Σήμερα: 16/12/2017
Παρασκευή, 09 Ιουνίου 2017 11:09

Σύνοδος ΝΑΤΟ: Η βαθύτερη κρίση στην ιστορία του ιμπεριαλιστικού οργανισμού

Γράφτηκε από

tsiprastramp.jpg

Διαπρύσιος υποστηρικτής των στρατιωτικών δαπανών ο Τσίπρας

Στα τέλη Μάη έγινε στις Βρυ­ξέλ­λες η Σύ­νο­δος Κο­ρυ­φής των αρ­χη­γών των κρα­τών-με­λών του ΝΑΤΟ. Τρία είναι τα βα­σι­κά συ­μπε­ρά­σμα­τα από τη σύ­νο­δο αυτή.

 
Πρώ­τον, επι­βε­βαιώ­θη­κε για ακόμη μια φορά ότι ο ορ­γα­νι­σμός αυτός συ­νε­χί­ζει –σχε­δόν 30 χρό­νια μετά τη διά­λυ­ση του αντί­πα­λου ορ­γα­νι­σμού που είχε στη­θεί γύρω από τη Σο­βιε­τι­κή Ένωση– να απο­τε­λεί μια στρα­τιω­τι­κή ιμπε­ρια­λι­στι­κή συμ­μα­χία που απει­λεί άλλα κράτη και λαούς με πρό­σχη­μα… την άμυνα. 

Δεύ­τε­ρο, δια­φά­νη­κε για πρώτη φορά μια σο­βα­ρή κρίση στο εσω­τε­ρι­κό της συμ­μα­χί­ας, με τις ΗΠΑ να βρί­σκο­νται από τη μια μεριά και τη Γερ­μα­νία και τους συμ­μά­χους της από την άλλη. Πρό­κει­ται για ευ­θεία αντα­νά­κλα­ση των εν­δοϊ­μπε­ρια­λι­στι­κών οι­κο­νο­μι­κών αντα­γω­νι­σμών στο εσω­τε­ρι­κό της «Συμ­μα­χί­ας».

Τρί­τον απο­δεί­χθη­κε ότι και η Ελ­λά­δα, πα­ρό­τι με «αρι­στε­ρή» κυ­βέρ­νη­ση, πα­ρα­μέ­νει από­λυ­τα συν­δε­δε­μέ­νη με τον δια­βό­η­το (σύμ­φω­να με την πο­λι­τι­κή φρα­σε­ο­λο­γία όλων των εκ­δο­χών της Αρι­στε­ράς στην Ελ­λά­δα εδώ και μισό αιώνα) ορ­γα­νι­σμό, αλλά και προ­ση­λω­μέ­νη στα μι­λι­τα­ρι­στι­κά και ιμπε­ρια­λι­στι­κά ιδε­ώ­δη του.

Όσον αφορά το πρώτο συ­μπέ­ρα­σμα, κυ­ρί­ως ο Τραμπ επα­νέ­λα­βε το δόγμα του ΝΑΤΟ για απει­λή από τη Ρωσία αλλά και από τους πρό­σφυ­γες/με­τα­νά­στες –και οι πε­ρισ­σό­τε­ροι από τους υπό­λοι­πους σύμ­μα­χους συμ­φώ­νη­σαν, επι­βε­βαιώ­νο­ντας την πα­ρα­πά­νω ει­σα­γω­γή μας. Αν είναι προ­φα­νές στους ανα­γνώ­στες αυτής της εφη­με­ρί­δας ότι η Δύση δεν κιν­δυ­νεύ­ει από τους πρό­σφυ­γες, πρέ­πει να υπεν­θυ­μί­σου­με ότι δεν κιν­δυ­νεύ­ει και από τη Ρωσία: Μετά το 1989, η Μόσχα απέ­συ­ρε πάνω από 300.000 στρα­τιώ­τες από τη Γερ­μα­νία και μετά από όλες τις άλλες χώρες της Α. Ευ­ρώ­πης. Αντί­θε­τα το ΝΑΤΟ, παρά τις συμ­φω­νί­ες με τον Γκορ­μπα­τσόφ, σχε­δόν δι­πλα­σιά­στη­κε από άποψη αριθ­μού μελών μέχρι σή­με­ρα. Επί μία 25ε­τία εν­σω­μά­τω­νε τη μία μετά την άλλη τις χώρες του πρώην Συμ­φώ­νου της Βαρ­σο­βί­ας και μέχρι το 2008, είχε εντά­ξει 10 νέα μέλη (Τσε­χία, Ουγ­γα­ρία, Πο­λω­νία, Βουλ­γα­ρία, Εσθο­νία, Λι­θουα­νία, Λε­το­νία, Ρου­μα­νία, Σλο­βα­κία και Σλο­βε­νία). Μόνον μετά από αυτά και όταν επι­χει­ρή­θη­κε η εν­σω­μά­τω­ση της Γε­ωρ­γί­ας στο ΝΑΤΟ και το 2014, όταν άνοι­ξε η προ­ο­πτι­κή για εν­σω­μά­τω­ση και της Ου­κρα­νί­ας, φτά­νο­ντας τους πυ­ραύ­λους και τα τανκς της Συμ­μα­χί­ας στα ρω­σι­κά σύ­νο­ρα, μόνον τότε η Μόσχα αντέ­δρα­σε και αυτή η αντι­πα­ρά­θε­ση οδή­γη­σε στο αι­μα­το­κύ­λι­σμα και τη διαί­ρε­ση και στη Γε­ωρ­γία και στην Α. Ου­κρα­νία: ήταν η διαρ­κής επέ­λα­ση του ΝΑΤΟ και όχι η ανύ­παρ­κτη δήθεν επι­κεί­με­νη ρω­σι­κή ει­σβο­λή στην Ευ­ρώ­πη αυτή που δη­μιούρ­γη­σε το πρό­βλη­μα και υπο­νό­μευ­σε ει­ρή­νη.

Δια­φω­νί­ες

Αυτές κα­θαυ­τές οι συ­ζη­τή­σεις έγι­ναν εν κρυ­πτώ, ωστό­σο οι δη­μό­σιες δη­λώ­σεις και οι αντι­δη­λώ­σεις που έγι­ναν στο πλαί­σιο της Συ­νό­δου δεν άφη­σαν κα­νέ­να πε­ρι­θώ­ριο αμ­φι­βο­λί­ας για την έντα­ση και την έκτα­ση της εσω­τε­ρι­κής κρί­σης της συμ­μα­χί­ας. Η Μέρ­κελ εξέ­φρα­σε αμ­φι­βο­λί­ες για το πόσο αξιό­πι­στος εταί­ρος είναι πλέον οι ΗΠΑ. Την πρω­το­φα­νή γερ­μα­νι­κή επί­θε­ση μετά τον Β΄Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο, απά­ντη­σε αμέ­σως μετά ο Τραμπ ο οποί­ος με ανάρ­τη­σή του στο Twitter επέ­κρι­νε τη Γερ­μα­νία για το εμπο­ρι­κό της πλε­ό­να­σμα και το επί­πε­δο των στρα­τιω­τι­κών της δα­πα­νών. «Έχου­με ένα ΤΕ­ΡΑ­ΣΤΙΟ εμπο­ρι­κό έλ­λειμ­μα με τη Γερ­μα­νία, επι­πλέ­ον (οι Γερ­μα­νοί) δα­πα­νούν ΠΟΛΥ ΛΙ­ΓΟ­ΤΕ­ΡΑ απ’ όσα θα έπρε­πε για το ΝΑΤΟ και το στρα­τό. Πολύ κακό για τις ΗΠΑ. Αυτό θα αλ­λά­ξει», τό­νι­σε εμ­φα­τι­κά και απει­λη­τι­κά ο ρε­που­μπλι­κά­νος Πρό­ε­δρος. Τε­λι­κά τυ­πι­κά απο­φα­σί­στη­κε η τή­ρη­ση του όρου για στρα­τιω­τι­κές δα­πά­νες στο 2% του ΑΕΠ, όμως αυτό είναι αμ­φί­βο­λο αν θα εφαρ­μο­στεί στην πράξη, καθώς η εμπει­ρία από το πρό­σφα­το πα­ρελ­θόν δεί­χνει το αντί­θε­το: Από το 2014 που απο­φα­σί­στη­κε το πο­σο­στό αυτό, το τη­ρούν μόνο πέντε από τα 28 μέλη του ΝΑΤΟ: οι ΗΠΑ, η Ελ­λά­δα, η Βρε­τα­νία, η Πο­λω­νία και η Εσθο­νία.

Η κο­ρα­κο­μα­χία συ­νε­χί­στη­κε καθώς ο υπο­ψή­φιος των Σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τών, ο γνω­στός Μ. Σουλτς, κα­τη­γό­ρη­σε τον Αμε­ρι­κα­νό πρό­ε­δρο πως ασκεί «πο­λι­τι­κό εκ­βια­σμό αντί διε­θνούς δι­πλω­μα­τί­ας», ότι είναι «ο κα­τα­στρο­φέ­ας όλων των δυ­τι­κών αξιών» και ότι υπο­νο­μεύ­ει την ει­ρη­νι­κή συ­νερ­γα­σία των κρα­τών η οποία βα­σί­ζε­ται στον αμοι­βαίο σε­βα­σμό και την ανοχή. «Οφεί­λει κά­ποιος να ενα­ντιω­θεί σε έναν τέ­τοιο άν­θρω­πο και την ιδε­ο­λο­γία του, (αυτή) του επα­νε­ξο­πλι­σμού», πρό­σθε­σε ο Σουλτς πα­ρι­στά­νο­ντας τον πα­σι­φι­στή.

Και λέμε πα­ρι­στά­νο­ντας, γιατί την ίδια στιγ­μή ο υπο­ψή­φιος του SPD για την κα­γκε­λα­ρία ζή­τη­σε την επέ­κτα­ση της «αμυ­ντι­κής» πο­λι­τι­κής  της ΕΕ (έκανε λόγο για Αμυ­ντι­κή Ένωση) απευ­θυ­νό­με­νος στους υπό­λοι­πους Ευ­ρω­παί­ους και θυ­μί­ζο­ντας ότι τώρα αυτό είναι εφι­κτό, καθώς δεν υπάρ­χει πια η Βρε­τα­νία που το υπο­νό­μευε πα­ρα­μέ­νο­ντας πιστή στη συμ­μα­χία της με την Ουά­σιγ­κτον.

Η Γαλ­λία, που απο­τε­λεί το στρα­τιω­τι­κό μοχλό της ΕΕ, επι­κρό­τη­σε αυτή τη γραμ­μή βλέ­πο­ντας το ρόλο της να ανα­βαθ­μί­ζε­ται μέσα στην ΕΕ. Συ­νε­πι­κου­ρώ­ντας τον Σουλτς η υπουρ­γός Άμυ­νας της Γαλ­λί­ας Σ. Γκου­λάρ εκτί­μη­σε ότι η σύ­γκρου­ση με τον Τραμπ συ­νι­στά ένα «κί­νη­τρο» για την προ­ώ­θη­ση της «Ευ­ρώ­πης της Άμυ­νας» -και από κοντά ακο­λού­θη­σαν κι άλλοι Γάλ­λοι υπουρ­γοί.

Αλλά δεν είναι μόνον η αντι­πα­ρά­θε­ση ΕΕ-ΗΠΑ που υπο­σκά­πτει την ενό­τη­τα του ΝΑΤΟ. Είναι και η αντι­πα­ρά­θε­ση Γερ­μα­νί­ας-Τουρ­κί­ας. Οι σχέ­σεις με­τα­ξύ Βε­ρο­λί­νου και Άγκυ­ρας είναι τε­τα­μέ­νες για πολ­λούς λό­γους και το πιο πρό­σφα­το επει­σό­διο είναι η επί­σης πρω­το­φα­νής άρ­νη­ση της Άγκυ­ρας να επι­τρέ­ψει σε Γερ­μα­νούς βου­λευ­τές να επι­σκε­φτούν τα γερ­μα­νι­κά στρα­τεύ­μα­τα στη βάση του Ιν­τσιρ­λίκ (βάση στρα­τη­γι­κή καθώς από εκεί γί­νο­νται οι αε­ρο­πο­ρι­κές επι­θέ­σεις σε Ιράκ και Συρία) επει­δή η Γερ­μα­νία έδωσε άσυλο σε Τούρ­κους πρα­ξι­κο­πη­μα­τί­ες. Από την πλευ­ρά της η Γερ­μα­νία λίγες ημέ­ρες μετά τη Σύ­νο­δο υλο­ποί­η­σε την απει­λή της και απο­φά­σι­σε να με­τα­φέ­ρει τους στρα­τιώ­τες της σε βάση στην Ιορ­δα­νία, ενώ μαζί με άλλες 17 χώρες της ΕΕ αντι­τά­χθη­κε σθε­να­ρά κατά της διε­ξα­γω­γής της Συ­νό­δου Κο­ρυ­φής του ΝΑΤΟ στην Κων­στα­ντι­νού­πο­λη το 2018. 

Ο Τσί­πρας ως «λαγός»

«Να πα­ρα­μεί­νει ισχυ­ρός ο ευ­ρω-ατλα­ντι­κός δε­σμός σε ένα διε­θνές πε­ρι­βάλ­λον με πολ­λα­πλές προ­κλή­σεις ασφά­λειας ζή­τη­σε ο πρω­θυ­πουρ­γός κατά την το­πο­θέ­τη­σή του στο πε­ρι­θώ­ριο του δεί­πνου ερ­γα­σί­ας της Συ­νό­δου Κο­ρυ­φής αρ­χη­γών κρα­τών χωρών μελών του ΝΑΤΟ». Αυτά ανέ­φε­ραν κυ­βερ­νη­τι­κές πηγές τις οποί­ες επι­κα­λέ­στη­κε το Αθη­ναϊ­κό-Μα­κε­δο­νι­κό Πρα­κτο­ρείο, όσον αφορά τη στάση του Τσί­πρα στη Σύ­νο­δο. Ο Έλ­λη­νας πρω­θυ­πουρ­γός αφού αρά­δια­σε κι άλλα ευ­χο­λό­για περί στα­θε­ρό­τη­τας της Ελ­λά­δας, όπως ακρι­βώς έκα­ναν πα­λιό­τε­ρα ο Γ. Πα­παν­δρέ­ου και ο Α. Σα­μα­ράς, πέ­ρα­σε στο ψητό βά­ζο­ντας τα πράγ­μα­τα στη θέση τους:

Όπως μας πλη­ρο­φο­ρεί και πάλι το ΑΠΕ-ΜΠΕ, «ο πρω­θυ­πουρ­γός ση­μεί­ω­σε πως συμ­με­ρι­ζό­μα­στε την ανά­γκη δι­καιό­τε­ρου επι­με­ρι­σμού των αμυ­ντι­κών βαρών και πρό­σθε­σε ότι η Ελ­λά­δα θα συ­νε­χί­σει, παρά το πλαί­σιο αυ­στη­ρής δη­μο­σιο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής, να πλη­ροί το στόχο που ετέθη στην Ουα­λία για 2% του ΑΕΠ για αμυ­ντι­κές δα­πά­νες»! Τι να πρω­το­σχο­λιά­σει κα­νείς; Την ώρα που άλλες αστι­κές κυ­βερ­νή­σεις της Ευ­ρώ­πης προ­σπα­θούν για τους δι­κούς τους λό­γους να απο­φύ­γουν τις στρα­τιω­τι­κές δα­πά­νες, έρ­χε­ται ο Τσί­πρας, ως «λαγός» και τσι­ρά­κι του Τραμπ, να επι­δεί­ξει «υπεύ­θυ­νη» στάση και να τρα­βή­ξει το αφτί σε όσους «ανεύ­θυ­να» πριο­νί­ζουν τον με­γα­λύ­τε­ρο στρα­τιω­τι­κό ορ­γα­νι­σμό του δυ­τι­κού ιμπε­ρια­λι­σμού. Μπο­ρεί ο Έλ­λη­νας πρω­θυ­πουρ­γός να επι­βάλ­λει θα­να­τη­φό­ρα χτυ­πή­μα­τα με τις πε­ρι­κο­πές στους ερ­γα­ζό­με­νους και τους από­μα­χους της ερ­γα­σί­ας με τα μνη­μό­νιά του, όμως στις αμυ­ντι­κές δα­πά­νες είναι ανέν­δο­τος. Θρά­σος, αναι­σθη­σία, αναλ­γη­σία, κυ­νι­κό­τη­τα και πο­λε­μο­κα­πη­λεία, είναι λίγα μόνον από τα ου­σια­στι­κά που αρ­μό­ζουν σε αυτόν και στην κλίκα του.

Ωστό­σο στο πλαί­σιο της «πο­λυ­διά­στα­της» εξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής δεν άφησε πα­ρα­πο­νε­μέ­νο και το γερ­μα­νο-γαλ­λι­κό ιμπε­ρια­λι­στι­κό σχέ­διο. Να τι με­τέ­δω­σε το ΑΠΕ-ΜΠΕ: «Σύμ­φω­να με τις ίδιες πηγές, [ο Α. Τσί­πρας] είπε, στη­ρί­ζου­με, στο πλαί­σιο αυτό, και την ενί­σχυ­ση του αμυ­ντι­κού τομέα της ΕΕ μέσω πρω­το­βου­λιών όπως η Μό­νι­μη Διαρ­θρω­μέ­νη Συ­νερ­γα­σία».

Ακόμη χει­ρό­τε­ρα ο Τσί­πρας δεν έμει­νε ούτε εκεί: «Επί­σης είπε ότι θα εξα­κο­λου­θή­σου­με, με το ει­δι­κό γε­ω­στρα­τη­γι­κό μας βάρος, να αντα­πο­κρι­νό­μα­στε ενερ­γά στις επι­χει­ρή­σεις, απο­στο­λές και δρά­σεις του ΝΑΤΟ». Το ποιες συ­νέ­πειες έχει αυτό το θα «αντα­πο­κρι­νό­μα­στε ενερ­γά στις επι­χει­ρή­σεις, απο­στο­λές και δρά­σεις του ΝΑΤΟ», η ηγε­σία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ το γνω­ρί­ζει πολύ καλά: ακόμη βα­θύ­τε­ρη εμπλο­κή σε πο­λε­μι­κές επι­χει­ρή­σεις που έχουν οδη­γή­σει σε εκα­τόμ­βες αμά­χων-θυ­μά­των αλλά και στα αντί­ποι­να στην καρ­διά των ευ­ρω­παϊ­κών πό­λε­ων, δηλ. στα τρο­μο­κρα­τι­κά χτυ­πή­μα­τα τα οποία υπο­τί­θε­ται ότι το ΝΑΤΟ θέλει να αντι­με­τω­πί­σει. Αυτή η δή­λω­ση του πρω­θυ­πουρ­γού απο­τε­λεί την πιο ανεύ­θυ­νη έκ­θε­ση του πλη­θυ­σμού στην Ελ­λά­δα σε αυτόν τον κίν­δυ­νο αντι­ποί­νων.

Ιστο­ρία

Όσον αφορά τους πρό­σφυ­γες ο Τσί­πρας είχε επί­σης μόνον καλά λόγια για τη βο­ρειο­α­τλα­ντι­κή συμ­μα­χία. «Η δρα­στη­ριό­τη­τα του ΝΑΤΟ στο Αι­γαίο μας έχει βοη­θή­σει, έχει δώσει αξιο­ση­μεί­ω­τα απο­τε­λέ­σμα­τα και θα πρέ­πει να συ­νε­χί­σει υπό τη ση­με­ρι­νή της μορφή τό­νι­σε ο πρω­θυ­πουρ­γός», ανα­φέ­ρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Ο ιστο­ρι­κός του μέλ­λο­ντος που θα κοι­τά­ζει συ­νο­λι­κά την ιστο­ρι­κή πε­ρί­ο­δο, θα βλέ­πει από τη μια μεριά τον δεξιό Κων/νο Κα­ρα­μαν­λή να βγά­ζει την Ελ­λά­δα από το στρα­τιω­τι­κό σκέ­λος του ΝΑΤΟ κι από την άλλη τον «αρι­στε­ρό» Τσί­πρα όχι μόνο να συμ­με­τέ­χει με τα μπού­νια στον ορ­γα­νι­σμό και να θε­ω­ρεί δι­καιο­λο­γη­μέ­να τα λεφτά που δίνει ο ελ­λη­νι­κός λαός από το υστέ­ρη­μά του, αλλά και να καλεί το ΝΑΤΟ να επι­τη­ρεί τα σύ­νο­ρά του και να επι­χαί­ρει για αυτό απέ­να­ντι στον ανα­το­λι­κό του γεί­το­να, την Τουρ­κία, που ζη­τά­ει την απο­χώ­ρη­ση του ΝΑΤΟ από το Αι­γαίο. 
Ευ­τυ­χώς, αντί­θε­τα με τον Τσί­πρα, την ψυχή και το πρό­γραμ­μα της Αρι­στε­ράς τα υπε­ρά­σπι­σαν οι χι­λιά­δες δια­δη­λω­τές που βά­δι­σαν με συν­θή­μα­τα κατά του ΝΑΤΟ, του πο­λέ­μου και της ισλα­μο­φο­βί­ας, έξω από τους κλει­στούς και καλά φρου­ρού­με­νους τοί­χους όπου ο Έλ­λη­νας πρω­θυ­πουρ­γός κα­τέ­θε­τε τις προ­τά­σεις του για το μέλ­λον της ιμπε­ρια­λι­στι­κής συμ­μα­χί­ας.

*Προ­δη­μο­σί­ευ­ση από την "Ερ­γα­τι­κή Αρι­στε­ρά" Νο 385

  • Τελευταια
  • Δημοφιλή