Σήμερα: 23/05/2018
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

skitso-1.jpg

– του Δημήτρη Μηλάκα

Βρισκόμαστε ήδη σε μια νέα φάση της προσπάθειας του διεθνούς συστήματος να ισορροπήσει αποτυπώνοντας τον συσχετισμό των δυνάμεων που διαμορφώθηκαν ένα τέταρτο του αιώνα πριν, με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Η αποτύπωση αυτής της προσπάθειας πουθενά αλλού στην υδρόγειο δεν εκφράζεται με τόσο έντονο τρόπο όσο στη Μέση Ανατολή, τη μεγαλύτερη ενεργειακή αποθήκη του πλανήτη.

Ο παρατεταμένος πόλεμος στη Συρία αποδεικνύει τις δυσκολίες εξεύρεσης του νέου σημείου ισορροπίας του διεθνούς συστήματος. Ταυτόχρονα, η απόφαση των ΗΠΑ να αναγνωρίσουν την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του ισραηλινού κράτους και να μεταφέρουν εκεί την πρεσβεία τους αποκαλύπτει βασικές επιλογές της Ουάσιγκτον, οι οποίες περιγράφουν ένα επικίνδυνο μέλλον, το οποίο μας αφορά…

Για να κατανοήσει κάποιος τις τρέχουσες εξελίξεις στον κόσμο θα πρέπει να έχει μια ελάχιστη έστω εικόνα του πολιτικού παιχνιδιού στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Κι αυτό γιατί οι αποφάσεις και οι επιλογές της υπερδύναμης έχουν παγκόσμιες (θετικές – αρνητικές) συνέπειες.

Η διαμάχη στις ΗΠΑ

Η (πολιτική) συζήτηση για το τι είδους ΗΠΑ χρειάζονται οι Αμερικανοί και ο κόσμος ξεκίνησαν σε θεωρητικό επίπεδο πριν από τη διαφαινόμενη αμερικανική νίκη στον Ψυχρό Πόλεμο. Οι επικές (θεωρητικές) μάχες των ακαδημαϊκών (και ταυτόχρονα μάχιμων διαμορφωτών της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής) μπορούν τώρα πια να συνοψιστούν στο δίλημμα το οποίο βασάνισε την αμερικανική ελίτ: παγκόσμια ηγεσία ή ηγεμονία;

Ως νικητές του Ψυχρού Πολέμου οι Αμερικανοί και στα πρώτα χρόνια μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, παίζοντας χωρίς αντίπαλο στη διεθνή σκακιέρα, είχαν την πολυτέλεια να συζητούν τον βαθμό στον οποίο η παγκόσμια εξουσία τους θα ήταν ευεργετική για τα αμερικανικά συμφέροντα.

Όπως το έθεσε ο Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι, πρώην σύμβουλος εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ, στο βιβλίο του «Η επιλογή» (2005 από τις εκδόσεις Λιβάνη), η Αμερική πρέπει να κάνει μια ιστορική επιλογή: Θα αγωνιστεί για να κυριαρχήσει στον κόσμο ή για να παίξει ηγετικό ρόλο;

Σύμφωνα με τον Μπρζεζίνσκι, «η ευημερία της Αμερικής και του υπόλοιπου κόσμου είναι αλληλένδετες. Η πανικόβλητη ενασχόληση αποκλειστικά και μόνο με την αμερικανική ασφάλεια, η εμμονή στην τρομοκρατία και η αδιαφορία για τις ανησυχίες μιας πολιτικά ανήσυχης ανθρωπότητας ούτε ενισχύουν την αμερικανική ασφάλεια ούτε συμβιβάζονται με την πραγματική ανάγκη του κόσμου να έχει ως ηγέτη του τις ΗΠΑ. Αν η Αμερική δεν εναρμονίσει τη συντριπτική της ισχύ με την αδιαμφισβήτητη πλην όμως αποσταθεροποιητική κοινωνική γοητεία που ασκεί, μπορεί να βρεθεί απομονωμένη και δεχόμενη επιθέσεις μέσα σ’ ένα περιβάλλον εντεινόμενου παγκόσμιου χάους».

Από την πλευρά του ένας ακόμη ακαδημαϊκός, αλλά ταυτόχρονα και μάχιμος διαμορφωτής των θέσεων της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, ο Χένρι Κίσινγκερ, στο βιβλίο του «ΗΠΑ: αυτοκρατορία ή ηγετική δύναμη» (2002 Λιβάνης) καταλήγει: «Η βασική πρόκληση που αντιμετωπίζει η Αμερική είναι να μεταμορφώσει την ισχύ της σε ηθική συναίνεση, να προωθήσει τις αξίες της όχι με την επιβολή, αλλά μέσω της εκούσιας αποδοχής τους από τον υπόλοιπο κόσμο, ο οποίος, παρά τη φαινομενική του αντίσταση, χρειάζεται απεγνωσμένα μια φωτισμένη ηγεσία».

Η αμφιταλάντευση ανάμεσα στην επιλογή της «φωτισμένης παγκόσμιας ηγεσίας» και τους πειρασμούς της αυτοκρατορικής ηγεσίας, πέρα από τη συζήτηση των θεωρητικών, αποτυπώνεται και στις επιλογές των μεταψυχροπολεμικών αμερικανικών κυβερνήσεων.

Αυτοκρατορική επιλογή

Στην παρούσα φάση, η προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται να επιχειρεί μια ξεκάθαρη απάντηση στο δίλημμα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής υποκύπτοντας (ή επιλέγοντας) στον πειρασμό της αυτοκρατορικής (κτηνώδους) ηγεμονίας.

Η επιλογή της διοίκησης Τραμπ προς αυτήν την κατεύθυνση γίνεται ξεκάθαρη από μια σειρά κινήσεων:

1. Καταγγελία και απόσυρση των ΗΠΑ από τη συμφωνία για τον έλεγχο των πυρηνικών του Ιράν.

2. Απόσυρση των ΗΠΑ από τη συμφωνία για την κλιματική αλλαγή.

3. Πολιτική ισχύος με την επιβολή δασμών στις εισαγωγές προϊόντων στις ΗΠΑ.

4. Αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ και μεταφορά εκεί της αμερικανικής πρεσβείας.

Είναι προφανές ότι η επιδίωξη της ηγεμονίας θα προκαλέσει μεγαλύτερες τριβές και εντονότερες συγκρούσεις από αυτές που έτσι κι αλλιώς συνόδευαν την αμερικανική ηγεσία στον «δυτικό» κόσμο. Κι αυτό γιατί ο ηγέτης κινείται μέσα σ’ ένα πλαίσιο κανόνων, έστω κι αν αυτοί είναι κομμένοι και ραμμένοι στα μέτρα του, σε αντίθεση με τον αυτοκράτορα που δεν δίνει λογαριασμό σε κανέναν…

Πιόνια για θυσία

Αντιμέτωποι, λοιπόν, με τις επιλογές των αυτοκρατορικών Ηνωμένων Πολιτειών βρίσκονται πρώτα απ’ όλα οι υποτελείς τους Ευρωπαίοι και λοιποί πελάτες τους σε κάθε γωνιά του κόσμου. Στην προκειμένη περίπτωση ήδη γίνονται αντιληπτές ακόμη και από τις μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις οι συνέπειες της πρόσδεσης στο άρμα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.

● Καμία από τις ευρωπαϊκές δυνάμεις δεν είναι ευτυχής για την «ανατίναξη» της συμφωνίας με το Ιράν.

● Καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν βλέπει με καλό μάτι τη νέα σύγκρουση που προετοιμάζεται εναντίον του Ιράν.

● Κανείς σύμμαχος των ΗΠΑ δεν είναι ευτυχής με τις αποφάσεις για την απόσυρση των ΗΠΑ από τη συμφωνία για την κλιματική αλλαγή ή για την επιβολή δασμών στις εισαγωγές στις ΗΠΑ.

● Κανείς, όμως, από τους υποτελείς – μόνος ή όλοι μαζί – δεν είναι σε θέση να αμφισβητήσει και να εναντιωθεί στις αποφάσεις – εντολές του αυτοκράτορα.

Τι σημαίνουν οι αποφάσεις των αυτοκρατορικών ΗΠΑ στην περιοχή μας για την Ελλάδα; Μια πρώτη απάντηση είχαμε τις προηγούμενες μέρες με τη σφαγή των Παλαιστινίων διαδηλωτών στη Γάζα. Για χώρες του μεγέθους της Ελλάδας η μόνη ισχνή προστασία αποτελεί η από θέση αρχών υπεράσπιση των διεθνών θεσμών και των κανόνων δικαίου. Η πρόσδεση σε ένα άρμα, όπως αυτό των ΗΠΑ, που τρέχει για να διαλύσει ό,τι από το διεθνές δίκαιο έχει απομείνει, προδικάζει οδυνηρές συνέπειες…

Και ας μην το ξεχνάμε: Στην παρούσα φάση ο «στενότερος» σύμμαχος της Ελλάδας στην περιοχή (εκτός των ΗΠΑ) είναι το κράτος – δολοφόνος του Ισραήλ…

Πηγή: topontiki.gr

Ετικέτες

lira_tourkias-1-696x385.jpg

Υπό ισχυρή πίεση παραμένει η τουρκική λίρα, παρά την πρόσβαση διαβεβαίωση της κεντρικής τράπεζας της χώρας ότι θα παρέμβει για να στηρίξει το νόμισμα.

Η τουρκική λίρα «φλέρταρε» με ένα νέο χαμηλό επίπεδο – ρεκόρ την Παρασκευή, καθώς οι επενδυτές περίμεναν να δουν αν η κεντρική τράπεζα της χώρας θα λάβει μέτρα για τη στήριξη του δοκιμαζόμενου νομίσματος, με την απόδοση του 10ετούς ομολόγου αναφοράς να αυξάνεται στο 15%.

Η λίρα είναι σε τροχιά εβδομαδιαίας πτώσης 3% μετά από δύο εβδομάδες που είχε καταγράψει, επίσης, απώλειες.

Διεθνή μέσα και αναλυτές, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να επιβληθούν capital controls στην Τουρκία, προκείμενου να αποτραπεί, η μαζική φυγή κεφαλαίων.

Αρκετά ξένα ενημέρωσης προεξοφλούν την καταβαράθρωση της τουρκικής οικονομίας και μιλούν πλέον ανοικτά για αναπόφευκτη πορεία προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, για διαδικασία χρεοκοπίας η οποία όπως αναφέρουν έχει ήδη αρχίσει.

Έναν μήνα πριν τις εκλογές ο τούρκος πρόεδρος Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν βρίσκεται υπό μεγάλη πίεση και βασικός λόγός όπως αναφέρει η Deutsche Welle είναι η οικονομική κατάσταση στην Τουρκία. Μπορεί η χώρα να εμφάνισε πέρυσι ρυθμό ανάπτυξης 7,4%, ωστόσο πολλοί οικονομολόγοι αμφιβάλλουν ότι τα συγκεκριμένα αριθμητικά στοιχεία αντικατοπτρίζουν την πραγματική κατάσταση της οικονομίας. Ακόμη κι αν θεωρήσει κανείς αξιόπιστα τα επίσημα στοιχεία, τα προβλήματα είναι εξόφθαλμα. Η ανεργία είναι υψηλή -κυρίως σε άτομα νεαρής ηλικίας.

Η Τουρκική Κεντρική Τράπεζα θα έπρεπε σε αυτή την περίπτωση να αυξήσει τα επιτόκια προκειμένου να συγκρατήσει την πτώση της λίρας. Ωστόσο, όπως αναφέρει η Deutsche Welle ο τούρκος πρόεδρος Ερντογάν πιέζει την Κεντρική Τράπεζα να μειώσει κι άλλο τα επιτόκια. Τα υψηλά επιτόκια είναι «η πηγή κάθε κακού», σχολίασε ο τούρκος πρόεδρος την περασμένη Παρασκευή. Αυτή την εβδομάδα προχώρησε μάλιστα ένα βήμα παραπέρα, δηλώνοντας στο τηλεοπτικό δίκτυο Bloomberg ότι προτίθεται να θέσει υπό αυστηρότερο έλεγχο την Κεντρική Τράπεζα εφόσον επικρατήσει στις εκλογές.

Σε αυτήν την περίπτωση ο τούρκος πρόεδρος θέτει ένα νευραλγικό ζήτημα για χρεωμένες επιχειρήσεις και νοικοκυριά, που βεβαίως αντιτίθενται σε αύξηση των επιτοκίων. Ωστόσο, απέναντι στις χρηματαγορές στέλνει με αυτόν τον τρόπο καταστροφικά μηνύματα. Η αξία της λίρας υποχωρεί ακόμη περισσότερο. Αυτό φέρνει σε δύσκολη θέση κυρίως τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους της χώρας, δεδομένου ότι σε πολλές περιπτώσεις έχουν δάνεια σε ξένα νομίσματα. Η πτώση της λίρας καθιστά αυτά τα δάνεια ακόμη ακριβότερα, φέρνοντας πολλές επιχειρήσεις κοντά σε αδυναμία πληρωμών.

Πηγή: iskra.gr

Ετικέτες

aris-ksenofos-xenofos-taiped.jpg

Ο Πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ κ. Ξενόφος τόνισε ότι «μέχρι το Eurogroup του Ιουνίου να έχουν προχωρήσει ικανοποιητικά οι αποκρατικοποιήσεις και για ΕΛΠΕ , Εγνατία Οδό και περιφερειακά λιμάνια».

Επιπρόσθετα ο Πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ δήλωσε πως οι διαδικασίες για την πώληση μονάδων της ΔΕΗ και για τις εταιρείες ύδρευσης θα μεταφερθούν στο δεύτερο εξάμηνο της χρονιάς, σημειώνοντας πως «νομίζω ότι έχουμε κοινή αντίληψη με τους εκπροσώπους των θεσμών».

Για το Ελληνικό εκτίμησε ότι μέχρι το τέλος του χρόνου θα πρέπει να έχουν μπει οι μπουλντόζες ενώ για τα λιμάνια είπε πως υπάρχει σύμπνοια με το υπουργείο για υπο-παραχώρηση δραστηριοτήτων.

Πηγή: iskra.gr

Ετικέτες

_πωλήσεων_μεταχειρισμένων_πλοίων_το_2017.jpg

Ο αριθμός των πωλήσεων μεταχειρισμένων πλοίων φέτος, πλησιάζοντας στο τέλος του 2017, έφθασε στο υψηλότερο επίπεδο ετησίως τα τελευταία δέκα χρόνια, όχι πάντως σε υψηλές τιμές, αφού αυτή τη χρονιά έπεσαν σε χαμηλό επίπεδο σε πολλούς τομείς. Η δραστηριότητα των πωλήσεων υπήρξε ιδιαιτέρως σταθερή στους τομείς των πλοίων
μεταφοράς χύδην φορτίου και εμπορευματοκιβωτίων με τους συνήθεις ιδιοκτήτες να αγοράζουν και να πωλούν φορτηγά πλοία.

Πλήθος πωλήσεων και αγορών

Μέχρι τις αρχές Νοεμβρίου του 2017, 1.400 πλοία συνολικής χωρητικότητας 79,4 εκατομμυρίων DWT πωλήθηκαν στην δευτερογενή αγορά φέτος, ο μεγαλύτερος ετήσιος αριθμός από το 2007 και ο δεύτερος σε μέγεθος DWT. Σε ετήσια βάση, ο συνολικός όγκος χωρητικότητας καταγράφει το υψηλότερο επίπεδο ετήσιων πωλήσεων. Ωστόσο, από πλευράς αξίας, οι συνολικές πωλήσεις παραμένουν κάτω από τα ιστορικά υψηλά επίπεδα, με τις ετήσιες πωλήσεις μέχρι στιγμής να ανέρχονται σε 19,4 δισ. δολάρια, σημαντικά χαμηλότερες από εκείνες του 2007 και επίσης κάτω από τα επίπεδα των ετών 2014-2015. Αυτό οφείλεται εν μέρει στη μεγάλη πτώση τιμών σε πολλές κατηγορίες μεταχειρισμένων πλοίων φέτος, ενώ ο δείκτης τιμών δευτερογενούς αγοράς της Clarkson ξεκίνησε το έτος στις 75 μονάδες, το χαμηλότερο επίπεδο από το 1988, αν και άρχισε να αυξάνεται τον Νοέμβριο φτάνοντας στις 91 μονάδες.
Ποιες αγορές ζωντανεύουν
Ο όγκος πωλήσεων μέχρι στιγμής φέτος είναι ιδιαίτερα μεγάλος τόσο στον τομέα του χύδην φορτίου όσο και σε αυτόν των εμπορευματοκιβωτίων. Όπως αναφέρεται έχουν πωληθεί μέχρι σήμερα 573
bulkers συνολικής χωρητικότητας 40,4 εκατομμυρίων DWT, το δεύτερο υψηλότερο επίπεδο μετά το 2007 σε ετήσια βάση. Σε αριθμητικούς όρους, το 62% των πωλήσεων φορτηγών πλοίων αφορούσαν μικρότερα Handymax και Handysize, ενώ τα πλοία Capesize και Panamax αντιπροσωπεύουν συνολικά το 38% αυτής της κατηγορίας. Παράλληλα, στον τομέα των εμπορευματοκιβωτίων πωλήθηκαν 250 πλοία συνολικής δυναμικότητας 0,95 mTEU (twenty-footequivalentunit), έχοντας ήδη καταγράψει ετήσιο ρεκόρ στην κατηγορία τους. Στον τομέα των δεξαμενόπλοιων, έχουν πωληθεί 284 πλοία συνολικής χωρητικότητας 23.9 εκατομμυρίων DWT, μέγεθος ίσο με το μέσο ιστορικά επίπεδο.

Έλληνες ιδιοκτήτες: Οι πιο δραστήριοι

Όπως συνήθως, οι Έλληνες ιδιοκτήτες ήταν οι πιο δραστήριοι αγοραστές και πωλητές μεταχειρισμένων πλοίων κατά το έτος αυτό μέχρι στιγμής, πωλώντας 194 πλοία χωρητικότητας 13,4 εκατομμυρίων DWT, που αντιπροσωπεύουν το 17% των συνολικών πωλήσεων του είδους. Οι Έλληνες εφοπλιστές
αντιπροσωπεύουν το ένα από τα δύο κορυφαία έθνη από πλευράς ιδιοκτησίας (ως προς τη χωρητικότητα των πλοίων που πωλήθηκαν μέχρι σήμερα το 2017) και στις τρεις μεγάλες κατηγορίες πλοίων. Στον τομέα των δεξαμενόπλοιων στην κορυφή μαζί με τους Έλληνες βρίσκονται οι Αμερικανοί εφοπλιστές, στον τομέα των πλοίων χύδην φορτίου οι Κινέζοι και στον τομέα των εμπορευματοκιβωτίων οι Γερμανοί. Οι Έλληνες ήταν επίσης οι πιο δραστήριοι αγοραστές από πλευράς χωρητικότητας φέτος, αφού απέκτησαν 214 πλοία 17,2 εκατομμυρίων
DWT. Στην πραγματικότητα, όπως αναφέρεται, στο 33% των πωλήσεων του έτους μέχρι σήμερα σε DWT, εμπλέκεται Έλληνας πωλητής ή αγοραστής.
Συμπερασματικά, καταγράφεται ιδιαίτερα δραστήρια δευτερογενής αγορά πλοίων κατά το 2017 μέχρι σήμερα και οι συνολικοί όγκοι πωλήσεων
DWT φαίνεται να φτάνουν σε επίπεδα ρεκόρ μέχρι το τέλος του έτους. Αυτό οφείλεται κυρίως σε μεγαλύτερους όγκους πωλήσεων πλοίων χύδην φορτίου και
εμπορευματοκιβωτίων, ενώ οι Έλληνες εφοπλιστές συνέχισαν να κυριαρχούν τόσο στις πωλήσεις όσο και στις αγορές. Στο πλαίσιο αυτό, περιμένουμε με ενδιαφέρον να δούμε αν η δυναμική αυτή στην αγορά μεταχειρισμένων πλοίων μπορεί να συνεχιστεί τόσο κατά το 2018 όσο και στη συνέχεια.

Του Πάνου Τσαγκαράκη
reporter.gr

Πηγή: arxipelagos.com

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή