Σήμερα: 21/10/2020
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

meth-covid-1.jpg

Η κυβένρνηση αντί να επιτάξει τις ΜΕΘ ιδιωτικών δομών τους παραχωρεί νέο μπόνους με τη δυνατότηα αύξησης κατά 40% των κλινών ΜΕΘ με το ίδιο προσωπικό! ΜΕΘ που θα παραχωρηθούν (με το αζημίωτο) στο Εθνικό Σύστημα Υγείας για τις ανάγκες που δημιουργεί η πανδημία. Γίνεται φανερό πως όταν η κυβέρνηση μιλά για σχέδιο αύξησης των κλινών ΜΕΘ, εννοεί μπόνους και δώρα αρκετών εκατ. ευρώ στους κλινικάρχες.

«Με ειδική ρύθμιση το υπουργείο Υγείας προσφέρει τη δυνατότητα στις ιδιωτικές κλινικές να αυξήσουν κατά 40% τον αριθμό των κλινών εντατικής με το ίδιο προσωπικό! Η ρύθμιση θα ισχύσει κατ’ εξαίρεση των κείμενων διατάξεων και θα μπορεί να γίνει με απλή γνωστοποίηση της ιδιωτικής κλινικής στην αρμόδια Περιφέρεια, στην οποία υπάγονται και στην τεχνική υπηρεσία και τη Διεύθυνση Οργάνωσης και Λειτουργίας Νοσηλευτικών Μονάδων και Εποπτευόμενων Φορέων του Υπουργείου Υγείας.

Στόχος της ρύθμισης είναι προφανώς η αντιμετώπιση της πανδημίας. Η ρύθμιση ορίζει ότι οι νέες κλίνες θα διατίθενται αποκλειστικά για να καλυφθούν οι ανάγκες του πληθυσμού από το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Με τη λήξη της κρίσης, οι συγκεκριμένες κλίνες ΜΕΘ υποχρεούνται να υποστούν έλεγχο καταλληλότητας για να διατηρηθούν, άλλως θα καταργηθούν αυτοδικαίως. Η ρύθμιση ισχύει για το χρονικό διάστημα από 01.10.2020 και έως την 31.12.2020.

Μεταφορά ασθενών στον ιδιωτικό τομέα

Η ρύθμιση ορίζει ότι αν έχουμε έξαρση των περιστατικών covid-19 τότε σε περίπτωση που δεν επαρκούν οι κλίνες στις δημόσιες δομές, δύναται να διατίθενται κλίνες νοσηλείας και κλίνες ΜΕΘ σε ιδιωτικά θεραπευτήρια-κλινικές, οι οποίες διαθέτουν σύμφωνα με την άδεια λειτουργίας τους αντίστοιχα τμήματα για τη νοσηλευτική περίθαλψη των ασθενών, καθ’ υπέρβασιν του αριθμού όσων διατίθενται στον ΕΟΠΥΥ δυνάμει σχετικών Μνημονίων Συνεργασίας, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 21 του ΕΚΠΥ. Οι διακομισθέντες ασθενείς σε ΜΕΘ ιδιωτικών θεραπευτηρίων κλινικών, σε περίπτωση συνέχισης της νοσηλείας σε απλό θάλαμο νοσηλείας, επαναμεταφέρονται στις δομές του ΕΣΥ, εφόσον υπάρχει διαθεσιμότητα.

Σε περίπτωση αναγκαίας διακομιδής ασθενούς από δημόσιο νοσοκομείο σε θάλαμο νοσηλείας ιδιωτικού θεραπευτηρίου-κλινικής, κατόπιν σχετικής συναίνεσης και αποδοχής του περιστατικού από την ιδιωτική κλινική, τότε η νοσηλεία αποζημιώνεται σύμφωνα με το φύλλο νοσηλείας του ασθενούς, είτε με ΚΕΝ είτε με ημερήσιο νοσήλιο και τα εξαιρούμενα αυτού, όπως περιγράφονται στον ΕΚΠΥ του ΕΟΠΥΥ.

Σε περίπτωση νοσηλείας σε ΜΕΘ ιδιωτικού θεραπευτηρίου-κλινικής, η τιμή ημερήσιας αποζημίωσης ΜΕΘ, για την εφαρμογή της παρούσας, αντιστοιχεί στο ημερήσιο νοσήλιο της παρ. 8 του άρθρου 21 του ΕΚΠΥ του ΕΟΠΥΥ (ΦΕΚ Β 4898/2018), πολλαπλασιαζόμενο με τον συντελεστή μισθολογικού κόστους 2,09 όπως προβλέπεται στην υπ’ αριθμ. Υ4α/οικ.105494 κοινή υπουργική απόφαση (ΦΕΚ Β’3096/2012). (…)

Η ανωτέρω διαδικασία αποζημίωσης των συμβεβλημένων ιδιωτικών θεραπευτηρίων-κλινικών για τις κλίνες νοσηλείας και ΜΕΘ που θα διατεθούν στο ΕΚΑΒ, είναι καθ’ υπέρβασιν του αριθμού όσων διατίθενται στον ΕΟΠΥΥ δυνάμει σχετικών Μνημονίων Συνεργασίας κατ’ εφαρμογή του άρθρου 21 του ΕΚΠΥ και οι σχετικές δαπάνες θα υποβάλλονται στον ΕΟΠΥΥ διακριτά και θα καλυφθούν με έκτακτη οικονομική ενίσχυση του ΕΟΠΥΥ που ορίζεται ως φορέας υλοποίησης σύμφωνα με το άρθρο 5 της ΠΝΠ. Κάθε λεπτομέρεια για τη διαδικασία υποβολής, ελέγχου και αποζημίωσης των δαπανών ρυθμίζεται με απόφαση ΔΣ ΕΟΠΥΥ. Για τις ως άνω δαπάνες δεν εφαρμόζεται ο μηχανισμός αυτόματης επιστροφής (clawback) και το μηνιαίο κλιμακωτό ποσοστό έκπτωσης (rebate) του άρθρου 100 του ν. 4172/2013»

Πηγή: virus.com.gr - atexnos.gr

Ετικέτες

Tsipras-Tsakalotos-750x379.jpg

Δημήτρης Γρηγορόπουλος

Μπορεί προς το παρόν να μην υλοποιήθηκε η συγκρότηση του ΠΑΣΟΚικού τύπου «πειθαρχικό» που είχε εξαγγείλει ο Α. Τσίπρας, αλλά η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ προς μια αυταρχικού τύπου κομματική οργάνωση προχωρά, καθώς συμβαδίζει με την αστική του μετάλλαξη.

Τελικά, η δημιουργία τετραμελούς Πειθαρχικού Συμβουλίου, που είχε προτείνει ο A. Τσίπρας, αποσύρθηκε απ’ τον ίδιο, έπειτα από την όξυνση των αντιπαραθέσεων στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ και τη δημόσια κατακραυγή. Η ανάκληση ωστόσο αυτής της απόφασης δεν αποτελεί και ανάκληση της αυταρχικoποίησης και του προεδροκεντρικού μοντέλου, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ ανακαλεί μεν τον θεσμό αυτόν, όχι όμως στην ουσία του αλλά στη μορφή του. Όρισε ότι «όποιοι παρεκκλίνουν από τη γραμμή» θα λογοδοτούν στον γραμματέα του κόμματος Δ. Τζανακόπουλο και τη γραμματέα της κοινοβουλευτικής ομάδας Όλγα Γεροβασίλη. Δηλαδή, θα λογοδοτούν όχι σε θεσμικό όργανο, που θα μπορούσε να έχει κάποια αυτοτέλεια, αλλά σε πρόσωπα του στενού περιβάλλοντος και της απόλυτης εμπιστοσύνης του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ. Eπιπλέον, ο Τσίπρας δεν απέσυρε την πρότασή του, επειδή πείστηκε για την αντιδραστικότητά της, αλλά επειδή ευελπιστεί σε μια ραγδαία πτώση της δημοτικότητας του Μητσοτάκη, λόγω οξυμμένων προβλημάτων, που ευνοεί την προβολή μιας ελκυστικής «νέας πρότασης» από τον ΣΥΡΙΖΑ προς άγραν των χαμένων ψήφων.

Η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ προς μια αυταρχικού τύπου κομματική οργάνωση συμβαδίζει με την πορεία προς την αστική μετάλλαξή του, που στις βασικές της γραμμές έχει πραγματοποιηθεί.

Η αστική πολιτική, ακόμη κι όταν επικαλείται τη φιλολαϊκότητα, τη δημοκρατία ή… και το σοσιαλισμό, είναι από την ταξική φύση της πολιτική εκμεταλλευτική, αντιλαϊκή, αντιδημοκρατική. Όταν οι φορείς της αναλαμβάνουν τη διακυβέρνηση, υποχρεώνονται να εφαρμόσουν απροκάλυπτα την αντιλαϊκή πολιτική, που απαιτούν οι ταξικοί αφεντάδες τους.

Τα αριστερά κόμματα μετασχηματίζονται σε αστικά σε ποικίλες συνθήκες και μορφές. Ιδιαίτερα σε συνθήκες κοσμογονικών κρίσεων έχει παρατηρηθεί μαζικός εξαστισμός κομμουνιστικών κομμάτων. Το ιστορικό αυτό φαινόμενο εμφανίστηκε δύο φορές τον προηγούμενο αιώνα με την αστικοποίηση στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο των κομμάτων της Β’ Διεθνούς και το 1989-90 με την κατάρρευση του γραφειοκρατικού καθεστώτος στην ΕΣΣΔ και τη μετάλλαξη των κομμουνιστικών κομμάτων του υπαρκτού σοσιαλισμού σε αστικά κόμματα. Αυτός ο μετασχηματισμός πραγματοποιείται κατά στάδια διαλεκτικά συνδεόμενα. Στις καπιταλιστικές χώρες, κομμουνιστικά κόμματα υιοθετούν τον ρεφορμιστικό δρόμο ως τον μόνο ρεαλιστικό για τη μετάβαση στο σοσιαλισμό. Σ’ ένα αρκετά μεταγενέστερο στάδιο εγκαταλείπουν και τη λεκτική αναφορά στο σοσιαλισμό. Θεωρούν θεμιτό και αναγκαίο ν’αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας, σεβόμενα το αστικό οικονομικό και πολιτικό πλαίσιο ως τον μόνο ρεαλιστικό δρόμο για την κατάκτηση της εξουσίας. Κατά παράδοξο τρόπο το νέο προοδευτικό καθεστώς θα είναι κατ’ αυτούς το τελικό άθροισμα αποτυχιών και επιτυχιών. Αυτή την πορεία έχει ακολουθήσει σε γενικές γραμμές και ο ΣΥΡΙΖΑ. Το πάθος της εξουσίας που διακατέχει την ηγεσία του οδήγησε σε ταχεία και ολοκληρωτική ανατροπή της ριζοσπαστικής φυσιογνωμίας του. Η πάση θυσία ανάληψη της εξουσίας οδήγησε το κόμμα όχι απλώς στη διακυβέρνηση αλλά και στην υιοθέτηση μιας λαοκτόνας μνημονιακής πολιτικής και στη δορυφοροποίηση στο άρμα του αμερικάνικου και ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού.

Η συστημική τάση επικράτησε στον ΣΥΡΙΖΑ με ορόσημο τις εκλογές του 2012, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχθηκε αξιωματική αντιπολίτευση και αναπτερώθηκαν οι ελπίδες του για ανάληψη της κυβερνητικής εξουσίας. Ένα από τα πρώτα βήματα της ηγεσίας του στην πορεία προς τη διακυβέρνηση ήταν ο βίαιος μετασχηματισμός του ΣΥΡΙΖΑ από συμμαχία ανεξάρτητων κομμάτων και οργανώσεων σε ενιαίο κόμμα με μετατροπή των «συνιστωσών» σε τάσεις του κόμματος. Οι αριστερές οργανώσεις διαπνεόμενες από καιροσκοπικό ωφελιμισμό υποτάχτηκαν στην αυταρχική βούληση της ηγεσίας, με εξαίρεση τους Ενεργούς Πολίτες του Μ. Γλέζου. Αποκαλυπτική του εκβιαστικού χαρακτήρα αυτής της ενοποίησης ήταν η απειλή αποβολής απ’ τον ΣΥΡΙΖΑ όσων οργανώσεων δεν συμφωνούσαν. Ωστόσο, αυτή η αυταρχική ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν αναπόφευκτη, αφού η ανάληψη και άσκηση της διακυβέρνησης, σε συνθήκες μάλιστα μνημονίων, θα ήταν πολύ δύσκολη, αν όχι αδύνατη, από ένα σχήμα αριστερής συμμαχίας.

Καθοριστικό σταθμό στην αυταρχικοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί η απόφαση Τσίπρα να αγνοήσει το «Όχι» στο δημοψήφισμα του 2015

Καθοριστικό σταθμό στον αρχηγοκεντρισμό και στην αυταρχικοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί η απόφαση του Τσίπρα να αγνοήσει την αρνητική ετυμηγορία του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα του Ιουλίου 2015, χωρίς τη σύγκληση οργάνων, και να συνάψει νέα μνημονιακή συμφωνία με την ΕΕ. Στις εκλογές του Σεπτέμβρη του 2015, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ προχώρησε παραπέρα στην αυταρχική και απατηλή αντιμετώπιση του λαού και του κόμματος. Υποσχέθηκε την εφαρμογή και ενός παράλληλου προγράμματος και αυταρχικότατα διέψευσε τις λαϊκές προσδοκίες για την εφαρμογή του. Παράλληλα, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, αξιοποιώντας το αντιδημοκρατικό σύστημα της λίστας, εξανάγκασε την εσωτερική αριστερή αντιπολίτευση ή να υποταχτεί στα κελεύσματά της ή ν’αποχωρήσει, εξασφαλίζοντας το δεύτερο.

Δεν είναι λοιπόν περίεργο, που για την ανάκληση της χαμένης εκλογικής επιρροής της, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ καταφεύγει και στην πειθαρχική δίωξη των διαφωνούντων.

πηγη: prin.gr

Ετικέτες

diamantopoulou1.jpg

Η πρέσβειρα του νεοφιλελευθερισμού στον ΟΟΣΑ, η πρώην υπουργός του Σημίτη, του Παπανδρέου και του Παπαδήμου, σύγχυσε κόσμο σε Ν.Δ και ΚΙΝ.ΑΛ

Και ξαφνικά (;) μας προέκυψε η Άννα Διαμαντοπούλου! Ένα στέλεχος του σημιτικού-εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ που ο Κυριάκος Μητσοτάκης προτείνει για να αναλάβει την θέση του επικεφαλής γ.γ του ΟΟΣΑ. Στην φωτογραφία τη βλέπετε με τον πρώην γ.γ του ΟΟΣΑ Άνχελ Γκουρία.

Η ανακοίνωση έγινε αιφνιδιαστικά από τον πρωθυπουργό, μιας και ουδείς γνώριζε ότι «παίζει» μια τέτοια υποψηφιότητα. Όσοι γνωρίζουν τι εστί ΟΟΣΑ, αντιλαμβάνονται τον νεοφιλελεύθερο χαρακτήρα της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη και ταυτόχρονα θυμούνται τον εξίσου νεοφιλελεύθερο χαρακτήρα της πολιτικής Σημίτη, προφανώς, δεν πάγωσαν από έκπληξη.

Υπουργός του Σημίτη η Άννα Διαμαντοπούλου, υπουργός του Γιώργου Παπανδρέου και του Λουκά Παπαδήμου στην συνέχεια, ανέλαβε και Ευρωπαία Επίτροπος. Προώθησε αντιδραστικές αλλαγές στην εκπαίδευση αλλά και στα υπουργεία Ανάπτυξης όπου βρέθηκε το 1996 και το 2012. Δηλαδή με λίγα λόγια ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση.

Ως εδώ καλά. Έλα όμως που δεν έχουν την ίδια οπτική του πράγματος στην Νέα Δημοκρατία και στο Κίνημα Αλλαγής.

Στην «γαλάζια παράταξη» βλέπετε εκτός από την ηγετική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας υπάρχουν και …άλλα όντα. Όπως για παράδειγμα η – σιωπηρή μεν αλλά παρούσα- καραμανλική πτέρυγα, η οποία είδε μια άλλοτε βοηθό του «Αρχιερέα της Διαπλοπής» (έτσι τον λέγανε)  Κώστα Σημίτη να εκπροσωπεί την χώρα σε ένα οργανισμό που έχουν σε πολύ μεγάλη εκτίμηση. Οι «σαμαρικοί» πάλι έχουν σαφώς μικρότερη  «αλλεργία» στους «σημιτικούς», όμως θεωρούν ότι δεκάδες αξιόλογα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας θα μπορούσαν να προταθούν για την συγκεκριμένη θέση. Προοπτική πολύ πιο ταιριαστή από το να προτιμηθεί ένα πρώην στέλεχος του ΠΑΣΟΚ.

Στην ηγεσία του ΚΙΝ.ΑΛ πάλι φαίνεται να άρεσε η εξέλιξη. Μάλιστα με επίσημη ανακοίνωση ευχήθηκε «καλή επιτυχία» στην Άννα Διαμαντοπούλου λέγοντας πως η εξέλιξη είναι θετική για την χώρα. Επίσης το ΚΙΝ.ΑΛ ανέφερε σε ανακοίνωσή του πως  η Νέα Δημοκρατία «επέλεξε ένα στέλεχος από άλλο πολιτικό χώρο για μια κορυφαία διεθνή θέση, αποδεικνύοντας ότι το κόμμα του δεν διαθέτει ανάλογο δυναμικό». Πράγμα που αν το προεκτείνει κανείς σε πολιτικό επίπεδο μπορεί να σημαίνει ότι αύριο – μεθαύριο μπορεί για τους ίδιους λόγους να προτιμήσει ο Μητσοτάκης να προσεταιριστεί ολόκληρο το ΚΙΝ.ΑΛ, εφόσον οι περιστάσεις το απαιτήσουν.

Αυτά ισχύουν για την ηγεσία. Διότι υπήρχαν και άλλοι στο ΚΙΝ.ΑΛ που δεν το αντιμετώπισαν έτσι ψύχραιμα. Με πρώτο και καλύτερο τον Ανδρέα Λοβέρδο που έκανε την παρακάτω ανάρτηση:

Σε περίπτωση που δεν αντιληφθήκατε το πολιτικό νόημα της ανάρτησης να σας το μεταφράσουμε: « Τι γίνεται ρε παιδιά; Άμα ήταν έτσι γιατί να μην πήγαινα εγώ, που έκανα και στην κυβέρνηση Σαμαρά;».

Εν ολίγοις η πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη για την Άννα Διαμαντοπούλου, μας λέει αυτό που πολύ καλά γνωρίζουμε: Ότι η νεοφιλελεύθερη πολιτική ηγεμονεύει αυτή την περίοδο. Όχι μόνον στην Νέα Δημοκρατία αλλά σε ένα μεγάλο φάσμα του πολιτικού συστήματος. Είναι αυτή η εκδοχή του πράγματος που οι εγχώριες και διεθνείς «δυνάμεις της αγοράς» χρειάζονται αυτή την περίοδο. Προκειμένου να κεφαλαιοποιήσουν το «There is no alternative» που θεωρούν ότι «άφησε» στην κοινωνία η μνημονιακή περίοδος και οι πολιτικές εξελίξεις που κυοφόρησε.

Που πάει όμως η Άννα;

Για να έχουμε όμως μία εικόνα που θέλει να στείλει ο Κυριάκος Μητσοτάκης την Άννα Διαμαντοπούλου, ας θυμηθούμε μια παλιότερη έκθεση του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών για την 3η Εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ, που στόχο είχε την διόρθωση των στρεβλώσεων.

Όπως μας πληροφορεί ο ΣΕΒ σε έκθεσή του το 2016 «η 3 η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ είναι το μεγαλύτερο έργο τόσο σε έκταση νομοθετημάτων που εξετάστηκαν (55,7% του συνόλου των νομοθετημάτων που εξετάστηκαν και στα 3 έργα), σε αριθμό δυνητικών εμποδίων στον ανταγωνισμό που εντοπίστηκαν (45,2%), αλλά και στο πλήθος των συστάσεων που διατυπώθηκαν (46,1%), παρόλο που η 1 η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ εξέτασε τους κλάδους με τη μεγαλύτερη συμμετοχή στην ακαθάριστη προστιθέμενη αξία και την απασχόληση (καθώς συμπεριέλαβε τους τομείς του τουρισμού και του λιανικού εμπορίου), ενώ συγκέντρωσε και τις μεγαλύτερες συγκρούσεις κατά την υλοποίηση των συστάσεων που περιελάμβανε (λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές, bake off, σημεία πώλησης βρεφικού γάλακτος, προσφορές και εκπτώσεις, ΜΗ.ΣΥ.ΦΑ., απελευθέρωση φαρμακείων, κ.ά.)».

Σύμφωνα πάντα με τον ΣΕΒ οι παρεμβάσεις του ΟΟΣΑ έχουν 3 επίπεδα δυσκολίας. Στο πρώτο επίπεδο περιλαμβάνονται οι προτάσεις του που αφορούν «ξεπερασμένες» διατάξεις που ισχύουν ακόμη. Εκεί «οι συστάσεις περί ρητής κατάργησης συγκεκριμένης διάταξης υλοποιούνται με τη μορφή μιας απλής νομοτεχνικής διατύπωσης και συνεπάγεται μηδενικά περιθώρια νομικής αβεβαιότητας, ενώ συνήθως δεν προκαλούν συγκρούσεις γιατί έχουν ξεπεραστεί στην πράξη».

Υπάρχει ένα ενδιάμεσο επίπεδο και στην συνέχεια ένα 3ο επίπεδο. Σε αυτό περιλαμβάνονται προτάσεις για «ρητή κατάργηση περιοριστικών διατάξεων (π.χ. ελάχιστο αριθμό προσωπικού, ελάχιστο μέγεθος εγκατάστασης)». Σε αυτό το επίπεδο «οι συστάσεις περί ρητής κατάργησης συγκεκριμένης διάταξης υλοποιούνται με τη μορφή μιας απλής νομοτεχνικής διατύπωσης και συνεπάγονται μηδενικά περιθώρια νομικής αβεβαιότητας. Ενδέχεται να προκαλέσουν συγκρούσεις καθώς συνδέονται με εκχώρηση προνομίων σε συγκεκριμένους κλάδους ή παράγοντες της αγοράς».

Για να το μεταφράσουμε αυτό σημαίνει συγκρούσεις με τους εργαζόμενους που κατά βάση «την πληρώνουν» από την εφαρμογή της εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ.

Είναι άγνωστο αν τελικά η Άννα Διαμαντοπούλου θα επιλεγεί για την θέση του Άνχελ Γκουρία. Αν όμως το κάνει είναι σίγουρο πως με τις απόψεις που έχει θα νιώσει …σαν στο σπίτι της. Θα έχει λίγο παραπάνω δουλειά και πήγαινε-έλα, αφού είναι και στέλεχος στην Coca Cola, αλλά είμαστε βέβαιοι πως θα τα καταφέρει.

πηγη: imerodromos.gr

Ετικέτες

sxolia10.10-min.png

ΠΗΓΗ: prin.gr

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή