Σήμερα: 16/08/2018
Δευτέρα, 07 Μαΐου 2018 09:31

Ο «Άγγελος του χρέους» μας δείχνει τη «μεταμνημονιακή» Ελλάδα

Γράφτηκε από

gkouria-ekthes-tsipras.jpg

Από δεξιά: ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, και ο ΓΓ του ΟΟΣΑ, Ανχέλ Γκουρία

 

Από το Γιώργη Χρήστου

Δε χρειάστηκε, τελικώς, και πολύ σκέψη για να αποφασίσω το πώς θα αρχίσω αυτό το κείμενο· κατέληξα να το κάνω με δύο ανέκδοτα, που άκουσα και διάβασα αυτές τις ημέρες: το πρώτο ανέκδοτο αφορά στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και στο άρθρο του στην «Εφημερίδα των Συντακτών», σήμερα Σάββατο (05-05-18). Όπως μας λέει ο Πρωθυπουργός, η χώρα έπειτα από οκτώ χρόνια μνημονιακής επιτροπείας είναι έτοιμη να κάνει το αποφασιστικό βήμα προς την οριστική έξοδο από την κρίση. Επίσης, σημειώνει ότι σήμερα είναι η πορεία της οικονομίας που δημιουργεί τόσο τις προϋποθέσεις για να επιτύχουμε την καλύτερη δυνατή συμφωνία για την έξοδο από το μνημόνιο, όσο όμως και τις συνθήκες για την επόμενη ημέρα της χώρας μετά την πολυετή κρίση.

Το δεύτερο ανέκδοτο αφορά στον επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πρόεδρο της ΝΔ, Κυριάκο Μητσοτάκη. Τι μας διαβεβαίωσε ο υπουργός των απολύσεων και των διαθεσιμοτήτων, από εκδήλωση της γραμματείας ειδικών κομματικών οργανώσεων της ΝΔ; Κυρίως τους δημόσιους υπαλλήλους αφορά αυτό: αφού λοιπόν είπε πως θα εμπιστευθεί τη Δημόσια Διοίκηση, διαβεβαίωσε πως δε θα γίνει καμία απόλυση δημόσιου υπαλλήλου. «Το λέω καθαρά, δε θα απολύσουμε κανέναν δημόσιο υπάλληλο», είπε και καταχειροκροτήθηκε από το κομματικό του ακροατήριο, μεταξύ των οποίων ήταν και δημόσιοι υπάλληλοι, που βρέθηκαν στον καιάδα της ανεργίας, όταν ήταν υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, επί μνημονιακής κυβερνήσεως ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, της συγκυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, δηλαδή.

Και από το παράλληλο σύμπαν των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛαίων και των Νεοδημοκρατών, νεοφιλεύθερων μέχρι το κόκκαλο, ας δούμε την πραγματικότητα, έτσι όπως την έχουν διαμορφώσει, μαζί με το ΠΑΣΟΚ, που άλλαξε όνομα και ΑΦΜ για να γλιτώσει τα χρέη, και λέγεται πλέον ΔΗΣΥ. Ας περάσουμε στην έκθεση του ΟΑΣΑ, που παραδόθηκε τις προάλλες στον Πρωθυπουργό, μέσα σε γέλια και χαρές, κατά τη συνάντησή του με το γενικό γραμματέα του Οργανισμού, Ανχέλ Γκουρία* (πρώην μεξικάνου υπουργού Οικονομικών, που γονάτισε τη χώρα του και τους Μεξικανούς με τις πολιτικές λιτότητας, αλλά και τη NAFTA, τη διαβόητη Συνθήκη Ελευθέρου Εμπορίου της Βόρειας Αμερικής, που υπογράφηκε μεταξύ ΗΠΑ, Καναδά και Μεξικό· τέθηκε σε ισχύ το 1994, ήρθησαν όλοι οι περιορισμοί στο εμπόριο μεταξύ των τριών χωρών, και ως συνήθως αυτός που πλήρωσε τη λυπητερή ήταν ο πιο αδύναμος, δηλαδή ο μεξικανικός λαός. Από την ημέρα της υπογραφής της NAFTA, ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια στα σύνορα με τις ΗΠΑ οι περίφημες maquillas, ειδικές οικονομικές ζώνες δηλαδή όπου τα εργοστάσια απασχολούν χιλιάδες εργάτες σε συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα με μισθούς πείνας και ωράρια εξουθενωτικά, εισάγοντας αδασμολόγητα πρώτες ύλες και εξάγοντας σχεδόν το σύνολο της παραγωγής τους στο εξωτερικό)

Στην έκθεση, λοιπόν, του ΟΟΣΑ και την οποία παρέδωσε ο Γκουρία στον Αλέξη Τσίπρα μεταξύ άλλων, και θα τα γράψω επιγραμματικά για να μην κουράσω, για πρώτη φορά, από διεθνή καπιταλιστικό Οργανισμό, και εννοώ τον ΟΟΣΑ, συνδέεται άμεσα η συνέχιση των αντιλαϊκών και αντεργατικών μεταρρυθμίσεων με την υποχώρηση του χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ, ενώ μέχρι τώρα τα αντιλαϊκά «μνημονιακά» μέτρα συνδέονταν με την εκταμίευση δόσεων. Κι εδώ, είναι η απάντηση στην έξοδο από τα μνημόνια που μας λέει ο Τσίπρας, μέσω της «Εφημερίδας των Συντακτών». Μεταμνημονιακή εποχή δηλαδή, με… μεταλλαγμένο μνημόνιο (στη λέξη και μόνον), μεταμνημονιακή εποχή με… τύπου υβριδικού μνημονίου.

Σε άλλο σημείο της έκθεσης που παραδόθηκε στον Αλέξη Τσίπρα, ο ΟΟΣΑ βάζει όρους για το «ξεπάγωμα» της «αντιπροσωπευτικότητας» των κλαδικών συμβάσεων και της «αρχής της ευνοϊκότερης ρύθμισης» (αν δηλαδή η σύμβαση με τους καλύτερους όρους για έναν εργαζόμενο θα υπερισχύει έναντι όλων των άλλων), ώστε να μην πληγεί η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων. Προτείνει δηλαδή την εφαρμογή κλαδικών συμβάσεων υπό αυστηρές προϋποθέσεις, σε βάρος των εργαζομένων, με δυνατότητα παρέκκλισης από βασικούς όρους (μισθοί, ευελιξία του ωραρίου λειτουργίας κ.ά.), για επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες. «Να θεσπιστούν κλαδικές διαπραγματεύσεις για τις συλλογικές συμβάσεις με μισθούς που θα καλύπτουν τις ευρείες συνθήκες εργασίας και χωρίς αυτόματες επεκτάσεις (…) Να εξασφαλιστεί πως οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας είναι επαρκώς ευέλικτες ώστε να μπορούν να προσαρμόζονται σε συγκεκριμένες συνθήκες σε επίπεδο επιχείρησης», λέει χαρακτηριστικά.

Προτείνει επίσης την ενίσχυση του ρόλου των «ενώσεων προσώπων», προκειμένου να υπογράφονται επιχειρησιακές συμβάσεις, όπως και τη δημιουργία ενός «ουδέτερου» οργάνου, που θα εγκρίνει την επεκτασιμότητα και τις ειδικές ρήτρες εξαίρεσης από τις κλαδικές συμβάσεις. Αν βάλει κανείς κάτω όλες τις προϋποθέσεις και τις εξαιρέσεις που προτείνει ο ΟΟΣΑ, εύκολα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η υπονόμευση των κλαδικών συμβάσεων, ακόμα κι αν υπογραφούν, οδηγεί στην επί της ουσίας κατάργησή τους.

Δεν μπορεί, πάντως, να μην μείνει χωρίς σχολιασμό και η πρόταση του ΟΟΣΑ για τον κατώτερο και «υποκατώτερο» μισθό. Υποδεικνύει «να δημιουργηθεί επιτροπή με τη συμμετοχή κοινωνικών εταίρων και ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων που θα προτείνουν τις μισθολογικές προσαρμογές στους κατώτατους μισθούς» και ταυτόχρονα ο «υποκατώτερος» να συνεχίσει να υπάρχει, συνδεδεμένος όμως με την εμπειρία του εργαζόμενου και όχι με την ηλικία, όπως ισχύει σήμερα. Επομένως, ο «υποκατώτερος» μισθός όχι μόνο δεν εξαλείφεται με την πρόταση του ΟΟΣΑ, αλλά αντίθετα επεκτείνεται το εύρος της εφαρμογής του, αφού πλέον θα αφορά και εργαζόμενους μεγαλύτερους των 25 ετών, οι οποίοι όμως, λόγω της εργασιακής περιπλάνησης, θα αναζητούν δουλειά και σε κλάδους στους οποίους δεν έχουν καμιά προηγούμενη εμπειρία!

Όσον αφορά στην επιτροπή που προτείνει να δημιουργηθεί ο ΟΟΣΑ με τη συμμετοχή εταίρων θα μπορούσε κάλλιστα κάποιος (τυχαίο το όνομα) να την καλέσει «Κοινωνική Συμμαχία», σαν αυτή που κάνουν η μνημονιακή πλειοψηφία των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ με τους εργοδότες (ΣΕΒ, ΕΣΕΕ, ΓΣΕΒΕΕ κτλ.), και για να το γιορτάσουν μάλιστα διοργανώνουν Ημέρα Δράσης στις 30 Μάη, με την προκήρυξη 24ωρης απεργίας.

Εν κατακλείδι, η έκθεση που παρέδωσε ο Γκουρία στον έλληνα πρωθυπουργό αλλά και τα γελάκια και οι φιλικές χειρονομίες δείχνουν ξεκάθαρα ένα πράμα: το παιχνίδι που παίζει η κυβέρνηση στις πλάτες των εργαζομένων, όταν υπόσχεται αποκατάσταση των κλαδικών συμβάσεων μετά το τέλος του προγράμματος, από τις 21 Αυγούστου 2018, την ώρα που στο παρασκήνιο εξελίσσεται ένα άγριο παζάρι για τα κριτήρια και το εύρος των εξαιρέσεων από την επεκτασιμότητα και την «αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης», σε βαθμό που τις καθιστούν αδειανό πουκάμισο για τους εργαζόμενους. Το ίδιο ισχύει και με τον κατώτερο και «υποκατώτερο» μισθό, όπου οι όποιες αυξήσεις είναι δεδομένο ότι θα ενσωματώνουν τους δείκτες της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων, ενώ είναι βέβαιο πως με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, θα διατηρηθεί ένα είδος «υποκατώτερου» μισθού με διακρίσεις σε βάρος μιας μεγάλης μερίδας των εργαζομένων.

Αυτό αφορά στο κομμάτι των εργαζομένων… Διότι για τους συνταξιούχους έχει περισσότερες περικοπές, για τους άνεργους έχει περισσότερα «πλυντήρια», για το λαό υφαρπαγή της κατοικίας του και περαιτέρω εξαθλίωσή του και υποδούλωσή του στους δανειστές, στο κεφάλαιο, στους ιμπεριαλιστές…


* Πολλοί Μεξικανοί αποκαλούν τον Ανχέλ Γκουρία ως «Άγγελο του χρέους», σε ένα εμφανές λογοπαίγνιο με το όνομα του, καθώς διαπραγματεύτηκε την αναδιάρθρωση του με τους διεθνείς πιστωτές – εν προκειμένω τις ΗΠΑ. Για άλλους, θεωρείται απλώς ο «Άγγελος της υποταγής», καθώς έφερε το Μεξικό κάτω από την εποπτεία του ΔΝΤ για πολλά χρόνια

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr

 

  • Τελευταια
  • Δημοφιλή