Σήμερα: 21/09/2018
26/Αυγ/2015 Γράφτηκε από

----00fim2.jpg

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΣΠΙΛΩΣΗΣ ΤΗΣ «ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ»

Η «ΑΥΓΗ» ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙ ΟΤΙ Η «ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ»… ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ !

Τρίβουν τα μάτια τους και δεν πιστεύουν αυτά που βλέπουν εσχάτως οι αριστεροί και προοδευτικοί άνθρωποι αυτού του τόπου. Το εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσόν συγκρότημα Λαμπράκη, που μέχρι χθες πρωτοστατούσε στην αποδόμηση του ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά του Αλέξη Τσίπρα, φέρεται ωσάν να έχει αναλάβει εργολαβικά την «υπεράσπιση» της κυβέρνησης και τη «βρώμικη δουλειά» για τη σπίλωση της «Λαϊκής Ενότητας».

Πρόσφατα, η εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ είχε το θράσος να μιλήσει για «Αριστερή Αποστασία» στο κύριο άρθρο της, με αφορμή τη συγκρότηση της «Λαϊκής Ενότητας». Χθες, η ίδια εφημερίδα μιλάει, με το πρωτοσέλιδο, οκτάστηλο τίτλο της, για… «Καρφιά και λάσπη μεταξύ πρώην συντρόφων», υποστηρίζοντας ότι η «Λαϊκή Ενότητα» έχει επιλέξει ως κύριο, αν όχι και μοναδικό αντίπαλο την ηγεσία της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ. Προχωρά μάλιστα στο δημοσιογραφικό ατόπημα να βάζει στο στόμα ανώνυμων «στελεχών της Λαϊκής Ενότητας» εκφράσεις και χαρακτηρισμούς, χωρίς να επικαλείται ούτε μία δημόσια τοποθέτηση.

Η προσπάθεια αυτή θα γίνει μπούμπερανγκ για τους εμπνευστές της. Η «Λαϊκή Ενότητα» δεν έχει άλλο λόγο ύπαρξης από την υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων και της εθνικής ανεξαρτησίας. Εχθροί της είναι τα Μνημόνια, οι κρατικοδίαιτοι ολιγάρχες που χαντάκωσαν τη χώρα, οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι και οι ξένοι συνεταίροι τους.

Εύλογα ερωτήματα προκύπτουν, ωστόσο, για την ηγεσία της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ. Αισθάνονται άνετα με την απλόχερη υποστήριξη που τους παρέχουν εσχάτως οι διαπλεκόμενοι ολιγάρχες; Δεν έχουν τίποτα να πουν γι αυτή την εκστρατεία σπίλωσης μιας αριστερής, προοδευτικής δύναμης, η οποία, μάλιστα, γίνεται στο όνομα της υπεράσπισής τους; Επιχαίρουν άραγε για το ρεπορτάζ που δημοσιεύεται στην ίδια εφημερίδα σήμερα και αναφέρει ότι οι Ευρωπαίοι «εταίροι» χειροκροτούν τη «βίαιη ωρίμανση» του ΣΥΡΙΖΑ, που επέβαλε την «αποχώρηση των ακραίων φωνών της δραχμής» και άνοιξε το δρόμο για πιο «αξιόπιστη» εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών; Και πως θα πείσουν τον ελληνικό λαό ότι εννοούν να βάλουν χέρι στη διαπλεκόμενη μιντιοκρατία, όταν συνεχίζεται αυτή η «ανίερη συμμαχία» με κορυφαίους εκπροσώπους της;

Στο φως της προκλητικής στήριξης του Αλέξη Τσίπρα από κέντρα της διαπλοκής, αποτελεί ακραία παραδοξότητα το σημερινό, πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας «Η ΑΥΓΗ», που προσπαθεί να τσουβαλιάσει τη «Λαϊκή Ενότητα» με ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι, υποστηρίζοντας ότι «τρέμει τις εκλογές». Κυριακή, κοντή γιορτή…

Τετάρτη 26 Αυγούστου 2015

πηγη: iskra.gr

26/Αυγ/2015 Γράφτηκε από

174448-127386-0217081001335863626.jpg

Οργάνωση στους χώρους δουλειάς και αλληλεγγύη τα όπλα μας!

Σημαντικά κρούσματα εργοδοτικής και κρατικής τρομοκρατίας έχουν δει το φως της δημοσιότητας τον τελευταίο μήνα. Σε όλα τα περιστατικά υπάρχει κάτι κοινό: συνδικαλιστές εργαζόμενοι, που ήταν στην πρώτη γραμμή του αγώνα όλο το προηγούμενο διάστημα, βρέθηκαν απολυμένοι ή συνελήφθησαν αναίτια από την αστυνομία σε διαδηλώσεις διαμαρτυρίας.

Ο Σάκης Παπαδόπουλος, πρόεδρος του σωματείου της εταιρείας «Θέμις Κατασκευαστική ΑΕ», ήταν ο μόνος που δεν επαναπροσλήφθηκε στις 27 Ιουλίου 2015, όταν επέστρεψαν στα καθήκοντά τους με το νόμο Κατρούγκαλου όσοι από τους 57 εργαζόμενους είχαν απολυθεί το 2012 με το νόμο για την εργασιακή εφεδρεία. Έτσι αποφάσισε το ΔΣ της εταιρείας, που τώρα ήταν στην εποπτεία του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Γιατί το 2012, όταν εξαίρεσαν 27 εργαζόμενους από την εφεδρεία, απολύοντας τους υπόλοιπους, ο συνάδελφος Παπαδόπουλος αρνήθηκε να εξαιρεθεί αν δεν γύριζαν στη δουλειά όλοι οι εργαζόμενοι της εταιρείας! Η περήφανη και αγωνιστική στάση του συνδικαλιστή ήταν η αιτία για την εκδικητική στάση του Υπουργείου, που ισχυρίστηκε ότι ο συνάδελφος αποχώρησε οικειοθελώς!

Στο Ηράκλειο Κρήτης, το φροντιστήριο «Επιλογή» απέλυσε στις αρχές Ιουλίου εργαζόμενη καθηγήτρια, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εκπαιδευτικών Ιδιωτικής Εκπαίδευσης Ηρακλείου «Γαλάτεια Καζαντζάκη», παρά το γεγονός ότι ασκούσε άριστα το καθηγητικό της έργο τα 5,5 χρόνια που εργαζόταν εκεί. Η αιτία ήταν η άρνηση της εργαζόμενης να υπογράψει ότι έλαβε το Δώρο Πάσχα, ενώ δεν το είχε καταβάλει η επιχείρηση, όπως έπραξαν 3 εργαζόμενοι συνολικά και αποδείχθηκε και στην Επιθεώρηση Εργασίας μετά από έλεγχο. Στις 11 Αυγούστου, η συναδέλφισσα κλήθηκε από την αστυνομία να προσέλθει για μια κουβεντούλα στο τμήμα, επειδή η εργοδοσία ενοχλήθηκε από τη δημόσια καταγγελία! Εκτός από την εκδικητική απόλυση, η εργοδοσία προσπαθεί να τρομοκρατήσει την εργαζόμενη και καθέναν που παλεύει το δικαίωμά του στην εργασία. Είναι γνωστό ότι στα φροντιστήρια ανθούν η εργοδοτική τρομοκρατία και οι μεσαιωνικές εργασιακές συνθήκες: ανασφάλιστη και απλήρωτη εργασία, απολύσεις κλπ.

Δεν λείπουν όμως και οι συλλήψεις συνδικαλιστών! Στις 15 Ιουλίου, στη συγκέντρωση σωματείων και ομοσπονδιών ενάντια στην ψήφιση του πρώτου πακέτου μέτρων έξω από τη Βουλή, αστυνομικοί συνέλαβαν εργαζόμενους στο σωρό, μεταξύ των οποίων τον Πρόεδρο του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου κι άλλον έναν συνδικαλιστή. Στη δίκη που προσήχθησαν 3 μέρες μετά με κατηγορίες πλημμελήματα και κακουργήματα, αντίθετα με τη συνήθη πρακτική της αναβολής για ανάλογα θέματα, ο πρόεδρος του ΣΥΒΧΑ αθωώθηκε φυσικά λόγω των αστήρικτων μαρτυριών των ΜΑΤ, όμως καταδικάστηκαν άλλοι συλληφθέντες. Πριν λίγες μέρες, έξω από το Μαξίμου, οι αστυνομικοί προσήγαγαν ναυτικούς και συνδικαλιστές της Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού. Απλήρωτοι ναυτεργάτες της ΝΕΛ για 10 μήνες, διαμαρτύρονταν καθημερινά έξω από το πρωθυπουργικό μέγαρο, κι αντί να ευαισθητοποιηθεί η κυβέρνηση και το Υπουργείο Ναυτιλίας, τους πήγαν στο Τμήμα Ακροπόλεως για διατάραξη κοινής ησυχίας! Η ΠΕΝΕΝ ήταν από τα λίγα σωματεία που καλούσαν στις 13 Αυγούστου σε συγκέντρωση ενάντια στο 3ο μνημόνιο, τυχαίο άραγε;

Τα γεγονότα αυτά αποδεικνύουν ότι τους ενοχλεί το συνδικαλιστικό κίνημα που αγωνίζεται αποφασιστικά. Το φοβούνται. Τα μαχητικά συνδικάτα και η οργανωμένη πάλη των εργαζόμενων είναι απειλή για κράτος και κεφάλαιο. Γι αυτό Τρόικα και κυβέρνηση θέλουν να καταργήσουν τις συνδικαλιστικές ελευθερίες και το δικαίωμα στην απεργία! Θέλουν να σπείρουν το φόβο, να διαλύσουν το συνδικαλισμό, να είμαστε μόνοι κι απροστάτευτοι στις ορέξεις τους.

Κάτω τα χέρια από τους συναδέλφους μας! Επαναπρόσληψη των συναγωνιστών μας τώρα! Οργάνωση και αντίσταση σε κάθε χώρο δουλειάς, κόντρα στους πουλημένους συνδικαλιστές που δυσφημούν το συνδικαλιστικό κίνημα. Με αλληλεγγύη και συναδελφικότητα, να περάσουμε στην αντεπίθεση για τα δικαιώματά μας και το συλλογικό αγώνα για τη νίκη!

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: e-mail:Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε., Ιστοσελίδα:www.protasiprooptikis.blogspot.com

πηγη: pandiera.gr

26/Αυγ/2015 Γράφτηκε από

D612F8AB4CD65A840237559DE4BF9B60.jpg

Σε σχέση με τον μέσο όρο του 20ού αιώνα, ο φετινός Ιούλιος ήταν ο θερμότερος κατά 0,81 βαθμούς Κελσίου.

Ο φετινός Ιούλιος ήταν ο πιο θερμός μήνας που καταγράφτηκε, όπως μας ενημερώνει η αμερικανική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA), η οποία ξεκίνησε τις επίσημες καταγραφές το 1880.

Σε παγκόσμια κλίμακα, η μέση θερμοκρασία στην επιφάνεια της ξηράς και της θάλασσας έφτασε τον περασμένο μήνα τους 16,61 βαθμούς Κελσίου, ξεπερνώντας κατά 0,08 βαθμούς το προηγούμενο ρεκόρ που είχε καταγραφεί τον Ιούλιο του 1998.

Δεδομένου ότι ο Ιούλιος είναι ο θερμότερος μήνας του έτους σε παγκόσμιο επίπεδο, η μέση τιμή για τον περασμένο μήνα ήταν και η υψηλότερη που έχει καταγραφεί ποτέ οποιονδήποτε μήνα.

Σε σχέση με τον μέσο όρο του 20ού αιώνα, ο φετινός Ιούλιος ήταν
 ο θερμότερος κατά 0,81 βαθμούς Κελσίου. 

Στην ξηρά πάντως, η μέση θερμοκρασία του Ιουλίου δεν ήταν ακραία ή τόσο υψηλή. Έφτασε τους 0,96 βαθμούς πάνω από το μέσο όρο του 20ού αιώνα, και ήταν ο έκτος θερμότερος Ιούλιος από το 1880.

Στη θάλασσα, αντίθετα, η διαφορά από το μέσο όρο του 20ού αιώνα, 0,75 βαθμοί Κελσίου, είναι η μεγαλύτερη που έχει καταγραφεί στην επιφάνεια του νερού για οποιονδήποτε μήνα από το 1880 ως σήμερα.

Λόγω της εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα και άλλων αερίων του θερμοκηπίου, τα ρεκόρ ζέστης καταρρίπτονται όλο και συχνότερα τα τελευταία χρόνια.

Το 2014 ήταν το θερμότερο έτος της σύγχρονης ιστορίας, όμως το ρεκόρ αυτό πιθανότατα θα καταρριφθεί φέτος, καθώς το πρώτο τρίμηνο του 2015 ήταν το πιο ζεστό από το 1880.

Η διεθνής κοινότητα θα προχωρήσει σε νέα συμφωνία στη σύνοδο για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής που οργανώνει ο ΟΗΕ στο Παρίσι στα τέλη του έτους.

πηγη: skai.gr

26/Αυγ/2015 Γράφτηκε από

09-asfalistiko.jpg

Με όλο αυτό το αντιδραστικό πλέγμα νόμων υλοποιείται ένας στρατηγικός στόχος του νεοφιλελευθερισμού. Το «νέο Ασφαλιστικό» θα είναι έτσι δομημένο ώστε με την παρούσα αγορά εργασίας να δίνει εξαιρετικά χαμηλές συντάξεις-φιλοδωρήματα ύψους 200 ευρώ το μήνα.

Αιχμή του δό­ρα­τος στα ισο­πε­δω­τι­κά μέτρα που προ­βλέ­πει το Μνη­μό­νιο 3 και ήδη έχουν μπει σε εφαρ­μο­γή είναι η αντι­με­ταρ­ρύθ­μι­ση του ασφα­λι­στι­κού συ­στή­μα­τος. Οι πε­ρι­κο­πές που θα αφο­ρούν στις ήδη κα­τα­βαλ­λό­με­νες συ­ντά­ξεις θα είναι με­γά­λες, καθώς η κυ­βέρ­νη­ση έχει δε­σμευ­θεί για με­γά­λη μεί­ω­ση δα­πα­νών που αφο­ρούν την κοι­νω­νι­κή ασφά­λι­ση (0,25% του ΑΕΠ φέτος και 1% του ΑΕΠ το 2016, δη­λα­δή πάνω από 2,2 δισ. ευρώ τη διε­τία). Πα­ράλ­λη­λα, στο νέο ασφα­λι­στι­κό μο­ντέ­λο που σχε­διά­ζουν κυ­βέρ­νη­ση-δα­νει­στές για τον Οκτώ­βριο, η πρό­ω­ρη σύ­ντα­ξη με­τα­τρέ­πε­ται σε «άπια­στο όνει­ρο», ενώ δη­μιουρ­γού­νται οι όροι για συ­ντά­ξεις-φι­λο­δω­ρή­μα­τα ύψους 200 ευρώ το μήνα. 

Μειώ­σεις 

Μέσα στο κα­λο­καί­ρι εφαρ­μό­στη­καν ήδη δύο πρώ­τες μνη­μο­νια­κές πα­ρεμ­βά­σεις που μειώ­νουν τις συ­ντά­ξεις, πέραν των πε­ρι­κο­πών της τάξης του 45% την πε­ρί­ο­δο 2010-15. Στα 392,7 ευρώ (-19,2%) αντί των 486 ευρώ μειώ­νε­ται η κα­τώ­τα­τη σύ­ντα­ξη που θα χο­ρη­γεί­ται σε όσους συ­ντα­ξιο­δο­τη­θούν με δε­κα­πε­ντα­ε­τία, ή λόγω ανα­πη­ρί­ας 80%, ή εξαι­τί­ας ερ­γα­τι­κού ατυ­χή­μα­τος από 1/1/15, καθώς με εγκύ­κλιο του Π. Χαϊ­κά­λη, η οποία υπε­γρά­φη στις 14 Αυ­γού­στου, ενερ­γο­ποιεί­ται διά­τα­ξη του δια­βό­η­του νόμου Κου­τρου­μά­νη-Λο­βέρ­δου (Ν. 3863/2010). Πρό­κει­ται για ισχυ­ρό­τα­το πλήγ­μα κατά των χα­μη­λο­συ­ντα­ξιού­χων και αν­θρώ­πων που δεν μπο­ρούν πλέον να ερ­γα­στούν οπότε ανα­γκα­στι­κά συ­ντα­ξιο­δο­τού­νται. Η πα­ρα­πά­νω κυ­βερ­νη­τι­κή από­φα­ση είναι η πρώτη μιας σει­ράς αντια­σφα­λι­στι­κών πα­ρεμ­βά­σε­ων που επι­χει­ρούν να με­τα­τρέ­ψουν τις συ­ντά­ξεις σε προ­νοια­κό επί­δο­μα. 
Είχε προη­γη­θεί (από τις 30/7) εγκύ­κλιος προς όλους τους ασφα­λι­στι­κούς ορ­γα­νι­σμούς που μειώ­νει τις κύ­ριες συ­ντά­ξεις, μέσω της αύ­ξη­σης των ει­σφο­ρών Υγεί­ας, από 4% σε 6%, ενώ από την ίδια ημε­ρο­μη­νία τί­θε­ται για πρώτη φορά πα­ρα­κρά­τη­ση ύψους 6% επί του κα­τα­βαλ­λό­με­νου ποσού στην επι­κου­ρι­κή σύ­ντα­ξη, όπως άλ­λω­στε προ­έ­βλε­παν τα «προ­α­παι­τού­με­να» του Ιούλη. «Τσά­μπα» η κα­τάρ­γη­ση του 5ευ­ρου στα νο­σο­κο­μεία δη­λα­δή. 

Αλ­λα­γές

Ει­δι­κό­τε­ρα, στο κεί­με­νο του μνη­μο­νί­ου με­τα­ξύ άλλων προ­βλέ­πε­ται:

-Στα­δια­κή αύ­ξη­ση των ορίων ηλι­κί­ας συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης με στόχο την κα­τάρ­γη­ση των συ­ντα­ξιο­δο­τή­σε­ων πριν από τα 67 ή τα 62, με 40 έτη ασφά­λι­σης, από την 1η Ια­νουα­ρί­ου 2022. Κα­νέ­νας ασφα­λι­σμέ­νος, στον ιδιω­τι­κό ή τον δη­μό­σιο τομέα, δεν θα μπο­ρεί να συ­ντα­ξιο­δο­τεί­ται πριν από το 67ο έτος της ηλι­κί­ας του. Ήδη δε­κά­δες χι­λιά­δες ερ­γα­ζό­με­νοι που μπο­ρού­σαν να συ­ντα­ξιο­δο­τη­θούν τους επό­με­νους μήνες του 2015 από την ηλι­κία των 50 ετών θα πρέ­πει να ερ­γα­στούν άλλα 5 χρό­νια. Αύ­ξη­ση κατά 10% του πέ­ναλ­τι για την πρό­ω­ρη έξοδο (που ση­μαί­νει ότι όσοι επι­λέ­ξουν την έξοδο θα πά­ρουν σύ­ντα­ξη πολύ χα­μη­λή). 

-Κα­τα­βο­λή μόνο του ποσού που αντι­στοι­χεί στις ει­σφο­ρές που έχουν πλη­ρώ­σει για όσους έχουν κα­τα­θέ­σει αί­τη­ση πρό­ω­ρης συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης μετά την 30ή Ιου­νί­ου 2015 και μέχρι τη συ­μπλή­ρω­ση των 67, πράγ­μα το οποίο φέρ­νει συ­ντά­ξεις που μπο­ρεί να κυ­μαί­νο­νται και κάτω από τα 200 ευρώ. Ακόμα και όταν κά­ποιος συ­μπλη­ρώ­σει το 67ο έτος δεν θα του δί­νε­ται αυ­τό­μα­τα η υπό­λοι­πη σύ­ντα­ξη που αντι­στοι­χεί στα κα­τώ­τε­ρα όρια, αλλά θα εξε­τά­ζε­ται σε συ­νάρ­τη­ση με ει­σο­δη­μα­τι­κά και πε­ριου­σια­κά στοι­χεία. Μέχρι τώρα τα Τα­μεία προ­σέ­θε­ταν αυ­τό­μα­τα την αύ­ξη­ση μέχρι να φτά­σει το ποσό της κα­τώ­τα­της σύ­ντα­ξης (ΙΚΑ 486 ευρώ, ΟΑΕΕ 417 ευρώ κ.λπ.). Η συμ­με­το­χή του κρά­τους στα­δια­κά πε­ριο­ρί­ζε­ται στην κα­τα­βο­λή της βα­σι­κής σύ­ντα­ξης, που το 2010 εκτι­μή­θη­κε ότι θα είναι στα 360 ευρώ. Για τους οπα­δούς της ΤΙΝΑ, άλ­λω­στε, οι λε­γό­με­νες «πρό­ω­ρες» συ­ντά­ξεις απο­τε­λούν τρο­χο­πέ­δη για την «αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα» και οφεί­λουν να εκλεί­ψουν.

-Μέ­χρι την 31η Οκτώ­βρη 2015 θα κα­ταρ­γη­θούν όλοι οι κοι­νω­νι­κοί πόροι (φόροι υπέρ τρί­των σε σύ­ντα­ξη συμ­βο­λαί­ων, ει­σι­τή­ρια θε­α­μά­των κ.ά.) που έφερ­ναν χρή­μα­τα στα ασφα­λι­στι­κά τα­μεία. Υπο­λο­γί­ζε­ται ότι από αυ­τούς τους κοι­νω­νι­κούς πό­ρους ενι­σχυό­ταν με περί το 1,8 δισ. ευρώ τον χρόνο το Σύ­στη­μα Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης.

-Η προ­βλε­πό­με­νη στο νέο μνη­μό­νιο στα­δια­κή κα­τάρ­γη­ση του ΕΚΑΣ μέχρι το 2019, και ει­δι­κά η άμεση κα­τάρ­γη­ση του ΕΚΑΣ για το 20% των δι­καιού­χων με τα ανα­λο­γι­κά με­γα­λύ­τε­ρα ει­σο­δή­μα­τα, συ­νε­πά­γε­ται επι­πλέ­ον μεί­ω­ση συ­ντά­ξε­ων 193 ευρώ κατά μέσο όρο μη­νιαία. Άμεσα πλήτ­το­νται πε­ρί­που 60.000 συ­ντα­ξιού­χοι. 

-Πά­γω­μα των κα­τώ­τα­των συ­ντά­ξε­ων μέχρι το 2021 πα­ντού (καμία αύ­ξη­ση στις συ­ντά­ξεις πεί­νας για του­λά­χι­στον 6 χρό­νια!). 

-Έως τον Οκτώ­βριο όλα τα επι­κου­ρι­κά τα­μεία θα πρέ­πει να εν­σω­μα­τω­θούν στο ΕΤΕΑ ή να με­τα­τρα­πούν σε επαγ­γελ­μα­τι­κά τα­μεία. Η κα­τα­βο­λή των επι­κου­ρι­κών συ­ντά­ξε­ων θα γί­νε­ται μόνο από τα έσοδα του ΕΤΕΑ που δεν θα επι­χο­ρη­γεί­ται πια από το κρά­τος, εφαρ­μό­ζο­ντας τη ρήτρα μη­δε­νι­κού ελ­λείμ­μα­τος, η οποία θα επι­φέ­ρει νέες μειώ­σεις, του­λά­χι­στον 6% στις επι­κου­ρι­κές.

Νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρο μο­ντέ­λο

Είναι φα­νε­ρό ότι η κυ­βέρ­νη­ση προ­χω­ρά στη δη­μιουρ­γία ενός νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρου μο­ντέ­λου κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης που συν­δέ­ει στε­νό­τε­ρα ει­σφο­ρές και πα­ρο­χές, σύμ­φω­να με το οποίο ο ερ­γα­ζό­με­νος, ύστε­ρα από 40 χρό­νια ερ­γα­σί­ας ή μετά τη συ­μπλή­ρω­ση του 67ου έτους της ηλι­κί­ας του, θα λαμ­βά­νει κύρια σύ­ντα­ξη μι­κρό­τε­ρη από το μισό του μέσου μι­σθού του, όπως ορί­ζει ο Ν. 3863/10 που η κυ­βέρ­νη­ση δε­σμεύ­τη­κε να εφαρ­μό­σει. Αυτό το μο­ντέ­λο ασφά­λι­σης έρ­χε­ται πλέον να ολο­κλη­ρω­θεί με το νέο μνη­μό­νιο, το οποίο ορί­ζει ότι εντός του 2016 θα υλο­ποι­η­θεί όχι μόνο η διοι­κη­τι­κή ενο­ποί­η­ση όλων των Τα­μεί­ων σε ένα, αλλά και η ου­σια­στι­κή ενο­ποί­η­ση των όρων και προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων ασφά­λι­σης και λήψης σύ­ντα­ξης, προ­φα­νώς «προς τα κάτω». 

Με όλο αυτό το αντι­δρα­στι­κό πλέγ­μα νόμων υλο­ποιεί­ται ένας στρα­τη­γι­κός στό­χος του νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού. Το «νέο Ασφα­λι­στι­κό» θα είναι έτσι δο­μη­μέ­νο ώστε με την πα­ρού­σα αγορά ερ­γα­σί­ας να δίνει εξαι­ρε­τι­κά χα­μη­λές συ­ντά­ξεις. Οι ερ­γα­ζό­με­νοι είναι αδύ­να­το να εξα­σφα­λί­σουν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για τις μειω­μέ­νες συ­ντά­ξεις που προ­βλέ­πο­νται, αφού είναι αδύ­να­το για τη συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία των ερ­γα­ζο­μέ­νων να δια­σφα­λί­σουν 40 έτη πλή­ρους ασφά­λι­σης, ιδιαί­τε­ρα σε πε­ρι­βάλ­λον υψη­λής ανερ­γί­ας και με δε­δο­μέ­νο ότι πριν από την κρίση του 2009 ο μέσος όρος ασφά­λι­σης στην Ελ­λά­δα έφτα­νε τα 20 μόλις έτη.

Ρι­ζο­σπα­στι­κά μέτρα

Όλα τα αντιερ­γα­τι­κά νο­μο­θε­τή­μα­τα των τε­λευ­ταί­ων χρό­νων -όπως και οι εφαρ­μο­στι­κοί νόμοι του μνη­μο­νί­ου Τσί­πρα- που αφο­ρούν το σύ­στη­μα κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης επι­διώ­κουν τον δρα­στι­κό πε­ριο­ρι­σμό του δη­μό­σιου-κοι­νω­νι­κού χα­ρα­κτή­ρα του και τη με­τα­τρο­πή του σε ιδιω­τι­κό-κε­φα­λαιο­ποι­η­τι­κό. Το ανα­τρι­χια­στι­κό είναι ότι μια κυ­βέρ­νη­ση με «πυ­ρή­να την Αρι­στε­ρά» (όπως ευαγ­γε­λί­ζε­ται) έχει προ­σχω­ρή­σει στην πα­ρα­πά­νω λο­γι­κή. Και δεν αρκεί να δη­λώ­νεις αρι­στε­ρός/ή. Η πο­λι­τι­κή σου πρα­κτι­κή οφεί­λει να είναι πρώτα και κύρια αρι­στε­ρή. Τα Τα­μεία που έχα­σαν 13 δισ. ευρώ με το πε­ρί­φη­μο PSI, που χά­νουν δε­κά­δες δισ. το χρόνο από τα πο­σο­στά ανερ­γί­ας, από την αδή­λω­τη και ευ­έ­λι­κτη ερ­γα­σία, από την ει­σφο­ρο­δια­φυ­γή και την ει­σφο­ρο­κλο­πή, επι­χει­ρεί­ται να πρι­μο­δο­τη­θούν, για άλλη μια φορά, από το «αίμα» των συ­ντα­ξιού­χων και των ερ­γα­ζο­μέ­νων. 

Για μια κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς, μο­νό­δρο­μος θα ήταν μια σειρά ρι­ζο­σπα­στι­κών μέ­τρων, στο πλαί­σιο μιας γε­νι­κό­τε­ρης πο­λι­τι­κής αντι­στρο­φής των πληγ­μά­των που έχουν δε­χτεί τα Τα­μεία από τη δια­χρο­νι­κή τους λη­στεία: Μέ­τρα-ερ­γα­λεία άντλη­σης πόρων για τη χρη­μα­το­δό­τη­ση του συ­στή­μα­τος κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης, που δεν μπο­ρούν παρά να πλήτ­τουν τον τα­ξι­κό αντί­πα­λο (επα­να­φο­ρά των ερ­γο­δο­τι­κών ει­σφο­ρών, έκτα­κτη φο­ρο­λό­γη­ση σε κά­ποιας μορ­φής δρα­στη­ριό­τη­τα του κε­φα­λαί­ου) και να προ­στα­τεύ­ουν τον κόσμο της ερ­γα­σί­ας (καμία μεί­ω­ση στις κύ­ριες και επι­κου­ρι­κές συ­ντά­ξεις, μεί­ω­ση των προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης στα πριν από την κρίση επί­πε­δα: 35ε­τία στα 60 ή 37ε­τία χωρίς όριο ηλι­κί­ας), ενι­σχύ­ο­ντας έτσι τον υπο­χρε­ω­τι­κό, κα­θο­λι­κό και ανα­δια­νε­μη­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα της κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης. Γι’ αυτή την προ­ο­πτι­κή έχου­με άμεσο κα­θή­κον να πα­λέ­ψου­με, ξε­κι­νώ­ντας από την απο­τρο­πή ψή­φι­σης του «νέου ασφα­λι­στι­κού οδο­στρω­τή­ρα» μέσα στον Οκτώ­βρη.

πηγη: rproject.gr

25/Αυγ/2015 Γράφτηκε από

MISTHOS1_603_355.jpg

Σύμφωνα με στοιχεία από την ΕΛΣΤΑΤ οι μισθοί κουρεύτηκαν κατά 28,16% από το πρώτο Μνημόνιο το 2010 μέχρι και το πρώτο τρίμηνο του 2015.

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ στους τρεις πρώτους μήνες του 2010 ο δείκτης μισθών είχε σημειώσει ρεκόρ φτάνοντας στις 120,4 μονάδες.
Αμέσως μετά οι μισθοί γκρεμίζονται με τον δείκτη να πέφτει στις 86,5 μονάδες, εως το πρώτο τρίμηνο του 2015, που μεταφράζεται σε απώλειες μισθών κατά 28,16%.

Μάλιστα σύμφωνα με την Καθημερινή οι μισθοί στο πρώτο τρίμηνο του 2015 σε σχέση με το τελευταίο τρίμηνο του 2014 έπεσαν κατά 20,6% εαν δεν γίνει εποχική προσρμογή, δηλαδή χωρίς να προσμετρηθεί ο τουρισμός.

Πηγή Καθημερινή

22/Αυγ/2015 Γράφτηκε από

Έλληνες είναι ο πιο σκληρά εργαζόμενος λαός στην Ευρώπη, με τους Ρώσους να ακολουθούν στη δεύτερη θέση, μεταδίδει το πρακτορείο Bloomberg επικαλούμενο στοιχεία του Οργανισμού για την Οικονομική... Συνεργασία και Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ). Βάσει παραγωγικότητας ωστόσο, που μετριέται από το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν ανά ώρα εργασίας, η Ρωσία είναι τελευταία με 25,9, ενώ η Ελλάδα βρίσκεται επίσης σε δυσχερή θέση στο 36,2, πολύ χαμηλότερα από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είναι στο 50, εκτιμά ο ΟΟΣΑ, αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Όπως το χρέος, η χαμηλή παραγωγικότητα μπορεί να καταστρέψει μία οικονομία. Μαζί με τις επενδύσεις που μειώνονται και τα αδύναμα δημογραφικά στοιχεία, αποτελεί έναν από τους τρεις διαρθρωτικούς περιορισμούς που αφήνουν μια συρρικνούμενη οικονομία να «χωλαίνει», σύμφωνα με την Alfa Bank, τη μεγαλύτερη ιδιωτική τράπεζα της Ρωσίας, εξηγεί το Bloomberg.

Αναδημοσίευση από pakelta.gr

22/Αυγ/2015 Γράφτηκε από

anergia-krisi-ergazomenos.jpg

Η παγκόσμια οικονομική κρίση είχε ως αποτέλεσμα τον τριπλασιασμό της ανεργίας των νέων από το 2007 έως σήμερα, σύμφωνα με την έκθεση του Οργανισμού για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ). Η ανεργία των νέων για το 2014 έχει φθάσει σε απίστευτα ανησυχητικά επίπεδα, ξεπερνώντας το 50% σε χώρες όπως η Ελλάδα και η Ισπανία, ενώ ορατός είναι ο κίνδυνος να μιλάμε για μία «χαμένη γενιά» με μη αναστρέψιμες επιπτώσεις. Πιο συγκεκριμένα, η Ισπανία εμφανίζει το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας μεταξύ των νέων με 53,2% ακολουθούμενη από την Ελλάδα με 52,4%. Λίγο πιο κάτω στην τέταρτη θέση και πάντως σε ιστορικά υψηλό βρίσκεται η Ιταλία με 42,7% ενώ στην επόμενη θέση είναι η Πορτογαλία με 34,8%. Μέσα στις πρώτες 10 χώρες με την υψηλότερη ανεργία των νέων, τα 8 είναι κράτη μέλη της ΕΕ.

πηγη: ergasianet.gr

22/Αυγ/2015 Γράφτηκε από

LAF1-199x112.jpg

Τάκης Τσίτσος, μέλος ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Η Αριστερή Πλατφόρμα τελικά «κατάφερε» να φύγει από το ΣΥΡΙΖΑ την τελευταία στιγμή και στην ουσία όταν αποφάσισε να τη διώξει ταπεινωτικά ο Τσίπρας. Έχοντας ήδη καταπιεί ως τώρα πολλά, από τον Παυλόπουλο ως Πρόεδρο και τη συμφωνία του Εurogroup της 20ης Φλεβάρη, έως και το Τρίτο Μνημόνιο, το οποίο καταψήφισε μεν εξακολουθώντας δε να δηλώνει ότι παράλληλα …στηρίζει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Μόνο όταν ο Τσίπρας έδειξε την πόρτα, εν μέσω πρωτοφανών συκοφαντιών σε βάρος πρώην συντρόφων (και υπουργών!) του και κήρυξε εκλογές (με λίστα), η Αριστερή Πλατφόρμα άρχισε να διαφοροποιείται οργανωτικά.

Πως όμως;

Όσο ηχηρότερα μιλάει η Λαϊκή Ενότητα  για ένα πλατύ μέτωπο, άλλο τόσο και περισσότερο αφαιρεί όλα τα μάχιμα πολιτικά όπλα και ξεθωριάζει τις σημαίες και τους στόχους. Ακόμη και αυτός ο μισός στόχος της εξόδου από την ευρωζώνη φαίνεται να υποβαθμίζεται μέχρις σχεδόν εξαφανισμού. Τα πάντα δικαιολογούνται στο όνομα του να στεγαστούν όλοι σε ένα αναιμικό μέτωπο του ΟΧΙ που θα περιορίζεται σε μια νέας κοπής «αντιμνημονιακή» γενικολογία και ενός άσφαιρου «πατριωτισμού» που δε θα τολμά να μιλήσει για ρήξη και αποδέσμευση από την ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση.

Είναι εντυπωσιακό το στοιχείο ότι στην χτεσινή σύνοψη του πολιτικού προγράμματος της Λαϊκής Ενότητας που παρουσίασε ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά στο ευρώ και την αποχώρηση από την ευρωζώνη! Ούτε μία λέξη!

Σε σχετική ερώτηση που έγινε διευκρίνισε ότι  «η δική μας εναλλακτική πρόταση βεβαίως προβλέπει για να εφαρμοστεί, εφόσον χρειάζεται, θα φύγουμε και από την ευρωζώνη συντεταγμένα και στη βάση ενός προοδευτικού προγράμματος και για τη εφαρμογή του».

Ακόμη χειρότερα, στην ίδια απάντηση ο επικεφαλής του νέου σχήματος πρόσθεσε: «Αυτό το οποίο εμείς δεν δεχόμαστε είναι να είμαστε στην ευρωζώνη και να μας επιβάλλουν μνημονιακά προγράμματα, προγράμματα λιτότητας και κυβέρνησης»!

Με λίγα λόγια- και είναι τραγικό!- η Λαϊκή Ενότητα, είναι σα να λέει στον ελληνικό λαό: «Πάμε να δοκιμάσουμε, άλλη μια φορά, να καταργήσουμε τα μνημόνια μέσα στην ευρωζώνη και αν δε γίνεται, τότε θα το πάμε αλλιώς». Πρόκειται για επανάληψη της ήδη ηττημένης κατά κράτος και με τραγικό για το λαό τρόπο πολιτικής στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ.

Στον κόσμο μένουν πάντα τα «χοντρά» γράμματα. Όχι τα «ψιλά», οι υποσημειώσεις και οι αστερίσκοι των κομματικών ντοκουμέντων και σεντονιών,  για να βολεύονται οι εσωτερικές ανησυχίες, ενστάσεις και διαφωνίες. Έχουμε πείρα πια από αυτό.

Το ΟΧΙ, παρότι ετερόμορφο, είχε σθένος και δύναμη και όχι λιποψυχία: Στην τρομοκρατία ότι ΟΧΙ θα σήμαινε έξοδο από ευρωζώνη και ΕΕ, ο λαός είπε ΟΧΙ ακόμη και αν αυτό θα σήμαινε έξοδο! Και αυτό είναι πολύ βαρύτερο από τις πιρουέτες των διατυπώσεων των κειμένων.

Αυτό το ΟΧΙ δεν είναι αναλώσιμο. Θα είναι ο εφιάλτης του Τσίπρα και όλων των μνημονιακών. Δεν εγκλωβίζεται σε εσω-ΣΥΡΙΖΑ διαμάχες οπισθοφυλακών της τελευταίας στιγμής, ούτε θα ακρωτηριαστεί σε αναζητήσεις για τον «καλό» και τον «κακό» ΣΥΡΙΖΑ, όταν έχει καταρρεύσει η συνολική πολιτική στρατηγική του. Είναι ο βασικός κίνδυνος για την στρατηγική του κεφαλαίου, ο αστάθμητος παράγοντας, που υπό προϋποθέσεις μπορεί να είναι δύναμη ανατροπής του μαύρου μετώπου.

Ζητούμενο για μας είναι  ένα μέτωπο Ανατροπής.

Σε ένα πόλεμο, θες μέτωπο και την επιστράτευση των μέγιστων δυνάμεων. Αλλά θες και συγκέντρωση πυρών, κατάλληλα όπλα και μάχιμες δυνάμεις.

Τούτη την εξίσωση της ταξικής διαπάλης, στο όνομα των αναγκών και των δικαιωμάτων της εργαζόμενης και άνεργης κοινωνικής πλειοψηφίας που σφαγιάζονται, πρέπει να επιλύσουμε.

Στη συντονισμένη προσπάθεια του αστικού πολιτικού προσωπικού να κλείσει το ρήγμα ή να το αφυδατώσει από κάθε ανατρεπτικό – ρηξιακό στοιχείο, δικό μας μέλημα και απάντηση είναι να βαθύνουμε τα πολιτικά του χαρακτηριστικά.

Να συμβάλλουμε ώστε το κομμάτι του ΟΧΙ που είναι με τη ρήξη και θέλει να φτάσει μέχρι το τέλος. Να είναι η ηγεμονική δύναμη ενός πλατιού λαϊκού πολιτικού κοινωνικού μετώπου που θα μπει στη μάχη για να τα πάρει όλα σβάρνα προς όφελος του λαού, της εργατικής τάξης και της νεολαίας. Και αυτό δεν αφορά μόνο την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την ευρύτερη αντικαπιταλιστική αριστερά, αλλά και -μεταξύ των άλλων- τις μαχόμενες δυνάμεις που απεγκλωβίζονται από το ΣΥΡΙΖΑ.

Πάνω απ ’όλα, η συγκρότηση ενός τέτοιου μετώπου είναι προϋπόθεση για τη λαϊκή νίκη. Για να νικήσει όμως ένα μέτωπο, πρέπει να λέει την αλήθεια στο λαό, να τον προετοιμάζει για σκληρές μάχες και κυρίως να αποπνέει την ομορφιά και τη φρεσκάδα της ανατροπής. Αντίθετα, επανάληψη δοκιμασμένων και αποτυχημένων συνταγών θα οδηγήσει πολύ γρήγορα σε ξέφτια, αφού ο λαός το έχει δει το έργο.

Παραθέτουμε ολόκληρο το εισηγητικό κείμενο του Παναγιώτη Λαφαζάνη στην Συνέντευξη Τύπου της Αριστερής Πλατφόρμας

Να σας ευχαριστήσουμε θερμά που είσαστε μαζί μας. Είναι η πρώτη επαφή της «Λαϊκής Ενότητας» με τον Τύπο, τις τηλεοράσεις και τα ΜΜΕ. Καλή αρχή λοιπόν. Θα έχουμε τη δυνατότητα να επικοινωνούμε συχνά, να ανταλλάσσουμε απόψεις, να απαντούμε σε ερωτήσεις σας, να διευκρινίζουμε θέματα σε αυτή τη κρίσιμη περίοδο, που όλοι καταλαβαίνουμε ότι θα κριθεί το μέλλον της χώρας για αρκετές δεκαετίες. Αυτές οι εκλογές είναι πάρα πολύ κρίσιμες και δεν είναι ανάγκη να το τονίσω για άλλη μια φορά εγώ. Το καταλαβαίνει και ο τελευταίος πολίτης. Από αυτές τις εκλογές θα κριθεί κυριολεκτικά η επιβίωση της χώρας και η προοπτική της. Φυσικά, δεν είναι η ώρα ούτε ο τόπος για να αναλύσουμε όλες τις θέσεις μας και το πρόγραμμά μας. Άλλωστε, αυτό το πρόγραμμα θα κατατεθεί τις επόμενες ημέρες και νομίζω ότι θα έχουμε την ευκαιρία να το συζητήσουμε πιο αναλυτικά και να ενημερώσουμε τον ελληνικό λαό.

Θα ήθελα με την ευκαιρία της πρώτης παρουσίας μας να πω προκαταρκτικά δύο λόγια και από κει και πέρα θα είμαι έτοιμος να απαντήσω στις ερωτήσεις σας.

Η κυβέρνηση πήρε την πρωτοβουλία αυγουστιάτικα να παραιτηθεί και αυγουστιάτικα να προχωρήσει σε εκλογές εξπρές. Το ερώτημα είναι γιατί σπεύδει με έναν πρωτοφανή σε ταχύτητα τρόπο και αυγουστιάτικα να κάνει τις εκλογές η κυβέρνηση. Γιατί βιάζεται; Νομίζω ότι η απάντηση είναι αυτονόητη και την γνωρίζουμε όλοι.

Η κυβέρνηση δεν βιάζεται για καλό σκοπό. Το Μαξίμου δεν πιέζει τα πράγματα για εκλογές γιατί θέλει να κάνει ωραία πράγματα μετεκλογικά. Αν πιέζεται το Μαξίμου και προχωράει αυγουστιάτικα σε εκλογές μερικών εβδομάδων, είναι κυρίως διότι θέλει να αποφύγει να αισθανθεί ο ελληνικός λαός, τις βαρύτατες συνέπειες των μνημονιακών πολιτικών και του νέου μνημονίου που συνομολόγησε η κυβέρνηση. Το Μαξίμου πιστεύει ότι θα αποπροσανατολίσει, θα ξεγελάσει τον πολίτη, θα κρύψει τα επώδυνα μέτρα και επομένως θα υφαρπάξει την ψήφο του ελληνικού λαού.

Γνώριμη αυτή η τακτική από τον παλιό δικομματισμό της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Μια τακτική που χρεωκόπησε αλλά δυστυχώς την επαναλαμβάνει και ο Αλ. Τσίπρας. Λυπάμαι πολύ γι’ αυτές τις μεθόδους, δεν τιμούν τη χώρα, δεν τιμούν τον ελληνικό λαό και τη νοημοσύνη του. Και κυρίως δεν τιμούν τη δημοκρατία μας.

Υπάρχει και άλλος ένας λόγος για τον οποίο επισπεύδει η κυβέρνηση τις εκλογές. Δεν ξέρω αν είναι ο κύριος λόγος σε αυτή τη φάση. Η κυβέρνηση νομίζει ότι επισπεύδοντας τις εκλογές, θα αιφνιδιάσει την Αριστερή Πλατφόρμα, θα τη βρει ανέτοιμη και επομένως θα φιμώσει και θα εξουθενώσει την τελευταία συνεπή αντιμνημονιακή φωνή που υπάρχει, η οποία διαθέτει εναλλακτική πρόταση απέναντι στα μνημόνια, η οποία είναι ρεαλιστική, εφαρμόσιμη και έχει αρχή, μέση και τέλος.

Λέμε καθαρά ότι δεν μας αιφνιδιάζουν, δεν θα μας βρουν ανέτοιμους. Πηγαίνουμε στις εκλογές αποφασισμένοι και θα αναδειχθούμε σε μια πολύ μεγάλη και καθοριστική δύναμη για τις μετεκλογικές εξελίξεις.

Σήμερα, όπως γνωρίζετε, 25 βουλευτές που μείναμε συνεπείς στις προεκλογικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν τις πετάξαμε στον κάλαθο των αχρήστων, δεν περάσαμε στην αντίπερα όχθη, πήραμε την πρωτοβουλία και καταθέσαμε τη συγκρότηση μιας ενιαίας ανεξάρτητης Κοινοβουλευτικής Ομάδας, με την προσωνυμία «Λαϊκή Ενότητα». Είναι ένας τίτλος, ένα όνομα, το οποίο εκφράζει απολύτως την ταυτότητα που θέλουμε να αναδείξουμε και την προοπτική που θέλουμε να χαράξουμε. Διότι χωρίς λαϊκή ενότητα, τίποτα θετικό δεν μπορεί συμβεί σε αυτή τη χώρα.

Η Λαϊκή Ενότητα δεν θα είναι άλλο ένα κόμμα. Φιλοδοξεί να γίνει ένα μεγάλο μέτωπο. Μέτωπο πολιτικό και κοινωνικό. Μέτωπο λαϊκής βάσης, λαϊκής συμμετοχής και μέτωπο μεγάλων ενωτικών λαϊκών αγώνων. Θέλουμε να γίνουμε ένα μεγάλο αντιμνημονιακό μέτωπο, που θα σαρώσει τα μνημόνια. Θέλουμε να είμαστε ένα μέτωπο προοδευτικό, με ισχυρό μέτωπο απέναντι στο πολιτικό κατεστημένο και την αντίδραση και κυρίως απέναντι στη μνημονιακή συναίνεση των πολιτικών κορυφών, η οποία είναι σε πλήρη διάσταση και αντίθεση με τον λαό. Θέλουμε να είμαστε ένα μέτωπο πατριωτικό, ενάντια στην εθνική υποτέλεια για την εθνική ανεξαρτησία της χώρας μας. Θέλουμε να είμαστε ένα μέτωπο δημοκρατίας και ανασυγκρότησης της χώρας. Γι’ αυτό στους πρώτους άξονες των προγραμματικών μας δεσμεύσεων έχουμε την ακύρωση των μνημονίων ως προϋπόθεση για να μπορέσει η χώρα μας να βγει από την κρίση. Έχουμε τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, στόχος ο οποίος είναι εφικτός, αρκεί να τον πιστέψουμε και τον παλέψουμε. Χωρίς τη διαγραφή τουλάχιστον του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, δεν μπορεί να ανασάνει η χώρα και να σταθεί όρθια.

Θέλουμε να είμαστε ένα μέτωπο λαϊκής ενότητας για να σταματήσουμε επιτέλους την καταστροφική λιτότητα σε αυτή χώρα, να στηρίξουμε μισθούς και συντάξεις, να καταργήσουμε τον ΕΝΦΙΑ, να πούμε ένα μεγάλο «ΟΧΙ» σε νέους φόρους στο λαό και να εφαρμόσουμε μια δημοσιονομική πολιτική που θα στοχεύει στη μείωση της ανεργίας και τη στήριξη της ανάπτυξης. Θέλουμε να είμαστε ένα μέτωπο λαϊκής ενότητας για να εθνικοποιήσουμε – κοινωνικοποιήσουμε τις τράπεζες, ώστε οι τράπεζες να παίξουν ένα καινούριο αποκλειστικά αναπτυξιακό και κοινωνικό ρόλο. Θέλουμε να είμαστε ένα μέτωπο λαϊκής ενότητας για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Για να ισχυρό πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων. Για ρευστότητα στην ελληνική οικονομία και μια νέα σχέση δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, με δημόσια ιδιοκτησία και κοινωνικό έλεγχο στους στρατηγικούς τομείς της οικονομίας. Θέλουμε να είμαστε ένα μέτωπο λαϊκής ενότητας, για μια μεγάλη και δίκαιη αναδιανομή του πλούτου στη χώρα, με κύριο όπλο μια πραγματικά δίκαιη και απλή φορολογική μεταρρύθμιση.

Το «ΟΧΙ» του δημοψηφίσματος δεν θα μείνει ορφανό σε αυτές τις εκλογές. Ήταν ένα μεγαλειώδες και περήφανο «ΟΧΙ», ένα αγωνιστικό «ΟΧΙ» που έδωσε ανάσα, ελπίδα και προοπτική στη χώρα. Αυτήν την ελπίδα και προοπτική θα την συνεχίσουμε. Θα προσπαθήσουμε να εκφράσουμε το πνεύμα και την ουσία του 62% και όχι μόνο, που ψήφισε «ΟΧΙ» στα μνημόνια και ένα μεγάλο «ΝΑΙ» για  μια Ελλάδα ανεξάρτητη, κυρίαρχη, προοδευτική και δίκαιη. Το «ΟΧΙ» θα είναι η μεγάλη σημαία που θα έχει η Λαϊκή Ενότητα σε αυτές τις εκλογές. Αυτό το «ΟΧΙ» θα είναι πολύ ισχυρό και θα το λέμε συνέχεια και μετεκλογικά. Θα το λέμε και μέσα στη Βουλή και με τους αγώνες μας. Για μας το «ΟΧΙ» δεν ηττήθηκε. Το «ΟΧΙ» αυτό μπορεί να μεταφράστηκε σε «ΝΑΙ» μέσα σε μια βδομάδα από την κυβέρνηση αλλά το ναι αυτό δεν αντιπροσωπεύει τον ελληνικό λαό. Το «ΟΧΙ» θα το συνεχίσουμε και θα το συνεχίσουμε μέχρι το τέλος, μέχρι να νικήσει. Η Αριστερά, οι προοδευτικές δυνάμεις αυτής της χωράς, δεν θα γίνουν η χλεύη των ηττημένων.

Το μέτωπο μας σε αυτές τις εκλογές είναι μέτωπο πρώτα απ’ όλα και κυρίως ενάντια στις μνημονιακές δυνάμεις, ενάντια στη μνημονιαική συναίνεση, που έχει ο λοβοτομημένος, πλέον, ΣΥΡΙΖΑ με τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το ΠΟΤΑΜΙ. Ό,τι και να ψηφίσει κανείς από αυτά τα κόμματα, ανεξάρτητα από τις διαφορές τους και δεν τις παραγνωρίζουμε, στο τέλος θα εφαρμόζονται τα μνημόνια και οι μνημονιακές πολιτικές. Αυτό το κακό θέλουμε να σταματήσει για τη χώρα. Η χώρα δεν αντέχει άλλα μνημόνια. ’Η θα τελειώσουμε με τα μνημόνια ή τα μνημόνια θα τελειώσουν τη χώρα και τον ελληνικό λαό. Εμείς θα αντισταθούμε και θα νικήσουμε. 

πηγη: pandiera.gr

22/Αυγ/2015 Γράφτηκε από

mnhmfate.jpg

Γράφει ο Δάνης Παπαβασιλείου

Η απόφαση της κυβέρνησης για επίσπευση των εκλογών κρίνεται από άλλους ως ιδιοφυής και από άλλους ως τυχοδιωκτική. Κατά τη γνώμη μας είναι μια εκδήλωση ενός τακτικισμού με διπλή στόχευση: Τη δημιουργία των βέλτιστων συνθηκών για την αποτελεσματικότερη εφαρμογή του νέου μνημονίου και την ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ σε εγγυητή της «ομαλότητας» και της «σταθερότητας» του συστήματος.

Και οι δύο στόχοι έχουν ως σημείο αναφοράς τις απαιτήσεις που εγείρουν τόσο οι κύκλοι της ντόπιας ολιγαρχίας, όσο και οι δανειστές.

Ο κ. Σόιμπλε τόνιζε στην κρίσιμη Σύνοδο του Eurogroup (12 και 13 Ιουλίου), ότι επείγει η αποκατάσταση της «αξιοπιστίας» και της «εμπιστοσύνης» της ελληνικής κυβέρνησης στις σχέσεις της με τους «θεσμούς». Αυτό το διπλό στόχο, λοιπόν, επιδιώκει να πετύχει η κυβέρνηση με αυτές τις εκλογές.

Αν αφαιρέσει κανείς, από το διάγγελμα του πρωθυπουργού, αυτά που είπε για να εξωραϊσει την εικόνα της κυβέρνησης και της σημερινής κατάστασης, έχει μπροστά του ένα κείμενο που μοιάζει περισσότερο με Παράρτημα της Συμφωνίας του Eurogroupγια το νέο μνημόνιο.

Στην αρχή του διαγγέλματος του, ο κ. Τσίπρας επανέλαβε την παραχάραξη του ΟΧΙ που είπε ο ελληνικός λαός με συντριπτική πλειοψηφία, στο πρόσφατο δημοψήφισμα. Επιχείρησε να το εμφανίσει ως εντολή για τη διαπραγμάτευση με τους θεσμούς, με τα γνωστά αποτελέσματα και τη συμφωνία για το 3ο μνημόνιο!

Αμέσως μετά, ο πρωθυπουργός προσπάθησε να παρουσιάσει τη συμφωνία της 13ης Ιουλίου ως «ότι καλύτερο μπορούσε κανείς να πετύχει», καταφεύγοντας σε ταχυδακτειλουργία του τύπου: είναι η καλύτερη, γιατί θα μπορούσε να είναι πολύ …χειρότερη.

Είναι χαρακτηριστικό του τρόπου που ο ίδιος και η κυβέρνηση του αντιμετωπίζουν τα πράγματα, αλλά και την οπτική υπό την οποία αξιολογούν τις εξελίξεις, ότι αποτιμά τα άμεσα αποτελέσματα της συμφωνίας ως εξής: «Η οικονομία θα αναπνεύσει. Η αγορά θα εξομαλυνθεί. Οι τράπεζες θα βρουν σιγά- σιγά τον κανονικό τους ρυθμό»!

Πουθενά κουβέντα γι” αυτούς που καλούνται να πληρώσουν, για μια ακόμα φορά, τη «νύφη»…

Αλγεινή εντύπωση προκαλεί, όμως, η διαστρέβλωση της πραγματικότητας από τον κ. Τσίπρα, όσον αφορά στις συνέπειες από την υλοποίηση του νέου μνημονίου. «Αυτή τη συμφωνία είμαστε υποχρεωμένοι να τη τηρήσουμε», είπε ο πρωθυπουργός και συνέχισε «χωρίς να αποδεχόμαστε οριζόντιες περικοπές, εργασιακές αγριότητες, αφαίμαξη πάντα των ασθενέστερων κοινωνικά δυνάμεων»!

Και αυτά, όταν το γνωστό γερμανικό περιοδικό Spiegelχαρακτήριζε τα μέτρα που περιέχει το μνημόνιο: «Κατάλογο φρικαλεοτήτων»!

Προσβολή για το σύνολο του ελληνικού λαού, αλλά ειδικότερα στις εκατοντάδες χιλιάδες που ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ στις περασμένες εκλογές, συνιστά η διαπίστωση του κ. Τσίπρα ότι «η λαϊκή εντολή που πήρα στις 25 του Γενάρη εξήντλησε τα όριά της». Το ερώτημα είναι απλό: Τι απ΄ αυτά που υποσχέθηκε στις εκλογές πραγματοποίησε; Κατάργησε τα μνημόνια; Επανέφερε το βασικό μισθό στα προ της κρίσης επίπεδα; Κατάργησε τον ΕΝΦΙΑ; Κούρεψε το χρέος;

Αν δεν κάνουμε λάθος αυτή ήταν η λαϊκή εντολή που πήρε στις 25 Γενάρη και τώρα την παραδίδει… εξαντλημένη.

Όμως ο πρωθυπουργός αποκαλύπτεται και αποκαλύπτει την πλήρη μνημονιακή μετάλλαξη του Κόμματος του, όταν λέει στο διάγγελμα του: «Και όλα αυτά απαιτούν καθαρή εντολή, ισχυρή κυβέρνηση, σταθερή και χωρίς ταλαντεύσεις πορεία»!!!

Σας θυμίζουν τίποτα αυτά τα λόγια; Μήπως Μητσοτάκη, μήπως Σημίτη, μήπως Καραμανλή, μήπως Παπανδρέου, μήπως Σαμαρά;

Κύριε Τσίπρα! Για ποια πολιτική ζητάτε καθαρή εντολή; Για την εφαρμογή ποιών μέτρων χρειάζεται η «ισχυρή κυβέρνηση»; Σταθερή πορεία, προς τα που;

Καταλάβαμε ότι επιθυμείτε να καταστείτε εσείς και το κόμμα σας το κέντρο ισορροπίας του πολιτικού συστήματος. Το είπε εξάλλου με σαφήνεια ο υπουργός σας, Νίκος Παππάς, στην ιταλική εφημερίδα «IlManifesto»: ««Σε κάθε περίπτωση ο ΣΥΡΙΖΑ αναδεικνύεται ως ο πόλος της πολιτικής σταθερότητας στην ελληνική πολιτική σκηνή»!

Το είπε και ο ευρωβουλευτής σας, Δημήτρης Παπαδημούλης, στο twitter: «Το ζητούμενο των εκλογών είναι μια σταθερή και συνεκτική κυβέρνηση 4ετίας. Η κοινοβουλευτική αυτοδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ είναι η καλύτερη εγγύηση»…

Κύριε πρωθυπουργέ!

Διαλέξατε τελικά σε ποια πλευρά θα πάτε. Δικαίωμα σας. Μόνο μην ξεχάσετε να πάρετε μαζί σας, την «ασπίδα των ιδεών και των αξιών» σας. Δεν χρειάζεται σε κανέναν.

Πηγή: imerodromos.gr

22/Αυγ/2015 Γράφτηκε από

syraristera.jpg

Γράφει ο Χρήστος Δεμέτης

Η "πρώτη φορά αριστερά", τελειώνει. Η ελπίδα ήρθε κι σχεδόν έφυγε. Με αστερίσκο. Ο αστερίσκος θα απαντηθεί στο τέλος του κειμένου. Η επόμενη "πρώτη φορά αριστερά", λοιπόν, θα είναι κεντρώα.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ διαπραγματεύτηκε για να φέρει τελικά το πιο βαρύ μνημόνιο μέχρι σήμερα. Σκληρή παραδοχή αυτή, ιδίως για κάποιον που πιστεύει πως είναι χειρότερη η διάψευση της ελπίδας, από το ίδιο το αποτέλεσμα της αποτυχίας. 

Η κυβέρνηση απειλήθηκε ναι, εκβιάστηκε ναι, αλλά δεν πίστεψε ποτέ σε ένα σοβαρό εναλλακτικό πλάνο, δε. Το αποτέλεσμα ήταν ο πολιτικός κόσμος να εγκλωβιστεί σε ένα "μνημόνιο παθητικής αποδοχής" πέραν από ιδεολογικές αντιθέσεις.

Η φαινομενική συναίνεση δεν θα μπορούσε να κρατήσει για πολύ. Η αριστερή πλατφόρμα θα έπρεπε όμως προ πολλού να έχει παραιτηθεί. Δεν συμφωνεί με τους κυβερνητικούς χειρισμούς το τελευταίο διάστημα, δεν έχει θέση και ρόλο εντός ΣΥΡΙΖΑ.

Οι εκλογές αποσκοπούν ξεκάθαρα και μόνον, στο να εκκαθαρίσουν το εσωτερικό του κόμματος από τους διαφωνούντες. Οι οποίοι διαφωνούντες καλούνται τώρα να συσπειρωθούν με τους εξωκοινοβουλευτικούς συμμάχους τους και να διαμορφώσουν ένα σοβαρό εναλλακτικό πλάνο. Θα μας χρειαστεί ένα τέτοιο πλάνο, αργά ή γρήγορα το ευρώ θα μας αφήσει χρόνους.

Το μεγαλύτερο ατόπημα Τσίπρα θα ήταν να πάει σε σε θερινά τμήματα για να περάσει με διαδικασίες fast track τα προαπαιτούμενα.

Μετά από εσωτερική πίεση, προτίμησε να οδηγήσει τη χώρα σε "διαδικασία εκκαθάρισης και απαλλαγής". Δηλαδή στις εκλογές της 20ης Σεπτέμβρη, με ένα σχέδιο απολύτως μεθοδευμένο.

Γιατί επί της ουσίας, δεν μπορεί να κυβερνήσει χωρίς να έχει τη στήριξη μεγάλου μέρους των βουλευτών του. Σε καμία πραγματική αστική δημοκρατία δεν έχει ευοδώσει αυτό, ούτε μπορεί να έχει λαϊκή αποδοχή.

Η απόφαση της πλατφόρμας να μείνει μέχρι να φύγει εκτός λίστας, ερμηνεύεται ως μια ιδεολογική προσήλωση στις απαρχές του ΣΥΡΙΖΑ και του Συνασπισμού. Εν μέρει κατανοητή. Ωστόσο η εποχή επιβάλλει αποφάσεις και όχι κομματικούς ηρωισμούς.

Το θετικό της υπόθεσης: Οι εκλογές θα εκκαθαρίσουν το τοπίο και ο απογοητευμένος θα ξέρει πάλι ποιος είναι ο "αντίπαλος" του. Ένας πιο "πράσινος" ΣΥΡΙΖΑ, ή μια συμμαχία μνημονίου.

Σε κάθε περίπτωση, όλοι έχουν την ευθύνη τους. Όσοι ψήφισαν ναι, ήθελαν μνημόνιο. Όσοι ψήφισαν όχι αλλά ναι στο ευρώ, ήθελαν μνημόνιο.

Τι βγήκε από την εξίσωση; Μια αλήθεια. Που την ήξεραν βέβαια από πριν οι του Μαξίμου. Ότι ευρώ χωρίς λιτότητα και μνημόνιο, δεν υπάρχει. Είναι σαν να λες "θέλω κατοχή χωρίς στρατεύματα".

Στο δια ταύτα. Στη μικρή μας αποικία ξημερώνει πάλι μια νέα προεκλογική περίοδος. Θα γεννηθούν και νέοι συσχετισμοί, συνεργασίες, συμμαχίες, κόμματα και υποσχέσεις. Τι μας μένει; Το νέο κίνητρο.

Η άρχουσα ιδεολογία είναι μία. Η καπιταλιστική, επεκτατική, τραπεζική επιβολή των όρων της συμφωνίας. Την θες; Είσαι μαζί μας. Δεν την θες; Κολύμπα μόνος σου σε άγνωστα νερά και φτιάξε τη δική σου βάρκα. Με άλλα λόγια, δυο πόρτες έχει η ζωή. Μια δύσκολη, και μια πιο δύσκολη.

Οι αυταπάτες έληξαν και εκείνες. Αλλαγή μέσα από το ίδιο το σύστημα, δεν γίνεται. Ή πας κόντρα στο σύστημα και προετοιμάζεις ένα άλλο σύστημα, το παλεύεις με τις διεθνείς δυνάμεις που συμφωνούν μαζί σου και το χτυπάς με σοβαρή αντιπολίτευση, ή το αποδέχεσαι και σε καταπίνει.

Ο λαός επέλεξε τον ΣΥΡΙΖΑ για να "σκίσει" το μνημόνιο. Δηλαδή για να πάει κόντρα στο σύστημα. Τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ μετεξελίχθηκε σε γρανάζι του συστήματος. Και το εκλογικό του σώμα θα τον επανεκλέξει γιατί φοβάται το άγνωστο. Και γιατί εν Ελλάδι, ουδείς του έχει δώσει του Έλληνα ψηφοφόρου, μια ουσιαστική και συνολική εναλλακτική, κόντρα σε αυτό το άγνωστο.

Δεν θα πλατειάσω εδώ στα περί χειρισμών κυβέρνησης αυτό το διάστημα των έξι μηνών. Αλλιώς θα πρέπει να γίνει αναφορά και στις Σκουριές, στην ΕΛ.ΑΣ που ζει και βασιλεύει χωρίς ουδεμία αλλαγή, στον ΦΠΑ, στον ΕΝΦΙΑ και πάει λέγοντας.

Κανείς δεν ξέρει τι θα γινόταν αν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε δεχθεί τη συμφωνία του Φεβρουαρίου. Θα είχε λήξει το πάρτι προ πολλού, ωστόσο πολλοί θα έλεγαν πως το Μαξίμου δεν διαπραγματεύτηκε ποτέ.

Αυτό που όλοι ξέρουμε όμως, είναι πως όποιος έχει το μαχαίρι, έχει και το καρπούζι. Και αυτός, δεν ήταν ποτέ ο Τσίπρας στο τραπέζι του πόκερ που κλήθηκε να κάτσει. Που επέλεξε να κάτσει μάλλον, διεκδικώντας το πρωθυπουργικό χρίσμα, τον περασμένο Γενάρη.

Η επόμενη κυβέρνηση θα είναι ξεκάθαρα μνημονιακή. Αυτό ας το γνωρίζουμε όλοι. Είτε θα είναι κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-Ποτάμι, είτε θα είναι κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με το "κόμμα του ΝΑΙ", μια πιθανή δηλαδή κοινοβουλευτική συμμαχία.

Οι λοιποί αντιμνημονιακοί, ΚΚΕ, Λαφαζάνης, Ζωή, Βαρουφάκης, ΕΠΑΜ, Αλαβάνος, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κλπ, έχουν μια μεγάλη ευκαιρία για να διασώσουν το όνομα και την τιμή της αριστεράς, τώρα που τα πράγματα ξεκαθαρίζουν μια για πάντα. Ουτοπική η προοπτική; Ενδεχομένως ναι. Η κατάσταση της χώρας όμως, μόνο ουτοπική δεν είναι, άρα η ανάγκη για υπερβάσεις, μεγάλη.

Αστερίσκος: Η ελπίδα του προγράμματος Θεσσαλονίκης έσκασε με θόρυβο στα μούτρα μας. Έμεινε όμως μια μικρή, ισχνή, ασθενική ελπίδα που μπορεί να μας κάνει να γελάσουμε σε 2,3 χρόνια. Έχει όνομα. Λέγεται "πάταξη διαφθοράς". Πόσο πιθανό είναι να γίνει κάτι τέτοιο στη χώρα μας; Όσο πιθανό είναι να εξυγιανθεί και το ελληνικό ποδόσφαιρο. Αλλά ποτέ μη λες ποτέ. Η ελπίδα, ξέρεις, πεθαίνει τελευταία. Αλλά συνήθως στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης, πεθαίνει.

Πηγή: news247.gr

  • Τελευταια
  • Δημοφιλή