Σήμερα: 22/06/2018
12/Ιουν/2018 Γράφτηκε από

mhtsotakis-netaniaxou-12.jpg

Ο κύριος που σφίγγει το χέρι του πρωθυπουργού του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου είναι ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκος Μητσοτάκης. 

   Ο ίδιος κύριος αυτός πραγματοποιεί επίσκεψη στο Ισραήλ και στη συνάντηση με τον Νετανιάχου μίλησε για …όλα εκτός από ένα: Τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού από το κράτος του Ισραήλ. 

   Παραθέτουμε το ενημερωτικό σημείωμα της Νέας Δημοκρατίας για να ψάξετε κι εσείς μήπως εμείς κάναμε λάθος. 

http://www.imerodromos.gr/wp-content/uploads/2018/06/netaniaxou-mitsotakhs-2.png 557w" data-lazy-sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" width="300" height="270">«Κατά τη διάρκεια της συνάντησης τους, συζήτησαν θέματα διμερούς ενδιαφέροντος εστιάζοντας στους τρόπους με τους οποίους οι δύο χώρες μπορούν να ενισχύσουν τη στρατηγική συνεργασία τους στο εμπόριο, τις επενδύσεις στον τουρισμό και την ενέργεια αλλά και σε άλλους τομείς. Ακόμη, οι δύο ηγέτες υπογράμμισαν το αμοιβαίο ενδιαφέρον που υπάρχει για την κατασκευή του αγωγού EastMed. Ξεχωριστή αναφορά έγινε και στη σημαντική συμβολή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στην εμβάθυνση των σχέσεων Ελλάδος και Ισραήλ

Επιπλέον, συζήτησαν για περιφερειακά ζητήματα και συγκεκριμένα για τις εξελίξεις που αφορούν το Ιράν και την πορεία της συμφωνίας για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης ύστερα και από την απόφαση των ΗΠΑ να αποσυρθούν από αυτήν. Επισημάνθηκε ο αποσταθεροποιητικός ρόλος της Τουρκίας στην περιοχή ενώ υπήρξε αναφορά και στους κινδύνους που απορρέουν από την άνοδο του ισλαμικού εξτρεμισμού.

Τέλος, ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας ενημέρωσε τον Πρωθυπουργό του Ισραήλ για τις εξελίξεις στο σκοπιανό αλλά και για την αδικαιολόγητη κράτηση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών στις τουρκικές φυλακές για πάνω από 100 ημέρες».

    Μπορεί, βέβαια να είπε κάτι ο κύριος Μητσοτάκης για την Παλαιστίνη και να μην θεώρησε το κόμμα του αναγκαίο να το δημοσιοποιήσει. Πάντως, εμείς θυμόμαστε ότι στο πρόσφατο μακελειό στη Γάζα, που συνεχίζεται, η Νέα Δημοκρατία δεν είχε να πει τίποτα. Ο μόνος που είχε τοποθετηθεί ήταν ο αντιπρόεδρος του κόμματος, Άδ. Γεωργιάδης (διαβάστε εδώ κι εδώ) για να ταχθεί στην ουσία υπέρ του Ισραήλ, θέλοντας να ξεπλύνει τον αντισημιτικό του παρελθόν.

    Πάντως, σε τέτοιες περιπτώσεις, εμείς θυμόμαστε εκείνη τη φράση του Χάρολντ Πίντερ:  «Αν  σφίγγεις το χέρι των δολοφόνων, δεν έχεις ηθική»…

ΠΗΓΉ: imerodromos.gr

11/Ιουν/2018 Γράφτηκε από

_στο_σύστημα_εισαγωγής_στις_Ακαδημίες_Εμπορικού_Ναυτικού.jpg

Δημοσιεύτηκε η ΚΥΑ με τίτλο «Κύρωση Κανονισμού εισαγωγής σπουδαστών/ριών στις ΑΕΝ για το ακαδημαϊκό έτος 2018-2019». Μετά από πρωτοβουλία του Υπουργού Ναυτιλίας Παναγιώτη Κουρουμπλή,  σε συνεργασία και σε συμφωνία με το Υπουργείο Παιδείας, την ΕΕΕ, το ΝΕΕ, την ΠΝΟ, τον ΣΕΕΝ και την Πανελλήνια Ένωση Εκπαιδευτικών Δημόσιας Ναυτικής Εκπαίδευσης, η εν λόγω ΚΥΑ επιφέρει τρεις αλλαγές, οι οποίες ανταποκρίνονται στα αιτήματα των προαναφερθέντων φορέων.  
 
1. Για το Εκπαιδευτικό Έτος 2018- 2019 το 75% των εισαγομένων θα είναι με Πανελλήνιες εξετάσεις και το 25%  θα είναι με μοριοδότηση.
 
2. Για το ίδιο Εκπαιδευτικό Έτος αυξάνεται από 8% σε 13% το ποσοστό των αποφοίτων ΕΠΑΛ Ναυτικού Τομέα και ΤΕΕ Ναυτικού και Ναυτιλιακού Τομέα που θα εισάγεται  με μοριοδότηση στις ΑΕΝ. 
 
3. Από το Εκπαιδευτικό Έτος  2019-2020 η εισαγωγή στις ΑΕΝ θα πραγματοποιείται μόνο μέσω του συστήματος των πανελληνίων εξετάσεων του Υπουργείου Παιδείας. Από τους εισαγόμενους ποσοστό 15% θα προέρχεται αποκλειστικά και μόνο από ΕΠΑΛ Ναυτικού Τομέα και ΤΕΕ Ναυτικού και Ναυτιλιακού Τομέα, ειδικότητας Πλοιάρχου η Μηχανικού.
 
Πηγή: hcg.gr
11/Ιουν/2018 Γράφτηκε από

egatiko-kentro-patras-sinedrio-2.jpg

Με χαιρετισμούς φορέων ξεκίνησαν την Κυριακή οι εργασίες της δεύτερης μέρας του συνεδρίου του Εργατικού Κέντρου της Πάτρας. 

Καλή επιτυχία στις εργασίες του Συνεδρίου ευχήθηκε ο Δήμαρχος Πατρέων, Κώστας Πελετίδης. Αναφέρθηκε στην πρωτοβουλία του Δημοτικού Συμβουλίου να οργανώσει την Παρασκευή 15 Ιούνη δύο κινητοποιήσεις για το θέμα των πλειστηριασμών και κάλεσε από την προσπάθεια αυτή «να μην λείψει κανείς».  

Στα προβλήματα της υποστελέχωσης και υποχρηματοδότησης της δημόσιας Υγείας αναφέρθηκε ο εκπρόσωπος της Ένωσης νοσοκομειακών γιατρών Αχαΐας, Κώστας Δραγώτης, υπογραμμίζοντας πως στο μέτωπο της Υγείας η εργατική τάξη και τα σωματεία της έχουν να παίξουν σημαντικό ρόλο. 

Τις εργασίες χαιρέτισε εκ μέρους του Αγροτικού Συλλόγου Ολενίας ο Αλέκος Θανόπουλος. «Από το Εργατικό Κέντρο θέλουμε να παίρνουμε δύναμη για να αντιπαλέψουμε αυτή την πολιτική», τόνισε ο Γιώργος Δάβουλος εκ μέρους των φοιτητικών συλλόγων του Πανεπιστημίου Πάτρας.

Στα προβλήματα των αυτοαπασχολουμενων και μικρών επαγγελματιών αναφέρθηκε ο Κωνσταντίνος Τηλιγάδης, εκ μέρους της ΟΒΕΣΝΑ. «Έχουμε κοινό εχθρό», είπε και στην κατεύθυνση αυτή κάλεσε σε κοινούς αγώνες.

«Οι σπουδαστές στην κατάρτιση είμαστε η επόμενη γενιά της εργατικής τάξης», σημείωσε η Αναστασία Αγγελοπούλου, πρόεδρος του Συλλόγου Σπουδαστών Δημοσίων ΙΕΚ, υπογραμμίζοντας την ανάγκη το Εργατικό Κέντρο να σταθεί σύμμαχος στους αγώνες της νεολαίας στα θρανία και στους χώρους εργασίας.

Στις κινητοποιήσεις των συνταξιούχων ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική αναφέρθηκε η πρόεδρος του Συλλόγου Συνταξιούχων ΙΚΑ, Μήλια Θεοφιλάτου, προσθέτοντας πως οι απόμαχοι της δουλειάς προσβλέπουν σε ένα Εργατικό Κέντρο που θα είναι δίπλα στους αγώνες τους δικούς τους και όλου του λαού.

Πηγή: 902.gr

11/Ιουν/2018 Γράφτηκε από

hpa-ipa-polemos.jpg

Για δεκαετίες, οι Αμερικανοί πολίτες έχουν ακούσει επανειλημμένα από την κυβέρνησή τους και τα ιδιωτικά ΜΜΕ ότι το κίνητρο για τις πολεμικές επιθέσεις που εξαπολύει ο πρόεδρός τους είναι γενικά η ανάγκη αντίδρασης απέναντι σε επιθετικές ή καταπιεστικές πράξεις διαφόρων «σατανικών δικτατόρων». Μας είπαν ότι έπρεπε να εισβάλουμε στο Ιράκ επειδή ο Σαντάμ Χουσεϊν ήταν ένας σατανικός δικτάτορας. Έπρεπε να βομβαρδίσουμε την Λιβύη, επειδή ο Μουαμάρ Καντάφι ήταν ένας σατανικός δικτάτορας, αποφασισμένος να αιματοκυλήσει το λαό του. Σήμερα, φυσικά, μας λένε ότι θα πρέπει να στηρίξουμε τους αντάρτες στη Συρία, επειδή ο Μπασάρ Αλ-Άσσαντ είναι ένας σατανικός δικτάτορας και ότι θα πρέπει να ακονίσουμε τα σπαθιά μας ενάντια στον Κιμ Γιονγκ-Ουν της Βόρειας Κορέας και τον Βλαντιμίρ Πούτιν της Ρωσίας, επειδή είναι και αυτοί σατανικοί δικτάτορες.

Τα παραπάνω αποτελούν μέρος της γενικότερης ρητορικής των κυρίαρχων, ιδιωτικών ΜΜΕ – η οποία συνήθως δεν αμφισβητείται από κανέναν – που υποστηρίζουν ότι οι ΗΠΑ ηγούνται του συνασπισμού των «Δυτικών δημοκρατιών» σε έναν παγκόσμιο αγώνα ενάντια στην τρομοκρατία και τον ολοκληρωτισμό, με στόχο την προαγωγή της δημοκρατίας.

Θέτω ένα απλό ερώτημα: Είναι αληθή τα παραπάνω; Η κυβέρνηση των ΗΠΑ αντιτίθεται όντως στα δικτατορικά καθεστώτα και προασπίζεται την δημοκρατία ανά τον πλανήτη, όπως μας έχουν πει επανειλημμένως;

Η εξεύρεση της αλήθειας δεν είναι εύκολη υπόθεση, όμως ομοσπανδιακές πηγές μας δίνουν μιαν απάντηση: Όχι. Σύμφωνα με το σύστημα της οργάνωσης Freedom House για την αξιολόγηση των πολιτικών δικαιωμάτων ανά τον κόσμο, υπάρχουν 49 κράτη στον πλανήτη, τα καθεστώτα των οποίων, με βάση τα στοιχεία του 2015, μπορούν σε γενικές γραμμές να χαρακτηριστούν «δικτατορικά». Σύμφωνα με τα δημοσιονομικά στοιχεία του 2015, του τελευταίου έτους για το οποίο έχουμε μέχρι στιγμής δημοσιευμένα στοιχεία, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ παρείχε στρατιωτική στήριξη σε 36 από τα καθεστώτα αυτά, με την ευγενική χορηγία των φόρων που πληρώνετε. Οι ΗΠΑ στηρίζουν αυτή τη στιγμή πάνω από το 73% των δικτατορικών καθεστώτων που υπάρχουν στον κόσμο!

Οι περισσότεροι πολιτικοποιημένοι άνθρωποι γνωρίζουν μερικές από τις πιο δημοσιοποιημένες περιπτώσεις, όπως την στρατιωτική ενίσχυση δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων που παρέχεται στην παγκόσμια πρωτεύουσα των αποκεφαλισμών, τη μισογύνικη μοναρχία της Σαουδικής Αραβίας και την καταπιεστική στρατιωτική δικτατορία που έχει πλέον την εξουσία στην Αίγυπτο. Παρόλα αυτά, οι απολογητές της ιμπεριαλιστικής εξωτερικής πολιτικής της χώρας μας πιθανώς να προσπαθήσουν να δικαιολογήσουν μια τέτοια είδους στήριξη, υποστηρίζοντας πως η Σαουδική Αραβία και η Αίγυπτος αποτελούν τις εξαιρέσεις στον κανόνα. Θα υποστηρίξουν, πιθανώς, ότι τα γενικότερα εθνικά μας συμφέροντα στη Μέση Ανατολή απαιτούν να παραβλέψουμε προς το παρόν την καταπιεστική φύση των συγκεκριμένων κρατών, προκειμένου να εξυπηρετήσουμε ένα ευρύτερο, δημοκρατικό σχέδιο σε ένα μεταγενέστερο, τελικό στάδιο.

Μια τέτοια ανοησία θα μπορούσε να δεχτεί κριτική από πολλές οπτικές, ξεκινώντας πρώτα από όλα από τον ταξικά μεροληπτικό τρόπο με τον οποίο εκλαμβάνεται το τι συνιστά «εθνικό συμφέρον» των ΗΠΑ. Η έρευνά μου, όμως, για την στήριξη των ΗΠΑ στα δικτατορικά καθεστώτα ανά τον κόσμο αποδεικνύει ότι οι ενισχύσεις που παρέχει η κυβέρνησή μας στη Σαουδική Αραβία και την Αίγυπτο δεν αποτελούν επ’ουδενί εξαίρεση στον κανόνα. Είναι ο κανόνας.

Πηγές και Μεθοδολογία της έρευνας

Δεν ήταν καθόλου εύκολο να βρω πόσα από τα δικτατορικά καθεστώτα στον πλανήτη υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ. Από ότι φαίνεται κανείς δεν συγκεντρώνει ή διατηρεί μια λίστα, οπότε έπρεπε να το κάνω μόνος μου. Να λοιπόν πώς κατέληξα στο συμπέρασμά μου:

Βήμα 1ο: Καθόρισα πόσες από τις κυβερνήσεις ανά τον κόσμο μπορούν σε γενικές γραμμές να χαρακτηριστούν δικτατορικές.

Ένας κοινώς αποδεκτός ορισμός της «δικτατορίας» είναι ότι πρόκειται για ένα σύστημα διακυβέρνησης στο οποίο ένα πρόσωπο ή μια μικρή ομάδα διαθέτει απόλυτη κρατική εξουσία, καθοδηγώντας, κατά συνέπεια, όλες τις κρατικές πολιτικές επιλογές και τις σημαντικές κυβερνητικές πράξεις – στερώντας από το λαό τη δυνατότητα να αλλάξει αυτές τις πολιτικές ή να αντικαταστήσει τους κυβερνώντες με άλλα μέσα πέρα από την επανάσταση ή το πραξικόπημα. Εξέτασα, αρχικά, πολλές ιστοσελίδες και οργανώσεις που ισχυρίζονταν ότι διαθέτουν λίστες των δικτατοριών που υπάρχουν ανά τον κόσμο, όμως οι περισσότερες είτε ήταν παρωχημένες είτε περιλάμβαναν μόνο τους «χειρότερους δικτάτορες» του κόσμου είτε είχαν παρόμοιες αδυναμίες, ή/και γενικότερα δεν περιέγραφαν με κάποιο τρόπο τη μεθοδολογία που ακολούθησαν προκειμένου να φτάσουν στη συγκεκριμένη κατηγοριοποίηση. Ξέμεινα,εντέλει, με βασική πηγή τις ετήσιες εκθέσεις «Για την Ελευθερία στον Κόσμο» που δημοσιεύει η οργάνωση Freedom House, καθώς διέθετε την πιο εμπεριστατωμένη λίστα.

Αυτό δεν ήταν απολύτως ικανοποιητικό, καθώς η Freedom House μεροληπτεί ξεκάθαρα υπέρ των συμφερόντων της κυρίαρχης τάξης των ΗΠΑ[1]. Για παράδειγμα, κατατάσσει την Ρωσία στην κατηγορία των δικτατοριών. Στην εισαγωγή της έκθεσης «Για την Ελευθερία στον κόσμο» το 2017, εκφράζει την άποψη ότι «η Ρωσία, μέσω σοκαριστικών επιδείξεων ύβρεως και επιθετικότητας, παρενέβη στις εσωτερικές πολιτικές διαδικασίες των ΗΠΑ και άλλων δημοκρατιών, κλιμάκωσε την στρατιωτική της στήριξη προς το δικτατορικό καθεστώς του Άσσαντ στη Συρία και εδραίωσε την παράνομη κατοχή της σε περιοχές της Ουκρανίας». Μια πιο αντικειμενική οπτική θα παρατηρούσε ότι οι ισχυρισμοί περί ανάμειξης της ρωσικής κυβέρνησης στις αμερικανικές εκλογές δεν έχουν αποδειχθεί (εκτός κι αν έχει κανείς την τάση να δέχεται ανεπιφύλακτα ότι υποστηρίζουν ορισμένες μυστικές υποηρεσίες των ΗΠΑ)· ότι η αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ κυβέρνηση της Συρίας ζήτησε επισήμως την βοήθεια της Ρωσίας, κατά τρόπο σύμφωνο προς το διεθνές δίκαιο (σε αντίθεση με ότι ισχύει για τις επιθετικές πράξεις των ΗΠΑ και την στήριξή τους στην εκεί συντελούμενη εξέγερση)· θα αναγνώριζε τουλάχιστον ότι η ρωσική επέμβαση στην Ουκρανία έλαβε χώρα εντός του γενικότερου πλαισίου της ξεδιάντροπης στήριξης που παρείχαν οι ΗΠΑ στο συντελούμενο στη χώρα πραξικόπημα.

Μολαταύτα, οι εκθέσεις της Freedom House φαίνεται πως είναι οι καλύτερες (αν όχι οι μόνες) εμπεριστατωμένες «μετρήσεις» της κατάστασης των πολιτικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, που καλύπτουν κάθε κράτος στον κόσμο. Η οργάνωση χρησιμοποιεί μία ομάδα 130 περίπου αναλυτών από το εσωτερικό και το εξωτερικό, ειδικούς συμβούλους από τον ακαδημαϊκό χώρο, επιστημονικά επιτελεία και κοινότητες προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι οποίοι φέρονται να αξιοποιούν μια ευρεία γκάμα πηγών, που περιλαμβάνει ειδησεογραφικά άρθρα, ακαδημαϊκές μελέτες, εκθέσεις μη κυβερνητικών οργανισμών και προσωπικές συνεντεύξεις. Οι «μετρήσεις» των αναλυτών συζητιούνται και υποστηρίζονται στις ετήσιες απολογιστικές συναντήσεις, που οργανώνονται για κάθε περιοχή του πλανήτη και παρακολουθούνται από το προσωπικό της FreedomHouse και από ένα πάνελ ειδικών. Οι τελικές «μετρήσεις» αποτυπώνουν την κοινή άποψη των αναλυτών, των ειδικών συμβούλων και του προσωπικού, ενώ σκοπός τους είναι η δυνατότητα σύγκρισης των στοιχείων από έτος σε έτος, αναφορικά με κράτη και ευρύτερες περιοχές. Η Freedom House αναγνωρίζει ότι «παρά το γεγονός ότι το στοιχείο της υποκειμενικότητας υπάρχει αναπόφευκτα σε ένα τέτοιου είδους εγχείρημα, κατά τη διαδικασία των αξιολογήσεων δίνεται έμφαση στη μεθοδολογική συνέπεια, τη διανοητική αυστηρότητα και τις δίκαιες, αμερόληπτες κρίσεις».

Καθένας μπορεί να διατηρεί τις αμφιβολίες του, όμως θα πρέπει να λάβει υπόψη ότι η προφανής μεροληψία της Freedom House απέναντι στις ΗΠΑ στην πραγματικότητα εξυπηρετεί ακόμη περισσότερο τους σκοπούς της δικής μου έρευνας. Αν η ομάδα των ειδικών της ΜΚΟ κλίνει προς μια πιο ευνοϊκή για την κυβέρνηση των ΗΠΑ οπτική των πραγμάτων, αυτό σημαίνει ότι πιθανότατα θα ενέδιδε στον πειρασμό να μην εντάξει κράτη που στηρίζονται από τις ΗΠΑ στην κατηγορία των δικτατοριών. Κοντολογίς, εάν μέχρι και η Freedom House κατατάσσει μια κυβέρνηση που στηρίζεται από τις ΗΠΑ στις δικτατορίες, τότε μπορεί να είναι κανείς αρκετά σίγουρος ότι, εν προκειμένω, ο χαρακτηρισμός αυτός ευσταθεί.

Στην παρούσα έρευνα, έχω χρησιμοποιήσει την έκθεση της Freedom House «για την Ελευθερία στον κόσμο» του έτους 2016, παρά το γεγονός ότι έχει δημοσιευθεί και η έκθεσή της για το 2017. Το έκανα αυτό επειδή η έκθεση του 2016 αποτυπώνει την αξιολόγησή της για την κατάσταση των πολιτικών δικαιωμάτων και ελευθεριών όπως αυτή είχε το 2015, πράγμα που αντιστοιχεί χονδρικά με τα στοιχεία για την στρατιωτική ενίσχυση και τις πωλήσεις όπλων των ΗΠΑ, που είναι διαθέσιμα για το δημοσιονομικό έτος 2015 (1 Οκτώβρη 2014 – 30 Σεπτέμβρη 2015) και το ημερολογιακό έτος 2015. (Θα συντάξω μία ανανεωμένη έκθεση μόλις δημοσιευθούν τέτοιου είδους στοιχεία για το δημοσιονομικό έτος 2016).

Για την εκτίμηση της κατάστασης των «πολιτικών δικαιωμάτων» και «ατομικών ελευθεριών» σε ένα κράτος, η Freedom House χρησιμοποιεί ένα βαθμολογικό σύστημα, προκειμένου να αξιολογήσει κάθε χώρα ως «ελεύθερη», «μερικώς ελεύθερη», και «ανελεύθερη», με κάθε κατηγορία να γνωρίζει και εσωτερική διαβάθμιση ανάλογα με τη βαθμολογία κάθε κράτους. Η οργάνωση περιγράφει το βαθμολογικό της σύστημα ως εξής: «Μία χώρα ή μια περιοχή λαμβάνει δύο βαθμολογίες (από το 7 έως το 1) – μία για τα πολιτικά δικαιώματα και μία για τα ατομικά -, που βασίζονται στις συνολικές βαθμολογίες που κατέγραψε η χώρα στα συγκεκριμένα ερευνητικά ερωτήματα, που αφορούσαν την κατηγορία των πολιτικών ή των ατομικών δικαιωμάτων αντίστοιχα. Κάθε συνολική βαθμολογία κυμαίνεται από το 1 έως το 7, με το 1 να αντιπροσωπεύει τον ύψιστο βαθμό ελευθερίας και το 7 τον χαμηλότερο, και αντιστοιχεί σε μια συγκεκριμένη γκάμα βαθμολογήσεων στα επιμέρους ερωτήματα».

Προκειμένου να καθορίσω στην έρευνά μου ποιες χώρες μπορούν να χαρακτηριστούν δικτατορικές, επικεντρώθηκα μόνο στις βαθμολογίες τους αναφορικά με την κατάσταση των «πολιτικών δικαιωμάτων» και κατέταξα τα κράτη που έχουν αξιολογηθεί με 6 ή 7 στην κατηγορία των δικτατοριών. Αυτό δεν σημαίνει, φυσικά, ότι τα ατομικά δικαιώματα δεν έχουν σημασία, όμως το ζητούμενο στην παρούσα έρευνα είναι η αξιολόγηση του βαθμού της απολυταρχίας της πολιτικής ηγεσίας μιας χώρας, όχι η αξιολόγηση στοιχείων όπως η ελευθερία της έκφρασης, του τύπου κλπ. Στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, όπως είναι φυσικό, τα κράτη με χαμηλές βαθμολογίες στον τομέα των πολιτικών δικαιωμάτων έχουν χαμηλές βαθμολογίες και στον τομέα των ατομικών δικαιωμάτων. Μια αξιολόγηση, όμως, της κατάστασης των πολιτικών δικαιωμάτων σε μία χώρα με βαθμό 6 ή 7 αντιστοιχεί πολύ περισσότερο στον ορισμό που δώσαμε για τα δικτατορικά καθεστώτα, σύμφωνα με το χαρακτηρισμό που δίνει η Freedom House για κάθε βαθμολογία:

6 – «Τα κράτη και οι περιοχές με βαθμολογία 6 αναγνωρίζουν πολύ περιορισμένα πολιτικά δικαιώματα. Η διακυβέρνηση ασκείται από ένα μοναδικό κόμμα ή από στρατιωτικές δικτατορίες, από θρησκευτικές ιεραρχίες ή απόλυτους μονάρχες. Πιθανώς να αναγνωρίζουν ορισμένα πολιτικά δικαιώματα, όπως κάποιας μορφής αντιπροσώπευση ή αυτονομία για τις μειονότητες, ενώ μερικά από αυτά τα καθεστώτα είναι παραδοσιακές μοναρχίες, που ανέχονται την ύπαρξη πολιτικού διαλόγου και αποδέχονται επίσημα αιτήματα εκ μέρους του λαού».

7 – «Στις χώρες και τις περιοχές με βαθμολογία 7 αναγνωρίζονται ελάχιστα ή και καθόλου πολιτικά δικαιώματα, εξαιτίας της σοβαρής κυβερνητικής καταπίεσης που υπάρχει, σε συνδυασμό κάποιες φορές και με τη διεξαγωγή εμφυλίου πολέμου. Στα κράτη αυτά μπορεί επίσης να εκλείπει μία επίσημη και λειτουργική κεντρική κυβέρνηση και να μαστίζονται από την ακραία βία ή να κυβερνώνται από τοπικούς πολέμαρχους.»

Αν και είναι συζητήσιμο το κατά πόσο ταιριάζει σε ένα κράτος χωρίς καθόλου «λειτουργική κεντρική διακυβέρνηση» ο χαρακτηρισμός της δικτατορίας, πιστεύω ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην περίπτωση που σε ένα κράτος η διακυβέρνηση ασκείται defactoαπό πολέμαρχους ή αντίπαλους στρατούς ή παραστρατιωτικές ομάδες. Μια τέτοια κατάσταση σημαίνει απλώς ότι το κράτος αυτό κυβερνάται από δύο ή και περισσότερους δικτάτορες αντί για έναν.

Με βάση το σύστημα αξιολόγησης της Freedom House, το 2015 υπήρχαν λοιπόν 49 κράτη που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν σε γενικές γραμμές ως δικτατορίες, και είναι τα εξής:

Το Αφγανιστάν, η Αλγερία, η Ανγκόλα, το Αζερμπαϊτζάν, το Μπαχρέιν, η Λευκορωσία, το Μπρουνέι, το Μπουρούντι, η Καμπότζη, το Καμερούν, η Κεντρική Αφρικανική Δημοκρατία, το Τσαντ, η Κίνα, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (Congo-Kinshasa), η Δημοκρατία του Κονγκό (Congo – Brazzaville), η Κούβα, το Τζιμπουτί, η Αίγυπτος, η Ισημερινή Γουϊνέα, η Ερυθραία, η Αιθιοπία, η Γκαμπόν, η Γκάμπια, το Ιράν, η Ιορδανία, το Καζακστάν, το Λάος, η Λιβύη, η Μαυριτανία, η Μιανμάρ, η Βόρεια Κορέα, το Ομάν, το Κατάρ, η Ρωσία, η Ρουάντα, η Σαουδική Αραβία, η Σομαλία, το Νότιο Σουδάν, το [Βόρειο] Σουδάν, η Σουαζιλάνδη, η Συρία, το Τατζικιστάν, η Ταϊλάνδη, το Τουρκμενιστάν, η Ουγκάντα, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Ουζμπεκιστάν, το Βιετνάμ και η Υεμένη.

Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η Freedom House συμπεριέλαβε στις αξιολογήσεις της για το έτος 2015 και αρκετές ακόμη «οντότητες», που βαθμολογήθηκαν με 6 ή 7 στον τομέα των πολιτικών δικαιωμάτων, ο χαρακτήρας των οποίων ως ανεξάρτητων κρατών ήταν ιδιαίτερα αμφισβητούμενος: Κριμέα, Λωρίδα της Γάζας, Αζάντ Τζαμού και Κασμίρ, Νότια Οσετία, Θιβέτ, Υπερδνειστερία, Δυτική Όχθη και Δυτική Σαχάρα. Στην καταμέτρησή μου για τις 49 δικτατορίες που υφίσταντο στον πλανήτη το 2015 απέκλεισα αυτές τις περιοχές, που είτε είναι ήσσονος σημασίας είτε είναι αμφισβητούμενες.

Βήμα 2ο: Προσδιόρισα ποιες από όλες τις δικτατορίες στον κόσμο έλαβαν το 2015 χρηματοδότηση για στρατιωτική εκπαίδευση, για ανάπτυξη των εξοπλισμών τους ή εγκεκριμένες πωλήσεις όπλων από τις ΗΠΑ:

Σε αυτό το ερευνητικό στάδιο, βασίστηκα σε 4 πηγές, για τις δύο από τις οποίες χρειάστηκε αρκετό ψάξιμο μέχρι να τις εντοπίσω:

Α. Κοινή Έκθεση του Υπουργείου Άμυνας και του State Department των ΗΠΑ προς το Κογκρέσο, με τίτλο: «Εκπαίδευση Ξένων Στρατευμάτων κατά τα δημοσιονομικά έτη 2015-16 – Τόμος I και Τόμος II (Country Training Activities)»:

Αυτή είναι η πιο πρόσφατη ετήσια έκθεση που συντάχθηκε βάσει της διάταξης 656 του Νόμου για την Ενίσχυση Ξένων Κρατών (Foreign Assistance Act) του 1961 (όπως έχει ως σήμερα τροποποιηθεί), και της διάταξης 652 του Νόμου για το Γενικό Προϋπολογισμό (Consolidated Appropriations Act), του 2008, που απαιτούν «να συντάσσεται, με ευθύνη του Υπουργείου Άμυνας και του State Department, μία έκθεση για τους συνολικούς πόρους που δαπανήθηκαν κατά το προηγούμενο δημοσιονομικό έτος για την στρατιωτική εκπαίδευση ξένου στρατιωτικού προσωπικού, καθώς και για τις δαπάνες που προτείνονται για το τρέχον δημοσιονομικό έτος»· από τους προαναφερόμενους πόρους εξαιρούνται όσοι αφορούν κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ, την Αυστραλία, την Νέα Ζηλανδία και την Ιαπωνία.

Η έκθεση αυτή παρέχει στοιχεία για τις δαπάνες των ΗΠΑ για προγράμματα στρατιωτικής εκπαίδευσης, όπως το πρόγραμμα Πωλήσεων Στρατιωτικού Εξοπλισμού σε Ξένα Κράτη, τις Επιχορηγήσεις για Ξένα Στρατεύματα, το πρόγραμμα Διεθνούς Στρατιωτικής Εκπαίδευσης, το πρόγραμμα “Global Train and Equip” και το πρόγραμμα “Aviation Leadership” για την εκπαίδευση των πιλότων· ακόμη, για το πρόγραμμα Έκτακτων Αναλήψεων που προβλέπει ο Νόμος για την Ενίσχυση Ξένων Κρατών, το οποίο εξουσιοδοτεί τον Πρόεδρο των ΗΠΑ να διατάξει την έκτακτη άντληση πόρων για στρατιωτικό υλικό, υπηρεσίες και εκπαίδευση, εάν προκύψει μία «αναπάντεχη κατάσταση ανάγκης, για την αντιμετώπιση της οποίας απαιτείται άμεση παροχή στρατιωτικής βοήθειας σε μια ξένη χώρα» και η οποία δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με άλλα μέσα. Στο πλαίσιο της έρευνάς μου, κατατάσσω τις παραπάνω δαπάνες στην κατηγορία της χρηματοδοτούμενης από τις ΗΠΑ στρατιωτικής εκπαίδευσης (Received US Military Training – βλ. Διαγράμματα στο τέλος).

Η έκθεση περιλαμβάνει στοιχεία και για τις δαπάνες των ΗΠΑ για την καταπολέμηση των ναρκωτικών και του εγκλήματος, για επιχειρήσεις για την παγκόσμια ειρήνη, για κέντρα μελετών για την ασφάλεια, για την απαγόρευση των ναρκωτικών και δραστηριότητες εναντίον τους, για την ενίσχυση επιχειρήσεων αποναρκοθέτησης, για την αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών, για προγράμματα εκπαίδευσης στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας με μη θανατηφόρα μέσα κ.ά.· τις δαπάνες αυτές, στο πλαίσιο της έρευνας μου, δεν τις συμπεριέλαβα στις συνολικές δαπάνες για παροχή στρατιωτικής βοήθειας ή εκπαίδευσης. Είναι αρκετά βέβαιο ότι η ενίσχυση που παρέχουν οι ΗΠΑ μέσω τέτοιων προγραμμάτων θα μπορούσε να λειτουργήσει στην πράξη ως παροχή στρατιωτικής ενίσχυσης στα κράτη – λήπτες, αλλά προτιμώ να είμαι ιδιαίτερα επιφυλακτικός.

Από την έκθεση, προκύπτει ακόμη ότι στο πρόγραμμα για την Διεθνή Στρατιωτική Εκπαίδευση και Κατάρτιση (International Military Education and Training – IMET) συμμετείχαν και απλοί πολίτες, ενώ περιελάμβανε την παροχή εκπαίδευσης γύρω από «στοιχεία του δημοκρατικού πολιτεύματος των ΗΠΑ, όπως είναι το δικαστικό σύστημα, η εποπτεία της νομοθετικής εξουσίας, η ελεύθερη έκφραση, τα ζητήματα ισότητας και ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Θα μπορούσε, λοιπόν κανείς να ασκήσει κριτική στην επιλογή μου να εντάξω τις δαπάνες για το πρόγραμμα IMET στις δαπάνες για παροχή στρατιωτικής βοήθειας, με το επιχείρημα ότι στην πραγματικότητα εκπαιδεύει ξένους πολίτες και στρατιώτες στις δημοκρατικές, αντι-δικτατορικές αξίες. Όμως, μπορούμε να υποθέσουμε πως η κατάρτιση και εκπαίδευση στο πλαίσιο του παραπάνω προγράμματος καλείται «στρατιωτική» για κάποιο λόγο. Το πρόγραμμα βοηθάει τους μαθητευόμενους «στην βαθύτερη κατανόηση των ζητημάτων ασφάλειας και των μέσων για την αντιμετώπισή τους», και παρέχει «εκπαίδευση που ενισχύει τις ικανότητες των ενόπλων δυνάμεων των συμμετεχόντων κρατών, ώστε να μπορούν να υποστηρίξουν κοινές στρατιωτικές επιχειρήσεις και να λειτουργήσουν από κοινού με τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις». Με βάση τα παραπάνω, πιστεύω πως είναι δικαιολογημένη η προσμέτρηση του IMET στις δαπάνες για παροχή στρατιωτικής ενίσχυσης, ενώ θα μπορούσε κανείς να αναγνωρίσει ότι το πρόγραμμα αυτό θα μπορούσε πιθανώς, κατά καιρούς, να παίζει κάποιο ρόλο στην υπεράσπιση των δημοκρατικών αρχών.

B. State Department, «Συνοπτικοί πίνακες εγκεκριμένων από το Κογκρέσο δαπανών για την παροχή ενισχύσεων σε τρίτα κράτη, Δημοσιονομικό έτος 2017».

Ο Πίνακας 3a αυτού του εντύπου παρέχει στοιχεία για το πως πραγματικά κατανέμονται οι ετήσιες δαπάνες για προγράμματα ενίσχυσης ξένων κρατών, ανά κράτος και ανά λογαριασμό, συμπεριλαμβανομένων και των δύο προγραμμάτων που μας ενδιαφέρουν, του προγράμματος Επιχορηγήσεων για Ξένα Στρατεύματα και του IMET. Από την άποψη αυτή, το παραπάνω έγγραφο αποτελεί κατά κάποιο τρόπο αντίγραφο της προηγούμενης πηγής, όμως το μελέτησα προκειμένου να διασταυρώσω τα στοιχεία μου.

Γ. Υπηρεσία για τη Συνεργασία σε θέματα Ασφάλειας, του Υπουργείου Άμυνας (DSCA), τμήμα Οικονομικής Πολιτικής και Ανάλυσης Επιχειρηματικών Δραστηριοτήτων, «Έκθεση ιστορικών στοιχείων αναφορικά με τις Διεθνείς Πωλήσεις Εξοπλισμών και Υλικών για Στρατιωτικές Υποδομές και άλλες μορφές Συνεργασίας στον τομέα της Ασφάλειας, 30 Σεπτεμβρίου 2015».

Η πηγή αυτή παρέχει στοιχεία για τη συνολική αξία σε δολάρια του στρατιωτικού υλικού και των υπηρεσιών που πωλήθηκαν σε ξένες κυβερνήσεις κατά το δημοσιονομικό έτος 2015, συμπεριλαμβανομένης τόσο της αξίας των συμφωνιών για μελλοντικές παραγγελίες όσο και αυτής για παραγγελίες που εκτελέστηκαν· τα στοιχεία αυτά παραθέτω στον παρακάτω πίνακα. Περιλαμβάνει, ακόμη, και άλλα στοιχεία σχετικά με την χρηματοδότηση στρατευμάτων που έφτασε σε ξένες κυβερνήσεις (είτε με τη μορφή πιστώσεων είτε με τη μορφή επιχορηγήσεων), ενώ αποτελεί μία επιπλέον πηγή για την εκπαίδευση που παρέχεται στο πλαίσιο του προγράμματος ΙΜΕΤ.

Δ. Διεθνές Ινστιτούτο Έρευνας για ζητήματα Ειρήνης με έδρα τη Στοκχόλμη (Stockholm International Peace ResearchInstitute – SIPRI), «Στοιχεία για τη μεταφορά σημαντικών συμβατικών όπλων: ταξινομημένα ανάλογα με το κράτος – λήπτη. Συμφωνίες παράδοσης ή παραγγελίας κατά τα έτη 2015-2016».

Το Ινστιτούτο της Στοκχόλμης παρέχει ένα διαδραστικό εργαλείο με το οποίο ο χρήστης μπορεί να «παράξει» μία λίστα με τις πιο σημαντικές μεταφορές όπλων που πραγματοποιούνται από κάθε προμηθευτή, προς όλα ή προς συγκεκριμένα κράτη – λήπτες, για κάθε έτος. Παρά το γεγονός ότι το εργαλείο αυτό υπολογίζει μόνο τις «σημαντικές» μεταφορές συμβατικών όπλων, το μελέτησα προκειμένου να διασταυρώσω για άλλη μία φορά την ακρίβεια του πίνακα που κατασκεύασα. Στην ουσία επιβεβαίωσε την ακρίβεια της έκθεσης της DSCA, υπήρχαν όμως και ορισμένες πιθανές αποκλίσεις. Παραδείγματος χάριν, η DSCA καταγράφει πωλήσεις στρατιωτικού υλικού αξίας 8.000$ στην Ουγκάντα για το δημοσιονομικό έτος 2015, αλλά το Ινστιτούτο αναφέρει τη μεταφορά 10 τεθωρακισμένων οχημάτων τύπου RG-33, δύο μεταγωγικών αεροσκαφών τύπου Cessna – 208 και 15 τεθωρακισμένων οχημάτων τύπου Cougar για το ίδιο έτος. Η απόκλιση οφείλεται πιθανώς στην διαφορά τριών μηνών ανάμεσα στο δημοσιονομικό έτος 2015 και το ημερολογιακό έτος 2015, στις διαφορετικές μεθόδους χρονολόγησης των μεταφορών που έλαβαν χώρα, στις διαφορετικές μεθόδους εκτίμησης της αξίας του υλικού ή σε κάποιον άλλο, άγνωστο παράγοντα.

Βήμα 3ο: Η κατασκευή του Πίνακα

Η πρώτη στήλη του παρακάτω πίνακα περιλαμβάνει τα 49 κράτη που, σύμφωνα με τη Freedom House, κατατάσσονται στα δικτατορικά καθεστώτα. Η δεύτερη στήλη απεικονίζει τα κράτη εκείνα που έλαβαν στρατιωτική υποστήριξη από τις ΗΠΑ κατά το δημοσιονομικό έτος 2015, σύμφωνα με τις πληροφορίες που παρέχει η πηγή Β, αλλά και η πηγή Γ. Η τρίτη στήλη απεικονίζει τα κράτη που συνήψαν συμφωνίες με τις ΗΠΑ για μελλοντικές πωλήσεις ή μεταφορές εξοπλισμών κατά το δημοσιονομικό έτος 2015, ενώ καταγράφεται και η αξία του στρατιωτικού υλικού σε δολάρια, με τα σχετικά στοιχεία να προέρχονται από την πηγή Γ αλλά και την πηγή Δ. Η τέταρτη στήλη απεικονίζει τα κράτη που όντως παρέλαβαν στρατιωτικό υλικό από τις ΗΠΑ κατά το δημοσιονομικό έτος 2015, ενώ παρατίθεται και η αξία σε δολάρια του σχετικού εξοπλισμού, με τα στοιχεία να προέρχονται από τις πηγές Γ και Δ.

USDictatorships1

USDictatorships2

US Support for the World’s Dictatorships, Fiscal Year 2015. (Chart:Rich Whitney)

Σκοπεύω να συντάξω αντίστοιχες αναφορές για την στήριξη που παρέχουν οι ΗΠΑ σε δικτατορικά καθεστώτα ανά τον κόσμο σε ετήσια βάση. Θα ξεκινήσω να επεξεργάζομαι μία έκθεση για το δημοσιονομικό έτος 2016 μόλις τα σχετικά στοιχεία καταστούν διαθέσιμα.

Πηγή: Global Research – Centre for Research on Globalization

Μετάφραση: Ειρήνη Τσαλουχίδη

O Rich Whitney είναι δικηγόρος, ηθοποιός, ραδιοφωνικός παραγωγός και DJ. Ακτιβιστής και πρώην υποψήφιος Κυβερνήτης του Κόμματος των Πρασίνων στο Illinois.


[1]Σ.τ.Μ: HFreedomHouseείναι μη κυβερνητική οργάνωση με έδρα τις ΗΠΑ που κατά δήλωσή της πραγματοποιεί έρευνες και υποστηρίζει τις πολιτικές ελευθερίες, τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Λαμβάνει το 86% της χρηματοδότησής της από την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Περισσότερα: https://en.wikipedia.org/wiki/Freedom_House#Criticism

*Πηγή: antapocrisis.gr

Πηγή: iskra.gr

11/Ιουν/2018 Γράφτηκε από

TSIPRAS_TSAKALOTOS.jpg

– του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου

Πλειάδα σκληρών μέτρων που θα σπρώξουν ακόμα βαθύτερα στη φτώχεια μεγάλα τμήματα του ελληνικού πληθυσμού περιέχει ο νέος εφαρμοστικός νόμος που κατατέθηκε την Παρασκευή στη Βουλή.

Το πολυνομοσχέδιο «Διατάξεις για την ολοκλήρωση της Συμφωνίας Δημοσιονομικών Στόχων και Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων – Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2019-2022» θα μπει για συζήτηση στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής τη Δευτέρα, με τη διαδικασία του κατεπείγοντος και θα ψηφιστεί από την Ολομέλεια την Πέμπτη 14 Ιούνη.

Το αντιλαϊκό νομοθέτημα περιέχει τα προαπαιτούμενα της τέταρτης «αξιολόγησης» και συνοδεύεται από το «Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2019-2022».

Το νέο Μεσοπρόθεσμο μειώνει συντάξεις και αφορολόγητο, με στόχο πρωτογενή πλεονάσματα 42 δισ. ευρώ ως το 2022! Με τον τρόπο αυτό ανεβάζει σε δυσθεώρητα ύψη τα πρωτογενή πλεονάσματα άνω του 5% του ΑΕΠ το 2022, παρότι η κυβερνητική πλειοψηφία υποσχόταν ότι αυτά θα ανέρχονταν στο 3,5% του ΑΕΠ. Συγκεκριμένα τα «πρωτογενή πλεονάσματα» από 6,87 δισ. ευρώ το 2018 (3,56% του ΑΕΠ), φτάνουν στα 11,04 δισ. ευρώ το 2022 (5,19% του ΑΕΠ)!

Ουσιαστικά πρόκειται για ένα μνημόνιο διαρκείας που «καταρρίπτει» το κυβερνητικό αφήγημα περί «καθαρής εξόδου από τα μνημόνια» και έρχεται για κατακρεουργήσει συντάξεις, μισθούς και εισοδήματα. Ταυτόχρονα ανοίγει το δρόμο για μαζικούς πλειστηριασμούς κατοικιών υπερχρεωμένων νοικοκυριών και υποθηκεύει το σύνολο της δημόσιας περιουσίας.

Ειδικότερα:

— Το αφορολόγητο από 1.1.2020, μειώνεταιστα 5686 ευρώ, από τα 8636 που είναι σήμερα και η συγκεκριμένη πρόβλεψη θα αφαιρέσει από τις τσέπες των μισθωτών και συνταξιούχων 1,920 δισ. ευρώ!

— Οι περικοπές των συντάξεων, από 1η Ιανουαρίου 2019, αγγίξουν τα 2,882 δισ. ευρώ εκ των οποίων 1,434 δισ. ευρώ από την αναπροσαρμογή στις κύριες συντάξεις πλην δημοσίου και 1,121 δισ. ευρώ από την αναπροσαρμογή των κύριων συντάξεων δημοσίου! Επιπλέον οι περικοπές των «προσωπικών διαφορών» στις επικουρικές συντάξεις ύψους 232 εκατ. ευρώ σε ετήσια βάση, ανεβάζουν τα «μαχαίρι» στα 3,02 δισ. ευρώ!

— Μπαίνει «ενέχυρο» στους δανειστές, η «Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας ΑΕ» (ΕΕΣΥΠ) γνωστή και ως υπερταμείο που διαχειρίζεται όλες τις συμμετοχές και τα περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου (ΔΕΚΟ, τράπεζες, ακίνητα κλπ) να πληρώσει έως και 25 δισ. από το δάνειο των 86 που πήρε το 2015 η Ελλάδα από τον ESM, αν φανεί ασυνεπής στις πληρωμές του το δημόσιο.

Τα εισπρακτικά μέτρα με αριθμούς:

http://www.imerodromos.gr/wp-content/uploads/2018/06/PPS_1-300x265.jpg 300w, http://www.imerodromos.gr/wp-content/uploads/2018/06/PPS_1-362x320.jpg 362w" data-lazy-sizes="(max-width: 742px) 100vw, 742px" width="742" height="655">

Ανοίγει το δρόμο για μαζικούς πλειστηριασμούς κατοικιών

Το 2019 αναμένεται να μετατραπεί στο πρώτο έτος της «μεγάλης αρπαγής» μέσω των πλειστηριασμών υποθηκευμένων κατοικιών που υπάγονται στην κατηγορία των «κόκκινων δανείων».

Είναι ενδεικτικό ότι στις διατάξεις του πολυνομοσχέδιου δεν συμπεριλαμβάνεται η παράταση του υφιστάμενου νομοθετικού πλαισίου (νόμος Κατσέλη, όπως αυτός «τροποποιήθηκε» στη συνέχεια), ο οποίος λήγει στις 31 Δεκέμβρη 2018. Με άλλα λόγια τα υπεχρεωμένα νοικοκυριά χάνουν και την τελευταία ασπίδα προστασίας την ίδια στιγμή θα νομοθετηθούν ως πρόσθετες προϋποθέσεις για την αίτηση δικαστικής προστασίας στην πρώτη κατοικία:

— Η αυτόματη άρση (με απόφαση των ίδιων των τραπεζών) της παρεχόμενης προστασίας, σε περιπτώσεις καθυστερήσεων στις αποπληρωμές των δόσεων. Μάλιστα, η αποβολή από το καθεστώς «προστασίας» επέρχεται σε περίπτωση που το συνολικό ποσό της καθυστέρησης ξεπερνά την αξία τριών μηνιαίων δόσεων, είτε αυτές είναι διαδοχικές, είτε όχι.

— Απόρριψη της αίτησης, πριν από τη δικαστική προσφυγή, σε περιπτώσεις όπως μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων σε συγγενικά πρόσωπα ή πώληση ακίνητης περιουσίας σε τρίτα πρόσωπα.

— Αυτόματη έξοδος από τις διαδικασίες δικαστικής προστασίας, σε περιπτώσεις οφειλετών που αιτούνται και πετυχαίνουν την αναβολή των δικαστικών αποφάσεων.

— Κατάργηση της υποχρέωση των τραπεζών να ενημερώνουν ακόμη και τους δανειολήπτες 12 μήνες πριν από τη μεταβίβαση του δανείου τους σε Fund.

«Ενέχυρο» το υπερταμείο

Προκειμένου να διασφαλιστεί η είσπραξη του δανείου των 25 δισ. από τα 86 δισ. ευρώ που έλαβε η Ελλάδα από τον ESM, το πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα που κατέθεσε στη Βουλή το υπουργείο Οικονομικών προβλέπει την υπογραφή του Υπερταμείου Αποκατρικοποιήσεων. Με την διάταξη αυτή δρομολογείται η επέκταση της Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης του 2015 προκειμένου να περιληφθεί στα συμβαλλόμενα μέρη και το Υπερταμείο.

Συγκεκριμένα, το άρθρο 109 του πολυνομοσχεδίου προβλέπει την τροποποίηση της δανειακής σύμβασης της 14ης Αυγούστου του 2015 με τον ESM και, όπως αναφέρει στην αιτιολογική έκθεση το υπουργείο Οικονομικών, έχοντας υπόψη το γεγονός ότι το Φεβρουάριο 2017 συγκροτήθηκε σε σώμα το Διοικητικό Συμβούλιο της Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας του Δημοσίου (ΕΕΣΥΠ ), ο ESM ζήτησε να εφαρμοστεί η δέσμευση μιας ειδικής ρήτρας της χρηματοδοτικής σύμβασης και να προσχωρήσει το Υπερ-Ταμείο στη Σύμβαση, ώστε «να αναλάβει τις δεσμεύσεις που ήδη προβλέπονται στην αρχική συμφωνία των μερών».

«Αντίμετρα» κοροϊδία για το λαό

Στο Μεσοπρόθεσμο αποτυπώνονται επίσης και τα ψηφισμένα αντίμετρα, τα οποία αφορούν μεταξύ άλλων σε μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 209 εκατ. ευρώ από το 2020, τον οποίο θα καταργούσε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Του φορολογικού συντελεστή φυσικών προσώπων ( από το 22% στο 20%), αφού πρώτα θα έχει λεηλατηθεί το εισόδημα από τη μείωση του αφορολόγητου.

Την ίδια στιγμή βέβαια για το επιχειρηματικό κεφάλαιο, το μεσοπρόθεσμο προβλέπει μείωση του φορολογικού συντελεστή 29% σε 26% για τις επιχειρήσεις, που θα εξασφαλίσει στις επιχειρήσεις μειώσεις φόρων ύψους 461 εκατ. ευρώ τον πρώτο χρόνο εφαρμογής.

Πηγή: imerodromos.gr

 

11/Ιουν/2018 Γράφτηκε από

_ρώσικη_ρουλέτα_στα_πολυτελή_σαλόνια_της_G7.jpg

Γιώργος Παυλόπουλος

Η σύνοδος κορυφής του Καναδά επιβεβαίωσε την επικίνδυνη όξυνση των ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών

Σε ΗΠΑ και Ευρώπη κυριαρχεί το σύνθημα «Πρώτα η χώρα μου», ενώ οι δασμοί πολλαπλασιάζονται και ο προστατευτισμός ενισχύεται

Το 1997, στον απόηχο της κατάρρευσης της ΕΣΣΔ, οι θριαμβευτές του Ψυχρού Πολέμου αποφάσισαν να εντάξουν την Ρωσία του Γέλτσιν στο κλαμπ στο οποίος συμμετείχε η ελίτ των παραδοσιακών καπιταλιστικών κέντρων του πλανήτη – ΗΠΑ, Γερμανία, Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία Καναδάς και Ιαπωνία. Επρόκειτο, φυσικά, για μια κατεξοχήν πολιτική κλινηση, μιας και τότε η οικονομία της Ρωσίας ήταν υπό κατάρρευση, ενώ ο πλούτος της είχε παραδοθεί στους ολιγάρχες και το πολύ πιο ισχυρό δυτικό κεφάλαιο ετοιμαζόταν να την κατασπαράξει.

Έτσι, η G7 μετονομάστηκε σε G8, καθεστώς που διατηρήθηκε ως το 2014. Ως τη στιγμή, δηλαδή, που με αφορμή την προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσική Ομοσπονδία, οι «παλιοί» αποφάσισαν να αποβάλλουν το νεότερο μέλος της ομάδας τους. Ήταν, όπως εύκολα καταλαβαίνουν οι πάντες, μια ακόμη πολιτική απόφαση. Διότι ενώ η Ρωσία είχε μετατραπεί πλέον σε μια υπολογίσιμη οικονομική δύναμη και λειτουργούσε κατά βάση με τους κανόνες του καπιταλισμού, κάτι που σημαίνει ότι θεωρητικά δικαιούνταν τη συμμετοχή της σε αυτήν, η πολιτική της ενίσχυση και οι γεωπολιτικές της φιλοδοξίες δεν μπορούσαν να γίνουν αποδεκτές – και γι’ αυτό, έπρεπε να τιμωρηθεί.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με την Κίνα. Οι «7», μαζί με την ΕΕ που συμμετέχει και αυτόνομα, αρνούνται να την καταστήσουν ισότιμο εταίρο τους στο συγκεκριμένο κλαμπ, παρά το γεγονός ότι τυπικά πληρεί όλα τα κριτήρια και μάλιστα στον ίδιο ή και σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό σε σύγκριση με όλα τα υπόλοιπα μέλη: Καταρχήν, είναι εδώ και χρόνια η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη, πίσω μόνο από τις ΗΠΑ, ενώ είναι πολύ πιθανό στην επόμενη δεκαετία να καταλάβει την πρώτη θέση. Επίσης, παρά το ότι η αγορά της παραμένει σε μεγάλο βαθμό κλειστή και ελεγχόμενη, είναι φανερό ότι κινείται με ταχύτητα προς το μοντέλο των υπόλοιπων επτά και μια ένταξη στην ομάδα τους θα επιτάχυνε ακόμη περισσότερο αυτή τη διαδικασία. Τέλος, τη στιγμή που οι ΗΠΑ στρέφονται προς τον προστατευτισμό, η ηγεσία της εμφανίζεται ως διαπρύσιος υποστηρικτής του ελεύθερου εμπορίου και του «laissez-faire».

Η ουσία είναι ότι οι «7» δεν αρκούνται στο γεγονός ότι απέκλεισαν Ρωσία και Κίνα, με τις οποίες έχουν ανοίξει και άλλα μέτωπα. Αντί αυτό να τους κάνει να μονιάσουν και να αντιμετωπίσουν ενωμένοι τις δήθεν απειλές από τα «αυταρχικά καθεστώτα», απαιτώντας παράλληλα αυτά να ανοίξουν πλήρως τις αγορές τους στις επιχειρήσεις τους, πλέον είναι φανερό ότι έχουν αρχίσει να τρώνε τις σάρκες τους. σε βαθμό που το κλίμα το οποίο επικρατεί στη σύνοδο κορυφής η οποία διεξήχθη την Πέμπτη και την Παρασκευή στον Καναδά να θυμίζει περισσότερο πολεμικό μέτωπο παρά συνεύρεση εταίρων και συμμάχων.

Υπενθυμίζεται, για του λόγου το αληθές, ότι από την 1η Ιουνίου η Ουάσινγκτον έχει θέσει σε ισχύ τους δασμούς στον χάλυβα (25%) και το αλουμίνιο (10%) που εισάγονται στην αμερικανική αγορά από την ΕΕ, τον Καναδά και το Μεξικό – κάτι που εκτός των άλλων, αποτελεί ένα ακόμη σοβαρό πλήγμα ειδικά για τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία μετά το σκάνδαλο με τις εκπομπές ρύπων στα πετρελαιοκίνητα οχήματα, το οποίο έχει ήδη κοστίσει στην Φολκσβάγκεν πολλά δις. Όπως ήταν δε αναμενόμενο, η ΕΕ απάντησε (όπως έκανε και το Μεξικό), ανακοιονώνοντας με τη σειρά της δασμούς ύψους πολλών δις. από τον Ιούλιο σε βάρος των ΗΠΑ.

Είναι δε αποκαλυπτικό το κλίμα που επικράτησε όταν ο Μακρόν αποφάσισε να πάρει τηλέφωνο τον Τραμπ προκειμένου να του διαμαρτυρηθεί και να του πει ότι για τον ίδιο και την Ευρώπη, οι δασμοί αυτοί είναι τόσο «παράνομοι» όσο και «λανθασμένοι».  Σύμφωνα με ρεπορτάζ που πρώτο μετέδωσε το δίκτυο CNN, η αντίδραση του Αμερικανού προέδρου ήταν τόσο βίαιη ώστε η συνομιλία ανάμεσα στους δύο όχι απλώς ξέφυγε από το πλαίσιο του πολιτικού και διπλωματικού σαβουάρ-βιβρ, αλλά αποδείχθηκε «φριχτή». Ο δε Μακρόν, μάλιστα, αντί να προχωρήσει σε διάψευση, ουσιαστικά επιβεβαίωσε τις σχετικές πληροφορίες και μάλιστα με έναν ιδιαιτέρως γλαφυρό τρόπο, επικαλούμενος μια φράση του παλιού καγκελάριου της Γερμανίας, Μπίσμαρκ: Παρομοίασε τη συνομιλία του με τον πρόεδρο των ΗΠΑ με τα… λουκάνικα τα οποία, όπως είπε, εάν αποκαλύπταμε σε αυτούς που τα τρώνε πώς παρασκευάζονται δεν θα τα έβαζαν ποτέ πια στο στόμα τους!

Φυσικά, υπήρξαν και ορισμένοι οι οποίοι δεν αισθάνθηκαν την ανάγκη να κάνουν χιούμορ και τα είπαν ξερά. Όπως, για παράδειγμα, ο πρώην γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, ο Δανός Ράσμουσεν, ο οποίος αφού πέρασε τον Τραμπ γενεές δεκατέσσερις για τον προστατευτισμό του, στη συνέχεια είπε: «Ο πλανήτης είναι στις φλόγες. Όπου κι αν κοιτάξει κανείς θα δει συγκρούσεις». Κάτι ανάλογο έκανε και η Παγκόσμια Τράπεζα, που σε έκθεσή της η οποία δημοσιεύτηκε αυτή την εβδομάδα, προειδοποίησε ότι το κύμα των δασμών απειλεί να επαναφέρει την παγκόσμια οικονομία και το εμπόριο στην περίοδο της μεγάλης κρίσης του 2008.

Η αλήθεια δε είναι ότι με βάση τα όσα προηγήθηκαν, θα συνιστούσε έκπληξη εάν συνέβαινε κάτι ριζικά διαφορετικό. Ας σκεφτούμε, απλώς, το βασικό πολιτικό σύνθημα που έχουν προβάλει οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες σε αυτή τη σύνοδο: «Πρώτα η Αμερική», κραύγασε ο Τραμπ προεκλογικά και μετά την ορκωμοσία του. «Πρώτα η Γερμανία», ήταν η ουσιαστική γραμμή της Μέρκελ στην Ευρώπη τα προηγούμενα χρόνια. «Πρώτα η Ιταλία», διεμήνυσε το πραγματικό αφεντικό της νέας ιταλικής κυβέρνησης, Σαλβίνι, που έχει τη δική του κόντρα με την ΕΕ. «Πρώτα η Γαλλία», φωνάζει και ο Μακρόν προς τους συμπατριώτες του, συναγωνιζόμενος την Λεπέν. «Πρώτα η Βρετανία», λέει και μεγάλο τμήμα της αστικής τάξης της Βρετανίας, που εκτιμά ότι δεν την συμφέρει να μείνει στην ΕΕ.

Ας μην έχουμε αυταπάτες. Ο παγκόσμιος εμπορικός-οικονομικός πόλεμος είναι ήδη γεγονός. Και ο άλλος, με τις βόμβες, είναι πλέον λιγότερο δύσκολο να εκδηλωθεί.

Πηγή: prin.gr

11/Ιουν/2018 Γράφτηκε από

_Μεσόγειος_πνίγεται_από_τα_πλαστικά.jpg

Η Μεσόγειος Θάλασσα μετατρέπεται με γοργούς ρυθμούς τα τελευταία χρόνια σε μια επικίνδυνη «πλαστική παγίδα», με ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα ρύπανσης, εξαιτίας των πλαστικών απορριμμάτων που θέτουν σε άμεσο κίνδυνο τα θαλάσσια είδη, αλλά και την ανθρώπινη υγεία.  

Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει η νέα μελέτη του WWF με τίτλο «Σώζοντας τη Μεσόγειο από την πλαστική παγίδα», η οποία δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ωκεανών.

Στο επίκεντρο της μελέτης τοποθετείται ο ιδιαίτερα καταστροφικός συνδυασμός που ασκεί τεράστια πίεση στο Μεσογειακό οικοσύστημα και αποτελείται από τις συνέπειες που έχουν η υπερβολική χρήση πλαστικών στην τοπική βιοποικιλότητα και στους ανθρώπους, η ελλιπής διαχείριση απορριμμάτων και ο μαζικός τουρισμός.



Επιπλέον, συγκεντρώνοντας για πρώτη φορά τα πλέον πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα αναφορικά με τη χρήση του πλαστικού στην Ευρώπη, η μελέτη παρουσιάζει έναν αναλυτικό «οδικό χάρτη» με όλες τις δράσεις που πρέπει να λάβουν φορείς, επιχειρήσεις και πολίτες, προκειμένου να επιτευχθεί η μείωση χρήσης πλαστικού και κατ’ επέκταση η προστασία των θαλασσών μας.

Σύμφωνα με τη μελέτη του WWF, στη Μεσόγειο, τα πλαστικά αποτελούν το 95% των σκουπιδιών που εντοπίζονται στις θάλασσες, τόσο στον βυθό όσο και στις ακτές. Η ρύπανση αυτή προέρχεται κυρίως από την Τουρκία και την Ισπανία, και σε δεύτερη φάση από την Ιταλία, την Αίγυπτο, τη Γαλλία και την Ελλάδα, με τους τουρίστες που επισκέπτονται την περιοχή να ευθύνονται για την ετήσια αύξηση κατά 40% των απορριμμάτων που καταλήγουν στη Μεσόγειο Θάλασσα.



​Τα μεγάλα πλαστικά κομμάτια τραυματίζουν, προκαλούν ασφυξία και συχνά θάνατο στα ζώα της θάλασσας, συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων ειδών που είτε προστατεύονται από τον νόμο είτε κινδυνεύουν με εξαφάνισηΤα μεγάλα πλαστικά κομμάτια τραυματίζουν, προκαλούν ασφυξία και συχνά θάνατο στα ζώα της θάλασσας, συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων ειδών που είτε προστατεύονται από τον νόμο είτε κινδυνεύουν με εξαφάνιση, όπως είναι οι θαλάσσιες χελώνες ή τα θαλάσσια θηλαστικά. Ωστόσο, τα μικροπλαστικά, τα μικρά δηλαδή εκείνα θραύσματα πλαστικού, είναι αυτά που βρίσκονται σε πραγματική αφθονία στη Μεσόγειο.

Έχει, μάλιστα, υπολογιστεί πως εντοπίζονται 1,25 εκατ. κομματάκια πλαστικού ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο στη Μεσόγειο Θάλασσα, συγκέντρωση σχεδόν τέσσερις φορές υψηλότερη από αυτήν που καταγράφεται στο λεγόμενο «πλαστικό νησί», στον Βόρειο Ειρηνικό Ωκεανό. Όταν, δε, εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα, αποτελούν απειλή όχι μόνο για έναν μεγάλο αριθμό ειδών, αλλά και για την ανθρώπινη υγεία.



«Οι επιπτώσεις της ρύπανσης από πλαστικά στη Μεσόγειο γίνονται αισθητές σε παγκόσμια κλίμακα, προκαλώντας σοβαρά προβλήματα τόσο στο περιβάλλον όσο και στην υγεία των ανθρώπων. Αν η αύξηση των πλαστικών απορριμμάτων συνεχιστεί, αυτό θα πλήξει την παγκόσμια φήμη της Μεσογείου ως τουριστικού προορισμού και ως περιοχής με πλούσια αλιευτική παράδοση, με συντριπτικές συνέπειες για τις τοπικές κοινότητες που στηρίζουν την επιβίωσή τους σε αυτούς τους τομείς. Όλα αυτά θα πρέπει να οδηγήσουν στην άμεση λήψη δράσεων που θα συμβάλλουν στην προστασία της Μεσογείου» δήλωσε ο John Tanzer, επικεφαλής του θαλάσσιου τομέα από το WWF International.

​«Αν θέλουμε να συνεχίσουμε να λέμε ότι είμαστε μια χώρα με μοναδικό θαλάσσιο πλούτο και παράδοση, πρέπει να ενεργήσουμε άμεσα»Ο Αχιλλέας Πληθάρας, υπεύθυνος προγραμμάτων ευαισθητοποίησης του WWF Ελλάς, τονίζει: «Εκατομμύρια τόνοι πλαστικών εισέρχονται κάθε χρόνο στη Μεσόγειο Θάλασσα, επιβαρύνοντας τη θαλάσσια ζωή και απειλώντας άμεσα την ανθρώπινη υγεία. Οι ελληνικές θάλασσες, δυστυχώς, δεν εξαιρούνται από το πρόβλημα. Η ρύπανση από πλαστικά μόλις τώρα άρχισε να μπαίνει στον εγχώριο δημόσιο διάλογο, αλλά με τρόπο αποσπασματικό, και κυρίως μέσα από κατακερματισμένες δράσεις ενημέρωσης. Αν θέλουμε να συνεχίσουμε να λέμε ότι είμαστε μια χώρα με μοναδικό θαλάσσιο πλούτο και παράδοση, πρέπει να ενεργήσουμε άμεσα, ο καθένας από τη δική του μεριά. Δεν πρέπει να αφήσουμε τη Μεσόγειο και τις θάλασσές μας να ''πνιγούν'' στα πλαστικά».




Πώς η Μεσόγειος θα βγει από αυτήν την «πλαστική παγίδα»;

Βάσει της μελέτης, οι καθυστερήσεις και τα κενά που εντοπίζονται στη διαχείριση των απορριμμάτων στις περισσότερες μεσογειακές χώρες αποτελούν την πηγή του προβλήματος. Από τους 27 εκατομμύρια τόνους πλαστικά απορρίμματα που παράγονται κάθε χρόνο στην Ευρώπη (28 κράτη-μέλη, Νορβηγία και Ελβετία), μόνο το ένα τρίτο ανακυκλώνεται. Στο πλαίσιο αυτό, και σε συνέχεια των πρόσφατων προτάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για μείωση των πλαστικών μιας χρήσης, το WWF έρχεται να επιβεβαιώσει την απογοητευτική κατάσταση που επικρατεί στη Μεσόγειο, τονίζοντας την επιτακτική ανάγκη για άμεση εφαρμογή μέτρων από κυβερνήσεις, επιχειρήσεις και πολίτες, με στόχο τη μείωση των πλαστικών απορριμμάτων στο αστικό, παράκτιο και θαλάσσιο περιβάλλον της Μεσογείου.

Ενδεικτικά, το WWF προτείνει:

Για τις κυβερνήσεις: Υιοθέτηση μιας δεσμευτικής διεθνούς συμφωνίας για την εξάλειψη των πλαστικών απορρίψεων στους ωκεανούς, με δεσμευτικούς στόχους για τα κράτη, προκειμένου να επιτευχθεί 100% ανακύκλωση των πλαστικών απορριμμάτων έως το 2030 και να απαγορευθούν ολοκληρωτικά τα πλαστικά μιας χρήσης (π.χ. σακούλες, καλαμάκια).

Για τις επιχειρήσεις: Να επενδύσουν στον σχεδιασμό νέων, καινοτόμων και βιώσιμων υλικών που θα αντικαταστήσουν τα πλαστικά.

Για τους πολίτες: Να μην επιλέγουν προϊόντα σε πλαστική συσκευασία, να μειώσουν τα πλαστικά μιας χρήσης, να εντάξουν την ανακύκλωση στην καθημερινότητά τους και να μεταδίδουν το μήνυμα στους συμπολίτες τους.

Η περίπτωση της Ελλάδας


​Η χώρα μας καταναλώνει περίπου 0,6 εκατομμύρια τόνους πλαστικών το χρόνο και ανακυκλώνει μόλις το 20%Η Ελλάδα, η χώρα με τα 16.000 χιλιόμετρα ακτογραμμής, που ο μεγάλος της πλούτος είναι η θάλασσα, βρίσκεται κι αυτή αντιμέτωπη με το τεράστιο πρόβλημα της θαλάσσιας ρύπανσης από πλαστικά. Σύμφωνα με τη μελέτη του WWF, η χώρα μας καταναλώνει περίπου 0,6 εκατομμύρια τόνους πλαστικά τον χρόνο και ανακυκλώνει μόλις το 20%. Μία έρευνα που προέκυψε από τα στοιχεία 80 καθαρισμών στην Ελλάδα καταδεικνύει ότι το πιο κοινό υλικό ρύπανσης είναι τα πλαστικά (43-51%), ενώ ακολουθούν το χαρτί (13-18%) και το αλουμίνιο (7-12%).

Σύμφωνα με αυτήν την έρευνα, τα βασικά σκουπίδια που βρίσκει κάποιος στις ελληνικές παραλίες είναι φίλτρα τσιγάρων, καπάκια από μπουκάλια, καλαμάκια και αναδευτήρες, πλαστικά μπουκάλια, συσκευασίες φαγητών και πλαστικές σακούλες. Η διαχείριση των πλαστικών απορριμμάτων και η ανακύκλωση συμπεριλαμβάνονται στην Εθνική Στρατηγική για τα Στερεά Απόβλητα και την Εθνική Στρατηγική για το Πρόγραμμα για την Πρόληψη Αποβλήτων, με την Ελλάδα να πρέπει μέχρι το 2020 να ανακυκλώνει το 65% των πλαστικών συσκευασιών.

Δυστυχώς, όμως, η χώρα μας έχει ακόμη δρόμο να διανύσει, καθώς, όπως τονίζεται στην έρευνα, η ισχύουσα διαχείριση στερεών αποβλήτων είναι ανεπαρκής. Την ίδια στιγμή, η ευαισθητοποίηση των πολιτών παραμένει σε χαμηλά επίπεδα. Ενδεικτικό είναι ότι μόλις το 34% των Ευρωπαίων δηλώνει ότι αποφεύγει την αγορά πλαστικών προϊόντων μιας χρήσης.

Το ποσοστό για τους Έλληνες είναι ακόμα μικρότερο και φτάνει μόλις το 24%, δείγμα του ότι απαιτείται περισσότερη προσπάθεια για την ευαισθητοποίηση και την ανάληψη δράσης εκ μέρους των πολιτών.

Η φάλαινα της Μυκόνου που πέθανε από το πλαστικό

Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που νεκρός φυσητήρας βρέθηκε στη Μύκονο. Κατά την αυτοψία, οι ερευνητές νόμισαν ότι στο στομάχι της βρισκόταν ένα μικρό φαλαινάκι ή ένα τεράστιο καλαμάρι. Στην πραγματικότητα εκεί εντοπίστηκε μια μάζα από 100 πλαστικές σακούλες που ευθύνονταν για τον θάνατο του φυσητήρα.

Έρευνα που διεξήχθη για την πυκνότητα και σύσταση των απορριμμάτων στον βυθό τριών κόλπων της Ελλάδας (Σαρωνικός, Πατραϊκός, Εχινάδων), ενός της Ρουμανίας (Κοστάντζα) κι ενός της Κύπρου (Λεμεσού) έδειξε πως οι περιοχές της Ελλάδας είχαν μεγαλύτερη πυκνότητα απορριμμάτων στον βυθό σε σχέση με τις άλλες περιοχές. Ο βυθός του Σαρωνικού ήταν αυτός με τη μεγαλύτερη πυκνότητα.

Αξίζει να σημειωθεί πως το 95% σχεδόν των απορριμμάτων που βρέθηκαν στον Σαρωνικό ήταν πλαστικά. Σε άλλη παρόμοια έρευνα σε Κυκλάδες και Ευβοϊκό, επίσης εντοπίστηκε πως τα πλαστικά ήταν τα συνηθέστερα απορρίμματα που «αλιεύτηκαν» από τον βυθό των συγκεκριμένων περιοχών.

​Σύμφωνα με έρευνα καταγραφής απορριμμάτων σε 80 παραλίες της Ελλάδας, τα πλαστικά είναι η πλέον κοινή κατηγορία απορριμμάτων που εντοπίστηκεΣύμφωνα με έρευνα καταγραφής απορριμμάτων σε 80 παραλίες της Ελλάδας, τα πλαστικά είναι η πλέον κοινή κατηγορία απορριμμάτων που εντοπίστηκε. Το 43-51% των απορριμμάτων που καταγράφηκαν στην έρευνα ήταν πλαστικά, το 13-18% χαρτί και το 7-12% αλουμίνιο.

Βάσει πρόσφατης έρευνας στο πλαίσιο του προγράμματος Life Debag, στο Top 10 των απορριμμάτων που εντοπίστηκαν στις παραλίες της Σύρου περιλαμβάνονται αποτσίγαρα, μικρά και μεγάλα κομμάτια πλαστικών, καλαμάκια και αναδευτήρες, πλαστικές συσκευασίες τροφίμων, πλαστικά καπάκια, πλαστικές σακούλες και πλαστικά ποτήρια.

Επιπρόσθετα, η οργάνωση Seas at Risk εκτίμησε την κατανάλωση πλαστικών μιας χρήσης στις χώρες της Ε.Ε., μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα. Σύμφωνα λοιπόν με τις πιο μετριοπαθείς εκτιμήσεις, στη χώρα μας καταναλώνονται κάθε χρόνο περίπου 1 δις πλαστικά μπουκάλια και 300 εκατομμύρια πλαστικά ποτήρια και καπάκια, ενώ μόνο στα ταχυφαγεία εκτιμάται ότι ετησίως καταναλώνονται σχεδόν 1 δις πλαστικά καλαμάκια.

Διαβάστε την πλήρη μελέτη εδώ.

Επιμέλεια: Σωτήρης Σκουλούδης

Πηγή: zougla.gr

08/Ιουν/2018 Γράφτηκε από

diadilosis-poreia-1.jpg

Συνάδελφοι, Συναδέλφισσες,

Μέσα στις λίγες επόμενες ημέρες η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ μαζί με τους δανειστές επιδιώκει να αλυσοδέσει την εργατική τάξη και τον λαό σε μια βάρβαρη πορεία διαρκών μνημονίων, δημοσιονομικού σφαγείου, υποταγής στην χρεομηχανή, υπερεκμετάλλευσης και μόνιμης επιτροπείας. Η "έξοδος από το μνημόνιο" και η "δίκαιη ανάπτυξη" που διαφημίζουν με την "4η αξιολόγηση" και το νέο Μεσοπρόθεσμο έως το 2022,  δεν είναι παρά ένα ευρωμνημόνιο διαρκείας. 

Η κυβέρνηση, μαζί με την ΕΕ και το ΔΝΤ και την αμέριστη υποστήριξη των δυνάμεων του κεφαλαίου, προωθούν ένα  δυσβάσταχτο πακέτο αντεργατικών νόμων, που περιλαμβάνει μείωση του αφορολόγητου κατά 50% για τα λαϊκά εισοδήματα, νέα μείωση των συντάξεων από 1/1/2019 και πλήρης κατάργηση του ΕΚΑΣ, νέες αυξήσεις στον ΕΝΦΙΑ, πάγωμα των μισθών στο δημόσιο και ταβάνι στις προσλήψεις μέχρι το 2022, σαρωτικές ιδιωτικοποιήσεις, αιματηρά πρωτογενή πλεονάσματα 3,5%, νέο χτύπημα των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας, αυξήσεις στον ΕΝΦΙΑ, ειδικά στις λαϊκές κατοικίες, μαζικούς πλειστηριασμούς!

Τώρα είναι ώρα μάχης! Με τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα μπροστά  η πολιτική κυβέρνησης-κεφαλαίου-ΕΕ πρέπει να ανατραπεί. "Έξοδος από μνημόνιο" για εμάς σημαίνει εδώ και τώρα ριζικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, αύξηση της φορολογίας για το κεφάλαιο / μείωση για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα, σταμάτημα των ιδιωτικοποιήσεων και επανεθνικοποίηση των υποδομών και των  επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, μαζικές προσλήψεις και μείωση των ωρών εργασίας για να βρουν οι νέοι δουλειά, νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας, σεισάχθεια στα χρέη των φτωχών νοικοκυριών, σταμάτημα των πλειστηριασμών και προστασία της λαϊκής κατοικίας. 

 Ξέρουμε ότι η ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, ο κυβερνητικός εργοδοτικός συνδικαλισμός, αντί να ενώσει τους εργάτες μεταξύ τους και με τα λαϊκά στρώματα,  τους διασπά και ενώνεται με τις εργοδοτικές οργανώσεις στην "κοινωνική συμμαχία". Αντί να οργανώσει τον εργατικό αγώνα, οργανώνει πανεθνικές μέρες δράσης. Ότι όπως και στις 12 του Γενάρη έτσι και τώρα δεν θέλει να κάνει τίποτα στον αγώνα ενάντια σε αυτή την πολιτική.

  Για αυτό εμείς που υπογράφουμε το κείμενο ΚΑΛΟΥΜΕ:

Όλες τις ταξικές δυνάμεις να συντονίσουν τη δράση τους καινα προτείνουν σε όλα τα μαχόμενα πρωτοβάθμια σωματεία, τις συνελεύσεις, τις ταξικές ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα και Νομαρχιακά Τμήματα της ΑΔΕΔΥ,  να οργανώσουν από τα κάτω απεργιακή κινητοποίηση σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα στις 13/6, καθώς και πολύμορφες αγωνιστικές δράσεις και συλλαλητήρια  στις 14/6, μέρα που θα επιχειρήσει η κυβέρνηση να ψηφίσει τα μέτρα στη Βουλή.

Αυτός ο αγώνας, όσο δύσκολος και να είναι, είναι ο μόνος δρόμος για να μπουν οι βάσεις και για την υπεράσπιση τω δικαιωμάτων μας αλλά  και για την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος. Για να  έχουμε τους αγώνες στα δικά μας χέρια. Για να αλλάξουμε την ζωή μας. 

 

1.              Αγαπητός Θανάσης μέλος ΔΣ Β' Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε., μέλος ΓΣ Ν/ Τ. ΑΔΕΔΥ - ΕΔΟΘ Θεσσαλονίκης

2.              Αθανασάκη Βάσω μέλος ΔΣ Σωματείο Εργαζομένων ΠαΓΝΗ, ΓΣ ΑΔΕΔΥ

3.              Αθανασίου Μανώλης Πρόεδρος συνδέσμου εργαζομένων ΑΣΠΡΟΦΩΣ

4.              Αλεμίδου Θώμη μέλος ΔΣ Β’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

5.              Αλεξάκος Φώτης μέλος ΕΛΜΕ Καρδίτσας

6.              Αλεξόπουλος Παναγιώτης μέλος ΔΣ ΣΕΛΜΑ (Μετρό)

7.              Αλεξοπούλου Ελένη, Σύλλογος Π.Ε του Ληνού

8.              Αντωνόπουλος Παύλος Πρόεδρος ΔΣ Ε΄ ΕΛΜΕ Αθήνας

9.              Αποστολίδης Ανδρέας ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΔΗΜΩΝ ΝΟΜΟΥ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

10.           Αυθίνος Παντελής Πρόεδρος Δ.Σ. Σωματείου Προσωπικού Η.ΔΙ.Κ.Α.

11.           Βαϊνάς Παντελής αντιπρόεδρος συλλόγου εκπαιδευτικών Π Ε Αιγάλεω

12.           Βασιλάτου Βίκη μέλος Δ.Σ Δ΄ΕΛΜΕ Αν. Αττικής

13.           Βάσσης Διονύσης ΔΣ Γ΄ ΕΛΜΕ Δ. Αττικής

14.           Βαφειάδου Ελένη Μέλος Δ.Σ ΣΑΔΑΣ Αττικής, μέλος Αντιπροσωπείας ΤΕΕ

15.           Βέζου Αθανασία ΣΕΠΕ "Αριστοτέλης"

16.           Βουρτσάκη Ευαγγελία πρόεδρος Γ΄ Συλλόγου Π.Ε. Θεσ/νίκης

17.           Γαϊτανίδου Άννα μέλος ΔΣ ΣΕΜΙΣΕΑ

18.           Γαλατάς Ζώης Γραμματέας ΔΣ Εργαζομένων Δήμου Ιωαννιτών

19.           Γανιάρη Ιφιγένεια πρόεδρος Β΄ΕΛΜΕ Αθήνας

20.           Γεροντίδης Μάκης μέλος Δ.Σ. εφοριακών ΠΕΛΛΛΑΣ -ΗΜΑΘΙΑΣ -ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ & Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ ΠΕΛΛΑΣ

21.           Γεωργάκης Δημήτρης μέλος ΔΣ σωματείου εργαζομένων ΟΑΚΑ

22.           Γεωργάτου Χριστίνα, Μηχανικός Περιβάλλοντος, μέλος ΣΜΤ Χανίων

23.           Γκαραγκάνης Τάσος ΔΣ ΣΕΠΕ Ν. Καρδίτσας

24.           Γκόβας Δημήτρης Συνδικαλιστής στο χώρο του βιβλίου

25.           Γκολόη Γερακίνα, εκπ/κος Π.Ε., μέλος του Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Χαλκιδικής

26.           Γκότσης Στάθης μέλος της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ

27.           Δέση Λούκα Χριστίνη, μέλος της πανελλαδικής αντιπροσωπείας του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ, μέλος ΣΜΤ

28.           Διαβολάκης Θανάσης μέλος του ΔΣ της ΟΙΕΛΕ

29.           Δινοπούλου Ευαγγελία, πρόεδρος ΣΕΠΕ Άνω Λιοσίων-Ζεφυρίου Φυλής

30.           Δούκα Ευαγγελία, μέλος ΣΕΠΕ Άνω Λιοσίων-Ζεφυρίου Φυλής

31.           Δραγανίγος Αντώνης Εκλεγμένος αντιπρόσωπος στο Συνέδριο του ΕΚΑ από το Σύλλογο Εργαζομένων ΜΟΔ

32.           Ευσταθίου Ταξιάρχης Αντιπρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων Δήμου Λυκόβρυσης – Πεύκης Γ.Σ. ΑΔΕΔΥ

33.           Ζαγανίδης Χρήστος μέλος ΔΣ Ε' ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης και ΓΣ ΑΔΕΔΥ

34.           Ζαμπουλάκης Νίκος μέλος ΔΣ συλλόγου ΠΕ ν. Ηρακλείου

35.           Ζάμπρας Χρήστος Αλέξανδρος Πρόεδρος της Ένωσης Ιατρών ΕΣΥ Λέσβου

36.           Ζαφειρόπουλος Χάρης, μέλος Συλλόγου Ερευνητών/τριών και Εργαζομένων στην Έρευνα Ηρακλείου (ΣΕΕΕΗ)

37.           Ζαχαριάς Χρήστος, μέλος ΔΣ Συλλόγου Εργαζομένων ΕΤΕ πρώην Προσωπικού Εθνοκάρτας

38.           Ζηλάκου Άννα μέλος ΔΣ σωματείου εργαζομένων ξενοδοχείου ΧΙΛΤΟΝ 

39.           Ζησιμόπουλος Γιάννης, μέλος ΔΣ του ΣΙΕΛ Αχαΐας

40.           Ζουμπουρλής Γιώργος μέλος ΔΣ Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας

41.           Ζουρτσάνος Σπύρος μέλος σωματείου ΕΝΑΣ

42.           Ηλίας Νίκος Γραμματέας Σωματείου Μετάλλου Νομού Ιωαννίνων

43.           Ηλιόπουλος Ηλίας, μέλος ΔΣ του ΣΙΕΛ Αχαΐας

44.           Θεοδοσάκης Νίκος, Δρ. Γεωγράφος- Οικονομολόγος

45.           Θεοτοκόπουλος Δημήτρης Αντιπρόεδρος ΝΤ ΑΔΕΔΥ Ηράκλειο

46.           Ιακωβάτος Γεράσιμος, πρόεδρος παραρτήματος ΣΜΤ Ηρακλείου

47.           Ιωαννίδης Τάσος μέλος ΕΛΜΕ Α΄ Δυτικής Αττικής

48.           Ιωαννίδου Γιώτα μέλος ΔΣ Ε ΕΛΜΕ Αν Αττικής

49.           Καββαδάς Γιώργος, αντιπρόσωπος στο συνέδριο ΕΚΑ από Σύλλογο ΥΠαλλήλων Εθνικής Τράπεζας

50.           Κακαές Βαγγέλης, μέλος ΣΕΠΕ Άνω Λιοσίων-Ζεφυρίου Φυλής

51.           Καλαμπαλίκης Κώστας, μέλος ΔΣ του σωματείου εργαζομένων στον επισιτισμό Η Ανάσταση

52.           Καλημερίδης Γιώργος Πρόεδρος ΣΕΠΕ Σύρου- Τήνου- Μυκόνου

53.           Καλιαμπάκος Σωτήρης ΔΣ Ιατρικού Συλλόγου Αθήνας

54.           Καλογρηάς Μένιος, μέλος ΓΣ ΕΔΟΘ/ΝΤ ΑΔΕΔΥ Θεσσαλονίκης

55.           Καλουδιώτης Βαγγέλης, μέλος του ΔΣ του παραρτήματος Πάτρας ΣΜΤ

56.           Καλούσης Ακρίτας Γ.Γ. ΣΕΠΕ ΝΙΚΑΙΑΣ_ΠΕΙΡΑΙΑ

57.           Καμηλάκης Μανόλης μέλος ΔΣ Συνδικάτου Επισιτισμού Τουρισμού Ξενοδοχείων Αττικής &μέλος ΔΣ σωματείου εργαζομένων Ξενοδοχείου ΧΙΛΤΟΝ

58.           Καμινιώτης Παναγιώτης Μέλος ΔΣ συλλόγου ΟΤΑ Καρδίτσας

59.           Καντζιού Μαρία, ΔΣ Σωματείου Εργαζομένων ΟΠΑΠ

60.           Καπακτσής Αλέκος Μέλος Δ.Σ. του συλλόγου εκπαιδευτικών Υπαίθρου Θεσ/νικης

61.           Καραδάκης Γιώργος, μέλος ΔΣ Συλλόγου ΜΔΥ Σιβιτανιδείου - μέλος ΔΣ Παν. Ομοσπ. Συλλ. Υπ. Παιδείας

62.           Καράμαλης Δημήτρης, μέλος ΔΣ Εργατικού Κέντρου Λέσβου

63.           Καραμήτρου Χρύσα, μέλος ΣΕΠΕ "Ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ"

64.           Καραναστάση Κατερίνα, μέλος ΔΣ του ΣΜΤ παράρτημα Θεσσαλίας

65.           Καρεγκλά Ισαβέλλα νηπιαγωγός μέλος Δ.Σ. Σ.Ε.Π.Ε. νομού Μαγνησίας

66.           Κατσανεβάκη Ζαμπία, μέλος Δ.Ε. ΠΟΣΕΕΔΙΠ ΑΕ

67.           Κατσαρού Ιωάννα πρόεδρος Δ.Σ. Σ.Ε.Π.Ε. Λαγκαδά

68.           Κατσίμπα Δάφνη, πρόεδρος ΕΝΙΘ

69.           Κεφαληνός Παναγιώτης Πρόεδρος ένωσης τεχνιτών -Δ. ΑΘΗΝΑΙΩΝ 

70.           Κλάδης Διονύσης μέλος ΔΣ ΣΜΤ

71.           Κλωνιζάκης Μάρκος Πρόεδρος Συλλόγου Εργαζομένων Ιατρών Ιδιωτικών Νοσηλευτηρίων Αθήνας Πειραιάς 

72.           Κοζανιτάς Γιώργος, μέλος ΔΣ ΣΕΦΚ

73.           Κοιλάκου Σύλβια Αντιπρόσωπος στο Συνέδριο του ΕΚΑ από το ΣΜΤ

74.           Κοκκινάκη Αναστασία, μέλος Γενικού Συμβουλίου ΟΤΟΕ

75.           Κόκκινου Μαρία, μέλος ΣΕΠΕ Αργολίδας

76.           Κολωνιώτου Αναστασία, μέλος ΣΕΠΕ Αργολίδας

77.           Κονδύλη Νατάσα, ταμίας ΣΕΠΕ Άνω Λιοσίων-Ζεφυρίου Φυλής

78.           Κοντελές Δημήτρης αιρετό μέλος ΠΥΣΔΕ Λάρισας

79.           Κοντογιάννη Μαριλένα, ΕΛΜΕ Θεσπρωτίας

80.           Κοντοδήμας Κώστας, μέλος ΔΣ συλλόγου υποψηφίων διδακτόρων ΕΜΠ

81.           Κοντομάρης Σπύρος Εκλεγμένος αντιπρόσωπος στο Συνέδριο του ΕΚΑ από την Ένωση Εργαζομένων Φυσικού Αερίου Αττικής

82.           Κοπακάκης Δημήτρης μέλος ΔΣ σωματείου εργαζομένων ξενοδοχείου ΧΙΛΤΟΝ

83.           Κορδίλας Ξενοφών, μέλος Δ.Σ.Γ΄ Συλλόγου Π.Ε. Θεσσαλονίκης "Πλάτων"

84.           Κοσμοπούλου Όλγα μέλος ΓΣ ΟΕΝΓΕ, Μέλος ΔΣ Συλλόγου Εργαζομένων ΓΝ Νικαίας

85.           Κοσμοπούλου Φωτεινή ΣΕΠΕ Λάρισας

86.           Κοτίνης Χρήστος πρόεδρος Β΄ Συλλόγου Π.Ε. Θεσ/νίκης

87.           Κοτρωνάκης Μανώλης, Μηχανικός Περιβάλλοντος, μέλος ΣΜΤ Χανίων

88.           Κοτρώτσιος Νίκος ΣΕΠΕ Αιγάλεω

89.           Κούκουνος Άρης, αντιπρόσωπος συνέδριο ΟΤΟΕ

90.           Κουρνιώτης Χρήστος ΔΣ ΕΛΜΕ Άνω Λιοσίων - Ζεφυρίου - Φυλής

91.           Κουρτέσης Βασίλης μέλος ΔΣ σωματείου εμποροϋπαλλήλων και ιδιωτικών υπαλλήλων Πρέβεζας

92.           Κούρτη Ιουλία, ΣΕΠΕ Θεσπρωτίας

93.           Κουτσούμπα Δέσποινα, μέλος ενιαίου συλλόγου αρχαιολόγων

94.           Κουτσώνης Βύρων μέλος Δ. Σ. ΣΕΠΕ ΝΙΚΑΙΑΣ _ΠΕΙΡΑΙΑ

95.           Κραβαρίτης Νίκος Αν. Γραμματέας Σωματείου Εργαζομένων ΑΤΤΙΚΟΥ Νοσοκομείου

96.           Κρεασίδης Γιώργος, μέλος ΔΣ Α’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης και ΓΣ ΑΔΕΔΥ

97.           Κρικιγιάννης Γιώργος μέλος ΔΣ σωματείου εργαζομένων ΙΚΤΕΟ

98.           Κροκίδης Νίκος, μέλος του Δ.Σ του Εργατικού Κέντρου Πειραιά

99.           Κυπραίος Μανόλης, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Δασκάλων/Νηπιαγωγών Πάτρας

100.        Κυριακόπουλος Μάνθος, μέλος ΔΣ ΣΕΠΕ ΡΕΘΥΜΝΟΥ

101.        Κωσταγιώργου Δήμητρα, αντιπρόσωπος στο συνέδριο ΕΚΑ από Σύλλογο Υπαλλήλων Εθνικής Τράπεζας

102.        Κωστόγιαννης Ταξιάρχης μέλος ΔΣ ΕΛΜΕ Πρέβεζας

103.        Κωτίτσα Νάνση, αναπλ. μέλος ΔΣ Συλλόγου Υπαλλήλων Εθνικής Τράπεζας

104.        Κώτσης Παναγιώτης μέλος ΔΣ Σωματείου Γεωπόνων Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ηπείρου

105.        Κωτσιόπουλος Νίκος, μέλος ΔΣ Συνδικάτου Οικοδόμων Λάρισας

106.        Λαδικός Ηλίας μέλος Δ.Σ. εργαζόμενων στο ΤΕΕ

107.        Λαθήρα Γιάννα, μέλος ΔΣ Γ' ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

108.        Λαθήρας Γιάννης, Πρόεδρος Γ' ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

109.        Λεγάκης Μιχάλης μέλος Ε' ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

110.        Λιαπόπουλος Πάνος, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Εργαζομένων Γενικού Νοσοκομείου Παίδων Πεντέλης

111.        Λιαράκος Βαγγέλης μέλος ΔΕ ΤΕΕ-ΤΔΚ και μέλος ΔΣ ΣΜΤ Χανίων

112.        Λιόντος Βασίλης Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΜΕ Χανίων

113.        Λουκάκης Χαράλαμπος, μέλος ΤΕΕ-ΤΔΚ

114.        Λουσιώτης Νίκος αντιπρόσωπος του συνεταιρισμού φαρμακοποιών Ημαθίας-Πέλλας στον ΠΑΝΣΥΦΑ.

115.        Λυκιαρδόπουλος Βύρωνας, μέλος ΔΣ της Ένωσης Γιατρών Ε.Σ.Υ. Χανίων

116.        Μακρογιώργη Αγγελική, ΣΕΠΕ "Αριστοτέλης"

117.        Μακρυγιάννης Στέφανος Πρόεδρος Σ.Ε.Π.Ε. νομού Ροδόπης

118.        Μανάβης Νίκος εκλεγμένος αντιπρόσωπος στην γενική συνέλευση της ΠΟΕΣΥ

119.        Μανιάτης Πέτρος, μέλος ΔΣ ΕΝΩΣΗΣ ΛΟΓΙΣΤΩΝ ΕΛΕΓΚΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ (Ε.Λ.Ε.Π.Α.)

120.        Μανίκας Σταύρος πρ. μέλος ΔΣ του ΕΚΑ

121.        Μανωλακου Φωτεινή, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Εργαζομένων Νοσοκομείου Μολάων

122.        Μανωλεσάκης Βαλάντης, Αρχιτέκτονας, μέλος Αντιπροσωπείας ΤΕΕ-ΤΔΚ

123.        Μαραγκουδάκης Σταύρος, Αντιπρόσωπος στο Συνέδριο του ΕΚΑ από το ΣΜΤ

124.        Μαργαρίτη Ελεάνα, γραμματέας ΣΕΠΕ Άνω Λιοσίων-Ζεφυρίου Φυλής

125.        Μαρούλης Λεωνίδας, μέλος Συλλόγου Ερευνητών/τριών και Εργαζομένων στην Έρευνα Ηρακλείου (ΣΕΕΕΗ)

126.        Μαρούτας Γιάννης, μέλος ΣΕΠΕ Άνω Λιοσίων-Ζεφυρίου Φυλής

127.        Μασούρας Κωστής, μέλος της πανελλαδικής αντιπροσωπείας του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ

128.        Μασσούρας Ιάσονας, μέλος ΔΣ του ΣΙΕΛ Αχαΐας

129.        Μαστοράκης Λάμπρος, μέλος ΔΣ ΣΕΤΗΠ

130.        Μάστορης Νίκος, μέλος ΔΣ Συνδικάτου Εργαζομένων ΟΑΣΑ

131.        Ματσούκας Χρηστός αντιπρόεδρος Α ΕΛΜΕ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

132.        Μαυρειδόπουλος Γρηγόρης μέλος ΔΣ του Σωματείου Φαρμακευτικών Προϊόντων, Ιατροτεχνολογικών και συναφών επαγγελμάτων.

133.        Μαυροειδή Δήμητρα, ταμίας ΔΣ Συλλόγου Ερευνητών/τριών και Εργαζομένων στην Έρευνα Ηρακλείου (ΣΕΕΕΗ)

134.        Μελαμπιανάκη Ζέττα, πρόεδρος Συλλ. Εκπ. ΠΕ Ν Σμύρνης

135.        Μενούνος Γιώργος Μέλος ΔΣ στην Ομοσπονδία Προσωπικού Αεροπορικών Μεταφορών (ΟΠΑΜ)

136.        Μιλτσακάκης Μιχάλης μέλος ΔΣ ΣΕΠΕ Ρόζα Ιμβριώτη 

137.        Μολόχας Στέφανος, μέλος ΣΜΤ παράρτημα Θεσσαλίας

138.        Μονιάκη Χρυσούλα μέλος ΔΣ συλλόγου υπαλλήλων ΕΛΣΤΑΤ

139.        Μονοτράκης Βασίλης Πρόεδρος ΔΣ Σωματείου Φαρμακευτικών Προϊόντων, Ιατροτεχνολογικών & συναφών κλάδων

140.        Μοριανού Γιασεμή, Πρόεδρος ΣΜΤ Χανίων

141.        Μούστος Νικήτας, μέλος ΔΣ Σωματείου εργαζομένων Νοσοκομείου Μούστος Νικήτας, μέλος ΔΣ Σωματείου εργαζομένων στο Νοσοκομείο Καρδίτσας

142.        Μούστος Φώτης πρόεδρος Συλλόγου Φαρμακοϋπάλληλων Καρδίτσας

143.        Μπακόλας Δημήτρης μέλος της ΓΣ αντιπροσώπων του Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας

144.        Μπάλλη Χαρούλα μέλος ΣΕΠΕ Γιαννητσών

145.        Μπαχτή Αννα μέλος ΔΣ Ε΄ΕΛΜΕ Ανατολικής Αττικής

146.        Μπέτης Γιώργος Εκλεγμένος Αντιπρόσωπος ΠΟΕΕ-ΥΤΕ

147.        Μπινιώρης Νίκος Πρόεδρος ΔΣ Δήμου Παιανίας

148.        Μπιχάκης Φώτης Γ. Γραμματέας ΕΛΜΕ Χανίων 

149.        Μπόλτσης Άρης, μέλος Σωματείου εργαζομένων στο Νοσοκομείο Καρδίτσας

150.        Μπούρδαλας Παναγιώτης, Γραμματέας Α΄ ΕΛΜΕ Αχαΐας

151.        Μπουρδομπούρα Γεωργία μέλος Δ.Σ. ΣΕΠΕ Έδεσσας και Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ ΠΕΛΛΑΣ

152.        Μυλωνοπούλου Ζωή μέλος του Συλλόγου Υπαλλήλων ΟΤΑ Ν. Χαλκιδικής

153.        Νάνος Βαγγέλης μέλος ΔΣ Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας

154.        Νίτης Νίκος μέλος Συνδικάτου Οικοδόμων Μαγνησίας

155.        Νταλακογεώργος Αντώνης Πρόεδρος ΠΕΝΕΝ

156.        Ξιφαρά Μαρία μέλος ΔΣ Συλλόγου Υπαλλήλων Εθνικής Τράπεζας 

157.        Ξοπλίδης Γιώργος μέλος Συλλόγου Πρωτοβάθμιας ν. Ροδόπης

158.        Ξοπλίδης Παναγιώτης γραμματέας Σωματείου Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Θεσσαλονίκης

159.        Οικονομάκη Μαρία, ΕΛΜΕ Ηρακλείου

160.        Οικονόμου Αριστείδης, μέλος ΔΣ Συνδέσμου Σιδηροδρομικών Θεσσαλίας 

161.        Παϊκόπουλος Γιώργος, μέλος Συλλόγου Ερευνητών/τριών και Εργαζομένων στην Έρευνα Ηρακλείου (ΣΕΕΕΗ)

162.        Παναγιώτου Χρήστος, μέλος ΔΣ ΣΕΠΕ Αριστοτέλη Αθήνας

163.        Πανδή Εύη μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Υπαλλήλων Υπουργείου Δικαιοσύνης

164.        Πανδή Χριστίνα, μέλος ΔΣ Συλλόγου Υπαλλήλων Εθνικής Τράπεζας

165.        Παπαγκίκας Γιώργος, μέλος της πανελλαδικής αντιπροσωπείας του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ, μέλος ΣΜΤ

166.        Παπαδάκης Γιώργος, μέλος ΣΜΤ παράρτημα Θεσσαλίας

167.        Παπαδογιαννακη Γεωργία, μέλος ΔΣ ΣΕΦΚ

168.        Παπαδόπουλος Δημήτρης, μέλος ΔΣ ΕΛΜΕ Λάρισας

169.        Παπαδόπουλος Παναγιώτης, Αντιπρόεδρος Σ.Ε.Π.Ε. «Σωκράτης»

170.        Παπαδόπουλου Όλγα, μέλος ΔΣ συλλόγου υποψηφίων διδακτόρων ΕΜΠ

171.        Παπαθανασίου Αργύριος μέλος Δ.Σ. της ΔΟΕ

172.        Παπαθανασίου Χρήστος ΣΕΠΕ ΣΩΚΡΑΤΗΣ

173.        Παπακωνσταντίνου Βαγγέλης, Σύλλογος Υπαλλήλων Κεντρικής Υπηρεσίας Υπουργείου Παιδείας

174.        Παπανικολάου Πάνος Γενικός Γραμματέας ΟΕΝΓΕ

175.        Παπαπέτρος Πέτρος Συνδικαλιστής στο χώρο του βιβλίου

176.        Παπαχρόνης Δημήτρης μέλος ΔΣ ΣΕΠΕ Αρκαδίας

177.        Παρασκευά Τασία, μέλος ΣΕΠΕ Καρδίτσας

178.        Παρασκευάς Σωτήρης Αντιπρόσωπος εργαζομένων στο ΔΣ του νοσοκομείου ΑΤΤΙΚΟΥ

179.        Παρασκευόπουλος Γιώργος Μέλος Γ. Σ. ΠΟΕ ΟΤΑ

180.        Παρδάλη Γλυκερία, μέλος της Α ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

181.        Πατέλη Βιολέττα Αντιπρόεδρος ΣΕΠΕ Κ ΣΩΤΗΡΙΟΥ

182.        Πατρίκαλου Εύα, Γραμματέας Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείου και Κέντρων Υγείας Τρικάλων

183.        Πατσόγλου Σάββας, ταμίας Ζ΄ Σ.Ε.Π.Ε. Θεσ/νίκης

184.        Παυλάκης Χαράλαμπος μέλος ΔΣ Συνδέσμου Σιδηροδρομικών Θεσσαλίας

185.        Παυλής Στρατής Γραμματέας της Ένωσης Ιατρών Ε.Σ.Υ. Λέσβου

186.        Περιστεροπούλου Μαρία Ε' ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

187.        Πιαγκαλάκης Γιώργος μέλος Αντιπροσωπίας ΤΕΕ-ΤΔΚ

188.        Πλουμής Ανδρέας, οικονομολόγος, π. πρόεδρος του Σωματείου Αγροτικού Συνεταιρισμού Ορμυλίας-Χαλκιδικής, μέλος του ΔΣ της περιβαλλοντικής κίνησης "Κρουσίδα Γη"

189.        Πολυζώη Νίκη, μέλος ΔΣ ΕΛΜΕ Φωκίδας

190.        Πολυχρόνης Νίκος, μέλος Γενικού Συμβουλίου ΟΤΟΕ

191.        Πολυχρονόπουλος Πάνος, Μέλος ΔΣ Πανελληνίου Συλλόγου ΕΔΙΠ ΑΕΙ.

192.        Ποντικάκος Σωτήρης, μέλος Δ.Σ. εργαζόμενων στο ΤΕΕ

193.        Πότση Γιάννα, μέλος Συλλόγου Ερευνητών/τριών και Εργαζομένων στην Έρευνα Ηρακλείου (ΣΕΕΕΗ)

194.        Πουλαρίκας Βασίλης, τραπεζοϋπάλληλος, συνδικαλιστής στην Alpha Bank 

195.        Προυσαλίδης Γιώργος ΔΣ Δ΄ ΕΛΜΕ Ανατολικής Αττικής

196.        Πρωτογεράκη Κατερίνα Μέλος του ΔΣ του Σωματείου Φαρμακευτικών Προϊόντων, Ιατροτεχνολογικών & συναφών κλάδων 

197.        Ράφτη Ελένη μέλος ΔΣ ΕΝΩΣΗΣ ΛΟΓΙΣΤΩΝ ΕΛΕΓΚΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ (Ε.Λ.Ε.Π.Α.) και μέλος ΔΣ Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Λογιστών (ΠΟΛ)

198.        Ρεμπάπης Παναγιώτης μέλος ΔΣ ΕΛΜΕ Λάρισας

199.        Ρέππα Ντίνα, πρόεδρος ΔΣ ΣΕΠΕ Αριστοτέλη Αθήνας

200.        Ρέππας Χρήστος, Πρόεδρος Δ/Ν ΝΗΣΙΩΝ ΑΡΓΟΣΑΡΩΝΙΚΟΥ

201.        Ρίζος Μιχάλης Πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων ΑΤΤΙΚΟΥ Νοσοκομείου

202.        Ρίζου Ντορέττα, Αντιπρόεδρος Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού Παν/μίου Ιωαννίνων, Μέλος Γ.Σ. ΑΔΕΔΥ

203.        Ρόδη Άννα ΣΥΛΛΟΓΟΣ Δ/Ν ΝΗΣΙΩΝ ΑΡΓΟΣΑΡΩΝΙΚΟΥ

204.        Σακαλή Στέλλα, μέλος ΔΣ Ένωσης Γιατρών ΕΣΥ Χανίων

205.        Σάμιος Παναγιώτης αιρετός στο Γ΄ΠΥΣΠΕ Αθήνας

206.        Σαμοίλης Γιάννης ΔΣ ΕΛΜΕ 'Άνω Λιοσίων - Ζεφυρίου - Φυλής

207.        Σαραϊδάρη Πόπη, πρόεδρος Ε' ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης και ΓΣ ΕΔΟΘ/ΝΤ ΑΔΕΔΥ Θεσσαλονίκης. 

208.        Σεβαστού Κατερίνα, μέλος Συλλόγου Εργαζομένων ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε.

209.        Σιαφάκας Γιώργος πρόεδρος σωματείου εργαζομένων ΚΤΕΛ Πρέβεζας

210.        Σιούλας Παναγιώτης μέλος ΔΣ του ΣΜΤ παράρτημα Θεσσαλίας 

211.        Σιούτης Σπύρος μέλος ΕΕ του νομαρχιακού παραρτήματος Πρέβεζας της ΑΔΕΔΥ

212.        Σκαρπέλης Αντώνης Απερχόμενος Γενικός Γραμματέας - Πανελλήνιο Σωματείο Εκτάκτου Προσωπικού Υπουργείου Πολιτισμού

213.        Σκούφογλου Μάνος μέλος της πανελλαδικής αντιπροσωπείας του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ, μέλος ΣΜΤ

214.        Σμήλιος Ηλίας, πρόεδρος Δ.Σ. Ζ΄ Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Θεσσαλονίκης

215.        Σουρτζής Φώτης μέλος της Γ΄ΕΛΜΕ Αθήνας

216.        Σοφουλάκη Κατερίνα, γραμματέας παραρτήματος ΣΜΤ Ηρακλείου

217.        Σπανούδης Δημήτρης, ταμίας Γ' ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

218.        Σταμούλης Δημήτρης μέλος ΕΣΠΗΤ, αντιπρόσωπος συνέδριου ΠΟΕΣΥ

219.        Σταμούλης Κων/νος Γραμματέας του συλλόγου ΕΔΙΠ του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

220.        Σταυροπούλου Άννα-Μάγια, ΣΕΠΕ Περικλής

221.        Στεργιοπούλου Γιώτα Γ. Γραμματέας Συλλόγου Εργαζομένων Αποκεντρωμένης Διοίκησης Π.Δ.Ε. & Ι

222.        Στεφανίδου Σοφία, μέλος ΕΕ της ΕΔΟΘ/ΝΤ ΑΔΕΔΥ Θεσσαλονίκης , αναπλ. μέλος ΔΣ Ε' ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

223.        Συλαϊδής Βασίλης εργαζόμενος INTRACOM TELECOM, μέλος ΔΣ του ΕΚΑ

224.        Σωτηρόπουλος Άκης αιρετός ΠΎΣΔΕ Ανατολικής Αττικής

225.        Ταβουλάρης Μάνθος, συνδικαλιστής από το χώρο του βιβλίου

226.        Ταλαχούπης Νίκος, μέλος ΔΣ Συνδικάτου Οικοδόμων Λάρισας

227.        Τασιόπουλος Γιώργος ΣΕΠΕ ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΩΝ, ,ΖΕΦΥΡΊΟΥ, ΦΥΛΗΣ

228.        Τέλλιου Χρύσα μέλος ΔΣ ΣΕΠΕ Αριστοτέλη Αθήνας

229.        Τζαμουράνης Δημήτρης Πρόεδρος Δ.Σ. Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών

230.        Τζέρπος Νίκος μέλος ΔΣ ΕΛΜΕ Θεσπρωτίας

231.        Τζιρτζιλάκης Μιχάλης ΔΣ ΕΛΜΕ 'Άνω Λιοσίων - Ζεφυρίου - Φυλής

232.        Τζουβελέκης Δημήτρης μέλος Σωματείου εργαζομένων ΟΤΑ νομού Βοιωτίας

233.        Τζώτζιου Δήμητρα ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΡΙΑ

234.        Τουλγαριδης Κώστας, μέλος της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ

235.        Τουμαράς Δημήτρης μέλος Δ.Σ. Γ.Ν. Μεσολογγίου

236.        Τουρλούπης Κώστας μέλος ΔΣ Συλλόγου Εκπαιδευτικών ΠΕ Νέου Κόσμου, Δάφνης, Υμηττού " Ο Μακρυγιάννης"

237.        Τριανταφυλλοπούλου Χριστίνα Ταμίας Συλλόγου Εργαζομένων Υπουργείου Γεωργίας Αττικής 

238.        Τρούλη Αντιγόνη μέλος ΔΣ ΕΛΜΕ Ηρακλείου

239.        Τρωντσιου Λίτσα, Μέλος Δ.Σ. του συλλόγου εκπαιδευτικών Υπαίθρου Θεσ/νικης

240.        Τσαγκαράτου Αιμιλία ΔΣ Συλλ. Εκπ. ΠΕ "Ο Παρθενώνας"

241.        Τσακίρης Βίκτορας, Μέλος ΔΣ Συλλόγου Υπαλλήλων Τράπεζας Αττικής

242.        Τσαντίκος Γιώργος μέλος ΔΣ ΕΣΗΕΠΗΝ

243.        Τσίγκανος Δαμιανός, αντιπρόσωπος στο συνέδριο ΕΚΑ από Σύλλογο Υπαλλήλων Εθνικής Τράπεζας

244.        Τσίτσος Άρης, μέλος Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Λασιθίου

245.        Τσουκάτος Γιάννης, μέλος της Αντιπροσωπείας του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ

246.        Υφαντή Ελισάβετ μέλος ΔΣ σωματείου εργαζόμενων στο τουρισμό Πάργας

247.        Φουκαράκης Μιχάλης, μέλος ΔΣ Παραρτήματος Ηρακλείου του ΣΜΤ 

248.        Χάιδος Νίκος μέλος ΔΣ Συλλόγου Εργαζομένων ΓΝ Νικαίας-ΔΑ

249.        Χαιρέτη Ειρήνη, σωματείο καθηγητών στην ιδ. εκπαίδευση "Γαλάτεια Καζαντζακη", Ηράκλειο.

250.        Χαλιμούρδα Αντιγόνη  μέλος ΕΛΜΕ Βοιωτίας  

251.        Χαρίτος Γιώργος, μέλος ΔΣ εκτάκτων αρχαιολόγων

252.        Χατζηδάκης Διονύσης μέλος ΔΣ ΣΜΤ Χανίων

253.        Χοντζόγλου Αλέξανδρος, μέλος ΔΣ Συλλόγου ΥΔ ΕΜΠ

254.        Χρησομύτης Σπύρος Εκλεγμένος Αντιπρόσωπος ΠΟΕΕ-ΥΤΕ

255.        Χρηστόπουλος Διονύσης Αντιπρόεδρος Συλλόγου Μουσικών Φιλαρμονικής Δήμου Αθήνας 

256.        Χριστίδου Χριστίνα Μέλος ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων ΜΟΔ ΑΕ

257.        Χριστοφίδου Μαρίζα Δ. Σ Ηράκλειο

258.        Χριστοφόρου Νίκος γραμματέας Δ.Σ. Σ.Ε.Π.Ε. Λαγκαδά

259.        Χρόνης Γιώργος γενικός γραμματέας συλλόγου Π.Ε. «ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΛΗΝΟΣ» και δημοτικός σύμβουλος Δήμου Ιλίου με το «ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟ ΙΛΙΟΝ»

260.        Χτενάς Κώστας μέλος Γ.Σ. Συνδικάτου Οικοδόμων Λάρισας

08/Ιουν/2018 Γράφτηκε από

siria-piravliki-epithesi2.jpg

Οι συνολικές παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες αυξήθηκαν στα 1.739 δισεκατομμύρια δολάρια το 2017, μια οριακή αύξηση 1,1% σε πραγματικούς όρους από το 2016, σύμφωνα με τα νέα στοιχεία του Διεθνούς Ινστιτούτου Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης (SIPRI). Οι στρατιωτικές δαπάνες της Κίνας αυξήθηκαν και πάλι το 2017, συνεχίζοντας μια ανοδική τάση που διαρκεί περισσότερο από δύο δεκαετίες. Οι στρατιωτικές δαπάνες της Ρωσίας μειώθηκαν για πρώτη φορά από το 1998, ενώ οι δαπάνες των Ηνωμένων Πολιτειών παρέμειναν σταθερές για δεύτερη συνεχή χρονιά. «Η συνέχιση των υψηλών παγκόσμιων στρατιωτικών δαπανών αποτελεί αιτία σοβαρής ανησυχίας», δήλωσε ο πρέσβης Jan Eliasson, πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του SIPRI. «Υπονομεύει την αναζήτηση ειρηνικών λύσεων στις συγκρούσεις σε όλο τον κόσμο».

Μετά από 13 συνεχόμενα έτη αυξήσεων από το 1999 έως το 2011 και σχετικά αμετάβλητες δαπάνες από το 2012 έως το 2016, οι συνολικές παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες αυξήθηκαν ξανά το 2017.* Οι στρατιωτικές δαπάνες το 2017 αντιπροσωπεύουν 2,2% του παγκόσμιου ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ) ή 230 δολάρια ανά άτομο. «Οι αυξήσεις των παγκόσμιων στρατιωτικών δαπανών τα τελευταία χρόνια οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στη σημαντική αύξηση των δαπανών των χωρών της Ασίας και της Ωκεανίας και της Μέσης Ανατολής, όπως η Κίνα, η Ινδία και η Σαουδική Αραβία», δήλωσε ο Δρ. Nan Tian, ερευνητής του προγράμματος Οπλικές και Στρατιωτικές Δαπάνες (AMEX) του SIPRI. «Σε παγκόσμιο επίπεδο, το βάρος των στρατιωτικών δαπανών σαφώς μετατοπίζεται από την Ευρω-Ατλαντική περιοχή».

Στην Ελλάδα συνεχίζεται η αύξηση των στρατιωτικών δαπανών

Οι στρατιωτικές δαπάνες της Ελλάδας ανήλθαν στα 5,09 δις. δολάρια, μια αύξηση 2,56% σε σύγκριση με το 2016. Αυτό αντιστοιχεί σε 456,40 δολάρια ανά άτομο, μια αύξηση 12,60 δολαρίων από το 2016, δηλαδή περίπου διπλάσιο από τον μέσο όρο. Αυτή είναι η δεύτερη συνεχόμενη χρονιά αύξησης των στρατιωτικών δαπανών της Ελλάδας μετά την πτώση που είχαν από το 2010 μέχρι και το 2015 λόγω της οικονομική κρίσης. Με 2,5% του ΑΕΠ της να πηγαίνει στις στρατιωτικές δαπάνες, η Ελλάδα βρίσκεται στην 5η θέση της Ευρώπης μετά τη Ρωσία, την Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν και την Ουκρανία και στη 2η θέση ανάμεσα στα μέλη του ΝΑΤΟ μετά τις ΗΠΑ.

Η Κίνα προπορεύεται σε συνεχή αύξηση των δαπανών στην Ασία και την Ωκεανία

Οι στρατιωτικές δαπάνες στην Ασία και την Ωκεανία αυξήθηκαν για 29η συνεχή χρονιά. Η Κίνα, η δεύτερη μεγαλύτερη σε στρατιωτικές δαπάνες παγκοσμίως, αύξησε τις στρατιωτικές της δαπάνες κατά 5,6% στα 228 δισ. δολάρια το 2017. Οι δαπάνες της Κίνας ως μέρος των παγκόσμιων στρατιωτικών δαπανών αυξήθηκαν από 5,8% το 2008 σε 13% το 2017. Η Ινδία δαπάνησε 63,9 δισ. δολάρια το 2017, αύξηση 5,5% σε σύγκριση με το 2016, ενώ οι δαπάνες της Νότιας Κορέας στα 39,2 δισ. δολάρια αυξήθηκαν κατά 1,7% μεταξύ 2016 και 2017. «Οι εντάσεις μεταξύ της Κίνας και πολλών γειτόνων της συνεχίζουν να οδηγούν σε αύξηση τις στρατιωτικές δαπάνες στην Ασία», δήλωσε ο Siemon Wezeman, ερευνητής στο πρόγραμμα AMEX του SIPRI.

Οι δαπάνες μειώνονται δραστικά στη Ρωσία, αλλά αυξάνονται στην Κεντρική και Δυτική Ευρώπη

Στα 66,3 δισ. δολάρια, οι στρατιωτικές δαπάνες της Ρωσίας το 2017 ήταν 20% χαμηλότερες από το 2016, η πρώτη ετήσια μείωση από το 1998. «Ο στρατιωτικός εκσυγχρονισμός παραμένει προτεραιότητα στη Ρωσία, αλλά ο στρατιωτικός προϋπολογισμός περιορίστηκε λόγω οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα από το 2014», δήλωσε ο Siemon Wezeman.

Εν μέρει, λόγω της αντίληψης μιας αυξανόμενης απειλής από τη Ρωσία, οι στρατιωτικές δαπάνες τόσο στην Κεντρική όσο και στη Δυτική Ευρώπη αυξήθηκαν το 2017, κατά 12% και 1,7% αντίστοιχα. Πολλά ευρωπαϊκά κράτη είναι μέλη του Οργανισμού του Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ) και, στο πλαίσιο αυτό, συμφώνησαν να αυξήσουν τις στρατιωτικές τους δαπάνες. Οι συνολικές στρατιωτικές δαπάνες από τα 29 μέλη του ΝΑΤΟ ήταν 900 δισ. δολάρια το 2017, αντιπροσωπεύοντας το 52% των παγκόσμιων δαπανών.

Οι υψηλότερες δαπάνες της Σαουδικής Αραβίας οδηγούν σε αύξηση στη Μέση Ανατολή

Οι στρατιωτικές δαπάνες στη Μέση Ανατολή αυξήθηκαν κατά 6,2% το 2017.** Οι δαπάνες της Σαουδικής Αραβίας αυξήθηκαν κατά 9,2% το 2017 μετά από πτώση το 2016. Με δαπάνες 69,4 δισ. δολάρια, η Σαουδική Αραβία είχε την τρίτη υψηλότερη θέση σε στρατιωτικές δαπάνες στον κόσμο το 2017. Το Ιράν (19%) και το Ιράκ (22%) σημείωσαν επίσης σημαντική αύξηση των στρατιωτικών δαπανών το 2017. «Παρά τις χαμηλές τιμές του πετρελαίου, οι ένοπλες συγκρούσεις και οι αντιπαλότητες σε όλη τη Μέση Ανατολή οδηγούν σε αύξηση των στρατιωτικών δαπανών στην περιοχή , δήλωσε ο Pieter Wezeman, ερευνητής στο πρόγραμμα AMEX του SIPRI. Το 2017, οι στρατιωτικές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ (γνωστό ως «στρατιωτική επιβάρυνση») ήταν υψηλότερες στη Μέση Ανατολή, στο 5,2%. Καμία άλλη περιοχή του κόσμου δεν διένειμε πάνω από το 1,8% του ΑΕΠ στις στρατιωτικές δαπάνες.

Οι δαπάνες των ΗΠΑ δεν μειώνονται πλέον

Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να έχουν τις υψηλότερες στρατιωτικές δαπάνες στον κόσμο. Το 2017 οι ΗΠΑ δαπάνησαν περισσότερα για τον στρατό τους από τις επόμενες επτά χώρες με τις υψηλότερες δαπάνες συνολικά. Στα 610 δισ. δολάρια, οι αμερικανικές στρατιωτικές δαπάνες παρέμειναν αμετάβλητες μεταξύ 2016 και 2017. «Η πτωτική πορεία των αμερικανικών στρατιωτικών δαπανών που ξεκίνησε το 2010 έχει σταματήσει», δήλωσε η Δρ. Aude Fleurant, διευθύντρια του προγράμματος AMEX του SIPRI. «Οι στρατιωτικές δαπάνες των ΗΠΑ το 2018 πρόκειται να αυξηθούν σημαντικά για να υποστηρίξουν την αύξηση του στρατιωτικού προσωπικού και τον εκσυγχρονισμό των συμβατικών και πυρηνικών όπλων».

Άλλες σημαντικές εξελίξεις

  • Η Κίνα έκανε τη μεγαλύτερη απόλυτη αύξηση σε δαπάνες (12 δισ. δολάρια) το 2017 (σε σταθερές τιμές του 2016), ενώ η Ρωσία έκανε τη μεγαλύτερη μείωση (-13,9 δισ. δολάρια).

  • Οι στρατιωτικές δαπάνες στη Νότια Αμερική αυξήθηκαν κατά 4,1% το 2017, κυρίως ως αποτέλεσμα σημαντικών αυξήσεων από τις δύο χώρες με τις υψηλότερες δαπάνες στην υποπεριοχή: την Αργεντινή (αύξηση κατά 15%) και τη Βραζιλία (αύξηση κατά 6,3%).

  • Οι στρατιωτικές δαπάνες στην Κεντρική Αμερική και την Καραϊβική μειώθηκαν κατά 6,6% το 2017, κυρίως λόγω των χαμηλότερων δαπανών του Μεξικού (κατά 8,1% από το 2016).

  • Οι στρατιωτικές δαπάνες στην Αφρική μειώθηκαν κατά 0,5% το 2017, την τρίτη συνεχή ετήσια μείωση από το μέγιστο που είχαν φτάσει οι δαπάνες το 2014. Οι στρατιωτικές δαπάνες της Αλγερίας υποχώρησαν για πρώτη φορά εδώ και μια δεκαετία (μείωση κατά 5,2% από το 2016).

  • Επτά από τις 10 χώρες με τη υψηλότερη στρατιωτική επιβάρυνση είναι στη Μέση Ανατολή: το Ομάν (12% του ΑΕΠ), η Σαουδική Αραβία (10% του ΑΕΠ), το Κουβέιτ (5,8% του ΑΕΠ), η Ιορδανία (4,8% του ΑΕΠ), το Ισραήλ (4,7% του ΑΕΠ), ο Λίβανος (4,5% του ΑΕΠ) και το Μπαχρέιν (4,1% του ΑΕΠ).


* Εκτός εάν δηλώνεται διαφορετικά, όλα τα στοιχεία για τις δαπάνες του 2017 δίνονται στην τρέχουσα ισοτιμία δολαρίου ΗΠΑ του 2017. Όλες οι ποσοστιαίες μεταβολές εκφράζονται σε πραγματικούς όρους (σταθερές τιμές του 2016).

** Για χώρες της Μέσης Ανατολής για τις οποίες υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.

πηγή: ergasianet.gr

08/Ιουν/2018 Γράφτηκε από

_επταετίας_στις_ανακυκλώσεις_δεξαμενόπλοιων.jpg

Ο μεγαλύτερος αριθμός στην πρόσφατη ιστορία της ανακύκλωσης δεξαμενόπλοιων υπολογίζεται ότι θα καταγραφεί εντός του τρέχοντος έτους, σύμφωνα με δημοσίευμα του πρακτορείου Reuters.

Ο αυξημένος αριθμός ανακυκλώσεων των τελευταίων επτά ετών οφείλεται στα μειωμένα κέρδη στην αγορά των δεξαμενόπλοιων, στις ικανοποιητικές τιμές για ανακύκλωση πλοίων, καθώς και στους αυστηρούς περιβαλλοντικούς κανονισμούς που ωθούν ορισμένες κατηγορίες πλοίων προς ανακύκλωση.

Από τις αρχές του Ιανουαρίου 2018 έως και τα τέλη του περασμένου Απριλίου υπολογίζεται ότι έχουν σταλεί προς ανακύκλωση δεξαμενόπλοια, συνολικής χωρητικότητας 10,3 εκατ. τόνων, συγκριτικά με τους 11,2 εκατ. τόνους το 2017 και τους 2,5 εκατ. τόνους το 2016, σύμφωνα με το Reuters.

Διεθνείς αναλυτές επισημαίνουν ότι η αγορά των δεξαμενόπλοιων αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις, όπως είναι ο περιορισμός της παγκόσμιας πετρελαϊκής παραγωγής από τις χώρες- μέλη του OPEC και οι πρόσφατες αμερικανικές κυρώσεις στο Ιράν.

Ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι σύμφωνα με εκτιμήσεις της Drewry η μέση ηλικία του παγκόσμιου στόλου δεξαμενόπλοιων ανήλθε το πρώτο τρίμηνο του 2018 σε 19,5 έτη, συγκριτικά με τα 22 έτη το αντίστοιχο διάστημα του 2017.

Επίσης αναλυτές τονίζουν ότι παρά τον υψηλό ρυθμό ανακύκλωσης που καταγράφεται στα δεξαμενόπλοια, δεν θα επέλθει εύκολα η άνοδος των ναύλων, καθώς η προσφορά δεξαμενόπλοιων σε παγκόσμιο επίπεδο παραμένει υψηλή.

Εντός του τρέχοντος έτους εκτιμάται, σύμφωνα με αναλυτές της Drewry, ότι ο στόλος της αγοράς των δεξαμενόπλοιων θα αυξηθεί κατά 3,3%, συγκριτικά με το 4,6% το 2017 και το 5,8% το 2016. Αναμένεται ανάκαμψη των ναύλων στην αγορά των tankers το δεύτερο εξάμηνο του 2019, εφόσον ο ρυθμός ανακύκλωσης των δεξαμενόπλοιων παραμείνει υψηλός.

Πηγή: naftikachronika.gr

  • Τελευταια
  • Δημοφιλή