Σήμερα: 20/01/2020
Πέμπτη, 09 Ιανουαρίου 2020 13:33

Ποιοί μιλάνε....

Γράφτηκε από

2020-01-09_153624.jpg

Οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού όσο νιώθουν ότι βρίσκονται στριμωγμένοι και πεσμένοι στο καναβάτσο, σε απόλυτη άμυνα, εισπράττοντας την βαθειά περιφρόνηση και αποδοκιμασία των Ναυτεργατών από την αλλοπρόσαλλη και αποτυχημένη τακτική και στρατηγική τους στην ναυτιλία και στο ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, τόσο περισσότερο αντιδρούν σπασμωδικά, απερίσκεπτα και έξω από κάθε αρχή που συνδέεται με θέσεις και αξίες του ταξικού κινήματος.

Η πολύχρονη συμμαχία με τον Γ.Γ της ΠΝΟ το άθλιο αλισβερίσι μαζί του που δεκάδες φορές αποκαλύψαμε τα τελευταία χρόνια, πανηγυρικά επιβεβαιώνεται το τρέχον διάστημα με αφορμή τις εξελίξεις που αφορούν την αλλαγή του χρεοκοπημένου Γ. Χαλά από την ηγεσία της ΠΝΟ και την απόφασή τους να ταχθούν έστω και συγκαλυμμένα στο πλευρό του!!

Το ανελέητο ξεσκέπασμα αυτής της γραμμής από την ΠΕΝΕΝ και το κυριότερο η βαθειά αποξένωσή τους από τους Ναυτεργάτες που είναι αποτέλεσμα της τακτικής τους, τους οδηγεί στο βούρκο του αυριανισμού - γκεμπελισμού πιστεύοντας ότι με τον τρόπο αυτό θα ενεργοποιήσουν κάποια αντανακλαστικά του κομματικού τους μικρόκοσμου που όμως ουδεμία επίδραση έχουν στους Ναυτεργάτες.

Από αυτή την άποψη είναι χαρακτηριστικό σχετικό δημοσίευμα της βοθροφυλλάδας "Ναυτεργατική" την οποία την συντάσσουν και αρθρογραφούν οι νεόκοποι αυτοί φωστήρες του κομματικού συνδικαλισμού που έχει φωτορεπορτάζ Χαλά - Τσικαλάκη - Νταλακογεώργο προκειμένου με αυτόν τον άθλιο και βρώμικο τρόπο να ταυτίσουν τον Πρόεδρο της ΠΕΝΕΝ με τους "αστέρες" του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού!!

Όμως πέρα από τα απωθημένα τους δεν πρόκειται με αυτές τις αθλιότητες να καταφέρουν κάτι περισσότερο.

Με αφορμή αυτό αλλά και σχετικό άρθρο του Προέδρου της ΠΕΕΜΑΓΕΝ, τους δίνουμε σήμερα την απάντησή μας.

Είναι αλήθεια ότι ετεροχρονισμένα λάβαμε γνώση ότι ο Πρόεδρος των Μαγείρων (ΠΕΕΜΑΓΕΝ) Γιώργος Αντωνόπουλος έγραψε σχετικό άρθρο (sic...) στην ιστοσελίδα 90,2 που πρόσκειται στο ΚΚΕ και το οποίο ακολούθως αναδημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Ναυτεργατική".

Προφανώς δεν θα ασχολούμασταν μαζί του αφού στο σύνολό του αποτελεί copypasteτων γνωστών ανακοινώσεων των τριών σωματείων που αυτοαποκαλούνται "ταξικά".

Όμως σε αυτό υπάρχουν δύο σημεία τα οποία μας ενδιαφέρουν, το πρώτο η αναφορά του περί αριστερού ψάλτη του Χαλά (αυτός είναι ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ....) και το δεύτερο πώς το κομμάτι του κομματικού συνδικαλισμού κρίνει τις διεργασίες για αλλαγή φρουράς στην ΠΝΟ.

Είναι προφανές ότι η συμπόρευσή του με τις δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού του φούσκωσαν τα μυαλά και η μετάλλαξή του σε συνοδοιπόρο των δυνάμεων του ΠΑΜΕ τον έχουν αποθρασύνει πιστεύοντας ότι έτσι διαγράφει το βρώμικο, αμαρτωλό και άθλιο πολιτικο - συνδικαλιστικό παρελθόν του...

Όμως η κολυμπήθρα του κομματικού συνδικαλισμού δεν μπορεί να ξεπλύνει ούτε την προγενέστερη και ούτε δυστυχώς τη σημερινή του συνδικαλιστική του πορεία.

Το Προεδρείο και η Διοίκηση της ΠΕΕΜΑΓΕΝ αποτελεί το πιο χτυπητό, ακραίο παράδειγμα εφοπλιστόδουλης πολιτικής στον ναυτεργατικό χώρο την μεταπολιτευτική περίοδο.

Όποια πέτρα και αν σηκώσει κάποιος, κάτω από αυτή θα βρει πράξεις, ενέργειες και υπονομευτικές κινήσεις οι οποίες διαχρονικά υπηρέτησαν τα πιο βρώμικα επιθετικά σχέδια εφοπλιστών και κυβερνήσεων.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 η πεμπτοφαλαγγίτικη ομάδα που αναρριχήθηκε στην Διοίκηση της ΠΕΕΜΑΓΕΝ στο όνομα του ΠΑΣΟΚ και της ΠΑΣΚΕ και πάντοτε πιστή στον εκάστοτε Γ.Γ. ήταν αυτή που αναλάμβανε τον βρώμικο ρόλο είτε της απεργοσπασίας σε μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις των Ναυτεργατών, είτε να προωθούνται σκληρά και βάρβαρα αντιναυτεργατικά μέτρα, είτε να υπογράφονται ΣΣΕ μακριά από τις ανάγκες των Ναυτεργατών, είτε να νομιμοποιείται το αναχρονιστικό - αντιδραστικό θεσμικό πλαίσιο της ΠΝΟ και του Ναυτεργατικού κινήματος, είτε να εγκλωβίζεται το συνδικαλιστικό κίνημα στους κοινωνικούς διαλόγους αφού οι ίδιοι ήταν πιστοί οπαδοί και θιασώτες της τριμερούς (ταξικής) συνεργασίας όπως επίσης ήταν η βασική δύναμη (η ίδια ομάδα) που αντιστρατεύονταν οποιαδήποτε πρωτοβουλία για τον εκδημοκρατισμό μέσα από την αλλαγή του αντιδημοκρατικού καταστατικού της ΠΝΟ.

Η ομάδα αυτή έχει γράψει με τα έργα της τις πιο μαύρες σελίδες στην πρόσφατη ιστορία και διαδρομή του ναυτεργατικού συνδικαλιστικού κινήματος ξεπερνώντας και τους πλέον ξεφωνημένους συνδικαλιστές του εργοδοτικού συνδικαλισμού με τους οποίους συνεργάστηκε, συμπορεύτηκε, ταυτίστηκε και ανέλαβε ηγεμονικό ρόλο στο όνομα βεβαίως του ΠΑΣΟΚ - ΠΑΣΚΕ και ήταν μονίμως στα εφοπλιστικά και στα Υπουργικά γραφεία και διαδρόμους. Έχοντας την βρώμικη αποστολή από τα αφεντικά (εφοπλιστικό κεφάλαιο) να υλοποιεί με συνέπεια τα σχέδιά τους.

Ο Γ. Αντωνόπουλος απετέλεσε ηγετικό στέλεχος αυτής της ομάδας, πιστό μαντρόσκυλο της εφοπλιστικής γραμμής, πράγμα που το απελθών Προεδρείο εκτίμησε δεόντως και στην αλλαγή φρουράς του εμπιστεύθηκε αρχικά την θέση του Γ.Γ του Σωματείου!!!

Μαζί με τον φθαρμένο, χρεοκοπημένο πρώην Πρόεδρο της ΠΕΕΜΑΓΕΝ και μέσα στην πολιτική ΠΑΣΟΚ - ΠΑΣΚΕ πρόσφερε και ο ίδιος τις πολύτιμες υπηρεσίες στους αντιναυτεργατικούς σχεδιασμούς χτυπώντας αλύπητα και αδίστακτα οποιαδήποτε αγωνιστική δράση των Ναυτεργατών.

Το επόμενο βήμα για αυτή την σύμπλευσή του με το εφοπλιστικό κατεστημένο της ΠΕΕΜΑΓΕΝ ήταν να τον χρήσουν Πρόεδρο του Σωματείου.... Η υποταγή του σε αυτή την γραμμή απετέλεσε και το βασικό κριτήριο για την ανάδειξή του στην θέση του Προέδρου της ΠΕΕΜΑΓΕΝ.

Για μεγάλο χρονικό διάστημα συνέχισε την ίδια πολιτική δίνοντας δείγματα γραφής ότι έχει εμπεδώσει πλήρως την γραμμή του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού και ως πιστός οπαδός της εφοπλιστικής και κυβερνητικής στρατηγικής της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του κεφαλαίου, όντας άσχετος και παντελώς άπειρος, έρχεται αντιμέτωπος με πλήθος προβλημάτων σε επίπεδο κλάδου και νοιώθοντας την πίεση (ανεργία - εργασιακά προβλήματα) των μελών της ΠΕΕΜΑΓΕΝ αλλά και την αισθητή τότε παρουσία αντιπολιτευτικού πόλου εντός του Σωματείου από τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ, αποδεικνύοντας τον τυχοδιωκτικό του χαρακτήρα (και προκειμένου να απαλλαγεί από οποιαδήποτε αντιπολίτευση) παίρνει πρωτοβουλία αρχικά συνεργασίας και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα της συμπόρευσης και της οργανωτικής ένταξης στο ΠΑΜΕ.

Ξαφνικά μέσα σε ένα βράδυ οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού (Προεδρεία ΠΕΜΕΝ - Στέφενσων) ανακηρύσσουν τον Γ. Αντωνόπουλο και την ΠΕΕΜΑΓΕΝ σε ταξικό συνδικαλιστή, συνεπή αγωνιστή για τα συμφέροντα και τα δικαιώματα των Ναυτεργατών και στην συνέχεια τον ανταμοίβουν εκλέγοντάς τον στο Δ.Σ του Ε.Κ.Πειραιά!!!

Όμως το πιο ενδιαφέρον της πορείας του είναι η συνέχεια....

Ας υποθέσουμε ότι ο Γ. Αντωνόπουλος είδε και εξέτασε την πορεία του αυτοκριτικά, απέρριψε την προγενέστερη διαδρομή του και αποκήρυξε το μοντέλο που είχε πιστά υπηρετήσει.

Σημειώστε στο σημείο αυτό την ίδια περίοδο οι ηγετίσκοι του κομματικού συνδικαλισμού κάνουν παρόμοιο άνοιγμα και σε άλλο πρόσωπο που είναι ενταγμένο στις γραμμές του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού χωρίς όμως την ανάλογη επιτυχία. Είναι η περίοδος που οι ίδιες αυτές δυνάμεις ερωτοτροπούν με την πλειοψηφία της ΠΝΟ και πρωτίστως με τον Γ.Γ. Γ. Χαλά.

Είναι η περίοδος της αγαστής συνεργασίας ΠΝΟ - κομματικού συνδικαλισμού, είναι η περίοδος που η ΠΝΟ καλεί για συμμετοχή σε κινητοποιήσει του ΠΑΜΕ, είναι η περίοδος που η συμμαχία τους εμπεδώνεται και συνεχώς αναπτύσσεται διαμορφώνοντας ένα κοινό μπλοκ, που εκφράζεται λέγοντας ότι οι αγώνες δεν έχουν την υποστήριξη των Ναυτεργατών, ότι δεν συμμετέχουν και οποιαδήποτε δράση για απεργία είναι τυχοδιωκτισμός (εκτός από τις σχεδιασμένες κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ), είναι η περίοδος που συγκροτείται το μπλοκ κυβερνητικού-εργοδοτικού και κομματικού συνδικαλισμού σε ανοιχτή - ξεδιάντροπη αντιΠΕΝΕΝ κατεύθυνση και κάθε αγωνιστική πρόταση αντιμετωπίζεται ως τυχοδιωκτισμός.

Στο πλαίσιο αυτό οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού για μεγάλο χρονικό διάστημα αναλαμβάνουν τον ρόλο του προστάτη του γηραλέου εφοπλιστόδουλου Γ. Χαλά και νυχθημερόν πετροβολούν, λασπολογούν και συκοφαντούν την ΠΕΝΕΝ η οποία είναι η μόνη δύναμη που αποκαλύπτει τους σχεδιασμούς τους.

Μάλιστα ο πρώην και ο νυν Πρόεδρος της ΠΕΜΕΝ παίζουν τον ρόλο του κυματοθραύστη στις έντονες δικαιολογημένες αντιδράσεις εκατοντάδων Ναυτεργατών όπως για παράδειγμα τα εγκαταλειμμένα πληρώματα της ΝΕΛ, τα αντίστοιχα του Μ. Αγούδημου αλλά και σε δεκάδες επισχέσεις εργασίας με πρωτοβουλία της Ένωσής μας που έχουν σταθερά απέναντι το μέτωπο ΠΝΟ - κομματικού συνδικαλισμού.

Οι ηγετίσκοι των τριών Σωματείων εμφανίζονται την ίδια περίοδο ως σωματοφύλακες του Χαλά ώστε να αντιμετωπίσουν την οργή των Ναυτεργατών αποδίδοντας σε αυτούς τον χαρακτηρισμό των τραμπούκων του Νταλακογεώργου!!!

Είναι η περίοδος που η όποια σχέση - σύνδεση - δεσμός της ΠΕΜΕΝ με τον κλάδο διαρρηγνύεται, υπονομεύεται, ενώ ο ιστορικός συμβιβασμός τους με το κατεστημένο της ΠΝΟ τους απαξιώνει ακόμη περισσότερο από τον κόσμο που φέρονται ότι εκπροσωπούν.

Είναι η περίοδος που ο πρώην και ο νυν Πρόεδρος της ΠΕΜΕΝ περνούσαν με τις ώρες κλεισμένοι σε συσκέψεις με τον Γ.Γ της ΠΝΟ και από κοινού διασκέδαζαν και τα λέγανε μεταξύ κρασιού και αχλαδιού στις πρωτοχρονιάτικες πίτες της "ταξικής" ΠΕΜΕΝ με τον Γ. Χαλά.

Η γραμμή αυτή το μόνο που φαίνεται ότι τους προσφέρει είναι η γενναία οικονομική ενίσχυση από την ΠΝΟ σε κάθε αίτημα που θέτουν, είναι η περίοδος που ο γνωστός Βενιάμης και η Ε.Ε.Ε. κάνουν δώρο στην ΠΕΜΕΝ τον Engine Simulator και οι χορηγίες προς το "ταξικό" αυτό σωματείο αυξάνονται και πολλαπλασιάζονται....

Η παρένθεση αυτή ήταν αναγκαία προκειμένου να δούμε μέσα σε ποιό πλαίσιο, γραμμή και στρατηγική έγινε το άνοιγμα προς διάφορους φθαρμένους συνδικαλιστές από τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ. Λίγο πριν τις τελευταίες εκλογές στην ΠΕΜΕΝ η τακτική αυτή φαίνεται να αλλάζει και επισημοποιείται και τυπικά με την εκλογή του Θ. Ευαγγελάκη στην θέση του Προέδρου της ΠΕΜΕΝ, ο οποίος όμως μέχρι τότε ήταν ο πιο φανατικός οπαδός αυτής της γραμμής την οποία στήριζε σε κάθε περίσταση, αναλαμβάνοντας την ιδιαίτερη κομματική αποστολή μέσα στην Διοίκηση του Ε.Κ. Πειραιά να κατασυκοφαντεί την ΠΕΝΕΝ και τον Πρόεδρό της.

Ουδέποτε έδωσαν εξήγηση - απάντηση για τους λόγους αυτής της μεταβολής. Στο ερώτημα για αυτή την οβιδιακή μεταμόρφωση θα επανέλθουμε με κείμενό μας που θα αφορά τις δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού.

Σχετικά με τον Γ. Αντωνόπουλο έχει σημασία να δούμε εάν από την πρακτική, την δράση αλλά και τις θέσεις του το διάστημα αυτό που συμπορεύεται με τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ, εάν πράγματι έχει ο ίδιος αλλάξει σελίδα, διαγράφοντας την άθλια διαδρομή του με τις δυνάμεις του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού, με άλλα λόγια εάν αυτή η μεταγραφή, που έγινε ευκαιριακά, έγινε και πέτυχε και ο ίδιος ενσωματώθηκε και υιοθέτησε τις θέσεις του ΠΑΜΕ όπως αυτές διαμορφώνονται σύμφωνα με τις τρέχουσες πολιτικές - κοινωνικές εξελίξεις και τους στόχους του.

Η απάντηση αντικειμενικά είναι ένα μεγάλο και κατηγορηματικό όχι.

1) Στο όνομα της ιδιαιτερότητας του κλάδου και των γενικών υπηρεσιών δεκάδες φορές στο διάστημα της συνεργασίας του με το ΠΑΜΕ έσπασε την κοινή γραμμή προστρέχοντας σε στημένους κακόγουστους κοινωνικούς διαλόγους με τους εφοπλιστές και κυρίως με τις εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες και υπηρεσίες του ΥΕΝ προκειμένου να αρπάξει κάποιο ξεροκόμματο (χωρίς αποτέλεσμα) υπονομεύοντας τους γενικότερους στόχους όπως είναι η κατάργηση του 4150/2013 και των υπουργικών αποφάσεων για τις συνθέσεις στην Αδριατική.

2) Ήταν αυτός και η ομάδα των αντιπροσώπων της ΠΕΕΜΑΓΕΝ που ο ίδιος καθοδηγεί που στο ετήσιο Γενικό Συμβούλιο της ΠΝΟ (Δεκέμβρης 2013) έκανε αποχή από τις εργασίες του με αποτέλεσμα να προσφέρει για πρώτη φορά στην ιστορία της ΠΝΟ σανίδα σωτηρίας στον εκλεκτό σύμμαχο - φίλο του Γενικό Γραμματέα της ΠΝΟ....

Η συμμετοχή του με τους 3 αντιπροσώπους θα οδηγούσε σε καταψήφιση του απολογισμού -προγραμματισμού και σε άμεση αμφισβήτηση του μοναδικού εκλεγμένου στα όργανα της ΠΝΟ Γ.Γραμματέα. Σημειώνουμε ότι η σχετική ψηφοφορία στο ανωτέρω Γενικό Συμβούλιο διαμορφώθηκε 32 υπέρ -32 κατά, δηλαδή ισοψηφία!!

Το κατεστημένο της ΠΝΟ εφοπλιστές, κυβέρνηση, ΥΕΝ του εξέφρασαν την ευγνωμοσύνη τους για την "θαρραλέα" αυτήν πράξη για την οποία οι φωστήρες του κομματικού συνδικαλισμού έχασαν την λαλιά τους!!

Το παράδειγμα αυτό είναι ενδεικτικό πόσο έντιμη, ειλικρινής και συνδικαλιστικά - πολιτικά συνεπής ήταν η μεταμέλεια του από το αισχρό παρελθόν του.

Ο ίδιος ο Αντωνόπουλος, ως Πρόεδρος της ΠΕΕΜΑΓΕΝ, διοργάνωσε επίσημη - δημόσια πανηγυρική εκδήλωση έχοντας ως "υψηλούς" προσκεκλημένους τους ηγετίσκους του κομματικού συνδικαλισμού, προκειμένου να τιμήσει και να βραβεύσει για το "ταξικό έργο" τον πρώην Γ.Γ της ΠΕΕΜΑΓΕΝ ο οποίος ήταν αχώριστο δίδυμο με τον απελθόντα Γ. Μαρουλάκη. Όταν τιμάς κεντρικό πρόσωπο που είχε τεράστια συμβολή στο να μετατραπεί το σωματείο σε εφοπλιστικό παραμάγαζο, αποδεικνύεις πόσο η μετάλλαξη σου κινείται σε μία άλλη και περισσότερο ταξική κατεύθυνση.... Αυτό είναι το κατώτερο σκαλοπάτι αυτογελοιοποίησης και ξεπεσμού που όμως δείχνει πόσο συμπλέει, υιοθετεί και αποδέχεται τις αρχές και τις θέσεις του ΠΑΜΕ. Ο κάθε νοήμονας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του....

3) Ο δημόσιος λόγος του (θέσεις, απόψεις, προτάσεις) τις περισσότερες φορές έχει χαοτικές διαφορές με αυτές του ΠΑΜΕ και οι παρεκκλίσεις του αποτελούν μόνιμο φαινόμενο, πράγμα που τουλάχιστον τρεις φορές ο πρώην Πρόεδρος της ΠΕΜΕΝ και φερόμενος τότε ως επικεφαλής της ομάδας των τριών Σωματείων τον διαβολοσίχτιρε ενώπιον 13 μελών της Διοίκησης της ΠΝΟ...

4) Στο πρωτοφανές πλιάτσικο (τις επόμενες μέρες θα δημοσιευθεί η σχετική καταγγελία της ΠΕΝΕΝ) ενάντια στα οικονομικά της ΠΝΟ και ιδιαίτερα σε ότι αφορά το κεφάλαιο ενίσχυσης των Σωματείων και των Προεδρείων, ο Γ. Αντωνόπουλος είναι ο πρώτος που δηλώνει θρασύτατα το δικό του Ναι, και μέσα από αυτό το άθλιο αλισβερίσι επιτυγχάνεται ο έλεγχος και η υποταγή των μικρών Σωματείων στην κατεύθυνση και την στρατηγική του Χαλά, διαμορφώνοντας με τον τρόπο αυτό τους συσχετισμούς δύναμης....

5) Είναι αυτός που "έσπασε" την πάγια θέση των δυνάμεων του κομματικού συνδικαλισμού οι οποίοι διαχρονικά αρνούνταν (όπως με συνέπεια έχει κάνει έως και σήμερα μόνο η ΠΕΝΕΝ) να νομιμοποιήσουν το αντιδραστικό καταστατικό της ΠΝΟ που προβλέπει τον έλεγχο των οικονομικών της διοίκησης να το κάνουν μέλη των ίδιων οργάνων (ισολογισμός - προϋπολογισμός) συμμετέχοντας στην εξελεγκτική επιτροπή. Δηλαδή η Διοίκηση ελέγχει τον εαυτό της!!!

Ο κατάλογος αυτός είναι ατελείωτος, σταματάμε εδώ για να υπογραμμίσουμε ότι η θρυλούμενη μεταγραφή είναι βαθύτατα αναξιόπιστη, έχει σχέση όχι με την προσχώρηση στις ιδέες, απόψεις και την στρατηγική του ΠΑΜΕ, αλλά μόνο με προσωπικά κίνητρα και οφέλη. Τέτοιες "υιοθεσίες" βεβαρημένων συνδικαλιστών με πολιτικό βίο και παρελθόν δεν ξεπλένονται εάν και εφόσον δεν έχουν έντιμα κίνητρα και οι ίδιοι ανιδιοτελώς δεν έχουν αναθεωρήσει τις θέσεις και απόψεις τους.

