Σήμερα: 14/12/2018
Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2018 07:04

Η φιλανθρωπία των εφοπλιστών και η θεωρία Μακιαβέλι.... Άρθρο του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ

Γράφτηκε από

pavlopoulos-laskaridis.jpg

Οι βραβεύσεις, οι παρασημοφορήσεις και οι τιμητικές εκδηλώσεις στους μεγαλοσχήμονες του μεγάλου κεφαλαίου και ιδιαίτερα του εφοπλιστικού λόμπι, την τελευταία περίοδο έχουν λάβει διαστάσεις κοινωνικής και πολιτικής πρόκλησης.

Πράγματι το διάστημα αυτό, ξεκινώντας από τον Πρωθυπουργό στα εγκαίνια του Ιδρύματος Νιάρχου, ο οποίος τους ανακήρυξε σε εθνικούς ευεργέτες, πιο πρόσφατα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρασημοφόρησε τον μεγαλοεφοπλιστή Παναγιώτη Λασκαρίδη αποδίδοντάς του το ανώτερο μετάλλιο του Ταξιάρχη του τάγματος της τιμής.

Ανάλογη εκδήλωση έγινε στον Πειραιά από το Επαγγελματικό Βιοτεχνικό Επιμελητήριο για τον εφοπλιστή Βαγγέλη Μαρινάκη. Αντίστοιχες τιμητικές εκδηλώσεις και παρασημοφορήσεις έχουν γίνει σε εφοπλιστές όπως Π. Τσάκο, Θ. Βενιάμη ενώ αμέτρητες είναι οι τιμητικές διακρίσεις που έχει δεχθεί έως τώρα η κυρία Μαριάννα Βαρδινογιάννη..... Άλλοι για την προσφορά στον τόπο, στην κοινωνία, στη ναυτιλία, στην υγεία στο Πολεμικό Ναυτικό και στο Λιμενικό σώμα....

Το αστικό πολιτικό σύστημα και οι εκπρόσωποί του σε αγαστή συνεργασία με τους "εθνικούς ευεργέτες" έχουν βαλθεί να επιβεβαιώσουν τα λεγόμενα του Μακιαβέλι όπου στο βιβλίο του «Ο ηγεμόνας» αναφέρει ότι «το καλό πρέπει να το κάνεις με δόσεις για να σε θυμούνται και να σε ευγνωμονούν, το δε κακό πρέπει να το κάνεις γρήγορα, δραστικά και αποφασιστικά».... Αυτό ακριβώς έκανε το εφοπλιστικό κεφάλαιο το 2006 με την τότε κυβέρνηση της Ν.Δ όταν σε ένα βράδυ τροποποίησαν για πολλοστή φορά τις εγκριτικές πράξεις, κατήργησαν πάνω από 4000 Ναυτεργάτες και τους καταδίκασαν σε μαζική ανεργία….

Διανύουμε μία περίοδο που στη χώρα μας για τα λαϊκά στρώματα έχουν συσσωρευτεί τα συντρίμμια και τα αποκαΐδια μίας τεράστιας κοινωνικής καταστροφής, αποτέλεσμα μιας βάρβαρης ταξικής πολιτικής, μιας βίαιης αναδιανομής του πλούτου υπέρ της ισχυρής οικονομικής ελίτ με μέτρα που ωφελούν τα μέγιστα το μεγάλο κεφάλαιο και τα οποία οδηγούν την λαϊκή πλειοψηφία στην φτώχεια, στην εξαθλίωση και στην κοινωνική περιθωριοποίηση.

Η εκτίναξη της ανεργίας σε ιστορικά υψηλά για την χώρα και την Ευρώπη επίπεδα επί μία συνεχόμενη 9ετία, η διόγκωση των ελαστικών μορφών εργασίας, το τσάκισμα των εργασιακών δικαιωμάτων, η ουσιαστική κατάργηση των Σ.Σ.Ε, η διαμόρφωση μισθών 400-500 ευρώ και η φοροεπιδρομή στα μόνιμα φορολογικά υποζύγια, τα λαϊκά στρώματα, αλλά και πλήθος μέτρων και πολιτικών ενίσχυσης των προνομίων του μεγάλου κεφαλαίου, οδήγησαν στο κοινωνικό φαινόμενο ο μισός και πλέον πληθυσμός της χώρας μας να αγγίζει ή να ξεπερνάει τα όρια της φτώχειας ενώ την ίδια στιγμή τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου αυξάνονται, και ιδιαίτερα στη ναυτιλία, με εντυπωσιακούς ρυθμούς.

Μέσα σε αυτό το εφιαλτικό κοινωνικό σκηνικό εμφανίζεται η φιλανθρωπία των εφοπλιστών σε ρόλο κοινωνικού παρηγορητή με το πρόσωπο του σύγχρονου Ιανού, υποτίθεται για να καλύψουν κοινωνικά τραύματα…..

Από τη μία οι εφοπλιστές επιβάλουν τον διωγμό του 80% των ελλήνων Ναυτεργατών από τα πλοία ελληνικής σημαίας και με τον τρόπο αυτό δημιούργησαν μία σύγχρονη εργατική γαλέρα στα πλοία τους, στα οποία επικρατεί η χαμηλόμισθη και ανασφάλιστη εργασία, παράλληλα ενίσχυσαν και διεύρυναν τα προνόμιά τους και από την άλλη επιχειρούν με αγαθοεργίες να επιδείξουν ένα ανθρώπινο πρόσωπο….

Με άλλα λόγια αυτοί που δημιουργούν την ανεργία, την φτώχεια, την ανισότητα έρχονται στην συνέχεια να πετάξουν το ξεροκόμματο της φιλανθρωπίας που με τον τρόπο τους το μετατρέπουν σε ένα εξαίρετο επικοινωνιακό παιχνίδι!!!

Το αποκρουστικό πρόσωπο των αστών και των πολιτικών εκπροσώπων τους για το πώς εννοούν την φιλανθρωπία το έδειξαν.

Στην δεκαετία του 1920 όταν η χώρα μας και κυρίως η Αθήνα είχαν γεμίσει σακάτηδες και αναπήρους από τους πολέμους 1912 – 1922 που ζητιάνευαν για να επιβιώσουν δείχνοντας τα κομμένα χέρια και πόδια τους ή και τα παραμορφωμένα πρόσωπά τους.

Το κράτος τους έδωσε ένα τενεκεδένιο παράσημο που δεν τρώγονταν…. Το 1931 δημιουργήθηκε η φιλανθρωπική εταιρεία Αθηνών από αστούς της εποχής, οι οποίοι επέβαλαν, προκειμένου να καθαρίσει η πόλη από τις δυσάρεστες εικόνες των αναπήρων, να φτιαχτούν ιδρύματα για να τους βάλουν μέσα….

Για να επανέλθουμε στον χώρο της Ναυτιλίας, στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο όταν οι Ναυτεργάτες με κινητήρια δύναμη την ηρωική ΟΕΝΟ έδιναν την μάχη στους ωκεανούς για τις συμμαχικές δυνάμεις με σύνθημα «όλα τα πλοία εν κινήσει», αυτοί εγκατέλειψαν άρον – άρον την χώρα αναζητώντας την ασφάλεια την δική τους και των οικογενειών τους στο Λονδίνο και στην Νέα Υόρκη….

Από εκείνη την εποχή εγκαινίασαν το θεάρεστο έργο της φιλανθρωπίας…. Από την μια είχαμε χιλιάδες νεκρούς Ναυτεργάτες και πολλούς περισσότερους σακατεμένους Ναυτεργάτες που έπεσαν θύματα στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο στα σαπιοκάραβά τους αλλά αυτοί έπαιρναν γενναίες αποζημιώσεις ενώ τα ναύλα που εισέπρατταν είχαν απογειωθεί σε δυσβάστακτα ύψη….

Στην συνέχεια το εφοπλιστικό κεφάλαιο και το αντιδημοκρατικό πολιτικό καθεστώς της χώρας επιφύλαξαν ένα πραγματικό πογκρόμ διώξεων εναντίον του πιο πρωτοπόρου τμήματος των Ναυτεργατών οδηγώντας άλλους στις φυλακές και στις εξορίες και άλλους στον βίαιο εκδιωγμό τους από τα ελληνικά πλοία και παρέμειναν αποκλεισμένοι από αυτά έως και την μεταπολίτευση….

Εκείνη είναι η εποχή που διάφοροι μεγαλοσχήμονες εφοπλιστές ξεκινούν το φιλανθρωπικό τους «έργο» το οποίο το συνεχίζουν και οι κατοπινοί….

Είναι αυτοί που είχαν και έχουν ως στρατηγικό δόγμα την ανταγωνιστικότητα, που μεταφράζεται σε χαμηλόμισθους Ναυτεργάτες, στην συμβολική έως ανύπαρκτη φορολογία επί των τεράστιων κερδών τους, σε χαμηλότατη συμμετοχή στο κόστος της κοινωνικής ασφάλισης. Είναι οι κήρυκες της λιτότητας για τον λαό, τους εργαζομένους και τους Ναυτεργάτες, το αποδεικνύουν εξάλλου με την πολυετή αποχή από την διαπραγμάτευση και την υπογραφή ΣΣΕ. Είναι αυτοί που δοξάζουν το λουκέτο στα ασφαλιστικά ταμεία των Ναυτεργατών που οι ίδιοι είναι υπαίτιοι για την κρίση και την χρεοκοπία τους. Ταυτόχρονα εφηύραν την σατανική θεωρία ότι οι πολιτικοί πρόσφυγες των πρώην σοσιαλιστικών χωρών οδήγησαν το ΝΑΤ στην σημερινή κατάντια, είναι αυτοί που διαφημίζουν μαζί με τις οικογένειές τους τα διάφορα «γκαλά και μπαζάρ» εισπράττοντας προβολή, διαφήμιση και επαίνους από τα αστικά ΜΜΕ τα οποία τα περισσότερα είναι υπό τον έλεγχο και την ιδιοκτησία τους.

Από την άλλη το άθλιο πολιτικό αστικό σύστημα και οι υποταγμένοι στα επιχειρηματικά συμφέροντα αυτά κυβερνήσεις αγιοποιούν την επιχειρηματική τους δράση, τους μοιράζουν παράσημα και επαίνους για τις φιλανθρωπίες τους και τους προσφέρουν γη και ύδωρ για να αυξήσουν τα κέρδη τους.

Τόσο οι μεν όσο και οι δε είναι οι θλιβεροί πρωταγωνιστές της πολιτικής των περικοπών στις κοινωνικές παροχές (υγεία – παιδεία – πρόνοια) απολύουν καθημερινά χιλιάδες εργαζόμενους και μετά επενδύουν στον ανθρώπινο πόνο με ψίχουλα από τα καρβέλια της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης εκατομμυρίων ανθρώπων.

Στον αντίποδα της φιλανθρωπίας του κεφαλαίου η ταξική αλληλεγγύη

Εφοπλιστές, βιομήχανοι, τραπεζίτες είναι οι οπαδοί του κοινωνικού κανιβαλισμού, της κατεδάφισης των εργασιακών δικαιωμάτων, η φιλανθρωπία τους έρχεται να συγκαλύψει μέσα από υποκριτικές κορώνες και οργανώσεις που στήνουν του είδους «όλοι μαζί μπορούμε» (Αλαφούζος) ότι πίσω από αυτές τις πολιτικές είναι οι ίδιοι που τις προκαλούν, τις επιδιώκουν προκειμένου να εδραιώσουν και να διαιωνίσουν την οικονομική κυριαρχία της τάξης που εκπροσωπούν.

Είναι υπαίτιοι και υπεύθυνοι της φτώχειας και της εξαθλίωσης, πάνω στην φτώχεια των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων στηρίζουν την δική τους οικονομική άνοδο.

Στον αντίποδα αυτής της αγύρτικης φιλανθρωπίας του κεφαλαίου το εργατικό κίνημα πρέπει να προβάλει την ταξική αλληλεγγύη, να κάνει πράξη το σύνθημα «κανείς μόνος του στην κρίση».

Αυτό μεταφράζεται σε «όλοι μαζί στον αγώνα» για να στηριχθούν εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι που δεν μπορούν να καλύψουν τις πιο στοιχειώδεις ανθρώπινες ανάγκες και το κίνημα πρέπει έμπρακτα να σταθεί στο πλευρό τους, Σημαίνει επίσης ότι το ξεροκόμματο και η ασπιρίνη της φιλανθρωπίας δεν θα λύσει παρά μόνο πρόσκαιρα το οποιοδήποτε πρόβλημα επιβίωσης και αυτό ακριβώς πρέπει να αναδεικνύεται στις θέσεις του κινήματος. Ταυτόχρονα χρειάζεται οργάνωση, συσπείρωση και αγώνας με προμετωπίδα και στόχευση αιτήματα που θα καλύπτουν και θα ικανοποιούν τις λαϊκές ανάγκες, που θα καταπολεμούν την φτώχεια, την ανεργία, αιτήματα για σταθερή και μόνιμη απασχόληση με συγκροτημένα δικαιώματα, αξιοπρεπείς ΣΣΕ και εργασιακά δικαιώματα. Ένας συνεπής αγώνας που θα ανοίγει τον δρόμο και την προοπτική να καταπολεμηθούν ριζικά και αποτελεσματικά τα παραπάνω φαινόμενα τα οποία παράγει το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα και χωρίς την εξάλειψή του είναι αντικειμενικά αδύνατον στα πλαίσια του υπάρχοντος εκμεταλλευτικού συστήματος να ξεριζωθούν τα σοβαρά αυτά κοινωνικά προβλήματα.

Στην περίοδο της κρίσης που μαστίζει την χώρα, το συνεπές εργατικό κίνημα έχει να επιδείξει μια πλούσια και αξιόλογη συνεισφορά σε αυτή την κατεύθυνση, τόσο της αλληλεγγύης όσο και της προσπάθειας οργάνωσης, συσπείρωσης, κινητοποίησης και αγωνιστικής δράσης των «κοινωνικά αποκλειμένων».

Αυτές οι προσπάθειες πρέπει να συνεχιστούν, να πολλαπλασιαστούν σε κάθε συνοικία, γειτονιά και εργασιακό χώρο για να μην αφήσουμε την παραμικρή χαραμάδα να εισχωρήσει η αστική αντίληψη της φιλανθρωπίας της δεκάρας που συστηματικά προωθεί το κεφάλαιο και οι πολιτικοί εκπρόσωποί του μαζί και τα ελεγχόμενα από αυτούς ΜΜΕ.

Αντώνης Νταλακογεώργος

Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ

Υ.Γ.: Αποδέκτες της ελεημοσύνης της ΕΕΕ και των μεγαλοεφοπλιστών είναι δυστυχώς και οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού, οι οποίες προκειμένου να συγκαλύψουν τις βρώμικες συναλλαγές τους με το εφοπλιστικό λόμπυ προκλητικά συκοφαντούν την ταξική πορεία και δράση της Ένωσής μας μιλώντας για οπορτουνιστικό πόλο.

Τον ρόλο τους θα τον αποκαλύψουμε στην αμέσως επόμενη δημόσια ανακοίνωση της ΠΕΝΕΝ….

  • Τελευταια
  • Δημοφιλή