνια τώρα, τους τελευταίους μήνες όλο και πιο συχνά, ο ελληνικός λαός ακούει, βλέπει και διαβάζει:

  • «Φλέβα χρυσού»…, «Θησαυρός»…, «πολύφερνη νύφη…», «Αφήνουν αναξιοποίητα αέριο, πετρέλαιο, χρυσό… αξίας εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ»…, αυτές τις ειδήσεις παραγγέλνουν οι εκδότες και τις γράφουν, ανεπιφύλακτα δυστυχώς, κάποιοι εντελλόμενοι δημοσιογράφοι.

  • «Τολμήσαμε να ξαναβάλουμε σε κίνηση το ζήτημα της έρευνας και της αξιοποίησης υδρογονανθράκων.. μετά από 15 χρόνια τέλματος και ακινησίας..».., λέει ο υπουργός

  • «τεράστιες ποσότητες που θα μπορούσαν μακροπρόθεσμα να βοηθήσουν την Ελλάδα όχι μόνο να ξεπεράσει τη βαθειά της οικονομική κρίση, αλλά και να πάρει τέτοια ανάσα που θα την τοποθετούσε στην ομάδα των G20»…, γράφει ο εξ ΗΠΑ καθηγητής…

  • «δημιουργείται νέα γεωστρατηγική» δηλώνει ο υπουργός κ. Παπακωνσταντίνου, και « το αέριο που θα μεταφερθεί στην Ευρώπη θα μειώσει την εξάρτηση της ηπείρου από το ρωσικό αέριο» συμπληρώνουν οι ισραηλινοί δημοσιογράφοι της Maariv.. 

Δεν είναι βέβαιο αν μπορεί να αντιληφθεί κανείς για ποιο λόγο, τόσο άξαφνα, μεσούσης της κρίσης, ανακαλύφθηκε, αν πράγματι ανακαλύφθηκε, αυτό το «μάννα εξ’ ουρανού». Ούτε ακόμη για ποιο λόγο κάποιοι τώρα σκέφτηκαν να μιλήσουν για «15 χρόνια ακινησίας και αποτελμάτωσης». Όταν είναι αυτοί οι ίδιοι που, όλα αυτά τα χρόνια, την έρμη τούτη χώρα κυβερνούσαν. Όταν αυτοί -και όχι κάποιοι άλλοι- είχαν την πρόσβαση στις πληροφορίες που τώρα μας γνωστοποιούν και ήταν αυτοί που τόσο στενά συναναστρέφονταν τα εγχώρια και διεθνή επιχειρηματικά κυκλώματα.

Η αφελής σκέψη είναι να θεωρήσουμε ότι οι άνθρωποι αυτοί είτε απλά δεν γνώριζαν ότι υπάρχει ο, κατά πως λένε, θησαυρός, είτε ότι κάποιοι τους εμπόδισαν να προσπαθήσουν να τον αξιοποιήσουν. Τώρα όμως λένε πως γνωρίζουν την ύπαρξή του κι ακόμη ότι έχουν την θέληση, το σχέδιο και το θάρρος για να προχωρήσουν.

Η άλλη σκέψη, η φαινομενικά απαισιόδοξη, είναι πως δεν υπάρχει ο θρυλούμενος θησαυρός. Πως ίσως υπάρχει μόνο αυτό που και χθες γνωρίζαμε ότι είναι πιθανό να υπάρχει. Άλλωστε, έτσι και αλλιώς, έχουν την αξία τους και τα γνωστά, εδώ και πολλά χρόνια, πιθανά κοιτάσματα υδρογονανθράκων, τόσο αυτά που βρίσκονται στις ελληνικές θάλασσες όσο και στην θάλασσα της Ανατολικής Μεσογείου. Σχετικά με αυτά τα τελευταία άρχισε τον τελευταίο καιρό μια νέα «εθνική» αφήγηση για την νέα γεωοικονομία και γεωπολιτική της περιοχής.

Στα πολυσύνθετα αυτά ζητήματα ένα άρθρο δεν μπορεί να δώσει ικανοποιητικές απαντήσεις. Μπορεί όμως να θέσει ορισμένα σωστά ερωτήματα και να εκτρέψει κάπως την συζήτηση από το πεδίο της παραπληροφόρησης, της μυθοπλασίας και του πολιτικού καιροσκοπισμού. Παράλληλα, μπορεί να προσπαθήσει να συμβάλει στη δημιουργία αντανακλαστικών μέσα στην ίδια την κοινωνία, ώστε να αποτραπεί η επικείμενη έφοδος της αεριτζίδικης, μεταπρατικής εγχώριας ολιγαρχίας που φαίνεται να προετοιμάζεται, με διεθνείς «κολεγιές», για ένα όσο-όσο ξεπούλημα του υπαρκτού (όσος φυσικά υπάρχει) ορυκτού πλούτου.

Πάμε στα ερωτήματα

Εάν είχαμε φυσικό αέριο θα έπρεπε σήμερα να αρχίσουμε να πουλάμε;

Κάποιοι λένε ναι. Λένε ακόμη πως αργήσαμε πως πρέπει να βιαστούμε. Δεν λένε όμως ότι η τιμή του φυσικού αερίου τα τελευταία χρόνια πήρε την κατρακύλα. Από 14 $ το MMBtu (θερμαντική μονάδα που αντιστοιχεί σε 1.000 κυβ. πόδια αερίου) το 2006, έπεσε στα 7 $ το 2007, ανέβηκε το 2008 στα 14 $ για να πάρει στην συνέχεια την κατηφόρα φτάνοντας τις μέρες αυτές μόλις τα 2,18 $.

1

Διακύμανση τιμών φυσικού αερίου

Εάν δεν έχεις ενεργειακή πολιτική, εάν δεν έχεις αποφασίσει να διατηρήσεις με κάθε θυσία τους ενεργειακούς σου πόρους για να στηρίξεις την εγχώρια παραγωγική ανάπτυξη, αν δεν μπορείς να τους διαχειριστείς στρατηγικά κρατώντας 2 γενεών –τουλάχιστον– αποθέματα, αν δεν μπορέσεις να αντισταθείς στις ασφυκτικές πιέσεις των τρωϊκανών και λοιπών «εταίρων» που θα θελήσουν να στο πάρουν κοψοχρονιά, και ταυτόχρονα τα ελάχιστα έσοδά σου από την πώλησή του να τα περάσουν στην εξόφληση του χρέους της χώρας, αν δεν μπορείς να πάρεις πίσω τις υπογραφές που έβαλαν οι τωρινοί κυβερνήτες αυτής της χώρας, αν ακόμη δεν σκέφτεσαι με όρους προστιθέμενης αξίας, τότε το δώρο θα είναι άδωρο και η δυνατότητα για ενδογενή, αξιοβίωτη ανάπτυξη θα μετατραπεί σε ευτελή μειοδοσία.

Πέρα από τους τρωϊκανούς όμως, και τα οικονομικά συμφέροντα που αυτοί εκπροσωπούν, οφέλη προσδοκούν και οι εγχώριοι συνεργάτες τους, μέλη λαμπρά κατά πως το απέδειξαν της ιθαγενούς μεταπρατικής πολιτικο-οικονομικής ολιγαρχίας. Η ίδια λογική ισχύει και για το πετρέλαιο, κι ας ανεβαίνουν οι τιμές· τα οφέλη από τα royalties είναι ασήμαντα αν δεν έχεις στρατηγικό πλεόνασμα, αν δεν είσαι πλούσια σε κοιτάσματα χώρα. Και τέτοια χώρα δεν είναι η Ελλάδα, η Ελλάδα δεν είναι Κατάρ, και βέβαια τα παγκόσμια αποθέματα πετρελαίου μειώνονται συνεχώς, το ενεργειακό πρόβλημα του πλανήτη μπαίνει σε βαθύτερη κρίση, οι ήπιες τεχνολογίες δεν παίρνουν πνοή και η πυρηνική ενέργεια υπομονετικά καιροφυλακτεί στα μέσα του αιώνα να επιβάλει την ηγεμονία της. Με όποιο ανθρώπινο και περιβαλλοντικό κόστος.

Όμως, υπάρχει πραγματικά το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο που μας λένε; Η λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου, και η Ελλάδα μέσα σε αυτήν, προοιωνίζονται, όπως διαβάζουμε, την μεγάλη γεωοικονομική και γεωπολιτική ανατροπή; Η ευρωπαϊκή απεξάρτηση από τους ρωσικούς υδρογονάνθρακες που φαίνεται να τους ενδιαφέρει είναι πιθανή ή κάτι άλλο συμβαίνει;

Αν στην προηγούμενη ερώτηση η απάντηση περιόρισε τον κάπως αφελή ενθουσιασμό, αλλά παράλληλα διατήρησε την ελπίδα, ονοματίζοντάς την μάλιστα ενδογενή ανάπτυξη θεμελιωμένη σε εθνική οικονομική στρατηγική και όχι εύκολο κέρδος, σε αυτή την ερώτηση, η εύκολη ελπίδα που μας καλλιεργούν, αυτή που στηρίζεται στον «από μηχανής θεό», θα δοκιμαστεί ακόμη περισσότερο.

Σε ό,τι αφορά στα ελληνικά κοιτάσματα το μόνο βέβαιο είναι πως μέχρι στιγμής, καμία έγκριτη επιστημονική ομάδα, κανένα επιστημονικό σώμα, από τον χώρο της γεωλογίας, ελληνικό ή διεθνές, στηριζόμενο σε αξιόπιστα ερευνητικά δεδομένα, δεν επιβεβαιώνει κάτι περισσότερο από τις ήδη γνωστές εκτιμήσεις για τα κοιτάσματα, Ν. και Ν.Α. της Κρήτης, για το Ιόνιο και, ευτυχώς να μας επιτραπεί να πούμε, για το Αιγαίο.

Να ληφθεί ακόμη υπόψη ότι οι έρευνες για τον εντοπισμό, την αποτίμηση και τον σχεδιασμό αξιοποίησης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων αποτελούν μια σοβαρή επιστημονική-τεχνικοοικονομική δραστηριότητα που έχει τα υποχρεωτικά της στάδια.

Αυτή η δραστηριότητα, όταν ωριμάσει, μπορεί να πιθανολογήσει την οικονομική και τεχνική εφικτότητα αξιοποίησης ενός κοιτάσματος. Η δραστηριότητα αυτή δεν υποκαθίσταται με προφητείες ή με επιχειρήματα όπως: «αφού δείχνουν ενδιαφέρον οι εταιρείες κάτι θα υπάρχει». Κράτη και εταιρείες έχουν πολλούς περισσότερο από έναν λόγους να «δείχνουν ενδιαφέρον».

Ο θόρυβος όμως για τους ελληνικούς υδρογονάνθρακες ακολούθησε έναν προηγούμενο, πολύ μεγαλύτερο, θόρυβο που τον ξεκίνησε το Ισραήλ και για δικό του όφελος, κατά κάποιο τρόπο, ενέπλεξε σε αυτόν Κύπρο και Ελλάδα σε ένα περιφερειακό-μεσανατολικό παιχνίδι. Είναι τότε, 1-2 χρόνια πριν, που η θριαμβολογία για την ανακάλυψη του ισραηλινού κοιτάσματος Λεβιάθαν στη λεκάνη της Λεβαντίνης διαπερνούσε τα εγχώρια ΜΜΕ και συνέπαιρνε την ελληνική πολιτική ηγεσία. Τότε η ελληνική κοινή γνώμη εθιζόταν σε αριθμούς που μιλούσαν για τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια φυσικού αερίου και για τον μεγάλο κομβικό ρόλο που προσέφερε ο πρόεδρος του Ισραήλ κ. Νετανιάχου στον Έλληνα πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου: την μεταφορά υδρογονανθράκων στην Ευρώπη, μέσω Ελλάδας (από το « λεφτά υπάρχουν στο πετρέλαιο υπάρχει..»).

Όμως οι αριθμοί έχουν τη δική τους λογική και ορισμένοι τεχνοκράτες, ενίοτε, την δική τους στεγνή γλώσσα…

Η εταιρεία Noble Energy, επικεφαλής του κονσόρτσιουμ που πραγματοποιεί τις έρευνες των κοιτασμάτων Λεβιάθαν (Ισραήλ) και, αργότερα, Αφροδίτης (Κύπρου), εκτιμά το κοίτασμα Λεβιάθαν σε 16 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια (με διακύμανση +/- 40%) και με γεωλογική πιθανότητα αξιοποίησης 50%. Παράλληλα όμως, με την αγγελία των ερευνητικών αποτελεσμάτων, ο πρόεδρος της ίδιας εταιρείας κ. Ch. Davidson δήλωνε στις 13 Ιούλη 2010 στην ισραηλινή εφημερίδα Haaretz:«Εμείς λέμε δυνατότητα, οι Ισραηλινοί ακούνε ανακάλυψη» (We say potential, Israelis hear discovery) προσθέτοντας: «Οι επενδυτές πρέπει να είναι προσεχτικοί και να ξεχωρίζουν μια επενδυτική ιδέα από ένα επενδυτικό πρόγραμμα».

2

Ο Πρόεδρος της «Noble Energy» Charles Davidson
 

Τι αντιπροσωπεύουν όμως σε πραγματικά μεγέθη τα τρισεκατομμύρια κυβικών ποδιών (τ.κ.π.) που προαναφέρθηκαν συγκρινόμενα με το παγκόσμιο απόθεμα ή με τα αποθέματα άλλων χωρών;

  • μόλις το 11% των εκτιμώμενων (223 τρισ. κ.π.) της γειτονικής τους Αιγύπτου

  • μόλις το 1,5% των βεβαιωμένων της πρώτης στην παγκόσμια κατάταξη Ρωσίας.

– μόλις το 0,15% [τα βεβαιωμένα] ή 0,40% [τα εκτιμώμενα] των παγκόσμιων βεβαιωμένων αποθεμάτων

Στο μεταξύ η Noble Energy υποβίβασε τις αρχικές της εκτιμήσεις για το κυπριακό κοίτασμα Αφροδίτη (αρχικά είχε προβλέψει 8 έως 11 τρις. κ.π.) σε 5 τρισ. κ.π.. Παιχνίδια τακτικής ή ερευνητικές αβεβαιότητες; Μάλλον και τα δύο μαζί. Πάντως για την Κύπρο το μέγεθος αυτό έχει, υπό προϋποθέσεις, ενδιαφέρον.

Όσο για την μεταφορά του ισραηλινού φυσικού αερίου στην Ευρώπη, μέσω Ελλάδας κατ’ αρχάς, ο αγωγός, αν και όταν σχεδιαστεί, θα έπρεπε να είναι μεγαλύτερος σε μήκος από έναν αντίστοιχο αγωγό που θα μετέφερε φυσικό αέριο από τα πράγματι πιο πλούσια κοιτάσματα της Αιγύπτου προς την Ευρώπη. Παράλληλα, να μην παραβλέπονται και οι πρόσφατες αναθεωρήσεις των σχεδίων των μεγάλων αγωγών που διασχίζουν την Μέση Ανατολή και την Τουρκία, καθώς και οι «σκέψεις» που διατυπώνονται, υπό την σιωπή του Ισραήλ, να περάσει το Ανατολικο-Μεσογειακό αέριο από την Τουρκία.

Πριν ένα μήνα άλλωστε, το σενάριο τροφοδοσίας της Ευρώπης από το ισραηλινό φυσικό αέριο φάνηκε να εξαερώνεται οριστικά όταν ο Ισραηλινός ομιλητής κ. Zaki Shalom, του Ινστιτούτου Σπουδών Εθνικής Ασφαλείας του Ισραήλ, σε Συνέδριο του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων του Παντείου Πανεπιστημίου επιβεβαίωσε ότι η χώρα του δεν προτίθεται να πουλήσει φυσικό αέριο και θα το αξιοποιήσει ως στρατηγικό απόθεμα. Αυτά, για όσους ημέτερους πίστεψαν τις δηλώσεις Νετανιάχου το 2010 και πήραν θέση αναμονής…

Μια σχετικά ολοκληρωμένη συζήτηση για τα ενεργειακά ζητήματα, για τα πετρέλαια, το φυσικό αέριο και για ορισμένες ακόμη κρίσιμες πηγές φυσικού πλούτου, περιλαμβάνει πολύ σημαντικότερες διαστάσεις από τις καθαρά οικονομικές που πιο πάνω περιγράφτηκαν.

Γεωπολιτικές και περιβαλλοντικές διαστάσεις, όπου οι μεν πρώτες περιλαμβάνουν το μεγάλο ζήτημα της ΑΟΖ –με φόντο τις συγκυριακές αλλά και δομικές ισραηλινο-τουρκικές σχέσεις–, την ανάδυση ενός επικίνδυνου για την προοπτική της Ελλάδας ισραηλινο-ελληνικού άξονα που θα την απομονώσει από τον αραβικό και τον πέριξ αυτού κόσμο, ενώ οι δεύτερες αναδεικνύουν τις μεγάλες ασυμβατότητες των περιβαλλοντικών αξιών με την λογική του εμπορικού κέρδους. Μια, εκτός κοινωνικού εθνικού ελέγχου, χωροθέτηση των εξεδρών αντλήσεως των υδρογονανθράκων, υπό την πίεση των ξένων κηδεμόνων μπορεί να οδηγήσει σε διαχρονική καταστροφή. Η υποθαλάσσια γεωλογική δομή και η σεισμικότητα της χώρας πρέπει να αποτελούν καθοριστικό παράγοντα στην λήψη οποιασδήποτε απόφασης (το περιβαλλοντικό έγκλημα στον κόλπο του Μεξικού δεν μπορεί εύκολα να αποσιωπηθεί) ενώ η αισθητική ρύπανση (ηλιοβασιλέματα στο Αιγαίο με θέα τις τεράστιες εξέδρες των γεωτρήσεων) μπορεί να υπονομεύσει τα αιώνια και ανεκτίμητα ιστορικά και πολιτισμικά μας κληροδοτήματα.

3

Ηλιοβασιλέματα στο Αιγαίο

Όσο για το επιχείρημα «η χώρα είναι σε κρίση πώς αλλιώς θα βγεί;» η απάντηση είναι ότι το μέλλον καθορίζεται από την κινητοποίηση των ανθρώπων της και των υλικο-τεχνικών της δυνατοτήτων μέσα από ένα δίκαιο κοινωνικό σχέδιο ανασυγκρότησης της εθνικής παραγωγής. Κοντός ψαλμός…

*Ο Βαγγέλης Πισσίας είναι Δρ. Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων

Πηγή: iskra.gr

Ετικέτες

_σύγχρονος_Δαβίδ_με_τη_σφεντόνα_ήταν_Παλαιστίνιος.jpg

Ο μύθος του Δαβίδ ζωντάνεψε με συγκλονιστικό τρόπο στο πρόσωπο του Fadi Abuh Saleh. Αλλά αυτή τη φορά χωρίς αίσιο τέλος και με τους Ισραηλινούς στο ρόλο του πάνοπλου Γολιάθ.

Πριν δέκα χρόνια, ο στρατός του Ισραήλ επιτέθηκε στη λωρίδα της Γάζας, τον τραυμάτισε σοβαρά στα πόδια και τον ανάγκασε να τα ακρωτηριάσει και τα δύο. Αλλά αυτός δε σταμάτησε να παλεύει και να αγωνίζεται.

Μία εβδομάδα πριν, βρέθηκε στις μαζικές διαδηλώσεις των Παλαιστίνιων, κοντά στο συνοριακό φράχτη που στήνουν οι Ισραηλινοί, με όπλο του μια σφεντόνα και τη θέληση να ζήσει σε μια ελεύθερη πατρίδα. Από αυτές τις διαδηλώσεις προέρχεται το παραπάνω συγκλονιστικό στιγμιότυπο, με την εικόνα του σύγχρονου Δαβίδ, απέναντι σε πάνοπλους στρατιώτες. Μόνο που οι ρόλοι είχαν αντιστραφεί και ο σύγχρονος Δαβίδ δεν ανήκε στον “εκλεκτό λαό του θεού”, αλλά στους Παλαιστίνιους.

Χτες, ο στρατός του σιωνιστικού κράτους ολοκλήρωσε ένα από τα δεκάδες εγκλήματά του, μόνο τους τελευταίους μήνες, και σκότωσε με πυρομαχικά τον Παλαιστίνιο Fadi Abuh Saleh, που απειλούσε -με το αναπηρικό καροτσάκι και τη σφεντόνα του- την κρατική ασφάλεια του Ισραήλ. Κι από χτες πέρασε στην αθανασία της ιστορίας, μαζί με δεκάδες συμπατριώτες του, άσβεστο κι αξεπέραστο παράδειγμα αφοσίωσης στον αγώνα, άρνησης να συμβιβαστεί και να υποταχθεί.

Πηγή: katiousa.gr

Ετικέτες

DiHmeroAvdi-B725.jpg

«Δε θα ζήσουμε σαν δούλοι! Η Νέα Γενιά δεν έχει πει την τελευταία της λέξη!»

Με επιτυχία συνεχίστηκε και την Κυριακή 13 Μαΐου 2018, στην πλατεία Αυδή στο Μεταξουργείο, το Διήμερο ενάντια στην ανεργία και την επισφάλεια που πραγματοποιήθηκε για τρίτη συνεχή χρονιά.

Διοργανώθηκε από εργατικά σχήματα και συλλογικότητες, Εργατικές Λέσχες και συλλογικότητες γειτονιάς.

Την εκδήλωση της πρώτης ημέρας: «Από την άμυνα και την υποχώρηση, στην Αντεπίθεση!», μπορείτε να την παρακολουθήσετε εδώ:

Διήμερο ενάντια στην ανεργία & επισφάλεια: Τα βίντεο της 1ης ημέρας

Στην πρώτη από τις δύο επιτυχημένες εκδηλώσεις της δεύτερης ημέρας, που είχε τίτλο:

«Δε θα ζήσουμε σαν δούλοι! Η Νέα Γενιά δεν έχει πει την τελευταία της λέξη!»

αναφέρθηκαν:

-Οι επιχειρούμενες τομές στην εκπαίδευση.

-Ο ρόλος της μαθητείας και της κατάρτισης στην ένταξη της νέας γενιάς στην αγορά εργασίας.

-Εμπειρίες από εκπαίδευση και εργασία.

Η εκδήλωση άρχισε με σύντομο άνοιγμα από τη συντονίστρια Πένυ Γαλάνη.

Ακολούθησαν τέσσερις εισηγήσεις:

-του Κωνσταντίνου Καλαμπόκα, από τον Ανυπότακτο Μαθητή,

-της Βάσιας Χριστοδούλου εκ μέρους του ΑΧΜΜΕΤ (σχήμα της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης –ΕΑΑΚ),

-της Νάντιας Παστρωμά, μέλους της Attack και

-της Μάρθας Κιτσαντά, μέλους του Συντονιστικού Αναπληρωτών/Αδιόριστων Εκπαιδευτικών.

Στη συνέχεια της εκδήλωσης, παρέμβαση έκανε και ο εκπαιδευτικός Ακρίτας Καλούσης που συμμετείχε στην αντιπροσωπεία Ελλήνων εκπαιδευτικών που επισκέφθηκε στις 8 Μαΐου την Παλαιστίνη.

Ακολούθησαν παρεμβάσεις και τοποθετήσεις από το ακροατήριο ενώ μετά το τέλος της πρώτης εκδήλωσης της ημέρας οι παριστάμενοι παρακολούθησαν stand-up comedy.

Στις επόμενες μέρες θα αναρτηθούν τα βίντεο από την τρίτη εκδήλωση του Διημέρου, που είχε τίτλο: «Τουριστική Σεζόν: Βγάζουμε τη γλώσσα στον ‘’Μύθο που μπορείς να ζήσεις στην Ελλάδα’’»

Δείτε στη συνέχεια τα βίντεο της εκδήλωσης «Δε θα ζήσουμε σαν δούλοι»:

Σύντομο άνοιγμα της εκδήλωσης από τη συντονίστρια Πένυ Γαλάνη:

Η ομιλία του Κωνσταντίνου Καλαμπόκα από τον Ανυπότακτο Μαθητή:

Η ομιλία της Βάσιας Χριστοδούλου εκ μέρους του ΑΧΜΜΕΤ (σχήμα της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης –ΕΑΑΚ):

Η ομιλία της Νάντιας Παστρωμά, μέλους της Attack στην ανεργία και την επισφάλεια:

Η ομιλία της Μάρθας Κιτσαντά, μέλους του Συντονιστικού Αναπληρωτών/Αδιόριστων Εκπαιδευτικών:

Παρέμβαση του εκπαιδευτικού Ακρίτα Καλούση, μέλους της αποστολής Ελλήνων εκπαιδευτικών που επισκέφθηκε πρόσφατα την Παλαιστίνη:

Παρέμβαση της εκπαιδευτικού Βενετίας Ρέππα:

Παρέμβαση μέλους του Δικτύου Ανέργων και Επισφαλώς εργαζομένων:

Σπουδαστής σε ΙΕΚ:

Παρέμβαση μέλους της Attack στην ανεργία και την επισφάλεια:

Κλείσιμο της εκδήλωσης από τους τέσσερις ομιλητές και τη συντονίστρια:

Στιγμιότυπα από τη δεύτερη μέρα του Διήμερου:

Πηγή: pandiera.gr

Ετικέτες

neo-upsilo-etous-katagrafoun-oi-nauloi-sta-capesize.jpg

Έσπασε το φράγμα των 20.000 δολαρίων την ημέρα ο μέσος ναύλος στα Capesize πλοία μεταφοράς χύδην ξηρού φορτίου, οδηγώντας τον βασικό δείκτη της ναυλαγοράς χύδην ξηρού φορτίου, τον Baltic Dry Index (BDI), σε νέα υψηλά έτους, πάνω από τις 1.460 μονάδες.

Οι ναύλοι στα capes, τα πλοία με τη μεγαλύτερη μεταφορική ικανότητα (180.000 dwt) που μεταφέρουν κυρίως σιδηρομετάλλευμα, έχουν χτυπήσει υψηλό έτους λόγω των αυξημένων εξαγωγών από τη Βραζιλία. Ωστόσο, τα παράγωγα ναύλων δείχνουν ότι το ράλι αυτό θα φρενάρει κάποια στιγμή προς τον Ιούνιο και τον Ιούλιο. Για τον Μάιο δείχνουν μέση τιμή τα 19.620 δολ. την ημέρα, ενώ για τον Ιούνιο μειώνονται στα 18.000 δολ. την ημέρα και 17.240 δολ. για τον Ιούλιο.

Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τους Clarksons ο μέσος ημερήσιος ναύλος στα capes το τέταρτο τρίμηνο του 2017 ήταν στα 23.000 δολ. Επίσης, η χαμηλότερη τιμή που χτύπησαν οι ναύλοι των capes το 2018 ήταν στα 7.050 δολ. στις 5 Απριλίου.

Επίσης και οι ναύλοι περιόδου έχουν έντονη ανοδική δυναμική. Το cape CS Harmony ναυλώθηκε για 9-11 μήνες από την Cofco αντί 21.750 δολ. την ημέρα.

Η αύξηση της κατασκευαστικής δραστηριότητας που αναμένεται στην Κίνα τον Μάιο θα ενισχύσει τις εισαγωγές σιδηρομεταλλεύματος βραχυπρόθεσμα, καθώς είναι σε χαμηλά επίπεδα και τα αποθέματα χάλυβα, σημειώνει από την πλευρά του ο Νικόλας Ζαννίκος, Research & Valuations Shipping analyst της Golden Destiny. Τα κινεζικά συμβόλαια χάλυβα αυξήθηκαν στο ανώτατο επίπεδό τους τις τελευταίες επτά εβδομάδες. Τα αποθέματα του χάλυβα μειώθηκαν στα 7,69 εκατ. τόνους στις 20 Απριλίου από τα υψηλά πέντε ετών που πέτυχαν τον προηγούμενο Μάρτιο, προσθέτει.

Για τη Morgan Stanley ένας συνδυασμός παραγόντων οδηγεί τους ναύλους σε ικανοποιητικά επίπεδα. Οι παράγοντες είναι οι πολύ καλές τιμές στον κινεζικό χάλυβα και το σιδηρομετάλλευμα, η επιβράδυνση του ρυθμού αύξησης της προσφοράς πλοίων, η πτώση εγχώριας παραγωγής κινεζικού σιδηρομεταλλεύματος και η αύξηση των εξαγωγών μακράς διάρκειας από τη Βραζιλία.

Σύμφωνα με τον Peter Allen, vice president, Finance της Genco Shipping & Trading Limited, κατά το πρώτο τρίμηνο του 2018 οι βραζιλιάνικες εξαγωγές μειώθηκαν κατά 8% σε ετήσια βάση, ενώ η Vale παρήγαγε μόνο 82 εκατομμύρια τόνους σιδηρομεταλλεύματος, ο οποίος ήταν 5% κάτω σε ετήσια βάση.

Ωστόσο ο μεγάλος αυτός παγκόσμιος παραγωγός σιδηρομεταλλεύματος επανήλθε, σημειώνοντας ότι θα επιτύχει την παραγωγή 390 εκατομμυρίων τόνων για το 2018, η οποία αντιπροσωπεύει ετήσια αύξηση περίπου 23 εκατομμυρίων τόνων, αυξάνοντας την παραγωγικότητα το δεύτερο και τρίτο τρίμηνο του 2018. Πρόκειται για ένα σημαντικό στοιχείο, δεδομένης της πρόσφατης ανακοίνωσης της Anglo American ότι το ορυχείο MinasRio στη Βραζιλία θα σταματήσει να λειτουργεί για το υπόλοιπο του έτους, λόγω ρήξης αγωγού. Παρά την εξέλιξη αυτή, εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι οι εξαγωγές σιδηρομεταλλεύματος της Βραζιλίας θα σταθμιστούν προς το δεύτερο εξάμηνο του έτους, σύμφωνα με την ιστορική τάση, σημειώνουν οι ίδιοι παράγοντες.

Επίσης, ένας άλλος παράγοντας που επηρεάζει την αγορά drybulk είναι το εμπόριο άνθρακα. Οι εισαγωγές άνθρακα της Κίνας αυξήθηκαν κατά σχεδόν 10% στους πρώτους τέσσερις μήνες του 2018 σε ετήσια βάση. Στην Ινδία, τα αποθέματα άνθρακα των σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας παραμένουν χαμηλά. Τέλος, στα σιτηρά αναμένεται αύξηση εξαγωγών σόγιας από τη Βραζιλία προς την Κίνα, γεγονός θετικό και για τις μικρότερες κατηγορίες πλοίων μεταφοράς χύδην ξηρού φορτίου.

Εξάλλου και η VesselsValue, η εταιρεία αποτιμήσεων πλοίων, εκτιμά ότι οι προοπτικές είναι θετικές για τον κλάδο των πλοίων μεταφοράς χύδην ξηρού φορτίου, όπως και για τα cοntainerships και τα δεξαμενόπλοια, και για τον λόγο αυτό «βλέπει» ότι οι αξίες των bulkers θα συνεχίσουν να ανεβαίνουν. Σημειώνεται ότι τον τελευταίο χρόνο η αξία ενός panamax ηλικίας πέντε ετών έχει αυξηθεί κατά 40%.

Πηγή: naftemporiki.gr

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή