Σήμερα: 21/04/2018
Πέμπτη, 12 Απριλίου 2018 10:39

Γιατί βυσσοδομούν εναντίον της ΠΕΝΕΝ οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού;

Γράφτηκε από

Provatas-V2.jpg

Άρθρο του Βασίλη Προβατά

Με ένα κατάπτυστο άρθρο της η εφημερίδα Ναυτεργατική (Φλεβάρης 2018 - αριθμός φύλλου 612) από ένα σύνηθες γεγονός συνδικαλιστικής προσέγγισης και πρακτικής σε επίπεδο Ομοσπονδίας, βρήκε για μια ακόμη φορά την ευκαιρία να εκφράσει και να εξωτερικεύσει το μίσος, την αντιπάθεια και το αντισυνδικαλιστικό μένος που την διακατέχει κομματικά και παραταξιακά απέναντι στον σ. Αντώνη Νταλακογεώργο, Πρόεδρο στην ΠΕΝΕΝ.

Στο συγκεκριμένο άρθρο έχει ήδη απαντήσει εμπεριστατωμένα ο σ. Αντώνης μέσα από το περιοδικό ΜΑΤΣΑΚΟΝΙ (Γενάρης – Φλεβάρης – Μάρτης 2018) και το SITEτης ΠΕΝΕΝ κατακεραυνώνοντας με στοιχεία και ατράνταχτα επιχειρήματα τον εμπνευστή αυτού του γελοίου λιβελογραφήματος, έτσι από την πλευρά μου δεν θα χρειαστεί να ασχοληθώ ειδικά με αυτό το θέμα.

Η τοποθέτησή μου η οποία εκφράζει πλήθος συντρόφων – συναδέλφων οι οποίοι βρίσκονται εν ζωή και συνεχίζουν να βρίσκονται δίπλα μας έχει το ειδικό βάρος της καταγραφής ορισμένων αληθινών γεγονότων και τα οποία έχουν μια ιδιαίτερη σημασία, ειδικά σήμερα, να τα αποκαλύπτουμε και να τα μνημονεύουμε σε αυτούς που πιστεύουν πως καταγράφοντας αναλήθειες θα κερδίσουν πολιτικά και συνδικαλιστικά.

Ένας αριθμός μελών της Ν.Σ.Κ της δεκαετίας του 80 και αρχές του 90 και τα οποία κατά 99% ήταν μέλη του ΚΚΕ δεν αποδέχθηκαν ποτέ την αποχώρηση μεγάλου αριθμού στελεχών κυρίως της ΠΕΝΕΝ τα οποία διαφώνησαν με την τότε κομματική – πολιτική και συνδικαλιστική γραμμή της παράταξης δημιουργώντας στην συνέχεια κάτω από αντίξοες συνδικαλιστικές συνθήκες μια αυτόνομη ανεξάρτητη πορεία στον ναυτεργατικό χώρο και κυρίως στην ΠΝΟ.

Αυτά τα ίδια μέλη της ΝΣΚ και τα οποία παραμένουν στις γραμμές του ΚΚΕ αλλά και σε θέσεις Προεδρείου ή μελών Διοίκησης των ναυτεργατικών σωματείων ΠΕΜΕΝ – ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ και ΠΕΣ-ΝΑΤ σε μια πολύχρονη διαδρομή μέχρι και σήμερα με συνδικαλιστικούς αγώνες οι οποίοι χρειαζόντουσαν στέρεες – αγαστές συνεργασίες για να έχουν ανάλογη επιτυχία, κάτω από μια ζηλόφθονη νοοτροπία δεν αποδέχθηκαν ποτέ ανοιχτά την ηγετική φυσιογνωμία και το υψηλό επίπεδο άμεσης σκέψης, έκφρασης, αντίληψης και τοποθέτησης του Αντώνη Νταλακογεώργου σε καίρια ναυτεργατικά ζητήματα που αφορούσαν διεκδικήσεις όχι μόνο αποκλειστικά του κλάδου καταστρώματος αλλά ολόκληρου του ναυτεργατικού κόσμου.

Δεν αντιλήφθηκαν ποτέ την αποδοχή σχεδόν ολόκληρου του κόσμου της ναυτεργασίας και όχι μόνο (εκτός από τον συνδικαλιστικό χώρο που εκφράζουν στερεότυπα τις θέσεις τους τα σωματεία ΠΕΜΕΝ, ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ, ΠΕΕΜΑΓΕΝ) για τις σταθερές και τεκμηριωμένες θέσεις και απόψεις του, πάντα προς όφελος των ναυτεργατών και κατ’ επέκταση των συνταξιούχων σε όλη την 40χρονη συνδικαλιστική του διαδρομή.

Δεν χωρά καμιά αμφιβολία πως αν ο Αντώνης Νταλακογεώργος δεν προερχόταν πολιτικά και συνδικαλιστικά από τον χώρο του ΚΚΕ αλλά κατάφερνε να ηγηθεί μέσα από τις παρατάξεις ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ κ.λπ δεν θα χρειαζόταν να ασχολούμαστε αυτή την στιγμή με το πρόσωπό του. Θα είχε μια εντελώς διαφορετική αντιμετώπιση από τους λεγόμενους «ηγεμόνες του ναυτεργατικού συνδικαλιστικού κινήματος» και αυτό διαπιστώνεται σε καθημερινή βάση με τους συνδικαλιστές οι οποίοι στηρίζουν σταθερά και αταλάντευτα αυτό που εκφράζει ο εκάστοτε Γενικός Γραμματέας της ΠΝΟ και στην συγκεκριμένη περίπτωση ο σημερινός Ι. Χαλάς.

Όποτε τέθηκε θέμα εκδημοκρατισμού του ναυτεργατικού συνδικαλιστικού κινήματος και αλλαγής πλεύσης της Ομοσπονδίας, έστω και με αργά σταδιακά βήματα, από την πλευρά της ΠΕΝΕΝ και παλαιότερα σε συνεργασία με άλλα σωματεία και μεμονωμένους συνδικαλιστές, έβρισκαν πάντα σε κάποιο συρτάρι την αναμασημένη καραμέλα του εκδημοκρατισμού της ΠΝΟ μέσα και πάνω απ’ όλα κατ’ αρχή της τροποποίησης του καταστατικού, λες και αυτό το θέμα δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί στην συνέχεια υπό ευνοϊκές συνδικαλιστικές προϋποθέσεις σε επίπεδο συνεδρίου έχοντας την πλειοψηφία που χρειάζεται .

Στις συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης με αρνητικό τον συσχετισμό δύναμης στον χώρο της Ναυτιλίας και του ναυτεργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, με το εφοπλιστικό κεφάλαιο να έχει κυρίαρχο ρόλο και με το πολιτικό και συνδικαλιστικό σύστημα να στηρίζει την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του, η πάλη και η δράση από ένα ανεξάρτητο από την εργοδοσία, το κομματικό κατεστημένο και την κυβερνητική πολιτική συνδικάτο ήταν και αποτελεί την μεγαλύτερη επιτυχία που αποδείχνει ότι ένας άλλος δρόμος για το συνδικαλιστικό κίνημα είναι εφικτός, ρεαλιστικός, μπορεί να συσπειρώσει και να κινητοποιήσει σε ταξική κατεύθυνση τους Ναυτεργάτες και τους εργαζόμενους.

Η μακρόχρονη ταύτιση που προσπαθούν μάταια τόσα χρόνια να μπολιάσουν στις συνειδήσεις ανθρώπων οι οποίοι δεν έχουν επαφή με τον χώρο μας ή ανήκουν στον κομματικό τους μηχανισμό και όχι απαραίτητα τον ναυτεργατικό, ότι ο Αντώνης Νταλακογεώργος είναι ένας αδίστακτος υπονομευτής ολόκληρου του ναυτεργατικού κόσμου έχει πέσει στο κενό και στην ουσία με τις πράξεις τους γυρίζουν μπούμερανγκ εναντίον τους αυτές οι αστήρικτες κατηγορίες εμπνευσμένες από ανθρώπους που στερούνται συνδικαλιστικής προοπτικής και μέλλοντος.

Κλείνοντας αυτό το γραπτό και αποτιμώντας από όλες τις πλευρές την 37χρονη συνδικαλιστική μας στενή και αγαστή συνεργασία, δεν θα αποσιωπήσω το γεγονός πως σε αυτή την διαδρομή ο Αντώνης Νταλακογεώργος έκανε φυσικά και λάθη, τα οποία όμως ουδεμία σχέση έχουν με τα όσα του προσάπτουν και τον κατηγορούν οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού και κυρίως σε ζητήματα τακτικής και στρατηγικής ή χειρισμών του στο εργατικό και Ναυτεργατικό κίνημα και στην πολιτική – συνδικαλιστική δράση που ανέπτυξε στα πλαίσια της ΠΕΝΕΝ όλα αυτά τα χρόνια.

Τα λάθη όμως που έκανε ήταν ανθρώπινα και δεν είχαν προσωπικό όφελος ούτε ζημιογόνα αποτελέσματα σε βάρος των Ναυτεργατών.

Τα λάθη που θα του προσάψουμε είναι περισσότερο στην υπερβολική του εκτίμηση που εστίασε σε ορισμένους στενούς συνεργάτες σε επίπεδο Προεδρείου και Δ.Σ και οι οποίοι στην πορεία εξαγόρασαν και σφετερίστηκαν αυτήν την εμπιστοσύνη στο πρόσωπό τους στρεφόμενοι εναντίον του και γενικότερα των συναδέλφων, αποσκοπώντας ξεκάθαρα σε εφήμερα προσωπικά οφέλη, όπως διαπιστώνεται από το παρελθόν μέχρι και σήμερα.

Βασίλης Προβατάς

Πρόεδρος ΠΣΣ ΝΑΤ

Πρώην Ταμίας της ΠΕΝΕΝ

  • Τελευταια
  • Δημοφιλή