Σήμερα: 12/12/2018
Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2018 07:42

Πανελλαδικό Γενικό Συμβούλιο ΜΕΤΑ - Χαιρετισμός του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ

Γράφτηκε από

IMG_20180923_130650-1.jpg

Πραγματοποιήθηκε στις 23 Σεπτέμβρη 2018 το Πανελλαδικό Γενικό Συμβούλιο του ΜΕΤΑ. Βασικό θέμα συζήτησης ήταν ο απολογισμός και τα συμπεράσματα από τους αγώνες της προηγούμενης περιόδου και ο προγραμματισμός για το επόμενο χρονικό διάστημα.

Στην συνεδρίαση προσκλήθηκε και έλαβε μέρος και ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ Αντώνης Νταλακογεώργος ο οποίος στον σύντομο χαιρετισμό του μεταξύ των άλλων ανέφερε:

Την επόμενη περίοδο το αγωνιστικό συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει και οφείλει να ξεδιπλώσει αγωνιστικές πρωτοβουλίες, δράσεις και απεργιακές κινητοποιήσεις στις οποίες δεσπόζουσα θέση πρέπει να κατέχουν οι διεκδικήσεις για την υπογραφή των ΣΣΕ με ουσιαστικές αυξήσεις, η πάλη ενάντια στους πλειστηριασμούς και τις περιουσίες της εργατικής και λαϊκής κατοικίας, οι ιδιωτικοποιήσεις, τα κοινωνικοασφαλιστικά ζητήματα και η συντονισμένη προσπάθεια όχι μόνο να ακυρωθούν οι σχεδιασμένες μειώσεις στις συντάξεις από 1/1/2019 αλλά και συνολικά το αντιασφαλιστικό νομοθετικό πλέγμα, επίσης η ανεργία, η μαύρη ανασφάλιστη εργασία και οι ελαστικές μορφές εργασίας θα πρέπει να είναι οι κυρίαρχοι στόχοι πάλης αυτό το διάστημα.

Ταυτόχρονα το ταξικό κίνημα πρέπει να αποδομήσει τόσο την άθλια και υποκριτική προπαγάνδα της κυβέρνησης για δήθεν επαναφορά του κατώτατου μισθού, όσο και των υπολοίπων αστικών κομμάτων που όλοι μαζί στήριξαν και ψήφισαν πρόσφατα στην Βουλή την αντιδραστική και αντεργατική τροπολογία Αχτσιόγλου η οποία είναι φωτοκόπια του άρθρου 103 του νόμου Βρούτση της συγκυβέρνησης Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ.

Πρέπει να αποκαλυφθεί και στον τελευταίο εργαζόμενο η εξαπάτηση και ο φαρισαϊσμός των συστημικών πολιτικών δυνάμεων περί επαναφοράς των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων και το γεγονός ότι αυτοί που κρατούν ουσιαστικά με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο στο χέρι τους την όποια λύση είναι οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η διασφάλιση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας τους.

Εξάλλου η δημόσια θέση του ΣΕΒ είναι απολύτως ξεκάθαρη των προθέσεων της μεγαλοεργοδοσίας.

Η πίεση μέσα από την ανάπτυξη οργανωμένων και συντονισμένων αγώνων πρέπει να έχει στο επίκεντρο το πανεργατικό αίτημα για κατώτερο μισθό στα 751 ευρώ για όλους με την ταυτόχρονη κατάργηση της πράξης Υπουργικού Συμβουλίου 6/2012που μείωνε τον κατώτερο μισθό κατά 22% και 32 % αντίστοιχα στους νέους.

Πρέπει στο σημείο αυτό να επισημάνουμε ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα έχουν υπογραφεί διάφορες ΣΣΕ τόσο κλαδικές όσο και επιχειρησιακές από δυνάμεις του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού οι οποίες νομιμοποιούν την μνημονιακή πολιτική στην θεωρούμενη μεταμνημονιακή περίοδο, γεγονός που το ταξικό συνδικαλιστικό και η συνδικαλιστική αριστερά πρέπει να το αποδοκιμάσει και να το στιγματίσει με τον πιο έντονο τρόπο.

Το γεγονός αυτό δείχνει ότι ο συμβιβασμένος και υποταγμένος συνδικαλισμός συνεχίζει στην ίδια ρότα βάζοντας πλάτη στην εργοδοσία επικυρώνοντας με την υπογραφή τους ΣΣΕ οι οποίες ουδεμία σχέση έχουν με τις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων.

Στο σημείο αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία να τονίσουμε την άποψή μας η οποία αφορά την πορεία συνολικά του συνδικαλιστικού κινήματος και να διευκρινίσουμε ότι η αναζωογόνηση, αναδιάταξη και αντεπίθεση του κινήματος με επικεφαλής τις ηγεσίες ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ δεν μπορεί να υπάρχει, διότι οι δυνάμεις αυτές κυρίως ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ – ΣΥΡΙΖΑ ούτε θέλουν ούτε μπορούν να εκφράσουν τις αυξημένες ανάγκες των εργαζομένων, να μπουν μπροστά στα προβλήματα, να συγκρουστούν με τον ΣΕΒ, την μεγαλοεργοδοσία αλλά και την κυβέρνηση για την ανάπτυξη αγώνων οι οποίοι θα δρομολογήσουν θετικά αποτελέσματα για τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Από την άλλη η ανασυγκρότηση που επικαλείται το ΠΑΜΕ έχει ως χαρακτηριστικό την ντε φάκτο αποδοχή της αντίληψης περί κομματικής και ιδεολογικής καθαρότητας και περιχαράκωσης και τις όποιες άλλες δυνάμεις να τις χρησιμοποιήσει ως νεροκουβαλητές στον άξονα και στην παραπάνω αδιέξοδη και ακίνδυνη γραμμή που έχει στο εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα.

Παρά ταύτα βήματα μπορούν και πρέπει να γίνουν πρωταρχικά στην κατεύθυνση ενοποίησης και συντονισμού της πάλης μέσα από ένα συμφωνημένο αγωνιστικό πλαίσιο όλων των άλλων αγωνιστικών συνδικαλιστικών δυνάμεων της αριστεράς.

Τέτοιες πρωτοβουλίες μπορεί και πρέπει να αναληφθούν από πρωτοβάθμια Συνδικάτα τα οποία θα έχουν ένα κοινό ενιαίο διεκδικητικό πρόγραμμα, αγωνιστικές δράσεις και πρωτοβουλίες (συγκεντρώσεις – πορείες κ.λπ) αλλά και άλλες πολύμορφες κινητοποιήσεις. Ταυτόχρονα επιβάλλεται να υποχωρήσουν τα φαινόμενα πόλωσης, αντιπαράθεσης και ξεχωριστών δράσεων και κινητοποιήσεων αυτών των δυνάμεων.

Όσο αυτά τα τμήματα δεν συνενώνουν την δράση τους τόσο πιο δύσκολη θα γίνεται η υπόθεση συνολικά για τους εργαζόμενους και το κίνημα.

Τέλος ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ έκανε μια σύντομη αναφορά στην πρόσφατη απεργιακή κινητοποίηση των Ναυτεργατών και επισήμανε μεταξύ των άλλων ότι η αγωνιστική βούληση που εκφράστηκε από τα κάτω σε αυτή την απεργία δεν είχε αντανάκλαση σε επίπεδο ΠΝΟ αφού οι δυνάμεις σε αυτήν του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού τόσο στο διεκδικητικό πλαίσιο όσο και στις διαπραγματεύσεις με την απαράδεκτη ανάμειξη της κυβέρνησης στόχευαν στην υπογραφή μιας ΣΣΕ η οποία θα εξασφαλίζει ένα ασήμαντο έως εξευτελιστικό ποσοστό αύξησης παραμερίζοντας όλα τα υπόλοιπα υπαρκτά και οξυμένα προβλήματα που αφορούν τις τεράστιες απώλειες που είχε το βιοτικό επίπεδο των Ναυτεργατών καθώς και τα εργασιακά και κοινωνικοασφαλιστικά προβλήματα.

Σημείωσε επίσης ότι ο ρόλος των δυνάμεων του κομματικού συνδικαλισμού (ΠΑΜΕ) τόσο πριν όσο και κατά την διάρκεια της απεργίας ήταν απολύτως βοηθητικός της εργοδοτικής πλειοψηφίας της ΠΝΟ και οι ίδιοι διευκόλυναν τα μέγιστα να υπογραφεί μια ΣΣΕ στα μέτρα των εφοπλιστών της επιβατηγού Ναυτιλίας.           

 

  • Τελευταια
  • Δημοφιλή