Σήμερα: 19/06/2019
18/Ιουν/2019 Γράφτηκε από

nouriel-roubini-696x477.jpg

Από Nouriel Roubini

Σε όλες τις προηγμένες οικονομίες, οι νομισματικές και δημοσιονομικές αρχές  δεν διαθέτουν τα απαραίτητα εργαλεία για να ανταποκριθούν σε μια άλλη σημαντική κάμψη και οικονομική κρίση

Ισχυρές είναι οι πιθανότητες μίας νέας κρίσης που θα πλήξει την παγκόσμια οικονομία και τις αγορές, όπως τονίζει ο Nuriel Roubini σε άρθρο του στο Project Syndicate («The Growing Risk of a 2020 Recession and Crisis»).

Σύμφωνα με τον γνωστό οικονομολόγο και ειδικό επί των αγορών: “Το περασμένο καλοκαίρι, ο συνάδελφός μου Brunello Rosa και εγώ εντοπίσαμε δέκα πιθανούς δυνητικούς κινδύνους που θα μπορούσαν να προκαλέσουν αμερικανική και παγκόσμια ύφεση το 2020.
Εννέα από αυτούς εξακολουθούν να ισχύουν και σήμερα.Σε πολλούς εμπλέκονται οι ΗΠΑ“.

Οι εμπορικοί πόλεμοι με την Κίνα και άλλες χώρες, μαζί με τους περιορισμούς της μετανάστευσης, των άμεσων ξένων επενδύσεων και των μεταβιβάσεων τεχνολογίας, θα μπορούσαν να έχουν βαθιές επιπτώσεις στις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού, αυξάνοντας την απειλή του στασιμοπληθωρισμού (δηλαδή επιβράδυνση της ανάπτυξης παράλληλα με τον αυξανόμενο πληθωρισμό).

Και ο κίνδυνος επιβράδυνσης της ανάπτυξης των ΗΠΑ έχει γίνει πιο έντονος τώρα που το κίνητρο της φορολογικής νομοθεσίας του 2017 έχει «ξεπεραστεί».

Εν τω μεταξύ, οι χρηματιστηριακές αγορές των ΗΠΑ παρέμειναν σχεδόν αδρανείς από τότε που δημοσιεύσαμε τη συγκεκριμένη μελέτη.

Και υπάρχουν πρόσθετοι κίνδυνοι που συνδέονται με την άνοδο των νεώτερων μορφών χρέους, μεταξύ άλλων σε πολλές αναδυόμενες αγορές, όπου μεγάλο μέρος του δανεισμού είναι σε ξένα νομίσματα.

Με την ικανότητα των κεντρικών τραπεζών να υπηρετούν ως «σωτήρες της τελευταίας στιγμής» οι αγορές εμφανίζουν σαφή έλλειψη ρευστότητας και ως εκ τούτου είναι πολύ πιο ευάλωτες σε εξωτερικά σοκ και ταραχές.

Μια τέτοια «ταραχή» θα μπορούσε να προέλθει από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Donald Trump, ο οποίος εμφανίζεται πρόθυμος να προκαλέσει κρίση με μία χώρα όπως το Ιράν.

Μία τέτοια κρίση θα μπορούσε, μεν, να αυξήσει την δημοτικότητά του στο εσωτερικό των ΗΠΑ αλλά ταυτόχρονα μπορεί να προκαλέσει και πραγματικό κλονισμό στην αγορά πετρελαίου.

Ταυτόχρονα η Κίνα και άλλες αναδυόμενες αγορές αρχίζουν να εμφανίζουν χαλάρωση της ανάπτυξής τους, ενώ στην Ευρώπη διατηρούνται οι οικονομικοί και πολιτικοί κίνδυνοι.
Ακόμη χειρότερα, σε όλες τις προηγμένες οικονομίες, τα εργαλεία που διαθέτουν οι αρμόδιες αρχές έχουν είτε περιοριστεί είτε εξαφανιστεί.

Οι νομισματικές και δημοσιονομικές παρεμβάσεις και οι παρεμβάσεις του ιδιωτικού τομέα που χρησιμοποιήθηκαν μετά την οικονομική κρίση του 2008 απλώς δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν και να έχουν το ίδιο αποτέλεσμα σήμερα.

Ο δέκατος παράγοντας που επισημάναμε ήταν η νομισματική πολιτική της Fed.
Η Fed εμφανίστηκε με διαθέσεις αυτοσυγκράτησης τον Ιανουάριο 2019, αλλά όλα δείχνουν ότι τόσο αυτή όσο και άλλες κεντρικές τράπεζες θα προχωρήσουν σε μείωση επιτοκίων με άμεσο στόχο να διαχειριστούν κάποιες αναταραχές τόσο στις δικές τους όσο και στην παγκόσμια οικονομία.

Ενώ οι εμπορικοί πόλεμοι και η πιθανότητα νέας έκρηξης των πετρελαϊκών τιμών συνιστούν κίνδυνο από την πλευρά της προσφοράς, απειλούν επίσης τη συνολική ζήτηση και επομένως την αύξηση της κατανάλωσης, καθώς οι δασμοί και οι υψηλότερες τιμές των καυσίμων μειώνουν το διαθέσιμο εισόδημα.
Μόλις συμβεί αυτό είναι βέβαιο ότι οι εταιρείες  θα επιλέξουν πιθανότατα να μειώσουν τις κεφαλαιουχικές δαπάνες και τις επενδύσεις. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, νέα σοβαρά σοκ θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε παγκόσμια ύφεση, ακόμη και εάν οι ανταποκριθούν γρήγορα.

Σε τελική ανάλυση, το 20072009, η Fed και άλλες κεντρικές τράπεζες αντέδρασαν επιθετικά στα «περιστατικά»  που προκάλεσαν την παγκόσμια οικονομική κρίση, αλλά δεν απέτρεψαν τη “μεγάλη ύφεση”. Σήμερα, η Fed ξεκινά με ένα επιτόκιο αναφοράς 2,25 -2,5%, σε σύγκριση με 5,25% τον Σεπτέμβριο του 2007.

Στην Ευρώπη και την Ιαπωνία, τα επιτόκια βρίσκονται, ήδη, σε αρνητικό έδαφος και φυσικά υπάρχουν όρια για το πόσο χαμηλά μπορούν να φθάσουν.
Και με τους διογκωμένους ισολογισμούς από τους διαδοχικούς κύκλους ποσοτικής χαλάρωσης, οι κεντρικές τράπεζες θα αντιμετώπιζαν παρόμοιους περιορισμούς εάν επρόκειτο να επιστρέψουν σε αγορές μεγάλης κλίμακας περιουσιακών στοιχείων.

Από την πλευρά των δημοσίων οικονομικών, οι πιο προηγμένες οικονομίες έχουν ακόμα μεγαλύτερα ελλείμματα και περισσότερο δημόσιο χρέος σήμερα απ’ ότι πριν από την πρόσφατη χρηματοπιστωτική κρίση.
Και όπως τονίσαμε το 2018 «οι διασώσεις χρηματοπιστωτικών ομίλων θα είναι σχεδόν αδύνατο να συμβούν σε χώρες με ανεπτυγμένα λαϊκίστικα κινήματα και σχεδόν αφερέγγυες κυβερνήσεις».

Μεταξύ των κινδύνων που θα μπορούσαν να προκαλέσουν ύφεση το 2020, ο σινο-αμερικανικός εμπορικός και τεχνολογικός πόλεμος αξίζει ιδιαίτερη προσοχή.
Η σύγκρουση θα μπορούσε να κλιμακωθεί περαιτέρω με διάφορους τρόπους.
Η κυβέρνηση Trump θα μπορούσε να αποφασίσει να επεκτείνει τους δασμούς στις κινεζικές εξαγωγές ύψους 300 δισ. δολ.

Η απαγόρευση της Huawei και άλλων κινεζικών εταιρειών από τη χρήση εξοπλισμού από αμερικανικές εταιρείες θα μπορούσε να προκαλέσει μια διαδικασία πλήρους κλίμακας απο-παγκοσμιοποίησης, καθώς οι εταιρείες προσπαθούν να εξασφαλίσουν τις αλυσίδες εφοδιασμού τους.
Εάν συνέβαινε αυτό, η Κίνα θα είχε αρκετές επιλογές για αντίποινα εναντίον των ΗΠΑ, καθώς θα μπορούσε να «κλείσει» την αγορά της σε πολυεθνικές αμερικανικές εταιρείες, όπως για παράδειγμα η Apple.
Κάτω από ένα τέτοιο σενάριο, το σοκ για τις αγορές σε όλο τον κόσμο θα ήταν αρκετό για να επιφέρει μια παγκόσμια κρίση, ανεξάρτητα από το τι κάνουν οι μεγάλες κεντρικές τράπεζες.

Με τις τρέχουσες εντάσεις που ήδη υπονομεύουν την εμπιστοσύνη των επιχειρήσεων, των καταναλωτών και των επενδυτών και την επιβράδυνση της παγκόσμιας ανάπτυξης, η περαιτέρω κλιμάκωση θα άφηνε τον κόσμο σε ύφεση.
Και δεδομένης της κλίμακας του ιδιωτικού και δημόσιου χρέους, πιθανότατα θα προκύψει μια άλλη χρηματοοικονομική κρίση από αυτή την άποψη.

Ο Donald Trump και ο κινέζος πρόεδρος Xi Jinping γνωρίζουν ότι είναι προς το συμφέρον των χωρών τους να αποφύγουν μια παγκόσμια κρίση κι έτσι έχουν κίνητρο να οδηγηθούν σε έναν συμβιβασμό τους επόμενους μήνες.
Ωστόσο, και οι δύο πλευρές εξακολουθούν να επιδεινώνουν την εθνικιστική ρητορική.
Είναι πιθανό ότι οι Trump και Xi θα συναντηθούν για συνομιλίες κατά την σύνοδο κορυφής της G20 στις 28-29 Ιουνίου στην Οσάκα.

Αλλά ακόμη και αν συμφωνήσουν να ξεκινήσουν εκ νέου διαπραγματεύσεις, μια εκτεταμένη συμφωνία για την επίλυση των πολλών σημείων διαμάχης τους θα απέχει πολύ.
Καθώς οι δύο πλευρές απομακρύνονται, ο χώρος συμβιβασμού συρρικνώνεται και αυξάνεται ο κίνδυνος παγκόσμιας ύφεσης και κρίσης σε μια ήδη εύθραυστη παγκόσμια οικονομία.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

18/Ιουν/2019 Γράφτηκε από

iran-pyrhniko-ergostasio.jpg

Το Ιράν ανακοίνωσε σήμερα ότι μέσα στις επόμενες δέκα ημέρες θα ξεπεράσει το διεθνώς συμφωνημένο όριο του αποθέματός του σε ουράνιο χαμηλού βαθμού εμπλουτισμού (LEU), προσθέτοντας όμως ότι οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν ακόμη χρόνο για να σώσουν τη συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης.

«Τετραπλασιάσαμε τον ρυθμό εμπλουτισμού και μάλιστα τον αυξήσαμε κι άλλο πρόσφατα, έτσι σε 10 ημέρες θα ξεπεράσει το όριο των 300 κιλών», είπε ο εκπρόσωπος του Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας του Ιράν, Μπεχρούζ Καμαλβαντί, σε δηλώσεις που μεταδόθηκαν από την κρατική τηλεόραση. «Υπάρχει ακόμη χρόνος... αν δράσουν οι ευρωπαϊκές χώρες», πρόσθεσε.

Τον Μάη το Ιράν είχε προειδοποιήσει ότι θα περιορίσει τη συμμόρφωσή του απέναντι στους όρους της διεθνούς συμφωνίας του 2015 για το πυρηνικό πρόγραμμά του, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη μονομερή απόφαση των ΗΠΑ να αποσυρθούν από αυτήν και να επιβάλουν ξανά κυρώσεις. Στόχος της συμφωνίας αυτής ήταν να καθυστερήσει ο χρόνος που θεωρητικά θα χρειαζόταν το Ιράν ώστε να παραγάγει αρκετό σχάσιμο υλικό για να κατασκευάσει ατομική βόμβα. Με βάση τη συμφωνία αυτή, το απόθεμα του Ιράν σε εξαχλωριούχο ουράνιο εμπλουτισμένο κατά 3,67% δεν πρέπει να ξεπερνά τα 300 κιλά για διάστημα 15 ετών.

«Υπάρχει ακόμη χρόνος για τους Ευρωπαίους... Αλλά οι Ευρωπαίοι έχουν εκφράσει εμμέσως την αδυναμία τους να δράσουν. Δεν θα πρέπει να πιστεύουν ότι μετά από 60 ημέρες (σ.σ. το χρονικό περιθώριο που έδωσε τον Μάη το Ιράν) θα έχουν άλλη μια ευκαιρία 60 ημερών», τόνισε ο Καμαλβαντί.

Ο χρόνος που απομένει για να σωθεί η διεθνής πυρηνική συμφωνία λιγοστεύει, προειδοποίησε σήμερα ο Ιρανός πρόεδρος Χασάν Ροχανί, σύμφωνα με το πρακτορείο «Fars». «Είναι μια κρίσιμη στιγμή και η Γαλλία μπορεί ακόμη να εργαστεί με τις άλλες (χώρες) που υπέγραψαν τη συμφωνία και να διαδραματίσει ιστορικό ρόλο στη διάσωσή της σε αυτό το πολύ σύντομο χρονικό διάστημα», φέρεται να είπε ο Ροχανί κατά τη διάρκεια της συνάντησής του με το νέο πρεσβευτή της Γαλλίας στην Τεχεράνη.

Ο Ιρανός πρόεδρος τόνισε ότι η κατάρρευση της συμφωνίας δεν είναι προς το συμφέρον ούτε της περιοχής ούτε του κόσμου.

Πλήρη υλοποίηση της Συμφωνίας για τα πυρηνικά ζήτησε το Βερολίνο από το Ιράν

Να υλοποιήσει πλήρως τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη συμφωνία για τα πυρηνικά (JCPOA) κάλεσε το Ιράν το Βερολίνο και παρέπεμψε στη Διεθνή Υπηρεσία Ενέργειας (ΙΑΕΑ) για τον έλεγχο της τήρησης των συμφωνηθέντων. Τόνισε δε τη σημασία της συνέχισης του διαλόγου.

«Αναμένουμε και καλούμε το Ιράν να υλοποιήσει πλήρως τις υποχρεώσεις του από τη Συμφωνία και βάση των αξιολογήσεων σε ό,τι αφορά την ανταπόκριση της Τεχεράνης αποτελούν οι έλεγχοι της ΙΑΕΑ», δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφαν Ζάιμπερτ.

Το Ισραήλ ζητά να ενισχυθούν οι κυρώσεις σε βάρος της Τεχεράνης

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου κάλεσε σήμερα τις παγκόσμιες δυνάμεις να ενισχύσουν άμεσα τις κυρώσεις τους σε βάρος του Ιράν, αν η Τεχεράνη ξεπεράσει το όριο του αποθέματός της σε ουράνιο χαμηλού βαθμού εμπλουτισμού.

«Αν το Ιράν υλοποιήσει τις απειλές του, η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να εφαρμόσει, αμέσως, τον προκαθορισμένο μηχανισμό κυρώσεων», φέρεται να είπε ο Νετανιάχου σε μια ομιλία του μετά την ανακοίνωση στην οποία προέβη νωρίτερα σήμερα ο εκπρόσωπος του Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας του Ιράν.

«Σε κάθε περίπτωση, το Ισραήλ δεν θα επιτρέψει στο Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα», πρόσθεσε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, επαναλαμβάνοντας τη συγκαλυμμένη απειλή ότι θα αναλάβει προληπτική στρατιωτική δράση.

Το Ιράν δηλώνει εγγυητής της ασφάλειας στα στενά του Ορμούζ

Υψηλόβαθμος αξιωματούχος των υπηρεσιών ασφαλείας του Ιράν δήλωσε σήμερα ότι η Τεχεράνη είναι υπεύθυνη για την ασφάλεια στον Κόλπο και κάλεσε τις αμερικανικές δυνάμεις να αποχωρήσουν από την περιοχή, μετά και την κλιμάκωση της έντασης λόγω των επιθέσεων, την περασμένη εβδομάδα, σε δύο δεξαμενόπλοια.

«Ανέκαθεν λέγαμε ότι εμείς είμαστε οι εγγυητές της ασφάλειας στον Περσικό Κόλπο και τα Στενά του Ορμούζ», τόνισε ο γραμματέας του Ανωτάτου Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας του Ιράν, Αλί Σαμχανί, σύμφωνα με το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο IRIB.

«Επαναλαμβάνουμε τη θέση μας και καλούμε τις δυνάμεις των ΗΠΑ να τερματίσουν την παρουσία τους στην περιοχή καθώς αποτελούν την κύρια πηγή της κρίσης και της αστάθειας», πρόσθεσε.

«Περισσότερες αποδείξεις» ζητούν οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ για την εμπλοκή του Ιράν στην υπόθεση των πετρελαιοφόρων

Πάντως οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ εμφανίστηκαν πολύ επιφυλακτικοί στην απόδοση ευθυνών για τις επιθέσεις εναντίον δεξαμενόπλοιων στον Κόλπο του Ομάν την περασμένη εβδομάδα και απέφυγαν να ταυτιστούν με την Ουάσιγκτον και το Λονδίνο που κατηγορούν ευθέως το Ιράν, σε μια ακόμη ένδειξη των ενδοιμπεριαλιστικών αντιθέσεων που μαίνονται για την αντιμετώπιση της Τεχεράνης.

«Μια τέτοια απόφαση θα πρέπει να ληφθεί με τη μεγαλύτερη προσοχή. Γνωρίζω τις εκτιμήσεις των αμερικανικών και βρετανικών υπηρεσιών πληροφοριών, όμως εμείς δεν έχουμε ακόμη αποφασίσει. Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί και συγκεντρώνουμε περισσότερες πληροφορίες», εξήγησε ο επικεφαλής της γερμανικής διπλωματίας Χάικο Μάας κατά την άφιξή του για τη σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών των χωρών της ΕΕ στο Λουξεμβούργο. Οι υπουργοί της Γαλλίας, της Βρετανίας και του Βελγίου δεν συμμετέχουν σε αυτήν τη σύνοδο.

«Είναι ουσιαστικής σημασίας να έχουμε όλες τις αποδείξεις» προτού να εξαχθούν συμπεράσματα, τόνισε από την πλευρά του ο Φινλανδός υπουργός Πέκα Χααβίστο.

Πολλοί άλλοι υπουργοί υιοθέτησαν την άποψη του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, ο οποίος ζητά τη διεξαγωγή ανεξάρτητης έρευνας.

«Το βασικό καθήκον των υπουργών Εξωτερικών είναι να αποφύγουμε τον πόλεμο», υπογράμμισε ο υπουργός Εξωτερικών του Λουξεμβούργου Ζαν Άσελμπορν, προειδοποιώντας να μην επαναληφθούν τα διπλωματικά ολισθήματα που οδήγησαν στην εισβολή του Ιράκ το 2003. «Είμαι πεπεισμένος, όπως ήμουν και πριν από 16 χρόνια, ότι δεν πρέπει να διαπράξουμε το λάθος να νομίζουμε ότι μπορούμε να λύσουμε ένα πρόβλημα στη Μέση Ανατολή με τα όπλα», πρόσθεσε.

(Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ, «Reuters», AFP, ) - 902.gr

18/Ιουν/2019 Γράφτηκε από

201906151954125962-640x426.jpg

Κατά την διάρκεια του περασμένου Μαΐου καταγράφηκαν επτά περιστατικά επιθέσεων σε πλοία στις θάλασσες της Ασίας, σύμφωνα με την ReCAAP ISC. Συγκριτικά με τις επιθέσεις που είχαν σημειωθεί τον Μάιο του 2018, σημειώνεται μείωση των επιθέσεων σε ποσοστό 22%.

Από τα επτά περιστατικά επιθέσεων σε πλοία, τα τρία έλαβαν χώρα σε αγκυροβόλια της Ινδίας και της Ινδονησίας, ενώ τα υπόλοιπα τέσσερα κατά τον πλου των πλοίων ανοιχτά των ακτών της Ινδονησίας, των Φιλιππίνων και της Μαλαισίας.

Ενθαρρυντικό είναι το γεγονός ότι για το ίδιο διάστημα δεν παρατηρήθηκε κάποιο περιστατικό ομηρίας ναυτικών στις Θάλασσες Sulu και Celebes, καθώς και στην θαλάσσια περιοχή ανοιχτά του ανατολικού τμήματος της Σαμπά στη Μαλαισία, αλλά ούτε και κλοπή φορτίου πετρελαίου από πλοία.

Ωστόσο, η ReCAAP ISC συστήνει προσοχή και επαγρύπνηση σε όσους ναυτικούς και πλοία διέρχονται από τις παραπάνω θαλάσσιες περιοχές.

Φωτό: ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΠΗΓΗ: naftikachronika.gr

18/Ιουν/2019 Γράφτηκε από

kafes.jpg

Μία νέα μελέτη που παρουσιάστηκε στο Digestive Disease Week διαπίστωσε ότι οι επισκέψεις στην τουαλέτα μετά την κατανάλωση καφέ μπορεί να μην σχετίζονται με την περιεκτικότητά του σε καφεΐνη (όπως υποδηλώνουν προηγούμενες έρευνες) αλλά με τις αλλαγές στο μικροβιακό οικοσύστημα του εντέρου και την αυξημένη διέγερση της κινητικότητας του εντέρου

Οι ερευνητές χορήγησαν για τρεις ημέρες σε ποντίκια καφέ με καφεΐνη και καφέ χωρίς καφεΐνη και διαπίστωσαν ότι κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής το λεπτό έντερο είχε βελτιωμένη λειτουργία, ανεξάρτητα από το επίπεδο της περιεκτικότητας σε καφεΐνη.

Υποψιάστηκαν ότι το μικροβίωμα του εντέρου μπορεί επίσης να διαδραματίσει κάποιο ρόλο σε αυτό και αποφάσισαν να εξετάσουν τον τρόπο με τον οποίο ο καφές επηρεάζει τα βακτήρια στο έντερο. Για να εξετάσουν το παραπάνω, ανέμειξαν τα περιττώματα των ποντικών και τον καφέ και είδαν ότι ο αριθμός των βακτηριδίων μειώθηκε.

Είναι ενδιαφέρον ότι διαπίστωσαν ότι όσο υψηλότερη ήταν η ποσότητα του καφέ (με ή χωρίς καφεΐνη), τόσο λιγότερα μικρόβια υπήρχαν. Επίσης, διαπίστωσαν ότι σε διάστημα τριών ημερών, τα βακτηρίδια στα περιττώματα των αρουραίων είχαν μειωθεί.

Απαιτούνται περισσότερες έρευνες για να διαπιστωθεί αν ο καφές εξαλείφει τα βακτηρίδια, αλλά σε κάθε περίπτωση, αυτά τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι ο λόγος που ο καφές αυξάνει τη συχνότητα επισκέψεων στην τουαλέτα είναι πιθανό να οφείλεται στις αλλαγές που προκαλεί στο μικροβίωμα του εντέρου.

Πηγή: mindbodygreen.com - onmed.gr

18/Ιουν/2019 Γράφτηκε από

telos-tis-pliroys-apasholisis-kyriarhei-i-elastiki-ergasia-justpella-1.jpg

Απεργία πραγματοποιείται αύριο, Τετάρτη 19 Ιουνίου, στον κλάδο του τουρισμού – επισιτισμού, στην Αττική και σε άλλες περιοχές της χώρας. 

Με αφορμή την απεργία, η Αγωνιστική Εργατική Συσπείρωση στον Επισιτισμό – Τουρισμό “Λάντζα” εξέδωσε κείμενο με το οποίο αποκαλύπτει και καταγγέλλει τις ελαστικές μορφές εργασίας στον τουριστικό κλάδο, που ξεθεμελιώνουν κάθε έννοια εργατικών δικαιωμάτων.

Όπως αναφέρει το κείμενο, η δημοσίευσή του είναι απάντηση και στις “δηλώσεις Μητσοτάκη για το επταήμερο εργασίας, καθώς και τις δηλώσεις των κυβερνώντων που κάνουν ότι δεν ξέρουν τίποτε για το «έγκλημα», το οποίο βοήθησαν να γίνει και να αναπτυχθεί μέσα από τις μνημονιακές πολιτικές και την ισοπέδωση των εργασιακών δικαιωμάτων.

Είναι ξεκάθαρο πλέον σε όλους ότι ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ υπηρετούν κι εφαρμόζουν τις ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές, που στοχεύουν στην εξαθλίωση του λαού και στην εργασιακή ζούγκλα, σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, προκειμένου να εξυπηρετηθούν το κεφάλαιο, η εργοδοσία και η τσέπη των δανειστών”:

Οι 14 μορφές ελαστικής εργασίας

  1. Εποχική εργασία. Το 80% των εργαζομένων του κλάδου εργάζεται μέχρι έξι (το πολύ εφτά) μήνες το χρόνο, κατά τη θερινή περίοδο, όσο οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον Τουρισμό (ή εξαιτίας του) είναι ανοιχτές. Με εισόδημα που συνήθως δεν ξεπερνά τις 5.000 ευρώ, οι εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι πρέπει να ζήσουν για 12 μήνες.

  2. Σύμβαση μιας μέρας (εξτρά). Πρόσληψη και απόλυση γίνεται μέσα στο 24ωρο! Ο εργαζόμενος δεν γνωρίζει πότε, πού και με ποια συχνότητα θα εργαστεί, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να προγραμματίσει τη ζωή του, να μην ξέρει τι εισόδημα θα έχει για την οικογένειά του. Αν ασθενήσει, μένει χωρίς μεροκάματο. Η γυναίκα εργαζόμενη που απασχολείται με τέτοιες συμβάσεις δεν έχει καμιά προστασία στη μητρότητα. Η εντατικοποίηση είναι κανόνας, αφού σπάνια τηρούνται το 8ωρο και τα διαλείμματα.

  3. Συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Συνήθως δεν ξεπερνούν το 6μηνο. Οι επιχειρήσεις του κλάδου που λειτουργούν όλο το χρόνο, τις αξιοποιούν για να αποφύγουν αποζημιώσεις απόλυσης, για να μην αποκτά ο εργαζόμενος μια σειρά εργασιακά δικαιώματα.

  4. Μερική απασχόληση. Πρόκειται για απασχόληση με ημερήσιο ωράριο μικρότερο του 8ώρου (συνήθως 4ωρο). Η διάδοση τέτοιας μορφής δουλειάς στον Επισιτισμό είναι πολύ μεγάλη, αφού οι εργοδότες την αξιοποιούν για να αποφεύγουν τις ασφαλιστικές εισφορές πλήρους ωραρίου, ενώ στην πραγματικότητα οι εργαζόμενοι δουλεύουν πάνω από 8 ώρες τη μέρα.

  5. Διαλείπουσα εργασία. Είναι μορφή εργασίας με λιγότερες από πέντε μέρες τη βδομάδα, για ορισμένο ή αόριστο χρόνο. Μπορεί να προβλέπει πλήρες ή μειωμένο ωράριο. Αξιοποιείται σε μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες, με ελάχιστη υποχρέωση του εργοδότη να απασχολεί τον εργαζόμενο μια συνήθως μέρα τη βδομάδα, ή και το μήνα.

  6. Εκ περιτροπής εργασία. Κι εδώ πρόκειται για μορφή εργασίας με λιγότερες από πέντε μέρες τη βδομάδα, με τη διαφορά ότι μπορεί να καθιερωθεί με μονόπλευρη απόφαση του εργοδότη, με το επιχείρημα της μείωσης της οικονομικής δραστηριότητας της επιχείρησης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πώς την αξιοποιούν είναι το Καζίνο της Πάρνηθας, όπου τα τελευταία πέντε χρόνια η διεύθυνση την επιβάλλει μονομερώς, με τη δικαιολογία της μείωσης των κερδών.

  7. Συνδυασμός μερικής απασχόλησης και εκ περιτροπής εργασίας. Πρόκειται για καθημερινή απασχόληση, για μερικές μέρες με λιγότερες ώρες και τις υπόλοιπες με πλήρες ωράριο.

  8. Δανεισμός εργαζομένων. Στις περιπτώσεις αυτές, ένας εργαζόμενος που έχει προσληφθεί για να παρέχει τις υπηρεσίες του σε συγκεκριμένο εργοδότη, υπάγεται για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα στη δικαιοδοσία ενός άλλου εργοδότη, ο οποίος καθορίζει τον τόπο, το χρόνο και τον τρόπο παροχής της εργασίας του.

  9. Δανεισμός προσωπικού μέσω «πρακτορείων απασχόλησης». Διάφορα «πρακτορεία» προσλαμβάνουν για λογαριασμό τους προσωπικό και το παραχωρούν έναντι αμοιβής για ορισμένο χρονικό διάστημα σε άλλες επιχειρήσεις, προκειμένου να καλύψουν προσωρινές ανάγκες τους. Ετσι, ο έμμεσος εργοδότης απαλλάσσεται από υποχρεώσεις που απορρέουν από τη νομοθεσία.

  10. Απασχόληση προσωπικού εργολαβικής επιχείρησης. Στην απασχόληση προσωπικού εργολαβικής επιχείρησης, ένα ξενοδοχείο αναθέτει – υπό μορφή εργολαβίας – μέρος της λειτουργίας του σε εργολαβική εταιρεία, η οποία παρέχει τις σχετικές υπηρεσίες σε προσωρινή ή μόνιμη βάση, με δικό της προσωπικό. Ετσι, εργοδότης θεωρείται η εργολαβική επιχείρηση και υπάρχει «επινοικίαση» υπηρεσιών που προσφέρονται από αυτήν. Συνήθως εργαζόμενοι με τέτοια σχέση εργασίας δεν αμείβονται ποτέ με βάση τη Συλλογική Σύμβαση, δεν ισχύουν οι όροι εργασίας των συναδέλφων τους που κάνουν την ίδια δουλειά στην ίδια επιχείρηση.

  11. Διαθεσιμότητα εργαζομένων. Αξιοποιείται κι εδώ από επιχειρήσεις με τη δικαιολογία του περιορισμού της δραστηριότητάς τους, θέτοντας σε διαθεσιμότητα τους εργαζόμενους μέχρι και τρεις μήνες το χρόνο.

  12. Μαθητεία μέσω του ΟΑΕΔ. Αφορά μαθητές των ΕΠΑΣ που πραγματοποιούν την πρακτική τους άσκηση σε επιχειρήσεις και αμείβονται με το 75% του κατώτατου ημερομισθίου που ορίζει η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΓΣΣΕ). Ο εργοδότης επιδοτείται με 11 ευρώ τη μέρα για κάθε εργαζόμενο.

  13. Πρακτική άσκηση μέσω Δημόσιων ή Ιδιωτικών ΙΕΚ. Πρόκειται για εξάμηνη πρακτική άσκηση σε χώρους εργασίας, διάρκειας 960 ωρών, χωρίς να προβλέπεται καμιά αμοιβή. Ασφάλιση γίνεται στο ΙΚΑ μόνο για την περίπτωση ατυχήματος στους χώρους εργασίας, κατά τη διάρκεια πραγματοποίησης της πρακτικής άσκησης.

  14. Προγράμματα κατάρτισης ανέργων με επιταγή Voucher. Ιδιωτικά ΚΕΚ αναλαμβάνουν τη θεωρητική κατάρτιση εργαζομένων και μετά τους στέλνουν για πρακτική άσκηση σε επιχειρήσεις. Πρόκειται για 4μηνα προγράμματα επιδοτούμενα από την ΕΕ, στα οποία ο εργαζόμενος μπορεί να πάρει ένα ποσό 400 ευρώ το μήνα, συνήθως πολλούς μήνες μετά το τέλος της άσκησης.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

18/Ιουν/2019 Γράφτηκε από

720_216660_4e7f3e6029-a3da03c199b50474.jpg

Επτά ημερομηνίες- κλειδιά πρέπει να έχουν στον νου τους οι φορολογούμενοι έως το τέλος της χρονιάς. Καταρχάς στις 29 Ιουλίου είναι η τελευταία ημέρα της υποβολής των φορολογικών δηλώσεων για τα φυσικά πρόσωπα μετά την παράταση που δόθηκε από το υπουργείο Οικονομικών.

Δύο μόλις ημέρες μετά δηλ. στις 31 Ιουλίου θα πρέπει να πληρωθεί η πρώτη δόση του φόρου εισοδήματος. Στις 30 Αυγούστου αναμένεται να γίνει η ανάρτηση των εκκαθαριστικών του ΕΝΦΙΑ έτους 2019, η πληρωμή του οποίου θα αρχίσει τον Σεπτέμβριο. Ο ΕΝΦΙΑ του 2019 θα είναι μειωμένος κατά 265 εκατ. ευρώ σε σχέση με τον αντίστοιχο του 2018. Τη μεγαλύτερη ποσοστιαία έκπτωση έχουν οι φορολογούμενοι με ακίνητη περιουσία έως 60.000 ευρώ. Σε ατομικό επίπεδο το μέγιστο όφελος είναι κοντά στα 100 ευρώ ενώ για την πλειονότητα των μικροϊδιοκτητών ακινήτων το όφελος είναι της τάξεως των 50 με 70 ευρώ. Με αυτά τα δεδομένα στις 30 Σεπτεμβρίου είναι η τελευταία ημέρα πληρωμής της δεύτερης δόσης του φόρου εισοδήματος και της πρώτης δόσης του ΕΝΦΙΑ 2019.

Στις 31 Οκτωβρίου είναι η τελευταία ημέρα πληρωμής της δεύτερης δόσης του ΕΝΦΙΑ 2019. Στις 29 Νοεμβρίου είναι η τελευταία ημέρα πληρωμής της τρίτης δόσης του φόρου εισοδήματος και της τρίτης δόσης του ΕΝΦΙΑ 2019. Στις 31 Δεκεμβρίου θα πρέπει να καταβληθεί η τέταρτη δόση του ΕΝΦΙΑ 2019 και των τελών κυκλοφορίας του 2020.

ΠΗΓΗ: enikonomia.gr

18/Ιουν/2019 Γράφτηκε από

MPAKOGIANNH-XRISTODOYLOPOYLOY-2.jpg

ΣΟΦΙΑ ΧΟΥΔΑΛΑΚΗ

Τούτες τις μέρες, που είναι σε εξέλιξη οι Πανελλήνιες εξετάσεις, τις μέρες που τα παιδιά μας προσπαθούν να περάσουν στα ελληνικά πανεπιστήμια, η κ. Ντόρα Μπακογιάννη δήλωσε σε τηλεοπτική εκπομπή, ότι το δικό της παιδί είναι απόφοιτος του Χάρβαρντ. Συνεπώς, με μοναδικό στήριγμα το ακαδημαϊκό βάρος τους πτυχίου του, δικαιούνταν στην ηλικία των 25 ετών να διατελέσει Σύμβουλος του Υπουργείου Εξωτερικών (δείτε το βίντεο εδώ – από το 1. 14.40 και μετά) . Η τοποθέτησή της κ. Μπακογιάννη, αντί να υποστεί την κριτική που της αρμόζει, βλέπουμε να χρησιμοποιείται από διάφορα μέσα μαζικής ενημέρωσης για να ξεπλύνει -μέσω της σύγκρισης- την πρόσφατη δήλωση της κ. Τασίας Χριστοδουλοπούλου για τη μετάταξη της δικής της κόρης στη Βουλή (βίντεο εδώ κι εδώ η συγγνώμη από τον ΣΥΡΙΖΑ…).

Έρχονται, δηλαδή, κάποιοι και διαμαρτύρονται για τον σάλο που σηκώθηκε με την περίπτωση της θυγατέρας της μίας μάνας και της εκμετάλλευσης των διασυνδέσεων της οικογένειάς της, ενώ η αντίστοιχη περίπτωση του γιου της άλλης μάνας δεν σχολιάστηκε με τον ίδιο τρόπο. Αυτά τα παράπονα τα αντιμετωπίζουν οι δάσκαλοι στο Δημοτικό, όταν πιάνουν το πιτσιρίκι να αντιγράφει και εκείνο διαμαρτύρεται φωνάζοντας, «κυρία – κυρία, και ο διπλανός μου αντέγραψε, δεν είμαι μόνο εγώ αδιάβαστος».

Δεν ξέρω σε τούτους τους καιρούς αν έχει απομείνει λίγος χώρος για να μιλήσουμε εμείς. Εμείς, που δεν είμαστε βουλευτές για να έχουμε διασυνδέσεις. Εμείς, που δεν αποτελούμε παρακλάδι καμίας οικογένειας πολιτικών τζακιών με γονείς, παππούδες και θείους που έχουν περάσει από όλα τα οφίτσια του κράτους. Τέλος πάντων εμείς, που ενώ δεν έχουμε τίποτα κοινό με τους παραπάνω, ωστόσο έχουμε κι εμείς παιδιά. Βέβαια, ο κυνισμός τους δεν μας αφήνει και μεγάλα περιθώρια να πιστέψουμε, ότι αναγνωρίζουν τα δικά μας παιδιά ως ισότιμα με τα δικά τους, κατά τον ίδιο τρόπο που η ιδεολογία τους διατείνεται ότι όλοι οι άνθρωποι δεν είμαστε ισότιμοι. Ωστόσο, διεκδικούν την ψήφο μας για να έχουν τη δυνατότητα να αποφασίζουν σε τι πανεπιστήμια θα πάνε τα δικά μας παιδιά, σε τι νοσοκομεία θα νοσηλευτούν οι δικοί μας γονείς, σε τι σπίτια θα ζούμε, πόσο θα τρώμε, πόσο αέρα θα αναπνέουμε.

Την ίδια ώρα που τα δικά τους παιδιά προετοιμάζονται για τα ξένα πανεπιστήμια σε Summer Camps και κολλέγια, τα δικά μας παιδιά τρέχουν στα φροντιστήρια προσπαθώντας να καλύψουν τα κενά των μαθημάτων και των καθηγητών στην Παιδεία.

Τα δικά μας παιδιά, για να καλύψουν την ύλη των πανελληνίων εξετάσεων, έχουν θυσιάσει όλα τα τελευταία καλοκαίρια τους, όλες τις διακοπές Χριστουγέννων και Πάσχα, κάνοντας μαθήματα.

Τα δικά μας παιδιά μπαίνουν από νωρίς στη συζήτηση που κυριαρχεί στο σπίτι και μετράει φράγκο-φράγκο το ποσό που χρειάζεται για το νοίκι, για τη ΔΕΗ, για τα μαθηματικά, για την έκθεση, για τα Αρχαία, για τη Φυσική. Και ο μικρότερος αδερφός, που θα έπρεπε να κάνει Αγγλικά, τα επόμενα χρόνια θα τα στερηθεί, για να καταφέρει ο μεγαλύτερος να κάνει λίγο μάθημα παραπάνω, για να περάσει με την πρώτη προσπάθεια στο πανεπιστήμιο, γιατί δεύτερη ευκαιρία δεν έχει, δεν βγαίνει ο οικογενειακός προϋπολογισμός.

Τα δικά μας παιδιά, στην ηλικία των 17 χρονών, σηκώνουν το βάρος μιας εξέτασης που θα κρίνει εάν θα καταφέρουν να περάσουν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και δεν είναι λίγα εκείνα που, αν περάσουν σε πανεπιστήμιο απομακρυσμένο από το πατρικό σπίτι, δεν θα πάνε να σπουδάσουν. Είπαμε, ο προϋπολογισμός δεν βγαίνει.

Για τα δικά μας παιδιά το δικαίωμα στη μόρφωση έχει μια μοναδική ευκαιρία να πραγματοποιηθεί και ακόμα κι αν τα καταφέρουν, γνωρίζουν ότι στα 25 τους χρόνια, θα έχουν το πτυχίο τους κορνιζαρισμένο και θα το κοιτούν λίγο πριν πάνε στην καφετέρια για δουλειά. Στην καλύτερη περίπτωση, θα το βάλουν σε μια βαλίτσα και θα βρεθούν σε κάποια ξένη χώρα, μακριά από την οικογένειά τους, μακριά από κάθε οικείο πρόσωπο, προσπαθώντας να επιβιώσουν. Βέβαια τώρα πια η μετανάστευση αυτού του είδους εμφανίζεται ως «απελευθέρωση του εργαζόμενου», «διεύρυνση των επαγγελματικών ευκαιριών», «αξιοποίηση των προσόντων» κτλ.

Εμείς, τα δικά μας παιδιά, θα τα βλέπουμε μέσω Skype, όταν οι κυρίες και οι κύριοι που ψηφίζουμε θα καμαρώνουν τα δικά τους παιδιά από κοντά όσο θα ανέρχονται στα κρατικά κλιμάκια, τα οποία θεωρούν ότι δικαιωματικά τους ανήκουν. Κάποτε αυτή την αντίληψη την ονομάζανε «ελέω Θεού βασιλεία».  Είναι απορίας άξιο γιατί αυτές οι οικογένειες δεν ωθούν τα παιδιά τους να «διευρύνουν τους επαγγελματικούς τους ορίζοντες» στο εξωτερικό, όπως κάνουν τα δικά μας. Κρίμα η θητεία τους στο εξωτερικό να τελειώνει όταν παίρνουν το πτυχίο τους και μετά να επιστρέφουν στην Ελλάδα για να μας «διοικήσουν»…

Είναι σημαντικότερες οι σπουδές στο Χάρβαρντ, από τις αντίστοιχες στο ελληνικό Πανεπιστήμιο; Δεν είμαι σε θέση να σας απαντήσω, και συγχωρείστε μου τον προσωπικό τόνο, αλλά ποτέ δεν έχω πάει ως εκεί γιατί η δική μου οικογένεια δεν είχε ποτέ περίσσευμα περίπου 40.000-50.000 ευρώ κάθε χρόνο για να διαθέσει στις σπουδές μου. Για να πάρει πτυχίο ένα παιδί από πανεπιστημιακά ιδρύματα αντίστοιχα του Χάρβαρντ, χρειάζεται να πληρώσει δίδακτρα που υπερβαίνουν τις 180.000 ευρώ. Αν προστεθούν και τα υπόλοιπα έξοδα ενός φοιτητή, το συνολικό ποσό πρέπει να υπερβαίνει τις 250.000 – 300.000.

Δεν ξέρω, αν τα διάφορα Χάρβαρντ εξασφαλίζουν καλύτερη μόρφωση στους φοιτητές που πληρώνουν για να βρεθούν εκεί. Ξέρω όμως, ότι στην είσοδο της συγκεκριμένης πανεπιστημιούπολης η ταμπέλα που καλωσορίζει τους επισκέπτες γράφει “Success comes naturally here”, σε ελεύθερη μετάφραση «η επιτυχία εδώ έρχεται φυσικά», σαν να λέει ότι όσοι διαθέτουν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για τις σπουδές τους, είναι φυσικό να είναι οι πιο επιτυχημένοι. Τα χρήματα είναι ικανά να αγοράσουν την ευφυΐα, τη μόρφωση, την ικανότητα…

Για τα διάφορα ελιτίστικα πανεπιστήμια δεν ξέρω να σας πω πολλά. Αυτό που ξέρω είναι πως για εμάς και τα παιδιά μας αυτή η επιλογή δεν υπάρχει. Η μοναδική δική μας επιλογή είναι το ελληνικό, δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο, αυτό που θα εξασφαλίζει τη δυνατότητα ακόμα και στο πιο φτωχό παιδί να καλλιεργήσει το μυαλό του, να διευρύνει τους ορίζοντές του, να ακονίσει την κρίση του.

 Όσο για τα οφίτσια και τις υψηλές θέσεις, που ατεκμηρίωτα μερικοί θεωρούν ότι ανήκουν στα παιδιά τους, πολύ θα ήθελα να έβλεπα τη σύγκριση ανάμεσα σε έναν απόφοιτο ελληνικού πανεπιστημίου, από αυτούς που τους κυνηγάνε με υποτροφίες τα μεγάλα ιδρύματα του εξωτερικού, και σε έναν απόφοιτο του Χάρβαρντ και των ομοίων του.

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

18/Ιουν/2019 Γράφτηκε από

syrizoboatred.jpg

Γράφει ο Κώστας Γρηγοριάδης.

Έκπληξη προκάλεσε σε πολλούς η συμμετοχή στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ ονομάτων όπως του Τέρενς Κουίκ, της Έλενας Κουντουρά ή του Βασίλη Βασιλικού, ενόψει των εθνικών εκλογών. Ονόματα μιας ετερόκλητης πολιτικής καταγωγής.

Είναι όμως έκπληξη ή αποτελούν μια φυσική συνέχεια στην πολιτική εξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ;
Με την παραδοχή ότι ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει(;) κόμμα με... αριστερό προσανατολισμό, θα εξέπληττε τον καθένα, αν χωρούν όλοι αυτοί σε ένα ψηφοδέλτιο που θέλει να λέει πως θα μπει ανάχωμα στην ενδεχόμενη περίπτωση επανόδου της Νέας Δημοκρατίας με ό,τι αυτό συνεπάγεται στην κυβερνητική εξουσία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνησε σχεδόν τέσσερα χρόνια με τους ΑΝΕΛ, μήτρα από όπου προέρχονται οι Κουίκ και Κουντουρά, και μάλιστα οι συγκεκριμένοι στάθηκαν θετικά στην συμφωνία των Πρεσπών.

Θα μπορούσε να πει κανείς πως ο Αλέξης Τσίπρας τους αποζημίωσε με την ένταξή τους στα ψηφοδέλτια;
Είναι σαφές πως αυτό ακριβώς έκανε.

Κι εδώ μπαίνει το ερώτημα: ποιος ο σκοπός των συνεργασιών και με ποια κατεύθυνση από ένα κόμμα της... αριστεράς;

Χαράζει πρόγραμμα αριστερής κατεύθυνσης με σκοπό τον μετασχηματισμό της κοινωνίας προς το σοσιαλισμό κι εκεί τοποθετούνται συμμετέχουν προσωπικότητες ακόμη κι από μη όμορους πολιτικούς χώρους, ή παζαρεύει θέσεις απλώς “για να τσιμπήσουμε” κάτι από εδώ κάτι από εκεί;
Δε νομίζουμε πως ο ΣΥΡΙΖΑ πριν του 2015 αλλά και μετά ως κυβερνητικό κόμμα, ανάφερε πουθενά σε προγραμματική του διακήρυξη τη λέξη «σοσιαλισμός».

Δεν είδαμε πουθενά να μιλάει για μετασχηματισμό στην οικονομική-κοινωνική βάση ή στο πολιτικό εποικοδόμημα.

Αυτά είναι αστεία πράγματα για ένα κόμμα που, ενώ πριν κυβερνήσει διαλαλούσε πως θα έσκιζε τα μνημόνια ή θα ανάγκαζε τις αγορές να χορεύουν χτυπώντας αυτό τα νταούλια, κατέληξε στο ΤΙΝΑ (There Is No Alternative: Δεν Υπάρχει Εναλλακτική Λύση).

Ο ΣΥΡΙΖΑ, από ένα κόμμα που έμπαινε δεν έμπαινε στη βουλή, κατέληξε να είναι η μακροβιότερη κυβέρνηση που ψήφισε μνημόνιο.

Σαφέστατα ψηφίστηκε από κόσμο διαφορετικών πολιτικών αποχρώσεων αλλά κυρίως από ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ.

Αυτό συμπεραίνεται εύκολα και από το πως συρρικνώθηκε εκλογικά ο χώρος του ΠΑΣΟΚ, νυν ΚΙΝΑΛ.

Δικαιολογημένα ο ΣΥΡΙΖΑ καλοβλέπει ακόμη περισσότερο στην είσοδο παλαιών στελεχών του ΠΑΣΟΚ όπως ο Βασίλης Βασιλικός, ο Στέφανος Τζουμάκας ή νεότερων όπως ο Γιάννης Ραγκούσης, μεταβάλλοντας την όποια ριζοσπαστικοποίηση του είχε υποθετικά απομείνει, σε μια άκρατη “ΠΑΣΟΚοποίηση”.

Οι ευρωεκλογές αποτέλεσαν μια εκλογική συντριβή για το ΣΥΡΙΖΑ, όλα του τα στελέχη ομολογούσαν πως δεν περίμεναν μια τέτοια διαφορά από τη ΝΔ.

Οι λόγοι αυτής της ήττας δεν μας αφορούν σε αυτό το σημείωμα, μας αφορά ο “πολιτικός αχταρμάς” που αποϊδεολογικοποιεί τον στόχο χάρη της σκοπιμότητας.

Σα να μας λέει “μπορεί να ηττήθηκα, αλλά ελάτε δεξιοί ΠΑΣΟΚοι κι όποιοι άλλοι θέλετε, να σταματήσουμε την επάνοδο της δεξιάς”.

Αν δεν ήταν σοβαρά τα πράγματα με τη ΝΔ, μιας και αποκαλύπτουν τα ίδια της τα στελέχη, με πόσο άγριες για τα λαϊκά στρώματα διαθέσεις έρχονται να κυβερνήσουν, θα μπορούσαμε να γελάσουμε απλώς με τα διευρυμένα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ.

Αλλά πώς θα σταματηθεί ο διαφαινόμενος πολιτικός ρεβανσισμός της ΝΔ, οι δηλώσεις της Μιράντας Ξαφά, του τραπεζίτη Στουρνάρα, οι εφτά ημέρες εργασίας, το κόψιμο κοινωνικών επιδομάτων και τόσα άλλα που καθημερινά ακούμε από τα χείλη των νεοφιλελεύθερων κορακιών;

Πώς θα σταματηθεί όταν ακόμη κυριαρχούν και καθορίζουν τη ζωή μας οι εκατοντάδες εφαρμοστικοί μνημονιακοί νόμοι; Με το να γίνει ακόμη πιο... ΠΑΣΟΚ ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά και πιο δεξιόστροφος λόγω πρώην στελεχών των ΑΝΕΛ;

Η πολιτική διακυβέρνηση από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων θέλει σαφήνεια πολιτικών επιλογών που θα την πηγαίνουν δύο βήματα μπροστά σε κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό επίπεδο.

Τα... διευρυμένα ψηφοδέλτια με όλα τα χαρακτηριστικά που προαναφέραμε πιο πάνω και ειδικά από ένα κόμμα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, το μόνο που καταφέρνουν να κάνουν είναι να μας θυμίσουν την Αλίκη Βουγιουκλάκη στην «Μανταλένα» όταν φώναζε “’Αλλος με τη βάρκα μας”!

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

17/Ιουν/2019 Γράφτηκε από

Hatzistefanou_Aris-e1494426616429-1.jpg

Από Άρης Χατζηστεφάνου

Εδώ και αιώνες, παγκόσμιες και τοπικές υπερδυνάμεις σκηνοθετούν τις λεγόμενες επιθέσεις false flag, επιχειρήσεις δηλαδή, στις οποίες ο επιτιθέμενος προσπαθεί να αποδώσει την ευθύνη των πράξεών του στον αντίπαλό του, προκειμένου να δικαιολογήσει την κλιμάκωση των ενεργειών του.

Έτσι ξεκίνησε, παραδείγματος χάριν, ο Ρωσο-σουηδικός πόλεμος του 1788, όταν Σουηδοί στρατιώτες, ντυμένοι με ρωσικές στρατιωτικές στολές επιτέθηκαν σε δικές τους δυνάμεις για να δώσουν στον βασιλιά Γουσταύο Γ’ τη δικαιολογία που χρειαζόταν να επιτεθεί στην τσαρική Ρωσία.

Σε όλη την ιστορία των false flag επιθέσεων, όμως, από την πυρκαγιά στο παλάτι του Διοκλιτιανού (με την οποία δικαιολογήθηκε ο διωγμός των χριστιανών) μέχρι τη φωτιά στο Ράιχσταγκ (με την οποία οι Ναζί δικαιολόγησαν το εσωτερικό πογκρόμ εναντίον των πολιτικών τους αντιπάλων), οι δράστες τηρούσαν μια βασική αρχή: Η πράξη τους ήταν λογικοφανής ώστε η κοινή γνώμη να μπορεί να πιστέψει το «παραμύθι» που της πουλούσαν.

Αυτό που συνέβη όμως αυτή την εβδομάδα στον Κόλπο του Ομάν, με τις επιθέσεις σε δυο δεξαμενόπλοια, τις οποίες ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Μάικ Πομπέο, έσπευσε να αποδώσει στο Ιράν, παραβιάζει κάθε αίσθηση λογικής. Πριν επιχειρήσουμε να απαντήσουμε στο αρχαίο ρωμαϊκό ερώτημα, Cui bono, δηλαδή ποιος ωφελείται από τις επιθέσεις, αξίζει να ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στα πραγματικά γεγονότα.

Τα δυο δεξαμενόπλοια συνδέονταν με την Ιαπωνία, καθώς το πρώτο είναι ιαπωνικών συμφερόντων και το δεύτερο μετέφερε προϊόντα για την Ιαπωνία.

Η επίθεση πραγματοποιήθηκε την ημέρα που ο ανώτατος θρησκευτικός ηγέτης του Ιράν, Αγιατολάχ Χαμενεΐ, συναντούσε τον πρωθυπουργό της Ιαπωνίας Σίνζο Άμπε. Αρκετοί κατέληξαν σύντομα στο συμπέρασμα ότι οι επαφές είχαν σαν μοναδικό περιεχόμενο την υπογραφή ενεργειακών συμφωνιών που θα επέτρεπαν στο Ιράν να παρακάμψει τις αμερικανικές κυρώσεις. Ενώ όμως μια τέτοια εξέλιξη θα ήταν ευχής έργο για την Τεχεράνη, οι Ιρανοί γνώριζαν πολύ καλά ότι η Ιαπωνία, ως στρατηγικός σύμμαχος των ΗΠΑ, δεν θα προχωρούσε ποτέ σε μια τέτοια κίνηση που θα την έφερνε σε ανοιχτή αντιπαράθεση με την Ουάσιγκτον. Το πραγματικό περιεχόμενο των επαφών ήταν μια προσπάθεια μεσολάβησης της Ιαπωνίας στην αμερικανο-ιρανική διένεξη, η οποία θα ενίσχυε το προφίλ του Τόκιο στη διεθνή διπλωματική σκηνή. Από την πλευρά της Τεχεράνης, η συμμετοχή στις συνομιλίες σηματοδοτούσε μια περαιτέρω προσπάθεια συνδιαλλαγής με την Ουάσιγκτον, για την εκτόνωση της κρίσης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι μια εβδομάδα πριν από τη συνάντηση, τόσο ο πρόεδρος Τραμπ όσο και ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Μοχάμεντ Ζαβάντ Ζαρίφ, είχαν προχωρήσει σε μικρές αλλά σημαντικές κινήσεις αποκλιμάκωσης. Ο πρώτος, κατά τη διάρκεια επαφών του με τον Ιάπωνα πρωθυπουργό στο Τόκιο, είχε επισημάνει ότι οι ΗΠΑ δεν αποσκοπούν σε αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν, ενώ ο δεύτερος επανέλαβε ότι η χώρα του δεν επιδιώκει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.

Με τις επιθέσεις όμως στα δυο δεξαμενόπλοια, αυτή η προσπάθεια συνδιαλλαγής τορπιλίστηκε (σχεδόν κυριολεκτικά) στον Κόλπο του Ομάν.
Ποιος είχε, λοιπόν, συμφέρον να διακόψει τις προσπάθειες γεφύρωσης των διαφορών μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν. Η λίστα των υποψηφίων δραστών είναι τόσο μεγάλη όσο και οι πιθανοί δολοφόνοι στο βιβλίο «Έγκλημα στο Όριαν Εξπρές» — και όπως μας δίδαξε η Αγκάθα Κρίστι, ο δράστης δεν είναι πάντα ένας.

Στο εσωτερικό των ΗΠΑ, οι εξελίξεις ευνοούν την σκλυροπυρηνική παράταξη του συμβούλου εθνικής ασφαλείας Τζον Μπόλτον, ο οποίος επιχειρεί εδώ και δεκαετίες να πυροδοτήσει μια σύγκρουση με την Τεχεράνη, αλλά και συγκεκριμένες βιομηχανίες όπλων. Όπως αποκάλυψε πρόσφατα το Intercept, στα μέσα Μαΐου πραγματοποιήθηκε στον ουρανοξύστη της Goldman Sachs στο Μανχάταν μια διάσκεψη με τη συμμετοχή αμερικανικών βιομηχανιών όπλων, όπως η Raytheon, η Lockheed Martin, η Kratos Defense & Security Solutions κ.α. Ούτε λίγο, ούτε πολύ, οι διευθύνοντες σύμβουλοι των εταιρειών παρουσίασαν στους μετόχους τους τα οφέλη που θα αποκομίσουν από μια ενδεχόμενη πολεμική σύρραξη με το Ιράν — είτε αυτή σημειωθεί απευθείας με τις ΗΠΑ ή με στρατηγικούς συμμάχους της στην περιοχή, όπως η Σαουδική Αραβία.

Παρεμπιπτόντως, το Ριάντ είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος ωφελημένος από τις εξελίξεις στον Κόλπο του Ομάν, οι οποίες οδηγούν σε περαιτέρω απομόνωση του βασικού του αντιπάλου στην περιοχή, δηλαδή του Ιράν. Η Σαουδική Αραβία έχει καταφέρει να παγώσει πολλές φορές στο παρελθόν τις προσπάθειες προσέγγισης μεταξύ της Ουάσιγκτον και της Τεχεράνης, με κινήσεις πάνω και κάτω από το τραπέζι. Αυτή η αντιπαράθεση με το Ιράν, μάλιστα, οδήγησε στην σιωπηλή αλλά πολύ ισχυρή συμμαχία με το Ισραήλ, τη δεύτερη σημαντικότερη χώρα της περιοχής η οποία πολέμησε με όλες τις δυνάμεις της για να ακυρώσει τη συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

Σε κάθε περίπτωση, η ανακοίνωση με την οποία ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Μάικ Πομπέο, απέδωσε την ευθύνη των επιθέσεων στο Ιράν αποδεικνύει ότι ακόμη και αν υπήρχαν επιφυλάξεις από την πλευρά του Λευκού Οίκου και άλλων πολιτικών κέντρων στην Ουάσιγκτον, το πολιτικό κατεστημένο συστρατεύεται πλέον για την κλιμάκωση της αντιπαράθεσης. Η συγκεκριμένη δήλωση αποτελεί ένα μνημείο προχειρότητας και αλαζονείας, το οποίο μπορεί να συγκριθεί μόνο με την παρουσίαση του φακέλου για τα «όπλα μαζικής καταστροφής» του Σαντάμ Χουσεΐν, από τον πρώην υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Κόλιν Παόυελ.

«Το συμπέρασμά μας», δήλωσε ο σημερινός επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας, «στηρίζεται σε πληροφορίες μυστικών υπηρεσιών για τα οπλικά συστήματα που χρησιμοποιήθηκαν, την τεχνογνωσία που απαιτείται για την εκτέλεση της αποστολής, παρόμοιες πρόσφατες επιθέσεις του Ιράν σε πλοία και στο γεγονός ότι κανένας άλλος δράστης στην περιοχή δεν διαθέτει τους πόρους και την ικανότητα να δράσει σε τέτοιο επίπεδο πολυπλοκότητας». Προφανώς, και μόνο το γεγονός ότι τα πλοία υπέστησαν τοπικές ζημιές και δεν βυθίστηκαν καταρρίπτει τα επιχειρήματα για την υψηλή τεχνογνωσία και τους πόρους που χρησιμοποιήθηκαν. Όσο για τις «προηγούμενες» επιθέσεις, υπάρχουν μόνο σαν κατηγορίες από την πλευρά της Ουάσιγκτον χωρίς καμία απόδειξη.

Περισσότερα ερωτηματικά, παρά απαντήσεις, προκάλεσε και το βίντεο που έδωσαν Αμερικανοί αξιωματούχοι στη δημοσιότητα και υποτίθεται ότι παρουσιάζει ένα μικρό σκάφος να προσεγγίζει ένα από τα δυο πλοία που επλήγησαν και να… αφαιρεί μια μαγνητική νάρκη, η οποία δεν είχε εκραγεί. Το βίντεο, όμως, είναι τόσο θολό, όσο και οι αιτιάσεις που το συνοδεύουν.

Όποιος και αν ήταν ο δράστης της επίθεσης, το γεγονός είναι ότι η λίστα αυτών που ωφελήθηκαν είναι πολύ μεγάλη, ενώ η μόνη χώρα που επωμίζεται το κόστος είναι το Ιράν. Όπως είχε προλάβει να γράψει άλλωστε το δίκτυο Bloomberg, λίγες ώρες πριν από την ανακοίνωση του Μάικ Πομπέο, «ασχέτως του αν το Ιράν είναι υπεύθυνο για την επίθεση, θα κατηγορηθεί και θα υποστεί τις συνέπειες».

πηγη: iskra.gr

17/Ιουν/2019 Γράφτηκε από

4652050.jpg

Άκυρες είναι οι μειώσεις ως και 55% που έγιναν τον Ιούνιο του 2016 σε 350.000 επικουρικές συντάξεις καθώς δεν εφαρμόστηκε η σχετική απόφαση αλλά ένας άλλος μαθηματικός τύπος, που αποφασίστηκε αφότου εκδόθηκε η απόφαση για τις μειώσεις και μάλιστα σε κλειστή σύσκεψη της 29/6/2016, ενώ η απόφαση είχε βγει από τις 7/6/2016.

Τίθεται θέμα παράνομων μειώσεων όχι μόνο για τις επικουρικές 350.000 συνταξιούχων που είχαν κούρεμα με τον νόμο Κατρούγκαλπου ως και 55%, αλλά και για άλλους 800.000 συνταξιούχους που είχαν επανυπολογισμό και μικρότερη επικουρική, αλλά προς το παρόν η μείωση δεν εφαρμόζεται καθώς τους καταβάλλεται προσωπική διαφορά.

 

Και οι επικουρικές των 350.000 συνταξιούχων που είχαν μείωση αλλά και των 800.000 που έχουν μικρότερη επικουρική αλλά γλιτώνουν τις μειώσεις λόγω προσωπικής διαφοράς, επανυπολογίστηκαν με μαθηματικό τύπο που δεν προβλέπει η υπουργική απόφαση.

Η αποκάλυψη έρχεται με ντοκουμέντο-βόμβα που εξασφάλισε και φέρνει στη δημοσιότητα ο Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής με τους πραγματικούς συντελεστές που χρησιμοποιήθηκαν για το τσεκούρωμα των επικουρικών, οι οποίοι είναι δυσμενέστεροι από αυτούς που θα προέκυπταν αν εφαρμοζόταν κατά γράμμα ο νόμος και η απόφαση για τις μειώσεις των επικουρικών συντάξεων.

Το εσωτερικό έγγραφο που αποκαλύπτει ο «Ε.Τ.» λέει στο σημείο 2 των παρατηρήσεων ότι «Ο υπολογισμός έγινε με βάση τον λόγο ΑRN/AR0, όπως συζητήθηκε στην από 29/6/2016 συζήτηση που έγινε στο υπουργείο, και όχι με τον υπολογισμό του AR0=AR*(1-e%)».

Στο έγγραφο ομολογείται ότι οι μειώσεις των επικουρικών δεν έγιναν με τον μαθηματικό τύπο που προέβλεπε η υπουργική απόφαση της 7ης Ιουνίου 2016, αλλά με άλλον τρόπο, που «συζητήθηκε σε σύσκεψη στο υπουργείο Εργασίας στις 29/6/2016»!

Για τον λόγο αυτόν οι επικουρικές μειώθηκαν σε ποσοστά ως 55% από τον Ιούνιο του 2016.

πηγη: newsbeast.gr

  • Τελευταια
  • Δημοφιλή