Σήμερα: 12/12/2018
07/Δεκ/2018 Γράφτηκε από

720_611545_38cb5a31d7-8651dfcf2ee666d0.jpg

Οι ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις αυτή την εβδομάδα στη Σουηδία ανάμεσα στην κυβέρνηση της Υεμένης, η οποία υποστηρίζεται από τη Σαουδική Αραβία, και τους σιίτες αντάρτες Χούθι, οι οποίοι υποστηρίζονται από το Ιράν, αποτελούν μια ευκαιρία να τερματιστούν οι θάνατοι αμάχων στη χώρα, τόνισαν οργανώσεις αρωγής την Τετάρτη.

Η τελευταία φάση του πολέμου στην Υεμένη, η οποία διαρκεί σχεδόν τέσσερα χρόνια, έχει προκαλέσει τη χειρότερη ανθρωπιστική κρίση στον κόσμο, έχει στοιχίσει τη ζωή δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων κι έχει φέρει πάνω από 8 εκατομμύρια άμαχους στα πρόθυρα λιμού.

«Αν οι συνομιλίες αποτύχουν, ή καταλήξουν σε αδιέξοδο, το ίδιο θα συμβεί στις ελπίδες να σταματήσει η σταθερή κάθοδος της Υεμένης στην κόλαση», δήλωσε ο Μοχάμεντ Άμπντι, στέλεχος του Νορβηγικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες, στο Thomson Reuters Foundation.

 

«Θα είμαστε αναγκασμένοι απλά να κοιτάμε καθώς ένας ολόκληρος λαός θα ασφυκτιά από τον πόλεμο, την πείνα και τον θρήνο», πρόσθεσε.

Ακολουθούν ορισμένοι αριθμοί για τον πόλεμο στην Υεμένη:

* 57.000: ο εκτιμώμενος αριθμός των νεκρών του πολέμου στην Υεμένη. Από αυτούς, πάνω από 2.500 ήταν παιδιά.

* 14 εκατομμύρια: ο μισός πληθυσμός της Υεμένης βρίσκεται στα πρόθυρα λιμού.

* 22 εκατομμύρια: τα τρία τέταρτα του πληθυσμού της Υεμένης χρειάζονται επείγουσα ανθρωπιστική βοήθεια, συμπεριλαμβανομένων των οκτώ παιδιών στα δέκα.

* 1,8 εκατ.: ο αριθμός των παιδιών που πάσχουν από οξύ ακραίο υποσιτισμό. Απειλείται η ζωή των 400.000 από αυτά.

* 1 παιδί πεθαίνει κάθε 10 λεπτά της ώρας από τον λιμό και εξαιτίας ασθενειών που είναι ιάσιμες ή/και θα μπορούσαν να προληφθούν με εμβόλια.

* 2,3 εκατομμύρια: ο αριθμός των εσωτερικά εκτοπισμένων ανθρώπων στην Υεμένη. Εξ αυτών, 1 εκατ. είναι παιδιά.

* 4 δισεκατομμύρια δολάρια: το ποσό που χρειάζεται για να προσφερθεί ανθρωπιστική βοήθεια στον πληθυσμό της Υεμένης το 2019, κατά τον αναπληρωτή γενικό γραμματέα του ΟΗΕ αρμόδιο για τις ανθρωπιστικές υποθέσεις Μαρκ Λόουκοκ. Η κυβέρνηση της φτωχότερης χώρας του αραβικού κόσμου εξάλλου θα χρειαστεί δισεκατομμύρια δολάρια σε βοήθεια για να χρηματοδοτήσει τον κρατικό προϋπολογισμό του 2019.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ - enikos.gr

07/Δεκ/2018 Γράφτηκε από

P1990495.jpg

Το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) ανέστειλε προσωρινά την πρόοδο του διαγωνισμού για την επιλογή αναδόχου αναφορικά με την επέκταση του επιβατικού λιμένα (νότια ζώνη) του ΟΛΠ.

Στο ΣτΕ έχουν προσφύγει οι εταιρείες «Τέρνα Ανώνυμος Τουριστική, Τεχνική και Ναυτιλιακή Εταιρεία» και «J&P-ΑΒΑΞ ΑΕ» και στρέφονται κατά της Αρχής Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών και του ΟΛΠ.

Αναλυτικότερα, οι εταιρείες ζητούσαν να ανασταλούν οι υπ’ αριθμ. 1 και 2/2018 αποφάσεις της επταμελούς σύνθεσης της Αρχής Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών, όπως και να ανασταλεί η πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για την επιλογή αναδόχου κατασκευής του έργου επέκταση επιβατικού λιμένα του ΟΛΠ (Νότια Ζώνη, φάση Α’), προϋπολογισμού 136.283.800 ευρώ (μη συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ).

Οι εταιρείες έθεσαν το νομικό ζήτημα κατά πόσο ο ΟΛΠ όταν κάνει δημόσιους διαγωνισμούς πρέπει να τηρεί το ευρωπαϊκό δίκαιο ή όχι.

Η πρόεδρος του Δ’ Τμήματος Μαρία Καραμανώφ μετά από εισήγηση του συμβούλου Επικρατείας Ηλία Μάζου έκανε δεκτές τις αιτήσεις των δύο εταιρειών και ανέστειλε προσωρινά -σύμφωνα με το άρθρο 372 του νόμου 4412/2016- την εκτέλεση των επίμαχων δύο αποφάσεων της Αρχής Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών.

Η αναστολή ισχύει μέχρι να εκδοθούν οι οριστικές αποφάσεις του Δ’ Τμήματος, οι οποίες θα κρίνουν εάν κατά τους διαγωνισμούς ο ΟΛΠ πρέπει να τηρεί ή όχι την ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Η επέκταση του επιβατικού λιμένα στη νότια ζώνη εντάσσεται στο πακετο των υποχρεωτικών επενδύσεων ύψους 293,8 εκατ που προβλέπει το master plan με ορίζοντα υλοποίησης το 2021.

πηγή: ypodomes.com - arxipelagos.com

07/Δεκ/2018 Γράφτηκε από

2010-11-28t034944z_1795881664.jpg

Οι παγκόσμιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα αναμένεται να φθάσουν το 2018 στο υψηλότερο σημείο τους στην ιστορία, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Παγκόσμιου Προγράμματος Άνθρακα (Global Carbon Project).

Η προβλεπόμενη αύξησή τους κατά 2,7% φέτος έναντι του 2017 είναι η δεύτερη συνεχόμενη μετά το 2017 (1,6%), ενώ αντίθετα μεταξύ 2014-14 η αύξηση στις εκπομπές άνθρακα ήταν ελάχιστη έως μηδενική. Με άλλα λόγια, όσοι νόμιζαν ότι η αύξηση του 2017 ήταν πρόσκαιρη, δυστυχώς διαψεύσθηκαν, καθώς φαίνεται ότι η ανθρωπότητα έχει εισέλθει σε ένα νέο ανοδικό κύκλο των εκπομπών άνθρακα. Ήδη για το 2019 προβλέπεται περαιτέρω αύξησή τους. Για το 2018 υπάρχει μάλιστα αβεβαιότητα, καθώς η αύξηση των εκπομπών μπορεί να φθάσει ακόμη και το 3,7%.

 

Οι εκπομπές από την καύση ορυκτών καυσίμων διεθνώς (οι οποίες αποτελούν περίπου το 90% των συνολικών ανθρωπογενών εκπομπών) αναμένεται να φθάσουν τους 37,1 δισεκατομμύρια τόνους το 2018. Αν προστεθούν οι εκπομπές από άλλες ανθρωπογενείς δραστηριότητες, οι συνολικές εκπομπές άνθρακα θα φθάσουν περίπου τους 41,5 δισ. τόνους έως το τέλος του έτους. Οι μέσες συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα αναμένονται να φθάσουν τα 407 μέρη ανά εκατομμύριο (ppm) το 2018, από 405 ppm το 2017, κατά 45% αυξημένες έναντι των προβιομηχανικών επιπέδων.

Η άνοδος των εκπομπών οφείλεται κυρίως στην αυξημένη ενεργειακή ζήτηση, καθώς σχεδόν όλες οι οικονομίες του πλανήτη βρίσκονται σε φάση ανάπτυξης, με συνέπεια για δεύτερο έτος να σημειωθεί το 2018 αύξηση στη χρήση άνθρακα (λιγνίτη κ.ά.), καθώς επίσης πετρελαίου και φυσικού αερίου. Αυτό έχει συνέπεια να εμφανισθεί ξανά η παράλληλη ανοδική τάση της ανάπτυξης και της ρύπανσης της ατμόσφαιρας. Η παγκόσμια χρήση άνθρακα είχε φθάσει στο μέγιστό σημείο της το 2013 και σήμερα είναι περίπου 3% χαμηλότερη, αλλά αν η νέα ανοδική τάση συνεχιστεί, ιδίως στην Κίνα και στην Ινδία (αύξηση 4,5% και 7% αντίστοιχα φέτος), μπορεί να υπάρξει ένα νέο ρεκόρ στο σύντομο μέλλον. Η χρήση πετρελαίου συνεχίζει να αυξάνεται σχεδόν παντού (και στην Ευρώπη), με τον τομέα οδικών και αεροπορικών μεταφορών να συμβάλουν καθοριστικά σε αυτό.

Οι δέκα μεγαλύτεροι ρυπαντές είναι κατά σειρά η Κίνα (27% των παγκόσμιων ρύπων και αύξηση περίπου 4,7% φέτος), οι ΗΠΑ (15% των παγκόσμιων ρύπων και φετινή αύξηση 2,5%, μετά από αρκετά έτη μείωσής τους), η Ινδία, η Ρωσία, η Ιαπωνία, η Γερμανία, το Ιράν, η Σαουδική Αραβία, η Νότια Κορέα και ο Καναδάς.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως ενιαία οντότητα, καταλαμβάνει την τρίτη θέση (10% των παγκόσμιων ρύπων και μικρή αναμενόμενη μείωση 0,7% φέτος). Οι εκπομπές της ΕΕ κινούνται ακόμη κοντά στα επίπεδα του 2014.

Η Ελλάδα κατείχε πέρυσι την 47η θέση στον κατάλογο εκπομπών από την καύση ορυκτών καυσίμων. Το 2017 εξέπεμψε 76 εκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα, έναντι 71,4 εκατ. τόνων το 2016, 75 εκατ. τόνων το 2015 και 78,7 εκατ. τόνων το 2014. Στη δεκαετία του 2000 η χώρα μας είχε κάθε χρόνο εκπομπές άνω των 103 εκατ. τόνων, με αποκορύφωμα το 2007 (114,6 εκατ. τόνοι), ενώ το 2010 -λόγω και της κρίσης- οι εκπομπές υποχώρησαν πλέον στους 97,3 εκατ. τόνους.

Παρόλο που τα δυσάρεστα νέα συμπίπτουν με τη διεθνή Διάσκεψη του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή στο Κατοβίτσε της Πολωνίας, οι ερευνητές, που έκαναν σχετικές δημοσιεύσεις στα περιοδικά Nature, Earth System Science Data και Environmental Research Letters, δήλωσαν ότι, καθώς οι ενεργειακές τάσεις συνεχώς αλλάζουν, υπάρχει ακόμη κάποιος χρόνος για να αντιμετωπισθεί η κλιματική αλλαγή, αρκεί οι προσπάθειες για την μείωση των εκπομπών «αερίων του θερμοκηπίου» να επεκταθούν σε όλους τους τομείς της οικονομίας.

«Βλέπουμε ξανά μια ισχυρή αύξηση στις παγκόσμιες εκπομπές διοξειδίου. Μετά και τη φετινή αύξηση, δεν φαίνεται στον ορίζοντα πότε θα έχουμε φθάσει στο αποκορύφωμά τους, ώστε μετά να αρχίσει η αναγκαία ταχεία μείωσή τους. Για να περιορίσουμε την παγκόσμια υπερθέρμανση στο στόχο της Συμφωνίας του Παρισιού έως ενάμιση βαθμό Κελσίου, οι εκπομπές πρέπει να μειωθούν κατά 50% έως το 2030 και να πέσουν στο μηδέν γύρω στο 2050», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια Κορίν Λε Κερ, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Ανατολικής Αγγλίας.

Παρόλο που οι εναλλακτικές μορφές ενέργειας (αιολική, ηλιακή κ.ά.) συνεχώς κερδίζουν έδαφος διεθνώς, καθώς επίσης και η ηλεκτροκίνηση των οχημάτων, δεν είναι ακόμη σε θέση, σύμφωνα με τους επιστήμονες, αναστρέψουν τις παγκόσμιες αυξητικές τάσεις των εκπομπών άνθρακα. Η παραγωγή «πράσινου» ηλεκτρισμού αυξάνεται κατά την τελευταία δεκαετία με μέσο ετήσιο ρυθμό 15%, ο οποίος όμως δεν είναι επαρκής για να αντισταθμίσει την αύξηση της ενέργειας από ορυκτά καύσιμα.

«Τα ορυκτά καύσιμα πρέπει να υποκατασταθούν από τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Μέχρι στιγμής, αυτό συμβαίνει εν μέρει για τον άνθρακα, αλλά όχι για το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο», δήλωσε ο επικεφαλής επιστήμονας του Παγκόσμιου Προγράμματος Άνθρακα, καθηγητής Ρομπ Τζάκσον του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια.

Από την άλλη, είναι ενθαρρυντικό ότι κατά την τελευταία δεκαετία υπήρξαν 19 χώρες που κατάφεραν για μεγάλα διαστήματα να αποσυνδέσουν την οικονομική ανάπτυξή τους από τις συνεχώς αυξανόμενες εκπομπές άνθρακα. «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μπορούμε να έχουμε οικονομική ανάπτυξη με λιγότερες εκπομπές άνθρακα», δήλωσε η Λε Κερ.

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

07/Δεκ/2018 Γράφτηκε από

nafpigeia-elefsina-kinitopoiisi-nixta-ergazomenoi.jpg

Στην είσοδο των Ναυπηγείων Ελευσίνας παραμένουν από χθες το μεσημέρι οι εργαζόμενοι, απαιτώντας από την εργοδοσία συγκεκριμένη ημερομηνία καταβολής του δώρου Χριστουγέννων, του επιδόματος αδείας και των δεδουλευμένων που τους οφείλονται από το Μάιο έως και σήμερα.

Στο σημείο υπάρχει παρουσία αστυνομικών δυνάμεων, γεγονός που καταγγέλλει το Παράρτημα Θριάσιου του Συνδικάτου Μετάλλου Αττικής και Ναυπηγικής Βιομηχανίας Ελλάδας που παρευρίσκεται στην κινητοποίηση, με επικεφαλής τον Άκη Δουλόπουλο, εκφράζοντας παράλληλα την αλληλεγγύη και τη στήριξή του στους εργαζόμενους του ναυπηγείου και καλώντας όλους τους εργαζόμενους όλου του κλάδου να βρεθούν στο πλευρό των εργαζομένων, συσπειρωμένοι, καθώς -όπως αναφέρει- ενιαία είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Οι πάνω από 600 εργαζόμενοι των Ναυπηγείων Ελευσίνας παράλληλα κατήγγειλαν τη σημερινή αλλά και τις προηγούμενες κυβερνήσεις που με τις πολιτικές τους στα πλαίσια των κατευθύνσεων της Ε.Ε. και των απαιτήσεων του κεφαλαίου συρρίκνωσε και ουσιαστικά διάλυσε τη ναυπηγική βιομηχανία της χώρας σε όφελος των ιδιωτών.

Απαιτούν να δοθεί άμεση λύση που να διασφαλίζει τα δεδουλευμένα τους, τις θέσεις εργασίας και τις ΣΣΕ. Επίσης μονιμοποίηση των συμβασιούχων και να δοθεί άμεσα οικονομική ενίσχυση των εργαζόμενων ενόψει των Χριστουγέννων.

Σήμερα στις 13.30 θα γίνει κινητοποίηση του Σωματείου στο Μέγαρο Μαξίμου, όπου αντιπροσωπεία του θα έχει συνάντηση με τον Αλέκο Φλαμπουράρη, υπουργό Επικρατείας, απαιτώντας συγκεκριμένες και άμεσες δεσμεύσεις για την ικανοποίηση των αιτημάτων τους.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

07/Δεκ/2018 Γράφτηκε από

katasxeseis-1.jpg

Μπορεί η κυβέρνηση να υποστηρίζει ότι ξεκίνησαν οι πρώτες μειώσεις φόρων, όμως η κατάσταση για τους φορολογούμενους δεν δείχνει να έχει βελτιωθεί. Τα στοιχεία από την φορολογική διοίκηση μόνο βελτίωση δεν δείχνουν για την κατάσταση των φορολογούμενων και τον αγώνα τους έναντι της υπεροφορολόγησης. Ο αριθμός των φορολογούμενων εναντίον των οποίων επιβάλλονται μέτρα αναγκαστικής είσπραξης μήνα με τον μήνα αυξάνεται και τον Σεπτέμβριο έφτασε σε ύψος ρεκόρ.

Ειδικότερα, οι φορολογούμενοι εναντίον των οποίων έχουν επιβληθεί κατασχέσεις ανήλθαν τον Σεπτέμβριο στους 1.148.583 παρουσιάζοντας αύξηση σε σχέση με τον Αύγουστο κατά 5.275. Και αν αυτή η αύξηση μοιάζει μικρή, αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι σε σχέση με το τέλος του 2015 ο αριθμός αυτός έχει αυξηθεί κατά 453.509! Και όσο και αν αυτή η αύξηση μπορεί να αποδοθεί στη βελτίωση των λειτουργιών της φορολογικής διοίκησης  για την επιβολής των μέτρων αναγκαστικής είσπραξης, είναι βέβαιο ότι οφείλεται και την δραματική αύξηση της φορολόγησης, καθώς αυτό ήταν το βασικό μέσο που χρησιμοποίησε η κυβέρνηση για την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, αντί της μείωσης των δημοσίων δαπανών.

Ο αριθμός των φορολογούμενων που ζουν πλέον υπό το βάρος των κατασχέσεων είναι δραματικός αφού ο αριθμός των φορολογούμενων ανέρχεται σε περίπου 7,5 εκατομμύρια. Με άλλα λόγια, περίπου ένας στους επτά φορολογούμενους έχει ουσιαστικά μπει στη μαύρη λίστα της εφορίας και ζει υπό το βάρος των κατασχέσεων, όπως είναι η δέσμευση των τραπεζικών του λογαριασμών.

Τα μέτρα αναγκαστικής είσπραξης

Η φορολογική διοίκηση επιβάλλει μέτρα αναγκαστικής είσπραξης που περιλαμβάνουν:

-Την κατάσχεση του υπολοίπου των τραπεζικών λογαριασμών του οφειλέτη, με ακατάσχετο ποσό 1250 ευρώ για έναν λογαριασμό που δηλώνεται στο taxisnet.

 

-Την κατάσχεση μισθών και συντάξεων. Ισχύει ακατάσχετο 1.000 ευρώ μηνιαίως. Για ποσό από 1.000 έως 1.500 ευρώ κατάσχεται το 50% και για ποσό πάνω από 1.500 ευρώ κατάσχεται το σύνολο.

-Τη δέσμευση και πώληση με πλειστηριασμό ακινήτων του οφειλέτη.

-Την κατάσχεση εισοδημάτων του οφειλέτη στα χέρια τρίτων, όπως είναι τα ενοίκια και οι απαιτήσεις από πελάτες.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

07/Δεκ/2018 Γράφτηκε από

turkomakedonomaxoi.jpg

Γράφει ο Βασίλης Καλαματιανός.

Οι σχέσεις με τη γείτονα χώρα διαχρονικά επηρεάζονται και είναι αποτέλεσμα ιστορικών γεγονότων της διεθνούς κάθε φορά κατάστασης, συμμαχιών της κάθε χώρας, αποτελέσματος πολεμικών επιχειρήσεων, φυσικά και επιδιώξεων ισχυρών κάθε φορά δυνάμεων αλλά και της άρχουσας τάξης Ελλάδας και Τουρκίας. Να πούμε καθαρά ότι, σε κάθε περίπτωση, «το μάρμαρο» πληρώνουν ο ελληνικός και ο τουρκικός εργαζόμενος λαός και νεολαία.

Γεγονότα που έχουν αφήσει πληγές είναι: η τουρκική κατοχή, καθώς τμήματα της Ελλάδας απελευθερώθηκαν μόλις πριν εκατό χρόνια. Οι διαφορετικές συμμαχίες στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο, η εκστρατεία της Μικράς Ασίας τα αποτελέσματα τους και η συνθήκη της Λωζάνης, ο Β΄ παγκόσμιος, το Κυπριακό. Και μετά την ένταξη των δυο χρόνων στο ΝΑΤΟ, οι σχέσεις «αγάπης–μίσους».

Σημειώνουμε ότι μια χρονική περίοδος 70 χρόνων που υπήρξε η Σοβιετική Ένωση -και οι συμμαχίες είχαν σ΄ ένα βαθμό και ιδεολογικό υπόβαθρο- τελείωσε. Βλέπουμε ανακατατάξεις χωρίς να έχει ακόμη υπάρξει πλήρως ανατροπή, συμμαχίες αδιανόητες πριν λίγα χρόνια, πρόσκαιρες ή όχι θα φανεί στην πορεία των χρόνων.

Η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας

Τα ελληνικά μέσα μαζικής ενημέρωσης (ΜΜΕ) κυρίως οι τηλεοράσεις κάνουν εκτιμήσεις ότι οι δηλώσεις Ερντογάν και άλλων κυβερνητικών και στρατιωτικών παραγόντων της Τουρκίας σχετίζονται με εσωτερικά ζητήματα και αποπροσανατολισμό. Φυσικά δεν πρέπει να υποτιμιέται καθόλου ο φανατισμός του λαού με θρησκευτικό–εθνικιστικά συνθήματα και ανάλογους στόχους, όμως δεν είναι μόνο αυτό ή κυρίως αυτό ή εσωτερική κατανάλωση.

Το πρώτο που οφείλουμε να εκτιμήσουμε είναι ότι όλες οι κυβερνήσεις στρατιωτικές, πολιτικές αλλά και τα σημερινά κόμματα (με εξαίρεση το ΚΚ και κάποιες αριστερές ομάδες που δεν επηρεάζουν την πολιτική ζωή) έχουν ταύτιση απόψεων και υπερβάλουν σε εθνικισμό.

Οι άξονες της εξωτερικές πολιτικής της Τουρκίας καθορίζονται έχουν σα βάση την απόφαση της Εθνοσυνέλευσης μετά την ίδρυση της Δημοκρατίας η οποία αποδέχτηκε το εθνικό σύμφωνο της Βουλής των Οθωμανών το Misak-I-Milli, δηλαδή τη διεκδίκηση των ελάχιστων εδαφών, προσθέτοντας τη Μοσούλη, το Κιρκούκ, το Χαλέπι, τη Δυτική Θράκη, την Κύπρο και μερικά νησιά.

Τη γενική αυτή κατεύθυνση μελετά, αναπτύσσει και προσαρμόζει ανάλογα με τις γενικές συνθήκες το ίδρυμα Κεμάλ Ατατούρκ.

Το 2015 το κέντρο στρατηγικών μελετών «Νέα Τουρκία» κυκλοφόρησε ένα κείμενο 1450 σελίδων, στο οποίο γίνεται αναφορά στο Μισακ-ι-Μιλλι, αναλύει τους στόχους του. Ο Ερντογάν έχει προλογίσει την έκδοση η οποία αποτελεί και τη βάση των δηλώσεων για «τα σύνορα της καρδιάς» τις απειλές αλλά και την εισβολή στη Συρία.

Ρόλο στην ψυχολογία των μαζών και όχι μόνο, παίζει και η λογοτεχνία των Χαντίθ, που προφητεύει την «Αποκάλυψη» των μουσουλμάνων και αναγνωρίζεται ως δεύτερη αξία μετά το Κοράνιο. Προφητεύει επανάσταση στο Μαγκρέμπ που θα συνεχιστεί μετά από μάχες σ΄ όλη τη Β. Αφρική, τη Συρία μέχρι το Αφγανιστάν και τελειώνει στην Ιερουσαλήμ όπου θα γίνει η Ισλαμική αποκάλυψη και θα παρουσιαστεί και ο Ιησούς ως «προφήτης αγγελιοφόρος του Αλλάχ» και θα βοηθήσει το Ισλάμ.

Διεκδικήσεις σε βάρος της Ελλάδας

Η Τουρκία στην πράξη δεν αναγνώρισε ποτέ τα αποτελέσματα του Α΄Παγκοσμίου πολέμου και τη διάλυση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Τα τελευταία χρόνια, άλλοτε αμφισβητούν πλήρως τη συνθήκη της πλήρως Λωζάνης του 1923, άλλες φορές την επικαλούνται για να προβάλουν «γκρίζες ζώνες».

Με διάφορους τρόπους η Τουρκία παρεμβαίνει στη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, ονομάζοντας την «τουρκική», με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει στη συνέχεια.

Στο Αιγαίο: Δε διεκδικεί άμεσα κατοικημένα νησιά, αν και αμφισβητεί την ένταξη των Δωδεκανήσων, δεν αποδέχεται το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων των νησιών στα 12 ναυτικά μίλια, απειλεί με πόλεμο και ταυτόχρονα επικαλείται συνθήκες και αμφισβητεί τη νομιμότητα οχύρωσης των ελληνικών νησιών. Ουσιαστικά δεν αποδέχεται τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, ακόμη και την υπάρχουσα κατάσταση. Διεκδικεί ελληνικά δικαιώματα στη θάλασσα ή βραχονησίδες προκαλεί επεισόδια και, αξιοποιώντας διεθνές παρεμβάσεις (ΗΠΑ-ΝΑΤΟ) για «ειρήνευση», γκριζάρει ελληνικές νησίδες και δικαιώματα.

Βασικοί άξονες των διεκδικήσεων της είναι στο Αιγαίο και τελευταία και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Διεκδικεί κυριαρχικά δικαιώματα διαμελίζοντας το Αιγαίο στον 25ο Μεσημβρινό.

Νοτιότερα της Ρόδου από τον 28ο μεσημβρινό έως τον 32ο θεωρεί ότι έχει απόλυτα κυριαρχικά δικαιώματα. Αμφισβητεί το δικαίωμα της Ελλάδας να καθορίσει ΑΟΖ με βάση το Καστελόριζο και το σύμπλεγμα νησιών της Μεγίστης. Προσπαθεί να μπει σφήνα ανάμεσα στις ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου, προβάλει δικαιώματα στην ΑΟΖ και τα θαλάσσια οικόπεδα της Κύπρου.

Έχει σημασία το γεγονός ότι η Τουρκία έχει στόχο έως το 2023, εκατό χρόνια μετά, να έχει ανατρέψει τη συνθήκη της Λωζάνης του 1923. Σ’ αυτή την κατεύθυνση προσπαθεί να επιβάλλει τετελεσμένα γεγονότα, να γκριζάρει όπως αναφέραμε περιοχές.

Η εξωτερική πολιτική της Ελλάδος και η αντιμετώπιση την Τουρκικών προκλήσεων και διεκδικήσεων, διαχρονικά, λίαν επιεικώς μπορεί να χαρακτηρισθεί αναποτελεσματική. Κύριο χαρακτηριστικό της είναι ότι δεν ήταν και δεν είναι ανεξάρτητη, κινείται στα πλαίσια των κατευθύνσεων των οικονομικών πολιτικών και στρατηγικών συμφερόντων του ευρωατλαντισμού. Ειδικότερα ό,τι αφορά τις σχέσεις με την Τουρκία ήταν και είναι πολιτική υποχωρήσεων και παραχωρήσεων κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Συμφωνίες παραχωρήσεων

Τον Οκτώβριο του 1980 συμφώνησε επανένταξη στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, χωρίς κατοχύρωση των συνόρων γιατί η Τουρκία απειλούσε με «ΒΕΤΟ».

Με σειρά αποφάσεων του ΝΑΤΟ το 1992-93, καταργούνται τα όρια περιοχών ευθύνης, τα σύνορα μεταξύ κρατών του ΝΑΤΟ για στρατιωτικά ζητήματα, ανοίγει ο δρόμος, «νομιμοποιείται» καθεστώς περιορισμένης εθνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο και ΝΑΤΟποιησή του. Τον Ιούνη του 1993 στη σύνοδο των ΥΠΕΘΑ του ΝΑΤΟ (στον Αστέρα Βουλιαγμένης) η Τουρκία για πρώτη φορά άμεσα, απαιτεί συνδιοίκηση στο Αιγαίο, με παθητική στάση της Ελληνικής Κυβέρνησης. Δρομολογείται η δημιουργία δύο κέντρων αεροπορικών επιχειρήσεων, σε Λάρισα και Σμύρνη.

Τα Ίμια και ο αλλοπρόσαλλος χειρισμός, ένα κράμα ανοργανωσιάς, έλλειψης στόχων, λεονταρισμών και υποτέλειας (το «ευχαριστώ» του Σημίτη στις ΗΠΑ) και το γκριζάρισμα είναι αποκαλυπτικό της πολιτικής που ασκείται.

Τον Ιούλη του 1997 με τη Συμφωνία της Μαδρίτης (Σημίτης–Ντεμιρέλ) η Ελλάδα αναγνωρίζει «ζωτικά συμφέροντα και ενδιαφέροντα» της Τουρκίας και Αιγαίο. Την ίδια χρονιά στη σύνοδο της ΕΕ στο Ελσίνκι, στη συζήτηση για ένταξη της Τουρκίας και στο κείμενο που ακολουθεί γίνεται αναφορά για ρύθμιση συνοριακών διαφορών με Ελλάδα. Είναι ακατανόητο και απαράδεχτο γιατί η Ελλάδα δεν θεωρεί ότι υπάρχουν συνοριακές διαφορές. Τα σύνορα τα καθορίζουν διεθνές Συνθήκες.

Η μόνη διαφορά που πάντα αναγνώριζε η Ελλάδα ήταν ο καθορισμός της υφαλοκρηπίδας, η οποία με διεθνή συνθήκη το 1958 καθοριζόταν στα 200ν.μ. από τις ακτές ή μέση απόσταση όταν συναντά όρια άλλου κράτους και 200 μέτρα βάθος στη θάλασσα για αξιοποίηση. Η ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνικής, η ανακάλυψη κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου κάτω από τη θάλασσα δημιούργησε νέα δεδομένα.

Για την δυνατότητα εκμετάλλευσης των υποθαλάσσιων κοιτασμάτων δημιουργήθηκε η ΑΟΖ που σε εύρος ταυτίζεται με την υφαλοκρηπίδα, όμως καλύπτει όλες τις οικονομικές δραστηριότητες, θαλάσσιες–υπερθαλάσσιες και υποθαλάσσιες.

Πρέπει να σημειωθεί ότι χρόνια τώρα γίνεται μια μεγάλη συζήτηση για τις ΑΟΖ από την πλευρά όμως των Ελληνικών Κυβερνήσεων παρατηρείται μια αδράνεια μέχρι εγκατάλειψη των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας σε υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, δημιουργώντας ζητήματα και στην άσκηση της Εθνικής Κυριαρχίας στην περιοχή.

Κατά καιρούς γράφονται και περισσότερα ακούγονται για μυστικές συμφωνίες Ελλάδας-Τουρκίας–ΗΠΑ γίνονται αναφορές και για ποσοστά.

Η ανακάλυψη πρόσφατα μεγάλων κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στην Ανατολική Μεσόγειο (Ισραήλ-Κύπρο–Αίγυπτο) επικαιροποιεί το ζήτημα, αποκτά διεθνές ενδιαφέρον, ανταγωνισμούς. Το ΝΑΤΟ μετά το 2000 έχει εντάξει στους στόχους του την ενεργειακή ασφάλεια με ότι αυτό συνεπάγεται και επικυρώθηκε το Νοέμβρη του 2010 στη σύνοδο της Λισαβώνας.

Φαίνεται ότι η άρχουσα τάξη και διαδοχικά οι ελληνικές κυβερνήσεις από τότε, έχουν εγκαταλείψει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας στο Αιγαίο και την ευρύτερη περιοχή. Στη ουσία έχουν προσαρμοσθεί στις πολιτικές των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ, μετατρέπουν τη χώρα, από παραγωγό σε κόμβο μεταφοράς φυσικού αερίου και πετρελαίου και μάλιστα με αγωγό υποθαλάσσιο από τη Μέση Ανατολή για τα πετρέλαια του Περσικού κόλπου και της Ανατολικής Μεσογείου των αμερικανικών οικονομικών και στρατηγικών συμφερόντων. Όμως μια εξομάλυνση των σχέσεων ΗΠΑ-Τουρκίας μπορεί να αλλάξει τους μέχρι τώρα σχεδιασμούς σε βάρος Ελλάδας.

Ο ρόλος των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ

Από τη δεκαετία του 1950 και στη συνέχεια η πολιτική που ακολουθούν όλες οι κυβερνήσεις της χώρας είναι η «διεύρυνση» των ελληνοαμερικανικών σχέσεων σαν αντίβαρο των τουρκικών απειλών και προκλήσεων. Εξετάζοντας αντικειμενικά τη θέση των ΗΠΑ, στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, αβίαστα μπορεί να βγει το συμπέρασμα ότι οι ΗΠΑ δεν είχαν ούτε φιλελληνική , ούτε φιλοτουρκική πολιτική. Είχαν και έχουν πολιτική που εξυπηρετεί τα δικά τους συμφέροντα. Ωστόσο, πρέπει να σημειώσουμε ότι στα κύρια προβλήματα τα συμφέροντα των ΗΠΑ συμπίπτουν με αυτά της Τουρκίας, σε βάρος της Ελλάδας. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι τα εξοπλιστικά προγράμματα και το γνωστό 7 προς 10, το Αιγαίο, η Κύπρος.

Τον τελευταίο χρόνο προβάλλονται ξανά επιχειρήματα, για την «ασφάλεια που παρέχουν οι ΗΠΑ στη χώρα», σε σχέση με την ένταση μεταξύ ΗΠΑ-Τουρκίας. Αναφέρονται ο ρόλος της αμερικανικής βάσης στη Σούδα, οι νέες βάσεις μαχητικών ελικοπτέρων σε Λάρισα και Αλεξανδρούπολη, των F16 στην Ανδραβίδα, οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με ΗΠΑ κ.α. Αυτά τα ακούμε και τα βλέπουμε, θέση υπέρ της Ελλάδας δε βλέπουμε. Απόδειξη αποτελούν δηλώσεις του ΓΓ του ΝΑΤΟ Στολτενμπεργκ: «Το ΝΑΤΟ δε μπορεί να εισέλθει σε καμία συζήτηση για τα ελληνοτουρκικά, με κεντρική παραδοχή την αντίληψη ότι μεταξύ συμμάχων δε μπορεί να υπάρξει τίποτα άλλο παρά μόνο ο διάλογος». Στο ίδιο μοτίβο και ο ναύαρχος Τζέιμς Φόγκο III, διοικητής της Διακλαδικής Διοίκησης Συμμαχικών Δυνάμεων Νεάπολης και των Ναυτικών Δυνάμεων Ευρώπης Αφρικής των ΗΠΑ, μιλάει για τη Σούδα: «Η Σούδα είναι ένας κόμβος μεγάλης σημασίας, έχει αεροδρόμιο το οποίο χρησιμοποιούμε συνέχεια, ναυτικές εγκαταστάσεις παγκόσμιας κλάσης. Το Κέντρο Ναυτικής Αποτροπής (ΚΕΝΑΠ) του ΝΑΤΟ. Οπότε έχουμε ένα αεροδρόμιο, ένα λιμάνι, εγκαταστάσεις συντήρησης , αποθήκη όπλων και ένα κέντρο αριστείας για εκπαίδευση σε αμφίβιες επιχειρήσεις στην ανοιχτή θάλασσα». Σ’ αυτό το σημείο αξίζει να σημειώσουμε την ερώτηση του Έλληνα δημοσιογράφου. «Ποια η άποψή σας για την ένταση ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία στο Αιγαίο;». Και η απάντηση: «Όταν οι εντάσεις ανεβαίνουν, όταν από τη μια ή από την άλλη πλευρά έρχονται σε μένα και εκφράζουν αγωνία τους λέω: “Είμαστε δυνατότεροι μαζί’’. Ελπίζω να ακολουθήσουν και οι κυβερνήσεις, διότι οι σχέσεις σε επίπεδο στρατιωτικών και ναυτικών είναι πάρα πολύ καλές».

Τα όσα αναφέρθηκαν αλλά και ο ρόλος των ΗΠΑ την επταετία της χουντικής τυραννίας, στο πραξικόπημα ενάντια στο Μακάριο, στην τουρκική εισβολή και το σχέδιο Ανάν για την Κύπρο, δεν αφήνουν αμφιβολίες για το τι θα συμβεί στο μέλλον. Οι αυταπάτες, όπου υπάρχουν, για υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων από τις ΗΠΑ πρέπει να τελειώσουν. Το σύνθημα «Έξω οι βάσεις του θανάτου» είναι πάντα επίκαιρο.

Λύση είναι η ανεξάρτητη πολιτική, η πολιτική φιλίας ειρήνης και συνεργασίας , οικονομικών συναλλαγών χωρίς συμμαχικές και εταιρικές δεσμεύσεις. Αλήθεια, γιατί από το 2012 δεν υπάρχει πρεσβεία της Συρίας στη χώρα; Γιατί η Ελλάδα συμμετέχει σε μέτρα ενάντια στη Ρωσία, όταν 1500 γερμανικές επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται στη Ρωσία; Γιατί από τη Ρωσία προμηθεύονται φυσικό αέριο η Γερμανία, η Αυστρία, η Ιταλία και άλλες χώρες της ΕΕ και για την Ελλάδα, με πολύπλευρες πιέσεις, δεν έγινε ο αγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης; Για να γίνει κόμβος υγροποιημένου αμερικανικού και ακριβότερα; Για όλα αυτό χρειάζεται ένα λαϊκό κίνημα που να παλεύει, να διεκδικεί και να επιβάλλει λύσεις. Και επειδή συνεχίζονται κινητοποιήσεις για την ‘’Μακεδονία’’ σκέφτομαι: Αγαπητοί «Μακεδονομάχοι, πατριώτες, εθνικιστές, άγιοι πατέρες», για τις απειλές και διεκδικήσεις της Τουρκίας, για ανεξάρτητη πολιτική εθνικών συμφερόντων, θα κάνετε κάτι; Ή σκοτώνετε το μισοπεθαμένο;

Δεκέμβρης 2018                                                                                                                     

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

07/Δεκ/2018 Γράφτηκε από

_την_καταδίκη_της_βίας_απ_όπου_και_αν_προέρχεται.jpg

Διονύσης Τζαρέλλας

-Καταδικάζετε τη βία απ’ όπου και αν προέρχεται;

-Εξαιρετικά βίαιη η ερώτησή σας, δε βρίσκετε;

Η εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 υπήρξε αδιαμφισβήτητα ένα κορυφαίο γεγονός, το οποίο εγκαινίασε την εποχή της κρίσης και δέκα χρόνια μετά εξακολουθεί να αποτελεί ένα σημείο αναφοράς, έμπνευσης και προβληματισμού. Η εξέγερση του Δεκέμβρη, έφερε δυναμικά στο προσκήνιο το ζήτημα της βίας ως δομικού στοιχείου της καπιταλιστικής κοινωνίας και της ισχύος του αστικού κράτους από τη μια και της επαναστατικής (αντι)βίας ως αναγκαίας και θεμιτής μορφής πάλης των καταπιεσμένων από την άλλη.

Η εν ψυχρώ κρατική δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου θα καταγραφόταν ως κακιά στιγμή κάποιου μπάτσου ή ακόμα πιο χυδαία ως νόμιμη άμυνα, όπως προσπάθησε αρχικά ο πάντα πρόθυμος ιδεολογικός μηχανισμός των ΜΜΕ, παραποιώντας ακόμα και το ντοκουμέντο της δολοφονίας. Θα αποτελούσε μια ακόμα θλιβερή στιγμή στο μακρύ κατάλογο των ατιμώρητων δολοφονιών από τους ένστολους πραιτωριανούς, που ενσαρκώνοντας πρακτικά το σκληρό πυρήνα του κράτους και το μονοπώλιο της βίας, νιώθουν ασφαλείς ακόμα και να δολοφονούν. Ωστόσο, η αντίδραση εκατοντάδων ανθρώπων από τις πρώτες κιόλας στιγμές, με την άμεση χωρική επέκταση των ταραχών και των διαδηλώσεων εκτός της περιοχής των Εξαρχείων, εμπόδισαν κάθε απόπειρα λήθης και ελεγχόμενης διαχείρισης της δολοφονίας.

Οι επόμενες μέρες με τις σφοδρές συγκρούσεις, τις καταλήψεις και τις συνελεύσεις, η είσοδος των μαθητών στο προσκήνιο με τις πολιορκίες των αστυνομικών τμημάτων, η παρουσία ενός μαχόμενου πολυεθνικού προλεταριάτου, η πανελλαδική επέκταση της εξέγερσης, πιστοποιούν ότι εκείνες τις εβδομάδες, εκτός από βιωματικό σχολείο για όσες και όσους ήταν στους δρόμους, πραγματοποιήθηκε μια εξέγερση. Τρία και πλέον χρόνια μετά το φάντασμα του Δεκέμβρη θα επανέλθει με πολύ μεγαλύτερη μαζικότητα και σε τελείως διαφορετικές συνθήκες, στις εξεγερμένες ώρες της 12ης Φεβρουαρίου του 2012.

Σύσσωμη η αστική διανόηση και το πολιτικό προσωπικό αντιλήφθηκαν την κρισιμότητα των γεγονότων και την ανάγκη εκ νέου εμπέδωσης και αποδοχής του κρατικού μονοπωλίου της βίας. Τηλεαστέρες δημοσιογράφοι, ακροδεξιοί παλιάς και νέας κοπής, κοινωνιολογούντες ακαδημαϊκοί, αγανακτισμένοι νοικοκυραίοι, «ευαίσθητοι» σοσιαλδημοκράτες απαιτούσαν την καταδίκη της βίας, χώριζαν αυθαίρετα ειρηνικούς από βίαιους διαδηλωτές, τάχα νοιάζονταν για τη νέα γενιά και τα αδιέξοδά της, διαμαρτύρονταν για τις «καταστροφές» και την αμυντική στάση της αστυνομίας, προσδοκώντας ακόμα και στην επέμβαση του στρατού. Αυτοί οι χυδαίοι και οκνηροί εκπρόσωποι της αστικής σκέψης που στον αξιακό κώδικά τους η επίθεση στη βιτρίνα μιας τράπεζας είναι εξίσου βία με τη δολοφονία ενός 16χρονου, που παρουσίαζαν την κρατική βία με τους τόνους των δακρυγόνων και τις εκατοντάδες συλλήψεις και τραυματισμούς ως μη βία και που ταύτιζαν την αστυνομία με τη δημοκρατία, αποτέλεσαν το πιο λαμπρό υπόδειγμα της αστικής άποψης για τη βία. Για την αστική σκέψη, βία είναι ό,τι απειλεί συμβολικά ή πραγματικά τα συμφέροντά της.

Το παζλ συμπλήρωσαν διάφοροι πασιφιστές που αρέσκονταν να διακρίνουν τη βία μόνο όταν εκείνη έπαιρνε τη μορφή της αντιβίας, χαμένοι σε ανόητες ταυτολογίες στο βολικό έδαφος της δειλής ουδετερότητας. Τέλος, θλιβερό συμπλήρωμα του κόμματος της τάξης εκείνες τις όμορφα ταραγμένες μέρες υπήρξε η ηγεσία του ΚΚΕ από την τουλάχιστον άστοχη δήλωση της ΓΓ του, ότι στην «πραγματική λαϊκή εξέγερση δε θα σπάσει ούτε ένα τζάμι», μέχρι το χυδαίο διήγημα στο Ριζοσπάστη και τις δηλώσεις στελεχών του που είχαν πολλά να πουν για την αντιβία των εξεγερμένων αλλά τίποτα για την κρατική καταστολή.

Η βία είναι μέσο, όχι αυτοσκοπός

Η αδιέξοδη φετιχοποίηση των ταραχών

Σε αντίθεση με τις κραυγές των οπαδών της τάξης η βία του Δεκέμβρη δεν ήταν τυφλή και άστοχη: οι κατασταλτικές δυνάμεις, οι ναοί της κατανάλωσης και οι τράπεζες υπήρξαν οι βασικοί στόχοι των εξεγερμένων. Ωστόσο, καθώς η αντιβία παρέμεινε ανοργάνωτη, δίχως κλιμάκωση και περαιτέρω πολιτική στόχευση δεν άργησε να μετατραπεί σε ένα επαναλαμβανόμενο τελετουργικό διαμαρτυρίας που δεν μπόρεσε να υπερβεί το στενό αντικατασταλτικό ορίζοντα. Σε συνδυασμό με την ατολμία/αδυναμία των συνειδητών δυνάμεων να ηγηθούν και απόντος ενός διακριτού πολιτικού υποκειμένου που θα έφερε ένα συνειδητό σχέδιο αντιπαράθεσης με το αστικό κράτος, η εξέγερση ηττήθηκε και η αντιβία φετιχοποιήθηκε και εκφυλίστηκε.

Οι εξεγέρσεις, αντίθετα με τις αυταπάτες πολλών, δεν διαρκούν αιώνια. Η βία από μόνη της δεν παράγει πολιτική και ιδιαίτερα σε συνθήκες πύκνωσης του χρόνου, η αντιβία για να επεκτείνει την κριτική της, πρέπει να υποταχθεί ως μέσο σε μια πολιτική στρατηγική. Η βία για την επαναστατική σκέψη είναι μέσο οργανικό συνυφασμένο με το στόχο και όχι αυτοσκοπός και η εμμονή σε αυτή, συχνά κρύβει το πολιτικό αδιέξοδο όσων την ασκούν. Η φετιχοποίηση των ταραχών αδυνατεί να μετατρέψει τη δίκαια οργή σε συνειδητή επαναστατική δύναμη.

Σε μια εξέγερση σπάνε πολλά τζάμια, όμως ταυτόχρονα οι εξεγέρσεις και οι επαναστάσεις υπερβαίνουν κατά πολύ τις σπασμένες τζαμαρίες, δεν ηδονίζονται στο θέαμα της καταστροφής, αλλά συνδυάζοντας την ψυχραιμία με το πάθος, την καταστροφή με τη δημιουργία, εξαπολύουν τα βέλη της βίας και της κριτικής τους, στην καρδιά των καπιταλιστικών σχέσεων.

ΠΗΓΗ: prin.gr

06/Δεκ/2018 Γράφτηκε από

promitheiaforoitrapezes-e1500551878406-1-696x429.jpg

Παγκόσμια «πρωταθλήτρια» στην αύξηση φόρων αναδείχθηκε η Ελλάδα κατά την περίοδο 2007-2017 ,σύμφωνα με τη νέα έκθεση του ΟΟΣΑ με θέμα «Revenue Statistics 1965-2017».

Σύμφωνα με την έκθεση, οι φόροι στην Ελλάδα αυξήθηκαν κατά 8,2 ποσοστιαίες μονάδες ενώ κατά την περίοδο 2010- 2017 τα έσοδα από φόρους ανήλθαν στο 39,4% του ΑΕΠ από το 32%.

Επιπλέον τα στοιχεία του ΟΟΣΑ έδειξαν ότι, οι φόροι επί εισοδημάτων και κερδών αντιστοιχούσαν το 2017 στο 9% του ΑΕΠ και αποτελούσαν το 22,8% του συνόλου των κρατικών εσόδων.

Παράλληλα, οι φόροι σε αγαθά και υπηρεσίες έφτασαν στο 15,4% του ΑΕΠ ή στο 39,1% του συνόλου των φόρων. Πρόκειται για επιβαρύνσεις, που ούτε οι πλούσιες χώρες της Ευρωζώνης, όπως η Γερμανία (26,2% εσόδων), η Γαλλία (24,4% εσόδων) ή η Ολλανδία (29,1% εσόδων), μπορούν να προσεγγίσουν. Μόνο η Πορτογαλία ξεπέρασε την Ελλάδα με έμμεσους φόρους στο 39,8% των συνολικών φορολογικών εσόδων.

Οι φόροι στην περιουσία εξαπλασιάστηκαν

Τα στοιχεία του ΟΟΣΑ αποκαλύπτουν ότι οι φόροι στην περιουσία εξαπλασιάστηκαν. Το 2010, αντιστοιχούσαν σε μόλις 0,2% του ΑΕΠ ή περίπου 600 εκατ. ευρώ. Το 2017 οι φόροι στην ακίνητη περιουσία είναι δέκα φορές πάνω ως ποσοστό του ΑΕΠ (2,1%) ή 6 φορές πάνω σε απόλυτα μεγέθη στα 3,7 δισ.ευρώ. Στην ίδια θέση ως ποσοστό του ΑΕΠ βρέθηκαν το Βέλγιο, η Γαλλία και το Λουξεμβούργο .

Η εξέλιξη των φορολογικών επιβαρύνσεων από το 1965 και μετά έδειξε ότι, η Ελλάδα που ήταν μία από τις τρεις χώρες με την μικρότερη φορολογική επιβάρυνση βρέθηκε στην κορυφή. Το 1965, η Ελλάδα με φορολογικά έσοδα 17,1% του ΑΕΠ, όταν ο μέσος όρος στον ΟΟΣΑ ήταν 24,9%, ήταν μία από τις τρεις χώρες με τη μικρότερη φορολογική επιβάρυνση.

Αξιοσημείωτο είναι δε ότι, 20 χρόνια αργότερα, το 1995 η χώρα ήταν και πάλι κάτω από τον μέσο όρο των 34 χωρών του ΟΟΣΑ (25,2% έναντι 31,9%).

Το 2010, με την εκδήλωση της κρίσης και την έλευση των Μνημονίων, η Ελλάδα βρισκόταν στο μέσο όρο του ΟΟΣΑ με τα φορολογικά έσοδα να ανέρχονται στο 32% του ΑΕΠ. Δύο χρόνια μετά, το 2012 η φορολογική επιβάρυνση έφθασε 35,5%, το 2014 με μικρή αύξηση ανήλθε στο 35,7% του ΑΕΠ και διαμορφώθηκε στο 39,4% του ΑΕΠ το 2017.

Δείτε αναλυτικά παρακάτω τι δείχνει ο πίνακας του ΟΟΣΑ

πηγη: iskra.gr

06/Δεκ/2018 Γράφτηκε από

turkey-ergazomenoi-airport.jpg

Ξεκίνησε σήμερα σε δικαστήριο της Κωνσταντινούπολης η δίκη 61 εργατών και μελών συνδικάτων που κατηγορούνται για τη συμμετοχή τους σε κινητοποιήσεις ενάντια στις συνθήκες εργασίας που υποστηρίζουν ότι επικρατούν στο αχανές εργοτάξιο του υπό κατασκευή νέου αεροδρομίου της Κωνσταντινούπολης.

Λιγότεροι από τους μισούς κατηγορουμένους είχαν δώσει μέχρι αργά σήμερα τα υπομνήματα αντίκρουσης. Η ακρόαση ξεκίνησε νωρίς σήμερα το πρωί υπό δρακόντεια μέτρα ασφαλείας στο δικαστήριο στην περιοχή Γκαζιοσμανπασά, με την αστυνομία να έχει μπλοκάρει την είσοδο του δικαστηρίου.

Οι κατηγορίες που βαραίνουν τους «61» περιλαμβάνουν παραβίαση δικαιωμάτων των άλλων εργαζομένων και αψήφηση  των κανονισμών που διέπουν τη διεξαγωγή διαδηλώσεων.

Συγγενείς των κατηγορουμένων έφτασαν στο δικαστήριο από όλη την Τουρκία, παρόλο που οι δικαστικές αρχές επέτρεψαν μόλις σε ένα μέλος οικογένειας και σε λίγους δημοσιογράφους να παραστούν στην ακροαματική διαδικασία.

Τριάντα ένας από τους κατηγορουμένους συνελήφθησαν το Σεπτέμβρη όταν δυνάμεις ασφαλείας χρησιμοποίησαν δακρυγόνα και αντλίες νερού υπό πίεση για να διαλύσουν τις διαδηλώσεις. Οι υπόλοιποι 30 αφέθηκαν ελεύθεροι εν αναμονή της δίκης τους.

Δεν έχει καταστεί σαφές πότε θα ανακοινωθεί η ετυμηγορία.

Οι διαδηλώσεις στο εργοτάξιο ξέσπασαν ως αντίδραση στις φτωχές συνθήκες διαβίωσης, στην κακή σίτιση, στα προβλήματα με την καταβολή μισθών και για τα πολυάριθμα εργατικά δυστυχήματα που προκλήθηκαν από ελλιπή μέτρα ασφαλείας.

Η κατασκευή του αεροδρομίου έχει επιφέρει μέχρι στιγμής 52 θανάτους εργαζομένων κατά τα τελευταία 5 χρόνια, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία που περιήλθαν χθες στη γνώση του dpa.

Ωστόσο, συνδικάτα κάνουν λόγο για πολύ μεγαλύτερο αριθμό θανάτων.

Το πρώτο κομμάτι του φαραωνικών διαστάσεων νέου αεροδρομίου -αναμένεται να γίνει εν καιρώ το μεγαλύτερο του κόσμου- εγκαινιάστηκε στις 29 Οκτώβρη από τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, dpa) - 902.gr

06/Δεκ/2018 Γράφτηκε από

gefyra_ploiou_se_kakokairia.jpg

Λίγο παλιό το βίντεο αλλά αξίζει να το δείτε για να καταλάβετε τι γίνεται στην γέφυρα όταν το πλοίο πέσει σε τέτοιου είδους κακοκαιρία.

Χαρτιά, βιβλία και ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε υπάρχουν παντού στην γέφυρα!

Το βίντεο τράβηξε το πλήρωμα πλοίου μεταφοράς οχημάτων ( Ro/Ro carrier) στην θαλάσσια περιοχή του Βορείου Ατλαντικού κατά την περίοδο του χειμώνα.

Δείτε το βίντεο που ακολουθεί :

πηγη: e-nautilia.gr

  • Τελευταια
  • Δημοφιλή