Σήμερα: 18/01/2018
27/Δεκ/2017 Γράφτηκε από

odevi-pros-nea-epochi-pagetonon-2019.jpg

Εκπληκτικές εικόνες από τη NASA αποκάλυψαν ότι οι ηλιακές κηλίδες έχουν εξαφανιστεί, από την επιφάνεια του Ήλιου αφήνοντας τη «εντελώς κενή».

Η Γη οδεύει προς μία νέα εποχή παγετώνων. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι από το 2019, η Γη μπορεί να παρουσιάσει εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες που θα μπορούσαν να φέρουν μια νέα εποχή παγετώνων στον πλανήτη μας.

Η ανατριχιαστική αυτή πρόβλεψη βασίζεται σε επιστημονική ανάλυση της επιφάνειας του Ήλιου που φαίνεται να στερείται «πραγματικής δράσης». Σύμφωνα με την τελευταία ανάλυση, υπήρξε μια τεράστια μείωση του αριθμού των ηλιακών κηλίδων, και αυτό είναι κακό.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο Ήλιος μας έχει πάει σε «κενό» για τέταρτη φορά τους τελευταίους δώδεκα μήνες, κάτι το οποίο έχει οδηγήσει ορισμένους εμπειρογνώμονες να υποθέτουν ότι μια νέα εποχή παγετώνων είναι προ των πυλών, και θα μπορούσε να επηρεάσει τον πλανήτη μας από το 2019.

Το SpaceWeather.com αναφέρει ότι το φαινόμενο ενός πεντακάθαρου Ήλιου πρόκειται να γίνει κάτι που θα βλέπουμε συνέχεια στο εγγύς μέλλον.

«Θα υπάρξουν αρκετές φορές που ο Ήλιος μας θα είναι καθαρός από ηλιακές κηλίδες», γράφει το SpaceWeather.

 

Οι προβλέψεις των ερευνητών δεν είναι καλές. Φοβούνται ότι λόγω της μειωμένης δραστηριότητας στην επιφάνεια του Ήλιου, αυτό θα μπορούσε να φέρει ένα ψύχος παρόμοιο με αυτό που άρχισε γύρω στο 1645 και διήρκεσε μέχρι το 1715. Αυτή η περίοδος είναι γνωστή ως μικρή εποχή των παγετώνων. Η περίοδος αυτή προκάλεσε ακόμα και τον Τάμεση να παγώσει.

Αλλά αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που οι ειδικοί προβλέπουν παρόμοιες εκδηλώσεις. Πέρυσι, ο καθηγητής Βαλεντίνα Zharkova προέβλεψε ότι μια παρόμοια περίοδος θα μπορούσε να επηρεάσει τον πλανήτη μας το 2030.

«Είμαι απόλυτα βέβαιος στην έρευνα μας. Έχει ένα καλό μαθηματικό υπόβαθρο και αξιόπιστα στοιχεία, τα οποία έχουμε αντιμετωπιστεί σωστά. Στην πραγματικότητα, τα αποτελέσματα μας μπορούν να επαναληφθούν από οποιονδήποτε ερευνητή και είναι διαθέσιμα σε πολλά ηλιακά παρατηρητήρια, έτσι ώστε να μπορούν να αντλούν τις δικές τους αποδείξεις στο ηλιακό μαγνητικό πεδίο και τη δραστηριότητα»

Μιλώντας στην Daily Star, ο μετεωρολόγος Paul Dorian συμφώνησε ότι η μειωμένη ηλιακή δραστηριότητα θα μπορούσε να μας φέρει μια νέα εποχή παγετώνων.

Είπε στη Daily Star:
«Αν η ιστορία αποτελεί οδηγό, είναι ασφαλές να πούμε ότι η αδύναμη ηλιακή δραστηριότητα για ένα παρατεταμένο χρονικό διάστημα μπορεί να έχει μια επίδραση ψύξης στις παγκόσμιες θερμοκρασίες στην τροπόσφαιρα, που είναι το κάτω μέρος από το στρώμα της ατμόσφαιρας της Γης – και όπου όλοι ζούμε»

ΠΗΓΗ: xorisorianews.gr

27/Δεκ/2017 Γράφτηκε από

Klouzo.jpg

Πάνος Παπανικολάου (*)

Είναι από καιρό προφανές πως διάφοροι παράγοντες του αστικού κράτους, του αστικού πολιτικού συστήματος και των καθεστωτικών ΜΜΕ ήδη στοχοθετούνται στην επόμενη μέρα με βάση το πιθανό σενάριο εκλογικής νίκης ΝΔ στις επόμενες βουλευτικές εκλογές που μάλλον θα γίνουν μέσα στο φθινόπωρο του 2018.

Από την μεριά του ΣΥΡΙΖΑ γίνεται αγχωτική υπερπροσπάθεια να στηθεί ένα νέο σκηνικό «δεξιάς – αντιδεξιάς» που αν δεν καταφέρει να ανακόψει την πορεία του Κυριάκου Μητσοτάκη προς την αυτοδυναμία, τουλάχιστον να περιορίσει τις εκλογικές απώλειες του ΣΥΡΙΖΑ έτσι ώστε να ευοδωθεί ένα σενάριο σύντομης δεξιάς παρένθεσης με δεδομένη την ασφυκτική πίεση της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας στο ΠΑΣΟΚ για μετεκλογική στενή συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ, μια πίεση που έμμεσα εκφράστηκε και στις πρόσφατες εσωκομματικές διαδικασίες του ΠΑΣΟΚ.

Από την μεριά της ΝΔ είναι φανερή η συμβολή στο σκηνικό «δεξιάς – αντιδεξιάς» ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΠΟΔΗ, με επίσης αγχωτική υπερπροσπάθεια να ταυτιστεί ο σημερινός νεοφιλελεύθερος μνημονιακός κυβερνητικά εξευτελισμένος ΣΥΡΙΖΑ με την αριστερά και με τον κομμουνισμό ώστε να συσπειρωθούν εκλογικά γύρω από την σημερινή ηγεσία της ΝΔ όλες οι συντηρητικές δυνάμεις από τον κεντροφιλελεύθερο χώρο μέχρι και την επιρροή της νεοναζιστικής ακροδεξιάς.

Το βαθύ σύστημα όμως έχει πολιτικούς σχεδιασμούς πολύ πιο ουσιαστικούς σε σχέση με τις διάφορες αστικές μαριονέττες του. Αυτό που απασχολεί και τρομάζει είναι μια ενδεχόμενη νέα άνοδος του μαζικού λαϊκού εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος που δυνητικά θα μπορούσε να είναι αιφνίδια, ραγδαία και εκρηκτική όπως δείχνει η εμπειρία των τριών τελευταίων δεκαετιών. Η δυνατότητα αυτή δημιουργείται από την ασφυκτική επίθεση του κεφαλαίου ενάντια στα πιο στοιχειώδη κοινωνικά δικαιώματα όταν υπάρχουν τα εξεγερτικά πολιτικά καύσιμα της ανυπακοής και της ανατροπής. Τέτοιες μαζικές κοινωνικές εκρήξεις σημαδεύουν εποχές και γεννούν αριστερές πολιτικοποιήσεις.

Ειδικά σήμερα που ο πλήρης κυβερνητικός μνημονιακός εξευτελισμός του ΣΥΡΙΖΑ διέλυσε κάθε αυταπάτη ελπίδας για δήθεν «αριστερές» κυβερνήσεις στο πλαίσιο του συστήματος, οι νέες αυτές πολιτικοποιήσεις μπορεί να είναι επαναστατικές κομμουνιστικές στο πραγματικό τους υπόβαθρο: δηλαδή να έχουν στον πυρήνα τους την ανάγκη ριζικής ανατροπής και όχι «βελτίωσης» του μαύρου μετώπου κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ – μνημονιακών κυβερνήσεων, των οικονομικών – πολιτικών μηχανισμών του, του ίδιου του αστικού κράτους του.

Το ΝΑΡ στα 30 σχεδόν χρόνια πολιτικής του ύπαρξης έχει τεράστια και υπερπολύτιμη κεκτημένη πολιτική εμπειρία από τέτοιες κρίσιμες καμπές. Και σήμερα είναι περισσότερο παρά ποτέ ιδεολογικοπολιτικά ώριμο και αποφασισμένο όχι μόνο να συμβάλει δημιουργικά στις επερχόμενες νέες μαζικές κινηματικές εξάρσεις αλλά να τις συνδέσει με τις νέες μαζικές πολιτικοποιήσεις στην κατεύθυνση του κομμουνισμού που έχει ανάγκη η εποχή μας, ο 21ος αιώνας.

Έχουν καταλάβει πια κι οι πέτρες (όχι φυσικά μόνο το ΝΑΡ…) πως οι πιθανότητες για τέτοιες μαζικές κινηματικές εξάρσεις αυξάνονται κατά πολύ τις περιόδους όπου υπάρχουν «αλλαξοβασιλίκια» στην αστική κυβερνητική διαχείριση.

-Έτσι έγινε π.χ. το 1990 – 1991 όταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης αποθρασυμμένος από το πλυντήριο που του είχαν κάνει λίγο πιο πριν οι ηγεσίες του τότε ΣΥΝ (ΚΚΕ και ΕΑΡ) νόμιζε πως θα περάσει εύκολα μια σειρά από σημαντικές νεοσυντηρητικές ρυθμίσεις.

-Έτσι έγινε το 1997 – 1998 όταν ο Σημίτης επίσης πίστεψε πως αρκεί να φωνάξει «εκσυγχρονισμός» για να κάτσει σούζα όλη η κοινωνία. Έτσι έγινε αργότερα επί Καραμανλή με το άρθρο 16, επί ΓΑΠ με το 1ο μνημόνιο κλπ, κλπ. Το βαθύ σύστημα με τον ίδιο τρόπο σήμερα ανησυχεί πάρα πολύ για το τι πρόκειται να γίνει αμέσως προσεχώς αμέσως μετά το επόμενο «αλλαξοβασιλίκι».

Το πρόσφατο άρθρο του Γ. Πετρόπουλου στην «Εφημερίδα των Συντακτών» σχετικά με το 4ο συνέδριο του ΝΑΡ, ως ένα βαθμό απηχεί τουλάχιστον εν μέρει αυτές τις ανησυχίες. Αν κάποιος δεν σταθεί μόνο στην επιφάνεια του κειμένου και παραμερίσει τόσο τις τύπου επιθεωρητή Κλουζώ «αποκλειστικές εσωκομματικές πληροφορίες», τα γελοία κουτσομπολιά με «ονοματεπώνυμα και διευθύνσεις» που φτάνουν στο σημείο να παρουσιάζουν τον Β. Μηνακάκη ως …«αναρχοσυνδικαλιστή»(!) όσο και την διάχυτη χαιρεκακία επίσης κουτσομπολοκατινέ επιπέδου, αν παραπέρα προσπεράσει και τις αστειότητες περί … «έλλειψης εσωτερικής δημοκρατίας στο ΝΑΡ» (!!) φτάνει στην ουσία που είναι προφανής από τον τρόπο που ο συντάκτης διαστρεβλώνει τις θέσεις ΤΟΣΟ της «πλειοψηφίας» ΟΣΟ και της «μειοψηφίας». Προσέξτε:

“Βασικός στόχος του συνεδρίου ήταν η συζήτηση και διαμόρφωση θέσεων για ένα «κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα της εποχής μας».

Κάτι το οποίο το ΝΑΡ δεν επιδίωξε όταν αποσπάστηκε από το ΚΚΕ -παρόλο που κατηγορούσε το τελευταίο ότι είχε αρνηθεί τα κομμουνιστικά του χαρακτηριστικά-, αλλά ούτε και στη συνέχεια.

Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί πως όταν τέθηκε πρώτη φορά θέμα συγκρότησης κομμουνιστικού κόμματος, στο 2ο Συνέδριο της οργάνωσης το 2006, η πρόταση αυτή απορρίφθηκε από τις πλειοψηφούσες τάσεις που τώρα βιάζονται να δημιουργηθεί ένα τέτοιο κόμμα…

Βασικές διαφορές στην άποψη της πλειοψηφίας και της μειοψηφίας αφορούν την πολιτική συμμαχιών και το πώς θα είναι το νέο κομμουνιστικό κόμμα που θα πρέπει να δημιουργηθεί, τι σχέση θα έχει με το κίνημα κ.λπ.

Η πλειοψηφία αρνείται οποιαδήποτε πολιτική συμμαχία με δυνάμεις της Αριστεράς που θεωρεί ενσωματωμένες, συστημικές ή ρεφορμιστικές (ΚΚΕ, ΛΑ.Ε. κ.λπ.), αποδεχόμενη μόνο την κοινή δράση μαζί τους στις μαζικές οργανώσεις. Αντίθετα, η μειοψηφία θεωρεί αναγκαία την αναζήτηση πολιτικών συμμαχιών με τις προαναφερόμενες δυνάμεις της Αριστεράς.

Σε ό,τι αφορά το κόμμα η πλειοψηφία θεωρεί πως πρέπει να δημιουργηθεί άμεσα, αποκλείοντας όμως μια σειρά κομμουνιστογενείς δυνάμεις (π.χ. όσους ονομάζει φλωρακικούς).

Αντίθετα η μειοψηφία πιστεύει πως το θέμα του κόμματος πρέπει να εδράζεται σε μια ανοιχτή, επίπονη και προσεκτική δουλειά στη μελέτη της πραγματικότητας και της ιστορικής εμπειρίας, χωρίς αποκλεισμούς δυνάμεων που ασπάζονται τις βασικές αρχές του κομμουνισμού.”

Για κάθε μέλος του ΝΑΡ και της νΚΑ αλλά και για κάθε κομμουνιστή ή απλά έντιμο αριστερό αγωνιστή που παρακολουθεί στοιχειωδώς τα τεκταινόμενα, είναι ολοφάνερο πως τα παραπάνω δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Π.χ. ο στόχος της μετάβασης προς νέο σύγχρονο κομμουνιστικό φορέα είχε επικαιροποιηθεί από το προηγούμενο – το 3ο- συνέδριο του ΝΑΡ τον Δεκέμβρη 2013 πριν 4 (τέσσερα) ολόκληρα χρόνια, ένα συνέδριο που με εξυπνακίστικο τρόπο ο συντάκτης αποφεύγει να το αναφέρει πηδώντας από το 2006 στο 2017 σαν νέος Μακ Φλάι σε ταινία του Ζενέκις.

Αυτό δεν είναι καινούρια τακτική για τον συγκεκριμένο αρθρογράφο: με τον ίδιο τρόπο που σήμερα ανερυθρίαστα αναφέρει πως δήθεν το ΝΑΡ ανακάλυψε την αναγκαιότητα νέου σύγχρονου κομμουνιστικού φορέα αιφνιδιαστικά και απότομα τον Δεκέμβρη του 2017, έτσι παλιότερα διαβεβαίωνε επίσης ανερυθρίαστα πως δήθεν τα στελέχη του ΚΚΕ που είχαν δημιουργήσει αρχικά το ΝΑΡ δεν είχαν διαφωνήσει σε απολύτως τίποτα ως τον Ιούλιο του 1989 οπότε αιφνιδιαστικά και απότομα διαφώνησαν με την συγκυβέρνηση Τζαννετάκη.

Επίσης στο τωρινό κείμενό του ο αρθρογράφος ανακαλύπτει πως κάποιοι έχουν ήδη αποφασίσει να ιδρύσουν από αύριο κιόλας τον νέο κομμουνιστικό φορέα έχοντας προαποφασίσει μάλιστα …ποιους θα αποκλείσουν, μπερδεύει τις έννοιες «πολιτική συνεργασία» – «κοινοβουλευτική εκλογική συνεργασία» και γενικά αποδίδει σε όλα τα σημερινά ρεύματα αντιλήψεων εντός του ΝΑΡ θέσεις που απλά δεν έχουν ούτε είχαν ποτέ.

Είναι σαφές πως ο συντάκτης της Εφ Συν – και κατ’ επέκταση η ΑΡΧΙΣΥΝΤΑΞΙΑ της Εφ Συν – με αυτό το κείμενο ΔΕΝ απευθύνονται στα μέλη και τους φίλους του ΝΑΡ και της νΚΑ, αλλιώς δεν θα χρησιμοποιούσαν τέτοιες καταγέλαστες ανακρίβειες. Απλά δηλώνουν τα ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ «θέλω» ΓΙΑ το ΝΑΡ. Αυτή η τακτική είναι συνήθης στον αστικό τύπο, και μάλιστα στον αστικό τύπο σοσιαλδημοκρατικής απόχρωσης. Οι παλιότεροι θα θυμούνται π.χ. τα κείμενα γραμμής στην αλήστου μνήμης «Πρώτη» του Καλογρίτσα που πρώτα γράφονταν εκεί και μετά γίνονταν ως διά μαγείας επίσημη κομματική γραμμή του τότε ΚΚΕ και της τότε ΕΑΡ. Ή διάφορα παρόμοια κείμενα «γραμμής» τα επόμενα χρόνια στην προκάτοχο της «Εφ Συν» αστική εφημερίδα, την «Ελευθεροτυπία».

Ποιό λοιπόν είναι το σημερινό «ΘΕΛΩ» τους για το ΝΑΡ; και διά της πένας ποιού εκφράζεται ;

Πριν λίγους μήνες ο ίδιος αρθρογράφος (Γ. Πετρόπουλος) είχε συντάξει ένα κείμενο με αφορμή τον θάνατο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη που δεν ήταν απλά μια τυπική νεκρολογία για έναν πλήρη ημερών αστό πολιτικό. Ήταν ουσιαστικά ένα μανιφέστο υπέρ της αστικής πολιτικής συναίνεσης αριστερών και κομμουνιστών με τις εκάστοτε πιο «νηφάλιες» (κατά τον αρθρογράφο) δυνάμεις του αστικού πολιτικού συστήματος. Μάλιστα, ο ίδιος ο αρθρογράφος αμέσως μετά είχε εξαπολύσει επίθεση μέσω των σόσιαλ μίντια ενάντια στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ με αφορμή την ανακοίνωσή της για το ίδιο θέμα, δηλαδή για τον θάνατο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Μια επίθεση τόσο σφοδρή και φαινομενικά αψυχολόγητη που είχε ξενίσει δυσάρεστα πάρα πολλούς συναγωνιστές από τον πολιτικό χώρο του «Εργατικού Αγώνα» στον οποίο υποτίθεται πως ανήκει ο συγκεκριμένος αρθρογράφος.

Για να μην κοροϊδευόμαστε, ΦΥΣΙΚΑ το επί της ουσίας θέμα δεν ήταν ο παλιός πολιτικός βίος του σχεδόν εκατονταετούς Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, δεν ήταν το 1963 ή το 1989. Ήταν η σημερινή πολιτική προοπτική του Κυριάκου Μητσοτάκη, το 2017 και το 2018. Ο αρθρογράφος εκφράζει με χαρακτηριστικό τρόπο την αστική κοινοβουλευτική αντίληψη που υπάρχει διαχρονικά ΜΕΣΑ στην αριστερά, ΜΕΣΑ στο ίδιο το κομμουνιστικό κίνημα και εδώ και διεθνώς: αφού η αστική πολιτική πάντα εμφανίζεται ως «διχασμένη», ας συμμαχούμε με αυτό που θεωρούμε ως την κάθε φορά πιο καλή της εκδοχή.

Αν θεωρούμε ως τέτοια εκδοχή τον Παπανδρέου, με τον Παπανδρέου. Αν θεωρούμε ως τέτοια εκδοχή τον Μητσοτάκη, με τον Μητσοτάκη. Αν θεωρούμε ως τέτοιαν εκδοχή τον Τσίπρα, με τον Τσίπρα. Αν θεωρούμε ως τέτοιαν εκδοχή την Χίλαρυ, με την Χίλαρυ. Αν θεωρούμε ως τέτοιαν εκδοχή τον Μελανσόν, με τον Μελανσόν και πάει λέγοντας.

Έτσι θα διαφωνούμε απλά για το ΠΟΙΑ είναι αυτή η …«καλύτερη» εκδοχή (π.χ. σήμερα ο Αλέξης ή ο Κούλης;) και θα μετατρέπουμε τον επιφανειακό – χειριστικό – προπαγανδιστικό «διχασμό» της αστικής πολιτικής σε πραγματικό διχασμό της εργατικής πολιτικής σε ΞΕΝΟ γήπεδο με ΠΛΑΣΤΟ ερώτημα.

Σήμερα αντίστοιχα στο κείμενο «ναριτολογίας» του ίδιου αρθρογράφου τα «ΘΕΛΩ» είναι επίσης ευδιάκριτα.

Κατ’ αρχήν είναι η ΑΠΟΤΥΧΙΑ της προσπάθειας για τον σύγχρονο κομμουνιστικό φορέα που έχει ανάγκη η εποχή μας: το «ΘΕΛΩ» είναι είτε να ακυρωθεί κάθε προσπάθεια συγκρότησής του ώστε να μην υπάρχουν πολιτικά καύσιμα ανατροπής για νέες κινηματικές εξάρσεις και να μην υπάρχουν νέες μαζικές κομμουνιστικές πολιτικοποιήσεις, ή να γίνει μια πρόχειρη φέικ βεβιασμένη συγκρότηση σαν «βαφτίσια» μακριά από πραγματικές κοινωνικές ταξικές πολιτικές διεργασίες που μοιραία θα οδηγήσει σε έναν φιλολογικό μαρξιστικό όμιλο και όχι σε πραγματικό κομμουνιστικό φορέα.

Ταυτόχρονα και σε συνδυασμό με το προηγούμενο, το άλλο «ΘΕΛΩ» είναι ο εκφυλισμός της συζήτησης και διεργασίας για το μέτωπο των αντικαπιταλιστικών – αντιΕΕ κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων αποκλειστικά σε συναντήσεις κορυφών με κάποιες συγκεκριμένες ηγεσίες με αντικείμενο μια πρόσκαιρη εκλογική συνεργασία που μοιραία θα ανακυκλώνει τις αυταπάτες του «παλιού» ΣΥΡΙΖΑ.

Το ΝΑΡ λοιπόν είναι «καταδικασμένο» από την ίδια την πραγματικότητα της ταξικής πάλης να πει «όχι, ευχαριστώ» σε τέτοια «θέλω» διάφορων καλοθελητών του αστικού τύπου και της αστικής πολιτικής και να προτάξει τα «θέλω» της εργατικής πολιτικής. Η απόλυτη προτεραιότητα πρέπει να είναι ΕΝΙΑΙΑ και ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ η τριάδα «κόμμα – μέτωπο – κίνημα» στις σημερινές συνθήκες με διαλεκτική ενότητα χωρίς σχηματοποιήσεις. Προώθηση της διαδικασίας συγκρότησης κομμουνιστικού φορέα ενιαία και ταυτόχρονα με την διαδικασία συγκρότησης μετώπου αντικαπιταλιστικών αντιΕΕ δυνάμεων ενιαία και ταυτόχρονα με την τροφοδότηση μαζικού κινήματος αντίστασης – ανυπακοής – ανατροπής.

Τις όποιες εξελίξεις και την όποια (ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ) αστάθεια στο αστικό πολιτικό σκηνικό πρέπει να την υποτάσσουμε και να την αξιοποιούμε στο σχέδιο προώθησης της εργατικής πολιτικής, και όχι το αντίστροφο – να υποτάσσουμε δηλαδή την εργατική πολιτική στις όποιες διαφοροποιήσεις της αστικής όπως «θέλουν» οι διάφοροι καλοθελητάδες. Και ας είμαστε σίγουροι, θα υπάρξουν το αμέσως επόμενο διάστημα κι άλλοι τέτοιοι από την …«άλλη» πλευρά, που θα φορούν την «αντίθετη» φανέλα, όχι αυτή του «μητσοτακομμουνισμού» αλλά αυτή του «συριζοκομμουνισμού» ιδιαίτερα σε περίπτωση αλλαγής στην διακυβέρνηση, που και αυτοί θα έχουν πάνω κάτω το ίδιο «θέλω» για το ΝΑΡ, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, την αντικαπιταλιστική αριστερά: την υποταγή σε σχεδιασμούς αστικής πολιτικής.

Με το κριτήριο της εργατικής πολιτικής λοιπόν ας απαντήσουμε ακριβώς το ίδιο στους μεν και στους δε: ευχαριστούμε, δεν θα πάρουμε.

(*) ο Πάνος Παπανικολάου είναι νοσοκομειακός γιατρός, συνδικαλιστής, μέλος της ΠΕ του ΝΑΡ

ΠΗΓΗ: pandiera.gr

27/Δεκ/2017 Γράφτηκε από

Hatzistefanou_Aris.jpg

Η αδιαφορία και η ανία με την οποία διάβαζε ο πρόεδρος Τραμπ το νέο δόγμα Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, έδειχνε πως ούτε καταλάβαινε το κείμενο που κρατούσε στα χέρια του ούτε είχε συμμετάσχει στη συγγραφή του. Ευτυχώς, λίγες μέρες νωρίτερα, ο βασικός συντάκτης του δόγματος, στρατηγός ΜακΜάστερ, είχε αναλάβει να συνοψίσει το περιεχόμενό του: «Ύστερα από ένα μικρό διάλειμμα που πήραμε από την ιστορία, στη λεγόμενη μεταψυχροπολεμική εποχή, η γεωπολιτική επιστρέφει».

Το νέο δόγμα των ΗΠΑ περιλαμβάνει ανοιχτές απειλές εναντίον της Ρωσίας και της Κίνας, τις οποίες παρουσιάζει σαν στρατηγικούς «εθνικούς ανταγωνιστές» που «απειλούν την αμερικανική ισχύ, την επιρροή και τα συμφέροντα της χώρας», ενώ καλεί σε γιγάντωση των εξοπλισμών και προετοιμασία για το ενδεχόμενο ενός πυρηνικού πολέμου μεγάλης κλίμακας. Ύστερα, δηλαδή, από σχεδόν 15 χρόνια στα οποία το Πεντάγωνο αυξάνει συνεχώς τις πολεμικές δαπάνες και πραγματοποιεί επιθέσεις με εκατομμύρια νεκρούς και κόστος έξι τρισ. δολαρίων, οι επιτελείς του Τραμπ έκριναν ότι οι εξοπλισμοί είναι ανεπαρκείς και η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ χαρακτηρίζεται από «εφησυχασμό»…

Το νέο δόγμα, έγραφε στις σελίδες της Γουόλ Στριτ Τζέρναλ ο ιστορικός Άρθουρ Χέρμαν, «φέρνει την ανθρωπότητα στην εποχή πριν από το 1917: Μια αναρχική διεθνής αρένα όπου κάθε κυρίαρχο κράτος, μεγάλο ή μικρό, στηρίζεται αποκλειστικά στη στρατιωτική του δύναμη». Σύμφωνα με τον Χέρμαν, αυτός είναι ο κόσμος του Ότο φον Μπίσμαρκ, ο οποίος το 1862 έλεγε: «Τα μεγάλα ζητήματα της εποχής μας δεν καθορίζονται από ομιλίες και πλειοψηφικές αποφάσεις, αλλά από σίδερο και αίμα». Μάλιστα φαίνεται ότι το αίμα αφορά και τους Αμερικανούς στρατιώτες, αφού το νέο δόγμα απορρίπτει τις προηγούμενες θεωρίες για συγκρούσεις που μπορούν να κερδηθούν από απόσταση, με ελάχιστες απώλειες. «Οι δυνάμεις μας πρέπει να προετοιμαστούν για τη διεξαγωγή πολέμων μεγάλης κλίμακας και για μεγάλη χρονική περίοδο», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Η πιο τρομακτική αναφορά, όμως, σχετίζεται με την «ανάγκη διατήρησης της αποτρεπτικής ισχύος που προσφέρει το πυρηνικό οπλοστάσιο που βρίσκεται σε αμερικανικό έδαφος αλλά και στο εξωτερικό. (…) Ο φόβος της (πυρηνικής) κλιμάκωσης δεν θα αποτρέψει τις ΗΠΑ από το να προστατεύσουν τα συμφέροντά τους». Λίγες στιγμές στην ιστορία των τελευταίων αιώνων και σίγουρα για πρώτη φορά από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, μια στρατιωτική υπερδύναμη έθεσε εαυτόν εκτός κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου και διατύπωσε με τόση ωμότητα τα σχέδιά της να συνθλίψει τους αντιπάλους της με κάθε δυνατό μέσο. Η ήττα, λίγα 24ωρα αργότερα, στην ψηφοφορία του ΟΗΕ για την Ιερουσαλήμ έδειξε ότι η Ουάσιγκτον του Τραμπ δεν διστάζει πλέον να ακολουθήσει τον δρόμο της διεθνούς απομόνωσης.

Άρης Χατζηστεφάνου

*Πηγή: Εφημερίδα «ΠΡΙΝ» (έντυπη έκδοση), 23/12/2017.

27/Δεκ/2017 Γράφτηκε από

elliniko.jpg

Το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για το κερδοσκοπικό και περιβαλλοντικό έγκλημα, που το αποκαλούν επένδυση του Ελληνικού, υπέγραψαν στο Μέγαρο Μαξίμου οι συναρμόδιοι υπουργοί, παρουσία του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα.

Το σχέδιο υπέγραψαν οι ποινικά ένοχοι υπουργοί Περιβάλλοντος, Γιώργος Σταθάκης, Πολιτισμού, Λυδία Κονιόρδου, ο αναπληρωτής Περιβάλλοντος, Σωκράτης Φάμελλος, και η υφυπουργός Οικονομικών, Κατερίνα Παπανάτσιου.

Προηγουμένως είχε εγκριθεί από το Κεντρικό Συμβούλιο Διοίκησης για την Αξιοποίηση της Δημόσιας Περιουσίας το Σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος βάσει του οποίου θα πολεοδομηθεί το Ελληνικό.

Το σχέδιο, πέραν των άλλων, προβλέπει έξι ουρανοξύστες που θα έχουν ύψος 200 μέτρων (!) έκαστος, παρά το ότι το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ) έχει τονίσει πως κανένα από τα κτίρια που θα κατασκευαστούν δεν πρέπει να υπερβαίνει το ύψος των 156 μέτρων του λόφου της Ακρόπολης. Η Λυδία Κονιόρδου είχε συμφωνήσει αρχικά με τους αρχαιολόγους, αλλά τελικά επικράτησε η θέση των επενδυτών!!!

Το ΚΑΣ είχε αντιδράσει στα σχέδια των επενδυτών, υπογραμμίζοντας πως κανένα από τα κτίρια που θα κατασκευαστούν δεν πρέπει να υπερβαίνει το ύψος των 156 μέτρων του λόφου της Ακρόπολης. Υπέρ της θέσης των αρχαιολόγων είχε ταχθεί αρχικά και η υπουργός Πολιτισμού Λυδία Κονιόρδου, υποστηρίζοντας ότι δεν θα έκανε ποτέ κάτι που θα υπέσκαπτε τη μεγάλη προσφορά τους και την κληρονομιά που υπηρετεί σε όλη της τη ζωή με το έργο της.

Ωστόσο, επικράτησε το αρχικό αντιαισθητικό, περιβαλλοντοκτόνο και κερδοσκοπικό πλάνο του επενδυτικού σχήματος με επικεφαλής τη Lamda Development.

Το Προεδρικό Διάταγμα που περιγράφει τι ακριβώς θα γίνει και πού, μαζί με τους όρους δόμησης και χρήση γης, το αργότερο ως τις 28 Δεκεμβρίου θα έχει κατατεθεί προς έγκριση στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Οι γενικές περιοχές κερδοσκοπικής εκμετάλλευσης 

Το βήμα σηματοδοτεί τη βούληση της κυβέρνησης να τελειώσει άμεσα με το έγκλημα του Ελληνικού, εφόσον το ΣτΕ εκδώσει γρήγορα την απόφασή του, και ταυτόχρονα επιλυθούν οι εκκρεμότητες με την αποχώρηση από το Ελληνικό φορέων όπως το αμαξοστάσιο της ΟΣΥ, τότε μέσα στο 2018 αναμένεται να ξεκινήσουν τα πρώτα εκσκαφικά έργα.

Σύμφωνα με το σχέδιο, το έργο χωρίζεται αρχικά σε δύο γενικές περιοχές, το «τέως αεροδρόμιο», και το «παράκτιο μέτωπο», κάθε μία εκ των οποίων, «σπάει» σε πολλές μικρότερες «γειτονιές», που συνολικά φτάνουν τις 11, με διαφορετικές μεταξύ τους χρήσεις γης, όρους και περιορισμούς δόμησης. Εξ αυτών των 11 επιμέρους γειτονιών, οι 6 είναι κυρίως περιοχές κατοικίας.

Η μεγαλύτερη από τις δύο γενικές περιοχές, είναι το «τέως αεροδρόμιο», έκτασης 5.249.873,49 τ.μ. που περιλαμβάνει την έκταση του πρώην αεροδρομίου, και απαρτίζεται από έξι περιοχές προς πολεοδόμηση, μια ζώνη ανάπτυξης και το Μητροπολιτικό Πάρκο. Κάθε μια από αυτές τις επιμέρους περιοχές έχει πάρει και διαφορετική ονομασία : «Γειτονιά τέως Ολυμπιακής Αεροπορίας», «Δυτική Γειτονιά του Πάρκου», «Ανατολική Γειτονιά του Πάρκου», «Γειτονιά Επιχειρηματικού Κέντρου Λεωφόρου Βουλιαγμένης», «Γειτονιά του Λόφου», «Γειτονιά των Τραχώνων», «Γειτονιά Τουρισμού-Αναψυχής και Επιχειρηματικού Πάρκου», και Μητροπολιτικό Πάρκο.

Η δεύτερη γενική περιοχή είναι αυτή του «παράκτιου μετώπου» που ανέρχεται σε 758.203 τ.μ., περιλαμβάνει την έκταση του πρώην Ολυμπιακού Κέντρου Ιστιοπλοίας Αγίου Κοσμά, και την έκταση του Εθνικού Αθλητικού Κέντρου Νεότητας, και «σπάει» σε μια περιοχή προς πολεοδόμηση και δύο ζώνες ανάπτυξης. Αθροιστικά μιλάμε για 6.008.076,49 τ.μ. (6.008 στρ). Εδώ έχουμε την «Γειτονιά Παραλίας Αγίου Κοσμά», την «Γειτονιά Μαρίνας Αγίου Κοσμά«, και την «Γειτονιά Ενυδρείου Αγίου Κοσμά».

Αλλαγές στο επενδυτικό σχήμα

Η έγκριση του προεδρικού διατάγματος για τις χρήσεις γης και τους όρους δόμησης «ξεπάγωσε» μια σειρά προειλημμένων αποφάσεων από εγχώριους μεγαλοεπενδυτές γύρω από την Lamda Development.

Ως αποτέλεσμα, μέσα σε 48 ώρες άλλαξε χέρια το 13,43% του μετοχικού κεφαλαίου της Lamda. Χθες, η Olympia Group του Πάνου Γερμανού και η VNK Capital της οικογένειας Κάτσου (Pharmathen), αγόρασαν το 12,8% της Lamda από το fund της Blackstone, δηλαδή 10,2 εκατ. τεμάχια, και σήμερα τα Αττικά Πολυκαστήματα (όμιλος Folli Follie, Kων. Λαμπρόπουλος, κ.α.). απέκτησαν ένα επιπλέον 0,63%, δηλαδή 500.000 τεμάχια, από την ίδια την εταιρεία.

Είναι προφανές ότι οι επιχειρηματίες αυτοί παίρνουν θέσεις στη Lamda, διαβλέποντας τα τεράστια κέρδη που συνεπάγεται το ξεμπλοκάρισμα του μεγαλύτερου project των επόμενων ετών στο Ελληνικό, διάρκειας 15-20 ετών.

Επρόκειτο για δρομολογημένες εδώ και καιρό κινήσεις που όμως είχαν παγώσει, λόγω των αλλεπάλληλων ”εμπλοκών” και ”εμποδίων” που αντιμετώπιζε η επένδυση, η οποία ουκ ολίγες φορές είχε κινδυνέψει να τιναχθεί στον αέρα.

Έπειτα από τις τελευταίες εξελίξεις, η Lamda επικαιροποίησε τη σύνθεση του μετοχολογίου της. Σύμφωνα με αυτήν, η εταιρεία απομένει πλέον με ποσοστό 2% επί συνολικού αριθμού 79.721.775 μετοχών, με την Lamda Holdings να ελέγχει το 51%, τους ξένους θεσμικούς επενδυτές το 29%, τους έλληνες ιδιώτες το 11% και τους έλληνες θεσμικούς το 7%.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

27/Δεκ/2017 Γράφτηκε από

_για_νέο_πρόγραμμα_διετούς_διάρκειας_από_Βρυξέλλες.jpg

Η περίφημη έξοδος της χώρας μας από τα μνημόνια τον Αύγουστο του 2018 αποτελεί όνειρο θερινής νυκτός.

Η Τράπεζα της Ελλάδας προτείνει μνημόνιο νέου τύπου με την περίφημη ‘‘προληπτική γραμμή πίστωσης” (ECCL) (βλ. εδώ), ενώ ο ευρωπαϊκός ESM εισηγείται ένα ”Υβριδικό Μνημόνιο”, του οποίου κάποια χαρακτηριστικά εμφανίζονται στο παρακάτω ρεπορτάζ του bankingnews.

Το μόνο, ίσως, που δεν συζητείται είναι η λεγόμενη ”καθαρή” έξοδος από τα μνημόνια, για την οποία κάνει προπαγανδιστικά λόγο η κυβέρνηση, αφού μια τέτοια ”έξοδος” κρίνεται ως ασύμφορη, επειδή τα επιτόκια δανεισμού της χώρας, χωρίς ενός είδους ”μνημονιακή” στήριξη, θα είναι υψηλά.

Πέραn αυτού, έτσι κι αλλιώς, ”καθαρή” έξοδος δεν υπάρχει, αφού η Ελλάδα θα είναι δεσμευμένη με πολυδαίδαλο καθεστώς επιτροπείας για έναν αιώνα (!) ή και περισσότερο.

Η μόνη απάντηση

Η απάντηση στο ελληνικό πρόβλημα είναι μόνο μια: Πλήρης ακύρωση των μνημονίων και της λιτότητας, διαγραφή δημόσιων χρεών, σεισάχθεια σε ιδιωτικά χρέη, διεκδίκηση γερμανικών πολεμικών οφειλών, εθνικοποίηση τραπεζών, εθνικό νόμισμα και ρήξη με την ΕΕ.

Κ.Ζ

Σχέδιο για νέο πρόγραμμα διετούς διάρκειας εξέταζε ο ESM – Οι παράμετροι του σχεδίου

Την ώρα που στην Ελλάδα έχουν αρχίσει και πάλι να παίρνουν «φωτιά» τα σενάρια περί ανασχηματισμού στα πρόσωπα που συγκροτούν το κυβερνητικό επιτελείο, στις Βρυξέλλες οι παρασκηνιακές διαβουλεύσεις για την επόμενη μέρα του Μνημονίου έχουν ήδη ξεκινήσει ώστε η «ατζέντα» των προτάσεων που θα συζητήσουν οι δύο πλευρές τον Φεβρουάριο του 2018 να είναι από τώρα έτοιμη.

Σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές οι υποθέσεις εργασίας – μέρος των οποίων έχει εξασφαλίσει το bankingnews – βρίσκονται ήδη σε προχωρημένο στάδιο και αφορούν τα εργαλεία που μπορεί να χρησιμοποιήσει η Αθήνα για να καλύψει τις χρηματοδοτικές ανάγκες αποκλειστικά και μόνο από τις διεθνείς αγορές με την έκδοση ελληνικών ομολόγων.
Σύμφωνα με την ιδρυτική συνθήκη του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕΜΣ/ESM) υπάρχουν διάφορα εργαλεία βοήθειας και τα οποία περιλαμβάνουν ειδικούς όρους χορήγησης και επίβλεψης.

Πιο συγκεκριμένα στην εργαλειοθήκη του ESM περιλαμβάνονται:

1.Δάνεια με πρόγραμμα μακροοικονομικής προσαρμογής, που έχουν χρησιμοποιηθεί από Ιρλανδία, Πορτογαλία, Κύπρο, Ελλάδα

2.Απευθείας αγορές στην πρωτογενή αγορά, σενάριο που εξετάζει η Ελλάδα

3.Αγορές στη δευτερογενή αγορά

4.Προληπτική πιστωτική γραμμή. Η οποία ανά πάσα στιγμή μπορεί να κλείσει στην περίπτωση που η δικαιούχος χώρα αποκλίνει από τα συμφωνηθέντα μέτρα ή τα μέτρα αυτά αν και εφαρμοζόμενα κριθούν ανεπαρκή για δανεισμό από τις αγορές.

5.Δάνεια έμμεσης τραπεζικής ανακεφαλαιοποίησης που έχουν χρησιμοποιηθεί από την Ισπανία

6.Απευθείας ανακεφαλαιοποίηση πιστωτικών ιδρυμάτων

Σίγουρα ο βαθμός ελευθερίας κινήσεων που θα έχει η Ελλάδα για την εφαρμογή μίας πολιτικής, όπως επιθυμεί η κυβέρνηση, θα είναι περιορισμένος σε σχέση με αυτόν που είχε προ κρίσης -και εν πολλοίς οδήγησε τη χώρα σε αδιέξοδο- ωστόσο η προσαρμογή στην οποία έχει προχωρήσει με μεγάλο κοινωνικό κόστος σε δημοσιονομικό επίπεδο είναι σημαντική.

Όλα αυτά τα σενάρια, πλην του πρώτου, έχουν ξεκινήσει να συζητιούνται στο παρασκήνιο, πλην όμως δεν έχουν οριστικοποιηθεί σχετικά με την εποπτεία της επόμενης ημέρας, καθώς αυτά συνδέονται τόσο με τα μεσοπρόθεσμα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους αλλά και με το επιτόκιο με το οποίο θα δανειστεί η Αθήνα στις αγορές στις επικείμενες εξόδους της.

Ο σχεδιασμός του υπουργείου Οικονομικών προβλέπει την έκδοση 7ετούς ομολόγου το τρίτο δεκαήμερο του Ιανουαρίου και εν συνεχεία την έκδοση ενός τίτλου 3ετούς διάρκειας και στη συνέχεια ενός 10ετούς. Το τελευταίο θα είναι και η μεγάλη δοκιμασία πριν τελειώσει το μνημόνιο και ξεκινήσει η απόλυτη εξάρτηση της χώρας από τις αγορές.

Σε ότι αφορά το σενάριο της προληπτικής πιστωτικής γραμμής, το οποίο έβαλαν από νωρίς πάνω στο τραπέζι οι δανειστές φαίνεται να μην προχωρεί, διότι και δύο γραμμές πίστωσης (προληπτικών προϋποθέσεων (Precautionary Conditional Credit Line – PCCL και ενισχυμένων προϋποθέσεων (Enhanced Conditions Credit Line – ECCL), είναι διαθέσιμες για χρονικό διάστημα μόλις ενός έτους, ενώ μπορούν να ανανεωθούν το πολύ δύο φορές.

Με δεδομένο ότι η Ελλάδα χρειάζεται κάτι περισσότερο από ένα χρόνο για να αποκτήσει μόνιμη πρόσβαση στις αγορές (φθηνό επενδυτικό χρήμα) μάλλον οι συζητήσεις θα οδηγήσουν σε ένα νέο Πρόγραμμα το οποίο δεν θα ονομάζεται Μνημόνιο αλλά σκέτο Πρόγραμμα με διάρκεια τουλάχιστον δύο ετών. Αυτό θα συνδέει τις μεταρρυθμίσεις με τα μέτρα ”ελάφρυνσης” του χρέους, ώστε να υπάρχει εφησυχασμός στις αγορές ότι η Ελλάδα συνεχίζει να βαδίζει στον ”ενάρετο” δρόμο της δημοσιονομικής εξυγίανσης εξασφαλίζοντας έτσι χαμηλότερα επιτόκια από τους επενδυτές.

Πρόκειται για το σχέδιο που προβλέπει τη σύναψη ενός «Υβριδικού Μνημονίου» χωρίς νέα δημοσιονομικά μέτρα, πέραν των ήδη ψηφισθέντων (περικοπές σε συντάξεις και αφορολόγητο για την περίοδο 2019-2020)αλλά θα δίνει έμφαση στις μεταρρυθμίσεις και στις αποκρατικοποιήσεις.

Σύμφωνα με το Υβριδικό Μνημόνιο ο ΕSM, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ θα εξακολουθούν να ελέγχουν εάν η Αθήνα εφαρμόζει τις μεταρρυθμίσεις που έχει συμφωνήσει.

Για το σκοπό αυτό, θα υπάρχει αποστολή εποπτείας του Προγράμματος με εκπροσώπους των τεσσάρων θεσμικών οργάνων που θα συνεδριάζουν περιοδικά με την ελληνική κυβέρνηση.

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του «bankingnews» το Πρόγραμμα θα περιλαμβάνει και κεφάλαια με εκταμιεύσεις δόσεων προς την Ελλάδα σε περίπτωση που η χώρα δεν μπορεί να αποκτήσει πρόσβαση στις αγορές. Η εκταμίευση των χρημάτων θα να μπορεί να γίνει μόνο εάν η αξιολόγηση των επιδόσεων των μεταρρυθμίσεων από τα θεσμικά όργανα είναι θετική.

Στην περίπτωση του Προγράμματος οι υποχρεώσεις που θα έχει η Ελλάδα θα είναι οι εξής:

1.Να παρέχει όλη την απαραίτητη πληροφόρηση για την εκτέλεση των δανειακών της υποχρεώσεων και τα σχετικά μέτρα διαχείρισης κινδύνων, όπως μηνιαία πληροφορία για την χρηματοοικονομική της κατάσταση, το ταμειακό απόθεμα και άλλες κρίσιμες πληροφορίες.
2.Να χορηγεί στην ΕΕ, την ΕΚΤ και τις εποπτικές αρχές πλήρη αναλυτικά στοιχεία σχετικά με τον χρηματοπιστωτικό τομέα, με τη συχνότητα που εκείνοι θα ζητήσουν.
3.Να πραγματοποιεί stress tests και ανάλυση ευαισθησίας (sensitivity analysis) ώστε να αξιολογείται η αντοχή του χρηματοπιστωτικού τομέα σε μακροοικονομικά και χρηματοοικονομικά σοκ, με βάση τις οδηγίες και υπό την επίβλεψη των εποπτικών αρχών.
4.Να υπόκειται σε τακτικές αξιολογήσεις των εποπτικών του ικανοτήτων στον τραπεζικό του τομέα.

Σε κάθε περίπτωση η ΕΕ σε συνεργασία με την ΕΚΤ τις εποπτικές αρχές και το ΔΝΤ όπου είναι απαραίτητο, θα διεξάγει τακτικές αξιολογήσεις ώστε να επιβεβαιώνει την εφαρμογή των συμφωνηθέντων μέτρων.

Πηγή: bankingnews.gr – Μ. Χριστοδούλου

22/Δεκ/2017 Γράφτηκε από

juncker1.jpg

Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ τάχθηκε την Τρίτη εναντίον «κάθε προκατάληψης» απέναντι στη νέα κυβέρνηση της Αυστρίας υπό τον συντηρητικό καγκελάριο Σεμπάστιαν Κουρτς, που θα συγκυβερνήσει με τους φασίστες, μέλη του Κόμματος της «Ελευθερίας της Αυστρίας» (FPÖ).

«Ο στόχος μου δεν είναι να κάνω το παραμικρό σχόλιο για την κυβέρνηση που σχηματίστηκε. (…) Είμαι εναντίον κάθε προκατάληψης», δήλωσε ο Γιούνκερ έπειτα από μια συνάντηση στις Βρυξέλλες με τον Κουρτς. Καμιά έκπληξη δεν μας προκαλεί φυσικά η τοποθέτηση του προέδρου της Κομισιόν.  

Στη «δημοκρατική» ΕΕ των κυβερνήσεων του κεφαλαίου χωράνε και οι φασιστές. Αρκεί να γίνεται η δουλειά. Να εφαρμόζονται τα αντιλαϊκά μέτρα, να προωθούνται οι πολιτικές στήριξης των ευρωπαϊκών μονοπωλίων, να στηρίζονται οι ιμπεριαλιστικές στοχεύσεις της λυκοσυμμαχίας. 

Το φασιστικό, νεοΝΑΖΙστικό κόμμα της Αυστρίας, στην νέα κυβέρνηση θα κατέχει το υπουργείο Εσωτερικών, το υπουργείο Εξωτερικών και το υπουργείο Άμυνας. Με τους υπουργούς αυτής της κυβέρνησης, οι οποίοι προωθούν και ασπάζονται τη φασιστική ιδεολογία, θα συνδιαλέγονται οι υπουργοί των κρατών μελών και θα συνεδριάζουν στις Βρυξέλλες.

Αλλά δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, αφού όπως ευθαρσώς δήλωσε ο Γιούνκερ: «Αυτή η κυβέρνηση πήρε θέση πολύ καθαρά υπέρ της Ευρώπης κι αυτό είναι που μετράει για εμένα»! Φυσικά για την Ευρώπη των μονοπωλίων και του ξεζουμίσματος των λαών της, δεν χωρούν …ευαισθησίες. Και οι φασίστες χωράνε. 

«Θα κρίνουμε την αυστριακή κυβέρνηση, όπως όλες τις κυβερνήσεις, από τις πράξεις της», πάντως «το κυβερνητικό πρόγραμμα μας βρίσκει σύμφωνους σχεδόν κατά 100%», τόνισε ο Γιούνκερ, δίνοντας το ξεκάθαρο στίγμα της ΕΕ. 

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ, ο οποίος μετά την συνάντηση του με τον νέο καγκελάριο της Αυστρίας Κουρτς, που συνεργάστηκε με το FPÖ, δήλωσε βέβαιος για τον «εποικοδομητικό ρόλο»(!) που θα διαδραματίσει η κυβέρνηση της Αυστρίας στην ΕΕ.

Για όσους έχουν ακόμα αμφιβολίες για το ρόλο και τη στάση της ΕΕ, ως ιμπεριαλιστική συμμαχία κατά των λαών, πιστεύουμε ότι …πείστηκαν από τις δηλώσεις των ηγετών της. Για τον Γιούνκερ, τον Τουσκ, τη Μέρκελ, τον Μακρόν, τον Τσίπρα και όλους τους ηγέτες των «27», δεν τείθεται θέμα για τη σύνθεση της Αυστριακής κυβέρνησης. «Bussiness as usual», που λένε και οι Αμερικάνοι.

Αντί άλλο σχολίου, παραθέτουμε,  ένα κείμενο του Μπέρτολτ Μπρεχτ, από το έργο του, «Πέντε δυσκολίες για να γράψει κανείς την αλήθεια», με τον τίτλο: «Ο φασισμός είναι καπιταλισμός»

Έγραψε, ο Μπρέχτ: 

«Ο φασισμός είναι μια ιστορική φάση όπου μπήκε τώρα ο καπιταλισμός, κι έτσι είναι κάτι το καινούργιο και παλιό μαζί. Ο καπιταλισμός στις φασιστικές χώρες υπάρχει πια μονάχα σαν φασισμός κι ο φασισμός δεν μπορεί να πολεμηθεί παρά σαν καπιταλισμός στην πιο ωμή και καταπιεστική του μορφή, σαν ο πιο θρασύς κι ο πιο δόλιος καπιταλισμός.

Πώς, λοιπόν, τώρα να πει κάποιος αντίπαλος του φασισμού την αλήθεια για το φασισμό όταν δε θέλει να πει τίποτα για τον καπιταλισμό, που τον προκαλεί; Πώς να ‘χει η αλήθεια αυτή πραχτική σημασία; Αυτοί που είναι αντίπαλοι του φασισμού χωρίς να ‘ναι αντίπαλοι του καπιταλισμού, αυτοί που παραπονιούνται για τη βαρβαρότητα που αίτια τάχα έχει τη βαρβαρότητα την ίδια, μοιάζουν μ’ ανθρώπους που θέλουν το μερτικό τους απ’ τ’ αρνί χωρίς όμως να σφαχτεί το αρνί. Θέλουν να φάνε το κρέας, να μη δουν όμως τα αίματα.

Αυτοί θα ικανοποιηθούν αν ο χασάπης πλύνει τα χέρια του προτού φέρει το κρέας στο τραπέζι. Δεν είναι κατά των σχέσεων ιδιοκτησίας, που προκαλούν τη βαρβαρότητα, παρά μονάχα κατά της βαρβαρότητας, υψώνουν τη φωνή εναντίον της, κι αυτό το κάνουν από χώρες όπου κυριαρχούν οι ίδιες σχέσεις ιδιοκτησίας, όπου όμως οι χασάπηδες πλένουν ακόμα τα χέρια τους προτού φέρουν το κρέας στο τραπέζι.

Οι φωνακλάδικες διαμαρτυρίες κατά των βαρβαρικών μέτρων μπορεί να ‘ναι αποτελεσματικές για λίγο καιρό, όσο δηλαδή οι ακροατές τους πιστεύουν πως στη δικιά τους χώρα δε θα ‘ταν ποτέ δυνατό να παρθούν τέτοια μέτρα. Ορισμένες χώρες είναι σε θέση να κρατήσουν τις σχέσεις ιδιοκτησίας τους με λιγότερο βίαια για την ώρα μέσα απ’ ό,τι άλλες. Εκεί η δημοκρατία προσφέρει ακόμα τις υπηρεσίες για τις οποίες άλλες χώρες αναγκάζονται να καταφύγουν στη βία, δηλαδή την εξασφάλιση της ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής. Το μονοπώλιο στα εργοστάσια, στα ορυχεία, στα τσιφλίκια δημιουργεί πάντα βάρβαρες καταστάσεις σ’ αυτές τις χώρες είναι όμως λιγότερο ορατές. Η βαρβαρότητα γίνεται ορατή απ’ τη στιγμή που το μονοπώλιο δεν μπορεί πια να προστατευτεί παρά μονάχα με την ανοιχτή βία».

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

22/Δεκ/2017 Γράφτηκε από

_στη_ζωή_εξαφανισμένων_ειδών_Η_δυνατότητα_και_το_ηθικό_ζήτημα_.jpg

Πρόσφατα η επιστημονική κοινότητα έκανε ένα σημαντικό άλμα προόδου, ανακαλύπτοντας την αλληλουχία DNA της τίγρης της Τασμανίας. Η ανακάλυψη κρίνεται ως σημαντική, καθώς με αυτή οι επιστήμονες είναι σε θέση να επαναφέρουν την τίγρη στη ζωή, παρά το γεγονός ότι το ζώο θεωρείται εξαφανισμένο.

Για την ακρίβεια, η τίγρης ή και λύκος της Τασμανίας, το μεγαλύτερο μαρσιποφόρο σαρκοβόρο ζώο στον κόσμο, εξαφανίστηκε στην γενέτειρά του τη δεκαετία του 1930. Έκτοτε έχουν υπάρξει περίπου 4000 αναφορές ότι το ζώο υπάρχει και αναπαράγεται ακόμα, όμως η πλειοψηφία της επιστημονικής κοινότητας το θεωρεί επίσημα εξαφανισμένο. 

Με την πιθανότητα επαναφοράς και κλωνοποίησης του ζώου μέσω της ανάλυσης γενετικής αλληλουχίας προκύπτουν ωστόσο πολύ σημαντικά ερωτήματα: Πόσο μακρυά δικαιούται η επιστημονική κοινότητα να φτάσει για να εμποδίσει το τεράστιο κύμα εξαφάνισης ζώων και ποιες είναι οι ηθικές και οικολογικές προεκτάσεις του ζητήματος της επαναφοράς διαφόρων ειδών στη ζωή μέσω του DNA;

Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης, Άντριου Πάσκ, που είναι υπεύθυνος του προγράμματος, είναι σαφής και κατηγορηματικός. Αναφέρει ότι αφού η ανθρωπότητα είναι υπεύθυνη για την εξαφάνιση του είδους λόγω του εκτεταμένου κυνηγιού του, τότε είναι εξίσου υπεύθυνη για την επαναφορά του στη ζωή.

Είναι σημαντικό να αναφερθεί όμως πως αντίστοιχα επιστημονικά projects βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη, με χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό του Κουάγκα. Το Κουάγκα ήταν ένα εξαφανισμένο για 100 χρόνια είδος ζέβρας, μια εξαφάνιση που είχε προκύψει και αυτή λόγω εκτεταμένου κυνηγιού του ζώου. Το τελευταίο είχε πεθάνει το 1883 σε έναν ζωολογικό κήπο του Άμστερνταμ και χρειάστηκε να περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα για να γίνει αντιληπτή η εξαφάνισή του.

Το 1987, επιστήμονες στο Κέιπ Τάουν της Αφρικής αποφάσισαν να ξεκινήσουν ένα πρότζεκτ για τη σταδιακή επαναφορά του στη ζωή και στο φυσικό του περιβάλλον. Με επιλεκτικό ζευγάρωμα με μια γενιά ζεβρών που έφερε παρόμοια γενετικά χαρακτηριστικά, τουλάχιστον αναφορικά με τα σχέδια που φέρει στο τρίχωμά του, το πρότζεκτ είδε τα πρώτα του αποτελέσματα.

Φυσικά υπάρχει έντονα η κριτική που υπενθυμίζει πως ενώ είναι εφικτή η δημιουργία ενός είδους με παρόμοια εμφάνιση, είναι σχεδόν αδύνατη η συμπεριφορική και οικολογική ταύτιση του νέου είδους με το εξαφανισμένο. Το ίδιο ισχύει και για το ενδεχόμενη επαναφορά στη ζωή του μαμούθ, ένα επιστημονικό project, που βρίσκεται στα πρώτα στάδια

Με άλλα λόγια, ενώ είναι πιθανό να δούμε μια επαναφορά στη ζωή της τίγρης της Τασμανίας, όπως και της ζέβρας quagga, είναι πραγματικά αμφίβολο το κατά πόσο αυτή θα είναι σε θέση να επιβιώσει εκ νέου στο φυσικό τους περιβάλλον, ενώ το ηθικό ζήτημα για τα όρια της επιστήμης και τους ανθρώπου παραμένει πάντα πάνω στο τραπέζι. 

Με πληροφορίες από τον Guardian

Ναταλία Πετρίτη

ΠΗΓΗ: tvxs.gr

22/Δεκ/2017 Γράφτηκε από

synedriond2017.jpg

Το σαββατοκύριακο 16-17/12 η Νέα Δημοκρατία πραγματοποίησε το 11ο Συνέδριό της. Ένα Συνέδριο κομμένο και ραμμένο στις ανάγκες του κεφαλαίου μακριά από τους φόβους και τους προβληματισμούς της κοινωνίας. Ένα Συνέδριο που ως αντίδοτο στην κρίση προτείνει τη συνέχιση της κρίσης. Όλη η ελίτ του πολιτικού, μιντιακού και οικονομικού κατεστημένου έστησε ένα επικοινωνιακό σόου προκειμένου να ενισχύσει τον επόμενο διαχειριστή της εξουσίας του.

Η ΝΔ στο πλευ­ρό των επεν­δυ­τών

Είναι σαφές ότι η Νέα Δη­μο­κρα­τία, έχο­ντας κα­τα­φέ­ρει να επι­βιώ­σει μέσα στα χρό­νια των μνη­μο­νί­ων και της κοι­νω­νι­κής κα­τα­κραυ­γής, χωρίς να έχει μια εκλο­γι­κή και πο­λι­τι­κή κα­τα­βα­ράρ­θρω­ση αντί­στοι­χη του ΠΑΣΟΚ, επι­διώ­κει να δια­τη­ρή­σει τις δυ­νά­μεις της αλλά και να κάνει ένα νέο ξε­κί­νη­μα. Ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης πα­τώ­ντας πάνω στα συ­ντρίμ­μια της μνη­μο­νια­κής πο­λι­τι­κής της κυ­βέρ­νη­σης ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΑΝΕΛ, μί­λη­σε για «ανα­σύ­ντα­ξη», «ανά­πτυ­ξη», «επα­νί­δρυ­ση». Μόνο που συ­στα­τι­κά στοι­χεία των ορα­μά­των του επί­δο­ξου πρω­θυ­πουρ­γού συ­νε­χί­ζουν να είναι τα ίδια συ­ντρίμ­μια στα οποία κο­λυ­μπά­με σή­με­ρα. Πλαι­σιω­μέ­νος από τον ακρο­δε­ξιάς κοπής Άδωνι Γε­ωρ­γιά­δη, το συ­ντη­ρη­τι­κό «φι­λό­σο­φο» Στέ­λιο Ράμφο, τον «πρύ­τα­νη των ΜΑΤ» Θε­ό­δω­ρο Φορ­τσά­κη, πρώην υπουρ­γούς και πρω­θυ­πουρ­γούς των κυ­βερ­νή­σε­ων των μνη­μο­νί­ων αλλά και κα­τα­σκευα­σμέ­να στε­λέ­χη της ΟΝΝΕΔ, προ­σπά­θη­σε να πα­ρου­σιά­σει κάτι νέο που βρω­μά­ει όμως πα­ρελ­θόν.

Ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης ήταν ξε­κά­θα­ρος στις πο­λι­τι­κές που σκο­πεύ­ει να ακο­λου­θή­σει. Πρό­κει­ται για ένα όργιο νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού που αντι­με­τω­πί­ζει την κοι­νω­νία σαν υπο­ψή­φια πε­λα­τεία των επε­λαύ­νο­ντων επεν­δυ­τών. Βα­σι­κός πυ­λώ­νας το προ­γράμ­μα­τός του άλ­λω­στε είναι η προ­σέλ­κυ­ση επεν­δύ­σε­ων όπως χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά δή­λω­σε. Αφού βά­φτι­σε τα κι­νή­μα­τα και τους αγώ­νες για δη­μό­σια δω­ρε­άν αγαθά ως «λαϊ­κι­σμό» στη συ­νέ­χεια έκλει­σε το μάτι σε ένα νέο γύρο ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων. Υπο­σχέ­θη­κε έμ­φα­ση στον ιδιω­τι­κό τομέα και επεν­δύ­σεις σε ιδιω­τι­κά γή­πε­δα, στις με­τα­φο­ρές, σε σι­δη­ρο­δρό­μους, σε λι­μά­νια, σε αε­ρο­δρό­μια, στις τη­λε­πι­κοι­νω­νί­ες, στον ορυ­κτό πλού­το, σε αγω­γούς φυ­σι­κού αε­ρί­ου και ο κα­τά­λο­γος δεν έχει τε­λειω­μό. 

Επί­θε­ση στο δη­μό­σιο και αυ­ταρ­χι­σμός

Η πλή­ρης απο­κά­λυ­ψη των προ­θέ­σε­ών του όμως έγινε αι­σθη­τή στο κομ­μά­τι της Παι­δεί­ας και της Υγεί­ας. Ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης έκανε λόγο για τη δη­μιουρ­γία «εξώ­στρε­φων ιδιω­τι­κών πα­νε­πι­στη­μί­ων» και στο­χο­ποί­η­σε πλή­ρως τη λει­τουρ­γία της δη­μό­σιας τρι­το­βάθ­μιας εκ­παί­δευ­σης. Η εκ­παί­δευ­ση που ονει­ρεύ­ε­ται ο πρό­ε­δρος της ΝΔ είναι μια εκ­παί­δευ­ση υπο­ταγ­μέ­νη στους νό­μους της αγο­ράς και στα κέρδη των εται­ρειών. Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό ότι επι­διώ­κει τη σύν­δε­ση ακόμη και των σχο­λεί­ων με τις ανά­γκες των επι­χει­ρή­σε­ων. Έκανε λόγο για την ίδρυ­ση προ­τύ­πων σχο­λεί­ων ανά πε­ρι­φέ­ρεια που θα πε­ρι­λαμ­βά­νουν «εξει­δι­κευ­μέ­να προ­γράμ­μα­τα κα­τάρ­τι­σης» ανά­λο­γα με την εξέ­λι­ξη και τις ανά­γκες των επι­χει­ρή­σε­ων και της αγο­ράς. Πα­ράλ­λη­λα, την ώρα που τα δη­μό­σια νο­σο­κο­μεία είναι οι­κο­νο­μι­κά και υλικά απο­γυ­μνω­μέ­να, ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης ανα­ζη­τά τη λύση «στο χτί­σι­μο της υγεί­ας σε συ­νερ­γα­σία με τον ιδιω­τι­κό τομέα» ακόμη και στην πρό­λη­ψη ή την πρω­το­βάθ­μια φρο­ντί­δα.

Η επί­θε­ση στο δη­μό­σιο τομέα και οι διευ­κο­λύν­σεις στο ιδιω­τι­κό κε­φά­λαιο βρέ­θη­καν στο επί­κε­ντρο της συ­ζή­τη­σης. Ο ίδιος ο πρό­ε­δρος της ΝΔ προ­α­νήγ­γει­λε ένα νέο γύρο αξιο­λό­γη­σης σε όλο το δη­μό­σιο ενώ πα­ράλ­λη­λα χρη­σι­μο­ποιώ­ντας την κα­ρα­μέ­λα του πε­λα­τεια­κού κρά­τους προ­σπά­θη­σε για ακόμη μια φορά να στιγ­μα­τί­σει τους δη­μο­σί­ους υπαλ­λή­λους. Από την άλλη, φά­νη­κε ιδιαί­τε­ρα φι­λι­κός προς τους επι­χει­ρη­μα­τί­ες και τους κάθε λογής ερ­γο­δό­τες ανα­κοι­νώ­νο­ντας μεί­ω­ση της φο­ρο­λο­γί­ας στις επι­χει­ρή­σεις και μεί­ω­ση των ερ­γο­δο­τι­κών ει­σφο­ρών. Την ώρα που η μαύρη, ανα­σφά­λι­στη και ελα­στι­κή ερ­γα­σία θε­ρί­ζει, ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης στέ­κε­ται αλ­λη­λέγ­γυος στις ερ­γο­δο­σί­ες και όχι στους ερ­γα­ζο­μέ­νους που βιώ­νουν την ερ­γα­σια­κή εκ­με­τάλ­λευ­ση των μνη­μο­νί­ων και τη λι­τό­τη­τας.

Είναι ξε­κά­θα­ρο, όμως, πως όλα τα πα­ρα­πά­νω δεν μπο­ρούν να υλο­ποι­η­θούν χωρίς την ενί­σχυ­ση των κα­τα­σταλ­τι­κών μη­χα­νι­σμών, τη φί­μω­ση των κι­νη­μά­των και τη δη­μιουρ­γία ενός κλί­μα­τος φόβου. Σε ένα κρε­σέ­ντο τρο­μο­λα­γνί­ας αρ­κε­τά στε­λέ­χη της ΝΔ ισχυ­ρί­στη­καν ότι θα κα­ταρ­γή­σουν το «άβατο» των Εξαρ­χεί­ων και ότι η ελ­λη­νι­κή αστυ­νο­μία θα αι­σθά­νε­ται ελεύ­θε­ρη να επι­τε­λεί το έργο της. Ο Άδω­νις Γε­ωρ­γιά­δης, έκανε και πάλι ανα­φο­ρά σε κου­κου­λο­φό­ρους και βία στα ελ­λη­νι­κά πα­νε­πι­στή­μια προ­κει­μέ­νου να επι­τε­θεί στην «ιδε­ο­λο­γι­κή ηγε­μο­νία» της αρι­στε­ράς. Είναι σαφές ότι η ΝΔ, προ­σπα­θεί να στο­χο­ποι­ή­σει κάθε εστία αντί­στα­σης και αγώνα, είτε πρό­κει­ται για μια γει­το­νιά, είτε για ένα φοι­τη­τι­κό αμ­φι­θέ­α­τρο, είτε για έναν ερ­γα­τι­κό χώρο. Μόνο έτσι μπο­ρεί να υλο­ποι­η­θεί το ακραία νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρο πρό­γραμ­μά της.

Συμ­μα­χί­ες

Αυτό που πα­ρου­σί­α­σε όμως ιδιαί­τε­ρο εν­δια­φέ­ρον είναι το πο­λι­τι­κό άνοιγ­μα που έκανε ο πρό­ε­δρος της ΝΔ. Η κα­λύ­τε­ρη από­δει­ξη της συ­νέ­χι­σης του μνη­μο­νια­κού τέλ­μα­τος βρί­σκε­ται στη μη δυ­να­τό­τη­τα υπέρ­βα­σης της εκλο­γι­κής στα­σι­μό­τη­τας των κομ­μά­των εξου­σί­ας. Τα συ­στη­μι­κά κόμ­μα­τα του άλ­λο­τε κρα­ταιού δι­κομ­μα­τι­σμού πλέον δε βλέ­πουν ούτε με κιά­λια τα παλιά πο­σο­στά τους και γι αυτό ανα­ζη­τούν συμ­μα­χί­ες προ­κει­μέ­νου να φτιά­ξουν κυ­βερ­νη­τι­κό συ­να­σπι­σμό. Ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης έκανε ξε­κά­θα­ρο άνοιγ­μα στο «Κί­νη­μα Αλ­λα­γής» το­νί­ζο­ντας στη Φώφη Γεν­νη­μα­τά ότι πρέ­πει να βά­λουν από κοι­νού πλάτη για τη διά­σω­ση της χώρας όπως έκα­ναν οι Σα­μα­ράς-Βε­νι­ζέ­λος. Απευ­θυ­νό­με­νος στο Σταύ­ρο Θε­ο­δω­ρά­κη δή­λω­σε ότι δε δια­κρί­νει εύ­κο­λα τις δια­φο­ρές με­τα­ξύ ΝΔ και Πο­τα­μιού για να λάβει την απά­ντη­ση από τον πρό­ε­δρο του Πο­τα­μιού ότι «είναι σί­γου­ρος πως θα συ­να­ντη­θού­νε».

Το Συ­νέ­δριο της ΝΔ πέρα από τις αε­ρο­λο­γί­ες, τις πα­τριω­τι­κές κο­ρό­νες και την ανα­πα­ρα­γω­γή στε­ρε­ο­τύ­πων ήταν πολύ απο­κα­λυ­πτι­κό. Η δη­μο­σκο­πι­κή κα­τάρ­ρευ­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και η κοι­νω­νι­κή αγα­νά­κτη­ση που με­γα­λώ­νει, θέτει το κα­θή­κον στην κυ­ρί­αρ­χη τάξη και τους συμ­μά­χους της να βρουν τη διά­δο­χη κα­τά­στα­ση. Η ΝΔ δη­λώ­νει πρό­θυ­μος συ­νε­χι­στής της μέχρι σή­με­ρα πο­ρεί­ας και μά­λι­στα με πολύ σκλη­ρούς προ­γραμ­μα­τι­κούς όρους. Γνω­ρί­ζει όμως ότι η τσα­κι­σμέ­νη από τα μη­νη­μό­νια κοι­νω­νία δεν πρό­κει­ται να εμπι­στευ­θεί συ­ντρι­πτι­κά ένα κόμμα που τάσ­σε­ται ξε­κά­θα­ρα στο πλευ­ρό των δα­νει­στών. Αυτός είναι και ο λόγος που ανα­ζη­τά απε­γνω­σμέ­να κυ­βερ­νη­τι­κούς εταί­ρους.

Το ζή­τη­μα είναι να υπε­ρι­σχύ­σει ένα αντι­πο­λι­τευ­τι­κό αντί­βα­ρο από τα αρι­στε­ρά του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και όχι από τα δεξιά. Η ρι­ζο­σπα­στι­κή αρι­στε­ρά μαζί με τα κι­νή­μα­τα οφεί­λουν να βά­λουν φρένο στα σχέ­δια της ΝΔ απο­δει­κνύ­ο­ντας ότι οι απο­φά­σεις του Συ­νε­δρί­ου της δεν είναι τί­πο­τε άλλο από ένα κενό χαρτί.

*Ανα­δη­μο­σί­ευ­ση από την Ερ­γα­τι­κή Αρι­στε­ρά

ΠΗΓΗ: rproject.gr

22/Δεκ/2017 Γράφτηκε από

kapetan-thomas.jpg

“Τα αντάρτικα Χριστούγεννα” στα Τοπόλιανα Ευρυτανίας (εν έτει 1942)
 
Το blog Ευρυτάνας ιχνηλάτης σάς παρουσιάζει “κάτι” πολύ σπάνιο και ιδιαίτερο… ενόψει Χριστουγέννων!
 
Ιχνηλατήσαμε μία μοναδική μαρτυρία που αφορά έναν… αντάρτικο εορτασμό Χριστουγέννων στα Τοπόλιανα της Ευρυτανίας το 1942.  Μία ΕΛΑΣίτικη δύναμη με επικεφαλής τον Άρη Βελουχιώτη (μετά τη νικηφόρα μάχη του Μικρού Χωριού -βλ. εδώ! ) και ύστερα από μία κοπιαστική πορεία, φτάνει στις 24-12-42 σ’ αυτό το ευρυτανικό χωριουδάκι όπου οι κάτοικοί του βιώνουν, όπως άλλωστε όλος ο λαός, τις στερήσεις και την ανέχεια της μαύρης κατοχής! Τότε ο αλησμόνητος ανταρτόπαπας “Παπα-Κουμπούρας”/Κώστας Τζεβελέκης πήρε την ανάλογη πρωτοβουλία ώστε να αντιστρέψει το βαρύ κλίμα, με αποτέλεσμα οι φτωχοί χωρικοί να γιορτάσουν παρέα με τους αντάρτες εκείνη την ξεχωριστή μέρα. Από την προσωπική μας βιβλιοθήκη και το βιβλίο του Γιάννη Γ. Χατζηπαναγιώτου (καπετάν Θωμά), με τίτλο: “Η πολιτική διαθήκη του Άρη Βελουχιώτη” (εκδ. Δωρικός). 
 
Ιδού και το σχετικό κείμενο του “καπετάν Θωμά”:
Χριστουγεννιάτικο θαύμα
“ΕΤΣΙ, ταλαιπωρημένοι, ξυπόλητοι σχεδόν με τα ξεχαρβαλωμένα υποδήματα, νηστικοί εξουθενωμένοι από τη συνεχή πορεία και την κακοπάθεια, φθάσανε στις 24 Δεκεμβρίου 1942 στα Τοπόλιανα. Κι εκεί συνάντησαν το τμήμα του αρχηγείου Ευρυτανίας, που είχε προηγηθεί.
Την άλλη μέρα ξημέρωνε Χριστούγεννα. Είναι η μεγάλη γιορτή της χριστιανοσύνης, που ο λαός μας της δίνει μεγάλη θέση στην καρδιά του και την πανηγυρίζει με ιδιαίτερη χαρά. Στα παλιά τα χρόνια, ίσως και σήμερα σε μερικά χωριά, σφάζανε τα γουρούνια τους, που τρέφανε ολοχρονίς, φτιάχνανε από το κρέας τους τα λουκάνικά τους, λειώνανε το λίπος να το ‘χουνε όλη τη χρονιά για το μαγείρεμα, ψήνανε τους σουφλιμάδες στη μικρή σούβλα του τζακιού, ψήνανε τα χριστόψωμα στους σπιτικούς φούρνους κι αφού τα ξημερώματα μεταλαβαίνανε στην εκκλησία, το ρίχνανε από το μεσημέρι στην ευωχία με το γλυκόπιοτο κρασί.
Που τώρα τέτοια μπερκέτια, που και όρεξη για γλέντια στα μαύρα χρόνια της κατοχής, μαύρα χριστούγεννα γιορτάζανε και στα φτωχά Τοπόλιανα με τη μεγάλη ανέχεια κι ανημποριά. Τόση είταν στην καταραμένη τη σκλαβιά η ανημποριά τους, ώστε τη χρονιά αυτή δεν είχανε ούτε παπά και θα μένανε οι χωριανοί αλειτούργητοι, μεγάλο βάσανο και κρίμα αυτό στην ψυχή τους, όπως βαρειά το νοιώθανε με πίστη αληθινή. Και να, πως έγινε γι’ αυτούς τη μέρα αυτή το χριστουγεννιάτικο θαύμα.
Ακούει ο παπάς των ανταρτοσωμάτων, ο ηρωικός και θρυλικός Παπα-Κουμπούρας, με την ελληνική και χριστιανική ψυχή, που τον φάγανε μπαμπέσικα οι Ζερβικοί, πως δεν έχει παπά το χωριό, τρέχει στον Πρόεδρο της Κοινότητας, πάνε μαζί και χτυπούν την καμπάνα της εκκλησιάς και καλούν τους χριστιανούς στη λειτουργία. Τέτοια χρονιάρα μέρα, δεν έπρεπε να μείνουν αλειτούργητοι. Μήτε οι ίδιοι οι αντάρτες από τον πρώτο ως τον τελευταίο, θα το θέλανε και για τον ευατό τους αυτό. Θέλανε κι οι ίδιοι να λειτουργηθούν. Και λειτουργήθηκαν μαζί με τους Τοπολιανίτες. Τρίβουν τα μάτια τους από συγκίνηση οι χωρικοί κι αναρωτιούνται πούθε τούς ήρθε τέτοιο αναπάντεχο καλό.
– Έκαμε και πάλι το θάμα του ο Κύριος, σιγανομουρμουρίζουν οι γεροντότεροι.
Ανάβουν τα μικρά κεριά τους στην εκκλησία, βλέπουν τον παπά με τα σκεπασμένα κάτω από τα άμφια φυσεκλίκια να λειτουργεί, ακούνε και τους Ελασίτες, που πιάσανε τα ψαλτήρια να ψέλνουν τη θεία Γέννηση, ξαφνιάζονται και θαυμάζουν και μονολογούνε όλοι μαζί.
– Χριστουγεννιάτικο θαύμα είναι τούτο αληθινό…
Που να φαντάζονταν ότι από κει που δεν το περιμένανε θα βρίσκανε τέτοια θεία δωρεά. Τους είχανε, βλέπεις, κανοναρχήσει, πως οι αντάρτες του Άρη είναι άθεοι κομμουνιστές, που δε ‘νομάζανε Θεό, καίνε και γκρεμούν τις εκκλησίες και τα εικονίσματα, όπου περνούν, τους λέγανε οι Ζερβικοί, και τώρα βλέπανε κι ακούανε με τα ίδια τους τα μάτια και τ’ αυτιά, πόσο διαφορετική είτανε η αλήθεια, κι ακόμα δεν τολμούσανε να την πιστέψουνε.
Κρύβεται, όμως η αλήθεια, όταν στέκει έτσι ολοζώντανη μπροστά τους; Μόλις τέλειωσε η λειτουργία, βγαίνουν ξεθαρρεμένοι στο πεζούλι της μικρής εκκλησίας και στους πάγκους του καφενείου, ανακατεύονται με τους αντάρτες, τα λένε όπως ξέρουν να τα πούνε μεταξύ τους οι άνθρωποι του λαού, όταν νοιώθουν ελεύθεροι κι απαλλαγμένοι από το βάρος της ψυχής, σφίγγουν τα χέρια αδελφωμένα κι όταν έρχεται η ώρα να φύγουν, τους κατευοδώνουν ως την έξοδο του χωριού.
– Στο καλό να πάτε παλληκάρια κι ο Θεός μαζί σας αδέρφια…”
*Πηγή: eyrytixn.blogspot.gr
22/Δεκ/2017 Γράφτηκε από

simenonidou-mersinias-mpasteas-limperis-sekes.jpg

H Σταυρούλα Συμεωνίδου κατά την απεργιακή πορεία της 14ης Δεκέμβρη 2017, στην Αθήνα, στο μπλοκ του ΣΕΚΕΣ για Δημόσια ΕΥΔΑΠ. Μαζί της (από αριστερά), τα μέλη του συμμετοχική σχήματος: Αλέκος Μερσινιάς, Πέτρος Μπαστέας και Κώστας Λυμπέρης

Η συζήτηση του πόσο ασφαλές  και υγιεινό είναι το νερό που πίνουμε έχει απασχολήσει τους περισσότερους πολίτες. Τα τελευταία χρόνια που η κατανάλωση του εμφιαλωμένου τείνει να γίνει μόδα, το θέμα της συζήτησης για πολλούς έχει να απαντήσει στο ερώτημα: «εμφιαλωμένο νερό ή νερό βρύσης, τι είναι καλύτερο;»

Τα τελευταία χρόνια το νερό από φυσικό κοινό αγαθό, έχει μετατραπεί σε εμπορεύσιμο και πολλές φορές ιδιαίτερα ακριβό προϊόν. Την στιγμή που 1,4 δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρό νερό, μεγάλες επιχειρήσεις προσπαθούν να εκμεταλλευτούν  παγκόσμια τους υδάτινους πόρους κα τα δίκτυα ύδρευσης.

Οι πρόσφατοι υπολογισμοί λένε πως 200 δισεκατομμύρια μπουκάλια εμφιαλωμένου νερού  πωλούνται τον χρόνο παγκοσμίως. Τα ετήσια κέρδη των εταιριών εμφιάλωσης νερού αγγίζουν τα 60 δισεκατομμύρια και την  μερίδα του λέοντος κατέχουν οι πολυεθνικές της Nestle, της Coca Cola και της Pepsi.

Πόσο πολύτιμο είναι το νερό για την υγεία μας ;

Το σώμα μας αποτελείται από νερό κατά 70%. Μεταφέρει υδατοδιαλυτές βιταμίνες, μέταλλά,  ιχνοστοιχεία και λοιπά συστατικά στα όργανα, στους ιστούς, στα κύτταρα. Συμμετέχει καθοριστικά στην σωστή λειτουργεία όλων των οργάνων του ανθρώπινου σώματος όπως και όλων των έμβιων όντων. Το νερό οργανώνει όλες τις λειτουργίες του οργανισμού. Είναι ο σύνδεσμος όλων των σωματικών και πνευματικών λειτουργιών του ανθρώπινου σώματος. Παίζει καθοριστικό ρόλο στην αποβολή τοξινών από τον οργανισμό, στην διατήρηση της θερμοκρασίας του σώματος, στην ρύθμιση του μεταβολισμού , στην λίπανση των αρθρώσεων, στην νοητική ευεξία. Είναι λοιπόν πολύ λογικό να μας απασχολεί η ποιότητα του νερού που πίνουμε.

Από τι εξαρτάται η ποιότητα του νερού ;

Η ποιότητα του εξαρτάται από τις πρόσθετες ουσίες που περιέχει σε διάλυση ή σε αιώρηση όπως και το μικροβιακό του φορτίο. Το νερό της πηγής όπως και το νερό βρύσης βρίσκεται στην φυσική του κατάσταση, περιέχει διαλυμένο φυσικό οξυγόνο που το καθιστά ζωντανό και λειτουργεί ως ασπίδα άμυνας για την προσβολή του από μικροοργανισμούς. Αντίθετα το εμφιαλωμένο όταν μένει σε μπουκάλι για αρκετό διάστημα, χάνει το οξυγόνο του, παλιώνει και μπορεί να προσβληθεί πιο εύκολα από μικρόβια, ειδικά όταν εκτεθεί σε θερμοκρασίες πάνω από 20 βαθμούς.

Έχουν όλα τα εμφιαλωμένα νερά τις ίδιες προδιαγραφές ;

Τα εμφιαλωμένα νερά σύμφωνα με την  Ευρωπαϊκή νομοθεσία υπάγονται  σε τρείς κατηγορίες ανάλογα με την προέλευσή τους και την επεξεργασία τους.

α. Επιτραπέζιο νερό.

Σύμφωνα με την νομοθεσία, το επιτραπέζιο νερό επιτρέπεται να είναι οποιασδήποτε προέλευσης. (πχ. Από γεώτρηση, λίμνη, ποτάμι, αφαλάτωση.) Στο επιτραπέζιο νερό επιτρέπεται να γίνει οποιαδήποτε κατεργασία κρίνεται απαραίτητη προκειμένου η σύσταση του να είναι σύμφωνη με την οδηγία (98/93) για να χαρακτηριστεί πόσιμο. Πρακτικά το επιτραπέζιο νερό μπορεί να είναι απλά νερό βρύσης.

β. Φυσικό μεταλλικό νερό.

Το φυσικό μεταλλικό νερό έχει αποκλειστικά υπόγεια προέλευση και εμφιαλώνεται επιτόπου στην πηγή προέλευσης που συνήθως είναι γεώτρηση. Απαγορεύεται οποιαδήποτε κατεργασία ή απολύμανση. Η υπόγεια προέλευσή του καθώς και η απαγόρευση οποιασδήποτε δραστηριότητας σε ικανοποιητική απόσταση γύρω από την γεώτρηση εξασφαλίζουν την προστασία του από μικροβιακό φορτίο.

γ. Νερό πηγής.

Τα νερά πηγής είναι υπόγειας προέλευσης. Η εκμετάλλευση τους γίνεται στις φυσικές ή τεχνητές εξόδους μιας πηγής ή γεώτρησης δεν υφίσταται διαδικασία απολύμανσης και εμφιαλώνεται πάντα στην πηγή προέλευσής του. Διαφέρει από φυσικό μεταλλικό νερό ως προς φυσικοχημικές του παραμέτρους οι οποίες ακολουθούν τις προδιαγραφές του επιτραπέζιου δηλαδή αυτές του νερού βρύσης.

Το 2008 η Παγκόσμια Ομάδα Εργασίας για το περιβάλλον ανακοίνωσε ύστερα από πολυετή έρευνα πως το εμφιαλωμένο νερό δεν διαφοροποιείται ως προς την σύσταση και την καθαρότητα από το νερό βρύσης. Και όμως σήμερα σε Ευρώπη και ΗΠΑ η κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού έχει αυξηθεί κατά 100% τα τελευταία 10 χρόνια.

Πόσο καθαρό είναι το νερό του δικτύου ύδρευσης ;

Το νερό ύδρευσης στην Ελλάδα βρίσκεται πάντα υπό πίεση  3 – 5 ατμόσφαιρες και περιέχει διαλυμένο οξυγόνο,δηλαδή είναι ένας ζωντανός οργανισμός. Στα δίκτυα ύδρευσης υπάρχει συγκεκριμένο νομικό πλαίσιο  που προβλέπει συνεχείς ελέγχους με αυστηρές προδιαγραφές ώστε να εξασφαλίζεται η ποιότητα του νερού για ανθρώπινη κατανάλωση. Υπό αυτήν την έννοια το νερό είναι ασφαλές από παθογόνους μικροοργανισμούς και χημικά στοιχεία επιβλαβή για την δημόσια υγεία.

Είναι καλό το νερό της Δράμας; Εφαρμόζονται εδώ οι ανάλογοι έλεγχοι ;

Το ερώτημα αυτό θέσαμε στην ΔΕΥΑ Δράμας και ανέλαβε την ενημέρωση μας η υπεύθυνη  του γραφείου ελέγχου ποιότητας Κα Χ.Σ Πατρωνίδου χημικός Μ.Sc.

Η υδροδότηση της πόλης της Δράμας γίνεται από τέσσερις γεωτρήσεις  και η ποιότητα του αντλούμενου νερού είναι τέτοια που δεν απαιτείται άλλη επεξεργασίας εκτός της απολύμανσης  ( με δ/μα υποχλωριώδους νατρίου ) που γίνεται στο κεντρικό αντλιοστάσιο της Δράμας και στις δεξαμενές που στην συνέχεια υδροδοτούν την πόλη. Όλες οι τοπικές κοινότητες υδροδοτούνται από δικές τους γεωτρήσεις ή πηγές και το νερό συλλέγεται σε δεξαμενές όπου ελέγχεται και απολυμαίνεται πριν την διανομή του. Το υπολειμματικό  χλώριο στο δίκτυο ελέγχεται καθημερινά ώστε να διατηρείται σε επιθυμητά επίπεδα και να έχουμε μηδενική παρουσία  ανεπιθύμητων μικροβιακών δεικτών. Το εργαστήριο ελέγχου της ΔΕΥΑΔ πραγματοποιεί καθημερινά ελέγχους σε σταθερά σημεία του δικτύου ύδρευσης αλλά και σε πολυσύχναστα κτίρια ( νοσοκομείο, σχολεία κ.α.) όπως και σε έκτακτες περιπτώσεις, όπως μετά από βλάβες ή διακοπές υδροδότησης ή οποτεδήποτε του ζητηθεί. Από τα αποτελέσματα των αναλύσεων προκύπτει πως το νερό είναι σχετικά σκληρό με συγκεντρώσεις όμως πολύ κατώτερες των επιτρεπτών ορίων.

Επιπλέον εκτελούνται αναλύσεις ελέγχου μικροβιακής και χημικής ρύπανσης στα σημεία υδροληψίας και πριν από οποιαδήποτε επεξεργασία για την αξιολόγηση της κατάστασης τους.

Οι έλεγχοι πραγματοποιούνται στο εργαστήριο ανάλυσης νερού της ΔΕΥΑΔ και σε διαπιστευμένα εργαστήρια όπως ορίζει η σχετική νομοθεσία. ΚΥΑ Υ2/26600/2001 και ΚΥΑ Π/112/1057/2016.

Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν ότι το νερό του δικτύου της ΔΕΥΑ Δράμας δεν περιέχει βαρέα μέταλλα , υπολείμματα φυτοφαρμάκων , ραδιενέργεια και άλλους επιμολυντές.

Αξίζει να γίνει γνωστό ότι η ΔΕΥΑΔ μας έδωσε αρχείο με τους ελέγχους που έγιναν το 2015 και 2016 τόσο στο εργαστήριο ελέγχου ποιότητας νερού της ΔΕΥΑΔ όσο και σε διαπιστευμένο ιδιωτικό εργαστήριο, όπως και δήλωσε πως είναι στην διάθεση μας για τα νέα στοιχεία του 2017. Το αρχείο αυτό θα είναι προσβάσιμο για όποιον επιθυμεί, στην Οικολογική Κίνηση Δράμας.

Γίνονται οι ανάλογοι έλεγχοι στα εμφιαλωμένα νερά ;

Στην Ελλάδα λειτουργεί το Εθνικό Πρόγραμμα Ελέγχου Εμφιαλωμένων Νερών με την συνεργασία του Χημείου του κράτους και των υπουργείων Ανάπτυξης και Υγείας. Οι έλεγχοι διενεργούνται σε όλα τα στάδια παραγωγής, συσκευασίας και διανομής νερού. Πολλές φορές ακούμε ότι βρέθηκαν ακατάλληλα εμφιαλωμένα νερά από τον ΕΦΕΤ και αποσύρθηκαν από την αγορά. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση  όπου ο ΕΦΕΤ απέσυρε από την αγορά παρτίδες εμφιαλωμένων νερών επειδή περιείχαν  το εξασθενές  χρώμιο που είναι ιδιαίτερα τοξικό.

Δειγματοληπτικές μελέτες από υπηρεσίες προστασίας του πόσιμου νερού και των καταναλωτών δείχνουν ότι ένα ποσοστό εμφιαλωμένων νερών έχει μικροβιολογικά προβλήματα από την κακή συντήρηση των συσκευαστικών μηχανών, της μεταφοράς και διατήρησης εκτός ψυγείων και πόσο μάλλον στον ήλιο. Έρευνες έχουν δείξει ότι η διάλυση των συστατικών των πλαστικών μπουκαλιών και η πρόσμειξή τους στο νερό αυξάνεται ανάλογα με τον χρόνο αποθήκευσης και την θερμοκρασία. Μερικά από τα συστατικά των μπουκαλιών μπορεί να είναι καρκινογόνα όπως πχ. το χλωριούχο βινύλιο στα μπουκάλια PVC.

Πόσο βλάπτει το περιβάλλον η κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού;

Κάθε φορά που αγοράζουμε ένα μπουκάλι νερό πρέπει να σκεφτόμαστε τα εξής: Κάθε μπουκάλι για να κατασκευαστεί χρησιμοποιείται  0,6 λίτρα πετρέλαιο. Ας αναλογιστούμε πως η Αμερική καταναλώνει 26.000.000.000 λίτρα εμφιαλωμένου νερού. Αυτό για να συσκευασθεί χρειάζεται 17.000.000.000 λίτρα πετρέλαιο. Όταν ο καταναλωτής πιει το νεράκι του, το μπουκάλι καταλήγει δυστυχώς στα σκουπίδια.  Ελάχιστα καταλήγουν στην ανακύκλωση. Αν πάει στα σκουπίδια και θαφτεί σε χωματερή υπολογίστε 1000 χρόνια για να λιώσει. Αν πάει στα σκουπίδια και αποτεφρωθεί τότε το υλικό PET από το οποίο είναι κατασκευασμένο, εκλύει χλώριο σε αέριο και βαρέα μέταλλα, άκρως τοξικά. Αν δεν πεταχτεί στα σκουπίδια μολύνει το περιβάλλον διασπώμενο για 300-400 χρόνια. Ο οργανισμός Mediterranean en Danger ενημερώνει πως αυτήν την στιγμή στην Μεσόγειο «κόβουν βόλτες» 250.000.000.000 πλαστικά μπουκάλια.

Η κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού κρύβει ακόμα έναν μεγάλο οικολογικό  και κοινωνικό κίνδυνο. Η εκμετάλλευση των πηγών και των ποταμών από τις εταιρίες, στερεί πολύτιμο νερό από τις κοινωνίες και τα οικοσυστήματα. Εταιρίες όπως η Coca-Cola, η Nestle, η  Pepsi, η Evian και η Φίτζι  Water κερδίζουν δισεκατομμύρια δολάρια χάρη στο νερό. Με τον τρόπο αυτό, απειλούν ολόκληρα οικοσυστήματα αντλώντας νερό από πηγές του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα που τροφοδοτούν τα ποτάμια, τα πηγάδια και τα γύρω αγροκτήματα.

Πόσο ποιο ακριβό είναι το εμφιαλωμένο νερό από το νερό βρύσης ;

Έχεις σκεφτεί ποτέ να κάνεις αυτήν την σύγκριση; Ένα μπουκαλάκι μισού λίτρου εμφιαλωμένου νερού κοστίζει 50 λεπτά ένα κυβικό μέτρο (δηλαδή 1.000 λίτρα) νερού  ΔΕΥΑΔ κοστίζει 0,47 λεπτά (μεσοσταθμικά  0,65 στην πόλη και 0,29 στα χωριά)  άρα όσο αγοράζεις ένα μπουκαλάκι εμφιαλωμένο αγοράζεις πάνω από 2.000 «μπουκαλάκια» νερού ΔΕΥΑΔ.

Εδώ βρίσκεται και η απάντηση της διαφήμισης του εμφιαλωμένου νερού και ταυτόχρονα της δυσφήμισης των δημοσίων δικτύων ύδρευσης.

Εδώ βρίσκεται και το τεράστιο ενδιαφέρον από πολυεθνικές του νερού για επενδύσεις  εκμετάλλευσης των υδάτινων πόρων. Γιατί οι ίδιες εταιρίες που εμφιαλώνουν αναλαμβάνουν και τα δίκτυα ύδρευσης. Τα ετήσια κέρδη των εταιριών ύδατος ανέρχονται στο 40% αυτών του πετρελαϊκού τομέα, ενώ είναι υψηλότερα από αυτά του φαρμακευτικού και η αγορά τους θα ξεπεράσει αυτή των μεταλλευμάτων και των βασικών ειδών διατροφής.

Ως πολίτες λοιπόν πρέπει να γυρίσουμε την πλάτη στο εμφιαλωμένο νερό, να επιστρέψουμε στις βρύσες, να υπερασπιστούμε το νερό του τόπου μας, καθώς επίσης να απαιτήσουμε δημόσιες βρύσες, ορθή διαχείριση του νερού από όλους.

Σταυρούλα Συμεωνίδου, μέλος ΔΣ ΠΟΕ-ΔΕΥΑ και «SOSτε τα νερά της Δράμας»

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr

  • Τελευταια
  • Δημοφιλή