Προφανώς τους ηγετίσκους του κομματικού συνδικαλισμού τους ικανοποιεί το περιστασιακό ζήτω του Αντωνόπουλου υπέρ του ΠΑΜΕ και τίποτα άλλο...

Αφήσαμε για το τέλος το δεύτερο σχόλιό μας αναφορικά με το "άρθρο" του Γ. Αντωνόπουλου (καθ' υπόδειξη του Ευαγγελάκη) σχετικά με την δρομολογημένη αλλαγή Χαλά από τον τωρινό πρόεδρο της ΠΕΠΕΝ Μ. Τσικαλάκη (αναλυτικά στο θέμα υπάρχει σχετική ανακοίνωση της ΠΕΝΕΝ).  

Αναφέρει μεταξύ των άλλων "το προμελετημένο έγκλημα σε βάρος των ναυτεργατών εντοπίζεται στον τρόπο και στον χρόνο που θα γίνει η παραλαβή - παράδοση της καρέκλας" συνδυάζοντας την αλλαγή αυτή με τις δημόσια εκφρασμένες θέσεις εφοπλιστών - ΥΕΝ για κατάργηση της ΣΣΕ στα ποντοπόρα πλοία για τα κατώτερα πληρώματα. Ας δούμε τι θέλει να πει στο σχετικό σημείο το οποίο φαίνεται να διακρίνει κάποια ασάφεια.

Ζήτημα πρώτον:

Επί μία δεκαετία η ΕΕΕ διατυπώνει μετ' επιτάσεως την αξίωση περί κατάργησης της ΣΣΕ την οποία επιθυμεί να αντικαταστήσει με τα διεθνή κρατούντα, δηλαδή την ΣΣΕ της ITF που κατοχυρώνει τα μίνιμουμ για τους αλλοδαπούς ναυτικούς των τρίτων χωρών.

Επίσης έχει παγώσει την διαδικασία για την ανανέωση της ΣΣΕ από το 2010 εκβιάζοντας ότι αν δεν υπάρξει σχετική συμφωνία αυτή δεν πρόκειται να ανανεωθεί.

Στην υπόθεση αυτή υπήρξε σφοδρή επίθεση για μεγάλο χρονικό διάστημα της ΕΕΕ και του Προέδρου της Θ. Βενιάμη εναντίον της ΠΕΝΕΝ και κυρίως του Προέδρου της, μαζί με φιλικά τους ΜΜΕ, στοχοποιώντας τους ότι με ξεπερασμένες λαϊκίστικες και αναχρονιστικές απόψεις εμποδίζουν την είσοδο χιλιάδων νέων στο επάγγελμα....

Στην ίδια κατεύθυνση οι Υπουργοί Ε.Ν του ΣΥΡΙΖΑ Δρίτσας - Κουρουμπλής - Κουβέλης πρόσφεραν ο καθένας τις δικές του υπηρεσίες προς το παρασιτικό εφοπλιστικό κεφάλαιο εκφράζοντας την άποψη ότι τα δύο μέρη πρέπει να συμφωνήσουν στην αντικατάσταση της ισχύουσας ΣΣΕ με αυτή της ITF ή κάποιας παραπλήσιας εκδοχής.

Εκείνο το οποίο απέφυγε να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν να φέρει το ζήτημα προς νομοθετική ρύθμιση στη Βουλή, όμως κατέστησε απολύτως σαφές ότι επιθυμεί την κατάργηση της ΣΣΕ σε συμφωνία των δύο μερών...    

Η άποψη της Ν.Δ είναι γνωστή και θυμίζουμε ότι στα πλαίσια της συγκυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ έφερε σχέδιο σχετικής νομοθετικής ρύθμισης το οποίο τότε δεν συγκέντρωσε την σχετική πλειοψηφία. Σε όλη την περίοδο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ο Γ. Πλακιωτάκης ως συντονιστής Ναυτιλίας της Νέας Δημοκρατίας διατυμπάνιζε και υποστήριζε απόλυτα την θέση της ΕΕΕ.

Κατά συνέπεια ούτε αιφνιδιασμός, ούτε απορία, ούτε ερωτηματικά τίθενται από την θέση της Ν.Δ, της κυβέρνησης και του ίδιου του Γ. Πλακιωτάκη.

Εάν υπάρχει κάτι που δημιουργεί έντονα ερωτηματικά, είναι η άρνηση του Γ. Αντωνόπουλου και των δυνάμεων του ΠΑΜΕ, που στις δεκάδες- εκατοντάδες φορές που έχει φέρει η ΠΕΝΕΝ το θέμα αυτό στα όργανα της ΠΝΟ, σιωπούν, κωφεύουν και στην ουσία αρνούνται την ανάπτυξη οποιασδήποτε εφικτής - ρεαλιστικής και αναγκαίας αγωνιστικής δράσης για να μην περάσει αυτός ο σχεδιασμός, είτε στα πλαίσια της ΠΝΟ, είτε από την Βουλή.

Η μεθοδευμένη και ύπουλη αυτή άρνηση (ΠΕΜΕΝ - ΠΕΕΜΑΓΕΝ - Στέφενσων) συνιστά την καλύτερη υπηρεσία που μπορούσαν να προσφέρουν και να υλοποιηθεί ένας ακόμα συντριπτικός καταστροφικός σχεδιασμός υπέρ των εφοπλιστών και σε βάρος των ναυτεργατικών συμφερόντων.

Όμως αυτό που έμμεσα υπονοεί ο Πρόεδρος των Μαγείρων είναι άλλο, που τόσο ο ίδιος όσο και οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού τροφοδοτούν, καλλιεργούν στα πλαίσια μιας οπορτουνιστικής γραμμής που καλλιεργεί σύγχυση, αποπροσανατολισμό και αντικειμενικά παροπλίζει το ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Δηλαδή με την ηγεσία του Χαλά (το διαφημίζει παντοιοτρόπως και ο ίδιος αυτό το τελευταίο διάστημα που είναι σε εξέλιξη η αντικατάστασή του) ένας τέτοιος σχεδιασμός δεν θα περνούσε, κατά συνέπεια η κριτική προς τον Χαλά είναι ανοιχτή παρότρυνση να μην συνομολογήσει στην αλλαγή της θέσης του Γ.Γ., εξάλλου ο ίδιος τρέφει τέτοιο σεβασμό και εκτίμηση προς τον Χαλά που πολλές φορές τον αποκαλεί "κύριο Γενικό".

Αυτά τα λίγα προς το παρόν, ελπίζουμε ο Γ. Αντωνόπουλος να μας ξαναδώσει την ευκαιρία για να βγάλουμε και τα υπόλοιπα που έχουμε ραμμένα για την "γούνα" του.

Οι Ναυτεργάτες πρέπει στις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται να ταχθούν αποφασιστικά ενάντια στην ανάμειξη εφοπλιστών - κυβερνήσεις στα εσωτερικά του ναυτεργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, να αντιληφθούν ότι και οι δύο επιλογές είναι όψεις του ίδιου νομίσματος, και οι δύο ανήκουν στην ίδια όχθη, είναι ταγμένοι απόλυτα στην πολιτική της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του εφοπλιστικού κεφαλαίου.

Εκείνο το οποίο επιβάλλεται είναι να παραμεριστεί η καλλιέργεια ηττοπάθειας, αποστράτευσης, ανάθεσης και οι ίδιοι να βγουν αποφασιστικά μπροστά στην δράση, τον αγώνα, ξεδιπλώνοντας μεγάλης έκτασης μορφές αγωνιστικών κινητοποιήσεων, μέσα στις οποίες και οι απεργίες, για να εμποδίσουν και να ανατρέψουν τους αντιναυτεργατικούς σχεδιασμούς κυβέρνησης - εφοπλιστών.

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 10 Ιανουαρίου 2020 08:13
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « "Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος"
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή