Σήμερα: 22/06/2018
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

pagosmia-mera-prosfygwn1.jpg

Τα στοιχεία συγκλονίζουν κάθε φορά, όσες φορές και να τα δεις, κάθε χρόνο, κάθε μέρα.

    Κάθε μονάδα αυτών των στοιχείων είναι μια ολόκληρη ανθρώπινη ζωή.

Το γράφημα είναι από ΑΠΕ – ΜΠΕ, με βάση τα στοιχεία την έκθεση της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες 

kanenas-den-dialegei-na-ginei-prosfygas.jpg

Τα στοιχεία δεν χωράνε στις ευχές που θα ακούσουμε σήμερα, από συγκινημένους επίσημους και ανεπίσημους παράγοντες, Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων.   

   Η προσφυγιά δεν είναι φυσικό φαινόμενο, όπως θα βόλευε τους ισχυρούς του κόσμου, να αντιμετωπίζουμε τους πρόσφυγες ως φυσικό φαινόμενο, ως αναγκαίο κακό!

   Η απάντηση δίνεται μέσω του πλακάτ στη φωτογραφία αριστερά:  «Κανείς δεν διάλεξε να γίνει πρόσφυγας».  

   Άλλοι διάλεξαν να γίνουν εκατομμύρια άνθρωποι πρόσφυγες κι έχουν και ονοματεπώνυμα.

   Κι όλοι μαζί έχουν το όνομα ενός συστήματοςπου μοιράζει τον κόσμο σε «αγορές»,  που λεηλατεί τον πλούτο των χωρών προς όφελος των οικονομικά ισχυρότερων, που οδηγεί στην αποκτήνωση του ανθρώπου για την αύξηση των κερδών του κεφαλαίου,  που σμπαραλιάζει τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα για να διασφαλίσει την παντοκρατορία των μονοπωλίων.

   Και το όνομα αυτού: Καπιταλισμός!

***

«Κανένας δεν διαλέγει τα στρατόπεδα προσφύγων»

 

Σήμερα, Παγκόσμια Μέρα Προσφύγων, δημοσιεύουμε ξανά ένα βίντεο που είχαν φτιάξει πριν δύο χρόνια εννέα μαθήτριες της Β’ Λυκείου και τρεις καθηγήτριες, από το Γενικό Λύκειο της Άμφισσας. Οι μαθήτριες μιλούν, μιλούν με το ποίημα της Warsan Shire. Η Warsan Shire γεννήθηκε το 1988. Είναι Σομαλή, γεννήθηκε στην Κένυα και ….βρέθηκε στο Λονδίνο μετά τον πρώτο χρόνο της ζωής της. Στη συνέχεια ολόκληρο το ποίημα της Warsan Shire.

ΣΠΙΤΙ

Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα του,

εκτός αν πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία

τρέχεις προς τα σύνορα μόνο όταν βλέπεις

ολόκληρη την πόλη να τρέχει κι εκείνη

οι γείτονές σου τρέχουν πιο γρήγορα από σένα

με την ανάσα ματωμένη στο λαιμό τους

το αγόρι που ήταν συμμαθητής σου

που σε φιλούσε μεθυστικά πίσω από το παλιό εργοστάσιο τσίγκου

κρατά ένα όπλο μεγαλύτερο από το σώμα του.

Αφήνεις την πατρίδα

μόνο όταν η πατρίδα δε σε αφήνει να μείνεις.

Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα εκτός αν η πατρίδα σε κυνηγά

φωτιά κάτω απ΄ τα πόδια σου

ζεστό αίμα στην κοιλιά σου

δεν είναι κάτι που φαντάστηκες ποτέ ότι θα έκανες

μέχρι που η λεπίδα χαράζει απειλές στο λαιμό σου

και ακόμα και τότε ψέλνεις τον εθνικό ύμνο

ανάμεσα στα δόντια σου

και σκίζεις το διαβατήριό σου σε τουαλέτες αεροδρομίων

κλαίγοντας καθώς κάθε μπουκιά χαρτιού

δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται να γυρίσεις.

Πρέπει να καταλάβεις

ότι κανένας δε βάζει τα παιδιά του σε μια βάρκα

εκτός αν το νερό είναι πιο ασφαλές από την ξηρά

κανένας δεν καίει τις παλάμες του

κάτω από τρένα, ανάμεσα από βαγόνια

κανένας δεν περνά μέρες και νύχτες στο στομάχι ενός φορτηγού

τρώγοντας εφημερίδες

εκτός αν τα χιλιόμετρα που ταξιδεύει

σημαίνουν κάτι παραπάνω από ένα ταξίδι.

κανένας δε σέρνεται

κάτω από φράχτες

κανένας δε θέλει να τον δέρνουν

να τον λυπούνται

κανένας δεν διαλέγει τα στρατόπεδα προσφύγων

ή τον πλήρη σωματικό έλεγχο σε σημεία

όπου το σώμα σου πονούσε

ή τη φυλακή,

επειδή η φυλακή είναι ασφαλέστερη

από μια πόλη που φλέγεται

και ένας δεσμοφύλακας το βράδυ

είναι προτιμότερα από ένα φορτηγό

γεμάτο άντρες που μοιάζουν με τον πατέρα σου

κανένας δε θα το μπορούσε

κανένας δε θα το άντεχε

κανένα δέρμα δε θα ήταν αρκετά σκληρό

για να ακούσει τα:

γυρίστε στην πατρίδα σας μαύροι

πρόσφυγες

βρωμομετανάστες

ζητιάνοι ασύλου

που ρουφάτε τη χώρα μας

αράπηδες με τα χέρια απλωμένα

μυρίζετε περίεργα

απολίτιστοι

κάνατε λίμπα τη χώρα σας και τώρα θέλετε

να κάνετε και τη δική μας

πώς δε δίνουμε σημασία

στα λόγια

στα άγρια βλέμματα

ίσως επειδή τα χτυπήματα είναι πιο απαλά

από το ξερίζωμα ενός χεριού ή ποδιού

ή τα λόγια είναι πιο τρυφερά

από δεκατέσσερις άντρες

ανάμεσα στα πόδια σου

ή οι προσβολές είναι πιο εύκολο

να καταπιείς

από τα χαλίκια

από τα κόκαλα

από το κομματιασμένο κορμάκι του παιδιού σου.

Θέλω να γυρίσω στην πατρίδα,

αλλά η πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία

πατρίδα είναι η κάνη ενός όπλου

και κανένας δε θα άφηνε την πατρίδα

εκτός αν η πατρίδα σε κυνηγούσε μέχρι τις ακτές

εκτός αν η πατρίδα σού έλεγε να τρέξεις πιο γρήγορα

να αφήσεις πίσω τα ρούχα σου

να συρθείς στην έρημο

να κολυμπήσεις ωκεανούς

να πνιγείς

να σωθείς

να πεινάσεις

να εκλιπαρήσεις

να ξεχάσεις την υπερηφάνεια

η επιβίωσή σου είναι πιο σημαντική.

κανένας δεν αφήνει την πατρίδα εκτός αν η πατρίδα είναι

μια ιδρωμένη φωνή στο αυτί σου

που λέει

φύγε,

τρέξε μακριά μου τώρα

δεν ξέρω τι έχω γίνει

αλλά ξέρω ότι οπουδήποτε αλλού

θα είσαι πιο ασφαλής απ΄ ό,τι εδώ. 

Σημείωση: Ολόκληρο το ποίημα, μεταφρασμένο, το βρήκαμε στην ιστοσελίδα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Ετικέτες

chelakis-1.jpg

Από Γιώργος Χελάκης

Tον ρώτησαν για το δημοψήφισμα που διεξήχθη το καλοκαίρι του 2015. Τον ρώτησαν από την γερμανική εφημερίδα Die Welt. Kι ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας απάντησε πως βλέποντας τα πράγματα από απόσταση και με τα δεδομένα που υπάρχουν θα το σκεφτόταν διαφορετικά.

Με ένα εύσχημο και διπλωματικό τρόπο ο πρωθυπουργός έστειλε το μήνυμα στην γερμανική πολιτική ελίτ πως αποκηρύσσει το δημοψήφισμα, την πιο εξεγερτική στιγμή στην ιστορία της Ελλάδας μεταπολιτευτικά τουλάχιστον.

Δεν πρωτοτύπησε σε κάτι ο Αλέξης Τσίπρας. Είθισται οι πρωθυπουργοί των μνημονίων να αποκηρύσσουν το παρελθόν τους.

Ο κ. Σαμαράς μπροστά στα σκαλιά της γερμανικής καγκελαρίας ξεστόμισε το περίφημο «ουδείς αναμάρτητος» αναφερόμενος στα Ζάππεια που τον έφεραν στην εξουσία ως αντιμνημονιακό.

Το ίδιο έκανε τώρα και ο κ. Τσίπρας. Λίγες μέρες πριν τις αποφάσεις για το ελληνικό χρέος και εκλιπαρώντας για ολίγη παραπάνω επιμήκυνση και αφού είχε υπογράψει την συμφωνία για το Μακεδονικό, ο πρωθυπουργός δέχτηκε την κρίσιμη ερώτηση και απέταξε τον σατανά του δημοψηφίσματος.

Τώρα πλέον μετανιωμένος και ευθυγραμμισμένος με κάθε επιθυμία των ατλαντικών και ευρωπαίων «συμμάχων» περιμένει μια ελεήμονα κουβέντα για το χρέος.

Αν την ακούσει ετοιμάζεται να βγει και να μας ζητήσει να πανηγυρίσουμε επειδή θα επιμηκυνθεί η εξόφλησή του, δηλαδή αντί για τα παιδιά μας θα το πληρώνουν και τα εγγόνια μας.

Που θα τα βρει για να πληρώσουν δεν ξέρω να σας πω, όταν τα τελευταία χρόνια πάνω από τετρακόσιες χιλιάδες νέοι συμπατριώτες μας έχουν εγκαταλείψει την μάταια τούτη χώρα, αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον στην αλλοδαπή.

Απέναντι στον πρωθυπουργό στέκεται μια αξιωματική αντιπολίτευση ζαλισμένη από τα απανωτά χτυπήματα.

Εκεί που ζούσε με την σιγουριά ότι αυτή ήταν η επίσημη αγαπημένη των Aμερικανών και των Eυρωπαίων, διαπιστώνει πως έχει εξαπατηθεί.

Πως αρνήθηκαν τον έρωτά της για χάρη του ΣΥΡΙΖΑ και του κ. Τσίπρα. Συμπεριφέρεται λοιπόν σαν την απατημένη σύζυγο και κρατάει μούτρα;

Τώρα που την μαλώνουν ότι θα πρέπει να υλοποιήσει κατά γράμμα τις δεσμεύσεις που αυτή η κυβέρνηση έχει αναλάβει.

Γίνεται πλέον φανερό πως οι χειμαζόμενες λαϊκές τάξεις δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από τις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις του μπλοκ των μνημονιακών δυνάμεων.

Η λύση πρέπει να αναζητηθεί στην αμφισβήτηση του μνημονιακού μονόδρομου, έξω από το πλαίσιο της ΝΑΤΟικής και ευρωενωσιακής εξάρτησης.

Διαφορετικά η Ελλάδα θα καταντήσει μια χώρα γερόντων και απελπισμένων που θα περιμένουν κάθε καλοκαίρι τους τουρίστες…

*Πηγή: pagenews.gr

Ετικέτες

stathis_200618.jpg

Παράξενα εγκλήματα. Όλο και πιο πολλά. Εγκλήματα ζοφερά. Ασυνήθιστα. Φόνοι για λίγα ευρώ. Ανηλεείς ξυλοδαρμοί με μεγάλη ευκολία. Ειδεχθείς συμπεριφορές, «τρόμος και αθλιότητα» όπως άλλοτε σε σκοτεινές εποχές. Η κρίση περνώντας μέσα από την πολιτική και την οικονομία εμφανίζεται πλέον στην κοινωνία. Στην

οποίαν η αχλύς της παρακμής μετριέται σε πολλά από τα επίπεδα της βίας. Η επιθετικότητα στους δρόμους, η ασυνεννοησία, η μοχθηρία, ο φθόνος, η ιδιώτευση, ο ατομικισμός, η δολιότης είναι ένα μέρος μόνο απ’ το κακό συναπάντημα που μας περιμένει καθώς ξεπορτίζουμε κάθε μέρα.

Όμως δεν είναι μόνον η κρίση, μαζί της συντίθεται η κυρίαρχη ιδεολογία των τελευταίων ετών. Μια ιδεολογία που αποθέωνε το «σε όποιον αρέσω, για τους άλλους δεν θα μπορέσω». Η πτωχοπροδρομική γκλαμουριά που τα έκανε όλα «ένα σύμπαν που συνωμοτεί για την πάρτη μας». Και εγένετο έτσι ένας χυλός, όπου κάθε επίκληση οποιουδήποτε κώδικα αρχών ή αισθήματος τιμής φάνταζε συντηρητισμός και κόλλημα. Ένα ξεχαρβάλωμα

όπου όλοι αυτοπροσδιοριζόμαστε, όπου η αλήθεια δεν χρειάζεται την απόδειξή της, όπου δεν υπάρχουν όρια, όπου η ηθική δεν μπορεί να υπαγορεύει υποχρεώσεις απέναντι στους άλλους, όπου όλοι μπορούν να τα κάνουν όλα. «Έως

και τέτοια εγκλήματα;» θα αντιτείνει κανείς. Μα δεν φθάνει κανείς με τη μία στον Αγρόν του Κεραμέως. Φθάνει ανεπαισθήτως. «Μήπως είναι υπερβολή;» θα μπορούσε να επιμείνει κανείς. Πιθανόν. Αλλά αν δεν είναι; Άλλωστε ενίοτε οι υπερβολές ομιλούν εν παραβολαίς κι από την ανησυχία βγαίνει πάντα κάτι καλύτερο απ’ όσα μπορεί ο εφησυχασμός.

Φοβάμαι ότι όλο αυτό το μείγμα απανθρωπιάς σχετίζεται με ένα αμάλγαμα αμορφωσιάς, εκφυλισμού των εννοιών και υποταγής στα στερεότυπα της προπαγάνδας που μόνον (και μόνον του πλέον) το φιλότιμο των ανθρώπων προσπαθεί να αντικρούσει

στα σχολεία, στις γειτονιές, στους τόπους εργασίας, στις οικογένειες. Μια τηλεόραση που «δικαιούται» να ταΐζει τους πολίτες κοπριές, με εφημερίδες που δεν στέκονται στο πλάι του λαού ελέγχοντας την εξουσία, με μια τέχνη που τα παίρνει για να αποπροσανατολίζει ή να είναι ανώδυνη για τους Δυνατούς, με πανεπιστημιακούς που η καριέρα τους είναι υπόθεση πολιτικής εξάρτησης – όλα αυτά, πλην Λακεδαιμονίων, σε κάθε τομέα, παράγουν ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο γίνεται της κακομοίρας. Γιατί όλο και πιο πολλοί

να μην πείθονται ότι η επιβίωση είναι μια υπόθεση ισχύος; Ισχύος εντός νόμου κι εκτός νόμου. Έτσι με την ευκολία που κάποιοι γίνονται σφουγγοκωλάριοι των Δυνατών (αυτή είναι η ισχύς τους), άλλοι καταφεύγουν στον νόμο της ζούγκλας. Παιδιά

που μεγαλώνουν βλέποντας το κράτος να κλέβει απ’ τους μισθούς και τις συντάξεις, που βλέπουν την Ελλάδα να πουλιέται σάρκα στα σκλαβοπάζαρα, που βιώνουν μέσα στα σπίτια τους τη γκρίνια της φτώχιας ή την αδιαφορία του νεοπλουτισμού, παιδιά που βλέπουν στην τηλεόραση αηδίες και στο διαδίκτυο τον βιασμό της ελευθερίας από την ελευθεριότητα, που δηλητηριάζονται από τα τρολ, παιδιά που

ξέρουν, κι όμως είναι σαν να μην τρέχει τίποτα, ότι το κινητό τους είναι ο χαφιές που τα παρακολουθεί, γιατί να μην κοιτάξουν την άβυσσο; Μόνον το φιλότιμο παλεύει πια την άβυσσο και το φιλότιμο δεν είναι αρκετό.

Όταν οι ίδιοι οι θεσμοί ευνοούν τον εκφυλισμό, όταν αυτό που φαίνεται αθώο είναι πονηρό – όπως οι ΜΚΟ που ασκούν νόμιμη σωματεμπορία ή όπως οι ιδεολογίες που κάνουν κωλοτούμπες, γιατί οι παλιότεροι να μην απογοητεύονται και οι νεώτεροι να μην απελπίζονται;

Ιδιαιτέρως οι νεώτεροι, φτιαγμένοι, παρ’ όλην αυτήν την παθολογία, από εκείνην την καλή πάστα που στη νεότητα ανθεί, να μην παθαίνουν την πλάκα τους, όταν βλέπουν το Ψέμα να αγορεύει στη Αγορά

και να νικάει. Πολύ ψέμα ρ’ αδερφάκι μου! Ψέματα για τις αιτίες του κακού, ψέματα για τις λύσεις, ψέματα για το μέλλον που μας περιμένει. Διαιώνιση της λουμπινιάς, της διαπλοκής, κλίκες ημετέρων, συμμορίες του χρήματος, μια νομιμότητα που χάνεται μέσα στην παρανομία, όπως ο δολοφόνος χάνεται μέσα στη νύχτα.

Άλλοι, ειδικότεροι απ’ την ταπεινότητά μου, έχουν αρχίσει να συσχετίζουν όχι τόσον την «έξαρση της εγκληματικότητας» κατά το κοινώς λεγόμενο, αλλά τις ιδιομορφίες αυτής της νέας εγκληματικότητας με την κρίση αλλά και με τις ατραπούς που έχει πάρει εδώ και πολλά χρόνια ο καθημερινός μας πολιτισμός υπό το κράτος της κυρίαρχης ιδεολογίας. Που εν τέλει θεωρεί μέσες - άκρες τη ζωή αμάρτημα, αν αυτή η ζωή δεν είναι χρήσιμη στους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες.

ΠΗΓΗ: topontiki.gr

Ετικέτες

kimata-ploio-1070.jpg

Συγκλήθηκε στις 19/6/2018 η Διοίκηση της ΠΝΟ με κύριο θέμα συζήτησης τις ΣΣΕ για το 2018.

Πρέπει να σημειωθεί ότι έχει οριστεί διαπραγματευτική συνάντηση με τον ΣΕΕΝ με θέμα την ΣΣΕ για την Επιβατηγό Ναυτιλία στις 21/6/2018.

Στο μεταξύ ο Πρόεδρος του ΣΕΕΝ έστειλε προκαταβολικά επιστολή με την οποία τυπικά και ουσιαστικά απορρίπτει τα δίκαια Ναυτεργατικά αιτήματα, αρνείται αυξήσεις στους μισθούς καθώς επίσης και τα υπόλοιπα θεσμικά, εργασιακά και κλαδικά αιτήματα.

Χρησιμοποιεί ως επιχείρημα τον τετριμμένο, αβάσιμο και ατεκμηρίωτο ισχυρισμό ότι δήθεν τα επιβατηγά και ακτοπλοϊκά πλοία διέρχονται κρίση, ότι οι αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων την φετινή χρονιά έχουν εκτοξευτεί στα ύψη….

Η πραγματικότητα διαψεύδει αυτούς τους ισχυρισμούς αφού όπως είναι γνωστό και επίσημα όλα τα οικονομικά αποτελέσματα 2015-2016-2017 για βασικές ακτοπλοϊκές εταιρίες είναι θετικά και κερδοφόρα.

Το επιχείρημα της σύνδεσης της τιμής των καυσίμων με τα αιτήματα των Ναυτεργατών είναι προκλητικό και αίολο γι’ αυτό πρέπει να απορριφθεί κατηγορηματικά.

Προφανώς σε καμιά περίπτωση τα προβλήματα που έχουν ανακύψει, ιδιαίτερα την περίοδο των μνημονίων, για τους Ναυτεργάτες που τα εισοδήματά τους έχουν συντριβεί και καταποντιστεί, δεν μπορεί να επιχειρείται η σύνδεση με τις όποιες τιμές καυσίμων, οι οποίες σημειωτέον την περίοδο 2015-2016 είχαν κατέλθει στα κατώτερα επίπεδα αλλά και τότε οι εκπρόσωποι των επιβατηγών και ακτοπλοϊκών πλοίων επέβαλαν τις μηδενικές αυξήσεις στις ΣΣΕ σε συνεργασία με την πλειοψηφία της ΠΝΟ.

Στην τοποθέτησή του στην συνεδρίαση ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ σημείωσε ότι η θέση και η τακτική του ΣΕΕΝ πρέπει όχι απλά να απορριφθεί αλλά το Ναυτεργατικό κίνημα εάν θέλει να εκφράσει την βούληση των Ναυτεργατών θα πρέπει ανοιχτά να συγκρουστεί με αυτή προετοιμάζοντας και οργανώνοντας την πάλη των Ναυτεργατών με αγωνιστικές και απεργιακές κινητοποιήσεις θέτοντας ως κεντρικό στόχο την υπογραφή ΣΣΕ με αυξήσεις που θα καλύπτουν τις τεράστιες απώλειες που είχε το Ναυτεργατικό εισόδημα τα τελευταία χρόνια.

Στην συνεδρίαση της Διοίκησης της ΠΝΟ οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού συμπορευόμενες απόλυτα και σε κοινή γραμμή με τις αντίστοιχες του κομματικού συνδικαλισμού αντέδρασαν λυσσαλέα στην πρόταση της ΠΕΝΕΝ για οργάνωση αγωνιστικών κινητοποιήσεων στην ποντοπόρο ναυτιλία. Με τον τρόπο αυτό από κοινού επιδιώκουν να αφήσουν ανέπαφο το καθεστώς της μαύρης ανασφάλιστης και χαμηλόμισθης εργασίας που ξεπερνάει το 75% στα πλοία ελληνικής σημαίας στην ποντοπόρο ναυτιλία και υπερβαίνει το 95% στα ελληνόκτητα πλοία σημαιών ευκολίας η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων είναι εγκατεστημένες και αναπτύσσουν την επιχειρηματική δραστηριότητά τους στην χώρα μας.

Είναι ακριβώς αυτό το τμήμα της Ναυτιλίας που εκπροσωπεί το μεγάλο εφοπλιστικό λόμπυ και το οποίο απολαμβάνει πρωτοφανή προνόμια όπως είναι οι 58 φοροαπαλλαγές, μειωμένες ασφαλιστικές εισφορές προς τα Ταμεία κοινωνικής ασφάλισης των Ναυτεργατών, έχει στην διάθεσή του το πιο οργανωμένο σε διεθνή κλίμακα μηχανισμό δεκάδων Προξενικών Λιμεναρχείων για την διευθέτηση των συμφερόντων του που επιβαρύνουν τον έλληνα φορολογούμενο και ταυτόχρονα μια υποταγμένη κυβερνητική πολιτική στα διεθνή φόρα που ταυτίζεται με την πολιτική της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του παρασιτικού εφοπλιστικού κεφαλαίου.

Η ηγεμονία και ο πρωταγωνιστικός ρόλος αυτού του τμήματος του εφοπλιστικού κεφαλαίου σε μια κατεύθυνση ριζικών ανατροπών στα εργασιακά δικαιώματα των Ναυτεργατών αποδείχνεται όχι μόνο από τα προνόμια που έχει εξασφαλίσει και την ασύδοτη επιχειρηματική δράση που του έχουν παράσχει διαχρονικά όλες ως τώρα οι κυβερνήσεις αλλά και από το γεγονός ότι πρωτοστατεί με την συλλογική εκπροσώπησή του την Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών (ΕΕΕ) μεθοδικά όλα τα τελευταία χρόνια στην προσπάθεια να καταργήσει την ΣΣΕ στην κατηγορία της ποντοπόρου Ναυτιλίας.

Είναι το ίδιο αυτό εφοπλιστικό λόμπυ το οποίο αρνείται την διαπραγμάτευση για την ανανέωση και υπογραφή των ΣΣΕ από το 2010 και ταυτόχρονα θέτει ως απαράβατο όρο για την διαπραγμάτευση των ΣΣΕ την κατάργηση των μισθών της ΣΣΕ και την διαμόρφωση μισθών για τα πληρώματα της ποντοπόρου ναυτιλίας σύμφωνα με τα διεθνή κρατούντα, δηλαδή τους κατώτερους μισθούς που ισχύουν με την σύμβαση της ITF για τους Ναυτεργάτες των τρίτων χωρών Πακιστάν – Φιλιππίνες – Αίγυπτο κ.λπ.

Επί 3,5 χρόνια η ΠΕΝΕΝ θέτει επανειλημμένα το πρόβλημα της οργανωμένης πίεσης και αγωνιστικής δράσης από την πλευρά του Ναυτεργατικού κινήματος προς την ΕΕΕ για να σπάσει την αδιαλλαξία και τον τυχοδιωκτισμό τους εισπράττοντας από τις δυνάμεις του εργοδοτικού – κυβερνητικού και κομματικού συνδικαλισμού την σιωπή και την άρνησή τους….

Η πλειοψηφία της ΠΝΟ δεν τολμάει δημόσια να ψελλίσει ούτε λέξη ενώ οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού και κυρίως η ΠΕΜΕΝ που έχει την συντριπτική πλειοψηφία του κλάδου στην ποντοπόρο Ναυτιλία, έχει βγάλει κυριολεκτικά τον σκασμό και στην πράξη οι όποιες απόπειρες, πρωτοβουλίες και δράσεις της ΠΕΝΕΝ αυτή η πίεση να ενταθεί, να επεκταθεί και να κλιμακωθεί βρίσκουν απέναντι ένα μονομπλόκ των δυνάμεων της πλειοψηφίας της ΠΝΟ και μόνιμους συμμάχους τις δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού…..

Χαρακτηριστικά σημειώνουμε ότι στην χθεσινή συνεδρίαση της ΠΝΟ ο Πρόεδρος της ΠΕΜΕΝ επί μακρόν μιλούσε για τις ΣΣΕ και δεν ψέλλισε ούτε λέξη για το σοβαρό πρόβλημα που υφίσταται στην ΣΣΕ στα ποντοπόρα πλοία.

Και όχι μόνο αυτό, άλλο τόσο ο ίδιος όσο και ο έτερος του κομματικού συνδικαλισμού (Πρόεδρος του Στέφενσων» απέρριψαν μετά βδελυγμίας την πρόταση της ΠΕΝΕΝ να σχεδιασθεί και να οργανωθεί ένας αγωνιστικός προσανατολισμός με πολύμορφους αγώνες και σε βάθος χρόνου να επιχειρηθεί μια απεργιακή κινητοποίηση στην ποντοπόρο ναυτιλία.

Μάλιστα στην σχετική πρόταση της ΠΕΝΕΝ που ανεπιτυχώς επιχείρησαν να διαστρεβλώσουν θεώρησαν ούτε λίγο ούτε πολύ ότι ισοδυναμεί με τυχοδιωκτισμό η όποια πρόταση για οργάνωση απεργίας στα ποντοπόρα πλοία. Το μόνο που δεν είπαν είναι να ζητήσουμε και να πάρουμε την σχετική έγκριση από τον Πρόεδρο της ΕΕΕ….

Καλύτερους συμμάχους το παρασιτικό εφοπλιστικό κεφάλαιο δεν θα μπορούσε να βρει από τις δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού….

Αναπάντητο έμεινε από τις δυνάμεις αυτές για άλλη μια φορά το ερώτημα του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ, δεν θέλουν να ανοίξει καμιά ρωγμή στην εφοπλιστική αδιαλλαξία επειδή δεν μπορούν και δεν έχουν την παραμικρή επίδραση – επιρροή στον κλάδο ή ακόμη χειρότερα δεν θέλουν κάτι τέτοιο….

Το γεγονός είναι ότι ο κλάδος των Μηχανικών στην συντριπτική του πλειοψηφία απασχολείται στην ποντοπόρο ναυτιλία, είχε και έχει μηδενική ανεργία ενώ και οι μισθοί λόγω της υψηλής ζήτησης είναι διαμορφωμένοι σε επίπεδα πολύ ανώτερα από την ΣΣΕ στην ποντοπόρο ναυτιλία.

Κατά συνέπεια γεννιούνται πολλά ερωτηματικά για την επιλεκτική διάκριση που συστηματικά γίνεται εξαιρώντας από όλες τις κινητοποιήσεις το κομμάτι της ποντοπόρου ναυτιλίας….

Αξίζει να σημειωθεί ότι η άρνησή τους δεν είναι μόνο για τον όποιο σχεδιασμό και οργάνωση απεργιακών κινητοποιήσεων, αλλά για κάθε μορφή αγωνιστικής δράσης που έχει σημείο αναφοράς την ποντοπόρο ναυτιλία.

Σε συγκεκριμένη πρόταση 5 σημείων που κατέθεσε πρόσφατα η ΠΕΝΕΝ στην Διοίκηση της ΠΝΟ και η οποία αφορούσε μια τέτοια αγωνιστική δράση όπως συγκεντρώσεις – διαδηλώσεις – καταλήψεις και άλλες μορφές δράσεις, οι δυνάμεις του κομματικού τόξου επέλεξαν την ένοχη σιωπή….

Κατά τα λοιπά τα αντιεφοπλιστικά λογύδρια δεν πείθουν κανέναν και οι Ναυτεργάτες βλέπουν ότι οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού έχουν αναλάβει την βρώμικη δουλειά να προστατεύσουν το εφοπλιστικό λόμπυ από οποιαδήποτε πίεση και αγωνιστική διεκδίκηση…..

Στο τέλος η ΠΕΝΕΝ έθεσε ως πρόταση 24ωρη προειδοποιητική πανελλαδική απεργία σε όλες τις κατηγορίες πλοίων και την ανάπτυξη πολύμορφων δράσεων για την ποντοπόρο ναυτιλία. Μπροστά στον κίνδυνο του αυτοεξευτελισμού τους οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού αποδέχθηκαν την προσθήκη της ΠΕΝΕΝ και ψήφισαν την σχετική πρόταση, όμως στην συνέχεια με ανακοίνωσή τους επιτίθενται στον πρόεδρο της ΠΕΝΕΝ ο οποίος τόλμησε να διατυπώσει την ανάγκη ενός αγωνιστικού σχεδιασμού και στην ποντοπόρο ναυτιλία.

Στην ίδια κατεύθυνση οι ίδιες αυτές δυνάμεις θεώρησαν δευτερεύουσα και όχι άξια αναφοράς την καταγγελία της ΠΕΝΕΝ για άμεση αντίδραση στην επιχειρούμενη από την κυβέρνηση και το Υπουργείο Κοινωνικής Ασφάλισης κατάργηση των δόσεων με τις οποίες εδώ και 30 χρόνια εξοφλούν οι συνταξιούχοι Ναυτεργάτες την ασφαλιστική διαφορά για να βελτιώνουν και να αναβαθμίζουν τις συνταξιοδοτικές τους παροχές.

Επίσης ήταν εκτός των ενδιαφερόντων τους η άλλη καταγγελία που ζήτησε η ΠΕΝΕΝ να πάρει θέση η ΠΝΟ, που αφορά την παραχώρηση του ΝΙΕΝ στον Δήμο Μελισσίων για την εγκατάσταση λαϊκής αγοράς από το αμαρτωλό Ταμείο αξιοποίησης της δημόσιας ακίνητης περιουσίας….

Οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού που αποτελούν και την πλειοψηφία της ΠΝΟ, για άλλη μια φορά απέρριψαν την ανάγκη απεργιακών κινητοποιήσεων και κατέληξαν να επανεξετάσουν την θέση στο αόριστο μέλλον…..

Με αυτή την τακτική αποδυναμώνουν το ίδιο το διεκδικητικό πλαίσιο, αρνούνται να αξιοποιήσουν την αγωνιστική διάθεση των Ναυτεργατών, βάζουν πλάτη στην εφοπλιστική αντίληψη που συνδέει τις αυξήσεις στους μισθούς με την ανταγωνιστικότητα των πλοίων, οδηγούν τις διαπραγματεύσεις σε εκφυλισμό και τους Ναυτεργάτες στο περιθώριο.

Η ευθύνη αυτών των δυνάμεων είναι βαρύτατη και προφανώς για άλλη μια φορά οι Ναυτεργάτες θα τους την καταλογίσουν.

Η ΠΕΝΕΝ θεωρεί ότι οι διαπραγματεύσεις για να έχουν θετικό αποτέλεσμα πρέπει να στηρίζονται στην δραστήρια συμμετοχή των Ναυτεργατών, στην συλλογική και δημοκρατική τους συμμετοχή και οι ίδιοι να έχουν τον πρώτο και τελευταίο λόγο σε στενή συνεργασία με τα Σωματεία τους.

Η αντίληψη του εργοδοτικού συνδικαλισμού ότι οι εκάστοτε Πρόεδροι συζητούν, διαπραγματεύονται και συμφωνούν, είναι ένα παρωχημένο, αντιδραστικό και αντιδημοκρατικό μοντέλο το οποίο στην πράξη παραγκωνίζει και περιθωριοποιεί τους Ναυτεργάτες σε ρόλο θεατή.

Η ΠΕΝΕΝ θα προσπαθήσει με όλες τις δυνάμεις της τόση η διαπραγμάτευση όσο και η διεκδίκηση λύσεων στα προβλήματα να έχει στο επίκεντρο την καθολική συμμετοχή των Ναυτεργατών και του κλάδου μας. Η υπόθεση της ανανέωσης, υπογραφής των ΣΣΕ και ικανοποίησης των δίκαιων Ναυτεργατικών αιτημάτων αποτελεί κεντρικό ζήτημα κρίσιμης σημασίας και προτεραιότητας για την ΠΕΝΕΝ και η δράση μας το επόμενο χρονικό διάστημα θα επικεντρωθεί στην ανάληψη σχετικών αγωνιστικών δράσεων.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή