Σήμερα: 21/09/2018
17/Σεπ/2018 Γράφτηκε από

deth-mhtsotakhs-1.jpg

Ένα ασφαλιστικό του Πινοσέτ, χωρίς να αναφέρει τον Πινοσέτ, που θα παραδίδει την εργασία,  την ασφάλιση και τις συντάξεις των εργαζομένων στα χέρια και στις ορέξεις των ιδιωτών επενδυτών των ασφαλιστικών εταιρειών παρουσίασε ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκος Μητσοτάκης, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στη ΔΕΘ.

Παράλληλα, ο πρόεδρος της ΝΔ επιδίωξε να ανταγωνιστεί τον πρωθυπουργό σε παροχολογία και ορισμένες ελαφρύνσεις – ψίχουλα και ταυτόχρονα εξήγγειλε στην ουσία πως θα συνεχίσει την οικονομική πολιτική των μνημονίων διαρκείας και… μεταμνημονιακά, όπως και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, δηλώνοντας όμως πως η παράταξη του ξέρει να το κάνει καλύτερα, παραδίδοντας τα πάντα στους ιδιώτες

Κατά τα άλλα ο Κυριάκος Μητσοτάκης έταξε 700.000 θέσεις εργασίας σε 5 χρόνια, προφανώς με τον τρόπο που εννοούν την δουλειά ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή μια θέση εργασίας για 2 και τρία άτομα με μισθούς πείνας που θα ορίζουν οι εργοδότες και καθορίζει η …αγορά.

Επίσης, υποσχέθηκε κέρδη από τη μείωση της φορολογίας στις μεγάλες επιχειρήσεις, με μείωση του εταιρικού φόρου και του φόρου στα μερίσματα, αναφέροντας ότι ο πραγματικός φορολογικός συντελεστής που επιβαρύνει τα επιχειρηματικά κέρδη θα μειωθεί στο 24%, από 40% σήμερα.

Όσον αφορά το θέμα της συμφωνίας των Πρεσπών επέμεινε στο ρόλο του «μακεδονομάχου», υποστηρίζοντας μεν ότι δεν θα την ψηφίσει όποτε και αν έρθει, αλλά δεν είπε εάν θα την εφαρμόσει (υπάρχει και το ΝΑΤΟ και η ΕΕ στην υπόθεση…) ισχυριζόμενος μόνο ότι  άλλη πλευρά (της ΠΓΔΜ) θα πρέπει να γνωρίζει ότι η διαπραγμάτευση ξεκινά από την αρχή.

Ασφαλιστικό Πινόσετ

Σχετικά με το ασφαλιστικό, χαρακτήρισε το νόμο Κατρούγκαλου «κακό νόμο» και εξήγγειλε την κατάργηση του. Την ίδια στιγμή πρότεινε την εφαρμογή του συστήματος των «τριών πυλώνων» – του γνωστού και ως ασφαλιστικού του Πινοσέτ – ευθυγραμμιζόμενος πλήρως και με τις απαιτήσεις του ΣΕΒ. Παράλληλα εξήγγειλε μείωση των ασφαλιστικών εισφορών όπως απαιτούν οι εργοδότες. 

Συγκεκριμένα ανέφερε :

— Διατηρείται η εθνική σύνταξη και ο πρώτος πυλώνας, αλλά το σύστημα γίνεται πιο ανταποδοτικόΟι εισφορές για κύρια σύνταξη από 20%, που είναι σήμερα, θα μειωθούν σταδιακά εντός τετραετίας στο 15%. Η πρόταση Μητσοτάκη προβλέπει ουσιαστικά μετά από (35 – 40 χρόνια δουλειάς και εισφορών, μια εθνική σύνταξη που δεν θα αποδίδει πάνω από 27% – 30% του μέσου εισοδήματος του εργαζόμενου. Δηλαδή, για έναν μέσο εργατικό μισθό 900 ευρώ κατά τη διάρκεια του εργάσιμου βίου, η κύρια σύνταξη δεν θα πρέπει να ξεπερνά τα 240 – 270 ευρώ!

— Ο δεύτερος πυλώνας, που πρότεινε, θα αντικαταστήσει τις σημερινές επικουρικές συντάξεις. Τα χρήματα όμως θα μπαίνουν στον ατομικό λογαριασμό του κάθε ασφαλισμένου. Ο ίδιος θα επιλέγει αν τα χρήματά του θα πηγαίνουν στο δημόσιο ή σε ιδιωτικά ασφαλιστικά ταμεία.Θα είναι υποχρεωτικός, θα λειτουργεί με το κεφαλαιοποιητικό σύστημα και δεν θα εγγυάται το ύψος της σύνταξης, καθώς αυτό θα καθορίζεται από τις «αποδόσεις» και τις «επενδύσεις» των διαχειριστών. 

— Ο τρίτος πυλώνας θα είναι αμιγώς ιδιωτική ασφάλιση, για τους εργαζόμενους που θα πληρώνουν πρόσθετη εισφορά, χωρίς βέβαια και εδώ να υπάρχει η παραμικρή εγγύηση για το ύψος της παροχής που θα πάρουν τελικά, να πάρουν και δεν χαθούν τα χρήματα τους σε κάποια ασφαλιστική εταιρεία που θα χρεοκοπήσει. 

Ουσιαστικά η πρόταση του προέδρου της ΝΔ δημιουργεί ένα αμιγώς ιδιωτικοποιημένο σύστημα ασφάλισης προς όφελος των ασφαλιστικών εταιρειών και των εργοδοτών που θα πληρώνουν λιγότερα χρήματα για την ασφάλιση των υπαλλήλων τους. 

Στις ορέξεις των αφεντικών οι …αυξήσεις των μισθών

Ο πρόεδρος της ΝΔ εξήγγειλε την κατάργηση του «υποκατώτατοι μισθού», ωστόσο φρόντισε να παραδώσει στις ορέξεις των αφεντικών των καθορισμού τους υποστηρίζοντας:  «Ο κατώτατος μισθός θα μπορεί να καθορίζεται με ελεύθερες διαπραγματεύσεις μεταξύ των κοινωνικών εταίρων». Βέβαια, φρόντισε να …ευχηθεί «ότι πρέπει να αυξηθεί, ακολουθώντας τη βελτίωση της οικονομίας».

Υποσχέθηκε θέσεις εργασίας και μείωση των υπερπλεονασμάτων

Στα πλαίσια του εντυπωσιασμού και τις καλλιέργειας κάλπικων προσδοκιών, υποστήριξε ότι η Ελλάδα μπορεί να αναπτυχθεί με μέσο ρυθμό 4% του ΑΕΠ τα επόμενα χρόνια και να μειωθεί δραστικά το χρέος.

Ισχυρίστηκε ότι «τα επόμενα πέντε χρόνια να δημιουργηθούν 700.000 νέες θέσεις εργασίας και να δοθεί το μήνυμα στους Έλληνες του εξωτερικού να γυρίσουν στην πατρίδα τους».

Ο πρόεδρος της ΝΔ μάλιστα σε μια …επαναστατική έπαρση απέναντι στους δανειστές  υποστήριξε ότι θα τελειώσει η πρακτική των υπερπλεονασμάτων.

Σε δεύτερο χρόνο, είπε πως θα διεκδικήσει από τους δανειστές τη μείωση των πλεονασμάτων ύψους 3,5% του ΑΕΠ. Κρύβοντας βέβαια, ότι κάτι τέτοιο έρχεται σε αντίθεση με τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει για την διατήρηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας και της τήρηση των συμφωνιών με την τρόικα. 

Φοροαπαλλαγές στο κεφάλαιο 

Κλείνοντας το μάτι στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους σημείωσε: «Στο επιχειρηματία θα δώσουμε ισχυρό κίνητρο για επενδύσεις. Με τη μείωση του εταιρικού φόρου και του φόρου στα μερίσματα ο πραγματικός φορολογικός συντελεστής που επιβαρύνει τα επιχειρηματικά κέρδη θα μειωθεί στο 24%, από 40% σήμερα». Πρόκειται όπως εξήγησε για μείωση του εταιρικού φόρου στο 20% από 29% και στα μερίσματα στο 5% από 15%. Πρόσφερε δηλαδή μείωση στα κέρδη του κεφαλαίου 16 ποσοστιαίες μονάδες που ισοδυναμούν με διπλασιασμό της κερδοφορίας του.

Επιπλέον δεσμεύτηκε πως μέχρι το 2021, θα καταργηθεί σταδιακά το τέλος επιτηδεύματος.

Δεσμεύτηκε επίσης για δραστική μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση άμεσα στο 13% από 24% και στη συνέχεια στο 11% για όλο το τουριστικό πακέτο της εστίασης και των ξενοδοχείων.

Πρόκειται για άλλο ένα μεγάλο δώρο στους μεγαλοξενοδόχους, από το οποίο ο λαός δεν θα κερδίσει τίποτα αφού η μείωση στο ΦΠΑ της εστίασης δεν θα μετακυλήσει στη μείωση των τιμών των προϊόντων . 

Ανακοίνωση αναστολή «του ΦΠΑ στην οικοδομική δραστηριότητα για τρία χρόνια και παρέχουμε έκπτωση φόρου ίση με το 40% της δαπάνης που -με νόμιμα παραστατικά- καταβάλλονται για λειτουργική, αισθητική και ενεργειακή αναβάθμιση, συντήρηση και αξιοποίηση υφιστάμενων κατοικιών». 

Ανέφερε ότι θα μειωθεί ο εισαγωγικός φορολογικός συντελεστής φυσικών προσώπων στο 9% για εισοδήματα μέχρι 10.000 ευρώ, από 22% που ισχύει σήμερα.

Επίσης είπε, πως τα αγροτικά συλλογικά σχήματα θα φορολογούνται με συντελεστή 10%, σε μια προσπάθεια να «χαϊδέψει» τα αυτιά των αγροτών που στενάζουν κάτω από την υπερφορολόγηση. 

Εξήγγειλε την πλήρη κατάργηση των capital controls.

Μετατροπή του ΕΝΦΙΑ σε μόνιμο δημοτικό φόρο!

Ως προς τα ακίνητα, υπογράμμισε πως θα μειωθεί ο ΕΝΦΙΑ κατά 30%. «Εμείς θα μειώσουμε τον ΕΝΦΙΑ με τρόπο δίκαιο ώστε να ωφεληθούν όλοι και κυρίως η μεσαία τάξη», ισχυρίστηκε ο Κ. Μητσοτάκης.

Δεσμεύτηκε όμως πώς θα μεταφερθεί την αρμοδιότητα είσπραξης του ΕΝΦΙΑ στους δήμους, προαναγγέλλοντας ουσιαστικά τη μονιμοποίηση του ως δημοτικού φόρου για πάντα! «Είναι μια μεγάλη θεσμική τομή που αλλάζει την αρχιτεκτονική του κράτους στην Ελλάδα προς όφελος των τοπικών κοινωνιών», ισχυρίστηκε χαρακτηριστικά. 

Ιδιωτικοποίηση των πάντων

Τόνισε πως η κυβέρνηση της ΝΔ θα παραχωρήσει περισσότερες λειτουργίες στον ιδιωτικό τομέα, μέσω ΣΔΙΤ. «Παραδείγματα υπάρχουν πολλά. Όπως τα 24 σχολεία στην Αττική. Όπου χτίστηκαν σύγχρονα, πρότυπα, σχολεία σε υποβαθμισμένες περιοχές της πρωτεύουσας, όπως το Κερατσίνι. Και στη σύμπραξη του δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα βρίσκεται και η απάντηση για τις αστικές συγκοινωνίες της Θεσσαλονίκης».

Ανακοίνωσε την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων αλλά και την μαζική είσοδο των ιδιωτών στην καθαριότητα. 

Από τα σχολεία, μέχρι τις συγκοινωνίες και από τα σκουπίδια μέχρι την ανώτατη εκπαίδευση, ο Μητσοτάκης ανοίγει την πόρτα στο ιδιωτικό κεφάλαιο για μεγάλα κέρδη. 

Αυστηρή αξιολόγηση το δημόσιο

Είπε πως δεν θα γίνουν  απολύσεις στον δημόσιο Τομέα και τόνισε πως η κυβέρνησή του θα στηρίξει τους δημόσιους υπάλληλους. Ωστόσο τόνισε, πως θα εφαρμοστεί ένα σύγχρονο σύστημα αξιολόγησης, στο οποίο όπως είπε, «δεν θα κάνουμε καμία απολύτως έκπτωση». 

Ένα σύστημα που μπορεί να αποτελέσει μελλοντικά τον προθάλαμο των απολύσεων στο δημόσιο τομέα. 

Με δόσεις η πληρωμή των χρεών στο δημόσιο

Ο Μητσοτάκης, εξήγγειλε την καθιέρωση μιας «ενιαίας ρύθμισης 120 δόσεων με ελάχιστον ποσό δόσης τα 20 ευρώ το μήνα» για όσους πολίτες έχουν χρέη στο δημόσιο μέχρι 3.000 ευρώ.

Ουσιαστικά πρότεινε τη διαιώνιση του χρέους του λαού που προήλθε από τους μνημονιακούς νόμους των προηγούμενων μηνών και χρόνο με το χρόνο γιγαντώνεται από την συνέχιση της εφαρμογής τους. 

«Δώρο» τους ιδιώτες και τα παιδιά που μένουν εκτός παιδικών σταθμών

Ανακοίνωσε την χορήγηση κουποπιών ύψους 180 ευρώ μηνιαίως «που θα δίνουν στα παιδιά που έμειναν εκτός δημόσιων και δημοτικών δομών «πρόσβαση σε ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς της επιλογής τους. 

Δεν εξήγησε βέβαια που θα βρουν τα υπόλοιπα 200 με 300 ευρώ οι γονείς για να πληρώσουν τα τροφεία των ιδιωτικών παιδικών σταθμών. 

Με επιδόματα αντίδωρο στην …καταπολέμηση της φτώχειας 

Ο Κ. Μητσοτάκης στο διαγωνισμό της ψευτοπαροχολογίας με τον Τσίπρα, πρόσφερε ένα δισ. ευρώ για την στήριξη του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος (ΕΕΕ) από 760 εκατομμύρια που είναι σήμερα, ώστε να καλύπτει όπως είπε «800.000 συμπολίτες μας που ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας.

Μακροπρόθεσμα, πρόσθεσε «το 0,5% του ΑΕΠ θα δίνεται για την στήριξη του ΕΕΕ». Με στόχο τη διαχείριση της φτώχειας, τον έλεγχο της λαϊκής οργής και την παραίτηση της κοινωνίας από τη διεκδίκηση της κάλυψης ανθρώπινων συνθηκών ζωής. 

πηγη: imerodromos.gr

17/Σεπ/2018 Γράφτηκε από

_ζωολογικός_κήπος_Ένα_τέρας_με_πολλά_ποδάρια.jpg

Στις εκλογές της 9ης Σεπτεμβρίου στη Σουηδία, οι Σουηδοί Δημοκράτες (Sverigedemokraterna) ήταν οι μεγάλοι νικητές μιας και κατάφεραν να αυξήσουν τα ποσοστά τους κατά 4,7 μονάδες και να σκαρφαλώσουν στο 17,5%. Για όσους ζούμε και εργαζόμαστε στη Σουηδία (και έχουμε διάθεση να σκεφτούμε πέρα από το μικρόκοσμό μας) η άνοδος του κόμματος των Σουηδών Δημοκρατών ήταν αναμενόμενη. Η χώρα «μύριζε μπαρούτι» καιρό τώρα και για αυτό δεν έφταιγε ούτε κατά διάνοια το μεταναστευτικό!

Οι Σουηδοί Δημοκράτες είναι ένα κόμμα το οποίο έχει τις ρίζες του στο ναζισμό. Ευτυχώς για τους Σουηδούς και για την υπόλοιπη Ευρώπη πρόκειται για ένα γελοίο κόμμα που αλλάζει συνεχώς τις θέσεις του καταπώς το συμφέρει. Δυστυχώς όμως και για τους Σουηδούς αλλά και για όσους ζούμε εδώ η αντίπερα οχθη, οι Σοσιαλδημοκράτες (Socialdemokraterna), είναι και έξυπνοι και καπάτσοι (για αυτούς θα τα πούμε άλλη φορά)!

Τα τελευταία χρόνια η κατάσταση στη χώρα πάει προς το χειρότερο. Αυτό είναι γνωστό στους Σουηδούς μιας και το βιώνουν καθημερινά, αλλά άγνωστο στους υπόλοιπους Ευρωπαίους μιας και η «έξωθεν μαρτυρία» παρουσιάζει τη Σουηδία ως τη γη της επαγγελίας. Το επίπεδο της υγείας είναι παρα πολύ χαμηλό (άνθρωποι πεθαίνουν περιμένοντας στην ουρά για μια χημειοθεραπεία ή για ένα χειρουργείο, η αναμονή για επίσκεψη σε ειδικό γιατρό μπορεί να ξεπεράσει και το τρίμηνο και οι ελλείψεις σε γιατρούς και νοσηλευτές είναι τεράστιες), η διαφθορά ανθεί (το σκάνδαλο για τα ρουσφέτια και την κατάχρηση δημόσιου χρήματος στο καινούριο Πανεπιστημιακό Νοσοκοείο Nya Karolinska της Στοκχόλμης έγινε γνωστό σε όλο τον κόσμο), η παιδεία είναι αναποτελεσματική λόγω της σοβαρής έλλειψης δασκάλων, η φορολογία είναι τεράστια, η σχέση εισοδήματος-κόστους ζωής είναι δυσανάλογη και το κοινωνικό κράτος καθημερινά εξανεμίζεται. Όλα αυτά οδήγησαν – ίσως για πρώτη φορά – το μέσο Σουηδό να χάσει την εμπιστοσύνη του στο Κράτος-φίλο του και η δυσαρέσκεια αυτή φάνηκε ήδη από τις πρώτες δημοσκοπήσεις. Εάν στη δυσαρέσκεια αυτή προσθέσει κανείς την προπαγάνδα ενάντια στους μετανάστες (έπαιξε πολύ το ίδιο που παίζει χρόνια και στην Ελλάδα… «Μόνο οι κακοί μετανάστες κάνουν εγκλήματα») καθώς επίσης και τη ρατσιστική φύση του Σουηδού (τα προγράμματα ευγονικής στη Σουηδία σταμάτησαν επίσημα το 1996!) τότε μπορεί εύκολα να καταλάβει για ποιο λόγο συνέβη η άνοδος των Σουηδών Δημοκρατών.

Για το Σουηδό ο καλύτερος του φίλος είναι το Κράτος. Του έχει τυφλή και απόλυτη εμπιστοσύνη. Τα τελευταία χρόνια το Κράτος φαίνεται να απογοητεύει το Σουηδό ο οποίος όμως αδυνατεί να το χωνέψει (του Σουηδού πιο εύκολα του αλλάζεις φύλο παρά τρόπο σκέψης) και πρέπει να βρει κάτι άλλο να κατηγορήσει για τη δυσαρέσκειά του. Τι πιο εύκολο λοιπόν από το ανά τους αιώνες εύκολο θύμα και στόχο… Τον ξένο!

Από τη μια λοιπόν έχουμε την προπαγάνδα για τον “εγκληματία” πρόσφυγα πολέμου ή το “λιγούρη” Ευρωπαίο μετανάστη που υποτίθεται πως έρχονται στη Σουηδία ο μεν πρώτος για να βιάσει και να κλέψει, ο δε δεύτερος για να πάρει τις δουλειές από τους Σουηδούς και οι δυο μαζί να ξεζουμίσουν το σουηδικό κράτος με τα επιδόματα που παίρνουν, και από την άλλη έχουμε την ατομικιστική φύση του ίδιου του Σουηδού που δε θέλει πολλά πολλά με τους άλλους (ακόμη κι αν ειναι Σουηδοί), που ο καλύτερος του φίλος είναι το Κράτος, που βάζει όρια στην εξωτερίκευση των συναισθημάτων του, που αδυνατεί να δεχτεί την εξωτερίκευση των συναισθημάτων των άλλων, που δέχεται το διαφορετικό μόνο και για όσο καιρό έχει να κερδίσει κάτι από αυτό και που όλη του η ζωή βασίζεται σε κανόνες τους οποίους πρέπει να ακολουθεί ακόμη κι αν δε συμφωνεί μαζί τους. Πάνω σε αυτό στήριξαν λοιπόν οι Σουηδοί Δημοκράτες την προπαγάνδα τους και, όπως έδειξαν τα γεγονότα, το εγχείρημα έπιασε.

Οι Σουηδοί Δημοκράτες θα μπορούσαν να πάνε ακόμη καλύτερα. Σύμφωνα με κάποιους θα μπορούσαν να φτάσουν ακόμη και το 30%. Καθόλου απίθανο κατά τη γνώμη μου. Γιατί δεν το έφτασαν; Μα γιατί, όπως είπα στην αρχή, οι Σοσιαλδημοκράτες ξέρουν το παιχνίδι της προπαγάνδας πολύ καλύτερα κι έχουν κι αυτοί μακρύ ποδάρι. Κι αυτό το παιχνίδι (και το ποδάρι!) είχε πολύ ενδιαφέρον για όσους το παρακολουθήσαμε…

Maribor

πηγη: katiousa.gr

14/Σεπ/2018 Γράφτηκε από

_μικροσκόπιο_των_θεσμών_προαπαιτούμενα_ανάπτυξη_και_έσοδα.jpg

Της Δήμητρας Καδδά

Έως αργά χθες το απόγευμα συνεχίστηκαν οι συσκέψεις της 1ης ημέρας μεταμνημονιακού ελέγχου της χώρας σε επίπεδο τεχνικών κλιμακίων των Θεσμών. Έλαβαν χώρα συναντήσεις στον... αρχικό τόπο των διαβουλεύσεων (δηλαδή αυτών που διεξήχθησαν το 2010 για το 1ο MoU), στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Συναντήσεις έγιναν και σε άλλους χώρους, ενώ υπήρξε και σειρά εσωτερικών συσκέψεων των θεσμών, ώστε να συντονιστούν μεταξύ τους αλλά και να αποτιμήσουν, μία προς μία, τις εξαγγελίες.

Ο λόγος για τις εξαγγελίες του Πρωθυπουργού που θα πρέπει να "χωρέσουν" στον δημοσιονομικό χώρο (δηλαδή στην υπέρβαση από τον στόχο για πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ), στο σενάριο μη περικοπής των συντάξεων και του αφορολόγητου. Υπενθυμίζεται ότι τα πιο πολλά από τα μέτρα που ονοματίστηκαν από την Θεσσαλονίκη (εξαίρεση αποτελούν τα αναδρομικά και οι μειώσεις εισφορών) ουσιαστικά είναι ένα μέρος - πολλές φορές "κουτσουρεμένο" - από τα αντίμετρα του 2019-2020. Με ηχηρές "απουσίες" την μείωση φόρου εισοδήματος και εισφοράς αλληλεγγύης, της αύξησης κατά 300 εκατ. ευρώ του ΠΔΕ, καθώς και μέρους του κοινωνικού πακέτου του 2019.

Το "κλείσιμο" του 2018

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουν οι δανειστές είναι υπολογίσουν αν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος και πόσος είναι αυτός. Δηλαδή αν θα επιτευχθεί ο στόχος για πρωτογενή πλεονάσματα στο 3,5% του ΑΕΠ φέτος και αν θα υπάρχει υπέρβαση στόχου τόσο το 2018 (ώστε να μοιραστεί μέρισμα μία κίνηση για την οποία ήταν φειδωλές οι δηλώσεις του Πρωθυπουργού), όσο και τα επόμενα χρόνια.

Προς το σκοπό αυτό υπολογίζονται τα στοιχεία που δείχνουν την πορεία του ΑΕΠ αλλά και την εκτέλεση του προϋπολογισμού σύμφωνα και με τα στοιχεία Αυγούστου (επισήμως αναμένονται την Παρασκευή).

Αλλά και το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής έδωσε χθες μία πρώτη γεύση των συνολικών δεδομένων για το 7μηνο, αποτυπώνοντας υπέρβαση στόχου κατά 600 εκατ. ευρώ (σε σχέση με τις περσινές επιδόσεις) η οποία όμως προς το παρόν βασίζεται σε πεδία τα οποία μένει να φανεί αν θα χουν ευστάθεια (σ.σ. όπως είναι οι χαμηλότερες σε αξία ληξιπρόθεσμες οφειλές φέτος σε σχέση με πέρυσι, αφού κατά το πρώτο εξάμηνο είχαν εισρεύσει 2 πακέτα δόσεων από τους δανειστές)…

Το άλλο μεγάλο μέτωπο είναι αυτό των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και του πακέτου προαπαιτούμενων της αξιολόγησης, τα οποία βρίσκονται στο στόχαστρο των δανειστών όπως φάνηκε και από τις χθεσινές αυστηρές προειδοποιήσεις του επικεφαλής του ESM  Κλάους Ρέγκλινγκ. Έκανε σαφές ότι για να διανεμηθεί η παρέμβαση στο χρέος μου που συνδέεται με προαπαιτούμενα πρέπει οι μεταρρυθμίσεις να γίνουν πράξη.

 

Σύσκεψη στο ΥΠΟΙΚ

Η ελληνική πλευρά οριστικοποίησε την θέση της  αλλά και το "πλάνο" επαφών (ακόμη και το ποιοι υπουργοί θα μετέχουν), σε κυβερνητική σύσκεψη προετοιμασίας που  έλαβε χώρα χθες στο κτίριο του Υπουργείου Οικονομικών. Μετείχαν ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομίας Γιάννης Δραγασάκης, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος, η υπουργός Εργασίας Έφη Αχτσιόγλου και ο επικεφαλής της διαπραγματευτικής ομάδας, υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος.

Τα επόμενα βήματα

Η διαπραγμάτευση σε επίπεδο "κορυφής" θα εξελιχθεί το τριήμερο  12 -  14 Σεπτεμβρίου και μετά οι θεσμοί θα συνεχίσουν εξ αποστάσεως διαβουλεύσεις για την κατάθεση του Προσχεδίου Προϋπολογισμού την 1η Οκτωβρίου στη  Βουλή και στις Βρυξέλλες (στις 15 Οκτωβρίου), στο πλαίσιο της διαδικασίας του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου. Το πόρισμα αναμένεται τον Νοέμβριο. Οι πολιτικές αποφάσεις μπορεί να ληφθούν ακόμη και στο Eurogroup του Δεκεμβρίου (ή και αργότερα, αναφορικά με το μέρισμα του 2018, λίγο πριν το τέλος του έτους).

Το αίτημα για τις συντάξεις, σύμφωνα με πληροφορίες, συνδέεται με το χρέος: μία ανατροπή στο σχετικό άρθρο του νόμου θα πρέπει να οδηγήσει σε επαναϋπολογισμό της έκθεσης βιωσιμότητας. Η απάντηση του πρωθυπουργού χθες, κατά τη συνέντευξη Τύπου, ήταν ότι δεν τίθεται τέτοιο ζήτημα λόγω της ώριμης ηλικίας των "παλαιών" συνταξιούχων που επηρεάζει η κατάργηση ή όχι της προσωπικής διαφοράς.

ΠΗΓΗ: capital.gr

14/Σεπ/2018 Γράφτηκε από

_κρίση_αποκαθήλωσε_την_ΤΙΝΑ_του_νεοφιλευθερισμού.jpg

Δημήτρης Γρηγορόπουλος

Ως νέα μεγάλη ιδέα του κεφαλαίου προβάλλεται η διηνεκής ανάπτυξη που εξασφαλίζεται από τη νεοφιλελεύθερη ανασυγκρότηση του καπιταλισμού, με κύριο μοχλό το «μικρό κράτος», την κατακρήμνιση των κοινωνικών δαπανών, την αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης ακόμη και σε επίπεδο φυσικής εξαθλίωσης, τον σφετερισμό δικαιωμάτων και ελευθεριών για την αποφυγή ή την καταστολή αντιδράσεων.

Η νεοφιλελεύθερη διαχείριση καταβαραθρώθηκε παρά την απουσία έντονων και παρατεταμένων αντιδράσεων (με εξαιρέσεις, όπως το κίνημα των πλατειών, το κίνημα Occupy Wall Street, κά).

Πρωταρχική στη νεοφιλελεύθερη αντίληψη είναι η θέση για το «αόρατο χέρι της αγοράς», την ικανότητα δηλαδή αυτορρύθμισης της καπιταλιστικής αγοράς, χωρίς ή με ελάχιστη ρυθμιστική  παρέμβαση του κράτους.

Ο νεοφιλελευθερισμός, από τη δεκαετία του ’70, με τη σταδιακή εφαρμογή του στις καπιταλιστικές κοινωνίες σε αντικατάσταση της κεϊνσιανής διαχείρισης και ιδίως μετά τη κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» το 1989-1990, προβλήθηκε ως η αιώνια κοινωνία, ως «το τέλος της ιστορίας» κατά τον Φουκουγιάμα. Τη «χρυσή» δεκαετία του ’90 και μέχρι τη μεγάλη κρίση του 2008, που είχε προαναγγελθεί από μικρότερες κρίσεις, αξίωσε ότι κατέχει το ελιξήριο της διαρκούς ανάπτυξης και της καθολικής ευημερίας.

Πανάκεια του ιδεολογήματος αποτέλεσε η απελευθέρωση των αγορών, η διατήρηση ελάχιστων κρατικών ρυθμίσεων στην καπιταλιστική δραστηριότητα, η δραστική μείωση της φορολογίας του κεφαλαίου και των εισφορών του για την εργασία. Θέση αυταπόδεικτου δόγματος κατέλαβε η αντίληψη ότι το κράτος από τη φύση του αποτελεί κακό επιχειρηματία, κάτι που οδήγησε σε κύματα ιδιωτικοποιήσεων βασικών κρατικών υποδομών (ενέργεια, μεταφορές, τράπεζες, υγεία, παιδεία, κά). Οι κοινωνικές δαπάνες (αστικό κράτος πρόνοιας) από κοινωνική πρόνοια συρρικνώθηκαν στα άκρως αναξιοπαθούντα άτομα (επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης), με το σκεπτικό της υπερβάλλουσας και άδικης προστασίας από τη γέννηση ως το θάνατο.

Κυριαρχεί η κατεύθυνση της καθολικοποίησης των εμπορευματοχρηματικών σχέσεων. Ιδιωτικοποιούνται τα πάντα. Έτσι, απελευθερώνονται οι αγορές εργατικής δύναμης, αγαθών και υπηρεσιών, εμπορευματοποιούνται οι φυσικοί πόροι, ακόμη και οι ατμοσφαιρικοί ρύποι και η διαχείριση απορριμμάτων, η αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης σ’όλες τις πλευρές της, ενώ αξιοποιούνται για κέρδος και τα προσωπικά δεδομένα. Άλλη συνιστώσα είναι και η αποθέωση των νέων τεχνολογιών. Η τεχνολογία εξετάζεται ανεξάρτητα απ’ τις παραγωγικές σχέσεις. Η νεοφιλελεύθερη διαχείριση απαιτεί κι εξασφαλίζει κολοσσιαίες δαπάνες απ’το κράτος για έρευνα και νέα τεχνολογία. Ανάγει την τελευταία σε πανάκεια για την αύξηση της παραγωγικότητας και της παραγωγής προς το συμφέρον του κεφαλαίου, της κερδοφορίας του και της ανταγωνιστικότητάς του.

Κομβική θέση στο νεοφιλελεύθερο αφήγημα έχουν η παγκοσμιοποίηση και η απελευθέρωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Η παγκόσμια επέκταση της αντικειμενικά δεσπόζουσας τάσης της καπιταλιστικής διεθνοποίησης, η δημιουργία οικονομικών ολοκληρώσεων και εν γένει η παγκοσμιοποίηση δημιούργησαν αυταπάτες για καθολική και αιώνια ειρήνη, αρμονική συνεργασία και γενική ευημερία. Τεράστιες προσδοκίες δημιούργησε η χρηματοπιστωτική απελευθέρωση με πρωτεργάτη τις ΗΠΑ. Ο διαχωρισμός χρηματοπιστωτικών και επενδυτικών τραπεζών που επιβλήθηκε στη κρίση του 1929-’30, για να αποτραπούν οι επικίνδυνες κερδοσκοπίες και οι ανεξέλεγκτες καταστροφικές φούσκες, ήρθη επί κυβέρνησης Κλίντον το 1979. Τα υψηλά επιτόκια θεωρήθηκαν λύση για την απορρόφηση των λιμναζόντων κεφαλαίων λόγω μη ικανοποιητικής κερδοφορίας απ’την πτώση του μέσου ποσοστού κέρδους. Τα χρηματοπιστωτικά προϊόντα θεωρήθηκαν πηγή πλούτου οχι μόνο για το κεφάλαιο αλλά και για τα νοικοκυριά, οδηγώντας στον παροξυσμό της φούσκας του 2008.

Θεμελιακό ισχυρισμό των νεοφιλελευθέρων αποτελεί η θέση ότι η ελεύθερη αγορά μεταφράζεται και σε πολιτική και προσωπική ελευθερία. Ο περιορισμός του όγκου και του ρόλου της κρατικής γραφειοκρατίας και των πολιτικών παρεμβάσεων θεωρείται ότι αυξάνει το βαθμό ελευθερίας όχι μόνο των επιχειρήσεων, αλλά και των πολιτών, αφού οι τελευταίοι δεν καταπιέζονται από ένα πανίσχυρο κράτος ούτε από πανίσχυρα ολιγοπώλια (υπάρχουν και νομικές ρυθμίσεις για τον «περιορισμό» τους). Στην κοινωνία της ελεύθερης αγοράς υποτίθεται ότι ο εργαζόμενος δεν εκβιάζεται απ’τον εργοδότη του,αφού γνωρίζει ότι έχει περισσότερες ή και καλύτερες ευκαιρίες αναζήτησης εργασίας στη διάρκεια του εργασιακού του βίου.

Συνοψίζοντας, από τη δεκαετία του ’70, οι νεοφιλελεύθεροι παλεύοντας για απόλυτη ελευθερία της αγοράς προβάλλουν το βασικό επιχείρημα ότι η εξασφάλιση αυτής της ελευθερίας αποτελεί το κλειδί για μιαν «αυξανόμενη παλίρροια  που σηκώνει ψηλά όλες τις βάρκες». Όπερ μεθερμηνευόμενο, σημαίνει ότι εξασφαλίζει την καθολική ευημερία. Όμως, δέκα χρόνια μετά το ξέσπασμα της καπιταλιστικής δομικής κρίσης του 2008 και παρά τις καταλυτικές νεοφιλελεύθερες αναδιαρθρώσεις τα ιδεολογήματα του νεοφιλελευθερισμού έχουν συντριβεί ένα προς ένα.

Το ελιξήριο της αέναης δυναμικής ανάπτυξης περιορίστηκε σε μιαν αναιμική ανάπτυξη του 2,5% στα επόμενα σαράντα χρόνια σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, ενώ το πλασματικό κεφάλαιο, που θεωρήθηκε υπεύθυνο για την κρίση, από 11πλάσιο της πραγματικής οικονομίας το 2008 έχει γίνει το 2018 20πλάσιο! Η «αόρατη χείρ» της αγοράς δεν απέτρεψε ούτε υπερέβη την κρίση με τους δικούς της μηχανισμούς, αλλά με κρουνούς χρηματοδότησης απ’το απαξιωμένο αστικό κράτος,  με την άγρια φορολογία και τη βάρβαρη λιτότητα. Το «μικρό» και υποβαθμισμένο κράτος του νεοφιλελευθερισμού αποδείχθηκε όντως μικρό για τις κοινωνικές δαπάνες, την προστασία της εργασίας και των δικαιωμάτων, αλλά μεγάλο στην υπερχρηματοδότηση του κεφαλαίου, το ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας, την υπερδιόγκωση του κατασταλτικού τομέα για την περιφρούρηση της νεοφιλελεύθερης αντιμεταρρύθμισης, όπως και για την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος στο βωμό του καπιταλιστικού κέρδους.

Η τεχνολογική έκρηξη που φετιχοποιείται απ’ τους ιδεολόγους του νεοφιλελευθερισμού αυξάνει για ένα διάστημα τα καπιταλιστικά κέρδη, αλλά μεσομακροπρόθεσμα οδηγεί στην πτώση του μέσου ποσοστού κέρδους, ενώ συρρικνώνει τις θέσεις εργασίας. Το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, παρά τον περιορισμό των χρηματοπιστωτικών προϊόντων και κάποιους ελέγχους, διογκώνεται επικίνδυνα, αφού το πλασματικό κεφάλαιο είναι σήμερα 20πλάσιο απ’το πραγματικό. Οι κεντρικές τράπεζες ιδίως των μεγάλων δυνάμεων εξακολουθούν περιοδικά να εκδίδουν πλασματικό χρήμα για την τροφοδοσία του κεφαλαίου, ιδίως στις ΗΠΑ και την ΕΕ, ωθώντας σε νέα φούσκα…

Κατέρρευσε πανηγυρικά και ο μύθος της παγκοσμιοποίησης, που θα εξασφάλιζε τη διεθνή ειρήνη, την αρμονική συνεργασία και την καθολική ανάπτυξη. Απεναντίας, ο ενδοϊμπεριαλιστικός ανταγωνισμός για αναδιανομή σφαιρών επιρροής, πηγών ενέργειας και αγορών για ανάταξη της καπιταλιστικής κερδοφορίας υπονομεύει τη διεθνοποίηση, χωρίς να την καταργεί, οξύνει τον ανταγωνισμό σε όλα τα πεδία, υποθάλπει πολέμους που διακυβεύουν την παγκόσμια ειρήνη.

Η φτωχοποίηση του πληθυσμού απέδειξε ότι ήταν φληνάφημα η καθολική ευημερία. Όσο για το ιδεολόγημα που μεταμφιέζει την ανεργία σε επιλογή νέας απασχόλησης συντριπτική είναι η απάντηση της κάθετης αύξησης των ανέργων και των ελαστικά εργαζομένων.

ΠΗΓΗ: prin.gr

14/Σεπ/2018 Γράφτηκε από

anergos-pianei-prosopo.jpg

Παρά τα βήματα που έχουν γίνει το τελευταίο διάστημα, οι έλληνες μαθητές (και κατ’ επέκταση οι οικογένειές τους, που έχουν αποφασιστικό λόγο στις επιλογές των παιδιών) προτιμούν να εισαχθούν σε κάποιο ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα αντί της τεχνικής εκπαίδευσης, σε ποσοστό υψηλότερο μάλιστα από τα άλλα κράτη της Δύσης.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τη φετινή έκθεση του ΟΟΣΑ με τίτλο «Εκπαίδευση με μια ματιά» που παρουσιάστηκε χθες, οι επτά στους δέκα έλληνες μαθητές (71% το ακριβές ποσοστό) αποφοιτούν από Γενικά Λύκεια έναντι 22% από τα Επαγγελματικά Λύκεια (ΕΠΑΛ) (υπάρχει ένα μη καταγεγραμμένο ποσοστό). Κατόπιν, το μεγαλύτερο ποσοστό των φοιτητών αποκτούν ένα πτυχίο ΑΕΙ.

Ωστόσο, η ανεργία δεν έχει αφήσει αλώβητη καμία κατηγορία πτυχιούχων. Μέσα σε μία δεκαετία (2007-2017), οι δείκτες απασχόλησης έχουν πέσει κατά 12 ποσοστιαίες μονάδες για τους πτυχιούχους ΑΕΙ, κατά 14 ποσοστιαίες μονάδες για τους κατόχους απολυτηρίου Λυκείου, ενώ για τους κατόχους βασικής εκπαίδευσης η πτώση κατά 17 ποσοστιαίες μονάδες. Η Ελλάδα έχει και μεγάλο ποσοστό νέων (26%) που βρίσκεται εκτός εκπαίδευσης και εργασίας, μαζί με την Ιταλία και την Ισπανία. Μάλιστα, στην έκθεση επισημαίνεται ότι στην περίπτωση της Ελλάδας η κρίση είναι αυτή που έχει αποκλείσει αυτά τα άτομα από την εκπαίδευση και την εργασία.

Αναφορά γίνεται και στην υποχρεωτική εκπαίδευση, με τον ΟΟΣΑ να καταγράφει ελαφρώς λιγότερες διδακτικές ώρες για τους μαθητές όλων των βαθμίδων σε σχέση με τα άλλα κράτη-μέλη. Βέβαια, το ίδιο στοιχείο εμφανίζεται σε όλες τις εκθέσεις του ΟΟΣΑ τα τελευταία χρόνια και οι εκπαιδευτικές ομοσπονδίες -και δη η ΟΛΜΕ- το αποδίδουν στη συντομότερη λήξη των μαθημάτων ώστε να πραγματοποιηθούν οι Πανελλαδικές Εξετάσεις για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Τέλος, στην έκθεση γίνεται αναφορά στους μισθούς των ελλήνων εκπαιδευτικών, οι οποίοι είναι αισθητά χαμηλότεροι από τους συναδέλφους τους σε άλλα κράτη. Και αυτό παρατηρείται όχι μόνο στην αρχή της καριέρας των εκπαιδευτικών αλλά και όταν φθάνουν στα υψηλότερα μισθολογικά κλιμάκια, λόγω προϋπηρεσίας.

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr

14/Σεπ/2018 Γράφτηκε από

201809130803502875-640x435.jpg

Σε απεργιακές κινητοποιήσεις προχωράνε αυτήν την εβδομάδα τα εργατικά σωματεία των νοτιοκορεάτικων ναυπηγείων Hyundai Heavy Industries Co.

Η απόφαση για την απεργία ελήφθη καθώς οι εργάτες διαμαρτύρονται για την πρόωρη «συνταξιοδότησή» τους, αλλά και για την μη πληρωμή των προσωρινά μη απασχολούμενων εργατών.

Όπως αναφέρει το Yonhap News Agency, ο πρόεδρος και CEO της HHI, κ.  Kang Hwan-goo, προειδοποίησε τους εργαζόμενους ότι θα βάλει μόνιμα λουκέτο στη μονάδα κατασκευής offshore εγκαταστάσεων των ναυπηγείων εφόσον οι εργάτες δεν κάνουν παραχωρήσεις σε ορισμένα θέματα.

Η μονάδα κατασκευής offshore εγκαταστάσεων της HHI έχει κλείσει προσωρινά έως ότου προκύψει ένας επαρκής αριθμός παραγγελιών για νέες ναυπηγήσεις.

Η ΗΗΙ απασχολεί περίπου 15.800 εργαζομένους, εκ των οποίων οι 2.400 απασχολούνται στη μονάδα κατασκευής offshore εγκαταστάσεων.

Συν τοις άλλοις, τα μεγαλύτερα ναυπηγεία της Ν. Κορέας έχουν να αντιμετωπίσουν έναν ισχυρό ανταγωνισμό από Κίνα και Σιγκαπούρη, καθώς τα τελευταία προσφέρουν ελκυστικές τιμές στον τομέα των κατασκευών offshore εγκαταστάσεων.

ΠΗΓΗ: naftikachronika.gr

14/Σεπ/2018 Γράφτηκε από

_νεφρού_Συμπτώματα_και_αντιμετώπιση.jpg

Οι πέτρες στους νεφρούς (νεφρική λιθίαση, ή νεφρολιθίαση) είναι μικρές, σκληρές μάζες από μεταλλικά και όξινα άλατα μετάλλων που σχηματίζονται στο εσωτερικό των νεφρών.
 

Ο κολικός νεφρού είναι ο έντονος πόνος που οφείλεται στην παρουσία λίθων στους νεφρούς. Οι πέτρες στους νεφρούς έχουν πολλές αιτίες και μπορεί να επηρεάσει οποιοδήποτε μέρος του ουροποιητικού συστήματος, από τα νεφρά μέχρι και την ουροδόχο κύστη. Πιο συχνά, οι πέτρες σχηματίζονται όταν τα ούρα γίνονται πιο πυκνά (χάνουν ποσότητα νερού), κάτι που επιτρέπει στα μέταλλα να κρυσταλλώσουν και να δημιουργήσουν μικρές μάζες.

Κολικός νεφρού: Συμπτώματα

Μια πέτρα στα νεφρά είναι πιθανό να μην προκαλέσει συμπτώματα μέχρι να κινηθεί μέσα στο νεφρό ή να περάσει στον ουρητήρα, τον σωλήνα που συνδέει το νεφρό και την ουροδόχο κύστη. Σε εκείνο το σημείο, ενδέχεται να αντιμετωπίσετε αυτά τα συμπτώματα:

  • Οξύς κάτω από τα πλευρά, προς το πίσω μέρος
  • Πόνος που “εξαπλώνεται” στην κάτω κοιλιακή χώρα και στη βουβωνική χώρα
  • Πόνος που “έρχεται κατά κύματα” και κυμαίνεται σε ένταση
  • Πόνος κατά την ούρηση
  • Ροζ, κοκκινωπά ή καφέ ούρα
  • Θολά και δυσώδη ούρα
  • Ναυτία και έμετος
  • Συνεχής ανάγκη για ούρηση
  • Ούρηση πιο συχνά απ' ό,τι συνήθως
  • Πυρετός και ρίγη, εάν υπάρχει μόλυνση
  • Μικρές ποσότητες ούρων

Ο πόνος που προκαλείται από μια πέτρα στους νεφρούς μπορεί να αλλάξει σημείο εστίασης και ένταση, καθώς η πέτρα μετακινείται μέσω του ουροποιητικού συστήματος.

Κολικός νεφρού: Αντιμετώπιση

Η θεραπεία για τις πέτρες στους νεφρούς ποικίλλει, ανάλογα με τον τύπο της πέτρας και την αιτία.

Μικρές πέτρες με ελάχιστα συμπτώματα

Οι περισσότερες πέτρες στα νεφρά δεν απαιτούν επεμβατική θεραπεία. Τις περισσότερες φορές θα διέλθουν από το ουροποιητικό σύστημα και θα τις αποβάλλει ο οργανισμός με λίγη “βοήθεια” από:

  • Πόσιμο νερό: Πίνετε 2-3 λίτρα την ημέρα για να καθαρίσετε το ουροποιητικό σας σύστημα. Αυτό θα συμβεί όταν πλέον παράγετε καθαρά ή σχεδόν διαυγή ούρα.
  • Αναλγητικά: Το να αποβάλλετε με φυσικό τρόπο μια μικρή πέτρα μπορεί να σας προκαλέσει κάποια δυσφορία. Για την ανακούφιση από τον πόνο, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει παυσίπονα όπως η ιβουπροφαίνη, ακεταμινοφαίνη, ή ναπροξένη.
  • Ιατρική θεραπεία: Ο γιατρός σας μπορεί να σας δώσει ένα φάρμακο για να σας βοηθήσει να αποβάλλετε την πέτρα.

Μεγάλες πέτρες που προκαλούν έντονα συμπτώματα

  • Ηχητικά κύματα που σπάνε τις πέτρες: Η εξωσωματική λιθοτριψία με κρουστικά κύματα (extracorporeal shock wave lithotripsy - ESWL) χρησιμοποιεί ηχητικά κύματα για να δημιουργήσει ισχυρές δονήσεις που σπάνε τις πέτρες σε μικρά κομμάτια, τα οποία στη συνέχεια είναι εύκολο να αποβάλλετε στα ούρα σας.
  • Χειρουργική επέμβαση για αφαίρεση πολύ μεγάλης πέτρας: Μια διαδικασία που ονομάζεται διαδερμική νεφρολιθοτομή περιλαμβάνει την χειρουργική εξαγωγή μιας πέτρας στα νεφρά, χρησιμοποιώντας μικρά τηλεσκόπια και όργανα που εισάγονται μέσω μιας μικρής τομής στην πλάτη σας.
  • Χειρουργική επέμβαση στον παραθυρεοειδή αδένα: Μερικές πέτρες φωσφορικού ασβεστίου δημιουργούνται από κακή λειτουργία των παραθυρεοειδών αδενών. Όταν αυτοί οι αδένες παράγουν πάρα πολύ παραθυρεοειδή ορμόνη (υπερπαραθυρεοειδισμός) τα επίπεδα του ασβεστίου μπορεί να αυξηθούν τόσο πολύ, ώστε να σχηματιστούν πέτρες στους νεφρούς. Η επέμβαση αυτή στον αδένα σταματά τον σχηματισμό λίθων στους νεφρούς. Επίσης, ο γιατρός σας μπορεί να σας συστήσει μια φαρμακευτική θεραπεία που σταματάει την υπερπαραγωγή της παραθυρεοειδούς ορμόνης.

Μετάφραση/απόδοση από Iatropedia με πληροφορίες από το http://www.mayoclinic.org

ΠΗΓΗ: iatropedia.gr

14/Σεπ/2018 Γράφτηκε από

peina-pagkosmia1.jpg

Σοκάρει η έκθεση του ΟΗΕ για την παγκόσμια πεινά καθώς τα ποσοστά  αυξήθηκαν το 2017 για τρίτη συναπτή χρονιά

Τα ποσοστά της πείνας φαίνεται ότι αυξάνονται σχεδόν σε ολόκληρη την Αφρική και στη Νότια Αμερική με 821 εκατομμύρια ανθρώπους, δηλαδή έναν στους εννέα, να υποφέρουν από αυτή το 2017. Τον περασμένο χρόνο, σχεδόν 124 εκατομμύρια άνθρωποι σε 51 χώρες ήταν αντιμέτωποι με υψηλά επίπεδα πείνας, εξαιτίας των πολέμων και των κλιματικών αλλαγών, σύμφωνα με τον ΟΗΕ.

Πολλές χώρες που μαστίζονται από συνεχιζόμενες συγκρούσεις, ανάμεσά τους η Υεμένη, η Σομαλία, το Νότιο Σουδάν και το Αφγανιστάν, ήταν επίσης αντιμέτωπες με μια ή περισσότερες κλιματικές ακραίες καταστάσεις, όπως η ξηρασία και οι πλημμύρες, σημειώνει η έκθεση.

Παράλληλα, τη Δευτέρα, η φιλανθρωπική οργάνωση Save the Children ανέφερε ότι  600.000 παιδιά σε εμπόλεμες ζώνες μπορεί να πεθάνουν από ακραία πείνα έως το τέλος του έτους καθώς υπάρχουν ελλείψεις χρηματοδότησης και οι εμπόλεμες πλευρές εμποδίζουν τις προμήθειες να φτάσουν σε αυτούς που τις χρειάζονται.

Συνολικά 821 εκατομμύρια άνθρωποι πεινούσαν το 2017 -έναντι 804 εκατομμυρίων το 2016– και η «Αφρική είναι η χειρότερα πληγείσα ήπειρος», με σχεδόν το 21% του πληθυσμού της να υποσιτίζεται, δήλωσε παράλληλα τηλεφωνικώς στο AFP ο Ντομινίκ Μπουρζόν, διευθυντής της υπηρεσίας επιχειρήσεων έκτακτης ανάγκης και αποκατάστασης του FAO.

Βάσει των ιδίων κριτηρίων, 11,4% του πληθυσμού υποσιτίζεται στην Ασία, 6,1 στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική, 7% στην Ωκεανία και λιγότερο από 2,5% στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, σύμφωνα με την έκθεση, η οποία συντάχθηκε από τον FAO, το Διεθνές Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (FIDA), την UNICEF, το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Επισιτισμού (PAM) και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ)

Στην Ευρώπη σε δύο χώρες πεινούν οι άνθρωποι περισσότερο απ’ ό,τι στις άλλες: στην Αλβανία (5,5% του πληθυσμού) και στη Σερβία (5,6%).

Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο αριθμός των ανθρώπων που πεινούν ανήλθε εκ νέου το 2017 στο επίπεδο που είχε φτάσει «πριν από 10 χρόνια», το οποίο επιβεβαιώνει «την αντιστροφή της τάσης προς τα κάτω» της πείνας στον κόσμο, η οποία υπήρχε από το 2015.

Από πλευράς υγείας, ο ΟΗΕ επισημαίνει μία μόνον πρόοδο: μειώθηκε το ποσοστό των παιδιών που παρουσιάζει προβλήματα ανάπτυξης σε 22% έναντι 25% πέρυσι, αλλά 151 εκατομμύρια παιδιά εξακολουθούν να πλήττονται: «Μια γενιά σε κίνδυνο», σύμφωνα με τον Μπουρζόν.

Τα Ηνωμένα Έθνη εκφράζουν ανησυχία για την αύξηση της παχυσαρκίας στους ενήλικες, με «περισσότερο από έναν ενήλικα στους οκτώ στον κόσμο» να πλήττεται από τη μάστιγα αυτή, η οποία αποδίδεται πλέον στις «πολλές μορφές κακής διατροφής» που υπάρχουν σήμερα. Το θέμα αυτό αποκτάει ακόμη μεγαλύτερη σοβαρότητα καθώς οι άνθρωποι «που ήταν θύματα υποσιτισμού στην παιδική τους ηλικία διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο στη συνέχεια να είναι παχύσαρκοι», γνωστοποίησε ο Μπουρζόν.

Τέλος τα Ηνωμένα Έθνη εκφράζουν ανησυχία και για την υγεία των γυναικών: «Μια γυναίκα στις τρεις σε αναπαραγωγική ηλικία υποφέρει από αναιμία», με «σημαντικές συνέπειες» στην υγεία τους και των παιδιών τους, όπως υπογραμμίζεται στην έκθεση αυτή, η οποία δείχνει επίσης ότι οι γυναίκες είναι «περισσότερο ευάλωτες από τους άνδρες να πληγούν από σοβαρή έλλειψη διατροφικής ασφάλειας» στην Αφρική, την Ασία και τη Λατινική Αμερική.

Με πληροφορίες από cnn.gr και  gr.euronews.com

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

14/Σεπ/2018 Γράφτηκε από

4jLKh2G.jpg

Η φετινή ΔΕΘ φαινομενικά δεν έκανε κανέναν σοφότερο ούτε διαμόρφωσε κάποια νέα κατάσταση. Οι πολιτικοί χώροι είχαν κάνει τις επενδύσεις τους. Εναρμονισμένες με το κλίμα  δεν απέδωσαν και έτσι όλοι περιορίστηκαν να ελπίζουν στην αποτυχία των άλλων. Αν όμως κάποιος ξύσει την επιφάνεια θα διαπιστώσει πως σ’ αυτήν  τη διαδικασία εμφανίστηκαν ανορθογραφίες που με μια πρώτη ματιά φαίνονται περίεργες, έχουν όμως τις εξηγήσεις τους. Η κυβερνητική κατρακύλα συνεχίστηκε σε όλα τα επίπεδα, αφήνοντας τεράστια περιθώρια στην αντιπολίτευση, κι από τις δύο πλευρές

…και χάσαν όλοι οι άλλοι!  

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ είχε δημιουργήσει υψηλές προσδοκίες παροχών, εκφραζόταν και ένα άγχος να «ρεφάρει» για το καταστροφικό καλοκαίρι. Τελικά πρυτάνευσαν «ωριμότερες» σκέψεις: Ουσιαστικά δεν απευθύνθηκε στην κοινωνία (εκτός από τους φανατικούς του ΠΑΟΚ)  καθώς πλέον υπάρχει επίγνωση της πλήρους κατάρρευσης της κυβερνητικής αξιοπιστίας. Απευθύνθηκε  στους «θεσμούς», ξεκαθαρίζοντας πως δεν θα γίνει τίποτα χωρίς την έγκρισή τους και, κυρίως, στους Αμερικάνους. Ποτέ στην ιστορία αυτής της - πάντα εξαρτημένης - χώρας δεν έχει υπάρξει τέτοια επίδειξη υποτέλειας! Είναι φανερό πως η πολύπλευρη στήριξη από τον ξένο παράγοντα είναι το τελευταίο χαρτί των ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ. Μην το υποτιμούμε, είναι ένα πολύ ισχυρό χαρτί.

Ένα πρώτο παράδοξο είναι πως τόσο η κυβέρνηση όσο κι η ΝΔ είχαν επενδύσει, για διαφορετικούς λόγους, στους «μακεδονομάχους». Η ΝΔ πόνταρε σε ένα μαζικό συλλαλητήριο που θα συναντούσε σκληρή καταστολή. Σε ένα μαζικό, σκληρό συλλαλητήριο πόνταρε και η κυβέρνηση, ήδη με τα δημοσιεύματα των φερέφωνών της στον Τύπο προετοίμαζε ένα κλίμα «φασιστικού κινδύνου». Τελικά διαψεύστηκαν κι οι δύο, ελάχιστοι παραθρησκευτικοί με επικεφαλής έναν γραφικό καλόγερο και έναν ξεβράκωτο εθνικιστή δεν μπορούσαν να συγκροτήσουν αφήγημα «λαϊκού ξεσηκωμού»,  για «φασιστική εκτροπή» δεν το συζητάμε καν.

Αυτή που δεν διαψεύστηκε ουσιαστικά στις επενδύσεις της ήταν η Αριστερά καθώς… δεν επένδυσε και πολλά! Οι ανακοινώσεις και, κυρίως, η πρακτική των χώρων θα μπορούσαν να είναι οι περσινές, οι προπέρσινες κ.ο.κ.. Πολυδιάσπαση σε 4(!) διαφορετικές συγκεντρώσεις χωρίς στόχο στην πραγματικότητα, χωρίς να θέτουν τα νέα δεδομένα που θα συγκινούσαν. Η εξαφάνιση από τα ΜΜΕ των συγκεντρώσεων του ΠΑΜΕ και της Καμάρας ήταν αναμενόμενη, δεν έγινε όμως και κάτι να υποχρεωθούν για το αντίθετο.

Ενόχλησε ένας πισινός περισσότερο από μια ναυαρχίδα

Κι όμως υπήρχαν στοιχεία που θα μπορούσαν να προκαλέσουν πολιτική θύελλα και, ως έναν βαθμό, κινηματική έκφρασή της: Η μετατροπή της Θεσσαλονίκης σε αμερικανικό έδαφος είναι ένα γεγονός με ξεχωριστή σημασία. Μόνο οι συνειδητά εθελοτυφλούντες θεωρούν «τυχαία» την επιλογή των ΗΠΑ ως «τιμώμενη» χώρα.  Στο λιμάνι της πόλης κυριαρχούσε η ναυαρχίδα του αμερικανικού 6ου Στόλου, το USS Mount Whitney, το τέρας που το 2011 ήταν το κύριο σκάφος διοικήσεως στη διεθνή επιχείρηση που είχε στηθεί κατά της Λιβύης,  με τα γνωστά αποτελέσματα. Ο, ουσιαστικός αρμοστής της χώρας, Τ. Πάιατ είχε το γενικό πρόσταγμα. Για πρώτη φορά πριν τον πρωθυπουργό, την έκθεση εγκαινίασε ουσιαστικά ο υπουργός εμπορίου των ΗΠΑ, Γ. Ρος ενώ το γενικό πρόσταγμα στον τομέα της «ασφάλειας» είχαν οι αμερικανικές υπηρεσίες.

Οι κυβερνητικές εξαγγελίες είχαν ως βασικό χαρακτηριστικό το «μικρό καλάθι» που κι αυτό θα υλοποιηθεί ΑΝ το επιτρέψουν οι θεσμοί και ΑΝ ξαναβγεί ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση. Το κύριο σημείο, ενδεικτικό λογικής και νοοτροπίας, ήταν η ανατριχιαστική δήλωση Τσίπρα για τους συνταξιούχους: «πάνω από τα 70 θα λιγοστεύουν και θα βοηθήσουν να λυθεί το πρόβλημα»! Φυσικά υπήρχαν τα ξεπουλήματα των ναυπηγείων, των υπόλοιπων λιμανιών κλπ. Το σκηνικό συμπληρώθηκε με γραφικότητες ποδοσφαιρικής φύσεως. Ο προφανής γελοίος λαϊκισμός ίσως δεν ήταν τόσο... για γέλια! Όπως δηλώθηκε κι από Τσίπρα κι από  Καμμένο στις αρχές Οκτώβρη θα κατατεθεί νομοσχέδιο με το οποίο θα χαρίζονται 21,7 στρέμματα, ιδιοκτησίας του υπουργείου Άμυνας,  στον Σαββίδη.

Τα δεδομένα αυτά δεν προκάλεσαν ανάλογες αντιδράσεις!

Γιατί άραγε;

Γιατί ενόχλησε περισσότερο η εικόνα του πισινού ενός ανεγκέφαλου από την εικόνα της ναυαρχίδας των δολοφόνων; Γιατί εντυπωσίασε η εικόνα ενός σαλεμένου καλόγερου και όχι η εικόνα των αμερικανών αξιωματούχων που συμπεριφέρονταν σαν επικυρίαρχοι; Γιατί συζητήθηκε τόσο πολύ η δήλωση ενός βουλευτή της ΝΔ για το ασφαλιστικό του Πινοσέτ περισσότερο από την δήλωση του ίδιου του πρωθυπουργού; Η συνολική εικόνα απογοήτευσης, πολυδιάσπασης και κινηματικής ύφεσης μπορεί να δικαιολογεί τα πάντα και να χρησιμοποιείται και για αυτόν τον σκοπό;

Οι περίεργες σιωπές της Δεξιάς...

Προφανώς και δεν περίμενε κανείς από τη δεξιά να διαμαρτυρηθεί για την μετατροπή της χώρας σε αποικία των ΗΠΑ. Αναμενόμενη ήταν η αντίδρασή της που θυμίζει την παραβολή του Ασώτου: για δεκαετίες υπάκουη και υποτακτική στους Αμερικάνους, τους βλέπει με πίκρα και παράπονο να σφάζουν τον «μόσχο τον σιτευτό» για τον …άσωτο Τσίπρα, τον παλιό «αντιιμπεριαλιστή» διαδηλωτή. Κατανοητή η πίκρα τους, κατανοητή όμως και η σιωπή. Η ΝΔ θα αποφύγει όπως ο διάβολος το λιβάνι κάθε αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ και για πολιτικούς και ιδεολογικούς λόγους αλλά και για πρακτικούς. Προφανώς και συμφωνεί με την ουσία της επιλογής. Ταυτόχρονα φοβάται: Οι Αμερικάνοι με τις μυστικές υπηρεσίες τους μπορούν ανά πάσα στιγμή να τους τινάξουν στον αέρα με «διαρροές», λίγο άνοιξαν την στρόφιγγα με την υπόθεση Novartis και έγινε χαμός.

Δεν είναι ανεξήγητη ούτε η σιωπή για τη δήλωση του Τσίπρα για τους συνταξιούχους. Στο θέμα των συντάξεων η ΝΔ ελπίζει να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ όλη τη βρώμικη δουλειά ώστε να αποφύγει η ίδια να κάνει ακριβώς τα ίδια. Άλλωστε σε τι ακριβώς να διαφοροποιηθεί όταν μια μέρα πριν ο βουλευτής της Κώστας Καραγκούνης είχε υμνήσει το ασφαλιστικό του …Πινοσέτ!

Οι (ακόμα) πιο περίεργες σιωπές της Αριστεράς…

Για την Αριστερά οι εξηγήσεις είναι λίγο πιο δύσκολες. Ας σκεφτούμε το σκηνικό: Μια κυβέρνηση που έχει περάσει δύο μνημόνια, έχει ακυρώσει ένα δημοψήφισμα, έχει καταπατήσει κάθε υπόσχεση και ελπίδα… πάει στη ΔΕΘ! Μετατρέπει τη Θεσσαλονίκη σε Ντιτρόιτ.  Την ίδια στιγμή ο Τσίπρας κάνει την περίφημη δήλωση για τους συνταξιούχους, ανακοινώνει μέτρα – κοροϊδία, χαρίζει δημόσια περιουσία στον Σαββίδη!

Η «αριστερή πεπατημένη» λέει πως θα υπήρχε ξεσηκωμός! Θα χαλούσε ο κόσμος, έστω επικοινωνιακά, αρχικά κατά των αμερικανικής παρουσίας, ειδικά στην εποχή μας που οι Αμερικάνοι είναι έτοιμοι ν’ ανάψουν φωτιές στην ευρύτερη περιοχή. Τη μέρα που ο Tσίπρας υμνούσε τις «κοινές αξίες» του με τις ΗΠΑ και ο Καμμένος δήλωνε πως η «Ελλάδα υπάρχει μετά τον Β’ Παγκόσμιο χάρη στις ΗΠΑ», οι Αμερικανοί βομβάρδιζαν με βόμβες φωσφόρου τη Συρία.

Ο κόσμος δεν χάλασε, ούτε καν γρατζουνίστηκε. Όσα είπαμε για την υποχώρηση, την πολυδιάσπαση κ.λπ. φυσικά ισχύουν. Εξίσου όμως ισχύει πως  πλέον είναι ολοφάνερη η υποτίμηση της ανάγκης αντιιμπεριαλιστικού κινήματος από μεγάλα κομμάτια της Αριστεράς. Το κάλεσμα στην συγκέντρωση της Καμάρας (για τη συγκέντρωση της ΓΣΕΕ ας μην το συζητούμε) υποτιμούσε τη σημασία της επιλογής των ΗΠΑ ως «τιμώμενη χώρα», την πολιτική και ιδεολογική διάσταση. Για μέρες ήταν ζήτημα αντιπαράθεσης ακόμα και το πέρασμα της πορείας από το Αμερικάνικο προξενείο!

Χώροι και ρεύματα της Αριστεράς στις ανακοινώσεις και την πρακτική τους, πριν και μετά, δεν αναφέρουν καν(!) τις λέξεις «Αμερικάνοι» και «ιμπεριαλισμός». Στα πρωτοσέλιδα αριστερών εντύπων αυτήν τη βδομάδα το γεγονός δεν υφίσταται, στην καθημερινή διαδικτυακή δραστηριότητα καταλαμβάνει υποπολλαπλάσιο χώρο από τον χαβαλέ με τις αηδιαστικές εικόνες των σαλεμένων «μακεδονομάχων».

Αυτά συνδέονται και με την αντιμετώπιση της κυβέρνησης. Τα ίδια κομμάτια της Αριστεράς συνεχίζουν στην πραγματικότητα να αντιμετωπίζουν με αμηχανία την κυβέρνηση. Όσο προχωρά η αποδόμησή της στην κοινωνία τόσο ορισμένοι φαίνεται να υποκύπτουν στο φόβο του «Κούλη»! Πώς αλλιώς να εξηγηθεί το γεγονός πως ενώ δικαιολογημένα χύθηκε άφθονο μελάνι για την δήλωση Καραγκούνη περί «ασφαλιστικού Πινοσέτ», η δήλωση του Τσίπρα για τους συνταξιούχους- που προφανώς έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία-  ουσιαστικά πέρασε αντουφέκιστη; Πώς να εξηγηθεί το γεγονός πως όλο το Σαββατοκύριακο μεγάλο τμήμα της Αριστεράς ασχολήθηκε πολύ περισσότερο με μια γραφική σύναξη λίγων εκατοντάδων και όχι με έναν πρωθυπουργό που στο Βελλίδειο ξεπουλούσε, κυριολεκτικά και μεταφορικά, μια χώρα και τις ζωές και τις ελπίδες ενός λαού με πρωτοφανή κυνισμό;

Να μας ξαναενοχλήσουν οι ναυαρχίδες κι οι υποτακτικοί τους

Είναι φανερό πως δεν πρόκειται για «λάθη». Στο χώρο της Αριστεράς είναι υπαρκτή η άποψη πως δεν υπάρχει ιμπεριαλιστική εξάρτηση της χώρας και, κατά συνέπεια, δεν υπάρχει ανάγκη αντιιμπεριαλιστικού κινήματος για το σπάσιμο του κρίκου στην αλυσίδα. Το μόνο που υπάρχει είναι η βασική αντίθεση, οι κυρίαρχες αντιθέσεις (πάνω στις οποίες συγκροτούνται τα πολιτικά μέτωπα, μην ξεχνιόμαστε…)  δεν υπάρχουν.  Δεν είναι καινούργια άποψη, υπάρχει δεκαετίες και έχει ηττηθεί στο κίνημα και στην πραγματική ζωή στις μεγάλες καμπές της ταξικής πάλης και στις μεγάλες στιγμές του κινήματος. Από κει και πέρα η ιδεολογική διαπάλη υπάρχει και συνεχίζεται και είναι σεβαστό. Η συζήτηση πρέπει να γίνει μακριά από ηλιθιότητες για «νατοϊκές αριστερές» ή «πατριώτες που είναι κρυπτοφασίστες», ενδεικτικές του αρρωστημένου κλίματος που γέννησε η ήττα.  

Οι ηγεσίες των κυριότερων σχηματισμών της Αριστεράς στα λόγια δεν υιοθετούν την άποψη ή και τη συμπεριφορά αυτή, στην πράξη όμως φαίνεται το αντίθετο, οφείλουν όλοι να πάρουν ξεκάθαρη θέση και κυρίως να την εκφράσουν έμπρακτα. Με απλά λόγια: Είναι δυνατόν απέναντι στην πρωτοφανή αμερικανοκρατία που έζησε η Θεσσαλονίκη να μην υπάρξει άμεση, ενωτική απάντηση; Να μην μετατραπεί η διαδήλωση στη ΔΕΘ σε μια μεγάλη αντιαμερικανική διαδήλωση που να συνδέει τα αιτήματα προτάσσοντας τον τρομερό κίνδυνο που εγκυμονεί για το λαό μας η πρόσδεση στο άρμα των ΗΠΑ;

Αντίστοιχα, στο θέμα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Πλέον κανείς δεν μπορεί να μιλά με υπεκφυγές. Υπάρχουν δυνάμεις στην Αριστερά που θεωρούν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ανήκει στον χώρο μας και, κατά συνέπεια, δικαιούται να αντιμετωπίζεται διαφορετικά από τη ΝΔ στο επίπεδο της πολιτικής; Θα εκφράσει η Αριστερά την βουβή αλλά συνεχώς διογκούμενη κοινωνική οργή θέτοντας με τους δικούς της όρους τον στόχο να συντριβεί αυτή η κυβέρνηση της υποταγής στους ιμπεριαλιστές, της βάρβαρης μνημονιακής πολιτικής αλλά και του πρωτοφανούς αμοραλισμού; Θα ξεκαθαρίσει η αριστερά πως κανένα δίλημμα «Αλέξης ή Κούλης» δεν υφίσταται γι’ αυτήν εφόσον εφαρμόζουν την ίδια πολιτική;

Όσο δεν δίνονται ξεκάθαρες απαντήσεις θα συνεχίσει η Αριστερά να παρακολουθεί αμήχανη επιτρέποντας στον ΣΥΡΙΖΑ να καταρρακώνει τις ιδέες και αξίες της Αριστεράς και στη Δεξιά και την Ακροδεξιά να καρπώνεται την κοινωνική δυσαρέσκεια. Η ανασύνθεση, ο ανασχηματισμός της προϋποθέτει φυσικά συμφωνία για τα «μεγάλα». Προϋποθέτει όμως  και την ξεκάθαρη τοποθέτηση για το πολιτικό «τώρα», με κορωνίδες τα ζητήματα του ιμπεριαλισμού και της αριστερής απάντησης στην αστική πολιτική.

Αντί επιλόγου…

Πολλοί, είτε στο όνομα μιας «ανανέωσης» με άρωμα Βρυξελλών είτε στο όνομα της «επαναστατικής καθαρότητας» αυτές τις μέρες δυσφόρησαν με τα αντιιμπεριαλιστικά καλέσματα. «Επαρχιώτες» είπαν οι μεν, «εθνοπατριώτες» οι δε. Εξαιρετικά τα είπε σε ένα δημόσιο σχόλιό του το στέλεχος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της ΜΕΤΑΒΑΣΗΣ, Θάνος Ανδρίτσος. Με την άδειά του…

«Είμαστε λιγάκι παραδοσιακοί, δε το αρνούμαι. Εδώ και σχεδόν ένα αιώνα, ότι αγαπήσαμε σε αυτό τον τόπο βρήκε πάντα εναντίον του τους Αμερικανούς. Για αυτό εμείς μάθαμε να αγαπάμε τους βιομηχανικούς εργάτες του κόσμου, τον Τζον Ριντ, τον Άλλεν Γκινσμπεργκ, την Αρίθα Φράνκλιν, τους Μαύρους Πάνθηρες, τον Μπομπ Ντίλαν, τα Μαρντι Γκρα της Νεας Ορλεάνης, το Ντιτρόιτ, τη Νέα Υόρκη, το μπατλ του L.A... Αλλά πάντα θα μισούμε την παγκόσμια υπερδύναμη, την αρχηγό των ιμπεριαλιστών, τη φόνισσα των λαών, τη γαμημένη Αστερόεσσα. Αυτή που κοσμεί τα πολεμικά αεροπλάνα, τα χρηματιστήρια και τα φέρετρα των θυμάτων του σύγχρονου καπιταλισμού. Αυτή, στα χρώματα της οποίας ντύθηκε ο τόπος μας. Εμείς είμαστε παραδοσιακοί και θεωρούμε ότι το κέντρο του αγώνα μας είναι η ήττα της υπερδύναμης».

πηγή: kommon.gr

14/Σεπ/2018 Γράφτηκε από

outemoutet.jpg

«Ο Κυριάκος πάει για αυτοδυναμία» γράφει στο πρωτοσέλιδό του το «ΘΕΜΑ» παρουσιάζοντας την δημοσκόπηση της Marc, την πρώτη που δημοσιεύεται μετά τον Αύγουστο. Τις επόμενες βδομάδες θα επακολουθήσουν πολλές ακόμη από την μια μεριά και την άλλη, βομβαρδίζοντας τον ελληνικό λαό και προσπαθώντας να του διαμορφώσουν μια εικόνα της πραγματικότητας πολύ διαφορετική από αυτή που αντιλαμβάνεται. Να διαμορφώσουν τις απόψεις και την συμπεριφορά του και κυρίως την εκλογική.

Αυτά είναι πολύ γνωστά τα ζούμε δεκαετίες και φυσικά δεν μας διαφεύγει ότι τα χρόνια της κρίσης και ακόμη νωρίτερα, οι δημοσκοπήσεις πέφτουν συχνά έξω και διαψεύδονται οικτρά.

Τι λένε τα στοιχεία: Η ΝΔ βρίσκεται όσον αφορά την πρόθεση ψήφου καθηλωμένη στο 26% και επί των εγκύρων ψηφοδελτίων στο 29,9%, όσο και τον περασμένο Ιούνιο. Ο ΣΥΡΙΖΑ στην πρόθεση ψήφου κάτω από το 17% και επί των εγκύρων περίπου στο 19%. Μαζί και τα δύο κόμματα στην πρόθεση ψήφου δεν ξεπερνούν το 43% και επί των εγκύρων βρίσκονται κάτω από το 49%, δηλαδή είναι από κάθε άποψη μειοψηφία παρά από διλλήματα που θέτουν, την παραπληροφόρηση, τις πιέσεις και ταξίματα. Δεν πείθουν τον ελληνικό λαό όσα κι αν λένε, όσες προσπάθειες και αν κάνουν. Τα υπόλοιπα κόμματα: Η Χ.Α. εμφανίζεται αντίστοιχα με 6,3% και 6,9% στην πρόθεση ψήφου και επί των εγκύρων και η καθήλωσή της σ’ αυτό το ποσοστό είναι ένα θετικό γεγονός, δεν πρέπει όμως να υποτιμηθεί βλέποντας την έντονη δραστηριοποίηση του φασισμού τελευταία. Το ΚΙΝ.ΑΛ. χάνει σταθερά ό,τι από πλευράς επιρροής είχε συγκεντρώσει, αν πράγματι είχε συγκεντρώσει. Δεν φαίνεται να έχει προοπτική. Το ΚΚΕ στα ίδια επίπεδα περίπου και μάλιστα με μια μικρή κάμψη. Τα υπόλοιπα κόμματα σταθερά κάτω από το 3% και ιδιαίτερα η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η ΛΑΕ στο 1%. Η προοπτική τους δεν δείχνει για κάτι καλύτερο. Ένα σημαντικό ποσοστό κοντά στο 30% με τον ένα ή τον άλλο τρόπο εκδηλώνει την βαθιά δυσαρέσκειά του.

Τα συμπεράσματα: Οι θριαμβολογίες της ΝΔ δεν έχουν βάση. Δεν πείθει ευρύτερα πέρα από την επιρροή της. Κινείται στα ποσοστά της του Σεπτέμβρη του 2015 και με συσπείρωση που άγγιξε ταβάνι. Στο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται ότι παγιώνονται μεγάλες απώλειες και η καλύτερη προοπτική γι αυτόν είναι να διατηρήσει αρκετές δυνάμεις και να έχει ρόλο στο νέο δικομματισμό που διαμορφώνεται, το ρόλο του αριστερότερου κόμματος στο μπλοκ των μνημονίων, που υπηρετεί με συνέπεια την αστική πολιτική και έχει την εμπιστοσύνη της αστικής τάξη.

Ο βασικότερος λόγος για την καθήλωσή τους είναι ότι τα πεπραγμένα της διακυβέρνησης τους, ή καλύτερα τα εγκλήματα εναντίον του λαού και της χώρας είναι νωπά και έχουν εγγραφεί στο σκληρό δίσκο της λαϊκής μνήμης. Η τεράστια στροφή του ΣΥΡΙΖΑ από το σκίσιμο των μνημονίων, τη διάλυση του ΝΑΤΟ, την αψήφιστη και την τιμωρία του Βερολίνου και των Βρυξελλών, στην ψήφιση και εφαρμογή του 3ου και χειρότερου μνημονίου, στη ολοκληρωτική παράδοση στο διευθυντήριο των Βρυξελλών, το ξεπούλημα του 62% του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα και την πλήρη και απροκάλυπτη ευθυγράμμιση με τους αμερικανούς και το ΝΑΤΟ στην πολιτική τους στην ευρύτερη περιοχή, αληθινή συμπεριφορά προτεκτοράτου, δεν γίνεται να ξεχαστεί.

Η σκύλευση της ελληνικής αριστεράς και της ηρωικής ιστορίας της, των ιδεών, της πολιτικής, της ηθικής και των αξιών της κατάφερε πλήγμα στην αριστερά μεγαλύτερο, απ’ ό,τι η αστική τάξη και τα κόμματά της. Όλα αυτά δεν πρόκειται να περάσουν από τον αριστερό κόσμο και την εργατική τάξη.

Η πορεία και τα πεπραγμένα της ΝΔ είναι νωπά ακόμη. Τα Ζάππεια και το αντιμνημόνιο που έγιναν «mea culpa» μπροστά στην Μέρκελ, που έγιναν μνημόνια, απολύσεις, προσπάθεια συντριβής των δημοσίων υπαλλήλων, συντριβή των συντάξεων και των μισθών, φτώχεια για την πλειοψηφία του ελληνικού λαού, αυταρχισμός και ναι σε όλα, στέκονται μεγάλο εμπόδιο ώστε ο εργαζόμενος λαός να συνταχθεί πλατιά μαζί της.

Οι εργαζόμενοι μέχρι στιγμής απορρίπτουν και τα δύο κόμματα και αντιστέκονται. Το κυριότερο συμπέρασμα δεν είναι η «αύξηση» της επιρροής της ΝΔ και του «καταποντισμού» του ΣΥΡΙΖΑ που βγάζουν οι αναλυτές, αλλά η δυσαρέσκεια, η απροθυμία του λαού να τους στηρίξει, ουσιαστικά η απόρριψη και των δύο. Ως πότε όμως; Αν δεν διαμορφωθεί ένα μίνιμουμ προϋποθέσεων που να δίνει περιεχόμενο και αγωνιστική προοπτική στο λαό, είναι φυσικό ένα τμήμα των δυσαρεστημένων παρά την θέληση του, χωρίς να πείθεται και κάτω από τους εκβιασμούς, τα διλήμματα και τα αδιέξοδα εκλογικά θα τους στηρίξει και θα διαμορφωθεί μια Βουλή στην οποία θα υπάρχουν προϋποθέσεις για αυτοδύναμη κυβέρνηση ή με συμμετοχή προθύμων. Το πιο ζωντανό, προβληματισμένο και αξιόλογο τμήμα του, αυτό που θα συντασσόταν κάτω από τις σημαίες του ΚΚΕ και της υπόλοιπης αριστεράς, θα τραβηχτεί απογοητευμένο στο περιθώριο και θα ιδιωτεύσει. Εξάλλου αυτό ακριβώς ζούμε από το 2012 και κυρίως από το 2015 και ύστερα.

Το μεγάλο λοιπόν πρόβλημα είναι ότι απέναντι στην πολιτική του κεφαλαίου, των κομμάτων του και της ΕΕ δεν υπάρχει λύση, δεν υπάρχει πειστική απάντηση. Από την έναρξη της κρίσης, τουλάχιστον ο λαός έχει αφεθεί στην τύχη του. Οι δυνάμεις που έπρεπε να τον καθοδηγήσουν δεν μπορούν να ανταποκριθούν. Δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα. Δεν απαξιώνουμε τις κομμουνιστικές οργανώσεις και κάθε αριστερή πολιτική δύναμη -όλες έχουν σημαντικό ρόλο- ούτε κανένα τίμιο αγωνιστή, και υπάρχουν χιλιάδες τίμιων αγωνιστών στις γραμμές της κομμουνιστικής αριστεράς.

Αυτό είναι το πιεστικό πρόβλημα για το λαό σήμερα. Και όχι Τσίπρας ή Μητσοτάκης, ΣΥΡΙΖΑ ή ΝΔ και ποιοι πρόθυμοι θα συμβάλλουν στην διακυβέρνηση. Δεν είναι λύση η αλλαγή απλώς κυβέρνησης και η εφαρμογή της ίδιας πολιτικής έστω και με επουσιώδεις διαφορές. Το πρόβλημα δεν λύνεται με μια πολιτική που ρημάζει το λαό στους φόρους, που πήγε την ανεργία και την διατηρεί στα ύψη, που οδήγησε στη μετανάστευση πολλές εκατοντάδες χιλιάδες νέους και που μοιράζει ψιχία ή κάποιες ελαφρύνσεις πριν τις εκλογές, αλλά με την ριζική αλλαγή πολικής υπέρ των εργαζομένων και όχι προς όφελος των δανειστών και των μεγαλοεπιχειρηματιών. Η κατάργηση του μνημονιακού πλαισίου και των μέτρων που δημιουργήθηκαν την εποχή των μνημονίων, η ανατροπή των αντιλαϊκών μέτρων και η διεκδίκηση ουσιαστικών μέτρων υπέρ του λαού, το μέτωπο εναντίον της ΕΕ στην κατεύθυνση εξόδου από ευρώ και ΕΕ, η σύγκρουση με την πολιτική του ατλαντισμού, με την πολιτική των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Μεσόγειο και γενικότερα, η κατάργηση του αξόνα Ελλάδας, Ισραήλ, Αιγύπτου και Κύπρου πρέπει να είναι ορισμένα βασικά στοιχεία των διεκδικήσεων.

Το ζητούμενο είναι ποιοι πολιτικοί φορείς με πια πολιτική και σχέδιο θα αναλάβουν αυτό το έργο. Η λύση αυτού του προβλήματος δεν παίρνει άλλο αναβολή. Όσοι αντιλαμβάνονται αυτό το κενό, όσοι συμφωνούν πρέπει να πάρουν πρωτοβουλίες και αυτές να εκφραστούν και στις εκλογικές αναμετρήσεις που έρχονται εντός του 2019.

                                                                                  Α. Κ.

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

  • Τελευταια
  • Δημοφιλή