Σήμερα: 10/12/2019
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

191204214840_andras_eksetasi.jpg

Αντιμετώπιση του καρκίνου του προστάτη με υπερήχους και ποσοστό επιτυχίας 80% υπόσχεται νέα τεχνική. Ένα χρόνο μετά τη θεραπεία, το 65% των ανδρών που συμμετείχαν στην έρευνα δεν εμφάνισαν καμία ένδειξη καρκίνου

Γιατροί έκαναν χρήση υπερήχων για να αντιμετωπίσουν τον καρκίνο του προστάτη, στο πλαίσιο νέας έρευνας που υπόσχεται θεραπεία χωρίς χειρουργική επέμβαση.

Ο καρκίνος του προστάτη αποτελεί τον δεύτερο πιο θανατηφόρο τύπο καρκίνου στους άνδρες, αμέσως μετά τον καρκίνο του πνεύμονα.

Έως σήμερα, αυτό που καθιστά δύσκολη την αντιμετώπισή του χειρουργικά ή με ακτινοβολία, είναι το ενδεχόμενο πρόκλησης ακράτειας ή ανικανότητας στους ασθενείς.

Παρ’ όλα αυτά, η νέα πρωτοποριακή τεχνική υπερβαίνει τους παραπάνω κινδύνους, κάνοντας χρήση μιας συσκευής με ραβδοειδές σχήμα που εισάγεται μέσα στην ουρήθρα, ενώ η ακριβής εκπομπή υπερήχων εξασφαλίζεται χάρη στον μαγνητικό συντονισμό της.

Τα υπερηχητικά κύματα υπερθερμαίνουν και καταστρέφουν τον όγκο, χωρίς να βλάψουν τις γύρω περιοχές.

Η νέα αυτή μελέτη, στην οποία συμμετείχαν 115 άνδρες με καρκίνο του προστάτη, παρουσιάστηκε στην ετήσια συνάντηση της Ακτινολογικής Εταιρείας της Βόρειας Αμερικής.

Μετά τη θεραπεία με υπερήχους, ο κλινικά σημαντικός καρκίνος εξαλείφθηκε στο 80% του δείγματος ενώ το 65%, ένα χρόνο μετά, δεν ξαναεμφάνισε καρκίνο.

Οι περισσότεροι από τους άνδρες είδαν επίσης μειωμένους καρκινικούς δείκτες, καθώς επίσης δεν αναφέρθηκαν επιπλοκές στο έντερο.

Ο συν-συγγραφέας της μελέτης, Steven Raman, Καθηγητής Ακτινολογίας και Ουρολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες, δήλωσε: «Πρόκειται για μια εξωνοσοκομειακή διαδικασία με τον ελάχιστο χρόνο αποκατάστασης».

πηγη: ygeiamou.gr

Ετικέτες

simvasiouxoi-oaed.jpg

Σε νέα πανελλαδική κινητοποίηση, προχωρούν τη Δευτέρα 9 Δεκέμβρη και ώρα 2.30μμ., έξω από το υπουργείο Εργασίας, με αφορμή τη συνάντηση που θα υπάρξει με τον υφυπουργό, για το εργασιακό τους μέλλον και όχι τον καιάδα της απόλυσης, οι 5.500πτυχιούχοι εργαζόμενες/οι του Ειδικού Προγράμματος του ΟΑΕΔ, ηλικίας 22-29, οι οποίοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες σε δημόσιες υπηρεσίες 11 υπουργείων και από το τέλος του χρόνου και μετά… απολύονται. Οι εργαζόμενοι διεκδικούν το αυτονόητο: καμία απόλυση, μόνιμη και σταθερή δουλειά, μετατροπή των συμβάσεών τους σε αορίστου χρόνου.

Λίγο νωρίτερα και ώρα 12μ., θα κάνουν παρέμβαση στο Συνέδριο με θέμα «Διεπιστημονική Πρωτοβουλία για την ανάσχεση του Brain Drain και τον τεχνολογικό μετασχηματισμό της αγοράς εργασίας», που θα γίνει στο ξενοδοχείο MARRIOTT [Λ. Συγγρού 385]. Στο Συνέδριο, θα μιλήσει ο υπουργός Εργασίας, Γιάννης Βρούτσης.

Όπως σημειώνουν σε σχετική τους ανακοίνωση:

Η κυβέρνηση πρέπει επιτέλους να πάρει την πολιτική ευθύνη για το μέλλον χιλιάδων συμβασιούχων. Λέει ότι θέλει να καταπολεμήσει την ανεργία και το brain drain και ενισχύει τα προγράμματα ανακύκλωσης της ανεργίας, κρατάει χιλιάδες εργαζόμενους σε αναμονή σε καθεστώς συνεχούς ανασφάλειας…

Είμαστε εκείνες/οι που καλύπτουμε τα κενά που δημιουργούν οι εκάστοτε κυβερνήσεις στο Δημόσιο με τη συνεχή υποστελέχωση και συρρίκνωσή του. Είναι γνωστές, άλλωστε οι δηλώσεις και της τωρινής κυβέρνησης για το μέλλον του δημόσιου τομέα, που θα υπολειτουργεί, χωρίς μόνιμο προσωπικό, με ακόμη περισσότερους συμβασιούχους που θα κινδυνεύουν συνεχώς με απόλυση και θα έχουν λιγότερα εργασιακά δικαιώματα.

Εμείς αρνούμαστε να γίνουμε κομμάτι ενός σχεδίου διάλυσης των δημόσιων υπηρεσιών και των εργασιακών σχέσεων. Μόνο με τους αγώνες μας μπορούμε να διεκδικήσουμε τα δίκαια αιτήματά μας! Καλούμε σε κοινό αγώνα όλους/ες τους/τις εργαζόμενους/ες, τα σωματεία, τους φορείς ενάντια στις ελαστικές σχέσεις εργασίας, στις απολύσεις συναδέλφων, για ανανέωση όλων των συμβασιούχων, για μόνιμη και σταθερή δουλειά.

Δε θα υποχωρήσουμε, δε θα δεχτούμε το μέλλον της ανεργίας και της επισφάλειας. Θα αγωνιστούμε μέχρι τέλους!

Διεκδικούμε:

Άμεση ανανέωση-παράταση της σύμβασής μας για χρονική διάρκεια ίση με την αρχική προκήρυξη [12 μήνες] για το ήδη υφιστάμενο προσωπικό.

Να σταματήσει η πολιτική ανακύκλωσης της ανεργίας μέσω των προγραμμάτων του ΟΑΕΔ.

Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλες/ους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Να μπει τέλος στις ελαστικές σχέσεις εργασίας! Ίση αντιμετώπιση των εργαζομένων. Ίση αμοιβή για ίση εργασία με πλήρη ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα. Ίσα δικαιώματα για τις εργαζόμενες μητέρες και τις εγκύους.

Στελέχωση των Υπουργείων, των δημόσιων υπηρεσιών και των δήμων με μόνιμο και σταθερό προσωπικό.

Καμία απόλυση συναδέλφου/ισσας.

Καμία συρρίκνωση του δημόσιου τομέα. Καμία ιδιωτικοποίηση των δημόσιων φορέων. Καμία σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα [ΣΔΙΤ] στους δημόσιους φορείς.

Λεφτά για τις ανάγκες των εργαζομένων και όχι για τα πλεονάσματα.


Να σημειωθεί πως μεταξύ άλλων τις κινητοποιήσεις στηρίζει το ΜΕΤΑ , η εργατική συλλογικότητα στο υπ. Εργασίας, Αντί-Λογος, αλλά και η ΠΟΠΟΚΠ, που έχει κηρύξει στάση εργασίας.

πηγη:  ergasianet.gr

Ετικέτες

_του_κινήματος_απέναντι_στην_καταστολή.jpg

Χρίστος Κρανάκης

Με μία από τις μεγαλύτερες πορείες των τελευταίων χρόνων απάντησαν λαός και νεολαία στην αυταρχική γραμμή της κυβέρνησης

Μετά την ιδιαίτερα μαζική πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου, σειρά είχαν οι επίσης μαζικές εκδηλώσεις για την εξέγερση του Δεκέμβρη και τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Τα έντεκα χρόνια από τη μαύρη επέτειο συμπληρώθηκαν σε μια περίοδο στην οποία η κυβέρνηση ανάγει σε επιλογή πρώτης γραμμής το ολοκληρωτικό τσάκισμα κάθε φωνής αντίστασης και διαμαρτυρίας. Παρόλα αυτά όμως, οι μαχόμενες δυνάμεις της Αριστεράς, καθώς και του νεολαιίστικου και εργατικού κινήματος δεν τρομοκρατήθηκαν και επέλεξαν να «σπάσουν» στο δρόμο τις επιθετικές κινήσεις του υπουργείου «Προστασίας του Πολίτη» και να επιστρέψουν -με τον πιο άμεσο τρόπο- το πρόσφατο (φασιστικής εμπνεύσεως) τελεσίγραφο στους αποστολείς του. Υπενθυμίζεται πως προ περίπου 15 μερών το εν λόγω υπουργείο είχε αποστείλει δημόσια ένα εκβιαστικό τελεσίγραφο που απαιτούσε την εκκένωση των κατειλημμένων χώρων ή την ενοικίασή τους…

Το πρωί της 6ης Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκε μαζική μαθητική και φοιτητική πορεία από ένα πολύμορφο αγωνιστικό δυναμικό που από τη μία απέδωσε φόρο τιμής στον αδικοχαμένο 15χρονο Α. Γρηγορόπουλο, ενώ ταυτόχρονα φώναξε ενάντια στην καταστολή της νέας γενιάς που στόχο έχει την εμπέδωση αντιδραστικών κατευθύνσεων για την παιδεία και την εργασία. Ιδιαίτερα μαζικό ήταν το μπλοκ της Πρωτοβουλίας για το Συντονισμό Σχολείων και Μαθητών Αθήνας, όπου συμμετείχαν οι μαθητές/τριες του Ανυπότακτου Μαθητή, ενώ αξίζει να σημειωθεί η θετική μετατόπιση της ΚΝΕ η οποία μετά από χρόνια απουσίας από τη συγκεκριμένη πορεία αποφάσισε φέτος τη συμμετοχή της. Το απόγευμα της ίδιας μέρας, τη σκυτάλη πήραν οργανώσεις της μαχόμενης Αριστεράς, συλλογικότητες του αντιεξουσιαστικού χώρου και χιλιάδες λαού και νεολαίας, που συγκρότησαν μια ιδιαίτερα μαζική και δυναμική πορεία στο κέντρο της Αθήνας. Ήταν με διαφορά η μεγαλύτερη πορεία της 6ης Δεκέμβρη, εδώ και πολλά χρόνια. Ιδιαίτερα μαζικά και μαχητικά ήταν τα μπλοκ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση.

Οι πραιτοριανοί της κυβέρνησης που διατυμπανίζουν την ανάγκη ψήφισης νομοθετικής ρύθμισης για τον έλεγχο των διαδηλώσεων (ξεκινά η διαβούλευση τη Δευτέρα) ώστε να αποτρέπεται το κλείσιμο δρόμων από «ισχνές μειοψηφίες», πήραν μια πρώτη απάντηση για το τι συμβαίνει όταν θέλουν να απονομιμοποιήσουν τις λαϊκές αντιστάσεις. Σημαντική συμβολή στην επιτυχή διοργάνωση της πορείας είχε το κοινό κάλεσμα αριστερών πολιτικών οργανώσεων, το οποίο χαρακτηριστικά αναφέρει πως το δόγμα της ακραίας καταστολής ήδη έχει λάβει μια πρώτη απάντηση από το λαϊκό παράγοντα και έχει οδηγήσει σε κυβερνητικά «στραπάτσα», ενώ ταυτόχρονα τονίζει την ανάγκη ο λαός να είναι στο δρόμο απέναντι σε μια πολιτική που τσακίζει τη ζωή και τις ελευθερίες του. Το κάλεσμα υπέγραψαν οι οργανώσεις ΑΚ, Αναμέτρηση, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΑΡΑΝ, ΑΡΑΣ, ΔΕΑ, ΕΕΚ, ΕΚΚΕ, Ένωση Δικαίων, ΚΚΕ (μ-λ), Κόκκινο Νήμα, ΛΑΕ, ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, νΚΑ, Συνάντηση για μια Αντικαπιταλιστική Διεθνιστική Αριστερά, Συντονισμός Διαλόγου και Δράσης Κομμουνιστικών Δυνάμεων.

Η ισχυρή παρουσία του κόσμου στην απογευματινή πορεία φανερώνεται και από τις επιχειρησιακές κινήσεις της αστυνομίας κατά τη διάρκεια της ημέρας. Παρότι αρχικά, αστυνομικές δυνάμεις είχαν “πολιορκήσει” το κέντρο και προκαλούσαν με σωματικούς ελέγχους και ακτινογραφία της ευρύτερης περιοχής διά αέρος (drones, ελικόπτερα) προδιαγράφοντας συνθήκες «πολέμου», αμέσως μετά την έναρξη της πορείας οι δυνάμεις του Χρυσοχοΐδη αποσύρθηκαν στα γύρω στενά και προς τα Εξάρχεια, παρακολουθώντας από μακριά τον μεγάλο όγκο της κεντρικής πορείας. Το γεγονός αυτό δείχνει πως η μαζικότητα και η μαχητικότητα μιας διαδήλωσης μπορεί να αναγκάσει την αστυνομία σε επιχειρησιακούς ελιγμούς οπισθοχώρησης. Φυσικά όμως, κυρίως μετά τη λήξη της πορείας και μέσα στα σκοτάδια, οι δυνάμεις «του νόμου» προχώρησαν ξανά σε ένα όργιο καταστολής και ασυδοσίας στην περιοχή των Εξαρχείων. Όπως και στις 17 Νοέμβρη, τα ΜΑΤ αφέθηκαν ελεύθερα από το πολιτικό τους προσωπικό να βγάλουν τα πιο άγρια ένστικτά τους. Βίντεο και φωτογραφίες αδικαιολόγητων προσαγωγών, βασανισμών, ξυλοδαρμού γυναικών και εξευτελισμών έκαναν για ακόμα μία φορά το γύρο του διαδικτύου. Ειδικά η σαδιστική μέθοδος του ξεγυμνώματος πολιτών, όπως έχει καταγραφεί σε σειρά φωτογραφιών, υλοποιείται συστηματικά από τις διμοιρίες των ένστολων βασανιστών. Φαίνεται πως η νεοσύστατη επιτροπή για την αστυνομική βία δεν έχει ακόμα καταφέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα… Συνολικά, η ΕΛΑΣ πραγματοποίησε 19 συλλήψεις και πάνω από 100 προσαγωγές, μεταξύ αυτών και δύο μελών της ΟΚΔΕ, πριν ξεκινήσει η πορεία και καθώς μετέφεραν στα Προπύλαια τα πανό και τις σημαίες.

Ακραία καταστολή μετά τη λήξη της πορείας, με ξυλοδαρμούς και εξευτελισμό συλληφθέντων

         Είναι φανερό πως οι τελευταίες μέρες έχουν αναδείξει σε ιδιαίτερα σημαντικό κόμβο για το κίνημα (και ειδικά το νεολαιίστικο) το ζήτημα των δημοκρατικών ελευθεριών και της καταστολής. Πέρα από την αυτοτελή δράση για το θέμα απαιτείται από τις οργανώσεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς μια βαθύτερη ανάγνωση του γιατί η κυβέρνηση επιλέγει να χτυπήσει τόσο σθεναρά κάθε εν δυνάμει φωνή αντίστασης. Το δόγμα της «βίαιης καταστολής με κάθε κόστος» αποτελεί κατασκεύασμα συγκεκριμένων ιδεολογικών μηχανισμών του κράτους και του κεφαλαίου οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι τις αντικειμενικές συνθήκες, προσπαθούν να παγιώσουν το τσάκισμα του κινήματος και κάθε αντίστασης ώστε να εφαρμοστούν «ομαλά» όλες οι προβλεπόμενες αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις, από το νόμο Κεραμέως για την αξιολόγηση- χρηματοδότηση των πανεπιστημίων, το ασφαλιστικό, το φορολογικό, τη λεηλασία εργασίας και περιβάλλοντος προς όφελος των «επενδυτών» κλπ. Ακριβώς γι’ αυτό το λόγο ο αγώνας για τις λαϊκές ελευθερίες, ενάντια στην καταστολή και τον αυταρχισμό πρέπει να δεθεί με την πάλη για τα εργατικά λαϊκά δικαιώματα συνολικά, να γίνει υπόθεση του μαζικού κινήματος.

πηγη:  prin.gr

Ετικέτες

usnatoclaves.jpg

Γράφει ο Γεράσιμος Αραβανής.

Η δημοσιοποίηση του «Μνημονίου Κατανόησης επί Θαλάσσιων Δικαιοδοσιών» μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, που δημοσιοποιήθηκε πρόσφατα, αναθέρμανε τις συζητήσεις σχετικά με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, αλλά και τα τεκταινόμενα στην ανατολική Μεσόγειο.

Η ελληνική κυβέρνηση ανέλαβε τις συνήθεις πρωτοβουλίες σε πιο έντονο ρυθμό αυτή τη φορά, έθεσε δηλαδή το ζήτημα αυτό σε ευρωπαίους παράγοντες και ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, ο πρωθυπουργός  το έθεσε σε ομολόγους του και επίσης σε διεθνείς οργανισμούς. Το έθεσε στη σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Λονδίνο και ετοιμάζεται να κάνει το ίδιο στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ στις Βρυξέλλες 12 και 13 Δεκέμβρη.

Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση της ΝΔ ακολουθεί την πεπατημένη, την ίδια τακτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ αλλά και προηγουμένων κυβερνήσεων, έστω κι αν σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ την εγκαλεί για αυτή την τακτική. Εναποθέτει όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα με την Τουρκία και τις διεκδικήσεις της στην ανατολική Μεσόγειο στους συμμάχους της, στο ΝΑΤΟ και τους Αμερικανούς, στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Θεωρεί -και το επικαλείται συνεχώς- ότι τα προς ανατολάς σύνορα της χώρας είναι και σύνορα της ΕΕ, ότι η περιβόητη αλληλεγγύη μεταξύ των μελών της ΕΕ είναι ισχυρή και θα βαρύνει στην υπεράσπιση των θέσεων της Ελλάδας, θεωρεί, όπως το έκφρασε ο υπουργός εξωτερικών, ότι «τέτοιες έκνομες ενέργειες σαν αυτές στις οποίες προβαίνει η Άγκυρα δεν μπορούν να ζημιώσουν την Ελλάδα, αντίθετα θα έχουν τις δυσμενείς εκπτώσεις στις σχέσεις της Τουρκίας με την ΕΕ».

Ο υπουργός εξωτερικών της χώρας κατά την πρώτη συμμετοχή του στο συμβούλιο εξωτερικών υποθέσεων της ΕΕ έκανε αναφορά στην «ιδιαίτερη θετική εντύπωση που του έκανε   η ομόθυμη τοποθέτηση όλων των συναδέλφων του στα ζητήματα που αφορούν στην τουρκική προκλητικότητα έναντι των κυριαρχικών δικαιωμάτων της κυπριακής   δημοκρατίας» και δήλωσε βέβαιος ότι η ΕΕ θα κάνει σαφές στην Τουρκία ότι θα έχει συνέπειες για συμπεριφορές που δεν είναι συμβατές με το διεθνές δίκαιο. Είναι γνωστό όμως ότι όλα αυτά δεν αποδείχθηκαν   σε καμία περίπτωση στην πράξη. Όσο αφορά στη στάση των ΗΠΑ, αρκεί να υπενθυμίσει κάνεις το ξεπούλημα των Κούρδων και την έγκριση της εισβολής της Τουρκίας στη Συρία, καθώς και τις τοποθετήσεις του Τραμπ για τη σημασία της Τουρκίας για τα δυτικά συμφέροντα και πόσο ικανός και φίλος του είναι ο Ερντογάν. Τέλος, το ΝΑΤΟ σε όλα αυτά νίπτει τας χείρας του θεωρώντας ότι είναι πρόβλημα των δύο χωρών και αυτές πρέπει να το επιλύσουν. Αυτή είναι με δύο λόγια η στάση των συμμάχων της χώρας.

Αναρωτιέται κανείς αν αδυνατεί η κυβέρνηση και οι αστικές πολιτικές ηγεσίες να βγάλουν ορισμένα συμπεράσματα, να θυμηθούν τις εξελίξεις παλαιότερες και σύγχρονες, να δουν ποια στάση τηρούν η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία και άλλες χώρες πάνω στη συμπεριφορά της Τουρκίας. Είδαν πουθενά μέχρι σήμερα την αλληλεγγύη και τη στήριξη εκ μέρους τους; Δεν θεωρούμε ότι αποτελεί εξήγηση ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν υπάρχει η πολιτική δύναμη εκείνη που θα διαμορφώσει ενιαία στάση. Ο λόγος είναι σαφέστατα η απόκλιση συμφερόντων μεταξύ των χωρών,  η σύγκρουση συμφερόντων και ο τρόπος μέσω του οποίου θα εξυπηρετηθούν -και εδώ δεν έχει καμία θέση η ηθική και η δικαιοσύνη. Οι πομφόλυγες περί ενωμένης Ευρώπης, αλληλέγγυας Ευρώπης, ευρωπαϊκού κεκτημένου και διεθνούς δικαίου είναι ακριβώς για να συσκοτίζουν και να αποπροσανατολίζουν τον ελληνικό λαό. Είναι οι σοβαρές αντιθέσεις μεταξύ των ηγετικών χωρών της ΕΕ και ο αγώνας τους για την επικράτηση.

 Αυτό η αστική τάξη και τα κόμματά της το γνωρίζουν πολύ καλά, είναι όμως τα ταξικά συμφέροντα της που της επιβάλλουν αυτή τη στάση. Η δράση της Τουρκίας στην ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή δεν βλάπτει καθόλου τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, αντίθετα από πολλές απόψεις τα εξυπηρετεί. Αμερικανοί και ευρωπαίοι δεν φοβούνται ότι μπορεί να διαρρηχθεί η ενότητα του ΝΑΤΟ με την αποχώρηση της Τουρκίας, ούτε να περάσει αυτή ανοιχτά στην πλευρά της Ρωσίας. Ο Ερντογάν το δηλώνει με σαφήνεια ότι η Τουρκία είναι ο πιο πιστός σύμμαχος στο ΝΑΤΟ και ο Τραμπ επίσης. Ενδεχομένως να προτιμούσαν ένα πιο πειθαρχικό σύμμαχο αλλά και έτσι μία χαρά εξυπηρετούνται. Η στάση της Τουρκίας σε σημαντικό βαθμό οδήγησε χώρες στην ανατολική Μεσόγειο να πάρουν πιο ενεργά μέρος στους  σχεδιασμούς των ΗΠΑ, να συμπήξουν άξονες και να συμβάλουν ουσιαστικά στην πλήρη κυριαρχία των αμερικανών στην ανατολική Μεσόγειο.

Από ό,τι φαίνεται, ο σχεδιασμός της Τουρκίας και κυρίως Αμερικανών και ευρωπαίων είναι μέσα από τις εξελίξεις που προωθούν μέσα από απειλές και προκλήσεις να οδηγήσουν τις εξελίξεις σε ένα συνολικό συμβιβασμό που θα περιλαμβάνει την νατοϊκή λύση του κυπριακού, διευθετήσεις στις θαλάσσιες ζώνες της ανατολικής Μεσογείου για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων και ενδεχομένως ρυθμίσεις στο Αιγαίο. Στο συμβιβασμό αυτό θα αποτυπώνονται με πλήρη τρόπο κυρίως τα συμφέροντα των αμερικανικών και ευρωπαϊκών πολυεθνικών της ενέργειας και ο στρατηγικός ρόλος των Αμερικανών ενώ στην μοιρασιά θα μπει και η Τουρκία με ένα τρόπο που θα την αφήνει ικανοποιημένη. Μια τέτοια λύση είναι έτοιμες να δεχτούν η ελληνική και η κυπριακή κυβέρνηση, ιδιαιτέρα αν τηρηθούν ορισμένα προσχήματα. Άλλωστε το δήλωσε καθαρά ο σύμβουλος εθνικής ασφαλείας του Έλληνα πρωθυπουργού και φυσικά με την έγκριση του Κ. Μητσοτάκη.

Οι αστικές πολιτικές δυνάμεις της χώρας, για ευνόητους λόγους, θα επιδιώξουν μία ευρύτερη συναίνεση πάνω σε μία τέτοια λύση με το επιχείρημα των κινδύνων για πολεμικά επεισόδια, ακόμη και των κινδύνων για την ακεραιότητα της χώρας. Φοβούνται τη λαϊκή δυσαρέσκεια που θα προκληθεί ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες που δεν έχει ακόμα ξεπεραστεί η δυσαρέσκεια λόγω των μνημονίων και της λιτότητας και σε κάθε περίπτωση η ρευστότητα στην πολιτική ζωή.

Την επιδίωξη αυτή της άρχουσας τάξης τη δίνει σαφέστατα η εφημερίδα “Βήμα της Κυριακής”: «Η Τουρκία και ο Ερντογάν», αναφέρει, «έχουν στρατηγική και θέλουν να την επιβάλουν... Το ερώτημα που τίθεται ευθέως είναι αν εμείς έχουμε στρατηγική κι αν ναι πώς την υπηρετούμε. Η συνεχής επίκληση του διεθνούς δικαίου προφανώς δεν αρκεί. Η Ελλάδα είτε θα επιμείνει στα δίκαια της και θα διαθέσει τους απαιτούμενους πόρους και τις δυνάμεις να τα υπερασπιστεί, αναλαμβάνοντας και το όποιο ρίσκο μιας ευρύτερης σύγκρουσης, είτε θα επιχειρήσει να συγκροτήσει ισχυρό συμμαχικό μέτωπο, με ότι αυτό συνεπάγεται. Είτε θα κατευθυνθεί σε απευθείας διαπραγματεύσεις με τη γείτονα αποδεχόμενη όρους συνεκμετάλλευσης, είτε θα πάει μονομερώς στα διεθνή δικαστήρια προκειμένου να κατοχυρώσει τα δίκαια της. Κάθε επιλογή έχει το κόστος, τα ρίσκα και τους περιορισμούς της. Και για αυτό απαιτεί πολιτικές αποφάσεις εθνικού επιπέδου. Όσο δεν χαράσσεται Εθνική στρατηγική η χώρα θα σύρεται πίσω από τις πρωτοβουλίες της Τουρκίας». Με δυο λόγια, “ελληνοτουρκική και ενδεχομένως γενικότερη σύρραξη ή επώδυνος συμβιβασμός”, “όλες οι επιλογές είναι δύσκολες έχουν κόστος”, “μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα”, κατά την εφημερίδα, και όλες οι δυνάμεις από κοινού καλούνται να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις.

Η ενότητα αυτή, όπως σαφέστατα γίνεται αντιληπτό, θα γίνει πάνω στη βάση που διαμορφώνουν οι αμερικανονατοϊκοί σχεδιασμοί και παράλληλα οι επιδιώξεις της αστικής τάξης της χώρας. Μία εξέλιξη εντελώς απαράδεκτη από κάθε άποψη για κάθε δύναμη της ελληνικής αριστεράς και ιδιαίτερα της κομμουνιστικής. Η υποχώρηση στην πίεση για εθνική στρατηγική πάνω στις ταξικές επιδιώξεις των αντίπαλων έχει τεράστιες συνέπειες και θεωρούμε ότι οι δυνάμεις της αριστεράς δεν είναι απολύτως προφυλαγμένες από ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Η ορθή, από ταξική άποψη, απόφαση προϋποθέτει την ολοκληρωμένη ανάλυση των συνθηκών που επικρατούν στην περιοχή, των αντιθέσεων, των συμφερόντων και των συμπεριφορών με ένα ολοκληρωμένο τρόπο. Κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να υπάρχει. Υπολογίζεται η επιθετικότητα της Τουρκίας και οι προκλητικές ενέργειες της, όπως αυτή του μνημονίου με την Λιβύη, ο ρόλος των Αμερικανών και των ευρωπαίων, κυρίως ως ασυνεπών συμμάχων, ενώ συσκοτίζεται ο ρόλος της Ελλάδας αν δεν περιορίζεται σε πολλές περιπτώσεις στο ρόλο του θύματος. Η Ελλάδα όμως μετέχει ενεργά στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, έχει ιδιαίτερα ενεργητικό ρόλο στη δημιουργία τον αμερικανόπνευστων αξόνων με την Κύπρο, το Ισραήλ και την Αίγυπτο, ευελπιστεί και αυτή σε ορισμένα ψίχουλα που θα περισσέψουν από το πλούσιο τραπέζι των πολυεθνικών και μαζί ένα ρόλο στην ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια. Ακριβώς αυτό το στοιχείο πρέπει να συνυπολογιστεί και κάτι τέτοιο δεν γίνεται τουλάχιστον σε ικανοποιητικό βαθμό. Έτσι ο δρόμος προς μία εθνική στρατηγική υπό την αιγίδα των αστικών δυνάμεων παραμένει ανοιχτός.

Οι εξελίξεις αυτές πέρα από τις δυσκολίες που προσθέτουν στη δράση της αριστεράς εμπεριέχουν και σημαντικές δυνατότητες, κυρίως το γεγονός ότι ευρύτερα λαϊκά τμήματα προβληματίζονται ιδιαίτερα. Ξεκαθαρίζει στα μάτια τους ο ρόλος του ΝΑΤΟ και των νατοϊκών συμμάχων και οι κίνδυνοι που διαμορφώνει η δράση τους. Στην παραίτηση και την ιδιώτευση μεγάλου τμήματος των Ελλήνων εργαζομένων, λόγω των μνημονίων και της λιτότητας και συνολικά των εξελίξεων την περασμένη δεκαετία, δυναμώνει η αίσθηση ότι η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ, η συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση και η συμμαχία με τις ΗΠΑ δεν είναι προς το συμφέρον του λαού και της χώρας, αντίθετα χρησιμοποιούν τη χώρα για τα σχέδια και τις επιδιώξεις τους και αυτό εμπεριέχει μεγάλους κινδύνους.

Σταδιακά διαμορφώνονται και στο μέλλον με εντονότερους ρυθμούς οι προϋποθέσεις για ένα μαζικό κίνημα αμφισβήτησης της συμμετοχής στο ΝΑΤΟ, προϋποθέσεις να τεθεί με αγωνιστικούς όρους το αίτημα της αποχώρησης και επιπλέον ένα κίνημα αμφισβήτησης της συμμετοχής της χώρας στην ΕΕ και το ευρώ. Πρόσφατες δημοσκοπήσεις έδειξαν πως το 50% του ελληνικού λαού θεωρεί ότι η ΕΕ δεν έχει μέλλον, παρόλο που η «σωτηρία» της χώρας από τη χρεοκοπία προς χάριν των ευρωπαϊκών τραπεζών και η κατάρρευση της χώρας για γενιές ολόκληρες βαρύνει στο μυαλό του ελληνικού λαού. Σε συνδυασμό, τώρα, με τα αδιέξοδα της ΕΕ και με την κατάλληλη δράση μπορεί να διαμορφωθεί ένα αντιΕΕ πλειοψηφικό κίνημα με ταξικά ανατρεπτικά χαρακτηριστικά. Κατά παρόμοιο τρόπο και η πλήρης ένταξη στις επιδιώξεις και τα σχέδια των ΗΠΑ.

Το πρόβλημα είναι ότι όλα αυτά δεν πρόκειται να συμβούν από μόνα τους, απαιτούν την παρουσία και τη δράση της αριστεράς και κυρίως των κομμουνιστών στη βάση ενός σαφέστατου σχεδίου σύγκρουσης και ανατροπής.

Μέχρι σήμερα αυτό παραμένει ζητούμενο.

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή